Geske

Members
  • Content count

    5,088
  • Joined

  • Last visited

Posts posted by Geske


  1. Να πω κι εγώ κάτι για το Polis;

    Και τι να πεις, σε δυο κουβέντες της στιγμής;

    Τι ώρα που τραγουδάς, κύριε Νταλάρα, «αγαπώ όλο τον κόσμο γιατί ζεις κι εσύ μαζί».

    Τι κι αν την Πίτσα την χόρτασα μετά από 2 τραγούδια; Τι κι αν θα ήθελα να δοθεί όλο το μέρος της στην Ασπασία; Τι κι αν βάζω ωτοασπίδες όταν βγαίνει ο Τζουγανάκης; Μήπως έχει σημασία; Καμία.

    «με τις ψυχές μας όρθιες» (όπως είπε χτες) - τραγουδάμε.

    Σύννεφο και συννεφάκι, τα βεγγαλικά σου μάτια, ασε με πάλι...

    Τα λέμε την Παρασκευή.


  2. http://www.youtube.com/watch?v=kWfVzRmiwyA

    has a short interview with Dalaras & Kaldaras on the subject of this record, while it was being made.

    Here is what they say:

    - Ποιος είναι ο δίσκος αυτός που ετοιμάζεται κύριε Νταλάρα;

    - Ο δίσκος αυτός λέγεται «Βυζαντινός εσπερινός», είναι του κυρίου Καλδάρα, και περιέχει έντεκα τραγούδια... δώδεκα; Δώδεκα τραγούδια, τα οποία τραγουδάω μερικά εξ' αυτών εγώ και μερικά η Χάρης Αλεξίου.

    - Τα τραγούδια που ερμηνεύει ο Γιώργος Νταλάρας στο καινούργιο σας δίσκο αποτελούν μια ενότητα, κύριε Καλδάρα;

    - Να σας πω - όπως ξέρετε, κάθε δίσκος έχει δυο σκέλη. Το ένα σκέλος αφορά στον λόγο βέβαια, και το άλλο στον ήχο. Όσον αφορά τον λόγο, τον στοίχο δηλαδή, δεν έχει, δεν υπάρχει ενότης, αντιθέτως στον ήχο υπάρχει ενότης. Έχω κάνει δουλειά εργαστής απάνω στην βυζαντινή που λέμε Οκτώηχο - αλλά έκανα διασταύρωση ήχων, για τον εξής λόγο: εάν τους άφηνα τους δρόμους αμιγής, τους ήχους αμιγής, τότε θα θύμιζε κάτι το εκκλησιαστικό. Το εκκλησιαστικό, σαν εκκλησιαστικές μελωδίες δηλαδή. Και γι' αυτό έκανα διασταύρωση ήχων και βγήκαν από 'κει μέσα, ας πούμε, δώδεκα δρόμοι - δρόμους τους λέμε εμείς, ναι, τους Ήχους. Δώδεκα δρόμοι. Και είναι αυτοί οι δρόμοι τους όποιους χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα το δημοτικό μας τραγούδι.

    [συμ. Οκτώηχος: λειτουργικό βιβλίο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που περιλαμβάνει οκτώ πλήρεις αναστάσιμες ακολουθίες, καθεμιά σε διαφορετικό από τις άλλες ήχο, με την υμνογραφία που ψάλλεται κατά τις Κυριακές σύμφωνα με το μοναχικό τυπικό. (Μπαμπινιώτης)]

    And here is a translation:

    - What is this record that is being made ready, mister Dalaras?

    - The record is called «Vyzantinos esperinos», it is by mister Kaldaras, and it contains eleven songs... Twelve? Twelve songs, of which I will sing some and Xaris Aleksiou some.

    - These songs that Giorgos Dalaras sings on your new record, do they form a unity, mister Kaldaras?

    - Let me tell you... as you know, each record has two "legs". One leg concerns the text, and the other the music. As for the text, that is to say the lyrics, there is, there exists no unity; conversely in the sound there does exist a unifying factor. I have been studying, working, on the Byzantine «Okto-icho» ("eight modes") as it is called - but I hybridize the sounds, for the following reason: if I had left the «dromoi» ("roads") unmixed, left those modes unmodified, then it would have sounded like something out of the church. The churchy sound, the church melodies. And that is why I made this hybridization of sounds, and from it there issued, one might say, twelve «dromoi» - «dromoi» ("roads") is our [musician's] name for the «ichoi» [of church music]. And these «dromoi» are the ones that our «dimotico» ("traditional popular") song uses until today.

    [Note: Okto-ichos: liturgy book of the Greek Orthodox Chuch, which contains eight complete church services for the Easter period, each one with an «ichos» (mode, what would be the 'key' if it were western music) different from all the others, including the hymns to be sung on those Sundays according to the monastic ritual. (Babiniotis big dictionnary).]


  3. «Απ' το παράθυρο κοιτώ την ασφαλτό που τρέχει..»

    και μετά στο ρεφρέν κάνει στον εαυτό του δεύτερες - με το παραπάνο.

    Ερώτηση (μάλλον για τον Πέτρο): πόσες φωνές κάνει πραγματικά σ' εκείνο το ρεφρέν;


  4. Τα εισιτήρια για την Encore συναυλία στο Αμστερνταμ (11.05.2010) θα πουλούνται από το ερχόμενο Σαββατό στης 10.00 το πρωή (11.00 ώρα Ελλάδος).

    http://www.livenation.nl/event/8175/george...ur-2010-tickets

    Tickets for the Encore concert in Amsterdam (11th may 2010) will be on sale from Saturday 17th october at 10.00 CEST.


  5. The tour programme announced a few days ago did not include Paris.

    http://www.dalaras.com/forum/index.php?act...4bd3888e913d27d

    But the only thing we can be sure of, is that this programme WILL be modified!

    Keep an eye on the site of the tour organizer (http://www.george-dalaras.eu). It is off line at the moment, but if the tour does become a reality, the site will be back on.


  6. Ο Νταλάρας θα τραγουδήσει Καβάφη σε Ευρωπαϊκή Περιοδεία...

    παρεξήγηση;

    Είναι 2 διαφορετικές ανακοινώσεις:

    1. Προβλέπεται ευρωπαϊκη περιοδεία το 2010 με τίτλο Encore,

    2. μετά προβλέπονται για το 2011 περιορισμένο αριθμο συναβλιών (σε όλο τον κόσμο, λένε) για τον Καβάφη.

    Όπως κι αν έχει, είναι τρομερά νέα. Και δεν υπάρχει να μην έρθει Ολλανδία με τα του Καβάφη, γιατί ο Καβάφης εχει πολλούς και πιστούς fan εδώ πέρα.


  7. Όχι μόνο ολόκληρο Tour, αλλά κρυμμένο στα βάθη της σελίδας κι ένα κείμενο για μια νέα δισκογραφική δουλειά: «George Dalaras and the composer Alexandros Karozas have, after years of cooperation, will publish the project Cavafy. There are only a few concerts worldwide in theatres and opera houses planned in 2011» -

    δηλαδή, «Ο Γιώργος Νταλάρας και ο συνθέτης Αλέξανδρος Καρόζας, μετά από μακρόχρονη συνεργασία, θα δώσουν στο κοινό το project Καββάφη. Λίγες μόνο συναυλίες προβλέπονται σε θέατρα και όπερες σ' όλο τον κόσμο για το 2011».


  8. Δεν  θα  έλεγα  όχι  σε  μιά  συνεργασία  Σωκράτη  Μάλαμα  και  Γιώργου  Νταλάρα.Επι  σκηνής  ή  δισκογραφική.Υπάρχει  ένας  σεβασμός  του  ενός  προς  τον  άλλον  και  του  Μάλαμα  τα  τραγούδια  θεωρώ  πως  είναι  σημαντικά  γιατι  έχουν  λόγο,ουσία,αλήθεια  και  αξιοπρέπεια.

    Από τότε που πρωτοάκουσα τον Μάλαμα κι εγώ την ονειρεύομαι εκείνη την συνεργασία.

    Παρόλο που έχω ακούσει τον Μάλαμα να πει: «μ' εχει ζητήσει ο Νταλάρας, αλλά δεν ήθελα: τόσο σκλυρά που δουλεύει αυτός, δεν αντέχω...».

    Διαφορετικοί που είναι ως άνθρωποι, πολλά κοινά έχουν, καταρχάς την αγάπη που έχουν για της κιθάρες τους, το είναι πρώτα μουσικοί και μετά τραγουδιστές.


  9. ΕΔΩ ΤΟ ΦΩΣ .........||........ Here is the light

    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis

    Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos

    Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα .........||........ Upon these marbles here

    κακιά σκουριά δεν πιάνει .........||........ no ugly stain can take hold

    μηδέ αλυσίδα στου Ρωμιού .........||........ nor can a chain hold the Greek's

    και στ' αγεριού το πόδι .........||........ foot, nor the wind's

    Εδώ το φως εδώ ο γιαλός .........||........ Here is the light, here is the sea

    χρυσές γαλάζιες γλώσσες .........||........ golden skyblue tongues

    στα βράχια ελάφια πελεκάν .........||........ on the rocks, deer are chipping

    τα σίδερα μασάνε .........||........ chewing through the iron fetters


  10. Μνημόσυνο .........||........ Memorial

    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis

    Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos

    Στη μια γωνιά στέκει ο παππούς .........||........ The grandfather in one corner

    στην άλλη δέκα εγγόνια .........||........ in the other ten grandchildren

    και στο τραπέζι εννιά κεριά .........||........ and on the table nine little candles

    μπηγμένα στο καρβέλι .........||........ stuck upright in the loaf of bread.

    Μάνες τραβάνε τα μαλλιά .........||........ Mothers tearing their hair

    και τα παιδιά σωπαίνουν .........||........ the children silent

    κι απ' το φεγγίτη η Λευτεριά .........||........ and at the tiny barred window, Liberty

    τηρά κι αναστενάζει .........||........ watches and sighs.


  11. Το άρθρο στο όποιο αναφέρεται η Anna μου φάνηκε να έχει κάποιο ενδιαφέρον, εφόσον είναι αρκετά αντιπροσωπευτικό της γνώμης για τον Θεοδωράκη στους κύκλους της «κλασσικής» μουσικής: βασικά, τον βρίσκουν πολύ λαϊκός και πολύ δημοφιλής - μουσική για τους πάντες δηλαδή αντί για τους λίγους. Την εποχή του Mozart δεν θα σήκωνε κουβέντα, αλλά τώρα πια που οι μουσική που λέγεται «κλασσική» έχει χάσει την πρώτη θέσει στην δημιουργικότητα... μάλλον ζηλεύει;

    Οι ειλικρινείς όμως, κι ας επιμένουν πως δεν τους αρέσει, κι ας προσπαθούν να αντιστέκονται, δέχονται ότι η μουσική του σε καθηλώνει, θες δεν θες.

    Να το άρθρο (από http://www.morgenpost.de/printarchiv/kultu...lharmonie.html)

    Konzertkritik: Mitsingen in der Philharmonie

    Sonntag, 28. Juni 2009

    Es geschieht in der Philharmonie eher selten, dass einem Patriarchen mit wallendem Mantel und Bart begegnen und man in der Sitzreihe auf Neugriechisch angesprochen wird.

    - Bei der Feier zum 100. Geburtstag des Nationaldichters Jannis Ritsos war dies unvermeidlich, und ebenso unvermeidlich erklangen die drei Liederzyklen, die Mikis Theodorakis auf Ritsos-Texte geschrieben hat. Irgendwie gehoeren sie beide zusammen; der Komponist spricht in der fuer ihn typischen Unbescheidenheit vom "zweihaeuptigen Adler".

    Nun darf man, was Theodorakis sagt, nicht auf die Goldwaage legen. Seine Verlautbarungen stehen auf einer Stufe mit dem Unsinn, den Komponisten wie Wagner, Schostakowitsch und Stockhausen von sich gegeben haben. Trotzdem waren sie ziemlich bedeutende Komponisten. Und auch der heute 84-jaehrige Theodorakis ist aus der Musikgeschichte nicht mehr wegzudenken. Seine Lieder sind Volksgut und werden, wie in der Philharmonie zu erleben war, von juengeren und aelteren Landsleuten mitgesungen. Die Vorsinger auf der Buehne hiessen Maria Farantouri und George Dalaras, zwei legendaere Gestalten, die hier zu Ehren Ritsos erstmals gemeinsam auftraten. Farantouri klang anfangs heiser und erschoepft, erreichte aber bald die Hoehen kantabel orgelnder Leidenschaft; Dalaras hatte ein wenig mit seinem technischen Equipment zu kaempfen, was die Strahlkraft seiner Stimme freilich nicht beeintraechtigte. Die Zyklen "Epitaph" (1958) und "Romiosini" (1966) sowie die "18 kleinen Lieder der bitteren Heimat" (1972) gingen ohne Peinlichkeit ueber die Buehne. Verglichen mit anderer zeitgenoessischer Musik ist Theodorakis zweifellos banal, aber dafuer auch unsterblich.

    Και μια δική μου μετάφραση (με κάθε επιφύλαξη, αφού ούτε τα γερμανικά δεν είναι δική μου γλώσσα, ούτε τα ελληνικά)

    Συναυλία:«Συντραγουδόντας» στη Φιλαρμονική Αίθουσα

    Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

    Συμβαίνει μάλλον σπάνια να συναντήσει κανείς [στην Φιλαρμονική Αίθουσα του Βερολίνου] έναν παπά με μακριά γένια, και να μιλιούνται Νέα Ελληνικά στις σειρές με καθίσματα.

    Όμως στην γιορτή για τα 100 χρόνια από την γέννηση του εθνικού ποιητή Γιάννη Ρίτσου, αναπόφευκτο ήταν, όσο αναπόφευκτο όπως το ν' ακουστούν οι τρεις κύκλοι τραγουδιών που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης πάνω σε στίχους του Ρίτσου. Με κάποιο τρόπο, οι δύο ανήκουν ο ένας στον άλλο ο συνθέτης, χαρακτηριστικά άσεμνα, μιλάει για «τον δικέφαλο αετό».

    Τώρα να μην ζυγίσουμε αυτά που λέει ο Θεοδωράκης με μαθηματική ακρίβεια. Οι δηλώσεις του στέκονται δίπλα στις ανοησίες που έχουν προσφέρει συνθέτες σαν τους Wagner, Schostakowitsch και Stockhausen. Ήταν παρολ' αυτά αρκετά σημαντικοί συνθέτες. Όπως δεν φαντάζεται σήμερα η ιστορία της μουσικής χωρίς τον ίδιο τον Θεοδωράκη, 84 χρόνων πια. Τα τραγούδια του έγιναν ιδιοκτησία ολόκληρου λαού, και, όπως το ζήσαμε την Philarmonie, τραγουδιούνται από νέους και γέρους συμπατριώτες του. Οι πρωτοψάλτες στην σκηνή ονομάζονταν Μαρία Φαραντούρη και Γιώργο Νταλάρα, δυο μυθικά πρόσωπα, προς τιμήν του Ρίτσου για πρώτη φορά μαζί. Η Φαραντούρη αρχικά ακουγόταν βραχνή και εξαντλημένη, γρήγορα όμως έφτασε κορυφές τραγουδώντας με καθαρότητα και πάθος ο Νταλάρας αρχικά τα πάλεψε λίγο με τον τεχνικό εξοπλισμό, χωρίς πάντως αυτό να μειώσει καθόλου την λαμπερή δύναμη της φωνής του. Οι κύκλοι «Επιτάφιο» (1958) και «Ρωμιοσύνη» βγήκαν αβίαστα στην σκηνή, όπως και τα «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» (1972). Στη σύγκριση με άλλες σύγχρονες* μουσικές, ο Θεοδωράκης αναμφίβολα είναι κοινός **, μ' αυτό όμως είναι και αθάνατη.

    *[δεν εννοεί το mainstream pop, εννοεί τα σημερινά εγγόνια της κλασσικής βορειοδυτικής μουσικής, πού όντως δεν είναι για να τ' ακούς...]

    ** [η γερμανική λέξη banal έχει μια σημασία μάλλον αρνητική, κάπου ανάμεσα σε «κοινός», «λαϊκός» και «χυδαίος» ή ακόμα και «βαρετός», ανάλογα πώς θέλει να την εννοεί ή να την καταλάβει κανείς]


  12. Αναβάφτιση .........||........ New baptism

    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis

    Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos

    Λόγια φτωχά βαφτίζονται .........||........ Dispossessed words receive baptism

    στην πίκρα και στο κλάιμα .........||........ in bitterness and tears

    βγάζουν φτερά και πέτονται .........||........ they grow wings and fly

    πουλιά και κελαηδάνε .........||........ like birds and they sing

    Και κειός ο λόγος ο κρυφός .........||........ And that one word, that hidden word

    της λευτεριάς ο λόγος .........||........ that word of freedom

    αντίς φτερά βγάζει σπαθιά .........||........ instead of wings grows swords

    και σκίζει τους αγέρες .........||........ and rips the winds


  13. Κουβέντα με ένα λουλούδι .........||........ Gesprek met een bloem

    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Muziek: Mikis Theodorakis

    Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Gedicht: Giannis Ritsos

    Κυκλαδινό κυκλάμινο .........||........ «Kykladitische cyclaam,

    στου βράχου τη σχισμάδα .........||........ in de barst van de rots

    πού βρήκες χρώματα κι ανθείς .........||........ waar heb kleur gevonden om te bloeien

    πού μίσχο και σαλεύεις .........||........ een stengel om op te wiegen?»

    Μέσα στο βράχο σύναξα .........||........ «Binnen in de rots verzamelde ik

    το γαίμα στάλα στάλα .........||........ het levensbloed, druppel voor druppel,

    μαντήλι ρόδινο έπλεξα .........||........ Ik heb een roze hoofddoek gebreid

    κι ήλιο μαζεύω τώρα .........||........ en nu verzamel ik zonneschijn.»


  14. As we know, Dalaras' music is a contagious disease.

    Two of my friends came to Brussels with me yesterday for their first concert. We listened to Dalaras all the way of course (about 200 km) and I apologized to them for having hardly any translations of songs in the programme, carefully explaining that it is useless, hopeless and not feasible to translate Ritsos.

    To make up, while Dalaras sang, I improvised a voice-over translation for this song, explaining first that when Ritsos wrote the verses, he was a prisonner on a sun-racked rock in the sea.

    And then Dalaras sang the song in the concert. And knowing what he said did make a difference to my friends. Far out of the world as I was, I felt that.

    Ξέρουμε όλοι ότι η μουσική του Νταλάρα είναι «κολλητική»... Χθες ήρθαν μαζί μου στις Βρυξέλλες δύο φίλες για την πρώτη τις συναυλία. Ακούσαμε Νταλάρας στον δρόμο φυσικά, περίπου 200 χμ, και τις εξήγησα ότι δεν έχω σχεδόν καθόλου μεταφράσεις τραγουδιών του προγράμματος επειδή ο Ρίτσος δεν μεταφράζεται, απλώς ΔΕΝ μεταφράζεται. Όμως το παρακάτω τραγούδι το μετέφρασα επί τόπου ενώ το ακούγαμε, αφού τις είπα πριν κάτι για τον Ρίτσο, για το πού και πώς έγραψε αυτά τα λόγια.

    Και μετά, στην συναυλία, ο Νταλάρας είπε το τραγούδι, και χαμένη που ήμουνα, όμως ένιωσα δίπλα μου τι διαφορά έκανε γι' αυτές το να ξέρουν τι λέει.

    Κουβέντα με ένα λουλούδι .........||........ Conversation with a flower

    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης .........||........ Music: Mikis Theodorakis

    Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος .........||........ Lyrics: Giannis Ritsos

    Κυκλαδινό κυκλάμινο .........||........ «Cyclamen of the Cyclades,

    στου βράχου τη σχισμάδα .........||........ in the crevice of the rock

    πού βρήκες χρώματα κι ανθείς .........||........ where did you find colours for flowering,

    πού μίσχο και σαλεύεις .........||........ a stem for swaying?»

    Μέσα στο βράχο σύναξα .........||........ «Inside the rock I gathered

    το γαίμα στάλα στάλα .........||........ lifeblood drop by drop

    μαντήλι ρόδινο έπλεξα .........||........ I have knitted a rose kerchief

    κι ήλιο μαζεύω τώρα .........||........ and now I gather sunshine.»


  15. Αχ παιδιά, μια τόσο ωραία συναυλία - και την χάλασαν με απαίσιο ήχο, τα ντραμς τόσο δυνατά που δεν ακούγονταν οι φωνές... και Βέλγοι που προσπαθούν να κάνουν παλαμάκια σε λάθος σημεία σε λάθος ρυθμό... και άλλα τόσα...

    Και όμως. Θα αρκούσε μόνο του το Δίχτυ. Το Δεν κλαίω. Το Εδώ το φως.

    Τους τελευταίους μήνες, βουτηγμένη σε πολλές χαρές (ωραίες) δουλειές, έλεγα πως δεν έχω την ίδια ανάγκη από Νταλάρα όπως σε άλλες (πιο δύσκολες) περιόδους... Έλεγα ψέματα. Τα συμπτώματα στέρησης χτύπησαν ξαφνικά και βαριά.

    Νιώθω ανανεωμένη.


  16. Μετά από το Amsterdam, ο Νταλάρας θα είναι όντως στις Βρυξέλλες, την τρίτη 30 Ιουνίου.

    Το θέατρο λέγεται Bozar (στα γαλλίκά Beaux-Arts, στα ολλανδικά Paleis voor de Schone Kunsten). Στο site του θέατρου (http://www.bozar.be/agenda.php?dates=2009-6-30) δεν υπάρχει ακόμα η συναυλία, αλλά το ταμείο του θέατρου πουλάει εισητίρια τηλεφωνικά στο

    +32 - 2507 8200. Εισητίρια με 69.-, 59.-, 49.- και 39.-.

    Να πω ότι και το Carré στο Αμστερνταμ, και Bozar στις Βρυξέλλες, είναι πανέμορφα θέατρα.

    After Amsterdam, Dalaras will sing the Ritstos/Theodorakis programme in Brussels, in the theatre called "Bozar" (in french Beaux-Arts, in flemish Paleis voor de Schone Kunsten). The stie of the theatre (http://www.bozar.be/agenda.php?dates=2009-6-30) does not list the concert yet, but tickets are on sale via the theatre's telephonic reservation line, +32 - 2507 8200. Ticket prices are 69.-, 59.-, 49.- and 39.-.

    I may add that both Carré in Amsterdam and Bozar in Brussels are very beautiful theatres.