Alona

Members
  • Content count

    3,572
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Alona

  1. Thanks Anna, I just wondered because on the playlist it was marked in black as a solo Dalaras, that's why
  2. Thank you Anna, who sang the song "Dicitencello Vuie" ??
  3. Sigillo just wrote on his FB page: "Honored to have known Mr. @dalaras_george . An exceptional artist and a man with a noble soul. See you soon George!" and in Italian under their photo "Great artist and great personality. See you soon" A hint that this collaboration continues also to Greece or Italy? Francesco Sigillo
  4. http://entertainment.flash.gr/music/releas.../11/16/23010id/ Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου στο Flash.gr 16/11/2007 Γράφει ο Δημήτρης Χαλιώτης Έχει ντύσει με τα τραγούδια του μερικές από τις πιο γνωστές τηλεοπτικές σειρές, έχει συνθέσει τη μουσική σε 16 ταινίες μεγάλου μήκους και 24 θεατρικές παραστάσεις. Μετράει συνολικά 20 δισκογραφικές δουλειές και έχει διακριθεί για το συμφωνικό του έργο τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Το 2006 έδωσε συναυλία στην Αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. με αφορμή τα 60α γενέθλια του οργανισμού. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες και διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΑ από το 2002, μιλάει στο Flash.gr, με αφορμή την κυκλοφορία μίας εξαιρετικής «κασετίνας» με 18 μελοποιημένα ποιήματα του Καβάφη... «...πού γι΄ Αλεξανδρινό γράφει Αλεξανδρινός» τιτλοφορείται η νέα αυτή τη δισκογραφική δουλειά του Δημήτρη Παπαδημητρίου. Μία μοναδική συνάντηση του σπουδαίου Αλεξανδρινού συνθέτη με τον κορυφαίο ποιητή της Αλεξάνδρειας. Δεκαοκτώ μελοποιημένα ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη και έξι ορχηστρικά, που έχουν παρουσιασθεί μόνο αποσπασματικά σε διάφορους χώρους τα τελευταία χρόνια, περιλαμβάνονται σε αυτή την πολυτελή, δίγλωσση (ελληνικά και αγγλικά) κασετίνα, που αποτελείται από τρία cd. Τα τραγούδια ερμηνεύουν οι: Φωτεινή Δάρρα, Ειρήνη Καράγιαννη, Τάσος Αποστόλου, Ανδρέας Σμυρνάκης και Νικόλας Στυλιανού. Επίσης συμμετέχουν φιλικά η Ελευθερία Αρβανιτάκη ερμηνεύοντας δυο τραγούδια, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης σε τρία τραγούδια, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος σε ένα, καθώς και οι ηθοποιοί Αντώνης Λουδάρος και Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. Η εξαιρετικά φροντισμένη αυτή έκδοση περιλαμβάνει επίσης ένα πολυτελές λεύκωμα με τα ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη, αποσπάσματα από το έργο του Νίκου Καββαδία «Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη. Αθησαύριστα πεζογραφήματα και ποιήματα» και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Κάθε συζήτηση με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου μοιάζει πολύτιμη. Ποια είναι η σχέση του με τον Καβάφη; Κατά πόσο η μουσική ΄΄δεσμεύει΄΄ την ποίηση; Μήπως τελικά ζούμε τη ΄΄δικτατορία του Μέσου Πολίτη΄΄; Και πόσο ΄΄έντεχνος΄΄ δηλώνει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου; Κύριε Παπαδημητρίου, για χρόνια υποστηρίζατε ότι ο Καβάφης είναι μη μελοποιήσιμος. Τι άλλαξε και μας παρουσιάζετε σήμερα 18 μελοποιημένα ποιήματα του Καβάφη; Η αλήθεια είναι ότι οι εξηγήσεις που δίνουμε γι΄ αυτά τα οποία κάνουμε είτε έπονται είτε προηγούνται αυτών. Τη στιγμή που το λογικό μου είχε αναπτύξει αυτές τις απόψεις περί της μη δυνατότητας μελοποίησης του Καβάφη, την ίδια στιγμή έψαχνε να βρει τους τρόπους και τις διεξόδους από το «πρόβλημα». Μάλλον λοιπόν επειδή είχα ήδη αποκρυσταλλώσει τους λόγους και τις αιτίες των εμποδίων που βρίσκει ένας συνθέτης για να μελοποιήσει Καβάφη, είχα αυτομάτως προσδιορίσει τα προβλήματα και ένα μέρος της επίλυσής τους είχε δρομολογηθεί. Έχετε χαρακτηρίσει το συγκεκριμένο έργο «έργο ζωής». Τι είναι αυτό που σας μαγνήτισε στον συγκεκριμένο ποιητή; Έχω μελοποιήσει αρκετούς ποιητές. Ο Καβάφης ήταν ο τελευταίος από τους μεγάλους, ακριβώς γιατί περιείχε αυτό τον μύθο περί αδυναμίας μελοποίησης. Κι ο μύθος αυτός μεγάλωνε εξαιτίας της μεγάλης μου αγάπης γι΄ αυτόν, που βασιζόταν πάνω στα προσωπικά μου βιώματα και τις οικογενειακές μου καταγωγές. Στο ευρύ κοινό συνήθως ο Καβάφης είναι γνωστός για πολύ συγκεκριμένα του ποιήματα, όπως η «Ιθάκη». Έχει γράψει ωστόσο και έξοχα ερωτικά ποιήματα και στην κασετίνα αυτή περιλαμβάνονται αρκετά από αυτά... Καταρχάς πιστεύω ότι ο Καβάφης είναι γνωστός στο ευρύτερο κοινό, πολύ περισσότερο από άλλους ποιητές. Και όχι μόνο για τα «διδακτικά» του ποιήματα, αλλά και για τα «προσωπικά». Τα ερωτικά του ποιήματα εμένα με ενδιέφεραν κυρίως γιατί δημιουργούσαν ένα πολύ πιο οικείο κλίμα στο καθ΄ ημάς τραγούδι. Ενώ τα διδακτικά, που επίσης κάποια εμπεριέχονται σε αυτή τη δουλειά, είναι λίγο πιο ξένα ως προς την «τραγουδιστική» συνήθεια. Με αφορούσαν λοιπόν πάρα πολύ τα ερωτικά του ποιήματα, γιατί φωτίζουν την ιδιαιτερότητα της φιλοσοφικής στάσης του Καβάφη από την ερωτική του ζωή και αντίστροφα. Ωστόσο τα ερωτικά ποιήματα του Καβάφη ούτε που διανοείται κάποιος να τα συμπεριλάβει στα σχολικά βιβλία. Είναι τελικά αυτή η εκπαίδευση, κύριε Παπαδημητρίου, που δημιουργεί «τη δικτατορία του Μέσου Πολίτη», στην οποία αναφερθήκατε σε πρόσφατη συνέντευξή σας; Η αλήθεια είναι ότι πάνω στο «δόγμα του Μέσου Πολίτη», πάρα πολλά μπορούν να φορτωθούν στην «καμπούρα» του. Όμως δεν υπάρχει αυτό το φάντασμα, δεν έχουμε συναντήσει ποτέ τον «Μέσο Πολίτη» και εάν πραγματικά τον βρίσκαμε κάποια στιγμή θα τον ρωτούσαμε για τα πάντα και θα είχαμε μία έγκυρη απάντηση από αυτόν για το αν θα πετύχαινε κάτι στο κοινωνικό σύνολο... Θα τον χρηματοδοτούσαν λοιπόν όλες οι βιομηχανίες του κόσμου για να απαντά. Αλλά ευτυχώς για μας αυτός ο Μέσος Πολίτης δεν υπάρχει. Ωστόσο η κοινωνία μας λειτουργεί με βάση τις «υποδείξεις» του Μέσου Πολίτη. Τώρα αν αυτό το μεταφέρουμε και στην ερωτική ζωή θα δείτε ότι όλοι πρέπει να ταυτιζόμαστε με την ερωτική ζωή του Μέσου Πολίτη, η οποία φαντάζομαι ότι είναι η «χρυσή μετριότητα» Πόσο ξεχωριστό και πόσο δύσκολο είναι για έναν συνθέτη να μελοποιεί ποίηση; Είναι ευκολότερο από το να μελοποιήσει έναν κακό στίχο. Είναι σα να πηδάς «άλμα επί κοντώ» και ένα έχεις ένα κακό ή ένα καλό κοντάρι. Το εφαλτήριο της όλης ιστορίας είναι το κείμενο. Πολύ πιο δύσκολα θα μελοποιούσα τον τηλεφωνικό κατάλογο, από ένα υπέροχο ποίημα. Το θέμα είναι πόσο εσύ θες να πας σε βάθος και να μην παραμείνεις σε ό,τι εσύ κατάλαβες από το ποίημα. Η μουσική όμως κάποιες φορές δεν «δεσμεύει» την ποίηση; Θα ξέρετε ότι η μουσική και η ποίηση ανήκουν στον ίδιο κορμό. Δεν ήταν διαχωρισμένες. Ιστορικά δημιουργήθηκαν από τους πολιτισμούς σαν μία ενότητα. Διότι υπήρχαν πρακτικά προβλήματα, όπως το θέμα της αποστήθισης, στο οποίο η μουσική βοηθούσε πάρα πολύ, αλλά υπάρχουν και πολλά μουσικά τερτίπια τα όποια χρησιμοποιεί η ποίηση, όπως είναι η ομοιοκαταληξία και η μετρική. Το γεγονός ότι διαχωρίστηκε η ποίηση από τη μουσική αργότερα οφείλεται καθαρά στην ισχύ της στιχογραφίας και την επικράτηση μίας στρουκτουραλιστικής, αφαιρετικής σκέψης, η οποία αναπτύχθηκε στη Δύση. Στην Ελλάδα η ποίηση και η μουσική ποτέ δεν διαχωρίστηκαν στην ουσία. Το τραγούδι δηλαδή πάντα υπηρετούσε αυτή την παράδοση, που κατάγεται από τον Όμηρο. Αν το δείτε ιστορικά, από τον Όμηρο πηγαίνουμε στις τραγωδίες, ύστερα στην αττική κωμωδία, στην εκκλησιαστική μουσική, στα δημοτικά τραγούδια μέχρι το σήμερα... Δεν έχουμε ποτέ συμφωνίες και σονάτες. Αυτό λοιπόν που νιώθουν πολλές φορές οι ποιητές ότι η μουσική μπορεί και να τους διαστρεβλώσει είναι παράδοξο, γιατί κρίνεται μόνο εκ των υστέρων μία προσπάθεια και ποτέ εκ των προτέρων. Μπήκατε ποτέ στον πειρασμό να αλλάξετε έστω και μία απόστροφο σε κάποιο ποίημα του Καβάφη για να προσαρμόζεται καλύτερα η μουσική που είχατε στο μυαλό σας; Δεν μου συνέβη ποτέ, αλλά ειδικά η απόστροφος δεν πειράζει ποτέ στη μουσική, γιατί πάντα υπάρχει μία λύση. Εκτός κι αν προσπαθείς να γράψεις τελείως τετράγωνες και επαναλαμβανόμενες δομές τραγουδιστικές, οι οποίες να έχουν ακριβώς τη λογική ενός απλού τραγουδιού. Δηλαδή αν έπαιρνα ένα ποίημα του Καβάφη και το περνούσα στο κρεβάτι του Προκρούστη, προκειμένου να πετύχω το «εισαγωγή - κουπλέ - ρεφρέν», φυσικά θα έπρεπε να κάνω όλα αυτά τα ανοσιουργήματα. Αλλά επειδή εγώ ακολούθησα δομές που «υπαγορεύει» το ίδιο το ποίημα, με την έννοια της επανανάγνωσης συγκεκριμένων μερών του ποιήματος, δεν μπήκα ποτέ σε αυτόν τον πειρασμό. Πώς έγινε η επιλογή των ποιημάτων; Με επέλεξαν, θα έλεγα, τα ποιήματα, όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται. Στην πραγματικότητα μάλλον επέλεξαν να μελοποιηθούν εκείνα και όχι κάποια άλλα, γιατί τη στιγμή που είχα στο μυαλό μου και προσπαθούσα να βρω τη μουσική διέξοδο για κάποια αγαπημένα μου ποιήματα, το ποίημα της διπλανής σελίδας ξαφνικά άρχισε να μου γνέφει περίεργα... Και παρ΄ όλο που δεν ήταν ένα ποίημα που πραγματικά ήθελα να μελοποιήσω, ξαφνικά που έδινε έναν δρόμο για την «αυτομελοποίησή» του. Νομίζω ότι τα πράγματα πρέπει να συμβαίνουν... Γιατί μελοποιήθηκε το δεξιά και όχι το αριστερά; Θα έλεγα σχηματικά ότι από μόνο του θέλησε να μελοποιηθεί. Εάν όμως εγώ επέμενα στο αντίθετο, τότε θα είχα πρόβλημα. Αφησα τα πράγματα να μου συμβούν επομένως... Πόσο «φίλοι» της μουσικής είναι οι σύγχρονοι Έλληνες, κύριε Παπαδημητρίου; Είναι πολύ φίλοι της μουσικής, απλώς επιμένουν - και καλά κάνουν - στη δική τους μουσική γλώσσα. Όσο ωραίο κι αν είναι ένα έργο που έχει γραφτεί σε μία «ξένη» γλώσσα, δεν μπορεί να ενταχθεί στη δική μας καθημερινότητα. Υπάρχει σεβασμός γι΄ αυτά τα μεγαλουργήματα της Δύσης, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν υιοθετούνται σαν δικά μας. Το πρόβλημά μας με τη μουσική είναι ότι δεν έχουμε καταλάβει ότι και ένα ελληνικό μουσικό κείμενο μπορεί να έχει την αξία του και τη δύναμή του και δεν χρειάζεται να μιλάμε συνεχώς για συμφωνίες δυτικότροπες. Η μουσικότητα των Ελλήνων είναι τεράστια. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα κατανόησης. Ένας λαός που δημιούργησε και διατήρησε σε λαϊκό επίπεδο τις τραγωδίες, έχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί πολύ δυσκολότερα έργα από τις όπερες, για παράδειγμα. Απλώς τυχαίνει ο δικός μας λαός να κινείται σε μία παράδοση, όπου πάντα συνυπάρχει η ποίηση με τη μουσική, και θέλει τέτοιου είδους έργα. Εμείς αν επιμένουμε να τον μάθουμε να εκφράζεται στα γερμανικά και με συμφωνίες, δεν θα το καταφέρουμε ποτέ. Τη στιγμή μάλιστα που η δική μας μουσική γλώσσα είναι αυτοφυής και βρίθει μεγάλων συνθετών, οι οποίοι, ακριβώς επειδή η δυτική μουσική γλώσσα χαίρει της εκτιμήσεως, μένουν πάντα στο περιθώριο. Σας άκουσα και στα Αρίων να βγάζετε μία σχετική πικρία για τον παραγνωρισμένο ρόλο του συνθέτη στην ελληνική μουσική σκηνή. Θεωρείτε ότι ο τραγουδιστής συνήθως κλέβει τη «δόξα» από τον δημιουργό; Όχι συνήθως, αλλά κατά κόρον. Ψάχνει να βρει κανείς με το κιάλι τον συνθέτη σε έναν δίσκο. Και φυσικά δεν έχουμε πια δίσκους συνθετών, αλλά δίσκους τραγουδιστών, οι οποίοι παίρνουν τραγούδια διαφόρων συνθετών και προσπαθούν να φτιάξουν ένα «κολιέ». Αυτό είναι δυνατόν να έχει επιτυχία, αλλά όχι πάντα... Δεν απαγορεύεται, αλλά δεν μπορεί να είναι ο κανόνας. Θα έλεγα δηλαδή ότι, εδώ και πολλά χρόνια, έχει μεταφερθεί το ενδιαφέρον των δισκογραφικών εταιρειών στην προώθηση των τραγουδιστών και όχι των πρωτογενών δημιουργών. Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχουν οράματα στις νεότερες γενιές να θέλουν να γίνουν συνθέτες. Εγώ θέλησα να γίνω συνθέτης επειδή θαύμασα κάποιους άλλους συνθέτες, οι οποίοι υπήρχαν σαν ιδανικά. Όταν λοιπόν εξαλείψεις τα «ιδανικά» δεν θα έχεις άλλους νεότερους... Είστε από τους δημιουργούς, που δύσκολα κάποιος μπορεί να σας κατηγοριοποιήσει. Έχετε υπηρετήσει το έντεχνο και το συμφωνικό τραγούδι, αλλά έχετε ντύσει μουσικά και γνωστές τηλεοπτικές σειρές με κομμάτια που ακούστηκαν από όλα ανεξαιρήτως τα ραδιόφωνα, και συνθέσατε και το τραγούδι της τελετής έναρξης της Γιουροβίζιον, που από πολλούς έντεχνους συναδέλφους σας αποκαλείται «πανηγυράκι» Όλα αυτά έχουν συμβεί, γιατί θεωρώ ότι αυτές οι «κατηγοριοποιήσεις» είναι απλώς προκαλύμματα μετριότητας. Εγώ δεν έχω ανάγκη να με ονομάσουν έντεχνο για να νιώσω καλά. Μπορώ να κάνω έναν δίσκο με τον Δημήτρη Μητροπάνο και να είναι ένας λαϊκός δίσκος. Και όλη αυτή η ιστορία περί «έντεχνων» και «μη έντεχνων» έχει βάση αν κάποιος το κοιτάξει επί της ουσίας και όχι με τον τρόπο που τον συμφέρει. Για μένα υπάρχει το έντεχνο και το αγοραίο. Το έντεχνο λοιπόν είναι αυτό που κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του έχει πρόθεση τέχνης, ενώ το αγοραίο είναι αυτό, στο οποίο μπορεί κανείς εύκολα να διακρίνει απλώς την πρόθεση της πώλησης. Αυτά τα δύο είναι δύο «είδη» αντίθετα, τα οποία διατρέχουν την ελληνική σκηνή. Εγώ θέλω να ονομάζομαι έντεχνος, απλώς και μόνο επειδή κατά τη διάρκεια της σύνθεσης έχω στο μυαλό μου να κατασκευάσω ένα έργο τέχνης. Εάν λοιπόν στρογγγυλοκαθήσουν κάποια ονόματα τραγουδιστών πάνω στη λέξη «έντεχνο», τότε εγώ είμαι αντίθετος. Και πιστεύω ότι είναι μάλλον αγοραίοι στην πραγματικότητα. Βέβαια στο αγοραίο είδος, πολλές φορές έχουμε και μαστόρους, όπου υπάρχει πολύ έντονη η αίσθηση της τέχνης και της τεχνικής. Αυτό πια θα το κρίνει η ιστορία...
  5. The shortest concert I have ever attended - Dalaras sang until Didimotixo Blues together with Maxairitsas and then Maxairitsas with his solo part and the rain started to pour.
  6. για να μην αναφέρουμε για όσους ταξίδευαν από το εξωτερικό και έλειψαν δύο συναυλίες. Η μόνη μου ελπίδα είναι αυτή την Κυριακή
  7. Ανακοίνωση του Διοικητικού Συμβουλίου του Μαζί για το Παιδί σχετικά με την φιλανθρωπική συναυλία ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΝΩΣΗΣ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ Το Μαζί για το Παιδί ως διοργανωτής και παραγωγός, της φιλανθρωπικής συναυλίας με τους Γιώργο Νταλάρα και Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Ηρώδειο, στις 27 Σεπτεμβρίου, σάς ευχαριστεί θερμά για την παρουσία σας και τη διάθεσή σας να στηρίξετε τους σκοπούς της Ένωσης σε μια δύσκολη οικονομική περίοδο. Στόχος της συναυλίας μας, φέτος, όπως κάθε χρόνο, ήταν η συγκέντρωση πόρων για τη βελτίωση της καθημερινότητας περισσότερων από 30.000 παιδιών σε ανάγκη. Σάς διαβεβαιώνουμε ότι μέσω της αγοράς των εισιτηρίων σας, συμβάλλατε σημαντικά και φέτος σε αυτό το σκοπό και σας είμαστε ευγνώμονες που για μια ακόμα χρονιά αγκαλιάσατε την προσπάθειά μας. Δυστυχώς, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, η συναυλία χρειάστηκε να διακοπεί, για τη διασφάλιση της προστασίας των θεατών και των συντελεστών της. Παρά τη διάθεση όλων των συντελεστών να επαναληφθεί, μετά λύπης σας ενημερώνουμε ότι δεν είναι εφικτό, καθότι δεν υπάρχει διαθέσιμη ημερομηνία βάσει του προγραμματισμού του Ηρωδείου. Στα 20 χρόνια αντίστοιχων διοργανώσεων της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί», για πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε αυτό το πρόβλημα. Ως διοργανωτές και παρά το φιλανθρωπικό μας χαρακτήρα, υποχρεούμεθα να καλύψουμε τις οικονομικές μας υποχρεώσεις προς τρίτους, ενώ δε δικαιούμαστε ασφαλιστική κάλυψη, καθότι η συναυλία διεξήχθη κανονικά για την πρώτη ώρα. Ελπίζουμε στην κατανόησή σας και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε απρόσκοπτα και παρά τις όποιες δυσκολίες το έργο μας για τα παιδιά σε ανάγκη. Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους κυρίους Νταλάρα και Μαχαιρίτσα για την ευγενική τους προσφορά. Με εκτίμηση, Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί»
  8. 2012 Ισραήλ - Συμμετέχουν: Δημήτρης Μπάσης, Μελίνα Ασλανίδου 22/08 Ιερουσαλήμ Sultan’s Pool 23/08 Bat Yam 24/08 Χάιφα Αθήνα - Συμμετέχουν: Δημήτρης Μπάσης, Μελίνα Ασλανίδου 08/09 Ωδείο Ηρώδου Αττικού - Για τους σκοπούς του ΚΕΘΕΑ Λίβανος 15/09 Βηρυτός Κύπρος - Συμμετέχουν: Δημήτρης Μπάσης, Μελίνα Ασλανίδου 18/09 Λεμεσός, Αρχαίο Κούριο 19/09 Λευκωσία, Σχολή Τυφλών 2013 02/02 - The Kavafis Project, Gasteig Philharmonie Munich, Germany
  9. http://www.oikotopia.gr/06/sophia-gr.htm Η Σοφία Παπάζογλου γεννήθηκε το 1972 στο Βέλγιο. Το 1978 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της συνεργάστηκε με τον ουτίστα Κυριάκο Καλαϊτζίδη σε συναυλίες στην Μακεδονία, αξιοποιώντας τις έντονες μνήμες παραδοσιακών και λαϊκών τραγουδιών, τις οποίες είχε από την παιδική της ηλικία. Το 1995 άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Μαμαγκάκη, ο οποίος της εμπιστεύτηκε την ερμηνεία των τραγουδιών του κύκλου «Στεναγμός Ανατολίτης» (LYRA 1996). Δυο τραγούδια του Νίκου Μαμαγκάκη ερμήνευσε για την κινηματογραφική παραγωγή του Νίκου Περάκη «Προστάτης Οικογενείας» (1997) και άλλα δυο, επίσης δικά του, στην δισκογραφική έκδοση «Μικρό έπος για τον Ανδρέα Ροδινό» (Sony 1999) Το 1998 κυκλοφόρησε ο δεύτερος προσωπικός της δίσκος σε μουσική και στίχους του Γιώργου Ζήκα, με τίτλο «Πάμε Νότια». ’λλες δισκογραφικές συμμετοχές: «Μονάχα για να ταξιδεύω», μουσική Χρίστου Τσιαμούλη (Lyra, 1997) «Τραγούδια και σκοποί του Πόντου» Ζωντανή ηχογράφηση από το Θέατρο Παλλάς, 1998 «World Festival of Sacred Music», (C.C.n'C - Germany 1999) «Κώστας Σκαρβέλης: Από την Πόλη στον Πειραιά», (Eros Music 2000) «Λάζαρος Κουλαξίζης: Μικρασιάτικα» (Eros Music, 2001) Συνεργάστηκε σε συναυλίες με τους: Ελευθερία Αρβανιτάκη, Ορφέα Περίδη, Παντελή Θαλασσινό, Γεράσιμο Ανδρεάτο, Χρίστο Τσιαμούλη, Πέτρο Γαϊτάνο, Πόλυ Πάνου, Μαριώ, Μανώλη Μητσιά, Γλυκερία, Δημήτρη Κοντογιάννη, Αγάθωνα Ιακωβίδη, Καίτη Κουλλιά, Ελένη Βιτάλη και τον Γιώργο Νταλάρα. Από το 2000 συνεργάζεται τακτικά με την ορχήστρα «Εστουδιαντίνα» Βόλου, που ειδικεύεται στην αυθεντική αναπαραγωγή του σμυρνέϊκου και ρεμπέτικου μουσικού ύφους. Επίσης, το 2002 ξεκίνησε συνεργασία με το συγκρότημα «Δυνάμεις του Αιγαίου» η οποία κατέληξε σε περιοδεία στην Αυστραλία. Τον Ιούνιο του 2000 μαζί με τον Δημήτρη Κοντογιάννη, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο φεστιβάλ του Saint - Denis στο Παρίσι ερμηνεύοντας ρεμπέτικα και σμυρνέϊκα τραγούδια. Τον Σεπτέμβριο του 2002 εμφανίστηκε στο Ηρώδειο στην παράσταση «Θάλασσα» του Λυκείου Ελληνίδων. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς πήρε μέρος στην παράσταση του Νίκου Μαμαγκάκη «Τα Ιερά Τραγούδια του Έρωτα», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το καλοκαίρι του 2002 συμμετείχε μαζί με τους Πασχάλη Τερζή, Γλυκερία και Γεράσιμο Ανδρεάτο στην συναυλία του «Διφώνου» στο Λυκαβηττό, αφιερωμένη στον λαϊκό συνθέτη Θόδωρο Δερβενιώτη. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς τραγούδησε μαζί με τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη στο Summer Stage του Central Park στη Νέα Υόρκη. Τα τέλη του 2002 ως μέλος του συγκροτήματος Smyrna Trio και σε συνεργασία με το αμερικάνικο συγκρότημα BRAVE OLD WORLD συμμετείχε σε σειρά συναυλιών στην Ολλανδία και το Βέλγιο. Το 2002 ξεκίνησε μια νέα δισκογραφική συνεργασία με την UNIVERSAL MUSIC και την άνοιξη του 2003 κυκλοφόρησε η νέα της δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Όσα σου μοιάζουν» σε μουσική του Μανώλη Πάππου και παραγωγή - ενορχήστρωση του Αλκίνοου Ιωαννίδη και του Μιλτιάδη Παπαστάμου. Δισκογραφία http://www.lyra.gr/SearchTableLookup.aspx?...d=101&val=27481
  10. Τζοκόντα Ένας κόμπος η χαρά μου Από το παράθυρό σου Τα βεγγαλικά σου μάτια Τι πάθος Το Πεπρωμένο Αν υπάρχει λόγος Κλειδαριές Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν Να με θυμάσαι και να μ΄ αγαπάς Εγώ για σένα Οι ελεύθεροι κι ωραίοι Παραπονεμένα λόγια Ανεμολόγιο Ο ακροβάτης Μοιρολόι Νύχτα Hasta Siempre Όλα σε θυμίζουν Βάρα νταγερέ Χαροκόπου 1942-1953 Στην αλάνα Έχω ένα καφενέ Βρέχει στη φτωχογειτονιά Οι κυβερνήσεις πέφτουνε Μη μου θυμώνεις μάτια μου Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω Γιορτή ζεϊμπέκηδων
  11. LIVE broadcast https://www.facebook.com/search/top/?q=Άλσος Περιστερίου&filters_rp_creation_time={"start_year"%3A"2017"%2C"end_year"%3A"2017"}
  12. Caesaria Playlist Orx. Tzokonta Milise Mou (Duet) Avre Tu (Duet) Yehoram (solo 6x) El Rey Nimrod (Duet) Leverkuzen Oi Eleftheroi Ta Psyla ta Parathyria Itan 5 Itan 6 An Yparxei Logos Nyxta Hasta Siempre Adio Querida Stou Pikramenou tin Avli (duet) Yehoram (solo 6x) Ta Prota Logia (Duet) To Pepromeno Na'moun o Megalexandros Dui Dui Ki an se thelo Nyxtose Xoris Feggari Alla mou Len Moiroloi Ola Kala (Duet) Mi Mou Theymoneis (Duet) Al Kol Ele (Duet)
  13. Για όσους έχασαν τη μετάδοση της συναυλίας στο Τελ Αβίβ http://player.gl.bynetcdn.com/Players/ByPlayer/EmbedPlayer/GLZ?ClipID=170613-21&Type=aod&Width=300&Height=200
  14. Tel Aviv, Mann Auditorium, 12/06/2017 and 13/06/2017 Cesaria, Amphitheater, 15/06/2017 Yehoram Gaon and George Dalaras
  15. Tonight at 21:00 hours Israel/Greece time (20:00 hours CET) there will be live broadcast of the concert on Galei Tsahal radio station http://glz.co.il/1409-101735-he/Galatz.aspx