Geske

Members
  • Content count

    5,088
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Geske

  1. Μόλις απόκτησα μια συλλογή που λέγεται ακριβώς έτσι, «Η Ελλάδα του Τσιτσάνη». Κυκλοφρορεί από Minos-EMI και συγκεκριμένα απ' το His Master's voice, σεπτέμβρης 1992. Είναι όμως μόνο 1 CD. Έχει όντως μέσα το τραγούδι «Της κοινωνίας η διαφορά» - δεν είχα προσέξη ότι έχει και Νταλάρα (αγόρασα το δίσκο για να έχω τουλάχιστον κάποιες πρώτες εκτελέσεις τραγουδιών του Τσιτσάνη). Ήταν άλλη μια ευχάριστη έκπληξη σ' ένα δίσκο που είναι, αλλωστε, γεμάτο αριστουργίματα.
  2. Μου φαίνεται ότι ένα τέτοιο πείραμα πρέπει ν' ακούγεται πολύ διαφορετικό τώρα, από τότε που το έκαναν. (Κατά τ'άλλα συμφωνώ με τον Θανάση όσον αφορά την τελειομανεία ορισμένων )
  3. Αρη και Τάσο, οι διάφορες που λέτε μεταξύ Τσουγανάκη και Χαρούλη είναι σωστές, δεν διαφωνώ, είναι όμως αντικειμενικές. Εγώ έλεγα για την υποκειμενική διαφορά, ότι ο Χαρούλης μου φαίνεται καλλιτέχνης, και ο Τσουγανάκης, συγνώμη, μαϊμού! Virtuoso, όντως, τόσο πολύ που χάνεται η μουσική. ’ποψη είναι, ΟΚ; Κατά τ' άλλα θέλω να τονίσω ότι ο Χαρούλης μ' εντυπωσίασε πολυ live, σε δίσκο όμως μεχρί τώρα όχι.
  4. http://www.dalaras.com/forum/index.php?s=7...&f=3&t=859&st=0
  5. Συμφωνώ με τον Θανάση για το «θυμίζουν εκδηλώσεις κλειστού club» Μπορεί να είναι κατάλληλο το «καφενείο» του Ιανού για παρουσιασεις βιβλίου, όπως είναι οι περισσότερες εκδηλώσεις τους, αλλά όταν οι βραδιές διαφιμίζονται στο Β' πρόγραμμα, που δεν είναι και το πιο ασήμαντο σταθμό, και αφορούν τοσο σημαντικά πρόσωπα, πραγματικά μοιάζει σαν να μαζεύει μια κλίκα, το in-crowd που λέμε, και από την καλοσύνη τους αφήνουν τον κοσμάκη ν'ακούσει από το ραδιόφωνό . Δεν θέλωνα πιστέψω ότι ούτε ο διευθυντής του Ιανού, ούτε η Μαργαρίτα Μυτιληναίου, επείτηδες το έστησαν έτσι - αλλά τουλάχιστον δεν έχουν, φαίνεται, καταλάβει τι συνεβεί... ότι, δηλαδή, αυτοί που ενδιαφέρονται και θέλουν να παραβρεθούν (όχι μόνο ν' ακούσουν), είναι πολλοί. Είναι οι πολλοί. Από ΄κει και πέρα, και χώρια την στεναχώριαγια τους φίλους που δεν τους άφησαν να μπουν, ήταν μια υπέροχη βραδιά. Για τον Νταλάρα δεν ξέρω τι να πώ... αν ηξερε τι απερίγραπτη χαρά είναι να τον ακούσει κανείς να λέει ένα άγνωστο τραγούδι!!!! Και ο τρόπος του - λιτός (λητός; δεν ξέρω πως γράφεται, μου έμαθε την λέξη ένας φίλος ακριβώς γι'αυτή την περίπτωση ), και πιο εντυπωσιακό από οποιοδήποτε effet... μεγάλη η αντίθεση με, π.χ., την Τσαλιγοπούλου, που δυστυχώς "το παρακανε". Η μεγάλη έκπληξη για μένα ήταν ο Γιάννη Χαρούλης, που τον ήξερα μόνο από μια-δυο τραγούδια στο ραδιόφωνο ή στο δίσκο της Εστουδιαντίνας - ήταν, πώς το λες, stunning! Ανέβει στην σκηνή ένα σεμνό παιδί με ντροπαλό χαμόγελο που μοιάζει να θέλει να κρυφτεί πίσω από το λαούτο του, μα να που ανοίγει το στόμα του και ΜΠΑΜ! μια ερμηνεία του «Μαλαματένια λόγια» που δεν υπάρχει περίτπωση να την ξεχάσω...! Είναι σε όλα η αντίθεση του Τσουγανάκη, και θα έδινα κάτι να 'ταν εκει ο Νταλάρας ν' ακούσει «τα λόγια και τα χρόνια» και να μπόρεσα να του ρωτήσω μετά, αν θέλει λαουτιέρης στο Μέγαρο, γιατί δεν πήρε αυτόν εδώ; Τέλος, θέλω να πω να 'ναι καλά ο Μάνος Ελευθερίου!
  6. Αφού βιαζόμουν λίγο χτες, χάθηκαν από το ποστ μου αυτά που ήθελα να πω για τον Dasho Kurti. Αν και δεν ξέρω ΤΙ να πω - για τον μουσικό, τον συνθέτη, τον άνθρωπο;; το σίγουρο είναι ότι με συγκίνησε βαθιά - με το ακορτνεον, με την φωνή, με τα τραγούδια, με την μοίρα του. Να 'ναι καλά.
  7. από το internetcafe - άρα μόνο λίγα στιγμαιότυπα... Ο Νταλάρας να "απογειώνεται" στις δυνατές στιγμές της Missa - στις μήτες των ποδιών και σαν να στον τραβάει προς τα πάνω η δική του φωνή El Emigrante με τις 4 κιθάρες και τα πολλά κρουστά, τόσο πολύ μουσική που θέλεις 4 αυτιά να μην χάσεις τιποτα Το «... που να βρω την ψυχή μου», ξέρεις ότι θα ρθει, ξέρεις πότε, το έργω το ΄χεις ακουσει - και όμως, κάθε φορά, το suspense είναι αβάσταχτος, η ανάσα σου κομμένη, δεν θα ξαναχτυπήσει η καρδιά σου μέχρι ν' ακούσει το «...ΠΟΥ...» το «cordero de dios» που πραγματικά συγνωρεί όλες της αμαρτίες του κόσμο - πόση αγάπη χώρανε 5 συλλαβες;;;; μια ματιά προς τα δεξιά και ολόκληρη σειρά γεμάτη με μαγεμένους τρελούς ευτυχισμένους φίλους και στο τέλος, En una noche sin luna που, συγνώμη, έμενα με τελείωσε εντελώς Και το αλάτι: κάποιοι (μάλλον κάποιες) που ήθελαν και θα αξισε να ήταν εκεί, δεν ήταν - και πραγματικά δεν χονεύω τον Τσουγανάκι Αχ παιδιά, αυτή τι Noche ήταν αυτή!!
  8. En una noche sin luna................. (όλη νύχτα το ακούγα, και στην αϋπνία και στον ύπνο)
  9. Μόλις ακουσα κι εγώ την παραγωγό να το πει..... δεν πιστευα στ' αυτιά μου, αλλά αν το ακούσατε κι εσείς....... αλλά έχει γεμίσει και παραγεμίσει
  10. and he's told you, has he anyway, in case you hadn't noticed (which I'm sure you have), even when he _does_ give the programme in advance, he _never_ sticks to it 100%.
  11. DALARAS IS GIVING ONE SPECIAL CONCERT ON 30 JANUARY at the Megaro Mousikis Athinon. He will sing the Misa Criolla and Navidad Nuestra. Ticket sales started this morning. With a credit card you can order tickets from abroad by telefone, 0030-210 72 82 333.
  12. Πρώτη σειρά (που έχει αριθμο 7 για καποιο λογο), 35 ευρο. Πού να το πιστευω..............
  13. It's not very directy Dalaras-related, but I thought quite a few people here might be interested to know that radio Melodia is free again, meaning that anyone can listen to it over the internet via http://www.melodia.gr, instead of having to pay the (very modest) fee they asked the last few years.
  14. Δεν είναι άλλωστε παιδική χωροδία, είναι νεανική χωριδία (από κάποιο γυνμάσιο αν θυμάμαι καλά).
  15. Αυτό σκεφτόμουνα ενώ την άκουγα, μονάχη στο σκοτεινο γραφείο: πόσο άραγε είπε, και πώς κατάφεραν να διαλέξουν και να τοποθετήσουν αυτά που ακούσαμε; Θα ήταν όνειρο να ακούσω και τα υπόλοιπα... Πέρα από τα τραγούδια, έχει πολλά να μας πει. Πρός το πάρον, αν κάποιος την έχασε, ζητήστε μου το link, την έγραψα και την ανέβασα στο rapidshare... δυστυχώς, λόγο προδοσίας του ξηνπητίριού μου, λείπουν τα πρώτα 15 περίπου λεπτα.
  16. Κανονικά, και το Δεύτερο και το Δίεση πιάνονται από το Ιντερνετ - το Δεύτερο όμως πιο σταθερά. Αγνή αν γράψεις εσύ το Δίεση θα γράψω εγώ το Δεύτερο, οκ; (πολύ πρωή... 08:00 στην Αθήνα είναι 07:00 εδώ.... ευτυχως δεν με νοιζαει!)
  17. With many thanks to Makis whose post, above, I am translating here: Νοέμβρης '90 (17 Χρόνια μετά) November '90 (17 years after) Music & lyrics by Dionysis Tsaknis From the book by Dionysis Tsaknis: «Apenanti sto chrono» ("Facing time") Dionysis Tsaknis writes: In '90-'91, I was writing the songs for «Alitis kairos». I had already decided on the title, before finishing the ten songs of the record. I had to get it done before the coming October. But for all that I had no feeling of pressure. I had started to come out of my shell and I accepted, with pleasure, invitations to appear. The first, in November '90, took place at the cinema club somewhere in Goudi, here in Athens, with a success which I myself, at least, did not expect. The one who insisted on those 3 shows of mine up there was an extremely beautiful girl who was doing the programme and PR for the place. Marina Lachana. From there... serves us right, both of us. I suppose our two kids, Vassilis and Evanthia, would have the same opinion. Pavlos Sidiropoulos came to see me there. His arm in a sling. «Accident», he says. A few days later, the prince was vanquished when his heart failed him. What else is there to say? So much has been written... The other invitation was from the "Plateau" in Thessaloniki. A band with very good musicians, headed by my friend, and by now well-known colleague, Stergios Gargalas, and a notable young singer who was to do the backing vocals and sing some of my songs, which I stubbornly kept refusing to sing myself: Melina Kana. That's where I wrote the two songs that were wanted to finish the record, while completing the orchestration of "November". At the time, Giorgos Dalaras and Vasilis Papakonstantinou were appearing in Thessaloniki. I went to see them and asked Giorgos to contribute to my record, offering him the song «Monos san omiros» (Alone like a hostage) which in the end was sung by Eleni Tsaligopoulou. He consented with pleasure to listen to it and promised me to come along to the «Plateau» (together with Vassilis) in the evening, as they were finishing early. The die was cast and the decision was taken that same night, which by the way ended at the bouzoukia of Karas. Anna [Dalara] kept calling out «sss» and «quiet» to the public, and «November» (one of the songs I was playing live before the album came out) turned out to be, no doubt about it, the song I would sing together with Giorgos on the new record. We made a good start, and excellent one I should say, on a collaboration that later was continued equally well, on «to teleftaio adio» and «paizontas me dyo orchistres». And it will be continued, I think. I'm writing songs, he's singing songs (magnificently, too), and there's that we've become friends, as well...
  18. Λίγο αργά, αφού έλειπα από το φόρουμ τώρα τελευταία, να πω κι εγώ τις εντυπώσεις μου. Το κόλλημά μου είναι το «όλα γραφτήκανε για σένα». Αφού οι μεγάλοι συνθέτες δεν γράφουν πια, ας μας δώσει ο Νταλάρας άλλα δικά του - τα ελάχιστα παραδείγματα που έχουμε υπόσχονται τόσο πολύ... Το άλλο τραγούδι που μ' αρέσει το πιο πολύ είναι το «Ένα φιλί για εκείνον», που θα ήταν τέλειο αν έκανε ο Νταλάρας ο ίδιος την δεύτερη φωνή. Θαυμάσια η Αρετή και η μουσική του Κατσιγιάννη είναι ό,τι μ' αρέσει. Δεν είναι έκπληξη, αφού τα αγαπημένα μου το Λευτέρη Παπαδόπουλου είναι το «Βυζαντινός εσπερινός». Από 'κει και πέρα, όσα λέει ο Νταλάρας τα ακούω και τα ξανακούω με χαρά κι απόλαυση, τι άλλο να κάνεις; Όσα λένε οι άλλοι, ε, έχει απ' όλα: τα τραγούδια της Μαργιολα και του Στόχα κάνω skip συστηματικά, ενώ το «’ρρωστος καιρός» συνήθως κάνει ένα-δυο repeat... Και να το Dalaras magic: την στιγμή που πάει να πατάω add reply, το ραδιόφωνο τραγούδα το «Ανάβει η Ανατολή...»
  19. Θανάση, ευχαριστώ. Ευχαριστώ ΠΑΡΑ πολύ. Δεν είναι και λίγο κόπο να τα αντιγράψεις όλα αυτά...
  20. Κατάφερα ν' ακούσω τι είπε ο Ιωάννου ο ίδιος (τι αλήθιες που λέει αυτός ο άνθρωπος!) και μετά έχασα την σύνδεση. Τώρα ξέρω τι έχασα Ο Πάσχαλίδης να λέει «...την μέρα που θα φύγεις....»... !
  21. I have seen this in Amsterdam, it's bizarre but very good. Very "Bregovic".