nefeli

Members
  • Content count

    2,526
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

1,094 Excellent

About nefeli

  • Rank
    Dalaras Sick
  • Birthday 04/05/1987

Contact Methods

  • MSN
    nefelisamiakou@hotmail.com

Profile Information

  • Gender
    Female

Recent Profile Visitors

48,281 profile views
  1. Ναι μπορεί. Αυτό με τον διάλογο όμως στην Γυάρο ήταν πραγματικά κάτι ιδιαίτερο.
  2. Ηταν μια βραδια πολυ ωραιοτερη απο το αναμενομενο. Φοβομουν οτι θα ηταν μια βραδιά με πομπώδη λογια οπως συνηθιζεται σε αυτες τις περιπτωσεις. Τα ονοματα βεβαια των ομιλουντων εδιναν εξαρχης μια ελπιδα για κατι διαφορετικο. Και οντως ηταν τελικα. Οι περισσοτερες ομιλίες ειχαν κατι παραπάνω απο τυπικα λογια θαυμασμου. Ολες οι ομιλιες ανεδειξαν την αγαπη των ομιλουντων για το εργο του Νταλαρα αποφευγοντας βαρυγδουπα λογια. Θεωρω οτι ουσιαστικοτερη ολων ηταν η ομιλια του Κιμουλη που συγκίνησε νομιζω και τον ίδιο τον Νταλαρα. Η βραδια εληξε με μια μικρη τοποθετηση του ιδιου που ηταν συγκινημενος αλλα και λιγο αμηχανος απο ολο αυτο που προηγηθηκε. Και μια μικρη σημειωση που για μενα εχει σημασια. Οι περισσοτεροι των ομιλητων σταθηκαν και σε ενα καλα κρυμενο χαρακτηριστικο του. Την συμπαρασταση και βοηθεια του στους φιλους του στς δυσκολες στιγμες. Ο Μαχαιριτσας ειπε δε οτι αυτο γινεται αφανως, γεγονος που κανει την βοηθεια ακομη σημαντικοτερη.
  3. Στην σημερινη ΕφΣυν ολοσελιδη αναφορα του Γκιωνη στην αυτοβιογραφια με αποσπασματα απο το βιβλιο.
  4. Μιας και το ΣΚ το τέλειωσα μπορώ να πω ότι τα αισθήματά μου είναι μπερδεμένα με θετικό τελικά πρόσημο. Να ξεκινήσω από τα θετικά. Επιβεβαίωσε σχεδόν σε κάθε κεφάλαιο την εκτίμησή μου προς το πρόσωπό του και γιατί τον παρακολουθώ τόσο συστηματικά. Όλα τα κεφάλαια τα συνδέει το πάθος για τη μουσική με την ευρεία έννοια και όχι με την έννοια που προσδίδουν οι τραγουδιστές σε αυτήν. Ως αυτοσκοπό, δηλαδή, και όχι ως ένα απλό μέσο για την "τραγουδιστική" επιτυχία.Σε κάθε κεφάλαιο επιβεβαιώνει επίσης την αξία της αυτοβελτίωσης και το να γινόμαστε κάθε στιγμή καλύτεροι θέτοντας στους εαυτούς μας νέα όρια για να τα ξεπεράσουμε, που σε κάποιους από εμάς-όσο βαρύγδουπο κι αν ακούγεται-έχει παίξει κάποιο ρόλο και στις δικές μας ζωές. Όσοι τον παρακαλουθούν και διαβάζουν συστηματικά τις συνεντεύξεις του ίσως δεν βρουν κάτι πολύ διαφορετικό αλλά είναι σημαντικό για μένα ότι υπάρχει ένα συνδετικό νήμα σε μια τόσο εκτενή "αυτοαφήγηση" που δείχνει ότι οι προσωπικές του αξίες είναι όντως αυτές. Θετική έκπληξη επίσης η αναφορά σε μη τετριμμένες ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Giordano Bruno που αποδεικνύει την φιλομάθειά του που επίσης για μένα είναι εξαιρετικά σημαντική πτυχή του Νταλάρα. Στα αρνητικά (που μάλλον αφού έγινε η επιιλογή αυτού του είδους της αυτοβιογραφίας δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς) η έλλειψη σε μια ουσιαστικότερη έρευνα στο τι έχει κάνει μέχρι σήμερα στον χώρο της μουσικής ο Νταλάρας. Λείπει -μέχρι στιγμής-μια καταγραφή των εμφανίσεων και ηχογραφήσεων που έχει κάνει μέχρι σήμερα. Μόνο σε αυτό το φόρουμ και στις καταγραφές που έχουν κάνει σε site παιδιά του forum υπάρχουν. Είναι πραγματικά κρίμα να μην υπάρχει σε βιβλιογραφική πλέον αναφορά μαζεμένο το υλικό αυτό μαζί ίσως και με ιστορίες ηχογραφήσεων κλπ κλπ. Ίσως μια μελλοντική έκδοση καλύψει το κενό αυτό. Εν κατακλείδι, ένα από τα πιο εύστοχα χριστουγεννιάτικα δώρα τόσο σε ανθρώπους που τον ακούνε συστηματικά όσο και σε ανθρώπους που έχουν μια αποστασιοποιημένη-πλην ανεκτική-στάση. Εάν το διαβάσει κανείς χωρίς προκαταλήψεις μπορεί να καταλάβει πολλές από τις επιλογές του κατά τη διάρκεια της πορείας του στον χώρο και να κατανοήσει την στάση του σε πολλά ζητήματα. Το έχω πάρει ήδη σε τρεις ανθρώπους και νομίζω θα διευρυνθούν. Όπως είπα και στην μητέρα μου όταν με ρώτησε εάν μου άρεσε: "Ναι φυσικά. Γιατί επιβεβαίωσε πόσο δίκιο έχω που μ'αρέσει τόσο πολύ".
  5. https://www.tanea.gr/print/2018/12/13/opinions/gia-ton-giorgo-ntalara/?fbclid=IwAR3J3NBM9Mp1-_eJIylI7lfCl1i4B_7beyc6KTXzafvwtQHhZwe9akNIa_E
  6. Δεν συμφωνώ -παραδόξως- με τον Γ. Μυζάλη όσον αφορά το τραγουδιστικό σκέλος της συναυλίας. Αναφορικά με το κομμάτι της Διεθνούς Αμνηστίας είναι ένα πολύ ευρύτερο θέμα και θέλει πολύ πολύ συζήτηση που δεν είναι της παρούσης. Θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά (όχι ως προς τους σκοπούς και την δράση της ΔΑ που μόνο θετική μέχρι σήμερα είναι και δεν έχουν ακουστεί και σύννεφα λαθροχειριών που υπάρχουν πάνω από αντίστοιχους οργανισμούς) και δεν είναι το κατάλληλο μέρος. Σ Το τραγουδιστικό μέρος το βρήκα πολύ καλύτερο από το αναμενόμενο. Σε αυτό βοήθησαν νομίζω ο περιορισμένος αριθμός των συμμετεχόντων τραγουδιστών-τριων και η επιλογή αυτών (με εξαίρεση τον Μάστορη που δεν καταλαβαίνω γιατί τον έχει τόσο ψηλά) καθώς και ότι υπήρχε ένας-ο Νταλάρας- που λειτούργησε σαν άτυπος "συντονιστής" της συναυλίας. Τα τραγούδια που επιλέχτηκαν συμβάδιζαν με το κοινωνικό-ανθρωπιστικό μήνυμα της συναυλίας. Εντυπωσιακή η Νέγκα στο "Νυν και Αεί" αλλά και η Αντωνοπούλου στο "Έτσι πρέπει να γίνει". Ο Νταλάρας απέδειξε άλλη μια φορά πόσο "πεισματάρης" είναι και μας χάρισε εκτός των αναμενόμενων (Ανεμολόγιο, Σαν τον Μετανάστη) το Una moneda le di σε μια παθιασμένη και γεμάτη ένταση ερμηνεία. Είναι χαρακρητιστικό ότι όταν ξεκίνησε γύρισε στον Παπαχριστούδη και τον ρώτησε μεταξύ αστείου και σοβαρού "Θα το βγάλουμε"; (στο μεσοδιάστημα των τραγουδιών ψιλέβηχε) για να πάρει την απάντηση "ναι, όσο βγάλουμε". Και το υπερέβγαλε ολόκληρο και καθηλωτικά. Αν κάτι θα ήθελα παραπάνω θα ήταν περισσότερα ντουέτα, αν και ξέρω ότι σε αυτές τις βραδιές, όπου όλες οι ετοιμασίες γίνονται βιαστικά, κάτι τέτοιο είναι δύσκολο. Ένα τελευταίο και χαρακτηριστικό. Όταν ο Νταλάρας εμφανίστηκε στη σκηνή έλαβε ένα χλιαρό χειροκρότημα (ίσως από τα πιο χλιαρά που έχω ακούσει σε είσοδο). Όσο ολοκληρώνονταν οι ερμηνείες του το χειροκρότημα αυξάνονταν με αποκορύφωμα το latin όπου το κοινό καταχειροκρότησε. Καταφέρνει στα 70 του σχεδόν πια να κερδίζει όσους πάνε να τον ακούσουν και δεν αποτελούν δικό του κοινό. Είναι πολύ ωραίο κατά την έξοδο να ακούς εντυπωσιασμένους από τις ερμηνείες τους ακροατές. Συγχαρητήρια αξίζουν φυσικά στην ορχήστρα και στους μουσικούς καθώς και σε όλους τους συντελεστές της όμορφης αυτής βραδιάς.
  7. Ελπίζω να είναι ένα βιβλίο που πραγματικά να του αξίζει γιατί πραγματικά του αξίζει. Εγώ χαίρομαι που το βιβλίο βγαίνει όσο είναι ενεργός και όρθιος και όχι "κατόπιν εορτής". Καλο τάξιδο και είναι το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο που θα μπορούσαμε να έχουμε και να κάνουμε και δώρα!
  8. Ευχαριστούμε και για την αλίευση της παραγωγού που έδωσε τελικές απαντήσεις και για αυτό από την ΕφΣυν που μετά καιρό κάνουν αναφορά σε παράσταση σαν "ρεπορταζ" και όχι αναπαραγωγή Δελτίων Τύπου.
  9. Πήγα στην προχθεσινή και στην χθεσινή παράσταση. Η χθεσινοβραδινή παράσταση (27/10) ήταν σαφώς ανώτερη της πρεμιέρας. Το κοινό εμφανώς πιο συμμετοχικό και ο Νταλάρας πολύ καλός, ξεκούραστος και με μεγαλύτερη διάθεση (προφανώς σε αυτό βοήθησε το κοινό). Η παράσταση ως γνωστόν ήταν χωρισμένο σε δυο μέρη. Το πρώτο μέρος ήταν το μελοποιημένο ποίημα-πεζό του Ελευθερίου "Νοητός Λύκος" σε μουσική του Γ. Ανδρέου. Ήταν αρκετά βαρύ ως προς τα νοήματά του (με αρκετή από την τάση αυτοκαταστροφής και μελαγχολίας που χαρακτήριζε τον Ελευθερίου) και επειδή αποτελεί ένα άγνωστο εν πολλοίς κείμενο σαφώς ήταν πιο δύσκολο για το κοινό να το αντιληφθεί. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Είχε κάποιες καλές στιγμές αλλά σίγουρα χρειάζεται χρόνος κι άλλες ακροάσεις για να γίνει καλύτερα αντιληπτό. Επίσης, γενικά θεωρώ ότι η ποίηση δεν χρειάζεται πάντα να μελοποιείται. Μελοποιήσεις που δεν έχουν τέτοια μελωδία ώστε να ρέουν τα νοήματα νομίζω ότι λειτουργούν περισσότερο ανασταλτικά ως προς την πρόσληψη των νοημάτων και δεν βοηθούν για την κατανόηση του ποιητικού λόγου από το κοινό. Γενικά καλή η προσπάθεια αλλά δεν μπορώ να πω ότι με κέρδισε 100%. Το δεύτερο μέρος αποτελούνταν από 23 περίπου από τα εμβληματικότερα (αν όχι τα εμβληματικότερα) τραγούδια του Ελευθερίου σε πολύ ωραίες εκτελέσεις. Ο Νταλάρας είπε μόνος του "Τα λόγια και τα χρόνια" που ειδικά την δεύτερη βραδιά ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή. Πολύ θετικό ρόλο έπαιξε και ο Θηβαίος τόσο στο πρώτο μέρος όσο και στο δεύτερο όπου είπε τα τραγούδια από τον Άμλετ της Σελήνης και την Δίκοπη Ζωή και δικαίως καταχειροκροτήθηκε. Η Φριτζήλα ήταν επίσης πολύ καλή (το τραγούδι "Οι ξένες αγκαλιές" είναι από τα αγαπημένα μου) ενώ και η Τσαλιγοπούλου είχε πολύ θετική παρουσία. Ο Νταλάρας την δεύτερη μέρα ήταν πραγματικά σαν να έκανε restart από το εξουθενωτικό καλοκαίρι. Οι κρεμασμένες φωτογραφίες του Ελευθερίου μαζί με τα τραγούδια υπενθύμιζαν με έναν τρόπο σε όλη τη διάρκεια της παράστασης την "παρουσία" του. Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές!
  10. https://www.huffingtonpost.gr/entry/o-yioryos-ntalaras-yia-ton-mano-eleetherioe-ste-huffpost-greece_gr_5bc89811e4b0d38b5875ad36?ncid=other_huffpostre_pqylmel2bk8&utm_campaign=related_articles
  11. Σε "Αυγή" και "Εφημερίδα Συντακτών" δημοσιεύματα από την χθεσινή συνέντευξη τύπου.
  12. Για την φώτο: http://www.iefimerida.gr/news/449467/spoytnik-festival-tis-neolaias-syriza-mesa-apo-9-foto-ntalaras-soyvlaki-kai-horos
  13. Και για όσους τυχόν ενδιαφέρονται και για τις λοιπές πολιτιστικές-πολιτικές-αθλητικές-παιδικές εκδηλώσεις του φεστιβάλ το πρόγραμμα είναι αναρτημένο κατά θεματικές εδώ: http://fest.spoutnik.gr/