Sid

Members
  • Content count

    853
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Sid

  1. Διαφωνώ. Ο Κραουνάκης από τις αρχές της δεκαετίας 80 ακούγεται, ενώ δισκογραφεί για πρώτη φορά το 1978. Δεν εννοώ βέβαια ότι σε αυτόν αναφέρεται ο Αντώνης.
  2. Συγγνώμη που κάνω quote όλο το κείμενο, αλλά έχουν μεσολαβήσει αρκετά άλλα τις ώρες που έλειπα. Σχετικά με την πρώτη σου παράγραφο Γιάννη, φυσικά και ο δίσκος μιλά για την εθνική τραγωδία, όμως μέσα σε ΑΥΤΟΝ το δίσκο υπάρχει το "Μες στου Βοσπόρου τα στενά" που, αν θεωρήσουμε ότι δεν αναφέρεται στην ελληνοτουρκική φιλία, αναφέρεται στις κοινές αγωνίες αυτών των 2 λαών. Στη δεύτερη παράγραφο αναφέρεσαι και πάλι στον άνθρωπο Καζαντζίδη και από αυτό μοιάζει να "παίρνει η μπάλλα" και τον τραγουδιστή. Μα και οι καλλιτέχνες είναι άνθρωποι και έχουν και τις ανασφάλειές τους και τις εμμονές τους και όλα τα πιθανά ελαττώματα που μπορεί να έχει ο κάθε άνθρωπος. Όταν αυτά τα βγάζουν προς τα έξω κάποιες φορές μπορεί να χάνουν το μέτρο. Δεν παίρνω θέση για τους ισχυρισμούς του. Σε κάποια μπορεί να έχει δίκιο και σε άλλα άδικο. ’λλωστε και το δίκιο μπορεί να γίνει άδικο, ανάλογα με τον τρόπο που εκφράζεται. Λέω πολύ απλά ότι η κοινωνική του συμπεριφορά και η στάσή του δε μου διαμορφώνουν την άποψη που έχω για αυτόν στο χώρο της μουσικής. Στο κάτω-κάτω όταν τα έλεγε αυτά είχε ήδη χαράξει το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού του μύθου. Δε σε έχει απασχολήσει το γεγονός ότι αναφέρεται το όνομά του όχι ως στιχουργού, αλλά μέσα στους στίχους τόσων τραγουδιών και σε τόσα διαφορετικά είδη τραγουδιού ως σημείο αναφοράς για το ελληνικό μεταπολεμικό τραγούδι ? Πόσοι τραγουδιστές μετά από αυτόν δεν προσπάθησαν να κάνουν ντόρο για λόγους εκτός τραγουδιού από τον πρώτο τους κιόλας δίσκο, μόνο και μόνο για να ακούγεται το όνομά τους ? Σου ξαναλέω ότι η συνειδητή αποχή δε συνιστά και καλλιτεχνικό θάνατο. Νομίζεις ότι οι μεγάλοι ξένοι καλλιτέχνες έχουν την αγωνία (ή την υποχρέωση από τα συμβόλαιά τους) να κάνουν κάθε χρόνο δίσκο ? Παρόλο που θα ήθελα να μου εξηγήσεις αυτό για το "δούρειο ίππο" που σου ζητώ και σε προηγούμενο post, εγώ θα κλείσω το θέμα Καζαντζίδη εδώ, γιατί φαίνεται ότι τον κρίνουμε αξιολογώντας διαφορετικά πράγματα, χωρίς να λέω ότι εγώ έχω δίκιο και εσύ άδικο. Είναι θέμα οπτικής γωνίας.
  3. Ωραία λοιπόν, συμφωνήσαμε ότι διαφωνούμε. Καταλαβαίνω αυτό που λες για τα τούρκικα λόγια και την εποχή εκείνη, αλλά ξαναλέω ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ. Δηλαδή αν κρατούσε τη μελωδία και άλλαζε τα λόγια θα ήταν εντάξει ? Μήπως δεν ήταν παρακινδυνευμένοι οι στίχοι του "Μες στου βοσπόρου τα στενά" σε δίσκο για τη μικρασιατική καταστροφή, έστω και μετά 50 χρόνια ? Και εξίσου μεγάλο ρίσκο για αυτόν που τους ερμήνευσε ? Σχετικά με τη Μακρόνησο, συμφωνώ ότι είναι τίτλος τιμής για όποιον πήγε, αλλά όχι ότι είναι ντροπή για όποιον ΔΕΝ πήγε. Ούτε αυτός που πήγε δικαιούται μεγαλύτερης αναγνώρισης σε άλλον κοινωνικό τομέα από εκείνον που δεν πήγε. ’λλωστε είμαστε αρκετά "καμμένοι" από κάποιους που ως μόνο εχέγγυο για την ανέλιξή τους παρουσίαζαν το ότι ανήκαν στη γενιά του Πολυτεχνείου. Θέλει λίγη προσοχή σε τέτοια ζητήματα για να μη φτάσουμε (όλοι μας) να κατηγορηθούμε ότι κρίνουμε τους ανθρώπους με εικονικά πιστοποιητικά "αντικοινωνικών" φρονημάτων. Ότι φερόμαστε δηλαδή σαν αυτούς που κατακρίνουμε - μέρα που είναι - αλλά από την ανάποδη. Κι επειδή η ράτσα μας είναι ώρες-ώρες και λίγο των άκρων... Ακόμα, δε νομίζω ότι είναι δόκιμο να συγκρίνεις κύκλους τραγουδιών όπως το "Καπνισμένο τσουκάλι" ή τα "Λιανοτράγουδα" με μεμονωμένα τραγούδια όπως τα "Βράχια της Πειραϊκής" (για να μη σου πω ότι το τελευταίο είναι ίσως σήμερα περισσότερο αναγνωρίσιμο). Τέλος δεν καταλαβαίνω τι εννοείς όταν λες ότι "ο Στελιος αθελα του η οχι, επαιξε ρολο δουρειου ιππου....κι απεναντι στον Μικη και στον Χατζηδακι και στον Ξαρχακο και ηχογραφησε πολλα μετρια εως αφελη τραγουδια....το να πισωγυρνας τον κοσμο πολιτιστικα, δεν ειναι κατορθωμα...." Σε ευχαριστώ για την άμεση απάντηση. Εγώ θα φύγω αργότερα γιατί έχω ειδική εκπομπή σήμερα λόγω της ημέρας (δεν το γράφω για διαφήμιση αυτό), οπότε μπορεί να συνεχίσουμε τον internetικό διάλογο το βράδυ.
  4. Γιάννη χαίρομαι κι εγώ που άνοιξε αυτός ο διάλογος ειδικά για τέτοια θέματα. Θα ήθελα να κάνω μερικές επισημάνσεις στο κείμενο που απευθύνεται σε μένα. 1. Σου επαναλαμβάνω ότι δεν απέχουν πολύ οι απόψεις μας σχετικά με ένα μεγάλο ΜΕΡΟΣ του ρεπερτορίου του Καζαντζίδη. Διαφωνώ όμως γενικότερα με το να συνδέουμε την κρίση μας για την προσωπικότητα ενός καλλιτέχνη με το παραγόμενο από αυτόν καλλιτεχνικό έργο. Φυσικά και πολλοί δημιουργοί περνάνε τις καταβολές τους, ηθελημένα ή μη, στα έργα τους. Αλλά με τη λογική αυτή θα ήταν παράδοξο να καταδικάζουμε όλοι μας τα ναρκωτικά και από την άλλη να εκθειάζουμε καλλιτέχνες που πέθαναν από αυτά. Γιατί βέβαια δεν εκθειάζουμε τα θανατηφόρα τους πάθη, αλλά το έργο που άφησαν φεύγοντας. Και πάλι λέω, σε ό,τι έχει να κάνει με το τραγούδι, πως άλλο η σπουδαία φωνή και άλλο το μέτριο ρεπερτόριο που καλείται να υποστηρίξει. 2. Ο Καζαντζίδης δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο μόνος που τραγούδησε τούρκικες μελωδίες. Πόσα γνωστά τραγούδια δε βασίστηκαν σε παραδοσιακές μελωδίες που προήλθαν από τις ζυμώσεις Ελλήνων και Τούρκων στη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη και αλλού ? Αλλά επανεκτελέσεις υπήρχαν και από άλλους. Ξεχνάς τα "Ράμπι-ράμπι", "Καραπιπερίμ" κλπ? Ας μην είμαστε τόσο απόλυτοι. Και αυτά τα τραγούδια στη χώρα τους, χωρίς να είμαι σίγουρος, λαϊκά τραγούδια ήταν. ’λλωστε το τι είναι λαϊκό τραγούδι γενικότερα, δε νομίζω ότι έχει να κάνει ούτε με τη γλώσσα, ούτε με το αν έχει μπουζούκι στην ενορχήστρωσή του. Και όπως τραγούδησε κι ο Νταλάρας : "Τούκος εγώ κι εσύ ρωμιός κι εγώ λαός κι εσύ λαός Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ" (ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ στίχοι) 3. Για μένα ο καλλιτέχνης που ακούγεται και έχει ανταπόκριση και θαυμασμό το έργο του για χρόνια μετά δεν είναι ποτέ "καλλιτεχνικά πεθαμένος". Και αυτό πιάνει από τους αρχαίους Έλληνες τραγωδούς μέχρι τους συνθέτες κλασσικής μουσικής κι ακόμα παραπέρα. 4. Δε νομίζω ότι απευθυνόταν σε συγκεκριμένο κοινό ο Μίκης. Στο ξεκίνημα μπορεί. Η αγωνία του όμως ήταν να μεταφέρει το λόγο των ποιητών σε ευρύτερο κοινό, στα χείλη των "αγράμματων" ανθρώπων. Η αγραμματοσύνη όμως μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην ανάγνωση ή τη γραφή, αλλά όχι στην ευαισθησία και το συναίσθημα. 5. Αν για την εισαγωγή του "Υπάρχω" νομίζεις πως "τωρα θα κατεβει ο Βελουχιωτης απο το βουνο να αρχισει ξανα ανταρτικο", τότε ήταν εντελώς εντός μεταπολιτευτικού κλίματος και δε θα απείχε πολύ από "τα τραγούδια μας" που κυκλοφόρησαν αργότερα. Αστειεύομαι φυσικά. Το "Υπάρχω" είναι λαϊκός δίσκος με "ερωτοκαψούρικα" τραγούδια που πάντα χρειάζονταν, χρειάζονται και θα χρειάζονται (ως είδος όχι τα συγκεκριμένα). 6. Εκ παραδρομής μάλλον έγραψες "την ΑΝΑΤΟΛΗ του 1974 με τα μεγαλα τραγουδια η την ΚΑΤΑΧΝΙΑ αμεσως μετα". Η "Καταχνιά" κυκλοφόρησε το 1964, όταν ο Καζαντζίδης ήταν μαζί με την Μαρινέλλα με την οποία χώρισε το 1966 και όχι αργότερα. 7. Τέλος σχετικά με τις τρικλοποδιές μεταξύ καλλιτεχνών...ας το αφήσουμε καλύτερα. Εγώ δε σου είπα ότι ο Καζαντζίδης ήταν άγιος, αλλά και πόσοι έιναι πια ? 8. Και για να μη φαίνεται ότι είμαι όλο αντιρρήσεις... για τον Τσαουσάκη συμφωνώ απόλυτα μαζί σου
  5. Γιάννη διαβάζω με πολύ ενδιαφέρον τις διηγήσεις σου. Είναι πραγματικά πολύ ζωντανές, παραστατικές, γλαφυρές, γιατί πάνω απ΄ όλα είναι βιωματικές. Θα συμφωνήσω μαζί σου για τη Μοσχολιού, τον Νταλάρα, τον Μπιθικώτση, αλλά θα διαφωνήσω για τον Καζαντζίδη. Όχι τόσο για αυτά που λες για μέρος του ρεπερτορίου του. Πάντα πίστευα ότι όσο μεγάλη φωνή κι αν έχει κάποιος πάντα θα καθορίζεται από το ρεπερτόριό του. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις σαν τον Καζαντζίδη που η φωνή είναι πάνω απ΄ όλα. Σου τονίζω ότι ΔΕΝ υπήρξα ποτέ "καζαντζιδικός". Σέβομαι και υποκλίνομαι στη φωνή του. Ωστόσο στο ψευδεπίγραφο δίλημμα Μπιθικώτσης-Καζαντζίδης ήμουν πάντα με τον πρώτο. Από τις αρχές της δεκαετίας 70 και μετά όμως, θα δεις ότι ο Καζαντζίδης είπε, νομίζω, περισσότερα καλά τραγούδια από τον Μπιθικώτση (το "περισσότερα καλά τραγούδια" έχει να κάνει με το πόσα ακούγονται μέχρι σήμερα). Φυσικά και συνυπολογίζω το γεγονός ότι ο Καζαντζίδης ηχογραφούσε σχεδόν μέχρι το τέλος του, ενώ ο Μπιθικώτσης είχε σταματήσει πολύ πιο πριν. Τι θέλω να πω ? Ότι πρόκειται για 2 ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ τραγουδιστές και για το λόγο αυτό πιστεύω ότι όποιος και να έκανε 2η φωνή σε κάποιο σημαντικό δίσκο τους, ο δίσκος αυτός θα ακολουθούσε το δρόμο του. Για το λόγο αυτό πιστεύω πως είτε έκανε φωνητικά ο Νταλάρας στο δίσκο "ΥΠΑΡΧΩ" είτε όχι, ο δίσκος αυτός θα βρισκόταν στη θέση που ήδη κατέχει στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, γιατί πολύ απλά είναι ένας πολύ καλός λαϊκός δίσκου του Στέλιου Καζαντζίδη. Δε σου λέω ότι δε βοήθησε η συμμετοχή του Νταλάρα. Λέω πως για μένα περισσότερο ελκυστική είναι η συνύπαρξη 2 τέτοιων τραγουδιστών μαζί, παρά η ποιότητα των φωνητικών. Και στο κάτω-κάτω αν η συμμετοχή του στα φωνητικά μπορεί να καθορίσει όπως γράφεις την πορεία ενός δίσκου, γιατί δεν έγινε το ίδιο αρκετά χρόνια αργότερα με το δίσκο "Κάθε βράδυ τραγουδώ" της Γιούλης Τσίρου ?
  6. Το συγκεκριμένο φόρουμ έχει και λεξικό για την επεξήγηση των συγκεκριμένων λέξεων που "περιγράφουν" τις βλάβες?
  7. Γιώργο συμφωνώ κι εγώ μαζί σου. Θυμάμαι μάλιστα ότι πριν από λίγους μήνες, το Σεπτέμβριο συγκεκριμένα, σε αυτή την πολύ ωραία συναυλία στο Θέατρο Βράχων για τα 30 χρόνια του Γιάννη Κούτρα, ο Λ. Μαχαιρίτσας, που ήταν ανάμεσα στους πολλούς καλλιτέχνες που συμμετείχαν, αναφέρθηκε (δε θυμάμαι γιατί) στον Νταλάρα. Και όταν κάποιος από κάτω πέταξε ένα υποτιμητικό σχόλιο (το οποίο δεν άκουσα) για τον Νταλάρα, ο Μαχαιρίτσας "του την είπε" από μικροφώνου υποστηρίζοντας ανοικτά τον Νταλάρα.
  8. Το "Αχ ο μπαγλαμάς" των Απόστολου Καλδάρα και Λευτέρη Παπαδόπουλου με τον Γιώργο Νταλάρα "κλείνει" το cd με 11 τραγούδια-συνθέσεις του Απόστολου Καλδάρα που συνοδεύει το τελευταίο τεύχος του περιοδικού "Οδός Πανός" (τεύχος 148, Απρίλιος-Ιούνιος 2010). Στα υπόλοιπα τραγούδια Χασκίλ, Παγιουμτζής, Μπέλλου, Τσαουσάκης, Λύδια, Γκρέυ, Καζαντζίδης-Μαρινέλλα, Μπιθικώτσης, Μοσχολιού, Πάριος. Σχόλια για τα τραγούδια στις σελίδες 68-70 του περιοδικού.
  9. Δε θα διαφωνήσω καθόλου ως προς τις εντυπώσεις του προηγούμενου ρεπορτάζ για τη μουσική δομή της συναυλίας (για τα καλά και τα κακά). Θα προσθέσω όμως τον κάκιστο ήχο για όσους ήταν στις κερκίδες στη μέση. Δεν ξέρω πώς άκουγαν στην αρένα. Και καλά το να μην ακούς όλα τα λόγια των τραγουδιών που ξέρεις...πες ότι τα τραγουδάς μαζί τους, όπως έγινε αρκετές φορές. Εδώ δεν καταλαβαίναμε πολλές φορές τα σχόλια και τα μεταξύ τους πειράγματα που γίνονταν στον ενδιάμεσο χρόνο ανάμεσα σε 2 τραγούδια, δηλαδή ΧΩΡΙΣ επικάλυψη των φωνών από μουσική.
  10. Θα μεταδοθεί απευθείας από το Δεύτερο Πρόγραμμα, όπως και όλες οι βραδιές της βδομάδας αυτής από το "Half Note". ('Οταν πήγα να το γράψω είπα ότι έγινε το 4-0, αλλά ψάχνοντας στην προηγούμενη σελίδα, είδα ότι τελικά ήταν οφσάιντ).
  11. Ευχαριστώ συνάδελφε !
  12. Δεν ήταν η Ροδά, αλλά η Αλεξάνδρα. Και πάλι ευχαριστώ ΥΓ. Ο ανηψιός σου είναι σε πολύ καλό δρόμο.
  13. Και πάλι σας ευχαριστώ, ιδιαίτερα την κυρία Αιμιλία Κουγιουμτζή και τον Θανάση για τη χθεσινή εκπομπή. "Για τα (σημερινά) τραγούδια κι εγώ φταίω". Μάρω φαντάζομαι ότι έχεις καταλάβει ότι προτιμώ το φιλικό "ρε" από το τυπικό "κύριε" των δημοσίων σχέσεων.
  14. Σας ευχαριστώ κι εγώ. Δυστυχώς το τελευταίο τραγούδι μπήκε λίγο πιο γρήγορα απ' ότι ήθελα και η προτελευταία φράση έμεινε ανολοκλήρωτη, γιατί πολύ απλά τα'χασα (καλά να πάθω για να μάθω σε τέτοιες εκπομπές να γράφω από πριν κείμενα). Θα επανορθώσω σε κάποιο σημείο της αυριανής εκπομπής.
  15. Νομίζω, χωρίς να είμαι απόλυτα σίγουρος, ότι η βραδιά θα ηχογραφηθεί για να μεταδοθεί μετά από λίγες μέρες.
  16. Επειδή, πέρα από τη φιλία, κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται και όχι μόνο να εννοούνται, Θανάση σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά μέσα από το forum για την άμεση εξυπηρέτηση στην υλοποίηση της ιδέας για τα "τραγούδια της καρδιάς" του Σταύρου Κουγιουμτζή. Και φυσικά ένα τεράστιο ευχαριστώ και στην κυρία Αιμιλία Κουγιουμτζή για την καταδεκτικότητά της ειδικά τέτοιες μέρες που καταλαβαίνω ότι, όσα χρόνια και να περάσουν, θα είναι πάντα οι πιο δύσκολες μέσα στην κάθε χρονιά.
  17. Προς το παρόν Γωγώ θα κάνουμε ένα δίωρο για musicals αυτή την Παρασκευή (12-2) στα πλαίσια της εβδομάδας κινηματογράφου που ξεκινάμε σήμερα στο Δεύτερο.
  18. Φίλε μου Αποστόλη, θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι το να διδάσκεσαι από την Ιστορία και να μιλάς αντί να κραυγάζεις δεν είναι τύχη αλλά επιλογή.
  19. Σοφολογιότατε παρατηρώ πως πάλι αρχίσατε τις άσεμνες εκφράσεις. Στο κάτω-κάτω ο εν λόγω κύριος μπορεί να ήθελε να τοποθετήσει κάποιο πουλί στην ευρύτερη περιοχή, γιατί προηγουμένως δεν υπήρχε. Εσένα τι σε κόφτει ?? Πέρα από την πλάκα τώρα, για μένα είναι κατόρθωμα και μαγκιά ενός καλλιτέχνη και της Τέχνης γενικότερα να ξυπνά όχι μόνο τις ευαισθησίες κάποιων, αλλά και να "βγάζει" το χειρότερο εαυτό κάποιων άλλων για να φαίνονται τι (και όχι ποιοι) πραγματικά είναι. Και επειδή κάποιοι από δαύτους ανήκουν σε "δημοκρατικό" κόμμα που αλαζονικά θέλει να τονίζεται στη λήγουσα (Λαός), ας τους αφιερώσουμε ως απάντηση το ομότιτλο τραγούδι από τα "λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας" που οι ίδιοι ή και οι πρόγονοι ομοϊδεάτες τους με περισσή δημοκρατική συνείδηση απαγόρευαν.
  20. Αν δεν κάνω λάθος, είναι η ίδια εκτέλεση που έχει συμπεριληφθεί και σε cd του περιοδικού "Λαϊκό τραγούδι" τον Ιούνιο του 2004.
  21. Εγώ με την απεντόμωση προσωπικά δε συμφωνώ, γιατί μπορεί να πάρει η μπάλλα (ή μάλλον ο αέρας) και τη "ζουζούνα" Ευγενία Μανωλίδου που έχει εκπομπή πριν από τον εν λόγω... Αυτό βέβαια, όπως και τα φρονήματα του "μπουμπούκου" της κυρίας, δε φαίνεται να τον ενοχλούν.
  22. Δ Ε Θ Υ Μ Α Σ Α Ι ??? Απαράδεκτος..."Γερνάς και σκοτεινιάζει" Και όσο για το "Στα ψηλά τα παραθύρια"...έτσι και το ξανακάνουμε λάθος...αλλίμονό μας. Είναι ικανός σε λίγο να μας βάλει να γράφουμε και τον "Μανώλη" με "όμικρον".
  23. :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: