Geske

Members
  • Content count

    5,088
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Geske

  1. Στης 16/11 το δεύτερο μέρος της συναυλίας λέγεται «Η ποιήση στο τραγούδι», πού «ο Γιώργος Νταλάτας θα ερμηνεύει μελοποιημένα τραγούδια...». Πώς και δεν άνοιξε ακόμα κανείς ένα τόπικ για «ποια μελοποιημένα ποιήματα θέλουμε ν'ακούσουμε; Ή δική μου λίστα θα ήταν η εξής (να βρω άκρη, κράτησα μόνο τραγούδια που έχει ήδη πει - επίσημα ή όχι): Θεσσαλονίκη (Καββαδίας) Αν είναι η αγάπη έγκλημα (Παπαγιανοπούλου) Δώστε μου μια ταυτότητα - Η - Πίσω από μάυρα σίδερα (Γκάτσος) Ανατολή (Παλαμάς) Επιφάνεια 1937 (= Κράτησα την ζωή μου) (Σεφέρης)
  2. Ψάχνοντας για κάτι άλλο, έπεσα πριν λίγο πάνω στο «Λίγα γαρούφαλα» (Hikmet-Ρίτσος/Λοΐζος) - και χάθηκα, ξέρετε, σ' ένα από τα όνειρα που κάνουμε....
  3. Στην shopping επίθσεή μου στην Αθήνα, αγόρασα το «Έλα», και παρόλο που το ποπ είναι ένα είδος που συνήθως δεν το ανέχομαι, αυτός ο δίσκος μ' αρέσει ΠΑΡΑ πολύ.
  4. Είπε το «Κράτησα την ζωή». Το είπε. «Κράτησα την ζωή μου ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δένδρα.......» Στεκότανε εκεί μπροστά μας, τόσο κοντά, και το είπε. Συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με τα «κι άλλο» και τα «όχι έτσι» που ειπώθηκαν εδώ γι' αυτή την συναυλία, αλλά μέσα μου, όλα τα (σχετικά) αρνητικά χάνουν την σημασία τους, εξαφανίζονται, μπροστά σ' αυτά που άκουσα, ακόμα μπροστά σ' αυτό μόνο το τραγούδι. Ψέμα - μία πίκρα παραμένει: οι φίλες και φίλοι που μας έλειπαν. Δεν μπορώ να μην τους θυμάμαι που δεν είναι εδώ ν' ακούμε μαζί. Όλα τα μετέπειτα είναι δευτερεύοντα. Για την «Απόκρυφη ιστορία» θέλω να πω κι εγώ κάτι, αν και με διστακτικότητα και μεγάλες επιφυλάξεις. Έχω γι' αυτά τα τραγούδια μια εντύπωση του «όχι τελειωμένου», του «ακόμα σε εξέλιξη» - δεν ξέρω πώς να το ονομάσω καλύτερα, ας προσπαθήσω να το εξηγήσω. Από την μία μεριά (την δική μου) νιώθω πως πρέπει να ξανακούσω αυτά τα τραγούδια για να καταλάβω πώς ακούγονται - και πώς μου φαίνονται. Από την άλλη μεριά (των μουσικών) μου φαινόταν ότι οι ερμηνευτές τα έπαιζαν κάπως προσεχτικά ή «προβαρίστικα», ότι αν τα παίζουν σε πέντε-έξι συναυλίες θα κερδίζουν πεποίθηση (αυτοπεποίθηση στο παίξιμο, που θα μας πείθει πιο αυτονοητά). Μπορεί να είναι εντύπωσή μου, αλλά δεν θα συμφωνούσατε ότι υπήρχε μια διαφορά μεταξύ των κομματιών που είχαν ξαναπαιχτεί σε live (στο Ρεξ τότε) και των άλλων; Από 'κει και πέρα, δεν θρέφω μεγάλες ελπίδες να δούμε την «Απόκρυφη ιστορία on tour»... Για τους στίχους της κυρίας Ahrweiler, κανείς δεν είπε πολλά μέχρι τώρα, γιατί; Ο Νταλάρας κάτι είπε, τα καλύτερα μάλιστα, αλλά ξέρετε τι, θα τολμήσω να διαφωνώ μαζί του... Ναι, ουψ! Η κυρία Ahrweiler είναι σίγουρα μεγάλη προσωπικότητα (δυο λεπτά ομιλίας της αρκούν), είναι πιθανώς καλή ιστορικός, είναι μυαλό και αγωνίστρια, και σαν ποιητής κάτι έχει να πει... αλλά στιχουργός; Τελικά μήπως η στιχουργική είναι κάτι άλλο από την ποίηση; Όπως το βλέπω - ή μάλλον το ακούω - εγώ, τα ποιήματά της περιέχουν περίσσια σημασία, όμως όταν δεν καταλαβαίνω τι λένε οι λέξεις, χάνουν για μένα την μουσικότητά τους. Δεν φταίνε οι δύσκολες λέξεις - ο Ελευθερίου ας πούμε γράφει και δυσκολότερα. Αλλά αυτός μου χαϊδεύει το αυτί με τον ήχο των λέξεων και μόνο, μειώνοντας την ανάγκη να καταλάβω και ταυτόχρονα βοηθώντας στης κατανόηση. Ενώ στης Αρβελέρ, κυρίως η σημασία έχει σημασία. Και δεν αποκρύβεται και τόσο εύκολα. Τώρα αν μου λέτε ότι φταίνε τ' αυτιά μου, δεν θα διαμαρτυρώ! Στο κάτω-κάτω, είμαι τόσο αχάριστη όσο όλοι μας εδώ - θέλω κι άλλο... θέλω να τα ξανακούσω... δεν χόρτασα... κόντευα overdose αλλά δεν χόρτασα... Διάγνωση: εξαρτημένη απ' τις ουσίες τραγουδιών. Κι απ' τα τραγούδια με ουσία. ps. Marijke, plaaaaaatjes!
  5. I have always refused to translate this, because the Αξιον εστί can not be translated. Its essence and its language are essentially one. So I said "can't". But someone insisted. And once I got started... Well. Anyway. May the great poet forgive me. ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ _____||_____ The blood of love Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης _____||_____ Music: Mikis Theodorakis Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης _____||_____ Poem: Odysseas Elytis Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν _____||_____ Love's blood has coloured me with purple και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε _____||_____ and joys no eye can see have cast their shadow over me οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων _____||_____ I was turned to rust in the south wind of mankind Μακρινή μητέρα Ρόδο μου αμάραντο _____||_____ Far-away Mother, my Rose that wilts not Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν _____||_____ In the open reaches of the sea they would lie in wait for me Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε _____||_____ on three-masters full of cannon, and shoot at me αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη _____||_____ My sin: that I too dared have a love Μακρινή μητέρα Ρόδο μου αμάραντο _____||_____ Far-away Mother, my Rose that droops not Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε _____||_____ In July once upon a time, τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου _____||_____ her huge eyes opened - half way - right inside me την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν _____||_____ to light her virgin life - for one instant Μακρινή μητέρα Ρόδο μου αμάραντο _____||_____ Far-away Mother, my Rose that withers not Note: "αμάραντο" is the negative of "wilted, drooping, withered" and could be translated as 'un-wilted'; but I think "that withers not" has a timelessness which is more fitting (my opinion). And as I couldn't really choose between the three verbs, I used them in turn. I wouldn't do that in a translation to be read without the original, but in this case you can all see (hear) that they are the same word really. Apart from that, the expression "Ρόδο αμάραντο" is church Greek for the Virgin Mary, who is thus called on twice in the same verse. (No, I do not know all that myself - I've just got a very fat dictionary!)
  6. Το κόκκινο φουστάνι Τώρα που θα φύγεις Αν είν' να ρθεις Δώσε μου το χέρι σου Χασάπικο Το σακάκι μου κι αν στάζει
  7. Από βυθό σ' άλλο βυθό .........||........ From the deeps into other deeps Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος .........||........ Music: Stavros Ksarchakos Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας, Βασίλης Ανδρεόπουλος .........||........ Lyrics: Vangelis Goufas, Basilis Andreopoulos Σβήνουν κι ανάβουν οι φωτιές .........||........ The lights turn off, turn on, πέφτει θολό το βράδυ .........||........ night falls, hazily. ορφανεμένες οι καρδιές .........||........ Hearts are left orphaned καντήλια δίχως λάδι .........||........ little holy lamps empty of oil. Από βυθό σ'άλλο βυθό .........||........ From the deeps into other deeps νυχτώνει ξημερώνει .........||........ come night, come day, κι αν την ζωή μου απαρνηθώ .........||........ and though I deny my life δεν μ' απαρνιούνται οι πόνοι .........||........ pain will not avoid me. Ποτέ θα λείψουν οι καημοί .........||........ When will grief go away? ο νους να ξαστερώσει .........||........ then my spirit will clear τα βάσανα και οι στεναγμοί .........||........ of torment and sighing πότε θα ξημερώσει .........||........ When will dawn come? Translator's note: this is a song which translates very badly into English because it is full of words which have no English equivalent. 'Από βυθό' means something like "from a very deep place like the bottom of the sea'. Also lots of words that are plural in Greek come out singular in English, and vice versa.
  8. αυτό το τόπικ διαβάζεται κάπως σαν virtual συναυλία.....
  9. This is one the translations I really don't want to post, because the original is lovely and the translation is UGLY, but I promised someone, so I've done my best, and here it is.... Corrected translation below - see 16 june 2008 ΚΑΗΜΕ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ_____||_____ OH, GRIEF OF THE WORLD Μουσική: Κώστας Καλδάρας_____||_____ Music: Kostas Kaldaras Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου_____||_____ Lyrics: Lina Nikolanopoulou Βραχιόλι από χρυσόχαρτο και κόκκινο φουστάνι_____||_____ A bracelet of golden tinsel and a red skirt σε βρήκα Σαββατόβραδο _____||_____ I found you on a Saturday night μα για ζωή δε φτάνει_____||_____ But for a lifetime that is not enough παράτησα το σπίτι μου στην πρώτη κατηφόρα_____||_____ At the first difficulty I gave up my home και πέταξα το δίχτυ μου εδώ που ζούμε τώρα_____||_____ and cast my net here, where we are living now Καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε_____||_____ Grief of the world, you sigh! Every 'yes' burned out και τα μαχαίρια ουρανέ μες στην καρδιά με βρήκανε_____||_____ and heaven! the knives have hit me in the heart καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε_____||_____ Grief of the world, you sigh! Every 'yes' burned out κι είπα να πέσεις ουρανέ πιο χαμηλά από μένανε_____||_____ but, heaven! I thought you ought to fall lower than me. Εμένα που με βλέπετε τα χρόνια μου δεν έχω_____||_____ Me, as you see me, my years are not my own κι η ερημιά με ντρέπεται που με χτυπάει κι αντέχω_____||_____ and desolation shies away, hitting me while I'm enduring παράτησα τον ύπνο μου στην πρώτη νυχτερίδα_____||_____ At the first bat I gave up my sleep στο Μυστικό το Δείπνο μου με φίλησες και είδα_____||_____ at my Last Supper when you kissed me and I saw Καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε_____||_____ Grief of the world, you sigh! Every 'yes' burned out και τα μαχαίρια ουρανέ μες την καρδιά με βρήκανε_____||_____ and heaven! the knives have hit me in the heart καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε_____||_____ Grief of the world, you sigh! Every 'yes' burned out κι είπα να πέσεις ουρανέ πιο χαμηλά από μένανε_____||_____ but, heaven! I thought you ought to fall lower than me.
  10. I haven't re-read all we wrote years ago about this song. But since, for no particular reason, I've just corrected my translation of it, I thought I might as well post it. ΚΑΗΜΕ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ .........||........ OH, GRIEF OF THE WORLD Μουσική: Κώστας Καλδάρας .........||........ Music: Kostas Kaldaras Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου .........||........ Lyrics: Lina Nikolanopoulou Βραχιόλι από χρυσόχαρτο και κόκκινο φουστάνι .........||........ A bracelet of golden tinsel and a red skirt σε βρήκα Σαββατόβραδο .........||........ I found you on a Saturday night μα για ζωή δε φτάνει .........||........ But for a lifetime that is not enough παράτησα το σπίτι μου στην πρώτη κατηφόρα .........||........ At the first climb, I abandoned my home, και πέταξα το δίχτυ μου εδώ που ζούμε τώρα .........||........ and cast my net here, where we are living now Καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε .........||........ Oh grief of the world, oh sigh! Every 'yes' burned out, και τα μαχαίρια ουρανέ μες στην καρδιά με βρήκανε .........||........ and the knives, o heaven! have hit me in the heart. καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε .........||........ Oh grief of the world, oh sigh! Every 'yes' burned out, κι είπα να πέσεις ουρανέ πιο χαμηλά από μένανε .........||........ but I thought, oh heaven! that you should fall even lower than me. Εμένα που με βλέπετε τα χρόνια μου δεν έχω .........||........ Me, as you see me, I haven't lived the years I seem κι η ερημιά με ντρέπεται που με χτυπάει κι αντέχω .........||........ And desolation, in shame, is beating at me, and I am enduring. παράτησα τον ύπνο μου στην πρώτη νυχτερίδα .........||........ At the first bat, I gave up my sleep, στο Μυστικό το Δείπνο μου με φίλησες και είδα .........||........ At my Last Supper, you kissed me and I saw. Καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε .........||........ Oh grief of the world, oh sigh! Every 'yes' burned out, και τα μαχαίρια ουρανέ μες την καρδιά με βρήκανε .........||........ and the knives, o heaven! have hit me in the heart. καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε .........||........ Oh grief of the world, oh sigh! Every 'yes' burned out, κι είπα να πέσεις ουρανέ πιο χαμηλά από μένανε .........||........ but I thought, oh heaven! that you should fall even lower than me.
  11. Here's mine, corrected from a version full of mistakes I posted some 5 years ago. Ο μαύρος ήλιος ..........||............. The black sun Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος ..........||............. Music: Stavros Ksarchakos Στίχοι: Νίκος Γκάτσος ..........||............. Lyrics: Nikos Gatsos Μαύρος ο ήλιος σήμερα κι η ξαστεριά μια χίμαιρα ..........||............. The sun is black today, and fair skies wishful thinking, μα βρήκα βράχο και γιαλό στον κόσμο τον αμαρτωλό ..........||............. but I found rock and seashore in a world filled with sins. Κι έριξα τα κρίματα σε σαράντα κύματα ..........||............. And I threw the sins into forty waves έριξα τα κρίματα σε σαράντα κύματα ..........||............. I threw the sins into forty waves έριξα τα κρίματα ..........||............. I threw the sins away ’μοιρο αδέρφι σου 'φερα της λευτεριάς τα νούφαρα ..........||............. Ill-fated brother, I brought you the water-lilies of freedom και με την πίκρα στην ματιά μάζεψα τ' άγια σου σκουτιά ..........||............. and with bitterness in my eye, I gathered your holy rags Κι έπλυνα τα αίματα σε σαράντα ρέματα ..........||............. And I washed the blood in forty streams έπλυνα τα αίματα σε σαράντα ρέματα ..........||............. I washed the blood in forty streams έπλυνα τα αίματα ..........||............. I washed the blood away Μαύρος ο ήλιος σήμερα κι είναι βουβά τα σήμαντρα ..........||............. The sun is black today, and the bells are silent μα εγώ στου πόνου την πλαγιά προσκύνησα την Παναγιά ..........||............. but I, on the hillside of pain, I bowed before the Holy Virgin, Κι έκλαψα τα θύματα σε σαράντα μνήματα ..........||............. And I wept for the victims in forty tombs έκλαψα τα θύματα σε σαράντα μνήματα ..........||............. I wept for the victims in forty tombs έκλαψα τα θύματα ..........||............. I wept for the victims. να 'σαι καλά ghost of Oberon for reminding us of this song.
  12. « Αυτός ο κόσμος δεν είναι μια σούπα που την ανακατεύει μια κουτάλα »
  13. Πώς το είπε; « Είναι μην φυσικοί αυτοί » ; εεετσι.... (κατά τ' άλλα διαφωνώ απολύτως για την σημασία των στίχων - 70% μουσική, 30% στίχος, περίπου. Αν φανεί περίεργο να το λέει αυτό η μεταφράστρια, άνθρωπος του λόγου, να και το γιατί: αγάπησα το τραγούδι πριν καταλαβώ ούτε λέξη...)
  14. Έχω ακούσει στο Μελωδία την Μαρία Λούκα να λέει το «Να με θυμάσαι» (Παυριανού/Σέμση). Δεν ξέρω αν κυκλοφορεί σε δίσκο όμως. Το θυμάμαι γιατί ειναι από τις λίγες φορές που έχω ακούσει από άλλη φωνή ένα τραγούδι που 'έμαθα' από τον Νταλάρα, και μου άρεσε.
  15. Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα ...||... The words and the years Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος ...||... Music: Giannis Markopoulos Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου ...||... Lyrics: Manos Eleftheriou όπως το τραγούδησε πρόσφατα ο Γιώργος Νταλάρας στην εκπομπή «Στην υγειά μας» as sung Giorgos Dalaras in the recent tv-show «Stin ygeia mas» Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα ...||... The words and the years, the lost [words and years], και τους καημούς που σκέπασε καπνός ...||... and the hurts that smoke has covered, η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα ...||... exile found them as united as brothers. Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα ...||... ...||... And the sudden joys that have come to me ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός ...||... were lightning [flashing] in a dark forest κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα ...||... and [so were] the thoughts I managed [to think] about you. Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια ...||... And I am speaking to you in courtyards and on balconies και σε χαμένους κήπους του Θεού ...||... and in lost gardens of God, κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια ...||... and keeping the belief that the nightingales are coming, με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια ...||... [bringing] with [them] the lost words and the years εκεί που πρώτα ήσουνα παντού ...||... [to this place] where at first you used to be everywhere και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια ...||... and [which is] now in the cold and the snow. Η μοίρα κι ο καιρός το 'χαν ορίσει ...||... Fate and time had made the decision, Παρασκευή το βράδυ στις εννιά ...||... Friday night at nine o'clock, κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει ...||... and the night must come back a thousand years. Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει ...||... At the end of the celebration, that man must sing αυτός που δεν εγνώρισε γενιά ...||... who recognized no race of people [as owning him] και του λαού την πόρτα να χτυπήσει ...||... and he must knock at the door of the people και του λαού την πόρτα να χτυπήσει ...||... and he must knock at the door of the people και του λαού την πόρτα να χτυπήσει ...||... and he must knock at the door of the people. Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο ...||... They weren't [some kind of] stopped clock σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό ...||... in a ruined and empty household, οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω ...||... the roads that took me - and waiting. Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω ...||... The words that I do not know, I will bind them for you με τους ανθρώπους που είδαν φονικό ...||... to the men and women who have seen murder done και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο ...||... and who have it sewn fast to their name Αυτός που σπέρνει δάκρυα και τρόμο ...||... [The man] who sows tears and terror θερίζει την αυγή θανατικό ...||... harvests death in the morning μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο ...||... black birds show him the way Κι έχει κρυφή πληγή κοντά στον ώμο, ...||... and he has a hidden wound next to his shoulder σημάδι μυστικό απ' το κακό ...||... a secret mark left by the evil πως ξέφυγε απ' ανθρώπους κι απ' το νόμο ...||... of his breaking away from mankind and from lawfulness. Η μοίρα κι ο καιρός το 'χαν ορίσει ...||... Fate and time had made the decision, Παρασκευή το βράδυ στις εννιά ...||... Friday night at nine o'clock, κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει ...||... and the night must come back a thousand years. Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει ...||... At the end of the celebration, that man must sing, Παρασκευή το βράδυ του φονιά ...||... on Friday night, [and at] the murderer's [door he must knock] και του λαού την πόρτα να χτυπήσει ...||... and he must knock at the door of the people και του λαού την πόρτα να χτυπήσει ...||... and he must knock at the door of the people και του λαού την πόρτα να χτυπήσει ...||... and he must knock at the door of the people. Translator's note: some words are in [square brackets]; these are words that are implied but not stated in the original, and which I have (had to) write explicitely in order to make sense. Eleftheriou is even more elliptic than usual here, that's why there are so many. The original version of this song is "not original" in the sense that the lyrics were altered because of censorship. This version is as sung by Dalaras (uncensored).
  16. Ότι και να γίνει από δω και πέρα, αυτό το ζήσαμε και κανείς δεν θα μας το πάρει: Στο Παλλάς ακούσαμε τα τραγούδια που τα έκανε ο Γιώργος Νταλάρας, δηλαδή τα τραγούδια που χρωστάνε την υπαρξή τους στην φωνή και στην μουσική που έχει μέσα του. Στο Μέγαρο ακούσαμε τα τραγούδα που έκαναν τον Γιώργο Νταλάρα, στα οποία χρωστάει την φωνή και την μουσική που έχει μέσα του. Κατά τ'άλλα η πρώτη φορά που πας στην παράσταση είναι η καλύτερη, όταν δεν έχεις ιδέα τι θα δεις, τι θ'ακούσεις. Έπιτα κάθε φορά που πας γίνεται... καλύτερη. Ενώ η πρώτη παραμένει η καλύτερη. Αλήθεια! Μήπως αυτό είναι μεταφυσική;
  17. Ήρθε ο χειμώνας . . . || . . . Winter has come Μουσική: Πάνος Τούντας . . . || . . . Music: Panagiotis Tountas Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης . . . || . . . Lyrics: Kostas Kofiniotis Ήρθε ο χειμώνας κι ο κοσμάκης τα 'χει χάσει . . . || . . . Winter has arrived and everybody has lost their wits και παλτουδιά καινούργια τρέχει ν' αγοράσει . . . || . . . and is running to buy themselves new coats μα το δικό μου κι αν επάλιωσε παλτό . . . || . . . But though my own coat is old and worn φράγκο δε δίνω κι ούτε νοιάζομαι γι' αυτό . . . || . . . I won't give a penny nor do I care about it Κι αν ο καθένας τουρτουρίζει από το κρύο . . . || . . . And while everyone is shivering with cold θα την περνώ στην αγκαλιά σου μεγαλείο . . . || . . . I'll be having a great time in your arms κι όταν το τζάκι μένει σπίτι μας σβηστό . . . || . . . And while the hearth remains unlit in our home θα με θερμαίνει το φιλί σου το ζεστό . . . || . . . your warm kiss will warm me up. Κι αν δεν ανάβουμε κουκλίτσα μου μαγκάλι . . . || . . . And though we light no brazier my darling doll θα 'μαι ζεστός μες στη δική σου την αγκάλη . . . || . . . I'll be warm in your embrace το πιο θερμό καλοριφέρ ειν' τα φιλιά . . . || . . . Kisses are best radiator σαν θα κοιμόμαστε κουκλίτσα μου αγκαλιά . . . || . . . as we'll sleep in each others arms my darling doll Κι έτσι δε θα 'χουμε ανάγκη από φώτα . . . || . . . And so we'll have no need of fires θα την περνάμε μια χαρά ζωή και κότα . . . || . . . we'll have a good time and live like kings και θα κοιμόμαστε κι οι δυο απ' τις εννιά . . . || . . . And we'll both go to bed at nine always να μη μας πιάνει ξεροβόρι ή παγωνιά . . . || . . . and let no icy winds nor frost catch us.
  18. Εγώ είμαι γιος της Κοκκινιας . . .||. . . I am a son of Kokkinia Μουσική: Στέλιος Βαμβακάρης . . .||. . . Music: Stelios Vamvakaris Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης . . .||. . . Lyrics: Lefteris Chapsiadis Εμένα τα τραγούδια μου . . .||. . . Me, my singing σαν μοιρολόγια μοιάζουν . . .||. . . is like a lament, τον πόνο τους Ανατολής . . .||. . . the pain of the East στη Δύση κουβεντιάζουν . . .||. . . put into words in the West. Εγώ είμαι γιος της Κοκκινιάς . . .||. . . I am a son of Kokkinia της προσφυγιάς εγγόνι . . .||. . . a grandson of the refugee's flight, και κλαίει η Σμύρνη μέσα μου . . .||. . . and Smyrni weeps inside me σαν πληγωμένο αηδόνι . . .||. . . like a wounded nightingale. Εμένα με νανούρισαν . . .||. . . Me, my lullabies were ταξίμια κι αμανέδες . . .||. . . taksimia and amanedes, του Μάρκου τα ρεμπέτικα . . .||. . . Markos' rempetika μέσα απ' τους καφενέδες . . .||. . . sounding in the cafes. "Markos" is Markos Vamvakaris, famous composer and bouzouki player, father to Stelios who composed this song. Though he did not write the lyrics, Dalaras himself comes from a refugee family from Kokkinia and could probably count the song as "autobiographic".
  19. I suggest the above three posts be moved to a more suitable place, as they have no relation to the topic.