Geske

Members
  • Content count

    5,088
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Geske

  1. News about a very promising new CD by the Estoudiantina, here: http://www.dalaras.com/forum/index.php?s=5...st=0#entry73645
  2. A hasty translation of the post above: The Estoudiantina of Nea Ionia, now in the eighth year of its artistic activity, has reached maturity, both in its concerts and in its discographic ventures. The great news is the release of the a double CD with 22 songs, one from each of the countries of the Mediterranean. The production was commissioned by the Greek comitee for the "Mediteranean Games" of the 2013, with a view to winning votes for Greece at the elections to be held next october in Pescara, Italy. The importance of the project lies in the fact that this CD will be available in all the countries of the Mediterranean, which means that this will give the Estoudiantina the opportunity to open new musical roads for similar cultural movements among other mediterranean people. Many guest musicians and singers will contribute to the cd, both from Greece and from abroad, many well-known soloists among them. Greece will be represented by Giorgos Dalaras, and the hyms for the Games has been composed by Andreas Katsigiannis.
  3. Διαθέτω μερικές σε Word, είτε αντιγραμμένα από εφημερίδες/περιοδικά, είτε καταγραμμένα από ραδιόφωνο (!), και μάλιστα με αγγλική μετάφραση. Δεν ξέρω ακριβώς ποιές, θα στειλώ λίστα όσο νορίτερα μπορώ.
  4. Αλόνα, ξέχασες ν' αντιγράψεις τα ψηλα γράμματα: «*Την ώρα που το έντυπε τυπώνεται, οι πρόβες είναι σε εξέλιξη, έτσι μπορεί να υπάρχουν αλλάγες στο τελικό πρόγραμμα, στην σειρά ή και στα τραγούδια». Κι έτσι έγινε... Alona has faithfully copied the concert programme (it's a really nice one, with NO advertising!), but she neglected the small print: «*At the time of going to press, the rehearsals are ongoing, therefore there may be changes in the programme, in the order or in the songs themselves». And there were - many...
  5. Ελπίζω ότι ο κύριος Google και οι συνεργάτες του θα καταφέρουν να μας γράψουν κάποια στιγμή ένα αναλυτικό πρόγραμμα, με όσες λεπτομέρειες για συνθέτες και στιχουργούς διαθέτουν. Πραγματικά δεν έχω ιδέα τι άκουσα, και θέλω πολύ να μάθω... Π.χ., μου φάνηκε πώς είδα μια στιγμή στο εξώφυλλο παρτιτούρας από τον προβολή γυναικείο όνομα συνθέτη - ξέρετε πόσο σπάνιο ζώο είναι η γυναίκα συνθέτης;
  6. Βρήκα. 5. Δήμητρα Γαλάνη. (μόλις πριν λίγο κατάλαβα ότι αυτή έγραψε την μουσική του «Δηκαίωμα» - αν ήταν μόνο αυτό θα έφτανε - και δεν είναι μόνο αυτό...)
  7. :lol: :lol: :lol: :lol: Μπράβο στα ένδεκα! Καλά να περάσετε! Όσον αφορά τα καινούργια τραγούδια, έχω να πω μόνο ότι, αν ακουστεί το «Ομόνοια», με το ζωντανό ήχο της μπάντας του Νταλάρα, εγώ που δέν ήρθα θα έχω «τόσες θύψεις όσα μαλλιά στο κεφάλι μου» (όπως λέμε στην χώρα μου ).
  8. These lyrics are very Papadopoulos. I don't know what kind of song they made, since I haven't heard this part of the new CD yet. Η αιτία είσαι εσύ_____||_____ You are the cause Μουσική: Νικόλας Κουμπίος_____||_____ Music: Nikolas Koumpios Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος_____||_____ Lyrics: Lefteris Papadopoulos Όταν μεθάει το φεγγάρι_____||_____ When the moon gets drunk στου ουρανού την αγκαλιά_____||_____ in the arms of the sky φταίει το κόκκινο σου στόμα_____||_____ it is the fault of your red mouth φταίνε τα μαύρα σου μαλλιά_____||_____ it is the fault of your black hair κι όταν τρικλίζει το φεγγάρι_____||_____ And when the moon gets lost μεσ' στα σοκάκια του ουρανού_____||_____ in the back alleys of the sky φταίει η φλόγα της ματιάς σου_____||_____ it is the fault of the fire in your eyes που μου πυρπόλησε το νου_____||_____ that started the fire in my mind Για όσα γίνονται στον κόσμο αιτία είσαι εσύ_____||_____ For all things that happen in the world you are the cause που 'σαι με το 'να πόδι στ' άστρα_____||_____ you who are standing with one foot among the stars και τα δυο στην κόλαση_____||_____ and both feet in Hell Για όσα γίνονται στον κόσμο αιτία είσαι εσύ_____||_____ For all things that happen in the world you are the cause που 'σαι με το 'να πόδι στ' άστρα_____||_____ you who are standing with one foot among the stars και τα δυο στην κόλαση_____||_____ and both feet in Hell Όταν πλαγιάζει το φεγγάρι_____||_____ When the moon lays down και δεν μπορεί να κοιμηθεί_____||_____ and cannot sleep φταίει το σώμα σου που κόβει_____||_____ it is the fault of your body that cuts όπως τ' ολόγυμνο σπαθί_____||_____ like a bare naked sword κι όταν ανάβει το φεγγάρι_____||_____ and when the moon lights up από του ήλιου τη βροχή_____||_____ from the sun's rain φταίνε τα λόγια τα πικρά σου_____||_____ it is the fault of your bitter words που μου ματώσαν την ψυχή_____||_____ that have bloodied my soul. edited - thanks Alona
  9. Και κάτι άλλο... Ελπίζω ότι ο κύριος Google και οι συνεργάτες του θα καταφέρουν να μας γράψουν ένα σωστό αναλυτικό πρόγραμμα, με κάποιες λεπτομέρειες, όσες γίνεται, για συνθέτες και στιχουργούς. Μου φάνηκε πώς είδα μια στιγμή στο εξώφυλλο παρτιτούρας από τον προβολή γυναικείο όνομα συνθέτη - ξέρετε πόσο σπάνιο ζώο είναι η γυναίκα συνθέτης; Τι άλλες εκπλήξεις να περιμένουμε;
  10. Δεν έχω συνέλθει ακόμα από αυτές τις δύο βραδιές. Δεν χόρτασα. Οι μουσικές είναι σαν να ζυμώνουν μέσα μου. Δεν χόρτασα! Θέλω να τα ξανακούσω, καίγομαι, δεν χόρτασα!!! Τόσα τραγούδια πού άκουγα πρώτη φόρα, και τόσο «πλούσια» που να απαιτούν καμπόσες ακροάσεις... ΔΕΝ ΧΟΡΤΑΣΑ!!! Επιθυμούσα να γράψω κάτι προσωπικό για το τι έζησα εκεί μέσα, στην μουσική μέσα, αλλά - τρεις μέρες το σκέφτομαι και δεν βρίσκω πώς να πω τίποτα. Να η στιγμή που αρχίζει να λέει «Τον Χάρο τον αντάμωσαν...» - τι να πει κάνεις για κάτι τέτοιο; Τι να περιγράφει; Η φωνή του σε τυλίγει και σε σηκώνει και σε διαλύει και σε απορροφά - Μα τι να πεις; Να η στιγμή, ξέχασα σε ποιο τραγούδι, που το ούτι στο βάθος της σκηνής αρχίζει το ταξίμι, και αυτός μπροστά, με το κεφάλι ελαφρώς σκυφτό και τα χέρια πάνω στην κιθάρα, να κάθεται κυριολεκτικά όλο αυτιά - τον βλέπεις να πίνει τον ήχο, να μεθύσει, να πετάει... Μα τι να πεις; Σκασμός λοιπόν από μένα από δω πέρα σ' αυτά. Ποιο εύκολο: περιθωριακές παρατηρήσεις. Δεν ήταν ακριβώς συναυλία, ήταν μουσική παράσταση. Πρώτη φορά βλέπω τον Νταλάρα live σε κάτι τέτοιο. ’λλο παράδειγμα μόνο το «Και με φως...» ξέρω, που ήταν όμως πολύ πιο θεατρικό, και όχι χορευτικό. Μου άρεσαν πάρα πολύ οι χοροί. Μα πάρα, πάρα πολύ. Και οι τραγουδίστριες που χόρευαν ταγκό με τα υψηλά τακούνια, αλλά κυρίως ο κύριος Πιπίνης. Χόρευε όχι σαν χορευτής αλλά σαν άνθρωπος (και, έντονα, σαν άντρας) και με μάγευε. Μου άρεσε επίσης ν' ακούσω πολλά διαφορετικά στυλ μουσικής και τραγουδιού, και διαφορετικές φωνές. Από την μία παράπονο που όσο τραγουδούσαν άλλοι δεν ήταν ο Νταλάρας, αλλά από την άλλη, προσδοκία ευχάριστη. Χάρηκα πολύ που έκοψα για το ’νω διάζωμα την πρώτη μέρα. Δεν είχα ξαναπάει εκεί πάνω. Και μόνο για την παρέα θα άξίζε, αλλά ιδιαίτερα για την συγκεκριμένη παράσταση, με τους χορούς και της προβολές κλπ, να τα δεις σαν σύνολο, ήταν καταπληκτική θέση. Χάρηκα με διαφορετικό τρόπο που την δεύτερη μέρα ήμουν πιο κάτω, εκεί που τον βλέπεις. Ξέρετε. Χάνεις τους μισούς χορούς, χάνεις τις περισσότερες προβολές, αλλά σε αποζημιώνει... Πήρα «Μάθημα Ελλάδας» (άλλο ένα...), θα σας το περιγράψω να γελάσετε. Στο πρώτο διάλειμμα όταν μου είπαν ότι φεύγει κόσμος, εγώ... ούτε που το είχα καταλάβει. Η προσοχή μου ήταν στην σκηνή, φυσικά, αλλά επιπλέον, έχω συνηθίσει στις καλοκαιρινές συναυλίες να βάζω ένα "φίλτρο", να μην δω οποιαδήποτε φασαρία γίνεται (απ' όσους πάνε τουαλέτα και ξέρω 'γω τι άλλο - τους σβήνω από την συνείδησή μου). Μου το είπαν λοιπόν, το πίστεψα, αλλά νόμιζα πώς φεύγουν άνθρωποι επειδή είναι διαφορετική συναυλία απ' αυτή που περίμεναν. Μετά έμαθα ότι αγανακτούσανε λόγο του θέματος και των στίχων. Δεν πίστευα στ' αυτιά μου! ...να σας πω ότι εδώ στην Ολλανδία το να έχεις αντίρρηση σε αναφορές στο χασίς κλπ είναι ακόμα πιο politically incorrect από τον ρατσισμό. Ε, ο κάθε λαός της ιδιορρυθμίες του... Μετά, το σκέφτηκα άλλο λίγο, και κατάλαβα ότι αλλιώς δεν μπορούν εκείνες οι κυρίες που βλέπω (και ακούω - στρίγκλες!) κυρίως στο ΜΜΑ και πάντα μου θυμίζουν την αξεπέραστη σκηνή του «πλέξιμο στο Παγκράτι» από την αξέχαστη ταινία «Στέλλα». Εκείνο το είδος bourgeois ζει και βασιλεύει, αν και ίσως μετακόμισαν... Πενήντα χρόνια μετά, να που τα «καταραμένα μπουζούκια» (ίδια ταινία, ίδια σκηνή) εισέβαλλαν σ' εκείνο το θέατρο που φαντάζονταν δικό τους... Ας το συνηθίζουν, γιατί θα γίνουν κι άλλα τέτοια, σ' εκείνη την χώρα που φαντάζονται δικά τους - και είναι, φίλοι μου, δικιά σας. Εν τω μεταξύ, είχα σκεφτεί επίσης ότι δεν είναι και τόσο εκπληκτικό να έρχονται αρκετοί χωρίς να ξέρουν τι συναυλία ακριβώς είναι. Κοιτάξτε την αφίσα έξω από το Ηρώδειο: «Νταλάρας, αφιέρωμα στο Ελληνικό τραγούδι». Κοιτάξτε τον αρχικό τίτλο: «όταν συμβεί στα πέριξ» - για τους πολλούς που τον ξέρουν με "της αγάπης" αντί για "της μαστούρας" το σκοπό, σημαίνει, το πολύ, ότι θ' ακούσουν Τσιτσάνη. Ένας φίλος μου, μέλος του φόρουμ αν και όχι πολύ ενεργός τελευταία, μου είπε ότι δεν είχε κόψει εισιτήριο γιατί δεν είχε όρεξη για "μόνο παλιά σκληρά ρεμπέτικά" - και τόσο θα του άρεσαν τις οπερέτες κλπ που ακούστηκαν... Οπότε, καλά, δεν κάνει να πας σε μια συναυλία χωρίς να ενημερωθείς τι περιέχει το πρόγραμμα, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση, κανείς δεν ήξερε από πριν τι ακριβώς να περιμένει. Τέλος, όσον αφορά τα ψηλά τακούνια, βλέπω δυο λύσεις. Η μία είναι να γίνει θανάσιμο ατύχημα στις ωραίες απότομες εκείνες τις σκαλίτσες, για να εφαρμοστεί η απαγόρευση αφού θα είναι αργά. Η άλλη είναι να γίνει sponsoring από κάποια εταιρία που φτιάχνει σαντάλια, ή αυτά τα flat παπουτσάκια που φορούσε η Audrey Hepburn, ή ακόμα και παντόφλες... να δοθεί στην είσοδο ένα ζευγάρι σε όποια φοράει κάτι ακατάλληλο.
  11. From the new album. Ομόνοια_____||_____ Omonia Μουσική: Γιώργος Τσεπίλης_____||_____ Music: Giorgos Tsepilis Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου_____||_____ Lyrics: Lina Nikolakopoulou Κοιμάται το όνειρο σε υγρά πατώματα_____||_____ Dream sleeps on wet pavements κι ένα πανί λευκό γεμίζει ονόματα_____||_____ and a white sheet fills with names Στα βαθιά οι ζωές μεσ' στα αμπάρια και τα κύματα_____||_____ Over deep waters, in the ships' holds and on the waves, the lives ψάχνουν λιμάνι _____||_____ are seeking a harbour. ποια μάνα κάνει την καρδιά της πέτρα τις βραδιές_____||_____ Which mother hardens her heart to stone at night? Είμαι εδώ είμαι καλά_____||_____ I am here, I am well σε μαύρο ακουστικό μιλά_____||_____ speaking into the black telephone receiver του τρίτου κόσμου τα πουλιά_____||_____ the third world's birds τη νύχτα στην Ομόνοια_____||_____ at night in Omonia square Είμαι εγώ και είμαι εσύ_____||_____ I am here and I am you και πάνω το ίδιο θαλασσί_____||_____ and above the same sea-blue για μουσουλμάνο, Βουδιστή, Χριστό χωρίς διχόνοια_____||_____ for moslem, boudhist, christian, without discord. Κι αν είσαι πρόσφυγας εγώ που είμαι Έλληνας_____||_____ And if you're a refugee, I who am Greek το ξέρω τ' όνομα του ξένου εγώ καλά_____||_____ I know the name of "stranger" very well του λαού η ψυχή με τραγούδια και με ποιήματα_____||_____ The soul of the people, with songs and poems, όνειρα υφαίνει _____||_____ weaves dreams, μα τα πεθαίνει σφαίρα η φτώχεια πιόνια αρχηγοί_____||_____ but it will die - poverty is the bullet, the leaders pawns. Είμαι εδώ είμαι καλά_____||_____ I am here, I am well σε μαύρο ακουστικό μιλά_____||_____ speaking into the black telephone receiver του τρίτου κόσμου τα πουλιά_____||_____ the third world's birds της φτώχειας χελιδόνια_____||_____ poverty's swallows Είμαι εγώ και είμαι εσύ_____||_____ I am here and I am you και πάνω το ίδιο θαλασσί_____||_____ and above the same sea-blue για μουσουλμάνο, Βουδιστή, Χριστό χωρίς διχόνοια_____||_____ for moslem, boudhist, christian, without discord. Αχ πατρίδα φως μου και πληγή_____||_____ ach my dear homeland, my light my wound... Είμαι εδώ είμαι καλά_____||_____ I am here, I am well σε μαύρο ακουστικό μιλά_____||_____ speaking into the black telephone receiver του τρίτου κόσμου τα πουλιά_____||_____ the third world's birds τη νύχτα στην Ομόνοια_____||_____ at night in Omonia square Είμαι εγώ και είμαι εσύ_____||_____ I am here and I am you και πάνω το ίδιο θαλασσί_____||_____ and above the same sea-blue για μουσουλμάνο, Βουδιστή, Χριστό χωρίς διχόνοια_____||_____ for moslem, boudhist, christian, without discord.
  12. Μα αυτό ακριβώς εννοώ. Παίζει ο Νταλάρας ούτι, ο Ζέρβας βιολί, κλπ, και πνίγονται οι ήχοι των οργανων και παίξιμού τους σ' αυτά τα άσχημα ηλεκτρονικά, προγραματισμένα, μηχανικά ψευδονιαουρίσματα. Μπλιάχ! Γούστα είναι αυτά. Αλλά... Θυμάσαι τον Νταλάρα να λέει σε ραδιοφωνική συνέντευξη: «εμένα με φωρτώνει ο ήχος του ουτιού...»; Πραγματικά πιστεύεις ότι για τον ήχο αυτού του δίσκου μιλούσε; Κατά τ' άλλα, μην νομίζετε ότι έχω μόνο γκρίνιες! Η «Ομόνοια» πήγε ευθίας στα μεγάλα κολλήματά μου........
  13. Αυτό δεν το ήξερα, αφού έχω προς το παρόν πληροφορίες μόνο από το τόπικ εδώ (δεν έχω τον δίσκο ακόμα, αν και το άκουσα - θα φτάσω Ελλάδα σήμερα και θα το πάρω). Για τα τραγούδια του συγκεκριμένου συνθέτη, το μόνο που έχω να πω που να λέγεται δημόσια είναι ότι δεν απευθύνονται σ' εμένα. Π.χ. για το «Η Ελλάδα καίγεται», βλέποντας και ποια μέρα βγήκε... αήτε να βρεθεί κάποιον να γράψει λίγο πιο άξιο θρύνο για την Πάρνηθα! Για την ηχητική ατμόσφαιρα του δίσκου, μπορεί να έχει την τελική ευθήνη ο Νταλάρας, αλλά δεν πιστεύω ότι την έφτιαξε - ξέρουμε ότι ξέρει να παίζει τα περισσότερα όργανα, αλλά δεν τον βλέπω να προγραμματίζει synthesizers, έτσι;
  14. «Με το ένα πόδι σ' άστρα...» έχει ένα τραγούδι που με χτύπησε σαν σφαίρα: την «Ομόνοια» - για στιχουργικούς λόγους, και προσωπικούς, λιγότερο μουσικούς. Έχει άλλα τραγούδια που είναι ωραία: «Πολλές σημαίες», «Ναύπλιο»... - κι άλλα, μάλλον, αλλά δύσκολα αναγνωρίζονται, γιατί είναι πνιγμένα σ' εκείνο το κακάσχημο ήχο της ενορχήστρωσης. Για εκείνο, αν κατάλαβα καλά, φταίει κάποιος Κυριάκος Παπαδόπουλος; Δεν ξέρω ποιος είναι, ούτε θέλω να μάθω - μόνο μην τον ξανακούσω ποτέ! Αν είναι δυνατόν, σε δίσκο του Νταλάρα, ηχητική ατμόσφαιρα τουρκικής συμμετοχής στην Γιουροβίζιον... αίσχος! Και δεν φταίνε τα τραγούδια (τα περισσότερα.....), φταίει η ενορχήστρωση.
  15. Αυτό το τραγούδι «Πολλές σημαίες στη ζωή μας κουρελιάστηκαν με δέκα ονόματα μας πήραν τα καράβια ..... Πολλές σημαίες στα καράβια μας αλλάξαμε πολλά ονόματα τους δώσαμε τις νύχτες» μου θυμίζει αυτό το τραγούδι «και μια σημαία σ' ένα μπαλκόνι αλλάζει χρώματα και με σκοτώνει» p.s. δεν εννοώ ότι μοιάζουν τα δυο τραγούδια, εννοώ ότι το ένα φέρνει στο νου μου το άλλο, όπως μπορεί να κάνει μια τυχαία κουβέντα ή εικόνα...
  16. Thanks to Alona (aaz) for reminding me to add that the litteral meaning of the word "Omonia" is "concord" (as in "harmony between people"). The pair of opposites in Greek is "όμονια" <> "διχόνοια", so I've altered the translation and put "discord" for "dixonia".
  17. This is one of Loizos' songs that Dalaras had never sung (as far as we know), until the other day in the "hommage to Loizos" concert on Cyprus. Τίποτα δεν πάει χαμένο _____||_____ Nothing lost or wasted _____||_____ Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης_____||_____ Lyrics: Manolis Rasoulis Μουσική: Μάνος Λοΐζος_____||_____ Music: Manos Loizos Σχεδόν πενήντα χρόνια_____||_____ Almost fifty years βάσανα και διωγμοί,_____||_____ of hardship and persecution τώρα στη μαύρη αρρώστια_____||_____ Now this black sickness, ανάξια πλερωμή._____||_____ inequitable payment Το δίκιο του αγώνα_____||_____ Your rightful combat πολλά σου στέρησε,_____||_____ deprived you of many things μα η ζωή λεχώνα_____||_____ but life is a woman in labour ελπίδες γέννησε._____||_____ she gave birth to hopes. Τίποτα δεν πάει χαμένο_____||_____ Nothing lost or wasted στη χαμένη σου ζωή,_____||_____ in your thrown-away life τ όνειρό σου ανασταίνω_____||_____ I revive your dream και το κάθε σου "γιατί"._____||_____ And your every "why" Ποτέ δε λες η μοίρα_____||_____ You never say that fate πως σε αδίκησε,_____||_____ has been unjust to you μα μόνο η Ιστορία_____||_____ but only History αλλιώς σου μίλησε._____||_____ spoke to you differently. Σκυφτός στα καφενεία,_____||_____ Hunched over in the café στους δρόμους σκεφτικός,_____||_____ deep in thought in the streets μα χθες μες στην πορεία_____||_____ but yesterday in the demonstration περνούσες γελαστός._____||_____ you walked by smiling. Lyrics from here: http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyr...ls&song_id=1784
  18. Αν φταίει η φαντασία σου, φταίει και η δικιά μου :lol: .
  19. Just in case anyone else misunderstands Nikolas' intention: The translation section of the forum will (continue to) be the place for free contributions, questions, discussion, etc. In the translations section of the new site, only the administrator(s) will be able to add translations - either contributed by one person, or resulting from discussion in a forum topic. In the "stixoi" site the average quality of the translations is very poor, hence this measure.
  20. Maybe I should mention that "Omonia" is Omonia square, in Athens, the gathering place of everyone who hasn't a roof over his/her head (and, most of them, "no fate under the sun" as they say in Greek). In earlier generations, the people there where Greeks from the small towns and villages, come to Athens as economic refugees. Nowadays they come from other countries, either neighbours (Albanians and so on) or from overseas (Africans). Foreigners who go to Athens and aren't rich enough to stay in Plaka usually make the acquaintance of Omonia, since around it is where the cheap hotels are. It's one of the saddest places I know.
  21. This is a song I would not have picked myself for a translation, but when Angelos asks I don't refuse. So, here goes. Μην ξεχνάς το φαντάρο_____||_____ Don't forget the soldierboy Μουσική: Κυριάκος Παπαδόπουλος_____||_____ Στίχοι: Γιώργος Παυριανός_____||_____ Μη ξεχνάς το φανταράκι_____||_____ Don't forget the dear little soldierboy που 'ναι στο στρατό_____||_____ who's in the army και δεν έχει τσιγαράκι_____||_____ deprived of fags ούτε κινητό_____||_____ and mobile phone Μη ξεχνάς το στραβάδι_____||_____ Don't forget the poor green recruit που 'χει πάθει στρες_____||_____ who's afflicted with stress τρέμει κάθε βράδυ_____||_____ trembling every night τις παλιοσειρές_____||_____ in those damn old lines Μη ξεχνάς _____||_____ Don't forget να μιλάς _____||_____ to talk ν' αγαπάς το φαντάρο, το φαντάρο, το φαντάρο_____||_____ to love the soldierboy, soldierboy, soldierboy Μη ξεχνάς το φαντάρο_____||_____ Don't forget the soldierboy να μιλάς στο φαντάρο_____||_____ to talk to the soldierboy ν' αγαπάς το φαντάρο, το φαντάρο, το φαντάρο_____||_____ to love the soldierboy, soldierboy, soldierboy Μη ξεχνάς τον αεροπόρι_____||_____ Don't forget the airman που 'χει ακεφιά_____||_____ who's indisposed και στον εναέριο χώρο_____||_____ and at the airbase ψάχνει συντροφιά_____||_____ spoiling for company Μη ξεχνάς και το ναυτάκι_____||_____ And don't forget the boy in the navy που 'χει τρελαθεί_____||_____ who had gone mad θέλει ένα βυσματάκι_____||_____ wanting a little push να μετατεθεί_____||_____ to get his transfer.
  22. Ναύπλιο_____||_____ Nafplio Μουσική: Τάσος Γκρους_____||_____ Music: Tasos Grous Στίχοι: Alice Tori_____||_____ Lyrics: Alice Tori Με ένα βλέμμα ωραίο_____||_____ With one lovely look στα όνειρά σου επιπλέω_____||_____ I get afloat on your dreams ταξιδεύω βράδυ_____||_____ I travel at night συντροφιά μ' ένα σου χάδι_____||_____ in the company of a caress from you Με ελπίδες και αναμνήσεις_____||_____ From hopes and memories τρέφομαι πως θα γυρίσεις_____||_____ that you will return, I take nourishment το διαισθάνομαι και έτσι χάνομαι_____||_____ I feel it so strongly and thus lose myself Μια φωτογραφία_____||_____ A photograph Ναύπλιο πάλι μ' αφήνει_____||_____ leaves me back in Nafplio αγκαλιά με σένα_____||_____ arm in arm with you και έναν ήλιο που δεν σβήνει_____||_____ and there's a sun that never fades Ίσως κάποτε γυρίσεις_____||_____ Maybe sometime you'll come back κουβαλώντας αναμνήσεις_____||_____ carrying memories όταν κουραστείς μακριά να ζεις_____||_____ when you get tired of living far away Με ένα βλέμμα μπήκα_____||_____ With one look I came in- στα όνειρά σου και σε βρήκα_____||_____ to your dreams and found you για να σου θυμίσω_____||_____ to remind you πως ποτέ δεν κάνω πίσω_____||_____ that I'll never go back on this Με ελπίδες και αναμνήσεις_____||_____ From hopes and memories τρέφομαι πως θα γυρίσεις_____||_____ that you will return, I take nourishment το διαισθάνομαι και έτσι χάνομαι_____||_____ I feel it so strongly and thus lose myself Nafplio is an amazingly beautiful city, a favourite excursion for all Greeks, and, incidentally, it was the first capital of Greece in the 1821 war to free themselves from the Turkish Empire (in the early stage when they hadn't yet conquered Athens, let alone Thessaloniki). It figures, indirectly, in another Dalaras song: Patridognosia (from "I asfaltos pou trexei"); this mentions "Palamidi", which is the spectacular (though ruined) fortress that crowns the hilltop above the town.