EKOSTEL

Members
  • Content count

    10,549
  • Joined

  • Last visited

Posts posted by EKOSTEL


  1. Συνέντευξη στον Φιλελεύθερο της 15ης Μαρτίου

    https://www.liberal.gr/arthro/244334/apopsi/sunenteuxeis/sunenteuxi-ntalara.html#.XI34f724bg9.twitter

    Φοβάμαι τον εθνικό διχασμό – ο κόσμος πενθεί πολιτικά

    Τον φόβο του έναντι του εθνικού διχασμού και της διχόνοιας επισημαίνει ο Γιώργος Νταλάρας τονίζοντας ταυτόχρονα ότι θυμώνει από  τα τσιτάτα και τις «αψιμαχίες των πολιτικών, την ώρα που ο κόσμος αγωνιά, υποφέρει, έχει χάσει την εμπιστοσύνη του». Σημειώνοντας την ανάγκη να κατέβει η… ένταση  μιλά για το τραγούδι τη μουσική και την αδυναμία του στις λαϊκές και παραδοσιακές μουσικές της Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Λατινικής Αμερικής.

    Ο Γιώργος Νταλάρας στη συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στον Φιλελεύθερο υπογραμμίζει την ανάγκη της απομόνωσης των νεοφασιστικών, αλλά και των ακραίων εθνικιστικών στοιχείων, που ιστορικά αναβιώνουν σε περιόδους κρίσης. Ταυτόχρονα αναφέρει ότι δεν πρέπει κανείς να ρίχνει λάδι στη φωτιά. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «καλύτερα να κατεβάσουμε λίγο τις εντάσεις, όπως το έλεγε ο Κουγιουμτζής στο τραγούδι «Λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά»

    «θεωρώ» τονίζει στη συνέχεια «τον εαυτό μου κυρίως μουσικό, ψάχνω αυτές που λέμε εθνικές μουσικές αυτών των χωρών και με γοητεύουν. Το ρεμπέτικο, το φλαμένκο, τα φάντος, τα σεφραδίτικα, τα μπλουζ, τα κέλτικα, οι ιρλανδικές μπαλάντες, η αραβική μουσική και βέβαια τα δικά μας παραδοσιακά τραγούδια, η βυζαντινή μουσική, τα σμυρναίικα, είναι ένας ολόκληρος θησαυρός»

    Επίσης αναφέρεται στα παραδοσιακά τραγούδια και τονίζει «Για μένα, ένας δίσκος με παραδοσιακά τραγούδια ύστερα από τόση μελέτη, είναι κάτι πραγματικά νομοτελειακό, αυτό που σωστά είπατε παρακαταθήκη. Οταν ήμουν πιο μικρός, έλεγα ''όχι ακόμα, δεν είμαι έτοιμος''. Τώρα σκέφτομαι μήπως είναι αργά. Σε κάθε περίπτωση, η τελική καταγραφή αυτού του υλικού είναι μια σκέψη που μου τριβελίζει το μυαλό. Με δελεάζει από τη μια και μου δημιουργεί αίσθημα μεγάλης ευθύνης από την άλλη». 

    Συνέντευξη στους Γιώργο Μυλωνά και Γιώργο Μπαλγκά

    - Ποιο είναι σήμερα το λαϊκό τραγούδι -αν υπάρχει- και ποιο είναι το κοινό σας; Αν άλλαξε, γιατί άλλαξε;

    Πάντα υπήρχε λαϊκό τραγούδι και θα συνεχίσει να υπάρχει. Ίσως δεν πρέπει να μπερδεύουμε όμως το λαϊκό τραγούδι με τους ερμηνευτές, που έχουμε μάθει να αποκαλούμε ευρύτερα λαϊκούς τραγουδιστές. Εννοώ μ’ αυτό ότι λαϊκά σημερινά τραγούδια, πολύ περισσότερο, εγώ θεωρώ αυτά του Μάλαμα ή του Περίδη, ας πούμε, που ταυτίζονται ή είναι συνέχεια των τραγουδιών του Καλδάρα, του Ακη Πάνου, του Νικολόπουλου, παρά τα σουξέ των νυχτερινών κέντρων. Ευτύχησα να βρίσκω πάντα καλά λαϊκά τραγούδια.

    7850795C-2655-9750-5CC6-4D621DDD6C40_1.jΌλοι οι τελευταίοι δίσκοι, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, έχουν τέτοια τραγούδια. Και στιχουργικά, αλλά και μουσικά. Τα «Θαλασσινά παλάτια» του Βαγγέλη Κορακάκη, «Τα άστεγα» του Νίκου Πλατύραχου, που πιο πολύ έχουν το ύφος του ρεμπέτικου. Επίσης τα τραγούδια του Ανδρέα Κατσιγιάννη στον δίσκο «Πες το για μένα», αλλά και τα τελευταία του Γιώργου Καζαντζή στον δίσκο «Έρωτας ή τίποτα» είναι σύγχρονα λαϊκά τραγούδια, αυτά που λέμε έντεχνα. Το «Στα μισά του έρωτα βγαίνει ο δολοφόνος» της Ελένης Φωτάκη, δεν είναι λαϊκό τραγούδι; Ή ακόμα και οι «Κλειδαριές» της Ελεάνας Βραχάλη και του Γιώργου Σαμπάνη που λέμε με τον Μπάμπη Στόκα;

    Λαϊκά τραγούδια θα υπάρχουν πάντα όσο υπάρχουν συνθέτες που αγαπούν την ελληνική μουσική, τη γνωρίζουν, τη μελετούν και όσο υπάρχουν καλοί στιχουργοί. Μπορεί να μην παίζονται πολύ στα ραδιόφωνα, μπορεί να μην κατακλύζουν τα κοινωνικά δίκτυα, αλλά και γνωστά γίνονται και αγαπιούνται από τον κόσμο, διαρκούν και δρουν ευεργετικά υπογείως.

    Όσο για το κοινό που λέτε, υπάρχει πάντα μια μεγάλη βάση έπειτα από τόσα χρόνια, αλλά υπάρχει και ένα νέο κοινό, πιο συνειδητοποιημένο, που σκαλίζει λίγο πέρα από την επιφάνεια. Αυτό που άλλαξε είναι κυρίως η ροή μέσα απ’ τα μέσα, τα ραδιόφωνα. Αν δηλαδή ψάξετε τα 100 ή τα 150 πρώτα τραγούδια σε μεταδόσεις, μπορεί να βρείτε ελάχιστα ή και καθόλου τραγούδια σαν και αυτά που σας προανέφερα. Γιατί τα περισσότερα ραδιόφωνα παίζουν έτοιμες λίστες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και τ’ άλλα δεν «εγγράφονται» στο μυαλό και τις προτιμήσεις των ανθρώπων. Και επίσης έχει σημασία και ποιο κοινό ακούει τι.

    - Έχετε τραγουδήσει σχεδόν όλα τα είδη - ρεμπέτικα, λαϊκά, ροκ, λάτιν, πολιτικά τραγούδια. Διαχρονικά, ωστόσο, υπάρχει ένα αόρατο νήμα που σας συνδέει με την παραδοσιακή μουσική της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου.

    - Φαίνεται ότι η προσπάθειά μου έχει πιάσει τόπο! Είναι αλήθεια ότι έχω ιδιαίτερη αδυναμία στις λαϊκές και παραδοσιακές μουσικές της Μεσογείου και των Βαλκανίων, αλλά όχι μόνο, και της Λατινικής Αμερικής. Επειδή θεωρώ τον εαυτό μου κυρίως μουσικό, ψάχνω αυτές που λέμε εθνικές μουσικές αυτών των χωρών και με γοητεύουν. Το ρεμπέτικο, το φλαμένκο, τα φάντος, τα σεφραδίτικα, τα μπλουζ, τα κέλτικα, οι ιρλανδικές μπαλάντες, η αραβική μουσική και βέβαια τα δικά μας παραδοσιακά τραγούδια, η βυζαντινή μουσική, τα σμυρναίικα, είναι ένας ολόκληρος θησαυρός.

    - Ποια είναι η σχέση σας με το δημοτικό τραγούδι; Θα βάζατε στα σχέδιά σας μια δισκογραφική δουλειά - παρακαταθήκη;

    - Τώρα ξύνετε πληγές. Έχω κάνει την παραγωγή και έχω τραγουδήσει μερικά τραγούδια στον δίσκο του θρυλικού Χρόνη Αηδονίδη «Τ’ αηδόνια της Ανατολής». Είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτή τη δουλειά. Εδώ και 40 χρόνια παλεύω με τον εαυτό μου και μελετάω τα παραδοσιακά τραγούδια. Σας θυμίζω τις εκτελέσεις από το Μέγαρο Μουσικής από τις παραστάσεις που σκηνοθέτησε ο Κώστας Γαβράς με τίτλο «Και με φως και με θάνατο ακαταπαύστως». Εκεί υπάρχουν αρκετά παραδοσιακά τραγούδια, τραγουδισμένα και κυρίως παιγμένα με πολύ μεράκι από σπουδαίους μουσικούς. Μέσα στα άμεσα σχέδια, λοιπόν, είναι να εκδοθεί χωριστά, γιατί είχε κυκλοφορήσει μόνο σε βίντεο τότε, το ηχητικό μέρος αυτής της δουλειάς. Και από την άλλη, υπάρχουν και άλλα τραγούδια στο αρχείο. Δεν είμαι σίγουρος.

    Για μένα ένας δίσκος με παραδοσιακά τραγούδια ύστερα από τόση μελέτη, είναι κάτι πραγματικά νομοτελειακό, αυτό που σωστά είπατε παρακαταθήκη. Όταν ήμουν πιο μικρός, έλεγα «όχι ακόμα, δεν είμαι έτοιμος». Τώρα σκέφτομαι μήπως είναι αργά. Σε κάθε περίπτωση, η τελική καταγραφή αυτού του υλικού είναι μια σκέψη που μου τριβελίζει το μυαλό. Με δελεάζει από τη μια και μου δημιουργεί αίσθημα μεγάλης ευθύνης από την άλλη.

    - Στις συνεντεύξεις που δίνετε, στον δημόσιο λόγο σας γενικά, φαίνεστε άνθρωπος της καταλλαγής. Τι σας θυμώνει αλήθεια;

    Δεν είμαι άνθρωπος της καταλλαγής, αλλά επειδή μεγάλωσα μόνος μου από μικρό παιδί, έχω δυνατές αναμνήσεις από τα τέλη της δεκαετίας του '50 ακόμα. Με φοβίζει πολύ η εθνική διχόνοια. Πιστεύω πολύ στην ανάγκη της απομόνωσης των νεοφασιστικών, αλλά και των ακραίων εθνικιστικών στοιχείων, που ιστορικά αναβιώνουν σε περιόδους κρίσης και με θυμώνουν τα συνθήματα, τα τσιτάτα, οι αψιμαχίες των πολιτικών για ελάσσονα ζητήματα, την ώρα που ο κόσμος αγωνιά, υποφέρει, έχει χάσει την εμπιστοσύνη του…

    Ο κόσμος πενθεί πολιτικά. Και σ’ αυτή την περίπτωση το να ρίχνεις λάδι στη φωτιά δεν βοηθάει. Όλοι έχουμε την ιστορία μας και τη διαδρομή μας και στο τέλος της μέρας όλοι έχουμε δώσει τις εξετάσεις μας στον κόσμο. Καλύτερα να κατεβάσουμε λίγο τις εντάσεις, όπως το έλεγε ο Κουγιουμτζής στο τραγούδι «Λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά».

    - Ποια είναι η σκέψη που σας συνεφέρνει ώστε να κρατάτε τις ισορροπίες σας;

    Αυτό που είπατε πριν. «Σιγανά και ταπεινά». Η φιλοσοφία του δημοτικού τραγουδιού. Και κάτι άλλο που το λέω και το ξαναλέω. Υπήρξα τυχερός άνθρωπος στη ζωή μου, έκανα δουλειά ζωής τ’ όνειρό μου, τη μουσική, και το χειρότερο πράγμα που απέκτησα μαζί με τα καλά, είναι η φήμη. Αυτό δεν το ξεχνάω.

    - Πάντοτε είχατε ένα αίσθημα κοινωνικής ευθύνης. Πώς το χειρίζεστε τώρα στην εποχή της κυβερνώσας Αριστεράς;

    Η κοινωνική ευθύνη εκφράζεται μέσα απ’ την επιλογή των τραγουδιών, των στίχων και τη συμμετοχή σε θέματα και σε περιπτώσεις που αξίζει, που πιάνει τόπο. Δεν έχει σχέση με τρέχουσες πολιτικές συγκυρίες. Υπάρχει ανάγκη για συμμετοχή. Και σε μουσικές εκδηλώσεις και σε κοινωνικά γεγονότα, αλλά και παρουσία δυναμική σε θέματα που έχουν σχέση με την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων στον ψηφιακό κόσμο ή με τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα.

    - Κάποτε τραγουδούσατε το «Να 'τανε το '21». Τι σύνθημα θα τραγουδούσατε σήμερα;

    Ε, το «Να 'τανε το '21» ήταν τραγούδι του Κουγιουμτζή και της Σώτιας Τσώτου. Δεν ήταν δικό μου. Τώρα που το λέτε έχετε δίκιο. Πολλά από τα τραγούδια έγιναν, αν όχι συνθήματα, καθολική έκφραση. Το «Αχ χελιδόνι μου», μετά το «Δέντρο», μετά τα «Παραπονεμένα λόγια», μετά το «Στο ίδιο έργο θεατές» και βέβαια το «Ανεμολόγιο». Ίσως αυτό είναι το πιο επίκαιρο. Μαζί και ένα τραγούδι, όχι πολύ γνωστό αλλά σημαδιακό, το «Εσωτερικές ειδήσεις» του Μιχάλη Γκανά και του Μιχάλη Χριστοδουλίδη. Ακούστε το αν σας δοθεί η ευκαιρία.

    - Πώς θα θέλατε να σας θυμούνται;

    - Δεν θα ήθελα να θυμούνται εμένα. Θα ήθελα πάρα πολύ όμως να θυμούνται τα τραγούδια που τραγούδησα, γιατί από μικρό παιδί τα έψαξα, τα διάλεξα με πολλή περίσκεψη, κόπο, πόνο, αγωνία και πολλή αγάπη. Έχω έρωτα εγώ με το καλό τραγούδι, ξέρετε.

    «Γινόμαστε πιο επιλεκτικοί»

    - Όταν κάποτε οι πολιτικές ζητούσαν το αδύνατο, υπήρχε στο τραγούδι ένα ισχυρό ζητούμενο. Σήμερα υπάρχει κάτι τέτοιο μέσα σας ή τα πράγματα που ζητάτε ανήκουν στη σφαίρα του ιδιωτικού; Ας πούμε, ο χρόνος με τα εγγόνια σας, τα μαστορέματα ή όταν παίζετε κιθάρα;

    Πάντα υπάρχει στο τραγούδι ένα ισχυρό ζητούμενο και καλλιτεχνικό, γιατί όσο ωριμάζουμε αυξάνονται και οι απαιτήσεις μας από τον ίδιο μας τον εαυτό. Γινόμαστε πιο επιλεκτικοί και εκλεκτικοί στις συνεργασίες μας, στις μουσικές μας αναζητήσεις, σε όλα. Αλλά και κοινωνικά. Και απ’ την άλλη μεριά έχουμε ανάγκη και από την ησυχία, τη θάλασσα, τη βάρκα, τα μαστορέματα, όπως πολύ σωστά λέτε και βέβαια τις φωνές και την παρέα αυτών των δυο μικρών τρομερών αγοριών, που ηχούν στ’ αυτιά μου σαν δέκα συμφωνικές μαζί. Τους αρέσει όμως, να ξέρετε, να έρχονται στο στούντιο και να με βλέπουν να μελετάω. Και σ’ αυτό είμαι τυχερός.

    - Ο χρόνος πάντως μοιάζει να σας έχει φερθεί καλά. Νιώθετε τυχερός;

    Βέβαια. Για τα τραγούδια που είπα, για τους σπουδαίους συνθέτες και ποιητές που με προίκισαν με τα τραγούδια τους και τη φιλία τους, για τον κόσμο που μ’ εμπιστεύθηκε και με πίστεψε και με κάθε ειλικρίνεια θέλω να σας πω ότι τον πίστεψα και τον τίμησα κι εγώ όσο καλύτερα μπορούσα. Και ακόμη για τους πολύτιμους φίλους μου και την οικογένειά μου και τελικά ναι, ο χρόνος μου φέρθηκε καλά. Νιώθω γερός και δυνατός.

    Αναδημοσίευση από τον Φιλελεύθερο Παρασκευής 15 Μαρτίου

    1 person likes this

  2. Λιδάκης στον Μποσκοίτη

    https://www.koutipandoras.gr/article/synenteyxi-manolis-lidakis?fbclid=IwAR1SIXYCzPTff2kpDcfrsX9d1AEnrnRuVyX4YIBQvjtCgoqpLBiKi_uodpo#.XIdxKSTYQdM.facebook

    Η καριέρα του Νταλάρα, ας πούμε. Είπε απίστευτα τραγούδια ο Γιώργος, υπέροχα!

    Τη δεκαετία του '70 είχε ξεκινήσει ωστόσο ο Νταλάρας, άλλες εποχές.

    Ναι, αλλά κι αυτός, μωρ' αδερφάκι μου, πήρε πολύ στα σοβαρά το τραγούδι στη συνέχεια. Δεχόταν συνεχώς επιθέσεις. Του έλεγα «Μην απαντάς, άσε τον καθένα να λέει για σένα». Τελικά, μεγαλώνοντας, διαπιστώνω ότι ο Νταλάρας είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος και πολύ πονεμένος. Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση κι αυτός δεχόταν συνεχώς επιθέσεις...

    1 person likes this

  3. Ήταν πολύ ωραία! Και όσοι μίλησαν για τον Γιώργο Νταλάρα μίλησαν με αγάπη. Τα λόγια τους τον ζέσταναν και σίγουρα Μάρτη μήνα δεν κρύωσε. Τον αγαπάμε πολύ και μακάρι αυτή η αγάπη να του δίνει φτερά και να μην τον βαραίνει.
    Επιπλέον έκλεισε τόσο ωραία και τόσο συγκινητικά με το τραγούδι του.
    Ευχαριστούμε πολύ και για τη μεγάλη υπομονή του!Υπέγραψε πάνω από 300 βιβλία.
    *Όταν διάβαζα το βιβλίο και γνωρίζοντας-από περιγραφές- τη ζωή του "έβλεπα" κάποια κεφάλαια σαν σενάρια ταινίας. Το ίδιο μετέφερε κι ο Θ.Αθερίδης εχτές και τον ξεχωρίζω όσον αφορά στη χτεσινή παρουσίαση.
    *Παρατηρούσα τους καμεραμεν των καναλιών. Σκέφτηκα αυτοί είναι πιο ουδέτεροι σε σχέση με εμάς. Σε αρκετά σημεία χαμογελούσαν και φαινόταν να απολαμβάνουν τη παρουσίαση. Έχει τη σημασία του κι αυτό.

    Public 4-3-2019

    2 people like this

  4. http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/520054

    Το κύκνειο άσμα του αξέχαστου δημιουργού Μάνου Ελευθερίου, «Άνδρες του αίματος», το οποίο είχε εμπιστευτεί λίγο πριν από τον θάνατό του το καλοκαίρι που μας πέρασε, στους ανθρώπους των εκδόσεων Μεταίχμιο, κυκλοφορεί σε λίγες μέρες, στις 7 Μαρτίου κι όπως αναφέρει ανακοίνωση του Μεταίχμιο, «είμαστε όλοι πολύ περήφανοι και ιδιαίτερα συγκινημένοι. Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο».

    Το βιβλίο θα βρίσκεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων από τις 7 Μαρτίου, ενώ ήδη από 28/2 υπάρχει η δυνατότητα προπαραγγελίας.

    Ένα δυνατό, αλληγορικό και προφητικό μυθιστόρημα, ένα καυστικό σχόλιο στη σύγχρονη πραγματικότητα, με την ξεχωριστή, μοναδική γραφή του Μάνου που γεφυρώνει την ποίηση με την πεζογραφία.

    Την ημέρα των γενεθλίων του, στις 12 Μαρτίου 2019, στις 7 το βράδυ, θα πραγματοποιηθεί στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων (αίθουσα Δεξαμενές Καθαρισμού, Πειραιώς 100), σε συνεργασία με τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9.84 και τη διοργάνωση Αθήνα 2018 – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου, ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα.

    Για τη ζωή και το έργο του μεγάλου δημιουργού θα μιλήσουν σπουδαίοι εκπρόσωποι από τον χώρο των τεχνών και των γραμμάτων: ο συνθέτης-στιχουργός Γιώργος Ανδρέου, ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Σπύρος Αραβανής, ο ποιητής-σκηνοθέτης Θοδωρής Γκόνης και ο συγγραφέας Θανάσης Θ. Νιάρχος. Αποσπάσματα από το έργο του θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Νένα Μεντή και Μάνος Καρατζογιάννης.

    Σύντομο χαιρετισμό θα απευθύνει ο Γιώργος Νταλάρας και τον συντονισμό της εκδήλωσης έχει αναλάβει η δημοσιογράφος Μαρία Χούκλη.

    Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα ακουστούν τραγούδια του Μάνου Ελευθερίου από τους ερμηνευτές Πολυξένη Καράκογλου, Νίκο Μερτζάνο και Κατερίνα Παράσχου με τη συμμετοχή των μουσικών Αλέξη Στενάκη (πιάνο - πνευστά), Βασίλη Γεωργακόπουλου (πιάνο) και των συνθετών Γιώργου Κυριάκου και Σπύρου Παρασκευάκου, ο οποίος έχει και την επιμέλεια του μουσικού προγράμματος.

    Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

    Διαβάστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το νέο βιβλίο

    Ότι γράφτηκε απ’ τους προφήτες ήταν εκ Θεού. Ότι κακό έγινε οφείλεται στους ανθρώπους. Παντού σχεδόν υπάρχουν τα ζεύγη. Υπήρχαν από την αρχή του κόσμου και μ’ αυτά θα κλείσουν τον κύκλο του. Από τη μια μεριά η δολοφονική δυναστεία των δυνατών, η οποία από αλλού ξεκίνησε και αλλού έφθασε.

    Ξεκίνησε από τα οράματα ενός καλύτερου κόσμου και κατέληξε να κρατά τη στραταρχική ράβδο μιας εξουσίας βουτηγμένης στο μίσος, στη μνησικακία, στην κατάθλιψη και στη νευρωτική υστερία της εκδίκησης και της εκτέλεσης όποιου νόμιζε ότι σήκωσε κεφάλι, ότι δεν συμφωνούσε σε όσα έπρατταν ή έγινε αστέρι στη δουλειά του, είτε στρατηγοί ήταν αυτοί είτε καλλιτέχνες, σαν κι εσένα, είτε μεγάλοι επιστήμονες, και από την άλλη οι αιώνιοι αντίπαλοι, για να δημιουργηθεί το ζεύγος, η συμμορία των αδυνάτων, γιατί συμμορία καθαρμάτων την κατάντησαν όσοι τους πήραν στον λαιμό τους, και ήταν όλοι αυτοί οι οποίοι πραγματικά πίστεψαν και πολέμησαν και φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν και έδωσαν το αίμα της καρδιάς τους για τη λύτρωση της πατρίδας τους, της έρμης πατρίδας που αναστέναζε, και αν ήταν δυνατό τη λύτρωση της ανθρωπότητας, τέτοιο όραμα και τέτοια ελπίδα, που αλλιώς ξεκίνησαν κι αυτοί και αλλού έφθασαν, αφού χρησιμοποίησαν το μαχαίρι και το αίμα κι αφού το ένα μαχαίρι ζητάει κι άλλα μαχαίρια και το λίγο αίμα ζητάει ποταμούς αιμάτων.

    Όλοι τους, τελικά, είναι άνδρες του αίματος. Δεν ήρθαμε γι’ αυτούς.

    cykpzjkddy5c781f2d86027.jpg
    1 person likes this

  5. https://www.snfcc.org/ekdiloseis/hristos-nikolopoylos-synaylia-afieroma/3563?fbclid=IwAR2e3CDoaMVsoGIvEe3huAekGiRDHqoUY2Jea-BXnbrk6uZsRYYY81extww

    Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) και η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ παρουσιάζουν τη Δευτέρα 18 Μαρτίου στις 20.30 στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος, τον μεγάλο λαϊκό συνθέτη Χρήστο Νικολόπουλο σε μια συναυλία – αφιέρωμα, σε ενορχήστρωση και μουσική διεύθυνση Χάρη Ανδρεάδη.

    Μαζί του οι Γιώργος Νταλάρας, Κώστας Μακεδόνας και Ασπασία Στρατηγού.

     

    Δευτέρα 18/03 | 20.30

    Τιμή εισιτηρίου: €10

    Μειωμένα εισιτήρια των €5 δικαιούνται φοιτητές, άτομα ηλικίας 65+, παιδιά και νέοι 6-18 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ με τον συνοδό τους, πολύτεκνοι και κάτοικοι του δήμου Καλλιθέας.  

    Παράλληλα με τον βασικό κορμό δράσεων και εκδηλώσεων που συνεχίζουν να προσφέρονται με ελεύθερη είσοδο χάρη στην αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος  διοργανώνει μια σειρά εκδηλώσεων με προσιτό εισιτήριο, εμπλουτίζοντας τις πηγές εσόδων του οργανισμού και διασφαλίζοντας τη μακροχρόνια οικονομική του ευρωστία.

    Η προπώληση εισιτηρίων ξεκινά τη Δευτέρα 04/03 για τα Μέλη του ΚΠΙΣΝ και την Τρίτη 05/03 για το κοινό*.
    *Στην συγκεκριμένη εκδήλωση, τα Μέλη απολαμβάνουν μια ημέρα προτεραιότητα στην κράτηση θέσεων (ορισμένος αριθμός θέσεων ανά εκδήλωση).

    Σημεία προπώλησης:

     

    - ηλεκτρονικά: www.ticketservices.gr

    - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ταμείο ΕΛΣ)
    - εκδοτήριο: Ticket Services (Πανεπιστημίου 39)
    - τηλεφωνικά: 210 7234567 (Ticket Services)

    Οι κάτοχοι μειωμένου εισιτηρίου την ημέρα της παράστασης θα πρέπει να επιδείξουν ταυτότητα και το απαραίτητο δικαιολογητικό (φοιτητικό πάσο, κάρτα ανεργίας, κάρτα πολυτέκνου, έγγραφο πιστοποίησης αναπηρίας, λογαριασμός ΔΕΚΟ για κατοίκους Καλλιθέας)

    Για περισσότερες πληροφορίες ή διευκρινίσεις μπορείτε να καλέσετε στο τηλεφωνικό κέντρο του ΚΠΙΣΝ στο 216 8091000

    2 people like this

  6. https://www.in.gr/2019/02/26/culture/texni/festival-athinon-2019-ti-tha-doume-kalokairi-sto-irodeio/

    19 Ιουνίου

    Γιώργος Νταλάρας – Συμφωνική Ορχήστρα της Σμύρνης – Hakan Sensoy

    Ο Γιώργος Νταλάρας, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, παρουσιάζει στο Ηρώδειο μια συναυλία με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Σμύρνης υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Χακάν Σενσόυ. 

    http://greekfestival.gr/festival_events/giorgos-ntalaras/

    1 person likes this

  7. https://atexnos.gr/τάσος-γκρους-οτι-αγαπάς-υπάρχει-cd-βι/

    gkrous.jpg

    Τάσος Γκρους, ”Ο,τι αγα­πάς, υπάρ­χει”, cd & βι­βλίο (Με­τρο­νό­μος 2019)

    Πα­ρου­σιά­ζει ο Ηλίας Τσέ­χος //

    Να λαμ­βά­νεις δη­μιουρ­γί­ες με­γά­λων καλ­λι­τε­χνών, σπου­δαί­ων, είναι ενέρ­γεια με­τά­λη­ψης ολύ­μπια, ανα­συ­ντάσ­σε­ται η ανάσα στα όρια ζωής και θα­νά­του, ευ­τυ­χής, επαρ­κής, θρη­νώ­δης, ουχί ημε­ρο­μη­νία λή­ξε­ως ή παύση χάους.

    Ο Τάσος Γκρους, δη­μιουρ­γός αθό­ρυ­βος, κο­ρυ­φαί­ος συν­θέ­της, λα­τρεύ­ο­ντας τη μου­σι­κή και την ποί­η­ση στους ναούς του, μας κερνά το ένατο (9) cd εκ­δό­σε­ών, από το 1988 με τις ”Μορ­φές” του, πάνω από 30 συμ­με­το­χές σε συλ­λο­γι­κούς δί­σκους και για την ιστο­ρία, 2 πλα­τι­νέ­νιοι δί­σκοι, 3 χρυ­σοί και εξα­κο­λου­θεί να πα­ρά­γει.

    ”Ό,τι αγα­πάς, υπάρ­χει” 2019, έχεις δεν έχεις τύχη, 17 άσμα­τα, ύμνοι αιω­νί­ων, αι­μο­δο­τούν οι ποι­η­τές, Θα­νά­σης Βε­νέ­της, Ιω­άν­νης Βη­λα­ράς, Γκί­ντερ Γκρας, Ηλίας Γκρης, Πωλ Ελυάρ, Βαγ­γέ­λης Κάσ­σος, Γιώρ­γος Μπασ­δέ­κης, Πά­μπλο Νε­ρού­ντα, Ηλίας Τσέ­χος, στι­χουρ­γούν οι Βαγ­γέ­λης Βε­λώ­νιας, Θο­δω­ρής Γκό­νης, Ηλίας Κα­τσού­λης, Ιω­άν­νης Πα­νου­τσό­που­λος, Alice Tori, κυ­κλο­φο­ρούν με τις φωνές των Φω­τει­νή Βε­λε­σιώ­του, Καλ­λιό­πη Βέττα, Τάσου Γκρους, Πα­ντε­λή Θα­λασ­σι­νού, Αρ­γυ­ρώς Κα­πα­ρού, Αλέ­ξαν­δρου Κα­ψο­κα­βά­δη, Γιώρ­γου Με­ράν­τζα, Γιώρ­γου Ντα­λά­ρα, Γιάν­νη Πα­λα­μί­δα, Μάρ­θας Φριν­τζή­λα, απαγ­γε­λία Βαγ­γέ­λης Βε­λώ­νιας, ενορ­χη­στρώ­νο­νται από τους Νίκος Βε­λώ­νιας, Γιάν­νης Κ. Ιω­άν­νου, Γιώρ­γος Ντα­λά­ρας, Αλέ­ξαν­δρος Κα­ψο­κα­βά­δης και τα ει­κα­στι­κά από την Αλε­ξία Γκρους.

    Ανα­φέ­ρο­νται στον πρό­λο­γο, από τον Βαγ­γέ­λη Βε­λώ­νια και επί­λο­γο από τον Τάσο Γκρους στο βι­βλίο, τα τα­ρα­χώ­δη της αγά­πης και της μνή­μης: Βαγ­γέ­λης Βε­λώ­νιας – ”Στα μέσα Δε­κέμ­βρη του 2017, με πήρε τη­λέ­φω­νο ο Τάσος από την Ιτα­λία. Η φωνή του είχε το γρέζι της λύπης που γδέρ­νει τον ήχο. Μου είπε το άσχη­μο νέο. Ο γιος μου ”έφυγε”. Ήταν μια στιγ­μή από εκεί­νες που νιώ­θει κα­νείς ότι όλες οι φρά­σεις του κό­σμου, είναι ανή­μπο­ρες να μι­λή­σουν για το ακα­τα­νό­η­το. Δεν θυ­μά­μαι τί­πο­τα από όσα μπό­ρε­σα να ψι­θυ­ρί­σω. Μου είπε πως θέλει να κάνει έναν δίσκο, βα­σι­σμέ­νο στην ποί­η­ση, στη μνήμη του Γιώρ­γου… Τώρα έχου­με στα χέρια μας έναν δίσκο με τρα­γού­δια, που μπο­ρούν να μας μα­θαί­νουν ότι, σπου­δά­ζο­ντας κα­νείς την ποί­η­ση, τη σιωπή, και τη θνη­τό­τη­τα, μπο­ρεί να βα­δί­ζει χωρίς να τρε­κλί­ζει… Αγα­πη­μέ­νε μου Τάσο ‘ότι αγα­πά­με υπάρ­χει’ για πάντα”.

    Ενώ ο Τάσος Γκρους συ­νο­μι­λώ­ντας με το πα­λι­κά­ρι του, μας δένει: ”Πέ­ρα­σε ακρι­βώς ένας ολό­κλη­ρος χρό­νος, από τότε που είπες ‘φεύ­γω’. Ένα φευ­γιό αβά­στα­χτο και άδικο. Όμως το ξέ­ρεις, ότι δεν έχει πε­ρά­σει ούτε μια στιγ­μή χωρίς να είσαι εδώ. Μέσα στην καρ­διά και την ψυχή μας.Το ξέρω. Θέ­λεις να εκ­φρά­σω την βαθιά ευ­γνω­μο­σύ­νη μας σε όλους τους αν­θρώ­πους του νο­σο­κο­μεί­ου Άγιος Σάβ­βας, καθώς και στους για­τρούς στην Ιτα­λία, που έδω­σαν την άνιση μάχη να σε κρα­τή­σουν μαζί μας.Το έχω κάνει ήδη.Το ξέρω. θέ­λεις να εκ­φρά­σω και ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ στους ποι­η­τές, στους στι­χουρ­γούς, σε όλους τους ενορ­χη­στρω­τές, τρα­γου­δι­στές, μου­σι­κούς, ηχο­λή­πτες, τε­χνι­κούς, που ερ­γά­στη­καν με με­ρά­κι και αγάπη γι’ αυτά τα τρα­γού­δια που είναι αφιε­ρω­μέ­να στη μνήμη σου. Το έκανα κι αυτό. Μόλις τώρα. Εσύ μόνο να ξέ­ρεις ότι εμείς, θα παίρ­νου­με στα χέρια μας την κι­θά­ρα σου και θα ’ναι σαν να σ΄αγκα­λιά­ζου­με. Έτσι, θα είσαι πάντα εδώ. Δεν θα λεί­πεις ούτε στιγ­μή. Το ακούς; Ούτε στιγ­μή…”

    ”Ό,τι αγα­πάς, υπάρ­χει”, cd & βι­βλίο, Με­τρο­νό­μος 2019, ένας πλη­ρό­τη­τας δί­σκος, από το άφα­ντο πα­ρελ­θόν μέχρι το ετοι­μόρ­ρο­πο μέλ­λον συ­γκι­νή­σε­ων, ένας ενορ­χη­στρω­τι­κός χορός αν­δρών, μα­ε­στρι­κά εκ­πλή­ξε­ων, αλ­λιώς αρ­χι­νώ­ντας, δια­φο­ρε­τι­κά κα­τα­λή­γο­ντας τα άσμα­τα, έντε­χνο και σύγ­χρο­νο μάτι, οι ποι­η­τές να λά­μπουν το στε­ρέ­ω­μα, νι­κώ­ντας την απώ­λεια, ανα­χω­ρώ­ντας φιλί φιλί με τον θά­να­το, να συ­νεν­νο­ού­νται και ”τι είναι η ποί­η­ση; Η ζωή που αν φεύ­γει / Στον ίδιο τόπο να έρ­χε­ται” (η.τ) , οι ερ­μη­νεί­ες, οι φωνές, ένα εκ­κρε­μές χει­μάρ­ρων αγά­πης και μνή­μης, ένας δί­σκος που μο­νο­ρού­φι ακού­γε­ται, ισο­δύ­να­μο θαρρώ των ”Αχ! Έρωτα” Λόρκα, Χρή­στου Λε­ο­ντή, ”Το χα­μό­γε­λο της Τζο­κό­ντα” Μάνου Χα­τζι­δά­κι και αν νιώ­σε­τε δυο τρεις στιγ­μές στις μου­σι­κές ει­σα­γω­γές ασμά­των ομοιό­τη­τες, με ήχους Χα­τζη­δά­κι… ”οχι, όχι, δεν είναι έτσι, και οι δυο τους, συ­να­ντούν τον Αντό­νιο Βι­βάλ­ντι! Χαίρε αλη­σμό­νη­τε Giorgio…Κερ­νώ­ντας ου­ρα­νούς και γαίες!

    1 person likes this

  8. Μ.Λιδάκης στο Εθνος. Κι έχει ενδιαφέρον. Γιατί ''η φήμη είναι αρρώστια'' 

    https://www.ethnos.gr/politismos/moysiki/21285_lidakis-den-epitrepetai-mazonakides-na-plironontai-gia-na-krinoyn-ta-nea

    Προφανώς δεν είναι όλα τόσο ειδυλλιακά και ήρεµα πίσω από τη σκηνή όπως θέλουν οι περισσότεροι να τα παρουσιάζουν…

    Υπήρχαν και υπάρχουν πολλοί καλοθελητές στο ελληνικό τραγούδι. Θα σου πω µια ιστορία που έχω ζήσει εγώ. Ο Γιώργος Νταλάρας είχε εκφράσει πολλές φορές την επιθυµία να συνεργαστούµε, αλλά εγώ το απέφευγα γιατί έρχονταν και µού έλεγαν διάφορα άσχηµα πράγµατα για εκείνον. Για την ακρίβεια έκαναν ό,τι µπορούσαν για να µε στρέψουν εναντίον του, αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν. Συνεργαστήκαµε για πρώτη φορά για το αφιέρωµα στον Μάνο Ελευθερίου που έγινε στο Ηρώδειο. Και εκεί κατάλαβα πως ο Νταλάρας είναι ένας άνθρωπος εντελώς παρεξηγηµένος. Ο Νταλάρας ό,τι εισέπραξε το επέστρεψε. Και ο καλλιτέχνης αυτός µου δίνει δύναµη να συνεχίζω κι εγώ. Γιατί ενώ έχει φάει τόση κατακραυγή, είχε τα κότσια να µείνει όρθιος και να το γυρίσει το παιχνίδι. Τον παραδέχοµαι.

    Τις περισσότερες επιθέσεις τις δεχτήκατε στο ξεκίνηµά σας ή όταν ήρθε η επιτυχία;

    Δυστυχώς, από την αρχή. Ο Γιώργος Κατσαρός, ο οποίος µε γνώρισε στο «Να η ευκαιρία», θεώρησε σωστό να µε πάει στη µεγαλύτερη δισκογραφική εταιρεία της εποχής, τη ΜΙΝΩΣ. Εκείνοι ήθελαν να µε κάνουν δεύτερο Πάριο, κάτι στο οποίο εγώ αντέδρασα, γιατί είχα διαφορετική µουσική αισθητική και άλλες προτιµήσεις. Ηχογράφησα, λοιπόν, κάτι µε τον Μάτσα και για τα επόµενα έξι χρόνια ήµουν φιµωµένος. Με κρατούσαν «αιχµάλωτο» γιατί είχα 8ετές συµβόλαιο και δεν µπορούσα να ηχογραφήσω δίσκο σε άλλη εταιρεία. Ο πάµπλουτος κύριος Μάτσας έριξε σε µένα, ένα απλό παιδί από την Κρήτη, έξι χρόνια φυλακή! Πολλά χρόνια αργότερα, ο ίδιος αυτός άνθρωπος ήρθε στο µαγαζί που τραγουδούσα µε τον Μητροπάνο και µου είπε ότι για όλα όσα συνέβησαν τότε έφταιγε ο Νταλάρας που δεν τον άφηνε να µε προωθήσει. Κι εγώ του απάντησα: «Ακόµα και να λες την αλήθεια, η εταιρεία δεν λεγόταν Νταλάρας και Υιός αλλά Μίνως Μάτσας και Υιός...».

    2 people like this