gazakas

Members
  • Content count

    83
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About gazakas

  • Rank
    Dalaras Researcher
  • Birthday 12/13/1977
  1. Πριν περάσω στην ουσία -γιατί τελικά πρέπει να εξηγούνται και τα αυτονόητα- θέλω να πω δυο λόγια επί προσωπικού: EKOSTEL και Θανάση, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν απευθύνεστε σε μένα ευθέως και λέτε "κάποιοι", "τιμητές" (που, για να φιλολογήσω, σημαίνει ακριβώς το αντίθετο), "αυτοί που κόπτονται", "που θυμήθηκαν πως υπάρχει αυτή η σελίδα με αφορμή τη συγκεκριμένη εκπομπή" κοκ. Και όλα αυτά ακολουθούν τα δυο μικρά μου σχόλια που ανακίνησαν και πάλι το θέμα μετά από μέρες και συνοδεύονταν από κάποια λινκ, γι' αυτό μην πείτε ότι αναφερόσασταν γενικά και αόριστα στους επικριτές της εμφάνισης στο Θέμο. Γράψτε "gazaka, είσαι έτσι κι έτσι κτλ." και θα το δεχτώ, δεν θα νιώσω θιγμένος. ’ντε όμως, αυτό ας το καταπιώ ως δείγμα αβρότητας. Τη συγκατάβαση όμως την επιστρέφω, EKOSTEL, άθικτη και αχρησιμοποίητη. Ώστε είμαστε καλοδεχούμενοι "επειδή αυτό προστάζει η δημοκρατία";;; Οποία μακροθυμία! Δηλαδή αν δεν το πρόσταζε η δημοκρατία τι θα έκανες; Θα έριχνες στην πυρά όσους ανάξιους τολμούν να ασκήσουν κριτική στο Νταλάρα; Αμ το άλλο; Θα διέγραφες το τόπικ; Γιατί; Επειδή κάποιοι εκφράζουν αντίθετη γνώμη από σένα; Και κάτι άλλο: δεν έχεις ιδέα πού, πώς και πόσο έχω στηρίξει επιχειρηματολογώντας το Νταλάρα στη ζωή μου! Μια αναζήτηση στο google με τους όρους "gazakas" και "Νταλάρας" ίσως να σε διαφώτιζε και να πρόσεχες περισσότερο στο τσουβάλιασμα. Ε, λοιπόν, εγώ βαρέθηκα να στηρίζω ακόμα και σήμερα ένα δημόσιο πρόσωπο που τα τελευταία χρόνια -ορόσημο ίσως η αποφράδα χρονιά με Ρέμο, Αρένα, κτλ.- με "αδειάζει" συνέχεια με τις κινήσεις του. Βαρέθηκα να ψάχνω διαρκώς δικαιολογίες για να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα και την επαναλαμβανόμενη ασυνέπειά του απέναντι σε όσα είχε δηλώσει και πράξει κατά το παρελθόν. Ίσως αντί να βαρεθείς να ακούς τέτοιου είδους κριτικές από ανθρώπους που αγαπάνε και τον ίδιο και το έργο του, να κάτσεις και να σκεφτείς τι μύγα μας τσίμπησε τώρα τελευταία και ασκούμε τέτοια κριτική... Θανάση, τη μπηχτή για το ότι ξαναθυμήθηκα τη σελίδα τώρα με την εκπομπή τη δέχομαι, αλλά για έναν απλό λόγο: ήξερα ότι εδώ θα βρω και στοιχεία και απόψεις για τη συγκεκριμένη εκπομπή και ότι το θέμα θα ενδιέφερε αρκετούς εδώ μέσα. Εξεπλάγην δυσάρεστα όταν διαπίστωσα ότι εσύ και άλλοι κάνατε το παν για να τον βγάλετε λάδι και είπα να συνεισφέρω με κάποια λινκ που στο κάτω-κάτω είχαν θέση εδώ αφού αφορούσαν κριτικές και σχόλια της συγκεκριμένης εμφάνισης. Δεν ήξερα όμως ότι θα έπρεπε να έχω συμπληρώσει επαρκή Νταλαροένσημα (τα ένσημα που κολλάμε κάθε φορά που ακούμε ένα δίσκο του Ν., πάμε σε συναυλία του ή λέμε μια καλή κουβέντα γι' αυτόν στο forum ή στους κοινούς θνητούς) για να έχω δικαίωμα να το κάνω... Τα καλά λόγια για τον τραγουδιστή Νταλάρα ακόμα μου περισσεύουν και τα εκφράζω όπου και όπως μπορώ, πχ.: http://gazakas.wordpress.com/2008/09/13/skorpi/ Στην ουσία τώρα: εγώ ντράπηκα όταν έμαθα για την εμφάνιση του Νταλάρα στο Θέμο. Δεν με ενδιαφέρει πόσο κόσμια ήταν η εκπομπή ή τι ειπώθηκε σε αυτήν ή αν μίλησαν για την Κύπρο. Πρόκειται για την εκπομπή του Θέμου, του γλοιωδέστερου και απεχθέστερου ανθρώπου στην ελληνική τηλεόραση σήμερα (μόνο ο Πρετεντέρης τον συναγωνίζεται), για μια εκπομπή που, χρησιμοποιώντας τα ευτελέστερα μέσα, εξισώνει και ισοπεδώνει τα πάντα ("ΟΛΑ") κατεβάζοντάς τα σε έναν πλαστό κόσμο που κυριαρχεί η σαχλαμάρα και τα βυζιά. Ο Νταλάρας δε μιλούσε κάποτε εναντίον της λογικής των "ολάδικων"; Τώρα, με την παρουσία του σε αυτά, τα νομιμοποιεί (και οι άλλοι δύο το ίδιο). Πιστεύετε ότι είναι επιτυχία η αλλαγή στο ύφος της συγκεκριμένης εκπομπής την ημέρα που φιλοξενούσε το Νταλάρα; Ίσως να ίσχυε κάτι τέτοιο αν σηματοδοτούσε και μια γενικότερη αλλαγή στο ύφος της από δω και πέρα. Δυστυχώς όμως, όπως όλα δείχνουν, εδώ είχαμε μια περίπτωση του στυλ "και κουλτούρα έχουμε" από την πλευρά του Θέμου (η νομιμοποίηση που λέγαμε) και δίψας για διαφήμιση, διεύρυνση/διατήρηση του κοινού της από την πλευρά της τριάδας. Κάποιος έγραψε ότι ένιωσε σαν να πέφτει άλλο ένα κάστρο. Για μένα αυτό το κάστρο που έπεσε προστάτευε πολλά, πάρα πολλά: τώρα οι ορδές των βαρβάρων είναι έτοιμες να ξεχυθούν στην επικράτειά μας... Θα μπορούσα να γράψω πολλά για τα κάστρα που είχαν γκρεμιστεί μέχρι τώρα: για την εκκωφαντική του σιωπή και απραξία στα γεγονότα του Δεκέμβρη, για το συναγελασμό του με εξωνημένους καθεστωτικούς πολιτικούς, για τις όλο και περισσότερες κοσμικότητες τα τελευταία χρόνια, για τη στήριξή του στην ΠΑΣΟΚάρα, για την παρουσία του στο Ζάππειο όταν ο τότε πρωθυπουργός Σημίτης παρουσίαζε το βιβλίο του, για..., για...Ωστόσο, για να πω την αλήθεια, όλα τα κατανοούσα και τα δικαιολογούσα μάλιστα και λιγάκι... Υπάρχει όμως πάντα αυτή η τελευταία σταγόνα, το μικρό βήμα που περνά το νοητό όριο που έχουμε χαράξει μέσα μας και για μένα (το ξαναλέω, για να μην παρεξηγούμαι) αυτό το όριο ήταν η παρουσία του στην εκπομπή του Θέμου... Αυτά τα ολίγα...
  2. Τζάμπα πάνε μάλλον, αλλά ορίστε άλλο ένα μπλογκ που σχολιάζει τη συγκεκριμένη εμφάνιση: http://taxalia.blogspot.com/2009/02/blog-p...-post_8040.html Κρατάω την παροιμία "τα στερνά μετρούν [ή τιμούν. όπως το ήξερα εγώ] τα πρώτα" που ταιριάζει γάντι στην περίπτωση...
  3. Ωραία σύμπτωση: http://old-boy.blogspot.com/2009/01/19.html ... Ούτως ή άλλως μπαίνω στη συζήτηση καθυστερημένα -εξάλλου, σύμφωνα με μερικούς, μάλλον δεν έχω δικαίωμα να ομιλώ αφού έχω πολύ καιρό να πω εδώ κάποιον καλό λόγο για τις πρόσφατες επιλογές του "θείου"- και δεν έχω καμιά όρεξη να εμπλακώ σε μια συζήτηση για τα αυτονόητα. Θα γράψω μόνο τη σκέψη που πέρασε από το νου μου, όταν βεβαιώθηκα -και λέω "βεβαιώθηκα" γιατί πληροφορήθηκα για την εκπομπή εκ των υστέρων και δεν το πίστευα αρχικά- ότι η συγκεκριμένη τριάδα πήγε στο Θέμο: "Γιατί ρε;"... Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια αυτό το "γιατί ρε;" το λέω όλο και πιο συχνά για τις επιλογές ενός ανθρώπου που αν μη τι άλλο ΕΙΧΕ φτάσει εκεί που ΕΙΧΕ φτάσει -μέσα μου αλλά και γύρω μου- κυρίως χάρη στις επιλογές του...
  4. Οι ρίζες δηλαδή των Λυκουρέζων, των Αγγελοπουλαίων, των Λαμπράκηδων κοκ. είναι αυτές; Ας το δεχτώ. Αλλά ας ρωτήσω κι εγώ κάτι με τη σειρά μου: Όταν έχεις πλουτίσει με τρόπο ανήθικο, παράνομο, άδικο, δεν έχεις πάρει πρώτος εσύ το τσεκούρι και έχεις κόψει τις ρίζες σου; Αν υπήρχαν στο μέγαρο άνθρωποι που ξεκίνησαν από χαμηλά και με κόπους και σκληρή εργασία έφτασαν να γίνουν ευκατάστατοι, τότε έχουν τον αμέριστο σεβασμό μου. Δε μίλησα όμως για αυτούς. Ξέρετε, έχουμε μπερδέψει κάποια πράγματα: άλλο είναι να έχεις αποκτήσει οικονομική ευμάρεια και άλλο να ανήκεις στις 20-40 οικογένειες που ελέγχουν την οικονομική και πολιτική ζωή μιας χώρας. Για να μη ξεφύγουμε όμως πολύ θα επαναλάβω πιο καθαρά αυτό που είπα σε προηγούμενα post μου: Αυτό που κάποτε ήταν πολιτική και μουσική πρωτοπορία κατάντησε πλέον κατεστημένο, καθεστώς, πράγμα που έχει συμβεί και άλλες φορές στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. ’λλου παπά ευαγγέλιο είναι βέβαια ότι αυτό το κατεστημένο εξακολουθεί να με συγκινεί αισθητικά... Τέλος, δεν αμφισβητώ το ότι η EKOSTEL σέβεται την άποψη μου , αλλά αναρωτιέμαι για ποιο λόγο θα πρέπει να δηλώσει κάποιος κάτι τόσο αυτονόητο. Αυτά και κλείνω. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση αυτή καλό θα ήταν να μην το κάνουμε σε αυτό το topic γιατί θα βγούμε σύντομα υπερβολικά εκτός θέματος. Μπορούμε να ανοίξουμε ένα νέο topic αλλού...
  5. Να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα: πρώτα-πρώτα, ένας χώρος από μόνος του δεν είναι ούτε "πολιτισμένος" ούτε "απολίτιστος". Αν δηλαδή τα δύο έργα εκτελούνταν σε ένα εργοστάσιο, σε μια πλατεία ή σε ένα γήπεδο, παρουσία του "λαού" στον οποίο απευθύνονται, όπως πολύ σωστά επισημαίνει η EKOSTEL, τότε θα λέγαμε ότι ο χώρος δεν είναι "πολιτισμένος"; Δεν αρνούμαι ότι το Μέγαρο είναι καλαίσθητο και ότι οι αίθουσες συναυλιών του βοηθούν στο καλύτερο δυνατό ηχητικό αποτέλεσμα. Εξάλλου στο post μου δεν αναφέρθηκα στο ίδιο το Μέγαρο απαξιωτικά ( τι μου φταίνε τα καημένα τα μάρμαρα και τα τζάμια του; ), αλλά σε μια μερίδα του κοινού του. Δεύτερον, αν όντως τα έργα αυτά γράφτηκαν για το λαό, θα έπρεπε να μπορεί να τα ακούσει ο λαός. Και εξηγούμαι με δυο λέξεις:τιμή εισιτηρίου. [Δε θα ξεχάσω το 1994, όταν για τον εορτασμό των 50 χρόνων της απελευθέρωσης της Θεσ/νίκης από τους Γερμανούς δόθηκε μια συναυλία στο Αλεξάνδρειο με τη Φαραντούρη και το Μητσιά όπου εκτελέστηκαν το "Μαουτχάουζεν", τα "Επιφάνεια" και το ’ξιον Εστί" ( κάποιο από αυτά τα έργα μάλιστα διευθύνθηκε από τον ίδιο το συνθέτη αν θυμάμαι καλά). Μια μικρή λεπτομέρεια όμως: η είσοδος ήταν δωρεάν! Έτσι το Αλεξάνδρειο ήταν κατάμεστο από "λαό" και όχι από τους δυσκοίλιους επισήμους οι οποίοι είχαν καθίσει στις γνωστές πλαστικές καρέκλες των πλανόδιων κάτων στο παρκέ. Φυσικά, όποιος ήταν εκεί θυμάται ακόμα τον παλμό και τον ενθουσιασμό του κοινού που ήταν απερίγραπτοι.]Τρίτον, η φράση μου για τους "οικοδόμους και τους εργάτες" γράφτηκε κυρίως για να τους αντιδιαστείλω ως προς τους μεγαλοεργολάβους και τους εργοστασιάρχες που είδα εκεί. Προφανώς, ο Μίκης έγραψε τα έργα του για όλο το λαό: και για τους δοσίλογους, και για όσους παίρνουν και δίνουν μίζες και μιζάρες, για όσους ρυπαίνουν σε μεγάλη κλίμακα το περιβάλλον, για όσους καταπιέζουν τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους, κοκ. Προφανώς. Όλοι είμαστε ίδιοι, όλοι τα ίδια κάνουμε, όλοι τα ίδια πιστεύουμε. Προφανώς. Δημοκρατία έχουμε ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ό,τι θέλει και μετά να πηγαίνουμε μαζί του για ένα ουζάκι. Προφανώς... Όσο για τον καημένο το μεγαλοεργολάβο που "μπορεί να ήταν στα νιάτα του οικοδόμος" και δεν ξεχνά, τι δεν ξεχνά; Τις τύψεις του; Και σε ποιο όνειρο θέλει να μετέχει; Στο όνειρο της κονόμας; Προσωπικά, δε μίλησα καθόλου με όρους αποκλεισμού και απαγόρευσης. Ο καθένας μπορεί να πράττει ό,τι θέλει αρκεί να μη βλάπτει τους άλλους και είναι αυτονόητη η προσωπική του ελευθερία, αλλά ταυτόχρονα κρίνεται και αξιολογείται κάθε στιγμή με βάση τις πράξεις του... Αυτά. Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω την EKOSTEL για τον αυτονόητο απεριόριστο σεβασμό που δείχνει στη διαφορετική μου άποψη-θέση...Νόμιζα ότι ήταν πολύ πιθανό σε ένα forum όπως αυτό να μη γίνονται σεβαστές απόψεις που ούτε θίγουν ούτε προσβάλλουν κανένα...
  6. Λοιπόν, νομίζω πως η δική μου άποψη θα ακουστεί αιρετική μέσα στο διθυραμβικό κλίμα του συγκεκριμένου topic αλλά είναι η πρώτη φορά που νιώθω τόσο μεγάλη ανάγκη να γράψω τις εντυπώσεις μου για μια συναυλία -και λέγοντας συναυλία εννοώ ολόκληρη τη χωροχρονική διαδικασία που μέσα της συμπεριλαμβάνεται τόσο το μουσικό κομμάτι όσο και όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την εμπείρία "πήγα σε μια συναυλία" (μακαρίζω όσους κατόρθωσαν, τουλάχιστον με βάση τα σχόλια τους για τη συναυλία, να τη βιώσουν ως μια εμπειρία, μυστικιστική σχεδόν, ανάμεσα σε αυτούς και στους μουσικούς μόνο συντελεστές της, για να μην πω ανάμεσα σε αυτούς και το Νταλάρα αποκλειστικά). Σχετικά με όσα θετικά γράφτηκαν μέχρι τώρα για το ερμηνευτικό κομμάτι της συναυλίας δεν έχω καμία ένσταση και συμφωνώ απόλυτα ότι τόσο η ορχήστρα, όσο και οι χορωδίες, ο αφηγητής, ο βαρύτονος(ο καλύτερος από κάθε άλλον που έχω ακούσει να συμμετέχει στο "’ξιον Εστί") και ο λαϊκός τραγουδιστής ήταν καταπληκτικοί ( προσωπικά νομίζω ότι αυτή η εκτέλεση του "’ξιον Εστί" είναι συνολικά καλύτερη από εκείνη που έχει ηχογραφηθεί με το Νταλάρα στο Ηρώδειο). Το μόνο αρνητικό στον τομέα αυτό ήταν ότι κάποιες στιγμές, ιδίως στη "Ρωμιοσύνη", η χορωδία περισσότερο και η ορχήστρα κάπως λιγότερο δεν ακούγονταν αρκετά δυνατά. Βέβαια, τι ξέρω από αυτά εγώ, ένας ταπεινός ακροατής; Τέλος πάντων, αν άκουγα τη συναυλία ηχογραφημένη και όχι ζωντανά θα ήμουν κατενθουσιασμένος από κάθε άποψη, και το εννοώ απόλυτα. Έλα όμως που ήμουν εκεί! Φτάνοντας στο Μέγαρο 5 λεπτά πριν την προκαθορισμένη έναρξη δεν είχα ούτε το χρόνο ούτε τη διάθεση να παρατηρήσω και πολλά πράγματα. Μονάχα ένα πολύ ακαθόριστο συναίσθημα άρχισε να γεννιέται μέσα μου το οποίο θα μπορούσα να το συμπυκνώσω στη φράση "Τι γυρεύω εγώ εδώ;". Όταν μπήκα στην αίθουσα το συναίσθημα άρχισε να γίνεται πιο έντονο, κυρίως για δύο λόγους: έβλεπα γύρω μου, πρώτον, ανθρώπους που τους είχα -ή θα μπορούσα να τούς είχα-ξαναδεί σε τηλεοράσεις, εφημερίδες και περιοδικά, αλλά σχεδόν κανέναν από αυτούς δεν τον είχα συνδέσει ποτέ ούτε με το Ρίτσο ούτε με τον Ελύτη ούτε με το Μίκη, ντυμένους με ρούχα τόσο ακριβά που θα μπορούσαν να ντύσουν ολόκληρες μεραρχίες ανταρτών της "Ρωμιοσύνης", και δεύτερον, φωτογράφους απλωμένους σαν τα λαγωνικά στο χώρο να καταγράφουν ψεύτικα χαμόγελα, δήθεν εγκάρδιες αγκαλιές και άλλες παρόμοιες αβρότητες. Τότε συνειδητοποίησα που βρισκόμουν: όχι σε ένα κοινωνικό γεγονός όπως είναι όλες οι συναυλίες, αλλά σε κάτι παραπάνω: σε ένα κοσμικό γεγονός, και μάλιστα εγώ έπαιζα σε ένα βαθμό και το ρόλο της γλάστρας, του διακοσμητικού στοιχείου, μιας μονάδας του "πλήθους κόσμου" της γνωστής ξύλινης έκφρασης των δημοσιογράφων "Πολλοί επώνυμοι και πλήθος κόσμου....". Δεν το κρύβω ότι κάποιες στιγμές πριν την έναρξη της συναυλίας, κατά τη διάρκειά της και κυρίως στο διάλειμμα η αρχική μου ανησυχία μετατρεπόταν σε αποστροφή. Μάλιστα, μετά το διάλειμμα εντόπισα και το Μίκη 5 σειρές πιο κάτω από μένα και διαρκώς στριφογύριζε στο μυαλό μου μια ερώτηση που θα 'θελα να του θέσω στο τέλος της συναυλίας (δυστυχώς δεν τον πρόλαβα...): "Πώς αισθάνεστε", θα τον ρωτούσα,"που τα έργα σας τα τραγουδούσαν κάποτε οικοδόμοι και εργάτες, ενώ τώρα τα ακούν μεγαλοεργολάβοι και εργοστασιάρχες;". Θα το πω καθαρά και ξάστερα έχοντας πλήρη επίγνωση του τι λέω: η παρουσία αυτού του θίασου των δήθεν "επωνύμων" (λες και εμείς είμαστε ανώνυμοι) πλούσιων αστών και μεγαλοαστών που αποτελούσε ένα κομμάτι του κοινού -δεν ξέρω ακριβώς σε ποιο ποσοστό αλλά σίγουρα ήταν η κυρίαρχη νότα εκεί μέσα- ακύρωσε τα δύο έργα -ιδιαίτερα τη "Ρωμιοσύνη"- στις δύο βραδιές που εκτελέστηκαν στο Μέγαρο. Αυτό που λέω ειπώθηκε ήδη σε προηγούμενα post συγκαλυμμένα και αόριστα, εξ ου και οι παρατηρήσεις άλλων μελών περί αδαούς κοινού, αλλά κανείς δε φρόντισε να προχωρήσει σε συμπεράσματα (γιατί άραγε; ) πέρα από διαπιστώσεις όπως αυτή : " Η πλειοψηφία του κοινού του Μεγάρου δεν υπήρξε σε γενικές γραμμές αντάξια των περιστάσεων. Έδειξε ανεπίτρεπτη άγνοια και ως προς τα δύο έργα, διακόπτοντάς τα με χειροκροτήματα ενδιάμεσα, όπως είπε και η Νεφέλη, δείχνοντας πως πολλοί από τους παρευρισκόμενους πρώτη φορά στη ζωή τους άκουγαν τα εν λόγω έργα. Κρίμα γιατί τα μουσικά κομμάτια που δε σεβάστηκε το κοινό του Μεγάρου τα γνωρίζουν και οι πέτρες. " ή αυτή : " Μοναδικό μελανό σημείο το κλασικό κοινό του ΜΜΑ που από τη μια χειροκροτούσε σε άσχετα μέρη με αποτέλεσμα να κόβονται τα κομμάτια (ειδικά την Παρασκευή στο Δοξαστικόν δεν υπήρξε σωστό σημείο που να χειροκρότησαν.Το έκοψαν 4 φορές.) και από την άλλη ήταν ένα κοινό κουμπωμένο που δεν έκανε ούτε ένα ρυθμικό χειροκρότημα. " Τα έργα αυτά δεν είναι απλά καλλιτεχνήματα. Δεν είναι μόνο άρτια αισθητικά προϊόντα. Κυριαρχούνται από αναφορές προς συγκεκριμένους αποδέκτες αλλά και εναντίον συγκεκριμένων στόχων και αυτό θα έπρεπε να κάνει πιο προσεκτικούς κάποιους όταν επιλέγουν το χώρο και, συνακόλουθα, το κοινό στο οποίο θα παρασταθούν. Δεκαπέντε χρόνια μετά το θάνατο του Ρίτσου το είδαμε και αυτό (μάλλον όχι για πρώτη φορά και σίγουρα όχι για τελευταία): να ακούν σε συναυλία τη "Ρωμιοσύνη" άνθρωποι σαν κι αυτούς ενάντια στους οποίους πολεμούν οι ανώνυμοι ήρωες της... Αν χρειαστεί θα επανέλθω. Προς το παρόν, έχω μια τελευταία απορία: καλά, κανείς δεν άκουσε τις δηλώσεις του Νταλάρα στο ρεπορτάζ της ΝΕΤ για τη συναυλία αμέσως μετά από αυτές του Θεοδωράκη; Κάτι υπαινίχθηκε εκεί που δείχνει ότι κι αυτόν τον ενόχλησαν κάποια πράγματα. Εγώ δεν την έχω καταγράψει γι' αυτό και δε θα επιχειρήσω να παραθέσω αυτούσια τα λόγια του...
  7. In NIKH's first post in this topic there is the question why this song is sung only once by Dalaras. I'm not exactly a Dalaras' expert as far as how many recordings of the song exist, but regardless of this it's true that it's a very good song but with very few appearances both in his records and in his concerts. Of course, maybe Dalaras simple doesn't like that song so much, hence this treatment towards it. But it might be another reason -and I know I will say something rather provoking- ; Karalis' career after that song drove him more and more at the opposite side of Greek music from the one Dalaras serves. He has written a lot of songs for singers of greek "laiko-pop" and "skyladiko". I think Dalaras disagrees or/and feels sorry about Karalis' choices and not singing this song is a way of showing this. This song has been written by someone who serves now the "others", the "dark side" -not of the moon but of greek music industry. If this is the case, I just want to say that it's an acceptable attitude, though I would disagree with it. Anyway, all these are speculations and haven't anything to do with the fact that the song, one way or another, is great.
  8. Well, Geske, I really liked your translation: it's the kind of translation I prefer ; not to faithful to the words but to the spirit of the song. But it's clear you can't fully understand the specific context of the song. And that's quite normal, because it is about an older art that now isn't very well-known. Let me give you some information about it: The song refers directly to the greek shadow theatre(θέατρο σκιών) or, as it is better known, to Καραγκιόζης(from the name of its protagonist ). That theatre was very popular in Greece until '60s or '70s and it became after that another victim of television . The plays of that theatre are about either Karagkiozis' daily adventures(as mayor, baker, astronaut, groom etc.) in a vague Turkish society or mythological-historical events from all over the greek history where Karagkiozis participates. One of the most populat plays is "Ο Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι (or όφις)" where Alexander (the Great, of course) kills a snake (the well-known dragon of the western-Europe mythologies) and frees the daughter of a Pasa. Karagkiozis is all the time during the battle behind Alexander and does exactly what the song describes: teases the snake. So it's clear now who speaks in the first person in this song. And something else in can you didn't know it: Αλέκος is a diminuitive of Αλέξανδρος
  9. Geeske , brilliant! Of course I remember! And I can also recollect my surprise listening this song from Dalaras and him performing it so lively! You missed only two things : a)και το φεγγάρι τ αργυρό | | and the silver moon για τιμονιέρη πρώτο. | | for (your)first pilot My sailor uncle (so does Kavvadias) speaks always for pilots on their ships ,so this "airplane" word I think is quite proper here. Καλαματιανό : from Kalamata( a city in Southwest Peloponnissos)
  10. Well ,Geeske , you surprise me! I had the impression that you know well enough the work of the Beatles! Yes ,it was them that made an english version of this song back in the '60s. Title of their version : "Honeymoon song" and they performed it in a BBC show. If you like Beatles' first period then you should like this one too. Note: Το φως of the last line could be translated better as "light"
  11. Great Geske! I have only two remarks: -Τους ήλιους δεν εμέτρησες II You didn't count the suns -φιλντισένιο αμάξι II ivory carriage Geske ,you did a great job in this one! And you must know that you didn't translate lyrics of Katsimicha's bros , but a poem of Ρίτα Μπούμη-Παπά if I 'm not wrong.
  12. You asked, so I have to answer : I think that there is a way to include both interpretations in one translation changing only two words: "You don't promise me to live(=that you will continue to live) OR a life (=that you will give me a life good enough for me) As for the Ressurection pattern ,it's clear that it is something we can find in many religions monotheistic or not and everybody is allowed to make as many connections as she/he can.As you put it "the more the merrier". I was just pointing the most obvious connection and what the writer had probably in mind. Now,about the term "mythology" I agree it's a sufficient term , but the insult (not for me -I'm not a very religious person) is there for a greek-speaking christian, not just because the word "μύθος" in Greek is always connected with something fictitious ,but especially because here is the very esssence of the Greek-Orthodox dogma concerned: Ressurection, that is, the way Christ defeated death and gave hope and salvation to the people. Of course there is a corpus of stories and beliefs about Christ, christianism, the Saints, the Church etc. that even Christians consider it as "mythology" ,but of course the formal term is tradition(παράδοση,and the same term is used for the unwritten laws of the Church). Finally, I believe that the term "theology" is better in two things: 1)It's not insulting for anyone and, 2)It's still a neutral term ,meaning that we don't have to agree with the religion in discuss.
  13. Three slight corrections: -χειροκροτάνε: applaud ;it's in the present tense -Πριν προφτάσω να του πω || Before I got round to telling him το σύστημα ν' αλλάξει || to change the system -The last line is θα σε φάμε!=We will eat you!
  14. Endangering to become scholastic,a few remarks on Geske's remarks on my remarks: - αυτό που πρώτη η αγάπη μας: Geske's translation would be correct if the line was αυτό που η πρώτη αγάπη μας.The difference between η πρώτη αγάπη μας and πρώτη η αγάπη μας is a very distinct one: the first means "our first love" and the second "our love did smth first/before anyone else did it".Speaking in grammatic terms,"πρώτη" in the first case is "επιθετικός προσδιορισμός" and "κατηγορηματικός προσδιορισμός" in the second. -Δε μου υπόσχεσαι ζωή: Different interpretations.Very usual. -θα πέθαινα αγάπη μου :yes,ποιητική αδεία :blink: -και μισοερειπωμένο/μεσ' στα ερείπια αυτά :I don't know if my suggestion sounds better ,but it's surely more accurate and it keeps the repeat of ερείπια -και μέσ' από το θάνατο: I'm afraid Geske that I will disappoint you here;the "christian mythology" ,as you call it(Borghes say something about the art of insulting that applies perfectly to this phrase),is very dominant in the greek poetic thought .Besides, the greek-orthodox hymne for the Ressurection goes like that: Χριστός ανέστη εκ νεκρών ΙΙ Christ rose from the deads θανάτω θάνατον πατήσας II crushing death by death και τοις εν τοις μνήμασι II and giving life to those ζωή χαρισάμενος. II (that lie) in the graves Isn't it obvious?
  15. Geske ,beautiful! And ,as I just heard on the radio,I will remind you that, if Loizos lived, today he would become 65 years old; he was born on October 22(1937). And 20 years have passed already from the time he went to find Ξυλούρη and Καρυωτάκη....It's weird, but Loizos is the person whose loss I have cried most ,even though I don't remember him alive....