EKOSTEL

Members
  • Content count

    10,396
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by EKOSTEL

  1. Σήμερα οι εφημερίδες που φιλοξενούν άρθρα ή φωτογραφίες σχετικά με τον Νταλάρα:η Ελευθεροτυπία με κριτική του έγκριτου Γ.Παπαδάκη για το νέο cd, οι Espresso και Traffic(φωτογραφίες από την επίσημη πρεμιέρα του έργου <<Μέλισσες>> ).Η σοβαρού περιεχομένου επίσης τηλεοπτική εκπομπή <<Top Secret>> είχε πλάνα από την πρεμιέρα στην οποία παρέστη το ζεύγος Νταλάρα
  2. http://www.ert.gr/arxeio-afierwmata/manos-loΐzos-17-septemvrioy-1982/ Η εκπομπή Παρασκήνιο, όπως προβλήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1983.
  3. http://www.ert.gr/arxeio-afierwmata/manos-loΐzos-17-septemvrioy-1982/ Εκπομπή Παρασκήνιο, όπως προβλήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1983.
  4. Την Κυριακή 16.9.18 συνέντευξη στο πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Documento. http://www.documentonews.gr/article/apokleistikh-synenteyxh-toy-giwrgoy-ntalara-sto-docville-thn-kyriakh-me-to-documento
  5. http://www.katiousa.gr/afieromata-istoria/festival-kne-odigiti/ochi-allo-ochi-allo-ntalara/ Με ανακρίβειες το κείμενο. Το μεταφέρω εδώ ανεξαρτήτως ανακριβειών.
  6. Πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη (13.9.2018). Αφιέρωμα στον Σταύρο Κουγιουμτζή κι έχω γράψει ξανά πως αλλιώς είναι ο Νταλάρας με αυτά τα τραγούδια κι αλλιώς κι εμείς. Πολύς κόσμος, μεγάλη συμμετοχή (υπήρχε η σχετική καφρίλα από κάποιους κι εδώ, να έρχονται στις 9.30 και να βάζουν τις καρέκλες μπροστά από όσους ήρθαν στις 7). Κι αν έχω να πω κάτι σχετικά με τα φεστιβάλ κι όσους έχουν αντίρρηση για τη συμμετοχή του; Τουλάχιστον αυτό είναι το παλαιότερο, το ανθεκτικότερο και δεν πήραν εξουσία. Για τα άλλα κι αν πάει, τα τραγούδια ανήκουν σε όλους τους ακροατές ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης. Εδώ θα βρείτε φωτογραφίες από τη βραδιά της Θεσσαλονίκης. https://www.902.gr/eidisi/neolaia-paideia/168325/plithos-kosmoy-stin-proti-imera-ton-ekdiloseon-foto
  7. Αν μπορούσα να γράψω κάτι για την χτεσινή συναυλία θα συνοψίζονταν στα παρακάτω. Πολύς λαός! Πολύς! Από τις 7 αναμονή και η συναυλία τελείωσε γύρω στις 12. Κούραση μεγάλη για μένα.Τρεις ώρες γεμάτα μουσική του Γιώργου Καζαντζή. Μόνο. Όποιος από το κοινό το ήξερε ήρθε προετοιμασμένος εφόσον η συναυλία πραγματοποιούνταν για να τιμηθεί μέσω των συνθέσεών του ένας από τους συνθέτες της πόλης. Όποιος από το κοινό ήρθε νομίζοντας πως επρόκειτο για συναυλία π.χ. Νταλάρα ή περίμενε μόνο για τις Μέλισσες τότε οι προσδοκίες που είχε μάλλον δεν εκπληρώθηκαν. Καλό είναι λοιπόν όταν έρχεται κάποιος σε μια συναυλία να ξέρει τι έρχεται να δει. Αρχίζω έτσι γιατί η ελεύθερη είσοδος ενώ είναι ένα δώρο για τον κόσμο (πρέπει να είναι) αρκετές φορές μετατρέπεται σχεδόν σε κατάρα για όσους έρχονται γνωρίζοντας τι θα παρακολουθήσουν και τι θα ακούσουν και δεν φταίνε σε τίποτα. Ο Καζαντζής φάνηκε πως έβαλε πολύ κόπο για να προετοιμαστεί αυτή η συναυλία και είτε σου αρέσει ή όχι το σύνολο του έργου του πας για να τιμήσεις τον ίδιο, την μουσική εργασία του και τους συντελεστές. Κάποιοι ήρθαν λοιπόν παραπάνω χαλλλαροί από όσο έπρεπε. Τσακωμοί συνεχώς, γέλια και συζητήσεις όλη την ώρα. Συν η δυνατή μουσική από club γειτονικό. Κρίμα γιατί χάλασε κάπως το κλίμα της βραδιάς. Μια βραδιά στην οποία ξεδιπλώθηκε όλη η μουσική εργασία του Γ.Καζαντζή με παλιότερους και νεότερους συνεργάτες (και πόσο πολύ καλύτερα θα ήταν να ήταν ο Γ.Νταλάρας απόλυτα ξεκούραστος σε σχέση με όλες αυτές τις υποχρεώσεις που ανέλαβε φέτος το καλοκαίρι-είχε και την εφτάωρη πρόβα όπως μας πληροφόρησε ο Θ.Γιώγλου) και τη Συμφωνική ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης που έδωσε ένα άλλο (πολύ ενδιαφέρον) ενορχηστρωτικό ένδυμα στα τραγούδια. Συγχαρητήρια σε όλους! Ο χώρος εχτές δεν βοήθησε και ταλαιπώρησε τεχνικούς και συντελεστές με τον αέρα τον δυνατό αλλά βοήθησε σίγουρα στην ατμόσφαιρα. Στο τέλος η ατάκα του Νταλάρα ήταν όλα τα λεφτά και πήρε το αποθεωτικό χειροκρότημα δικαίως ''Τα μέγαρα είναι δικά τους και δικά μας αλλά να συντηρούνται κιόλας'' κι έτσι είναι. Ας το δει το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης και να κάνει τα δέοντα επιτέλους. https://postimg.cc/image/aldzyqhtl/ https://postimg.cc/image/nb4wpthy1/ https://postimg.cc/image/eg42fb8l5/ https://postimg.cc/image/3ta99wfvd/ https://postimg.cc/image/ichebd6g9/ https://postimg.cc/image/bysb85z09/ Kαι φωτογραφίες από anadeus mozart10 Ιδιαίτερη μνεία από εμένα αξίζει στο αφιέρωμα στους δύο σπουδαίους αυτής τη χώρας. Τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Μάνο Ελευθερίου. Μπράβο για την σκέψη να ενταχθούν τραγούδια τους στο χτεσινό αφιέρωμα.
  8. https://e-thessalia.gr/quot-apotheosi-quot-gia-g-ntalara-kai-estoydiantina-sto-theatro-quot-melina-merkoyri-quot-fotoreportaz/ Βόλος, εχτές.
  9. Δεν ξέρω αν κάνω καλά κι ανοίγω ένα συνολικό topic για τις συναυλίες του καλοκαιριού. Ίσως είναι πιο πρακτικό κι εύκολο για να γράφουμε εδώ τις εντυπώσεις μας. Και καλό συναυλιακό καλοκαίρι! Στη Μύκονο 12 Ιουλίου με Λ.Μαχαιρίτσα. https://www.gossip-tv.gr/lifestyle/exodos/story/546521/giorgos-ntalaras-layrentis-maxairitsas-synaylia-stin-mykono
  10. Με ερωτηματικό η είδηση λόγω του θανάτου του Μ.Ελευθερίου, αν και δεν θα έπρεπε να είναι ανασταλτικός παράγοντας η πραγματοποίηση των παραστάσεων, κρίνοντας από όσα αναφέρει ο Γ.Ανδρέου στη ραδιοφωνική του συνέντευξη. http://dialogos.com.cy/blog/chr-thiveos-ston-astra-disanapliroto-to-keno-pou-afini-o-manos-eleftheriou/#.W1j1EGAzZdg Με αφορμή τον θάνατο του Μάνου Ελευθερίου μίλησαν στον ραδιοφωνικό σταθμό Astra ο Γιώργος Ανδρέου και ο Χρήστος Θηβαίος. Βγήκε μια είδηση από τις συνεντεύξεις αυτές.Σχεδίαζαν Ελευθερίου, Ανδρέου, Νταλάρας και Θηβαίος μια μουσικοθεατρική παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής (27 και 29 Οκτωβρίου) με βάση το πόνημα του ποιητή Νοητός Λύκος. Ο ίδιος ο Μάνος Ελευθερίου ήθελε στον ρόλο του ίδιου να είναι ο Γ.Νταλάρας και στον ρόλο του αγγέλου που τον οδηγεί στον κάτω κόσμο να είναι ο Χρ.Θηβαίος. Στη σκηνοθεσία ο Δημήτρης Λιγνάδης και σε άλλους ρόλους η Μάρθα Φριτζήλα και ο ηθοποιός Γιάγκος Περλέγκας. Στο δεύτερο μέρος Νταλάρας και Τσαλιγοπούλου σε τραγούδια του Μ.Ελευθερίου. Πρόλαβε κι άκουσε ο ποιητής την δουλειά του Γ.Ανδρέου. Ο Ανδρέου θεωρεί πως θα πραγματοποιηθεί το σχέδιο αυτό και το εύχομαι κι εγώ μετά επιτάσεως. Κρίμα που ο Μάνος Ελευθερίου δεν θα είναι παρών βέβαια. Γιατί πιστεύω πως θα ευχαριστιόταν ιδιαίτερα τον εορτασμό των 80 χρόνων του με αυτή την παράσταση... Ας την πραγματοποιήσουν όμως γιατί την επιθυμία του θα υλοποιήσουν. Κι εδώ ένα κείμενο του Γ.Ανδρέου, όπου αναφέρεται στο σχέδιο του Οκτωβρίου. http://www.kulturosupa.gr/musicmania/andreou-noitos-likos-24642/ Τον Οκτώβριο που μας έρχεται θα ανεβάσουμε στο Μέγαρο Μουσικής τον "ΝΟΗΤΟ ΛΥΚΟ", το magnum opus του ποιητή Ελευθερίου, μια δική του ειρωνική, τρυφερή και σπαρακτική Νέκυια. Γράφω την μουσική (ένα μουσικό δράμα). Με τον Μάνο επιμεληθήκαμε από κοινού το κείμενο της παράστασης. Σκηνοθετεί ο Δημήτρης Λιγνάδης. Τραγουδούν ο Γιώργος Νταλάρας, ο Χρήστος Θηβαίος, η Μάρθα Φριτζήλα. Κι ένας ηθοποιός-έκπληξη. Στο δεύτερο μέρος θα παίξουμε κάποια από τα πάρα πολλά αριστουργηματικά του τραγούδια, με την συμμετοχή και της Ελένης Τσαλιγοπούλου. Και η ματιά του Γ.Νταλάρα για το Νοητό Λύκο. https://www.efsyn.gr/arthro/kategrapse-me-apeiri-eygeneia-kai-omorfia-tis-pio-vathies-neoellinikes-mas-eyaisthisies «Ο ποιητής γίνεται προφήτης, απογειώνεται» Του Γιώργου Νταλάρα Είναι στην πρώτη σελίδα του ποιήματος «Ο νοητός λύκος» του Μάνου Ελευθερίου μαζί με άλλα αποσπάσματα από ποιήματα, επιστολές και άλλα γραπτά κείμενα, τα οποία ξεχωρίζει. Αν μου ζητούσαν οπωσδήποτε, πράγμα πολύ δύσκολο, να ξεχωρίσω ένα ποίημα του Μάνου, θα ήταν αυτό. Δεν μπορώ να περιγράψω το σοκ, την έκπληξη και το θαυμασμό που ένιωσα διαβάζοντας αυτό το ποίημα. Στον «Νοητό λύκο» ο ποιητής φεύγει από το σώμα του, γίνεται κριτής, γιατρός και άγγελος του εαυτού του και τον οδηγεί σ’ ένα ταξίδι στον κάτω κόσμο, έστω για λίγο, εκεί που κάθονται οι σκιές χωρίς φτιασίδι. Εκεί κρίνει και κρίνεται. Αποκαλύπτει έτσι το νόημα και την ευθύνη της τέχνης του, μιας τέχνης ενός ανθρώπου ο οποίος ακροβατεί και ισορροπεί όχι στη συνήθεια, αλλά «στην αίρεση του κόσμου». Στον «Νοητό λύκο» ο ποιητής λαμβάνει χάρη, γίνεται προφήτης, απογειώνεται.
  11. Δυστυχώς, αγαπητέ φίλε, σε κάποιες περιοχές αυτά τα φαινόμενα είναι αποκαρδιωτικά. Κράτα τρεις σειρές έστω. Όχι όλο το κάτω μέρος. Οι καρέκλες όλες για τους καρεκλάτους και τους παρατρεχάμενούς τους και η πέτρα και το χώμα για τον απλό κόσμο. Τον απλό κόσμο όμως τον θέλουν σαν φόντο στις φωτογραφίες της διοργάνωσης...
  12. Κι άλλες συναυλίες για τον Μάνο Ελευθερίου αναμένουμε, όπως κι άλλες πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. https://www.news247.gr/politismos/i-sygklonistiki-vradia-sto-irodeio-gia-ton-mano-eleytherioy-kai-toys-pyropliktoys.6643823.html http://www.ogdoo.gr/web-tv/to-zeimpekiko-tou-b-d-foxmoor-gia-ton-mano-eleftheriou http://www.iefimerida.gr/news/440424/enos-leptoy-sigi-sto-irodeio-gia-ta-thymata-tis-pyrkagias-sto-mati-eikones https://www.vipnews.gr/2012-10-25-08-34-16/item/54915-αφιέρωμα-στον-μάνο-ελευθερίου-ήταν-όλοι-εκεί-για-να-τιμήσουν-τον-σπουδαίο-δημιουργό https://www.naftemporiki.gr/story/1386291/irodeio-se-sugkinitiki-atmosfaira-i-sunaulia-gia-ton-mano-eleutheriou http://www.iefimerida.gr/news/440495/99025-eyro-ta-esoda-gia-toys-pyropliktoys-apo-ti-synaylia-afieroma-ston-m-eleytherioy 99.025 ευρώ το ποσό που συγκεντρώθηκε.
  13. http://tospirto.net/music/ive_seen Πόσα «πρόσωπα» είχε αυτός ο άνθρωπος, τι «ποταμός» το χέρι του (!), πόσο δικός του ο λυρισμός που διατρέχει τους στίχους του, αλλά και πόσες οι ..μεταμφιέσεις –αδύνατον να τον κλείσεις σε ένα στιλ. Υπάρχουν συναυλιακές στιγμές, όπου ένας στίχος ή η χροιά μιας φωνής ανοίγουν την…κάνουλα του χρόνου και σε πανε αιώνες πίσω. Στην εφηβεία σου. Ή στα παιδικά σου χρόνια. Αστράφτει κάτι σαν φλας στο σκοτάδι και ενώ είσαι εκεί, στριμωγμένος στην κερκίδα του Ηρωδείου, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους θεατές, «υπάρχεις» ταυτόχρονα και στο χθες, ένα κορίτσι με ποδιά και άσπρο γιακά που σιγουμουρμουράει «καλύτερα ν’ σ’ έλεγαν Μαρία και να ‘σουν ράφτρα στην Κοκκινιά/ κι όχι να ζεις μ’ αυτήν την κομπανία και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά»- που ανάθεμα κι αν μπορούσε τότε να εξηγήσει για ποιο λόγο την συγκινούσε τόσο αυτός ο στίχος. Τετάρτη βράδυ, 29ης Αυγούστου και η συναυλία/ αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου που οργάνωσε το Φεστιβάλ Αθηνών –με σκοπό να καταθέσει τα έσοδα από τα εισιτήρια στο λογαριασμό που έχει ανοίξει το κράτος για τους πυρόπληκτους – λες και σήμανε τη λήξη της θερινής ραστώνης και την έναρξη της νέας συναυλιακής περιόδου, με το Ηρώδειο εκ νέου σε μεγάλες « μεταθερινές» δόξες. Περίεργο (μονολογούσα). Όσοι επέστρεψαν στην πόλη είχαν προγραμματίσει αυτό το ραντεβουδάκι στο Ηρώδειο; Ραντεβού με τον χρόνο. Γιατί περί αυτού επρόκειτο. Αν και σε όλη τη διάρκεια της τρίωρης αυτής παράστασης που προλόγισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβαλ, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και παρακολούθησαν ο Πρόεδρος της δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, όπως κι άλλα πρόσωπα από το πολιτικό στερέωμα, ο πρόεδρος του κόμματος «Το Ποτάμι», Σταύρος Θεοδωράκης, ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, η αδελφή του Μάνου Ελευθερίου, Λίλη Ελευθερίου) έπιασα κάμποσες φορές τον εαυτό μου να λέει «αυτό δεν το θυμάμαι» ή «κι αυτό δικό του είναι;». Άποψη (προφανώς) του Γιώργου Νταλάρα που επιμελήθηκε καλλιτεχνικά την βραδιά ήταν να έρθουν στο φως και τα «αδικημένα» του Ελευθερίου, κομμάτια παλιά η και νεώτερης «κοπής» (μην ξεχνάμε ότι έγραφε μέχρι το τέλος) που ενώ έχουν όλα τα φόντα, δεν έτυχε (μέχρι στιγμής τουλάχιστον) να γίνουν ιδιαιτέρως γνωστά. O Μάνος Ελευθερίου του Κουγιουμτζή, του Μούτση, του Σπανού, του Θεοδωράκη, του Ξαρχάκου, του Κραουνάκη, αλλά κι ο Ελευθερίου του Αρη Βλάχου και της Ηρώς Σαία («Ποια κρεβάτια ζεσταίνεις») ή του Γιώργου Ανδρέου («Πάντα κάτι μένει») στίχοι που έχουν τη δυνατότητα να βγάλουν ρίζα, ακόμα φαίνεται να περιμένουν την στιγμή. Είναι πολύ εύκολο να τονώσεις σε αυτά τα πολυπρόσωπα αφιερώματα το συναίσθημα βάζοντας τις απόλυτα αναμενόμενες στιγμές (επιτυχίες) στη σειρά, εις βάρος ας πούμε μιας καλλιτεχνικής τόλμης ή –τουλάχιστον- μιας επάρκειας που οφείλει να φωτίσει τις κυριότερες πτυχές του στιχουργικού έργου. Κι από την άλλη, είναι εύκολο να πέσεις στην παγίδα της ακαδημαϊκής αντιμετώπισης, όπου σου γλιστράει μέσα από τα χέρια η ροή –στοιχείο απαραίτητο για να κρατηθεί αμείωτη η φλόγα της ζωντανής παράστασης. Νομίζω ότι ο Γιώργος Νταλάρας την κατάφερε αυτή την ισορροπία . Αν εξαιρέσει κανείς κάποιες αστοχίες ( όπως π.χ. το φινάλε όπου όλος ο «θίασος» πάνω στην σκηνή έμοιαζε μάλλον απροετοίμαστος (;) να στηρίξει τις μεγάλες επιτυχίες «Ο Χάρος Βγήκε Παγανιά», «Ναύτης Βγήκε στην Στεριά», «Παραπονεμένα Λόγια» κ.ά. όλη η βραδιά κύλησε με τις εντάσεις, τη συγκίνηση, τις εκπλήξεις που διαμορφώνουν ένα κλίμα. Επιτρέψτε μου, να γράψω τις… λεζάντες σε μερικές φωτογραφίες, ξεκινώντας από την έναρξη με όλο το Ηρώδειο (και οι συντελεστές) όρθιο σε ενός λεπτού σιγή εις μνήμην των θυμάτων της φωτιάς. Έχετε βρεθεί ποτέ σε ανάλογο χώρο, με όλο αυτόν τον κόσμο γύρω σας σε μια σιωπή που κόβεται με το μαχαίρι; Ναι ήταν και αυτό μια από τις στιγμές.. Και μετά δείτε πόσα «κλικ»… «Τώρα που θα φύγεις πάρε μαζί σου για φυλακτό μυρτιά και πικροδάφνη» (από «Μικρές Πολιτείες» Κουγιουμτζή) με τον Γιώργο Νταλάρα σε πρώτο πλάνο να μας γυρνάει σε κάτι αλλοτινές στιγμές του Λυκαβηττού των 80ς. Δεύτερο κομμάτι στους «Στους Μπαξέδες» (Μούτση) και τρίτο «σου γράφω πρώτη του Δεκέμβρη/ είναι μεσάνυχτα βαθιά…» (Σπανού) με όλη την σκοτεινιά και την υγρασία ενός αργού ζεϊμπέκικου απ’ την «λίμνη του Αλή Πασά». Γιώργος Ανδρέου και Τάνια Τσανακλίδου σε εκείνο το θεατρικό (από γεννησιμιού του ) «Αντίο Δρόμοι του Βερολίνου» και το μοναδικό «Κάτω από την Μαρκίζα» (Γιάννη Σπανού) -ειδικά το τελευταίο με όλο τον λυρισμό και το πάθος της Τσανακλίδειου «σχολής». Λάκης Χαλκιάς και σαν να μην πέρασε μια μέρα – η φωνή του, η φιγούρα του το στιλ του. Όταν τον ακούς να τραγουδάει τα «Μαλαματένια Λόγια» και «Τα λόγια και τα χρόνια» με εκείνη την «στρογγυλεμένη» ( πλέον) προφορά που θυμίζει την καταγωγή του, μην ξαφνιαστείς αν …βουρκώσει ο ορίζοντας. Ο χρόνος, χρόνια δεν κοιτά, εσύ μέσα στον κόσμο ,εσύ τότε, στα 70ς, το πρώτο ξύπνημα, οι πρώτες απορίες και η «Θητεία» του Μαρκόπουλου σαν χρωματιστή ψηφίδα από το σάουντρακ της ζωής σου. Πόσα «πρόσωπα» είχε αυτός ο άνθρωπος, σκέφτομαι, τι «ποταμός» το χέρι του (!) πόσο δικός του ο λυρισμός που διατρέχει τους στίχους του, αλλά και πόσες οι ..μεταμφιέσεις –αδύνατον να τον κλείσεις σε ένα στιλ. «Να σε έχει ο κάτω κόσμος ξεχασμένο/ και ο πάνω κόσμος να ναι οι τροχοί»- ο Μίλτος Πασχαλίδης έχει τον τρόπο του να μιλήσει στο κοινό μέσα από την «Δίκοπη Ζωη» του Μικρούτσικου, ενώ η στιβαρή φωνή της Φωτεινής Βελεσιώτου μάς πάει στα «Γράμματα στον Μακρυγιάννη» (Θα σε Ξανάβρω στου Μπαξέδες) του Ηλ. Ανδριόπουλου. Ασπασία Στρατηγού και Γιώργος Νταλάρας «Στα χρόνια της υπομονής» , Χρήστος Νικολόπουλος (με το μπουζούκι του εννοείται) και Γιώργος Νταλάρας στο «Άνοιξε το συρτάρι μου με τα παλιά τεφτέρια» -όταν το ζεϊμπέκικο αποκτάει στίχο που πατάει στη γη μεν, αποφεύγει την «μπαναλιτέ» των τετριμμένων εικόνων δε. Μπαναλιτέ και Μάνος Ελευθερίου, όχι δεν επιτρέπεται, είναι δυο έννοιες που τους χωρίζουν ωκεανοί. Ο άνθρωπος αυτός είχε μια σπάνια μείξη ήθους , αστικής ευγένειας και «φλέβας υπόγειας» που πήγαινε και εύρισκε «ρίζα» με την ευθύβολη ματιά λαϊκού ανθρώπου. Του λιμανιού και του σαλονιού, ταυτόχρονα. Και πάντα στις επάλξεις. Κάπως εξηγείται και η όψιμη γνωριμία του και η συμπάθεια του με τον Μιχάλη Μυτακίδη των Active Member. «Χοντρούλη, άργησες να έρθεις στην γιορτή» του είχε πει πρόσφατα ο ποιητής κι εκείνος δεν πρόλαβε (όπως μας είπε) να ρωτήσει τι εννοούσε. Όμως του απάντησε από σκηνής. Η Σανταζίνια διάβασε ένα κεφάλαιο (Τα κουφέτα του δίσκου) από το βιβλίο του «Είναι αρρώστια τα τραγούδια» και ο Μιχάλης, στη συνέχεια έβαλε μπρος την τέχνη του (ραπάροντας) με τον υπολογιστή στα πόδια του. Είπαμε, πάντα στις επάλξεις ο ευγενής κύριος Μάνος – μέχρι το τέλος του. Ξεχωριστές στιγμές επίσης ήταν όταν ο Μανώλης Λιδάκης είπε την «Διαθήκη» (ναι ναι το σουξέ του Πασχάλη Τερζή), η Ηρώ Σαία το «Είναι αρρώστια τα τραγούδια», ο Μαχαιρίτσας τον «Άμλετ της Σελήνης» και το «Δεν είμαι άλλος» (από τις μεγάλες επιτυχίες των τελευταίων χρόνων του Θάνου Μικρούτσικου), αλλά και όταν προς το φινάλε πλέον, η Μαρία Φαραντούρη μόνη της και σε σύμπραξη με τον Νταλάρα, πέρασαν σε εποχές ηρωικές με τα «Τραγούδια του Αγώνα» του Μίκη Θεοδωράκη να μας θυμίζουν το πολιτικό τραγούδι των 70ς και μια ακόμα πλευρά του ποιητή. Και της ζωής μας βέβαια.. Εκείνη που μεγάλωσε, ονειρεύτηκε, θύμωσε, ερωτεύτηκε, έψαξε τον εαυτό της με τα τραγούδια του. Γι αυτό και δεν θα τον χάσει ποτέ Χάρη Ποντίδα #load_content_with_ajax
  14. Αξίζουν συγχαρητηρίων ΟΛΟΙ οι συντελεστές (τραγουδιστές, μουσικοί, τεχνικοί) για την προσφορά της αμοιβής τους με αφορμή τη συναυλία στην πληγωμένη από τις φωτιές περιοχή. Φωτογραφίες RPN photos. Και κάτι που θεωρώ σημαντικό σε σχέση με τους διοργανωτές και το πώς αντιμετώπισαν τον κόσμο τον απλό. Δεν υπήρχε καμία κρατημένη θέση για επίσημο... Μπράβο τους! https://www.facebook.com/pg/rpn.gr/photos/?tab=album&album_id=2312253675456650
  15. Με νεότερη ανάρτηση του δημάρχου, ακυρώνεται η συναυλία. Ακύρωσε η πλευρά του καλλιτέχνη, αναφέρει.
  16. Γλυφάδα 19 Σεπτεμβρίου κι όχι 17, σύμφωνα με τελευταία ανακοίνωση από τον δήμαρχο.
  17. http://www.kathimerini.gr/981643/article/politismos/moysikh/mia-megalh-synaylia---afierwma-ston-mano-eley8erioy Μια μεγάλη συναυλία - αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ «Ηταν άνθρωπος της οικογένειάς μου ο Μάνος», λέει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Νταλάρας στην «Κ» για τον καλό του φίλο. ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Ενα από τα τραγούδια που ο Γιώργος Νταλάρας αγαπάει πολύ είναι «Του κάτω κόσμου τα πουλιά». Ο Σταύρος Κουγιουμτζής είχε κάνει τη μουσική και ο Μάνος Ελευθερίου τους στίχους. Ξεκινάει «Φαρμακωμένος ο καιρός παραμονεύει», και μολονότι γράφτηκε το 1974, ο στίχος δεν θα ταίριαζε καλύτερα στον καιρό που «έφυγε» από τη ζωή ο ποιητής, πεζογράφος και στιχουργός Μάνος Ελευθερίου. Κυριακή 22 Ιουλίου 2018 ήταν η μέρα της «αναχώρησής» του και τη Δευτέρα ξέσπασε η φοβερή πυρκαγιά στο Μάτι. «Του κάτω κόσμου τα πουλιά και τα παγόνια» εκείνες τις φρικτές ημέρες είχαν πολλές «φορεσιές να κεντήσουν, με φως και νύχτα» για εκείνους που «αποχαιρετούσαμε». Την επόμενη Τετάρτη, έναν περίπου μήνα έπειτα από αυτή την εφιαλτική εβδομάδα, το Φεστιβάλ Αθηνών διοργανώνει –υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού– μια μεγάλη συναυλία - αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου, τα έσοδα της οποίας θα κατατεθούν στον ειδικό λογαριασμό για τους πυρόπληκτους. Στην εκδήλωση θα παραστεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος αγόρασε εισιτήρια για τον ίδιο και την οικογένειά του σε μια κίνηση κοινωνικής ευαισθητοποίησης και αλληλεγγύης. Θα είναι συγκινητική και ελπίζουμε σεμνή αυτή η συναυλία, όπως αρμόζει στην περίσταση. Συμμετέχουν αφιλοκερδώς αξιόλογοι μουσικοί και τραγουδιστές. Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει ο Γιώργος Νταλάρας, που γνώριζε καλά τον Μάνο Ελευθερίου. «Ηταν άνθρωπος της οικογένειάς μου ο Μάνος», μας είπε όταν τον αναζητήσαμε για να πάρουμε δυο λόγια για τον φίλο του, έναν από τους πιο σημαντικούς στιχουργούς που είχε το ελληνικό τραγούδι: «Δεν υπήρχε γιορτή οικογενειακή, χαρά ή λύπη που να μην ήταν δίπλα μας. Ηταν ένας άνθρωπος διακριτικός, σεμνός, και παράλληλα μ’ ένα τρόπο μοναδικό πολύ ανοιχτός. Εννοώ ανοιχτόμυαλος, με όλους και με όλα. Διείσδυε με τον τρόπο του στη ζωή των ανθρώπων, όχι από περιέργεια, αλλά για να τους κατανοήσει και να τους συμπαρασταθεί. Δεν ξέρω αν το λέω σωστά. Μπορείτε να το αντιληφθείτε καλύτερα, αν διαβάσετε τα γραπτά του και τους στίχους του. Συμμερίζεται τα προβλήματα και τις έγνοιες των ανθρώπων, από τις πιο μικρές ώς τις πιο μεγάλες». Με αυτόν τον τρόπο ο Γιώργος Νταλάρας θυμάται «τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη Ελευθερίου», που στη ζωή και στην τέχνη του «μοιραζόταν την ίδια αλήθεια και την ίδια αγωνία της ζωής». Ετσι ήσυχο, ευγενικό, ιδιόρρυθμο χιουμορίστα τον «φέρνει» στη συζήτησή μας και ο συνθέτης Χρήστος Νικολόπουλος, που θα ακούσουμε στη συναυλία: «Μια-δυο φορές τον έπεισα να έρθει σε ένα κέντρο που παίζαμε», μας λέει.«Αλλά μετά έφευγε αμέσως, δεν άντεχε τις φωτογραφίες. Και στις ηχογραφήσεις όταν ερχόταν, κι εκεί κρατούσε τη μοναχικότητά του. Ποτέ δεν παρενέβαινε». Μαζί έκαναν μερικά από τις ωραιότερα λαϊκά τραγούδια των τελευταίων χρόνων, τη «Διαθήκη» και των «Αγγέλων τα μπουζούκια». Γι’ αυτό το τελευταίο ο Μάνος Ελευθερίου έγραψε τους στίχους πάνω στη μελωδία που αρχικώς προοριζόταν για ένα ορχηστρικό ζεϊμπέκικο με μπουζούκι. Μολονότι το πρόγραμμα της συναυλίας δεν έχει οριστεί ακόμη, μάλλον αυτά τα δύο –μεγάλες επιτυχίες– θα ακουστούν. Ισως όμως το πιο ταιριαστό για τη μεθαυριανή συναυλία είναι το πρώτο τραγούδι με το οποίο ξεκίνησαν τη συνεργασία τους: «Με ποια τραγούδια να σε θυμάμαι/σαν θέλω να σε ονειρευτώ,/είν’ τα τραγούδια ξερά ποτάμια,/σ’ αυτό τον τόπο που περπατώ»
  18. https://www.protothema.gr/culture/article/811539/sunaulia-sto-irodeio-gia-tous-puropliktous-afieromeni-ston-mano-eleutheriou/ Συναυλία στο Ηρώδειο για τους πυρόπληκτους αφιερωμένη στον Μάνο Ελευθερίου Στη συναυλία θα συμμετάσχουν οι Γιώργος Ανδρέου, Φωτεινή Βελεσιώτου, Μανώλης Λιδάκης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Γιώργος Νταλάρας, Χρήστος Νικολόπουλος, Μίλτος Πασχαλίδης και άλλοι καλλιτέχνες Μια πλειάδα μουσικών και τραγουδιστών συμμετέχουν στη συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου, που διοργανώνει το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, όλα τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν στους πληγέντες από τις πρόσφατες πυρκαγιές. Η συναυλία, που θα πραγματοποιηθεί στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού την Τετάρτη 29 Αυγούστου 2019, στις 9.00 μμ., τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού-Αθλητισμού. Όπως αναφέρει ανακοίνωση του Φεστιβάλ, «η φονική πυρκαγιά στο Μάτι ξέσπασε στις 23 Ιουλίου. Τις ίδιες μέρες έφυγε απ' τη ζωή ο ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος Μάνος Ελευθερίου, ο οποίος μας χάρισε πάνω από 400 αγαπημένα τραγούδια, που μελοποιήθηκαν από τους σημαντικότερους συνθέτες της τελευταίας πεντηκονταετίας. Από τον "Άγιο Φεβρουάριο" του Δήμου Μούτση στα "Λαϊκά" του Μίκη Θεοδωράκη, από τη "Θητεία" του Γιάννη Μαρκόπουλου στο "Κάτω απ' τη μαρκίζα" του Γιάννη Σπανού, από το "Ελεύθεροι κι ωραίοι" του Σταύρου Κουγιουμτζή στον "Άμλετ της σελήνης" του Θάνου Μικρούτσικου και το "Είν' αρρώστια τα τραγούδια" του Σταύρου Ξαρχάκου, η υπογραφή του Μάνου Ελευθερίου ήταν αυτή που σημάδεψε τη δισκογραφία μιας ολόκληρης εποχής». Στη συναυλία συμμετέχουν αλφαβητικά οι καλλιτέχνες Γιώργος Ανδρέου, Φωτεινή Βελεσιώτου, Μανώλης Λιδάκης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Γιώργος Νταλάρας, Χρήστος Νικολόπουλος, Μίλτος Πασχαλίδης, Ηρώ Σαΐα, Ασπασία Στρατηγού, Τάνια Τσανακλίδου, Μαρία Φαραντούρη και πολυμελής ορχήστρα. Καλλιτεχνική επιμέλεια Γιώργος Νταλάρας. Οι τιμές των εισιτηρίων κυμαίνονται από 60 ευρώ (VIP), 45 ευρώ (A' Ζώνη), 35 ευρώ (Β' Ζώνη), 25 ευρώ (Γ' Ζώνη) και 20 ευρώ (άνω διάζωμα) έως 15 ευρώ (φοιτητικά και 65+) και 10 ευρώ (ΑΜΕΑ και άνεργοι). Όπως πληροφορεί το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, όσοι επιθυμούν να στηρίξουν το σκοπό της συναυλίας αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα να την παρακολουθήσουν, μπορούν να αγοράσουν δελτία οικονομικής ενίσχυσης των 20 ευρώ χωρίς θέση, από τα ταμεία του Φεστιβάλ Αθηνών ή από τη Viva.gr.
  19. http://www.tanea.gr/print/2018/08/27/lifearts/sta-tragoudia-tou-eleytheriou-nikaei-i-elpida/ Οσο για την πρωτοβουλία της συναυλίας, θυμίζει ότι συμβολίζει μια τραγική σύμπτωση: «Ο Μάνος έφυγε τις ημέρες των καταστροφικών πυρκαγιών. Νομίζω ότι αυτό το αφιέρωμα στη μνήμη του έχει ήδη τον ιδανικό υποτιτλισμό των τραγουδιών». Οπως αυτά που θα ερμηνεύσει η ίδια: «Σ" αυτή την γειτονιά», «Το τρένο φεύγει στις 8», «Ποιος τη ζωή μου», «Η αυλή» και «Η επιστολή», κομμάτι που θα ερμηνεύσει με τον Γιώργο Νταλάρα. Στην εκδήλωση, εξάλλου, συμμετέχουν οι Γιώργος Ανδρέου, Φωτεινή Βελεσιώτου, Μανώλης Λιδάκης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μιχάλης Μυτακίδης, Χρήστος Νικολόπουλος, Μίλτος Πασχαλίδης, Ηρώ Σαΐα, Ασπασία Στρατηγού, Τάνια Τσανακλίδου, Λάκης Χαλκιάς.
  20. Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής δεν λέμε όταν υπάρχει η βούληση αλλά το σώμα δεν βοηθά; Έτσι λέμε. Στην περίπτωση Νταλάρα κρατάμε μόνο το πνεύμα το πρόθυμο και προσπαθούμε να μειώσουμε τις αδυναμίες και τον πόνο του σώματος. Κι έτσι ξεκίνησα για τις Πρέσπες. Θα ήθελα -βέβαια- να ακούσω τον Επιτάφιο, όπως αρχικά ανακοινώθηκε στο δελτίο τύπου. Κι εξαιτίας αυτής της πρώτης ανακοίνωσης ξεσηκώθηκα κι αποφάσισα το ταξίδι. Δεν έγινε τελικά παρουσίαση του Επιτάφιου κι ελπίζουμε μια άλλη φορά και σύντομα. Ακούσαμε όμως αποσπάσματα από τη Ρωμιοσύνη και τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας σε μια πραγματικά δυνατή και ψυχωμένη ερμηνεία από τον Γ.Νταλάρα, την ορχήστρα και τη χορωδία Αμύντα. Τα τραγούδια του Μίκη σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου μόνο να σε απογειώσουν μπορούν. Για το τέλος τρία τραγούδια- μικρό αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου.Κι ο επίλογος γράφτηκε με το Κάνε λιγάκι υπομονή του Τσιτσάνη με την προτροπή για ενότητα του λαού μας με αφορμή τα 70 χρόνια από την λήξη του εμφυλίου (λίγο πρόωρα γιατί το 2018 δεν συμπληρώνονται 70 χρόνια). Ξεχωριστές στιγμές οι βραβεύσεις του Ίωνος Δραγούμη, του Γρηγόρη Λαμπράκη και του Σπύρου Μουστακλή στα πρόσωπα των επιγόνων τους. Μακάρι οι κάθε είδους εμφύλιοι να μην βρίσκουν έδαφος στη μικρή μας χώρα. Δεν έχουμε πολλά περιθώρια πια...
  21. http://www.lamiareport.gr/index.php/a-politistika/item/101361-thermopyleia-2018-mousiko-taksidi-me-to-giorgo-dalara Θερμοπύλες 25.8.18 http://www.mag24.gr/pano-apo-2-500-kosmou-tragoudisan-sta-thermopyleia-ton-ntalara-fotografies/