EKOSTEL

Members
  • Content count

    9,958
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by EKOSTEL

  1. Τόση ησυχία από όσους πήγατε; Μόνο το FB έμεινε τελικά;
  2. http://www.artistbook.gr/arthra/eidame/fvtoreportaz-80-xronia-manos-loizos-me-ntalara-papakvnstantinoy-pasxalidh-sto-ueatro-petras
  3. Εχτές, Πέμπτη, έγινε η συναυλία.Αυτοί στο site Τρίτη κατάλαβαν. http://www.gossip-tv.gr/lifestyle/exodos/story/502582/megali-synaylia-afieromeni-sti-mnimi-toy-manoy-loizoy
  4. https://www.facebook.com/koitamagazine/photos/?tab=album&album_id=1530231837034335
  5. http://m.news247.gr/eidiseis/psixagogia/music/giwrgos-ntalaras-apexthanomai-kathe-ennoia-prwtias.4833852.html
  6. Μακαρι να περνουσε η ώρα με περισσότερες πληροφοριες για τη μουσική, τα σχεδιά του και τις ηχογραφήσεις με τον Λοίζο.
  7. Φωτογραφίες από την χτεσινή πρόβα. Της Μάρως https://www.facebook.com/pg/marochr.gr/photos/?tab=album&album_id=1509839952409770 Και της επίσημης σελίδας
  8. Σύμφωνα με την επίσημη σελίδα του Γ.Νταλάρα, την Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου, ώρα 17:00 στον News 247-88,6 fm και στην εκπομπή "Πεζοί στον αέρα" με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη και την Φωτεινή Λαμπρίδη, καλεσμένος ο Γιώργος Νταλάρας.
  9. http://www.efsyn.gr/arthro/kleino-ta-matia-kai-s-akoloytho ...κλείνω τα μάτια και σ’ ακολουθώ manos.jpg Συναυλία για τα 80 χρόνια από τη γέννηση του Μάνου Λοΐζου την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη 03.09.2017, 18:08 | Ετικέτες: μουσική, τραγούδια, συναυλίες, Πειραιάς Συντάκτης: Δημήτρης Κανελλόπουλος «Αχ χελιδόνι μου», «Σ’ ακολουθώ», «Εχω έναν καφενέ», «Ο 3ος Παγκόσμιος», «Ο Λιόντας», «Κι αν είμαι ροκ», «Ηλιε μου σε παρακαλώ» κι άλλα τραγούδια, μεγάλα τραγούδια με μία υπογραφή: Μάνος Λοΐζος. Είμαστε φέτος ακριβώς 80 χρόνια από τη γέννηση του Μάνου Λοΐζου και την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη πραγματοποιείται μία μεγάλη συναυλία–αφιέρωμα στη μνήμη του. Τραγουδούν οι Γιώργος Νταλάρας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου και Μίλτος Πασχαλίδης. Συμμετέχει η Ασπασία Στρατηγού. Γιώργος Νταλάρας: «Από τον Μάνο θυμάμαι πάντα το χαμόγελό του. Ενα μισό χαμόγελο, πολύ γλυκό και στωικό. Ηταν ένας άνθρωπος ευγενής, πράος, κοσμοπολίτης, με ραχάτι στις κινήσεις του, αυτό που θα λέγαμε σήμερα κουλ, ήρεμος αλλά αποφασιστικός, γενναιόδωρος και καταδεκτικός. Ημουν ένα παιδί σχεδόν όταν γίναμε φίλοι και από την αρχή ήταν ενθαρρυντικός και προστατευτικός... »Και βέβαια ο Μάνος ήταν ένας χαρισματικός και εύστροφος συνθέτης. Δοκίμαζε τα πάντα στο στούντιο και ρουφούσε σαν σφουγγάρι τα ωραία λαϊκά τραγούδια και κυρίως τα ρεμπέτικα και τα παραδοσιακά, που με έβαζε ανελλιπώς να τα παίζω στην κιθάρα, στις συναντήσεις μας στην παρέα ή όταν γράφαμε στο στούντιο. »Ο Μάνος ήταν πολύ σημαντικός συνθέτης, γιατί ήταν ανοιχτόμυαλος, γενναιόδωρος, η καρδιά του χτυπούσε πάντα μαζί με την καρδιά των ανθρώπων, συμμεριζόταν τις αγωνίες τους, τις διαμαρτυρίες τους, τις χαρές τους. Επίσης, ήταν πολύ βαθιά πολιτικοποιημένος. Με ενεργή συμμετοχή, πρωτοπόρος μάλιστα στον αγώνα για τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών και στη συνέχεια για τα συγγενικά των ερμηνευτών και των μουσικών. »Δουλέψαμε μαζί από την αρχή με άλλους άξιους συναδέλφους στιχουργούς και τραγουδιστές, εκείνος ως πρώτος πρόεδρος της Ενωσης Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδος (ΕΜΣΕ) και εγώ της Ενωσης Τραγουδιστών Ελλάδος. Πέρα λοιπόν από τα ωραία τραγούδια που έγραψε και ίσως από τα ωραιότερα που δεν πρόλαβε να γράψει, ο Μάνος λείπει από την οικογένειά μας, την οικογένεια των μουσικών. Γιατί ήταν ένας μαχητικός πολίτης που διεκδικούσε τα δικαιώματα του κλάδου του. »Στο ξεκίνημά μου, άβγαλτος και ψαρωμένος, θυμάμαι τη χρονιά που ηχογραφούσε τα τραγούδα του “Σταθμού” με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, με πήρε κυριολεκτικά από το χέρι, παιδί εγώ ακόμα -με είχε γνωρίσει στην Πλάκα που έπαιζα αριστερά-δεξιά, 16-17 χρονών, στις μπουάτ σαν μουσικός κυρίως, με άκουσε, με συμπάθησε και γίναμε φίλοι- και με πήγε στο στούντιο να με συστήσει στον Λευτέρη ως “αυτός είναι ο μικρός φοιτητής με την καλή φωνή που σου έλεγα”. Προφανώς με σύστησε ως φοιτητή για να μου δώσει κύρος! »Και ο Λευτέρης τού απήντησε ευγενέστατα: “Πού το βρήκες αυτό το νιάνιαρο;”. Παρ’ όλα αυτά, εγώ τραγούδησα το τραγούδι “Ητανε οχτώ εννιά”, γίναμε κολλητοί και με τον Μάνο και με τον Λευτέρη, τους είχα σαν μεγάλα αδέλφια και από τότε, μαζί βέβαια με τον Κουγιουμτζή, μέσα στην πίκρα και στη σκοτεινιά της εποχής, μ’ αυτά τα τραγούδια άνοιξε μπροστά μου ένας καινούριος υπέροχος κόσμος». Βασίλης Παπακωνσταντίνου: «Θυμάμαι πολύ έντονα τα μάτια του Μάνου, τα γεμάτα καλοσύνη και τρυφερότητα μάτια του» λέει στην «Εφ.Συν.» ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. «Μια απίστευτη τρυφερότητα με την οποία αγκάλιαζε όλο τον κόσμο. Σου έλεγε καλημέρα και η λέξη αποκτούσε άλλο νόημα. Αυτό θυμάμαι πιο έντονα. Και βέβαια τις στιγμές που ζήσαμε μαζί, κάνοντας την πρώτη και τελευταία περιοδεία μαζί του». Πόσα πράγματα έχασε το ελληνικό τραγούδι από τον θάνατό του; «Ηταν μία -από τις μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού- κολόνα του πολιτισμού μας. Τα τραγούδια του είναι διαχρονικά και θα μας συντροφεύουν πάντα, αλλά ο ίδιος είχε πάρα πολλά να δώσει ακόμα, έφυγε πολύ νωρίς, στην ηλικία των 45 χρόνων». Ο Γιώργος Νταλάρας και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ήταν στενοί φίλοι και συνεργάτες του Μάνου Λοΐζου. Τα τραγούδια που θα ακούσουμε και στο live δεν έπαψαν ποτέ να μας συγκινούν και να μας εμπνέουν. «Είναι πολύ οικεία τα τραγούδια του, σαν να τα έχεις ξανακούσει πριν να βγουν», επισημαίνει ο Β. Παπακωνσταντίνου. «Οι μελωδίες είναι τόσο οικείες, τόσο απλές, χωρίς όμως ποτέ να είναι απλοϊκές. Και είναι και τρυφερές, μιας και η τρυφερότητα ήταν που τον χαρακτήριζε και στη ζωή του. Τα τραγούδια του θα μείνουν για πάντα στην ιστορία και θα ακούγονται από όλους τους ανθρώπους. Αν ακούτε ένα τραγούδι και δεν ξέρετε ποιος το έχει γράψει και σας αρέσει πολύ, να ξέρετε ότι θα είναι του Μάνου Λοΐζου». Πάνε και τριάντα πέντε χρόνια από τον θάνατό του -το ημερολόγιο έγραφε 17 Σεπτεμβρίου 1982. Ενας ανήσυχος δημιουργός, ένας άνθρωπος μαχητικός αλλά ευαίσθητος και ονειροπόλος συνάμα, ένας συνειδητοποιημένος πολίτης που έπαιρνε θέση στα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα της εποχής του. «Τι θα έλεγε τώρα ο Μάνος Λοΐζος για την κυβέρνηση της Αριστεράς;» ρωτάμε. «Θα ήξερε και αυτός ότι δεν είναι κυβέρνηση της Αριστεράς. Ο Μάνος ήταν βαθύτατα πολιτικοποιημένος. Μην ξεχνάμε ότι είχε ιδρύσει την ΕΜΣΕ, την Ενωση Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδος και πάντα πάλευε για τα δικαιώματα, ήταν πάντα με το μέρος της δικαιοσύνης».
  10. Στο πολιτιστικό ένθετο της Documento και με αφορμή τη συναυλία για τον Λοίζο, θυμούνται και γράφουν για τον Λοίζο οι Νταλάρας,Παπακωνσταντίνου,Πασχαλίδης.
  11. http://www.katiousa.gr/apopseis/de-mas-paizeis-re-ntalara/ Δεν μου αρέσουν οι πολιτικολογίες και η πολιτική προπαγάνδα εδώ.Ο καθένας έχει τις απόψεις του και είναι σεβαστές από μένα. Επιπλέον αποφεύγω επιμελώς να αναρτώ τέτοιου είδους κείμενα. Αυτό που αναμένω όμως από αυτούς που κατάλαβαν επιτέλους και προσκάλεσαν τον Γ.Νταλάρα -μετά από πολλά χρόνια- στο φεστιβάλ της ΚΝΕ είναι να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους.Και να μην αφήνουν να αιωρούνται π@π@ριές σαν αυτήν ή άλλες που έπεσαν στην αντίληψή μου.Και δεν εννοώ να λογοκρίνουν. Αλλά να υπερασπιστούν την επιλογή τους. Δεν αυτοπροσκλήθηκε έτσι; Το μόνο σίγουρο αυτό.Τον προσκάλεσαν σε κεντρικό επίπεδο κι εκείνος αποδέχτηκε. Φτάνει όμως με τα ναι μεν αλλά... Γιατί ούτε ''ένας Νταλάρας'' είναι ούτε ''ο κάθε Νταλάρας''. Είναι ο Νταλάρας!
  12. Ενδιαφέροντα και μεστωμένα όσα λέει στη Φωτεινή Λαμπρίδη. http://tvxs.gr/news/moysiki/giorgos-ntalaras-eimai-perifanos-gia-osa-ekana-me-ta-kala-kai-ta-lathi Μόλις επέστρεψε από την Ευρωπαϊκή του περιοδεία και η αυθόρμητη ερώτηση μας ήταν αν φοβάται να ταξιδεύει στην Ευρώπη μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα. Ο Γιώργος Νταλάρας δεν θέλει να υποκύψει στον φόβο, παρατηρεί όμως μέσα από τα ταξίδια του αυτά, τις αλλαγές στο τοπίο και εκφράζει βαθιά απογοήτευση για την Ευρώπη που απέχει πολύ από τον Διαφωτισμό που ευαγγελίστηκε. Στις 7 Σεπτεμβρίου , ετοιμάζεται να ανέβει στη σκηνή του Θεάτρου Πέτρας για μια συναυλία αφιερωμένη στον Μάνο Λοϊζο με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννησή του. Στην κουβέντα μας εκφράζει πηγαία την ευγνωμοσύνη του για τον άνθρωπο που τον στήριξε στα πρώτα του βήματα και θυμάται την κόρη του Μυρσίνη παιδί. Μια ζωή τραγούδια, στάδια, συγκροτήματα , που λέει και το τραγούδι, μεγάλα χειροκροτήματα αλλά και εντάσεις, μια ζωή έντονη, όχι εύκολη. Τι κρατάει όμως ο Γιώργος Νταλάραςαπό τον απολογισμό του ως εδώ; «Και τα ωραία και τα λάθη» απαντάει αφοπλιστικά, μιλώντας στο Tvxs.gr. «Aυτά θα διηγούμαι στα εγγόνια μου». Στα άμεσα σχέδιά του μια ακόμα συναυλία στις 27 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο, για τους σκοπούς του Μαζί για το Παιδί παρέα με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα , μια μουσική διαδρομή από τη "Σκόνη" έως τον "Παλιό Στρατιώτη" αλλά και συναυλίες στην Αυστραλία με τις φιλαρμονικές ορχήστρες Σίδνεϊ και Μελβούρνης. Μέχρι τότε απολαμβάνει τη μεγάλη του αγάπη, τη θάλασσα στη Σύρο με τους δικούς του ανθρώπους κοντά. Πρόσφατα επιστρέψατε από την Ευρωπαϊκή σας περιοδεία και σύντομα θα ξαναφύγετε για δεύτερο κύκλο συναυλιών. Τραγουδάτε χρόνια στο εξωτερικό. Πως είναι σήμερα η εμπειρία; Καλυτερεύουν τα πράγματα. Μετά από τόσα χρόνια πιστεύω ότι ο τρόπος για να μεταφέρεις μια εθνική μουσική σε κοινό που δεν μιλάει τη γλώσσα σου, είναι η σταθερότητα, η συνέχεια, η καλών προδιαγραφών παραγωγή, οι καλοί μουσικοί και οι καλοί παραγωγοί ή διεθνή φεστιβάλ που οργανώνουν τέτοιες περιοδείες. Αυτή είναι και η ουσία. Όλα αυτά τα χρόνια είχα την πεποίθηση ότι το κοινό κερδίζεται όχι με εύκολες και ευκαιριακές λύσεις. Δεν κάνουμε ένα είδος μουσικής που είναι μεγάλα εμπορικά διεθνή σουξέ. Απευθύνεσαι σ’ ένα κοινό που ψάχνει να σε βρει. Επομένως η ουσία είναι να έχεις μια διαφορετική θεματολογία σε κάθε περιοδεία, γιατί στις δικές μας μουσικές το κοινό έρχεται ν’ ακούσει κάτι διαφορετικό. Από μικρός, ως μουσικός κυρίως, εκτιμούσα αυτό που έκαναν καλλιτέχνες όπως η Amalia (Rodrigues), ο Paco de Lucia, ή η Dulce Pontes αργότερα, άνθρωποι με τους οποίους είχα την τύχη να συνεργαστώ. Αυτό ήταν το πρότυπό μου. Δεν επεδίωξα να γίνω διάσημος στο εξωτερικό, αλλά ν’ αποκτήσω ένα κοινό που του αρέσει η μουσική μας, διαλέγοντας κάθε φορά ο ίδιος το θέμα και τις ενορχηστρώσεις. Αυτό το μοντέλο λειτούργησε και είμαι αρκετά ευχαριστημένος. Μέσα από τις συναυλίες αυτές αφουγκράζεστε με κάποιο τρόπο τις αλλαγές στην Ευρώπη; Πως βλέπετε το τοπίο σε μια εποχή ισχυρών δονήσεων στην ΕΕ; Βεβαίως το αντιλαμβάνομαι αυτό με αφορμή αυτές τις συναυλίες και σας ευχαριστώ που το επισημαίνετε. Ο κόσμος, το κοινό, αλλά και οι συνάδελφοί σας δημοσιογράφοι που με συναντούν, βιώνουν με πολύ αγωνία και ανησυχία αυτή την εξέλιξη του νεοφιλελευθερισμού, των μεγάλων ανισοτήτων, των διαφορετικών ταχυτήτων και της μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής πόλωσης. Θα πρέπει να είναι κανείς πολύ στενόμυαλος και συντηρητικός, για να μην αποδεχτεί ότι η Ευρώπη υπολείπεται πολύ του μοντέλου του διαφωτισμού το οποίο ονειρεύτηκε. Τρέχει ιδρωμένη πίσω από τα γεγονότα και τις καταστάσεις, όπως παραδείγματος χάριν το προσφυγικό, για να προλάβει μοιραίες εξελίξεις. Στην ουσία προσπαθεί να βουλώσει τρύπες. Με στενομυαλιά, χωρίς γενναιοδωρία, χωρίς πολιτική βούληση και χωρίς όραμα. Ακούστε. χρήσιμες είναι και οι διαμαρτυρίες και οι συγκεντρώσεις και τα ψηφίσματα, χρειάζεται όμως θεσμική αλλαγή του τοπίου με νέους νόμους για να μην καταρρεύσει η Ευρώπη. Σε μια Ευρώπη που δέχεται τρομοκρατικά χτυπήματα ταξιδεύετε άφοβα; Ναι, αλίμονο αν υποκύψουμε στο φόβο. Έπειτα αυτό είναι και απότοκο καταστάσεων που περιγράψαμε πιο πάνω. Είναι τραγικό, αποτρόπαιο και δυστυχώς σε μια τέτοια εποχή, αναμενόμενο. Είμαι αισιόδοξος όμως ότι αυτές οι τυφλές ανθρωποθυσίες, σύντομα θα τελειώσουν. Με αφορμή το προσφυγικό δηλώσατε πέρσι : «Οταν υψώνεις τείχη, δεν μπορείς μετά να σφυρίζεις αδιάφορα. Η πάταξη της τρομοκρατίας δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για ξενοφοβικά σύνδρομα, ρατσισμό και μισαλλοδοξία». Βλέπουμε από τη μία την άκαμπτη στάση της Ευρώπης και από την άλλη ρατσιστικές διαδηλώσεις νεοναζί πρόσφατα στην Αμερική. Σας φοβίζει η κατάσταση αυτή; Βεβαίως. Και εκεί είναι στην ουσία το πρόβλημα. Η Αμερική εξύψωσε τόσο το αντίπαλο δέος της τρομοκρατίας που δημιούργησε είδωλα και τα έστησε απέναντι ως μεγάλους εχθρούς. Αυτό σε μια εποχή χωρίς οράματα, χωρίς πολιτικούς ταγούς, χωρίς ενημέρωση, χωρίς συμπαγές και μαζικό κοινωνικό κίνημα. Αυτό δημιουργεί επικίνδυνες παραφυάδες και ένα περιθώριο, που αντί να απομονώνεται και να χτυπιέται σε κάθε χτύπημα, επειδή ακριβώς δεν υπάρχει ψυχραιμία και γνώση, βγαίνει από την τρύπα του και “κάνει παιχνίδι”. Δεν συνειδητοποιούν όμως, και αυτό αξίζει να το σκέφτονται και οι Ευρωπαίοι και ειδικά οι νέοι, ότι οι δυνάμεις αυτές είναι ανάλογες. Όσο αυξάνει ο ρατσισμός δε θεσμοθετούνται νόμοι για το προσφυγικό, όσο αυξάνει η ξενοφοβία θα αυξάνουν οι αντιθέσεις, η ένταση, η περιθωριοποίηση, τελικά η τρομοκρατία. Ναι, με φοβίζει και με ανησυχεί. Ιδιαίτερα όταν καλλιεργείται σε ένα περιβάλλον οικονομικής και πνευματικής ξηρασίας. Χρειάζεται ενάργεια. Να το επισημαίνετε κάθε μέρα σας παρακαλώ, ακόμα και με κίνδυνο να γίνετε γραφικοί. Πως αισθάνεστε σήμερα όταν ερμηνεύετε τραγούδια της προσφυγιάς; Συγκινούμαι πάντα, γιατί κατάγομαι από οικογένεια Μικρασιατών. Υπάρχουν πολύ ωραία τραγούδια από διαφορετικές χώρες, από τα λαδίνο, τα φλαμένκο και τα φάντο, μέχρι τα ρεμπέτικα, αλλά και σύγχρονα τραγούδια, που μιλάνε για προσφυγιά και ξενιτεμό και αδικία, που είναι σαν να γράφτηκαν σήμερα, που όσο και αν αισθάνομαι ματαιωμένος ως πολίτης του κόσμου, ακριβώς επειδή είναι τόσο επίκαιρα, δεν παύει να είναι βάλσαμο και παρηγοριά όταν τα τραγουδάς και όταν τα ακούς ή τα διαβάζεις. Τι να κάνουμε; “Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ”. Έμαθα πως προετοιμάζεστε για συναυλία με τις συμφωνικές ορχήστρες Σίδνεϊ και Μελβούρνης. Πως προέκυψε; Είναι ένα άλλο στοίχημα που είχα βάλει εδώ και πολλά χρόνια και πέτυχε αρκετά. Πριν από 20 ή και παραπάνω χρόνια, σε συνεργασία με τον στενό μου συνεργάτη, μουσικό και φίλο, Κώστα Γανωσέλη, αποφάσισα να μεταφέρω ορισμένα από τα ελληνικά τραγούδια, μπαλάντες της Μεσογείου, σε συμφωνική μορφή. Δουλέψαμε πολύ και ο Κώστας έκανε μια υπέροχη δουλειά. Ξεκινήσαμε πρώτα με την περίφημη Συμφωνική του Ισραήλ, από όπου και γράφτηκε και ο δίσκος με τα τραγούδια με συμφωνική, και από τότε παίξαμε με μεγάλη επιτυχία πραγματικά σ’ όλο σχεδόν τον κόσμο, με σπουδαίες ορχήστρες και μεγάλους μαέστρους. Και τώρα στην Αυστραλία, ακούγοντας αυτό το υλικό, μας πρότειναν να παίξουμε μ’ έναν πολύ σπουδαίο μαέστρο, Αυστραλό ελληνικής καταγωγής μάλιστα, τον George Ellis. Σύντομα θα δώσετε μια συναυλία για τον Μάνο Λοϊζο έναν από τους πιο συγκινητικούς δημιουργούς. Τι κρατάτε από αυτόν και τι μας στερεί η απουσία του; Όλη την αγάπη, την παρέα, τη χαρά και την ευγνωμοσύνη. Γιατί εκτός από τον Σταύρο Κουγιουμτζή, ο Μάνος Λοΐζος με τον Λευτέρη (Παπαδόπουλο) με στήριξαν όταν ήμουν παιδί ακόμα, στα πρώτα μου βήματα και μου έδωσαν φωνή και υπόσταση αξιοπρεπή σε χρόνια δύσκολα. Θυμάμαι την Μυρσίνη μωρό και τώρα η κόρη της είναι κορίτσι μεγάλο. Θα είμαι πάντα δίπλα τους και χαίρομαι διπλά γιατί με τους καλούς μου φίλους και συνεργάτες, Βασίλη Παπακωνσταντίνου και Μίλτο Πασχαλίδη, αλλά με την Ασπασία Στρατηγού, που είναι τόσο καλή λαϊκή τραγουδίστρια, θα τραγουδήσουμε αυτά τα πανέμορφα τραγούδια που δεν έφυγαν από την μνήμη και τα χείλη κανενός όλα αυτά τα χρόνια. Επιμένετε να επιστρέφετε στο λαϊκό και το ρεμπέτικο. Τι είναι για σας η ρίζα; Η τροφή, το νερό. Όταν έχεις μια γερή ρίζα, γίνεσαι ένα γερό και υγιές δέντρο. Συναντάς άλλα λουλούδια, διασταυρώνεσαι, κάνεις ωραίες ποικιλίες. Καμιά φορά δεν πετυχαίνουν και οι διασταυρώσεις, αλλά οι βάσεις σου είναι εκεί. Η ρίζα. Από εκεί τρέφεσαι, αναπνέεις και κοιτάς τον ήλιο κάθε πρωί. Με ποιο κριτήριο επιλέγετε τα τραγούδια που ερμηνεύετε σήμερα; Προετοιμάζετε νέο δίσκο; Κάνω συνέχεια δίσκους, όχι για να πουληθούν όπως αντιλαμβάνεστε γιατί είστε και μέσα στη δουλειά, αλλά για να καταγραφούν. Έκανα ένα δίσκο από τα ποιήματα της Αρβελέρ, τα ραγκ ρεμπέτικα του Πλατύραχου και τα τραγούδια του Βαγγέλη Κορακάκη και του Ανδρέα Κατσιγιάννη και της Ελεάνας Βραχάλη και του Γιώργου Σαμπάνη μαζί με τον Μπάμπη Στόκα και συνεχίζω όπου βρω καλά τραγούδια. Και έχω και άλλα τραγούδια έτοιμα, νέων δημιουργών, που όπου να ‘ναι θα κυκλοφορήσουν. Η προτεραιότητα μου είναι να δίνω βήμα σε νέους μουσικούς και πάνω από όλα με νοιάζει ο καλός στίχος. Νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία, αυτή την εποχή, να λέμε τραγούδια που έχουν να πουν κάτι. Το ξέρω, είναι δύσκολο να τ’ ανακαλύψεις με την νοοτροπία του playlist που έχουν τα ραδιόφωνα, αλλά να ξέρετε η καλή προσπάθεια ποτέ δεν πάει χαμένη. Πως βλέπετε την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα και τι σημαίνει κρίση κατά τη γνώμη σας και πόσο αισιόδοξος ή απαισιόδοξος είστε; Είναι τα πράγματα πραγματικά δύσκολα, όμως δεν είναι δικό μας φαινόμενο. Επειδή ταξιδεύω πολύ, σας λέω ότι κρίση υπάρχει παντού, τεράστια. Και οικονομική και πολιτική και κρίση αξιών. Δεν είμαι όμως απαισιόδοξος, δεν μπορώ να είμαι. Είμαι από 6 χρονών παιδί στο δρόμο δουλεύοντας, έχω ζήσει πράγματα και θάματα, έχουμε φτάσει στον πάτο πολλές φορές και μετά τα έχουμε καταφέρει. Θέλω να πω μόνο άλλη μια φορά, πόσο τεράστια σημασία έχει η μόρφωση, η παιδεία και η αγωγή, η πολιτική και κοινωνική αγωγή, και πόσο τεράστια ανάγκη έχουμε ν’ αφήσουμε τις στενές κομματικές εξαρτήσεις και τους κομματικούς στρατούς και να δώσουμε βήμα στα νέα παιδιά, αυτό το θαυμάσιο έμψυχο υλικό που οι γονείς τους έφτυσαν αίμα για να τους δώσουν όλα τα εφόδια και λόγω ανέχειας αναγκάζονται να ξενιτεύονται και να διαπρέπουν σε όλους τους τομείς εκτός πατρίδας. Δεν ξέρετε πόσα παιδιά έρχονται και με βρίσκουν στο εξωτερικό, στις συναυλίες, νέοι μετανάστες, white-collars, άνθρωποι μορφωμένοι που επανδρώνουν πανεπιστήμια και νοσοκομεία... Από που παίρνετε ρεύμα για να συνεχίζετε; Τι σας εμπνέει γενικότερα στη ζωή; Η θάλασσα, η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, οι μουσικές με τις οποίες βασανίζομαι νύχτα μέρα. Αυτά. Είστε μια ζωή στο τραγούδι και παραμένετε ακμαίος. Στον απολογισμό σας μετράτε κέρδη , λάθη, χαρές ζημιές; Τι κρατάτε; Όλα τα κρατάμε. Είναι ένα αμάλγαμα χαράς και λύπης και με καθαρή συνείδηση και μυαλό θα το διηγηθώ σαν εμπειρία στα εγγόνια μου. Δεν είμαι καλός γλύπτης, μ’ αρέσει όμως η τέχνη. Είμαι περήφανος για αυτό που έφτιαξα, με τα ωραία του και τα λάθη του. Υπάρχουν όνειρα που δεν τα έχετε πραγματοποιήσει ακόμα; Ναι, αλλά όχι μεγάλα. Δεν πετάω στα σύννεφα. Λίγα πράγματα ακόμα. Και μετά μουσική μόνο για φίλους στο στούντιο και η θάλασσα. Αχ, η θάλασσα! Και η ζωή γύρω απ’ αυτήν. Υπάρχει όμως κι ένα πιο πρακτικό όνειρο που θέλω να δω να πραγματοποιείται, γιατί με βασανίζει από παιδί. Είναι η αυτοδιαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών, συνθετών και στιχουργών. Εγώ επέζησα και έζησα από αυτούς τους ανθρώπους και ξέρω την αξία του να κάνουν πλήρες κουμάντο στο έργο τους. Όσο ζω θα προσπαθώ για αυτό. Θα είμαι δίπλα τους.
  13. https://newreport.gr/thessalonikii/76528/plousio-kallitechniko-programma-stin-82i-deth-rouva-mazonaki-ntalara-machairitsa/ Στη ΔΕΘ Νταλάρας και Μαχαιρίτσας χωρίς τον Κότσιρα και χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία ακόμη(καλύτερα αν είναι να μην τηρηθεί η ημερομηνία).
  14. https://www.facebook.com/metro.no/media_set?set=a.10203787866694002.1073741838.1739288201&type=3&pnref=story&hc_location=ufi
  15. Δεν νομίζω πως ήταν πλάνο εκδηλώσεων. Ήταν ανακοίνωση εκδηλώσεων ενταγμένες για το Θέατρο Γης. Άλλωστε το πλάνο εκδηλώσεων δεν δημοσιοποιείται και μάλιστα χωρίς συνεννόηση με τους καλλιτέχνες ή τα γραφεία τους. Μάλλον τα πλάνα των καλλιτεχνών ή των γραφείων τους άλλαξαν .
  16. Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο της 3ης Σεπτεμβρίου, ο Γ.Νταλάρας θα εμφανίζεται από τον Νοέμβριο έως και τις αρχές Ιανουαρίου 2008 στο θέατρο ''ΠΑΛΛΑΣ''. http://www.e-tipos.com/newsitem?id=8607 Τρία χρόνια ύστερα από τις εμφανίσεις του στο Αθηνών Αρένα με τον Αντώνη Ρέμο, οι οποίες γνώρισαν μεν επιτυχία, αλλά δέχτηκαν και έντονη κριτική, ο Γιώργος Νταλάρας επιστρέφει, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του ΕΤ, σε έναν πιο οικείο του χώρο, θεατρικού χαρακτήρα. Από το Νοέμβριο θα ανέβει στη σκηνή του Παλλάς, για να πιάσει το νήμα από τις εμφανίσεις του σε χώρους που εκείνος είχε υποδείξει ως τους πλέον κατάλληλους για να φιλοξενούν το ελληνικό τραγούδι, όπως ήταν το θεατρικό Rex ή το Αττικόν. Το ανακαινισμένο Παλλάς στη δεύτερη χρονιά της λειτουργίας του έχει τις απαιτούμενες προδιαγραφές για να υποδεχθεί το πρόγραμμα που ο ερμηνευτής σχεδίαζε να παρουσιάσει. Τη σκηνοθετική επιμέλεια ανέλαβε ο Σταμάτης Φασουλής, ενώ τον ερμηνευτή θα πλαισιώσει ομάδα νέων τραγουδιστών. Πρόκειται, όπως μαθαίνουμε, για μια ιδιαίτερα φιλόδοξη παραγωγή, η οποία θα έχει σ ένα μεγάλο μέρος της θεατρικό χαρακτήρα. Μεγάλο βάρος θα δοθεί όχι μόνο στο ηχητικό και ακουστικό μέρος, αλλά και στο οπτικό μέρος, με την υποστήριξη και ανάδειξη των φωτισμών. Γι αυτό το λόγο, με τους Ελληνες τεχνικούς θα συνεργαστεί και ομάδα τεχνικών που θα έρθει από το εξωτερικό. Ο Γιώργος Νταλάρας θα παρουσιάσει ένα καινούργιο πρόγραμμα, το οποίο θα στηρίζεται μεν στα δικά του τραγούδια, αλλά θα εμπεριέχει και αγαπημένα του τραγούδια μεγάλων Ελλήνων δημιουργών. Οι ενορχηστρώσεις θα ανανεωθούν και, όπως πάντα, τον τραγουδιστή θα συνοδεύσει μια ομάδα κορυφαίων μουσικών. Οι εμφανίσεις θα διαρκέσουν ως τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, καθώς στις 15 Ιανουαρίου θα πάρει τη σκυτάλη το επόμενο σχήμα που θα φιλοξενήσει το Παλλάς. Με αυτό το πρόγραμμα, ο Γιώργος Νταλάρας μοιάζει να επιστρέφει στα νερά του και σε μια πιο γνώριμη διαχείριση της σχέσης του με τη νύχτα. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ Υπέροχα νέα!! Ελπίζω και οι νέοι συνεργάτες που θα τον πλαισιώνουν να είναι φρέσκα πρόσωπα που θα προσθέτουν στο πρόγραμμα. Αυτό το ''ομάδα νέων τραγουδιστών'' λίγο με φοβίζει. Έλπίζω να μην είναι τόσοι, ώστε να αφαιρέσουν χρόνο από το πρόγραμμα του Γ.Νταλάρα. Αναμένω με περισσή ανυπομονησία...
  17. Πόσοι φίλοι έβγαλαν αεροπορικά κι έκλεισαν ξενοδοχεία. Πρέπει τελικά να γίνουν και οι εκτός Ελλάδας της τελευταίας στιγμής Έλληνες. Ευχαριστούμε,Θάνο, για την πληροφορία!
  18. http://tvxs.gr/news/ellada/kallitexnes-kataggelloyn-sto-tvxs-i-diskografiki-etaireia-mas-eksapatise Θα ήθελα να υπάρχει και η εκδοχή της άλλης πλευράς. Αυτό για τη δημοσιογραφική δεοντολογία και για να έχουμε μία πλήρη γνώμη για την ιστορία. Κι επιπλέον θεωρώ πως τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να πηγαίνουν στα δικαστήρια αφού δεν ξέρω αν μια απλή δημοσιοποίηση εξυπηρετεί σε κάτι. Εδώ και καιρό κάποιοι ξέραμε το πρόβλημα. Μάλιστα κάποιοι σκεφτόμασταν καχύποπτα πώς από το πουθενά βγήκε αυτή η εταιρία αλλά ευχόμασταν να υπάρχει ουσία στη γέννησή της. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως οι καλλιτέχνες είναι πολύ ευκολόπιστοι από τον πιο σπουδαίο έως τον πιο νέο; Ισχύει! Το ρεπορτάζ καταγράφει την εμπειρία της συνεργασίας συγκεκριμένων καλλιτεχνών και παραγόντων με την εταιρία Spider. Επαναλαμβάνω πως κακώς δεν υπάρχει η άλλη εκδοχή αλλά θεωρώ πως όσα περιγράφονται από τους εμπλεκόμενους είναι η αλήθεια. Κρίμα για όλους όσους εξαπατήθηκαν. Κρίμα για νέους καλλιτέχνες που τα όνειρά τους δεν έγιναν καριέρα. Κρίμα και για τους κορυφαίους που ένιωσαν πως ίσως υπάρχει κάτι θετικό σε μια δισκογραφική εταιρία. Κρίμα που το αφιέρωμα στον δίσκο ίσως μείνει στα συρτάρια του κ.Σούλη...Παραθέτω το link και ως απάντηση σε κάποιους φίλους που ρωτούσαν γιατί το τηλεοπτικό αφιέρωμα στον δίσκο δεν το προβάλλουν ακόμη.Και το παραθέτω και για τον λόγο πως δεν είναι τίποτα εύκολο ή αυτονόητο στην εποχή μας.
  19. https://www.facebook.com/nikos.karatzas.22/media_set?set=a.2265959046963089.1073742091.100006470465162&type=3&pnref=story&hc_location=ufi και https://www.facebook.com/pg/EDONFestival/photos/?tab=album&album_id=1409969319056141 Αφιέρωμα στον Μάνο Λοίζο στην Πύλη Αμμοχώστου. Εντυπώσεις μέσω φωτογραφιών που αλίευσα. Κάπου διάβασα πως είπε και το Μερτικό αλλά ντοκουμέντο από αυτό δεν υπάρχει έως τώρα
  20. https://www.facebook.com/Efimerida-Lemesos-Εφημερίδα-Λεμεσός-281125785324657/?hc_ref=OTHER&fref=nf