Sid

Members
  • Content count

    853
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Sid

  1. Δεν το είπα για να διαγραφούν, αλίμονο. Το είπα για να γίνει προσπάθεια να μην συνεχιστούν! Ίσως μπορούν να μεταφερθούν στο topic του Γρηγόρη Μπιθικώτση, χωρίς βέβαια να δείχνουν χωρίς τέλος αυτά που θα μείνουν εδώ ή χωρίς αρχή αυτά που θα μεταφερθούν εκεί.
  2. Όντως είναι πολύ ωραίες.
  3. Σε ό,τι με αφορά, μπορείτε να διαγράψετε ό,τι δικό μου θεωρείτε και θεωρείται off topic.
  4. "Απαρίθμησα", "ιεράρχησα", "ολόκληρο" εμφατικό, "ολόκληρο" ποσοτικό... παίζουμε κρυφτούλι με τις λέξεις ή πιθανόν να φωτίζουμε και διαφορετικό κομμάτι της αλήθειας, ο καθένας από τη δική του οπτική γωνία. Σε όλη αυτή την κουβέντα μου έχεις προσάψει σε προσωπικό επίπεδο ότι θέλω να σου την πω, ότι είμαι κακοπροαίρετος, ότι διαστρεβλώνω τα λεγόμενά σου. Τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Ειδικά για τις "ψυχοπαθολογίες" το σχόλιό μου είναι εντελώς υπέρ σου. Σου πιστώνω δηλαδή απόλυτα το ότι, ενώ ταυτίζεσαι με τις απόψεις αυτού του χώρου και υποστηρίζεις με πάθος τις θέσεις του, παράλληλα δέχεσαι και τις "ψυχοπαθολογίες" του (με όποια αρίθμηση θέλεις) που, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, υπάρχουν σε όλους τους "χρωματισμένους" χώρους (πολιτικούς, θρησκευτικούς, ποδοσφαιρικούς κλπ.) Κουβέντα κάνουμε που ξεκίνησε με ενδιαφέρον, αλλά νομίζω ότι στην πορεία κούρασε και τους υπόλοιπους (όσοι ακόμα έχουν μείνει) που την παρακολουθούν. Γι' αυτό, από τη δική μου την πλευρά, σταματώ εδώ. Άλλωστε θα τρέχεις και με τις ετοιμασίες του γάμου. Απλά νόμιζα ότι οι παραστάσεις σε Gazarte, Passport και Χαρουπόμυλο ήταν παραστάσεις του Νταλάρα και όχι bachelor της Ανδριάννας. (Χωρίς πλάκα, έτσι και έχει διαβάσει ή της έχουν πει όλα αυτά τα σχόλια φίλε kapetanie... τι να πω... βρες καράβι να φύγεις )
  5. Καλό μου παιδί, ποιος σου είπε ότι διαφωνώ με αυτά που γράφεις για τη συλλογική μνήμη ή τη συλλογική αμνησία ? Πώς θα μπορούσα άλλωστε με τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή ? Οδηγήθηκες αυθαίρετα σε δικό σου συμπέρασμα μη δίνοντας σημασία στις δικές σου λέξεις : "...έναν ολόκληρο λαό που μονίμως υποφέρει από συλλογική αμνησία" (οι υπογραμμίσεις των λέξεων είναι δικές μου). Εγώ αναφερόμουνα (νόμιζα ότι ήταν κατανοητό) στο επίθετο και το επίρρημα, όχι στο ουσιαστικό. Η γενίκευση υπάρχει και είναι και ποσοτική και χρονική, αλλά όχι ποιοτική. Πάμε παρακάτω. Αφήσαμε το «επιβάλλεται» και πιάσαμε το «όλοι». Λοιπόν στο ποστ 743 αναφέρομαι στους καλλιτέχνες τα ονόματα των οποίων είχα προαναφέρει, ενώ στο ποστ 755 αναφέρομαι σε όλο τον καλλιτεχνικό κόσμο, κάτι που ξεκαθαρίζεται στο ποστ 757 στα αποσπάσματα τα οποία παραθέτεις. Κατά τα λοιπά έχουμε άλλη άποψη. Κεφάλαιο «ψυχοπαθολογίες». Μα εσύ στο ζήτημα για τις επανεκτελέσεις του Μπιθικώτση γράφεις : «Δεν έδωσα καν κάποια απάντηση σχετικά με το γιατί συμβαίνει αυτό, πρώτον διότι δεν ξέρω παρά το γεγονός ότι με απασχολεί χρόνια, δεύτερον γιατί έχω ακούσει ένα εκατομμύριο διαφορετικές απόψεις (και πραγματικά είναι όλες σεβαστές, έχουν πάντα έστω και μια μικρή δόση αλήθειας) και τρίτον γιατί λαμβάνω υπόψη μου τις ψυχοπαθολογίες της αριστεράς.» Άρα τις «ψυχοπαθολογίες της αριστεράς» δεν τις εντάσσεις στις «ένα εκατομμύριο διαφορετικές απόψεις» που έχεις ακούσει, αλλά τις ιεραρχείς εσύ ο ίδιος ως μια τρίτη πιθανή εκδοχή, ξεχωριστή από τις άλλες δύο. Αν, για κάποιους δικούς σου λόγους, ενόχλησαν το «χαίρομαι» και το «έντονα» στη φράση μου «χαίρομαι που λαμβάνεις έντονα υπόψη σου τις «ψυχοπαθολογίες της αριστεράς» τις αποσύρω. Καλύπτομαι από το ότι λαμβάνεις υπόψη σου τις συγκεκριμένες ψυχοπαθολογίες ως πιθανότητα, άρα δέχεσαι την ύπαρξή τους. Τέλος, το ποιους εννοείς σημαντικότερους νόμους δε γνωρίζω. Εγώ αναφέρομαι στους νόμους (άδικους κάποιες φορές, κατά τη γνώμη μου) που κατατίθενται προς ψήφιση από κυβερνήσεις που έχουν προκύψει μετά από εκλογές και ψηφίζονται από βουλευτές, δηλαδή εκπροσώπους που εκλέχτηκαν από το λαό με εκλογές. Σχετικά με τη συνταγματικότητα ή την αντισυνταγματικότητά τους, υπάρχουν αρμόδια όργανα. Εγώ προσωπικά δεν είμαι συνταγματολόγος. Μπορεί φυσικά όπως λες, να υπάρχουν «διατάξεις περασμένες με απλές υπογραφές υπουργών». Μόνο που φοβάμαι μήπως ανάμεσα στους υπουργούς αυτούς βρίσκεται και ο υπουργός για τον οποίο βγάζεις το σακάκι σου και το ακουμπάς στα πόδια του. ΥΓ. Εσύ που είσαι παραδοσιακός τύπος δεν έρχεσαι να την πάρεις στο σπίτι και να φύγει από το Gazarte και από "τον καπνό στο Passapόrti, παραδοσιακέ μου μόρτη" ?
  6. Σωστές επισημάνσεις. Ευχαριστώ για την αναφορά !
  7. http://www.e-tetradio.gr/ar8378el_torodokaitoaidonitistaniastsanaklidoy.html
  8. Επειδή φίλτατε kapetanie, νιώθω ότι ίσως και να κουράζονται αυτοί που παρακολουθούν τη συζήτησή μας, θα είμαι όσο πιο επιγραμματικός γίνεται. Το τελευταίο σου post αρχίζει ως εξής : "Δε γενικεύω καθόλου φίλε Sid". Και τελειώνει (πριν τα ευχαριστήρια και τις ευχές) ως εξής : "...έναν ολόκληρο λαό που μονίμως υποφέρει από συλλογική αμνησία". Αν αυτό δεν είναι γενίκευση, τότε μάλλον πάλι δεν κατάλαβα, όπως μου προσάπτεις αρκετές φορές, παρόλο που εγώ προσπαθώ να απαντήσω και να επιχειρηματολογήσω αναπαράγοντας ακριβώς τις δικές σου λέξεις. Αλλά μάλλον εσύ διάβασες βιαστικά το δικό μου κείμενο, γιατί εγώ ξέρω ποιους εννοείς με το ΟΛΟΙ, γι' αυτό και το διαχωρίζω παρακάτω από τον απλό κόσμο, αφού τον τοποθετώ (τον απλό κόσμο) σε ξεχωριστή πρόταση, συμφωνώντας με τη δική σου επισήμανση. Φυσικά το όλοι (ή ΟΛΟΙ) αναφέρεται με έμφαση στους ανθρώπους από τον καλλιτεχνικό κόσμο. Στο θέμα με τις αριστερές πολιτικές εκδηλώσεις και τις εκτελέσεις με τον Μπιθικώτση, που πάλι κάτι δεν κατάλαβα, όχι δεν έχω τεκμηριωμένη γενικά αποδεκτή άποψη. Όπως λες κι εσύ υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί λόγοι, πράγμα που είχα γράψει κι εγώ αν πρόσεξες (γράφω συγκεκριμένα "Για τους χίλιους δυο λόγους"). Ωστόσο χαίρομαι που λαμβάνεις έντονα υπόψη σου τις "ψυχοπαθολογίες της αριστεράς". Τέλος, ομολογώ ότι την αναφορά στο Σύνταγμα την είχα σκεφτεί κι εγώ, αλλά δεν την επικαλέστηκα γιατί, εκτός από το Σύνταγμα, υπάρχει και η τήρηση των νόμων που ψηφίζονται στη Βουλή κι εκεί θα ανοίγαμε πολύ μεγάλη κουβέντα (από την απαγόρευση του καπνίσματος μέχρι τα μνημόνια), οπότε, αν τώρα κινούμαστε στα όρια του topic, εκεί θα βγαίναμε τελείως εκτός. Με καλύπτει όμως αυτό που έγραψες αμέσως πριν : "Μπορεί κι εμείς στη θέση τους να ήμασταν αδιάφοροι ή και συνεργάτες, μπορεί να κάναμε τα ίδια και χειρότερα και να λιποψυχούσαμε, αλλά καλά θα έκαναν οι υπόλοιποι αν μας έδειχναν με το δάχτυλο. Ας τα έχουμε όλα αυτά υπόψη μας για το μέλλον". Αρκεί βέβαια οι "υπόλοιποι" που θα το έκαναν να ήταν πεντακάθαροι και τότε και μετά. Γιατί όλοι ξέρουμε περιπτώσεις που ήταν (ή απλώς πέρασαν) από το Πολυτεχνείο και μπορεί να ήταν πολύ γενναίοι τότε, αλλά τις μετέπειτα πράξεις τους τις πληρώνουμε σήμερα εμείς και θα τις πληρώνουνε και οι επόμενοι από μας. Από αυτούς δε δέχομαι την άσκηση κριτικής, αλλά ούτε και να επικαλούνται συνέχεια τον πρότερο έντιμο αγωνιστικό τους βίο. Γιατί αυτοί ακριβώς που ρίσκαραν τη ζωή τους στη δικτατορία, θα έπρεπε να δίνουν το μεγαλύτερο παράδειγμα και στη δημοκρατία. Αλλά όπως λέει ο Βάρναλης : "...πού' σαι νιότη που' δειχνες πως θα γινόμουν άλλος". ΥΓ. Στα κουφέτα του γάμου βάλτε και κανένα παραπάνω με σοκολάτα. Όχι μόνο με αμύγδαλα
  9. Πάλι γενικεύεις kapetanie. Δε θεωρώ πως ΟΛΟΙ δείχνουν μεγαλοψυχία και πως ΟΛΟΙ είναι υπεράνω. Έχεις δίκιο στο ότι δεν ξέρουμε τι σκέφτονται μέσα τους και πού έχουν κατατάξει τη συγκεκριμένη πράξη του Μπιθικώτση επί χούντας. Όπως και ο απλός κόσμος άλλωστε, όπως επισημαίνεις. Εγώ λέω δύο πράγματα. Πως, από τη μετέπειτα συμπεριφορά τους, φαίνεται ότι το έβαλαν στην άκρη και πως δε μου μοιάζει να το έκαναν για λόγους καριέρας (όπως λες για το νεαρό τότε Νταλάρα και τη Μαρινέλλα). Σχετικά με τα πολιτικά κόμματα και τα τραγούδια που ακούγονται στις διάφορες εκδηλώσεις, όντως είναι πολύ μεγάλη κουβέντα και με πολλές παραμέτρους. Φαίνεται όμως ότι για να μένουν τα αριστερά κόμματα στις εκτελέσεις με τη συγκεκριμένη φωνή (του Μπιθικώτση εννοώ), πέρα από την ενορχήστρωση, τη συναισθηματική φόρτιση της πρώτης ερμηνείας και ό,τι άλλο φανταστείς, μάλλον δε θεωρούν και κόκκινο πανί τη συγκεκριμένη εμφάνισή του στη γιορτή της χούντας. Για τους χίλιους δυο λόγους. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, όσο άρτιες και να είναι οι εκτελέσεις με τη φωνή του και, ακολουθώντας το συλλογισμό σου, είναι προκλητικό να ακούγεται αυτή η φωνή σε εκδηλώσεις αριστερών κομμάτων που έχουν κυρίως πληγεί από αυτούς που "ύμνησε" ο συγκεκριμένος τραγουδιστής στη "συνεργασία" στην οποία αναφέρθηκες. Είναι σαν να καταθέτει στεφάνι στο Πολυτεχνείο ο Νίκος Μαστοράκης. Πάμε τώρα στο περίφημο "επιβάλλεται". Επιμένω. Το "επιβάλλεται να οδηγείς ξεμέθυστος" δεν έχει κόστος. Το αντίθετο έχει. Το να οδηγείς μεθυσμένος δηλαδή, μπορεί να έχει, όπως πολύ σωστά περιέγραψες, και προσωπικό και γενικό κόστος. Όπως και κάποια άλλα από τα "επιβάλλεται" που παρέθεσες δεν έχουν κόστος στο να τα κάνεις, αλλά στο να ΜΗΝ τα κάνεις. Ενώ στο "επιβάλλεται σε ΟΛΟΥΣ τους πολίτες να αναπτύσσουν αντιστασιακή δράση", μέσα στη χούντα, αυτή η πράξη είναι που έχει κόστος και όχι η αντίθετή της, δηλαδή η απραξία. Και για πολλοστή φορά επιμένω ότι άλλη αξία έχουν κάποια από τα "επιβάλλεται" σε καιρούς δικτατορίας και άλλα σε καιρούς δημοκρατίας. Αυτή είναι η ουσία, για μένα τουλάχιστον. Άλλη υπόσταση αποκτούν πράγματα και καταστάσεις εν θερμώ και άλλη εν ψυχρώ. Τέλος, για τα επαγγελματικά και τα προσωπικά σου δεν έχω παρά να ευχηθώ καλή σταδιοδρομία και "βίον ανθόσπαρτον"
  10. Ισχύει αυτό που λες Χρύσα για τον Νταλάρα. Πριν από λίγο καιρό χρησιμοποίησα σε παρόμοια κουβέντα ένα εικονικό παράδειγμα για να καταδείξω αυτό που λες . Αν περπατούσε π.χ. ο Πάριος στο δρόμο και σκόνταφτε, όλοι δίπλα του θα έτρεχαν να τον βοηθήσουν να σηκωθεί (και καλά θα έκαναν φυσικά). Αν συνέβαινε το ίδιο με τον Νταλάρα, να είσαι σίγουρη ότι θα υπήρχαν κάποιοι που θα έσπευδαν να του δώσουν μία να πάει παρακάτω. Δυστυχώς, σε όλους τους τομείς της ζωής, πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα προσπαθούν να κατεβάσουν ό,τι δε μπορούν να φτάσουν, ό,τι φθονήσουν ή να βγάλουν δημόσια και αλλοιωμένα ό,τι προσωπικό ή επαγγελματικό έχουν μαζί του. Είναι σαν να είσαι σε έναν κήπο και αντί να ρίξεις την κοπριά στις ρίζες των φυτών για να αναπτυχθούν, να τη ρίξεις στην κορυφή αυτού που ξεχωρίζει, για να γίνει ίδιο με τ' άλλα.
  11. Είναι, κατά τη γνώμη μου, πολύ υποτιμητικό και προσβλητικό να θεωρείς ότι τα δημόσια πρόσωπα, και ειδικά τα συγκεκριμένα, μπορεί να φέρθηκαν έτσι συγκυριακά ή για λόγους επαγγελματικής ανέλιξης ή ωχαδερφισμού. Κυρίως όταν έχουν υποστεί και τα ίδια τις συνέπειες της δικτατορίας. Αλλά και να φέρθηκαν έτσι οι συνάδελφοί του, ακόμα και για λόγους "συντεχνιακούς", ο υπόλοιπος κόσμος, ο ανώνυμος κόσμος, που ακολουθούσε και ακολουθεί πιστά τους καλλιτέχνες αυτούς τόσα χρόνια, γιατί το κάνει ? Μη μου πεις ότι είναι νοσταλγοί της χούντας. Και τα αριστερά κόμματα ? Γιατί δέχονται στις επετείους του Πολυτεχνείου να ακούγεται η "Ρωμιοσύνη" με τη φωνή του Μπιθικώτση ? Δεν υπάρχουν άλλες εκτελέσεις ? Όσο για το "επιβάλλεται", μπορεί όντως να το πήρα πολύ βαριά. Όμως τα παραδείγματα που αναφέρεις με την ίδια λέξη είναι κανόνες καλής και ηθικής συμπεριφοράς σε καιρούς δημοκρατίας. Είναι έκθεση ιδεών. Την εποχή της Χούντας η αντίσταση στο φασισμό σήμαινε από φυλάκιση μέχρι θάνατο. Ακόμα και το να σε πιάσουν να μεταφέρεις - ούτε καν να μοιράζεις - προκηρύξεις, σήμαινε στέρηση πολλών πραγμάτων. Και αυτό ο κόσμος το ήξερε. Και το στάθμιζε. Όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για τους γύρω του. Κι αυτό τα φασιστικά καθεστώτα το γνωρίζουν και εκεί ποντάρουν. Καταλαβαίνεις λοιπόν τη διαφορά ανάμεσα στο "επιβάλλεται να οδηγείς ξεμέθυστος" και το "επιβάλλεται σε ΟΛΟΥΣ τους πολίτες να αναπτύσσουν αντιστασιακή δράση", ειδικά επί χούντας ? Το πρώτο δεν έχει προσωπικό κόστος (το πολύ-πολύ να πιεις λιγότερο), το δεύτερο έχει (μπορεί να μην ξαναπιείς ποτέ). Βλέπεις λοιπόν ότι οι "αντικειμενικές δυσκολίες" που εσύ επικαλείσαι σήμερα για τον εαυτό σου υπήρχαν πάντοτε και, τότε μάλιστα, ήταν πιο έντονες. Και οι προσωπικές μπηχτές που έριξα ήταν για να δεις ότι είναι εύκολο στα λόγια να χρησιμοποιείς και το "επιβάλλεται" και το "σε ΟΛΟΥΣ τους πολίτες" για τον καιρό της δικτατορίας, ενώ εσύ ο ίδιος, για λόγους αντικειμενικούς που τους δέχομαι απόλυτα, δε μπορείς να κάνεις αυτή την υπέρβαση σε καιρό δημοκρατίας. Φυσικά και δεν είσαι υποχρεωμένος να εκθέσεις δημόσια τους λόγους της δουλειάς σου ή της ζωής σου που σε κρατάνε εκτός Ελλάδας. Δεν πιστεύω ότι λιάζεσαι σε παραλία στο Μαϊάμι, ούτε θεωρώ ότι το κάνεις από λιποψυχία, ούτε ότι είσαι βολεμένος και ανενεργός πολίτης. Αν και πάλι σε έθιξα, άθελά μου, ζητώ συγγνώμη. Και όσο για τη Μπάμπαλη, θεωρώ kapetanie ότι ισχύει το "δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα". Αλλά μη νομίζεις. Ξέρω τι σε ανάβει και σε φουντώνει περισσότερο και σου ξυπνάει "άγρια ένστικτα". Δεν είναι μόνο η γλύκα, η φωνή, το όλο παρουσιαστικό. Είναι που έχει και το ίδιο επώνυμο με τον Μπάμπαλη, το βασανιστή της χούντας
  12. Μετά από μια μέρα απουσίας, νιώθω ότι καλούμαι να απαντήσω στις παραπάνω διατυπωθείσες απόψεις του καπετάνιου σχετικά με τις θέσεις μου, ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη για όποια off topic θέματα θίξω. Πάμε λοιπόν... Όταν γράφω ότι "για τον Μπιθικώτση το πράγμα ξεφεύγει", εννοώ προφανέστατα ότι η κριτική κινείται σε άλλο επίπεδο από το μουσικό και πηγαίνει σε πολιτικό επίπεδο. Η φράση σου καπετάνιε "δείχνει πως δεν επιτρέπεται να μιλάμε για τον Μπιθικώτση και τις πράξεις του επειδή είναι ο Μπιθικώτσης" είναι δικό σου συμπέρασμα. Φυσικά και δεν είναι υπεράνω. Φυσικά και κρίνεται. Εγώ όμως θα συμφωνήσω μαζί σου. Ναι, ήταν λάθος η παρουσία του εκεί. Όχι, να μην το ξεχνάμε. Ειδικά για τον τραγουδιστή με το συγκεκριμένο ρεπερτόριο. Όπως φυσικά και για τους άλλους καλλιτέχνες. Θα ήταν κουτό να ισχυριστεί κάποιος ότι δεν έγινε αφού υπάρχει το βίντεο που πολύ σωστά παρέθεσες. Στο ίδιο όμως αυτό βίντεο νομίζω ότι διέκρινα και τη Μαρινέλλα, παρόλο που δεν αναφέρεται στους τίτλους (είναι γνωστό ότι κι εκείνη την κατηγορούσαν για αντίστοιχη παρουσία). Η Μαρινέλλα λοιπόν παρούσα στην εκδήλωση εκείνη, το 1968. Πάμε ένα χρόνο μετά. 1969. Τι κάνει η Μαρινέλλα και πού εμφανίζεται ? Να σου φρεσκάρω τη μνήμη από αδιάψευστη πηγή. http://www.dalaras.g...BD%CF%84%CE%B1/ Ο Γιώργος Νταλάρας λοιπόν όχι μόνο κάθισε δίπλα σε αυτήν την τραγουδίστρια, αλλά την αποκαλεί μέχρι σήμερα μάνα του και η ανάρτηση προέρχεται από τον επίσημο ιστότοπό του. Την ίδια εκτίμηση έτρεφε πάντα για τον Κατσαρό και τον Ζαμπέτα ο αριστερός Δημήτρης Μητροπάνος (υπάρχουν αντίστοιχες δηλώσεις) και βέβαια, όπως έγραψα σε άλλο post, υπάρχει η παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη σε τιμητικές εκδηλώσεις για τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, όπως και η παρουσία του Γιάννη Ρίτσου, του Δημήτρη Χριστοδούλου κλπ. Τι έπαθαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ? Ομαδική αμνησία ? Προφανώς όχι. Να σου πω τι έπαθαν. Έκαναν τη "σούμα". Να είσαι σίγουρος ότι όλοι αυτοί και γνωρίζουν και θυμούνται. Αλλά επέλεξαν να συγχωρήσουν, επέλεξαν να κατανοήσουν τους λόγους, επέλεξαν να κρίνουν τη συνολική καλλιτεχνική προσφορά και όχι να εξαφανίσουν την προσωπική και καλλιτεχνική τους σχέση για ένα λάθος, όσο μεγάλο κι αν ήταν. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι που έζησαν και κάηκαν μέσα στη φωτιά του καθεστώτος είχαν μετά τη λεβεντιά, το θάρρος, το μεγαλείο της ψυχής να διακρίνουν και να κρίνουν την κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Και να συγχωρέσουν ή και να παραβλέψουν. Αυτοί για μένα είναι διπλοί ήρωες. Γιατί έπαθαν αυτά που έπαθαν, είδαν, άκουσαν, ΔΕΝ ξέχασαν, αλλά συγχώρεσαν. Ενώ όλοι εμείς - και βάζω και τον εαυτό μου μέσα - που τότε, είτε ήμαστε μικροί (είμαι γεννημένος το 1968), είτε δεν είχαμε γεννηθεί ακόμα, ερχόμαστε τώρα εκ των υστέρων και με περισσή ευκολία βάζουμε ταμπέλες και κηλιδώνουμε μνήμες ανθρώπων για ένα μεγάλο - το επαναλαμβάνω - λάθος. Εμείς οι αλάνθαστοι, οι τέλειοι, οι άμεμπτοι. Κάπου παρακάτω γράφεις για τις συναυλίες μετά τη χούντα και ότι θα σε ενοχλούσε να δεις τον Μπιθικώτση δίπλα στον Θεοδωράκη. Προσωπικά αποφεύγω να λέω τι ΘΑ έκανα και τι ΔΕΝ ΘΑ έκανα, γιατί προτιμώ να κρίνονται όλα εκ των υστέρων και όχι εκ των προτέρων. Σε συναυλία πάντως που έγινε για την Κύπρο στις 30/9/1974 στο παναθηναϊκό Στάδιο συνυπήρχαν ο Αντώνης Καλογιάννης τραγουδώντας Θεοδωράκη και ο Μάνος Κατράκης με καλλιτέχνες που είχαν τη ρετσινιά (π.χ. Γιώργος Ζαμπέτας, Κλειώ Δενάρδου κλπ.). Ο κόσμος τους χειροκρότησε όλους (υπάρχει όλη η συναυλία στο Αρχείο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και την έχω ακούσει). Τι εννοώ ? Δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο. Δε σημαίνει ότι όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι πάντα εναντίον μας, με όλα τα λάθη που έχει κάνει. Για το θέμα Νταλάρα-Μικρούτσικου δεν έχω να παρατηρήσω κάτι. Άφησα για το τέλος το παράδειγμα των τότε δημοσίων υπαλλήλων που θεωρείς - δικαίωμά σου - άστοχο. Γράφεις ότι "επιβάλλεται φυσικά, όπως όλοι οι πολίτες, να αναπτύξουν αντιστασιακή δράση". Καταρχήν λέξεις σαν το "επιβάλλεται", μου θυμίζουν στρατιωτική και καθεστωτική ορολογία σαν αυτή που χρησιμοποιούσαν είτε οι δικοί μας χουντικοί, είτε οι έξω χουντικοί σαν αυτούς που ξέρασε ο κόσμος και γκρέμισε το Τείχος το 1989. Αλλά θα τη δεχτώ προς χάριν της συζήτησης. Από πού επιβάλλεται ? Από τη δημοκρατική συνείδηση και τα όρια αντοχής του καθενός ίσως. Και πού ξέρεις εσύ τα όρια του καθενός, το φόβο του, την ανασφάλειά του, τις υποχρεώσεις του, το τι αφήνει πίσω του όταν παίρνει τέτοιο ρίσκο? Αν όμως, παρόλα αυτά, οι αντιστασιακοί αγώνες και η δράση "επιβάλλονται" να αναπτύσσονται στους πολίτες στα χρόνια της Χούντας, πόσω μάλλον στα χρόνια της Δημοκρατίας με τις διεκδικήσεις στους δρόμους, τις πορείες και τις απεργίες. Αυτά είναι νομίζω η σύγχρονη αντίσταση. Τώρα λοιπόν που η χώρα μας δεν είναι στον παλιό γύψο, αλλά σε μια άλλου είδους εποπτεία, που τόσοι άνθρωποι οδηγούνται στην αυτοκτονία και οι πολίτες επιβάλλεται να αναπτύξουν αντιστασιακή δράση απέναντι στους ξένους, εσύ, που τόσο εύκολα απαιτείς από τον κάθε πολίτη να δράσει, γιατί λείπεις ? Γιατί δεν τινάζεις τη ζωή σου στον αέρα εκεί και να έρθεις εδώ να βιώσεις από κοντά την κατάσταση και να παλέψεις, όπως εσύ νομίζεις, για να αλλάξει ? Προσοχή. Δε σε κατηγορώ για κάτι, ούτε μέμφομαι τις επιλογές σου. Σου λέω απλά ότι υπάρχει και η άλλη άποψη, χωρίς η μία να είναι η σωστή και η άλλη λάθος. Είναι η άλλη άποψη. Δεν αμφισβητώ σε καμιά περίπτωση τις προθέσεις σου, τις ιδέες σου, την εντιμότητα της σκέψης σου, τους αγώνες που έχεις κάνει και κάνεις για τα πιστεύω σου. Ούτε προσπαθώ να σου αλλάξω γνώμη. Δεν είσαι κανένα παιδάκι. Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι, όπως σου έχουν επισημάνει και άλλοι φίλοι εδώ, πολλές φορές ο απόλυτος και κάθετος τρόπος που διατυπώνεις τη γνώμη σου (π.χ. "επιβάλλεται") και το παρορμητικό του χαρακτήρα σου αποπροσανατολίζει, εμένα τουλάχιστον (αλλά απ' ό,τι φαίνεται δεν είμαι ο μόνος), από την ουσία των λεγομένων σου. Δε λέω να είσαι λοβοτομημένος, αλλά, ρε φίλε, κράτα και λίγη από την ορμητικότητά σου για τη Μπάμπαλη
  13. Σε αυτό διαφωνώ. Οι καλλιτέχνες είναι άτομα ιδιόρρυθμα, έχουν ευαισθησίες και αδυναμίες όπως και όλοι οι άνθρωποι άλλωστε. Αυτό που λες ίσως θα έπρεπε να ισχύει για τους κληρικούς, όχι για τους καλλιτέχνες. Έτσι θα'πρεπε να είναι Ελπίδα.
  14. Afroditaki, δεν έγραψα ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να διαφοροποιείται από την προσωπικότητά του, δε σημαίνει όμως ότι πρέπει απαραίτητα και να ταυτίζεται με αυτήν το έργο του. Επίσης, δεν είμαι σε θέση να απορρίψω οποιαδήποτε πρόταση για νέο τόπικ. Την αντίθεσή μου (έντονη ομολογουμένως) εξέφρασα. Τέλος, για τις έντονες προσωπικότητες και ειδικά τις 2 συγκεκριμένες έγραψα ότι δύσκολα θα μπορούσε να προκύψει αγαστή συνεργασία. Αυτό άλλωστε συμβαίνει σε κάθε μορφής συνεργασίες, εντός και εκτός Τέχνης. Παραδείγματα και αντι-παραδείγματα υπάρχουν πολλά.
  15. Οπότε όποιοι καλλιτέχνες έχουν πάρει ναρκωτικά ή πέθαναν από αυτά, δεν αποτελούν πρότυπο για την κοινωνία... την ελληνική τουλάχιστον. Άρα παίρνει η μπάλλα και το έργο τους. Πρακτικά τουλάχιστον αυτό δεν ισχύει.
  16. Τη δέχομαι Ελπίδα την άποψή σου, παρόλο που δεν την υιοθετώ. Δε μπορώ να έχω πρόβλημα με το θυμό, τη ζήλεια, τις εμμονές, τα κολλήματα κάποιου και να του αντιτάξω τι έκαναν η οικογένειά του ή οι φίλοι του και όχι ο ίδιος. Είναι λίγο "μας φταίει ο γάιδαρος και χτυπάμε το σαμάρι". Είναι σαν να λέμε ότι για όποιον έχουμε "ράμματα για τη γούνα του", αλλά δε μας θίγει τον αγαπημένο μας τραγουδιστή, τον αφήνουμε ήσυχο. Εδώ γράφτηκε μέχρι να γίνει ξεχωριστό topic για τις άτακτες περιπτώσεις. Κανονικό φακέλλωμα δηλαδή. Να κάνουμε, κάτω από δημοκρατικό μανδύα, αυτά που κατηγορούμε. Άλλωστε και ο ίδιος ο Νταλάρας έχει δείξει πότε πρέπει να προχωρήσει κάτι που τον ενοχλεί και πότε να απαντήσει με τη στάση του ή τη σιωπή του. Και η σιωπή αυτή δεν είναι αποδοχή. Άσχετα αν την εκλαμβάνουν έτσι οι ανεγκέφαλοι. Αυτοί δε θ' αλλάξουν άποψη ό,τι και να τους πεις. Πέτρο νομίζω ότι έχεις πιάσει την ουσία στο θέμα Νταλάρα-Μικρούτσικου. Ανάμεσα σε 2 τόσο ισχυρές προσωπικότητες, δύσκολα θα μπορούσε να υπάρχει "αγαστή" συνεργασία.
  17. Γνωρίζεις πολύ καλά, αν διαβάζεις τα διάφορα posts, το αν με ενοχλούν τα χιουμοριστικά σχόλια ή όχι. Το μόνο που λέω είναι να μη γινόμαστε ίδιοι με τους επικριτές. Όχι να μην υπάρχει απάντηση, αλλά να γίνεται σε μουσικό επίπεδο. Άλλωστε τα μουσικά δεδομένα δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Ακόμα και στις περιπτώσεις του Πάριου και της Μαρινέλλας (γιατί το θέμα του Νταλάρα έχει νομίζω ήδη καλυφθεί), εγώ βρίσκω ότι κάποια από τα τραγούδια του Μικρούτσικου που είπαν ο Θεοδόσης ή η Αλεξίου, θα μπορούσαν να τα πουν ο Πάριος ή η Μαρινέλλα αντίστοιχα. Αλλά τη διαδρομή της σκέψης του τη βρίσκω ενδιαφέρουσα. Και στο κάτω-κάτω αυτός που τα λέει είναι ο Θάνος Μικρούτσικος με όλο το έργο που έχει καταθέσει. Ούτε εγώ πιστεύω στην αγιοποίηση. Ούτε όμως μπορώ και να πω ότι ακυρώνεται το έργο του Άκη Πάνου επειδή διέπραξε έγκλημα, πόσω μάλλον επειδή τσακώθηκε με τον Νταλάρα. Και ούτε θα βάλω καλλιτεχνικά πιο πάνω τη Στανίση από τον Μητσιά, επειδή εκείνη εκφράζεται με καλά λόγια για τον Νταλάρα, ενώ ο άλλος έχει τα δικά του θέματα απέναντί του. Πρωτίστως με ενδιαφέρει το καλλιτεχνικό έργο και μετά η στάση ζωής. Σε ό,τι έχει να κάνει με τον Μπιθικώτση όμως το πράγμα ξεφεύγει. Δεν δέχομαι ότι όποιος δούλευε σε ο,τιδήποτε πληρωνόταν από το καθεστώς της Χούντας, συντασσόταν αυτόματα και μαζί του. Άμα ήταν έτσι, όλοι οι τότε δημόσιοι υπάλληλοι θα έπρεπε να ήταν μετά υπό διωγμόν. Ούτε ότι αν κάποιος δούλευε σε μαγαζί που διασκέδαζαν και χουντικοί θεωρείτο και υμνητής τους. Και μη μου πεις Ελπίδα ότι μπορούσε να πει "όχι". Το "όχι" τότε ξέρεις τι σήμαινε, ακόμα και για τον Μπιθικώτση. Όπως όμως ξανάγραψα πριν, αν ίσχυε ότι ο Μπιθικώτσης ήταν φανερο- ή κρυφο- χουντικός, αυτοί που θα το ήξεραν πρώτοι θα ήταν οι προ Χούντας συνεργάτες του και μετέπειτα διωγμένοι και "κομμένοι" και θα του το φύλαγαν μετά. Δε θυμάμαι να έγινε κάτι τέτοιο. Είναι σαν να λέμε ότι τα μετέπειτα χρόνια, όποιος τραγουδούσε σε φεστιβάλ πολιτικών νεολαιών, γινόταν αμέσως και ψηφοφόρος του αντίστοιχου κόμματος. Εδώ κι αν έχουμε παραδείγματα...
  18. Για πολλούς λόγους, που δεν έχω το χρόνο να αναπτύξω αυτή τη στιγμή, διαφωνώ κάθετα... Δεν είναι ο ρόλος του forum αυτός... Εγώ πάλι που έχω το χρόνο αυτή τη στιγμή, μετά από 2 πολύ γεμάτες μέρες, δε θα ήθελα να το αναπτύξω, γιατί φοβάμαι ότι θα στενοχωρηθούμε... Φυσικά και διαφωνώ κι εγώ κάθετα. Μόνο πίσσα και πούπουλα που δεν τους ρίξαμε. Από κει και πέρα... Μου άρεσε η συνέντευξη του Μικρούτσικου περί λαϊκότητας και χειρονομιών. Δε συμφωνώ με όλα όσα λέει, αλλά μου αρέσει η ανάπτυξη της σκέψης του, άσχετα με το αν, σε κάποιες περιπτώσεις, διαφωνώ με το συμπέρασμά της. Εκφράσεις όπως "σβήσε την πίπα", "ο κύριος Ι5" ή το αν φτύνει όταν τραγουδάει δε νομίζω ότι αποτελούν μουσικές απαντήσεις στους ισχυρισμούς του. Ίσα-ίσα που δίνουν τροφή σε αυτούς που περιμένουν το παραμικρό για να υποτιμήσουν τους θαυμαστές του Νταλάρα και κατ' επέκταση και τον ίδιο. Δε νομίζω δηλαδή ότι είναι απάντηση το "πρόθωπα" για τον Μικρούτσικο. Δηλαδή τι έχει σειρά μετά, το "ρ" του Χατζιδάκι ? Φίλη Ελπίδα, ο Μπιθικώτσης ανάμεσα στο 'Άξιον εστί" και τις "φιέστες της Χούντας" τραγούδησε και τη "Ρωμιοσύνη". Βέβαια επικαλούμαστε τη "Χούντα" μόνο ως απάντηση στην κόρη του. Γιατί αν μας ενοχλούσε πραγματικά η συμμετοχή του σε οποιαδήποτε εκδήλωση της Χούντας, θα έπρεπε να μας ενοχλεί ακόμα και η μεγάλη συναυλία στο ΣΕΦ που είχε γίνει προς τιμή του λίγο πριν το θάνατό του (άραγε εδώ δε θα έπρεπε να υπάρχει σεβασμός στη μνήμη του πεθαμένου, όπως ζητάμε από τον Μικρούτσικο για τον Μητροπάνο ?) και στην οποία όλοι ξέρουμε ποιοι συμμετείχαν. Θα έπρεπε ακόμα να μας ενοχλεί και η παλιότερη συναυλία του στο ΟΑΚΑ το 1984 (μόλις 10 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση) με την παρουσία του Θεοδωράκη και του Ρίτσου. Δε μπορεί οι συμμετέχοντες και οι παρόντες σε αυτές τις 2 μεγάλες συναυλίες να μην είχαν ενημερωθεί για τα "κατορθώματα" του Μπιθικώτση επί Χούντας. Θέλω να πω, ας μη φτάσουμε να ανοίξουμε τα προγράμματα όλων των εκδηλώσεων επί επταετίας και να αρχίσουμε να βάζουμε ταμπέλες στους συμμετέχοντες, γιατί μπορεί να βρεθούμε προ εκπλήξεων. Άλλο συμμετέχω σε εκδηλώσεις του καθεστώτος και άλλο συμφωνώ με ό,τι κάνει και το προβάλλω. Το δεύτερο φυσικά και είναι καταδικαστέο και καλό θα είναι να μην ξεχαστεί... από κανέναν. Επίσης, όταν κάνουμε σημαία μας τα τραγούδια που "κόπηκαν" από τη λογοκρισία, ας σκεφτούμε λίγο και τα τραγούδια που "πέρασαν". Συμπερασματικά, θα συμφωνήσω με τον kapetanio ως προς το μουσικό κομμάτι. "Ασυνεπείς είμαστε όλοι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό". Καλό θα ήταν φυσικά όποιος θέλει να κουνήσει το δάχτυλο στον άλλο, να δει πρώτα τα του οίκου του. Η όποια λεκτική αμετροέπεια (ακριβέστατη λέξη Ελίνα), δε μειώνει την καλλιτεχνική προσφορά του Άκη Πάνου, του Μικρούτσικου, του Ρασούλη ή του Μητσιά. Σε λίγο θα αξιώσουμε από τον Νταλάρα να κόψει και την καλημέρα στη Χαρούλα επειδή τραγουδάει Ρασούλη.
  19. Το μυαλό δε συμβαδίζει πάντοτε με το ταλέντο, αλλά ούτε και τα αισθήματα με τα συναισθήματα. Όπως όμως δε δεχόμαστε ότι ένας γάμος που έγινε πριν από την ανάληψη εξουσιών δεν πρέπει να συνδέεται με αυτές, ας δεχτούμε το ίδιο και για μια παλιά κουμπαριά.
  20. Συμφωνώ. Πραγματικά είναι κρίμα αλλά, από την άλλη, δεν είμαι και της άποψης "Πας μη Έλλην βάρβαρος".
  21. Αυτά είναι... Μέχρι κι ο Αριστείδης ανασταίνεται.
  22. Σας ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν έχει καμία άλλη βαρύτητα ο λόγος μου. Δεν το λέω από σεμνοτυφία. Είναι όμως αδιαμφισβήτητο γεγονός πως εσείς τον έχετε δει πολλαπλάσιες φορές από εμένα και αυτά που εγώ γράφω εσείς τα έχετε δει και περισσότερες φορές και, ίσως, σε μεγαλύτερο βαθμό. Τι συμβαίνει όμως ? Να σας εξηγήσω όσο μπορώ πιο σύντομα. Η μεγάλη μου αγάπη, πέρα από τη μουσική, είναι το θέατρο και ο κινηματογράφος. Ειδικά όμως στο θέατρο, σε καλή παράσταση, χάνομαι. Σκεφτείτε λοιπόν ότι αυτό μου συμβαίνει με έναν άνθρωπο που δεν είναι ηθοποιός. Έχω πάει σε εξαιρετικές συναυλίες με καταπληκτικές φωνές και έχω περάσει πολύ ωραία. Τους τελευταίους μήνες όμως με τούτον εδώ μου έχουν πέσει όλα μαζί. Πέρα από τη φωνή του, τα τραγούδια, την ορχήστρα, τον ήχο, υπάρχει αυτό που πολλές φορές το χρησιμοποιούμε καταχρηστικά και λέγεται ε ρ μ η ν ε ί α. Στη Νάουσα τον έβλεπα όχι να τραγουδάει απλά, αλλά να κλαίει μαζί με τις "καμπάνες της ΑγιαΣοφιάς", στο Gazarte τον έβλεπα, όχι να περιγράφει, αλλά να ζει την κατάσταση στου "Χαροκόπου", προχθές δεν είδα έναν εξηντατριάχρονο, αλλά έναν δεκαεφτάχρονο να ζητάει από τη μάνα του να τον πάρει από το "Χαϊδάρι". Και όλα αυτά με τα απίστευτα γυρίσματα της φωνής του και των δαχτύλων του στο πεντάγραμμο. Καταλαβαίνετε τώρα τη σύγκριση με το θέατρο. Οπότε πάλι χάνομαι. Σταματάω να τον βλέπω, σταματάω να τον ακούω... απλά τον χαζεύω.
  23. Τι να πεις πια γι' αυτόν τον άνθρωπο... ο λυγμός στη φωνή, τα γυρίσματα και οι κορώνες του τραγουδιστή... το ψάξιμο, η προσήλωση και τα γεμίσματα της κιθάρας του μουσικού, αλλά και η αγάπη και η απόδειξη φιλίας στο συνάδελφο και φίλο του Στέλιο Βαμβακάρη (γνωρίζονται είπε από το 1965)... τι να πεις πια... ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης !
  24. Η απάντηση ενυπάρχει ως στίχος στο τραγούδι που "ντύνει" το clip : "...τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα..."