Sid

Members
  • Content count

    853
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Sid

  1. Μάλλον δεν το είδες καλά Μάριε. Στην κόπια του τριπλού δίσκου που έχω εγώ με τίτλο "Τα σουξέ της εποχής" (ακολούθησε και Νο 2) με πρώτα τραγούδια στην 1η πλευρά του 1ου δίσκου τα "Η αγάπη είναι ζάλη" και "Εγώ θα σου μιλώ", οι κωδικοί είναι 641/642/643. Ας μας το επιβεβαιώσει αργότερα κι ο Θανάσης.
  2. Αυτή είναι "μια μικρή καταγραφή" ? Πολύ ενημερωτικό και ολοκληρωμένο κείμενο.
  3. Νομίζω βέβαια ότι και σε άλλες ταινίες δεν αναφέρονταν οι δημιουργοί των τραγουδιών μιας σκηνής σε νυχτερινό κέντρο, ειδικά όταν τα τραγούδια αυτά δε γράφονταν για την ταινία στην οποία ακούγονταν. Δε λέω ότι είναι σωστό, αλλά με τον Μάνο Λοΐζο έχει γίνει και σε άλλες ταινίες ("Η νεράιδα και το παλλικάρι", "Η Αλίκη δικτάτωρ"). Αν θυμάμαι καλά είχα διαβάσει ότι ο Φίνος τον συμπαθούσε πολύ και ήθελε να τον βοηθάει, όπου μπορούσε. Πόσες φορές δε λέμε για κάποιο τραγούδι ότι προέρχεται από κάποια ταινία, χωρίς να ξέρουμε αν γράφτηκε για τη συγκεκριμένη ταινία ή αν προϋπήρχε και ακούστηκε λίγο καιρό μετά στην ταινία ως μέσο διαφήμισής του ?
  4. Μ' έχει δώσει δηλαδή ΚΑΙ στο facebook ? Για κάτσε να πάρω τα μέτρα μου (ή έστω τα χιλιόμετρα )
  5. Μετά από τόσες πληροφορίες και όπως έλεγε και ο Γκιωνάκης στα "Κ'ιτρινα γάντια"... ΤΙ ΘΕΛΩ ΕΓΩ ΚΙ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΜΑΙ ;;
  6. Χωρίς να είμαι σίγουρος και, μιλώντας και με το Θάνο, πιστεύουμε πως πρέπει να είναι από την ταινία "Τρούμπα '67".
  7. Πολύ ωραίο κείμενο.
  8. Αυτό ακριβώς...η υπόλοιπη πρόταση δε μας αφορά.
  9. Για να επανέλθουμε στο θεατρικό κομμάτι, στις "Αποκαλύψεις" έχει φωτογραφίες από τους "Όρνιθες" πέρυσι, ενώ αναφέρει ότι είναι από το φετινό "Ορέστη" (στον οποίο η Γ. Νταλάρα υποδύεται την Ερμιόνη).
  10. Σωστά. Ας αφήσουμε τις πρωτιές και τις κατατάξεις για τον αθλητισμό.
  11. Συμφωνώ με την Ελίνα. Δε θεωρώ κανέναν άγιο (ούτε τους εκάστοτε "κατηγόρους" ούτε τον "κατηγορούμενο"). Το να παίρνουμε όμως παραγράφους από συνεντεύξεις και να τις παραθέτουμε έτσι αποκομμένα, δεν ξέρω ποια επιχειρηματολογία εξυπηρετεί. Και αλλαγές απόψεων και συγγνώμες και διαφοροποιήσεις και διορθώσεις έχουν γίνει απ' όλες τις πλευρές στη διάρκεια των ετών. Νομίζω ότι το θέμα είναι αλλού. Κατά τη γνώμη μου αυτό που πονάει είναι το πώς κάποια ονόματα που συμπληρώνουν ήδη 35-40 χρόνια στο χώρο τραβάνε ακόμα τον κόσμο (και όχι τους συνομήλικούς τους απαραίτητα), ενώ κάποιοι με πορεία 20 χρόνων δεν έχουν τι να πούνε. Υπάρχουν άνθρωποι μεγαλύτεροι ηλικιακά με πιο φρέσκιες ιδέες και με μεγαλύτερη αγωνία, ψάξιμο, ΔΟΥΛΕΙΑ πάνω στο αντικείμενό τους. Φυσικά και κάποιοι πρέπει να πάνε σπίτι τους. Και καλό θα είναι να το καταλάβουν από μόνοι τους ή από τα αγαπημένα τους πρόσωπα και όχι από τον κόσμο. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι όσοι έχουν ακόμα πράγματα να δώσουν και μπορούν να τα υποστηρίξουν πρέπει να αποσυρθούν. Δε νομίζω ότι στην τέχνη θεμελιώνεις δικαίωμα σύνταξης με τα χρόνια που είσαι στο χώρο.
  12. Κατατοπιστική και λεπτομερής παρουσίαση. Και για κάποιον που θέλει απλά να ενημερωθεί, αλλά και για όσους ψάχνουν κάτι παραπάνω...
  13. Έτσι γίνεται δυστυχώς με τις ατέλειες. Μόνο τις συντέλειες επιμένουν κάποιοι να τις προβλέπουν από πριν.
  14. Τα σπασμένα ποιος τα πληρώνει ?
  15. Θα με πείτε γκρινιάρη...αλλά πότε έγραψε ο Σπανός το "’σπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε" (προφανώς εννοούσε το "’σπρα καράβια") και επίσης ποιον προσωπικό δίσκο με την Ελένη Δήμου αφού έχει κάνει 2 ? Αν πεις και για τη φωτογραφία δίπλα στην παρατήρηση ότι δεν έπεφτε καρφίτσα... ΜΕΓΑΛΟΣ καλλιτέχνης ο Γιάννης Σπανός, αλλά ας μην περιγράφουμε συναυλία του λες και έχει γράψει 10 τραγούδια.
  16. "Από το άλλο στο αλλού" Πέρα από τη μουσική, πέρα από τους στίχους, πέρα από την ερμηνεία νομίζω ότι πρόκειται για ένα στακάτο καθαρόαιμο "αρσενικό" ζεϊμπέκικο από αυτά που χορεύονται όπως έλεγε η Μαλβίνα σαν να λες "Χτυπώ νεκροί κι ανοίξτε μου" και όχι με πιρουέτες.
  17. Αν ισχύουν και για τη δική τους "ενασχόληση" οι περικοπές στο ασφαλιστικό, φαντάζομαι ότι μέχρι να βγουν στη σύνταξη, θα τις έχουν περάσει...γενεές 14. Καλό απόγευμα.
  18. Πλάκα, πλάκα, κυκλοφόρησε χθες το dvd της... Μ΄αρέσει που έχεις "σφαιρική" ενημέρωση σε στρογγυλά ζητήματα που έχουν μεγάλο ειδικό βάρος και όχι όπως γράφεις "πλάκα-πλάκα".
  19. Σιγά πια! Πώς κάνετε έτσι ? Δεν πήγε στο εξωτερικό και η Μαριάννα (Ν)Τούβλη.
  20. Συμφωνώ. Για όσους ονομάζουν το χαβαλέ καρριέρα, ίσως να μην είναι τόσο σημαντικό.
  21. Πολλές φορές με βάζουν να τοποθετηθώ για το ελαφρό και το ρεμπέτικο τραγούδι, ότι δηλαδή αποτελούν τις 2 αντιπέρα όχθες του παλιού ελληνικού τραγουδιού. Απαντώ ότι δε με ενδιαφέρουν οι όχθες, αλλά η θάλασσα που χωράει αδιακρίτως όλα τα είδη. Οι ταμπέλες για μένα εξυπηρετούν μόνο λόγους ταξινόμησης και κατάταξης. Δεν είναι το ένα είδος καλό και το άλλο κακό. Δε μπορεί και στη μουσική να το παίζουμε Παναθηναϊκός -Ολυμπιακός ή ΠΑΟΚ-’ρης (για να πιάσω και τους Θεσσαλονικείς φίλους μας). Σπουδαία τραγούδια υπήρχαν , υπάρχουν και θα υπάρχουν απ' όλα τα είδη και σε όλες τις εποχές της ελληνικής μουσικής. ’λλοτε περισσότερα κι άλλλοτε λιγότερα. Θα μου πεις πού κολλάει αυτό με την κουβέντα μας. Σαφώς το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι είχαν πιο αιχμηρούς και περισσότερο προβληματισμένους στίχους. Στο ελαφρό τα πράγματα "στρογγύλευαν" και επικεντρώνονταν στο ερωτικό τραγούδι περισσότερο. Αυτό δεν το καθιστά λιγότερο ενδιαφέρον ή σημαντικό. Αυτό πρέσβευε, αυτό έκανε. Δεν εξαπάτησε κανέναν. Αντίστοιχα λοιπόν δε μπορώ να θεωρήσω ότι ένας καλλιτέχνης που έχει μάθει να τραγουδά συγκεκριμένη θεματολογία και ύφος, επειδή για οποιοδήποτε λόγο δε θέλει ν' αλλάξει ρότα, σημαίνει ότι πάει πίσω τον πολιτισμό ή ότι γίνεται (εν γνώσει του ή άθελά του) όργανο του παρακράτους ή του εκάστοτε καθεστώτος και συστήματος. Είναι σαν να λέμε ότι όσοι δούλευαν σε όλο το δημόσιο τομέα επί χούντας ήταν και υμνητές της. Δεν πάει έτσι. Ξέρεις πόσοι γνωστοί καλλιτέχνες συμμετείχαν σε εκδηλώσεις που έγιναν επί χούντας ? Αν ανατρέξεις σε δημοσιεύματα της εποχής θα μείνεις με το στόμα ανοιχτό. Οι πιο πολλοί επικεντρώνουν την κριτική τους στην Κλειώ Δενάρδου επειδή πήρε το 1ο βραβείο στην ολυμπιάδα του τραγουδιού (το 1968 νομίζω). Για δες ποιοι άλλοι συμμετείχαν. Ούτε τον Πουλόπουλο τον κακίζω (αν έγινε όντως έτσι όπως τα γράφεις). Δικαίωμά του ήταν. Η δειλία, ο φόβος γίνονται οι χειρότεροι σύμβουλοι τις πιο πολλές φορές. Και αυτά στα γράφω εγώ που η επέτειος του Πολυτεχνείου με συγκινεί περισσότερο απ' όλες τις άλλες. Τότε ήμουν 5 ετών. Ομολογώ όμως δημόσια ότι και 25 ετών να ήμουνα τότε, μάλλον η δειλία και ο φόβος θα με κρατούσαν σπίτι. (Βέβαια όταν πριν από μερικά χρόνια εκμυστηρεύτηκα αυτές μου ακριβώς τις σκέψεις στον Δημήτρη Παπαχρήστο, τον ένα από τους εκφωνητές του ραδιοσταθμού του Πολυτεχνείου ως γνωστόν, μου είπε να μην προδικάζω γιατί ποτέ δεν ξέρουμε πώς θα λειτουργήσει ο κάθε άνθρωπος εν θερμώ, με τον περισσότερο κόσμο ξεσηκωμένο δίπλα του). Μ' έπιασε πάλι η φλυαρία μου. Γιάννη σε ευχαριστώ και πάλι για τον εκτενή και γόνιμο - θέλω να πιστεύω - διάλογο. Εγώ θα δανειστώ μια φράση σου για να συνοψίσω από μέρους μου όλα τα παραπάνω : "η ιστορια εκρινε ποιος ειχε δικιο τελικα!" (πάλι ξέχασα πώς κάνουν quote στη μέση ή στο τέλος του κειμένου).
  22. Και για μένα είναι ένας από τους πλέον αγαπημένους Έλληνες "μελωδίστες" συνθέτες.