Geske

Members
  • Content count

    5,088
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Geske

  1. Όχι μόνο ολόκληρο Tour, αλλά κρυμμένο στα βάθη της σελίδας κι ένα κείμενο για μια νέα δισκογραφική δουλειά: «George Dalaras and the composer Alexandros Karozas have, after years of cooperation, will publish the project Cavafy. There are only a few concerts worldwide in theatres and opera houses planned in 2011» - δηλαδή, «Ο Γιώργος Νταλάρας και ο συνθέτης Αλέξανδρος Καρόζας, μετά από μακρόχρονη συνεργασία, θα δώσουν στο κοινό το project Καββάφη. Λίγες μόνο συναυλίες προβλέπονται σε θέατρα και όπερες σ' όλο τον κόσμο για το 2011».
  2. πάντα τέτοια... (φωτο της φίλης μου της Letja).
  3. This is from the album that is not out yet. I caught it on the radio, recorded it and wrote out the lyrics myself, which means there may be errors in them. Also I don't know who composed them, or the melody. We'll find out all that in a few days... Στα τραγούδια που σου γράφω ___||___ In the songs I write for you Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here Κι όλα χαμένα νωρίς ___||___ and all things are [too] soon lost Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here Μεσ' στη ζωή μου κανείς ___||___ in my life there is no one Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here Μέρες και νύχτες βροχής ___||___ days and nights of rain Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here ’δειες σελίδες σιωπής ___||___ empty pages of silence Στα τραγούδια που σου γράφω ___||___ In the songs I write for you βάζω λόγια αληθινά ___||___ I am putting truthful words Την αλήθεια αντιγράφω ___||___ I am copying the truth της ψυχής στα σκοτεινά ___||___ the dark places of the soul Στα τραγούδια που σου γράφω ___||___ In the songs I write for you βάζω λόγια της καρδιάς ___||___ I put words of the heart και στο τέλος της βραδιάς ___||___ And at the end of the evening είσαι πληγή και με πονάς ___||___ you are a wound and hurting me Υπογράφω - όταν με σκέφτεσαι θα κλαις ___||___ I put my name to it - you will cry when you think of me Υπογράφω - μεσ' την φωτιά κι εσύ θα καις ___||___ I put my name to it - you too will be burning in the fire Υπογράφω - θα καταλάβεις πόσο φταις ___||___ I put my name to it - you will understand how much you are to blame Υπογράφω - πως τα τραγούδια μου θα λες ___||___ I put my name to it - that you will be singing my songs Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here Γέννησε ο κόσμος σκιές ___||___ the world gave birth to shadows Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here Γίναν' οι δρόμοι πληγές ___||___ the streets have turned into wounds Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here Μεσ' τα τραγούδια του χθες ___||___ inside the songs from yesterday Δεν είσαι 'δω ___||___ You are not here Χρόνια που γίναν' στιγμές ___||___ years that have turned into moments Στα τραγούδια που σου γράφω ___||___ In the songs I write for you βάζω λόγια αληθινά ___||___ I am putting truthful words Την αλήθεια αντιγράφω ___||___ I am copying the truth της ψυχής στα σκοτεινά ___||___ the dark places of the soul Στα τραγούδια που σου γράφω ___||___ In the songs I write for you βάζω λόγια της καρδιάς ___||___ I put words of the heart και στο τέλος της βραδιάς ___||___ And at the end of the evening είσαι πληγή και με πονάς ___||___ you are a wound and hurting me Υπογράφω - όταν με σκέφτεσαι θα κλαις ___||___ I put my name to it - you will cry when you think of me Υπογράφω - μεσ' την φωτιά κι εσύ θα καις ___||___ I put my name to it - you too will be burning in the fire Υπογράφω - θα καταλάβεις πόσο φταις ___||___ I put my name to it - you will understand how much you are to blame Υπογράφω - πως τα τραγούδια μου θα λες ___||___ I put my name to it - that you will be singing my songs Υπογράφω - θα καταλάβεις πόσο φταις ___||___ I put my name to it - you will understand how much you are to blame Υπογράφω - πως τα τραγούδια μου θα λες ___||___ I put my name to it - that you will be singing my songs Δεν είσαι 'δω... ___||___ You are not here...
  4. ΕΔΩ ΤΟ ΦΩΣ .........||........ Here is the light Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα .........||........ Upon these marbles here κακιά σκουριά δεν πιάνει .........||........ no ugly stain can take hold μηδέ αλυσίδα στου Ρωμιού .........||........ nor can a chain hold the Greek's και στ' αγεριού το πόδι .........||........ foot, nor the wind's Εδώ το φως εδώ ο γιαλός .........||........ Here is the light, here is the sea χρυσές γαλάζιες γλώσσες .........||........ golden skyblue tongues στα βράχια ελάφια πελεκάν .........||........ on the rocks, deer are chipping τα σίδερα μασάνε .........||........ chewing through the iron fetters
  5. Από τότε που πρωτοάκουσα τον Μάλαμα κι εγώ την ονειρεύομαι εκείνη την συνεργασία. Παρόλο που έχω ακούσει τον Μάλαμα να πει: «μ' εχει ζητήσει ο Νταλάρας, αλλά δεν ήθελα: τόσο σκλυρά που δουλεύει αυτός, δεν αντέχω...». Διαφορετικοί που είναι ως άνθρωποι, πολλά κοινά έχουν, καταρχάς την αγάπη που έχουν για της κιθάρες τους, το είναι πρώτα μουσικοί και μετά τραγουδιστές.
  6. Μνημόσυνο .........||........ Memorial Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos Στη μια γωνιά στέκει ο παππούς .........||........ The grandfather in one corner στην άλλη δέκα εγγόνια .........||........ in the other ten grandchildren και στο τραπέζι εννιά κεριά .........||........ and on the table nine little candles μπηγμένα στο καρβέλι .........||........ stuck upright in the loaf of bread. Μάνες τραβάνε τα μαλλιά .........||........ Mothers tearing their hair και τα παιδιά σωπαίνουν .........||........ the children silent κι απ' το φεγγίτη η Λευτεριά .........||........ and at the tiny barred window, Liberty τηρά κι αναστενάζει .........||........ watches and sighs.
  7. Το άρθρο στο όποιο αναφέρεται η Anna μου φάνηκε να έχει κάποιο ενδιαφέρον, εφόσον είναι αρκετά αντιπροσωπευτικό της γνώμης για τον Θεοδωράκη στους κύκλους της «κλασσικής» μουσικής: βασικά, τον βρίσκουν πολύ λαϊκός και πολύ δημοφιλής - μουσική για τους πάντες δηλαδή αντί για τους λίγους. Την εποχή του Mozart δεν θα σήκωνε κουβέντα, αλλά τώρα πια που οι μουσική που λέγεται «κλασσική» έχει χάσει την πρώτη θέσει στην δημιουργικότητα... μάλλον ζηλεύει; Οι ειλικρινείς όμως, κι ας επιμένουν πως δεν τους αρέσει, κι ας προσπαθούν να αντιστέκονται, δέχονται ότι η μουσική του σε καθηλώνει, θες δεν θες. Να το άρθρο (από http://www.morgenpost.de/printarchiv/kultu...lharmonie.html) Konzertkritik: Mitsingen in der Philharmonie Sonntag, 28. Juni 2009 Es geschieht in der Philharmonie eher selten, dass einem Patriarchen mit wallendem Mantel und Bart begegnen und man in der Sitzreihe auf Neugriechisch angesprochen wird. - Bei der Feier zum 100. Geburtstag des Nationaldichters Jannis Ritsos war dies unvermeidlich, und ebenso unvermeidlich erklangen die drei Liederzyklen, die Mikis Theodorakis auf Ritsos-Texte geschrieben hat. Irgendwie gehoeren sie beide zusammen; der Komponist spricht in der fuer ihn typischen Unbescheidenheit vom "zweihaeuptigen Adler". Nun darf man, was Theodorakis sagt, nicht auf die Goldwaage legen. Seine Verlautbarungen stehen auf einer Stufe mit dem Unsinn, den Komponisten wie Wagner, Schostakowitsch und Stockhausen von sich gegeben haben. Trotzdem waren sie ziemlich bedeutende Komponisten. Und auch der heute 84-jaehrige Theodorakis ist aus der Musikgeschichte nicht mehr wegzudenken. Seine Lieder sind Volksgut und werden, wie in der Philharmonie zu erleben war, von juengeren und aelteren Landsleuten mitgesungen. Die Vorsinger auf der Buehne hiessen Maria Farantouri und George Dalaras, zwei legendaere Gestalten, die hier zu Ehren Ritsos erstmals gemeinsam auftraten. Farantouri klang anfangs heiser und erschoepft, erreichte aber bald die Hoehen kantabel orgelnder Leidenschaft; Dalaras hatte ein wenig mit seinem technischen Equipment zu kaempfen, was die Strahlkraft seiner Stimme freilich nicht beeintraechtigte. Die Zyklen "Epitaph" (1958) und "Romiosini" (1966) sowie die "18 kleinen Lieder der bitteren Heimat" (1972) gingen ohne Peinlichkeit ueber die Buehne. Verglichen mit anderer zeitgenoessischer Musik ist Theodorakis zweifellos banal, aber dafuer auch unsterblich. Και μια δική μου μετάφραση (με κάθε επιφύλαξη, αφού ούτε τα γερμανικά δεν είναι δική μου γλώσσα, ούτε τα ελληνικά) Συναυλία:«Συντραγουδόντας» στη Φιλαρμονική Αίθουσα Κυριακή 28 Ιουνίου 2009 Συμβαίνει μάλλον σπάνια να συναντήσει κανείς [στην Φιλαρμονική Αίθουσα του Βερολίνου] έναν παπά με μακριά γένια, και να μιλιούνται Νέα Ελληνικά στις σειρές με καθίσματα. Όμως στην γιορτή για τα 100 χρόνια από την γέννηση του εθνικού ποιητή Γιάννη Ρίτσου, αναπόφευκτο ήταν, όσο αναπόφευκτο όπως το ν' ακουστούν οι τρεις κύκλοι τραγουδιών που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης πάνω σε στίχους του Ρίτσου. Με κάποιο τρόπο, οι δύο ανήκουν ο ένας στον άλλο ο συνθέτης, χαρακτηριστικά άσεμνα, μιλάει για «τον δικέφαλο αετό». Τώρα να μην ζυγίσουμε αυτά που λέει ο Θεοδωράκης με μαθηματική ακρίβεια. Οι δηλώσεις του στέκονται δίπλα στις ανοησίες που έχουν προσφέρει συνθέτες σαν τους Wagner, Schostakowitsch και Stockhausen. Ήταν παρολ' αυτά αρκετά σημαντικοί συνθέτες. Όπως δεν φαντάζεται σήμερα η ιστορία της μουσικής χωρίς τον ίδιο τον Θεοδωράκη, 84 χρόνων πια. Τα τραγούδια του έγιναν ιδιοκτησία ολόκληρου λαού, και, όπως το ζήσαμε την Philarmonie, τραγουδιούνται από νέους και γέρους συμπατριώτες του. Οι πρωτοψάλτες στην σκηνή ονομάζονταν Μαρία Φαραντούρη και Γιώργο Νταλάρα, δυο μυθικά πρόσωπα, προς τιμήν του Ρίτσου για πρώτη φορά μαζί. Η Φαραντούρη αρχικά ακουγόταν βραχνή και εξαντλημένη, γρήγορα όμως έφτασε κορυφές τραγουδώντας με καθαρότητα και πάθος ο Νταλάρας αρχικά τα πάλεψε λίγο με τον τεχνικό εξοπλισμό, χωρίς πάντως αυτό να μειώσει καθόλου την λαμπερή δύναμη της φωνής του. Οι κύκλοι «Επιτάφιο» (1958) και «Ρωμιοσύνη» βγήκαν αβίαστα στην σκηνή, όπως και τα «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» (1972). Στη σύγκριση με άλλες σύγχρονες* μουσικές, ο Θεοδωράκης αναμφίβολα είναι κοινός **, μ' αυτό όμως είναι και αθάνατη. *[δεν εννοεί το mainstream pop, εννοεί τα σημερινά εγγόνια της κλασσικής βορειοδυτικής μουσικής, πού όντως δεν είναι για να τ' ακούς...] ** [η γερμανική λέξη banal έχει μια σημασία μάλλον αρνητική, κάπου ανάμεσα σε «κοινός», «λαϊκός» και «χυδαίος» ή ακόμα και «βαρετός», ανάλογα πώς θέλει να την εννοεί ή να την καταλάβει κανείς]
  8. Αναβάφτιση .........||........ New baptism Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos Λόγια φτωχά βαφτίζονται .........||........ Dispossessed words receive baptism στην πίκρα και στο κλάιμα .........||........ in bitterness and tears βγάζουν φτερά και πέτονται .........||........ they grow wings and fly πουλιά και κελαηδάνε .........||........ like birds and they sing Και κειός ο λόγος ο κρυφός .........||........ And that one word, that hidden word της λευτεριάς ο λόγος .........||........ that word of freedom αντίς φτερά βγάζει σπαθιά .........||........ instead of wings grows swords και σκίζει τους αγέρες .........||........ and rips the winds
  9. As we know, Dalaras' music is a contagious disease. Two of my friends came to Brussels with me yesterday for their first concert. We listened to Dalaras all the way of course (about 200 km) and I apologized to them for having hardly any translations of songs in the programme, carefully explaining that it is useless, hopeless and not feasible to translate Ritsos. To make up, while Dalaras sang, I improvised a voice-over translation for this song, explaining first that when Ritsos wrote the verses, he was a prisonner on a sun-racked rock in the sea. And then Dalaras sang the song in the concert. And knowing what he said did make a difference to my friends. Far out of the world as I was, I felt that. Ξέρουμε όλοι ότι η μουσική του Νταλάρα είναι «κολλητική»... Χθες ήρθαν μαζί μου στις Βρυξέλλες δύο φίλες για την πρώτη τις συναυλία. Ακούσαμε Νταλάρας στον δρόμο φυσικά, περίπου 200 χμ, και τις εξήγησα ότι δεν έχω σχεδόν καθόλου μεταφράσεις τραγουδιών του προγράμματος επειδή ο Ρίτσος δεν μεταφράζεται, απλώς ΔΕΝ μεταφράζεται. Όμως το παρακάτω τραγούδι το μετέφρασα επί τόπου ενώ το ακούγαμε, αφού τις είπα πριν κάτι για τον Ρίτσο, για το πού και πώς έγραψε αυτά τα λόγια. Και μετά, στην συναυλία, ο Νταλάρας είπε το τραγούδι, και χαμένη που ήμουνα, όμως ένιωσα δίπλα μου τι διαφορά έκανε γι' αυτές το να ξέρουν τι λέει. Κουβέντα με ένα λουλούδι .........||........ Conversation with a flower Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos Κυκλαδινό κυκλάμινο .........||........ «Cyclamen of the Cyclades, στου βράχου τη σχισμάδα .........||........ in the crevice of the rock πού βρήκες χρώματα κι ανθείς .........||........ where did you find colours for flowering, πού μίσχο και σαλεύεις .........||........ a stem for swaying?» Μέσα στο βράχο σύναξα .........||........ «Inside the rock I gathered το γαίμα στάλα στάλα .........||........ lifeblood drop by drop μαντήλι ρόδινο έπλεξα .........||........ I have knitted a rose kerchief κι ήλιο μαζεύω τώρα .........||........ and now I gather sunshine.»
  10. Κουβέντα με ένα λουλούδι .........||........ Gesprek met een bloem Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Muziek: Mikis Theodorakis Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Gedicht: Giannis Ritsos Κυκλαδινό κυκλάμινο .........||........ «Kykladitische cyclaam, στου βράχου τη σχισμάδα .........||........ in de barst van de rots πού βρήκες χρώματα κι ανθείς .........||........ waar heb kleur gevonden om te bloeien πού μίσχο και σαλεύεις .........||........ een stengel om op te wiegen?» Μέσα στο βράχο σύναξα .........||........ «Binnen in de rots verzamelde ik το γαίμα στάλα στάλα .........||........ het levensbloed, druppel voor druppel, μαντήλι ρόδινο έπλεξα .........||........ Ik heb een roze hoofddoek gebreid κι ήλιο μαζεύω τώρα .........||........ en nu verzamel ik zonneschijn.»
  11. Αχ παιδιά, μια τόσο ωραία συναυλία - και την χάλασαν με απαίσιο ήχο, τα ντραμς τόσο δυνατά που δεν ακούγονταν οι φωνές... και Βέλγοι που προσπαθούν να κάνουν παλαμάκια σε λάθος σημεία σε λάθος ρυθμό... και άλλα τόσα... Και όμως. Θα αρκούσε μόνο του το Δίχτυ. Το Δεν κλαίω. Το Εδώ το φως. Τους τελευταίους μήνες, βουτηγμένη σε πολλές χαρές (ωραίες) δουλειές, έλεγα πως δεν έχω την ίδια ανάγκη από Νταλάρα όπως σε άλλες (πιο δύσκολες) περιόδους... Έλεγα ψέματα. Τα συμπτώματα στέρησης χτύπησαν ξαφνικά και βαριά. Νιώθω ανανεωμένη.
  12. ελάχιστες μέρες να λείπεις, κι να τι σε περιμένει όταν γυρίσεις................... Τόσο απίθανο που πρέπει να το πιστεύω.......... ΜΠΡΑΒΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!
  13. Απ' το παραθυρο κοιτώ την άσφαλτο που τρέχει.......
  14. For those who can not travel to Greece: Dalaras, with Maria Farantouri, will give three special concerts in hommage to Yannis Ritsos and Mikis Theodorakis: Berlin on 26/06, Amsterdam on 28/06, and Brussels on 30/06. More info in the topic for each concert.
  15. Μετά από το Amsterdam, ο Νταλάρας θα είναι όντως στις Βρυξέλλες, την τρίτη 30 Ιουνίου. Το θέατρο λέγεται Bozar (στα γαλλίκά Beaux-Arts, στα ολλανδικά Paleis voor de Schone Kunsten). Στο site του θέατρου (http://www.bozar.be/agenda.php?dates=2009-6-30) δεν υπάρχει ακόμα η συναυλία, αλλά το ταμείο του θέατρου πουλάει εισητίρια τηλεφωνικά στο +32 - 2507 8200. Εισητίρια με 69.-, 59.-, 49.- και 39.-. Να πω ότι και το Carré στο Αμστερνταμ, και Bozar στις Βρυξέλλες, είναι πανέμορφα θέατρα. After Amsterdam, Dalaras will sing the Ritstos/Theodorakis programme in Brussels, in the theatre called "Bozar" (in french Beaux-Arts, in flemish Paleis voor de Schone Kunsten). The stie of the theatre (http://www.bozar.be/agenda.php?dates=2009-6-30) does not list the concert yet, but tickets are on sale via the theatre's telephonic reservation line, +32 - 2507 8200. Ticket prices are 69.-, 59.-, 49.- and 39.-. I may add that both Carré in Amsterdam and Bozar in Brussels are very beautiful theatres.
  16. Σαν το κερί της Παναγιάς .........||........ Like the Madonna's candle Στίχοι: Βασίλης Δημητρίου .........||........ Lyrics: Vassilis Dimitriou Μουσική: Βασίλης Δημητρίου .........||........ Music: Vassilis Dimitriou Ο τόπος μάνα καίγεται .........||........ The land, mother, is burning, κι ένα ποτάμι αίμα .........||........ and a river of blood κυλάει στη Μεσόγειο .........||........ runs into the Mediterranean το κρίμα και το ψέμα. .........||........ all the wrong, all the lying. Σαν το κερί της Παναγιάς .........||........ Like the Madonna's candle στα χέρια σου και λιώνω .........||........ in your hands, and melting, χωρίς φωνή χωρίς ματιά .........||........ voiceless, eyeless, μ' ένα καημό και πόνο. .........||........ with this grief and pain. Ο τόπος όλος άναψε .........||........ All the land has caught fire και μαύρισε η ψυχή μας .........||........ and our soul turned black, και δεν υπάρχει αναπαμός .........||........ and there is no respite στη δόλια τη ζωή μας. .........||........ in our miserable life Σαν το κερί της Παναγιάς .........||........ Like the Madonna's candle στα χέρια σου και λιώνω .........||........ in your hands, and melting, χωρίς φωνή χωρίς ματιά .........||........ voiceless, eyeless, μ' ένα καημό και πόνο. .........||........ with this grief and pain. Η Σμύρνη μάνα χάθηκε .........||........ Smyrna, mother, has been lost, ήταν το ριζικό της .........||........ it was her destiny, και μένα με μεγάλωνες .........||........ and you have brought me up στο ψεύτικο όνειρό της. .........||........ in the lying dream of her. Σαν το κερί της Παναγιάς .........||........ Like the Madonna's candle στα χέρια σου και λιώνω .........||........ in your hands, and melting, χωρίς φωνή χωρίς ματιά .........||........ voiceless, eyeless, μ' ένα καημό και πόνο. .........||........ with this grief and pain. This song is from the soundtrack of the serial made this year for greek TV on the basis of the book "Matomena chomata" by Dido Sotiriou (translated in English as "Farewell Anatolia"). The line Η Σμύρνη μάνα χάθηκε .........||........ Smyrna, mother, has been lost is an "almost quote" from the song "Smyrna" in "Mikra Asia": Η Σμύρνη μάνα χάνεται .........||........ Smyrna, mother dear, is burning, τα όνειρά μας πάνε .........||........ our dreams are done.
  17. «Η σωτηρία μια ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα...»
  18. καλή μουσική μπορεί να σώνει μέτριο στίχο, αλλά δυστυχώς για το «θα σε ξεπεράσω», ανάποδα δεν λειτουργεί... Μας μένει η φωνή.
  19. ...where she is very important, just like in the Orthodox church. On the other hand, the Protestants don't have as much use for her name(s), since she plays a much smaller role in their rites and beliefs.
  20. Hermina, έχω ξαναδει αυτή την παρεξήγηση, δεν ξέρω ακριβώς από πού προέρχεται, αλλά στα αγγλικά «Madonna» συμαίναι αρχικά «η μητέρα του Χριστού», και όλες η άλλες συμασίες της λέξης (πχ «εικόνα της Παναγιάς») προέρχονται από αυτή.
  21. And here's another version! How long since two people came up with a translation independantly and (almost) simultaneously? Vasilis Dimitriou must be doing something right Ματωμένα χώματα .........||........ Bloodstained earth Μουσική: Βασίλης Δημητρίου .........||........ Music: Vasilis Dimitriou Στίχοι: Βασίλης Δημητρίου .........||........ Lyrics: Vasilis Dimitriou Σε ματωμένα χώματα .........||........ On bloodstained earth και σε στενά σοκάκια .........||........ and in narrow alleys εκεί πρωτογνωρίσαμε .........||........ that is where we first learned του κόσμου τα φαρμάκια .........||........ the world's poisons Και όταν είχε ξαστεριά .........||........ And when the sky was clear κι ερχόταν το φεγγάρι .........||........ and the moon had come out εμείς του τραγουδούσαμε .........||........ we would sing to it μαζί του να μας πάρει .........||........ [asking it] to take us away with it. Μα αυτό χανόταν κι έφευγε .........||........ But [the moon] would vanish and be gone στα μακριά στα ξένα .........||........ to far-away foreign places και τα τραγούδια αρχίζαμε .........||........ and we would start the [other] songs τα παραπονεμένα .........||........ the complaining songs Στα ματωμένα χώματα. .........||........ On that bloodstained earth... Με ματωμένα γόνατα .........||........ With bloodstained knees και σε στενά θρανία .........||........ [sitting] in narrow desks δακρύσαμε και κλάψαμε .........||........ we shed tears and we cried και μάθαμε ιστορία .........||........ and we learned history Και κάποιες νύχτες με βροχή .........||........ And on certain rainy nights σβήναμε το τσιγάρο .........||........ we would put out our cigarette και βγαίναμε περίπολο .........||........ and go out for a walk να πιάσουμε τον Χάρο .........||........ to catch Death κι αυτός όταν μας άκουγε .........||........ and he, when he heard us coming, κρυβόταν στα σοκάκια .........||........ would hide in the side streets κι εμείς αρχίζαμε χορό .........||........ and we would start a dance μαζί με τ' αρμενάκια .........||........ together with the sails of the ships στα ματωμένα χώματα .........||........ on that bloodstained earth Στα ματωμένα χώματα .........||........ On that bloodstained earth και μες τους ταρσανάδες .........||........ and among the shipyards σκαλίσαμε αγαπήσαμε .........||........ we built [and] we loved καίκια και κυράδες. .........||........ [our] ships and [our] ladies. Και όταν είχε ξαστεριά .........||........ And when the sky was clear κι ερχόταν το φεγγάρι .........||........ and the moon had come out εμείς του τραγουδούσαμε .........||........ we would sing to it μαζί του να μας πάρει .........||........ [asking it] to take us away with it. Μα αυτό χανόταν κι έφευγε .........||........ But [the moon] would vanish and be gone στα μακριά στα ξένα .........||........ into far-away foreign places και τα τραγούδια αρχίζαμε .........||........ and we would start the [other] songs τα παραπονεμένα .........||........ the complaining songs Στα ματωμένα χώματα .........||........ On that bloodstained earth
  22. γίνεται κάτι τέτοιο;;; γίνεται;;;;;; ΓΙΝΕΤΑΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;; αηντε σε λίγο μάλλον θα ξηπνήσω...................
  23. ’κουσα 2 από τα τραγούδια του δίσκου στην συναυλία της στην Ουτρέχτη το Σεπτέμβρη, και από τότε ξέρω ότι θα το αγοράσω με την πρώτη ευκαιρία