pnikol70

Members
  • Content count

    267
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

585 Excellent

About pnikol70

  • Rank
    Dalaras Addicted
  • Birthday 02/17/1970

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    Athens
  1. Δυσκοιλιότητα και ξινίλα μαζί...
  2. Πάντως δεν θυμάμαι ανάλογο προηγούμενο, να οργώνει την Ελλάδα όλο το καλοκαίρι, με τρία διαφορετικά σχήματα. Μαχαιρίτσας, Κοτωνιάς και Εστουδιαντίνα. Για την ακρίβεια πηγαίνω πάρα πολλά χρόνια πίσω, από εποχή με Τσαλιγοπούλου και Φραγκούλη, για να θυμηθώ ένα καλοκαίρι ολόκληρο με non stop συναυλίες από Κρήτη ως Αλεξανδρούπολη!! Να μας πει τι παίρνει...
  3. Ο Μικρούτσικος αποτελούσε πάντα μια αμφιλεγόμενη παρουσία στο μυαλό μου. Δε χωράει αμφιβολία ότι δεν μπορούσα παρά να τρέφω απεριόριστο σεβασμό στο συνθέτη του Σταυρού του Νότου και της Πιρόγας. Από την άλλη, λίγο μια υπερβολή που μου έβγαζε όταν επιχειρούσε να πει ο ίδιος τα τραγούδια του (και το έκανε συχνά...), λίγο η εμπλοκή του με την πολιτική (όταν δεν είναι Θεοδωράκης για να του συγχωρείς τα πάντα...), ακόμα και -όσο κι αν ακούγεται και είναι άδικο- η ενοχλητικά αντιαισθητική παρουσία του αδερφού του όλα αυτά τα χρόνια στο χώρο των μέσων ενημέρωσης, με αποθάρρυναν, επί σειρά ετών, από το να επιδιώξω να τον δω ζωντανά. Η πρώτη βραδιά που παρακολούθησα, αν και ιδιαίτερα φορτισμένη λόγω του γνωστού προβλήματος υγείας του συνθέτη, χωρίς όμως να επιτρέπει ο ίδιος ούτε στιγμή να τον λυπηθείς, είχε απ´ όλα!! Είχε απίστευτες μουσικές, είχε πάθος, παλμό, ενθουσιασμό, μοναδικές ερμηνείες, είχε κόσμο ακόμα και στα βραχάκια, είχε Γιώργο, Χαρούλα και Βασίλη, που για εμάς τους πιο μεγάλους θα είναι πάντα ένα προσκλητήριο της νιότης μας και ένα επιπλέον κίνητρο να είμαστε εκεί!!.. Να είναι δυνατός και τυχερός στη δοκιμασία που περνάει!!
  4. Ευχάριστη και καθαρή βραδιά. Ο Τσιριγώτης οικοδεσπότης πραγματικός, όλη την ώρα προλόγιζε τραγούδια, παρουσίαζε συνεργάτες, ευχαριστούσε και στο τέλος πέρασε από όλα τα τραπέζια να πει δυο κουβέντες. Δεν τον γνώριζα και μου φάνηκε εξαιρετικά συμπαθής, σεμνός και ταλαντούχος. Έφυγα με έναν προβληματισμό, τι χώρο θα μπορούσε να βρει, αυτός και η μουσική του, στη σημερινή ανθρωπογεωγραφία της ελληνικής μουσικής, που κυριαρχούν άλλα ακούσματα και άλλοι άνθρωποι... Ο Νταλάρας έκανε ένα γρήγορο μισάωρο περίπου πέρασμα για πέντε τραγούδια, τα τρία από τη Μεταμόρφωση, το δεύτερο μισό από του Κάτω κόσμου τα πουλιά και το Μην απελπίζεσαι. Ήταν άψογος φωνητικά, ευδιάθετος και πολύ ζεστός, όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιους μικρούς χώρους. Σχολίασε ακόμα και το ντύσιμο του, άσπρο πουκάμισο και μαύρο παντελόνι, που για εμάς τους πιο παλιούς παρέπεμπε στις δεκαετίες 70 και 80, λέγοντας "σήμερα έβαλα τα παλιά μου και ήρθα"!! Το νόημα της παρουσίας του εκεί και σε ανάλογες δουλειές νέων δημιουργών συνοψίζεται στην κουβέντα που είπε "δική μας δουλειά είναι όταν βλέπουμε μια τέτοια σπίθα, να ρίχνουμε από πάνω λίγη βενζίνη". Μακάρι να τον ξαναδούμε σε τέτοιες εκδηλώσεις και μικρούς χώρους, γιατί όχι και με ένα δικό του πρόγραμμα.
  5. Ακόμα και όταν όλα καταρρέουν γύρω, η μουσική, όπως εκφράζεται από το μεράκι και το ταλέντο μιας τέτοιας ορχήστρας και τη φωνή που μας σημαδεύει από μικρά παιδιά ως σήμερα, μας κρατάει όρθιους και νιώθουμε σα να γυρίζουμε στο σπίτι μας το πατρικό... Εξαιρετικές όλες οι παρουσίες και όλα τα τραγούδια, για λόγους συναισθηματικούς μόνο, που έχουν να κάνουν με παλιές εικόνες και αναμνήσεις, θα σταθώ στα εμβληματικά για την ξενιτιά τραγούδια του Καζαντζίδη, Στις φάμπρικες της Γερμανίας και Το ψωμί της ξενιτιάς, στην μοναδική Φάμπρικα και στο Τσάμικο, με το Νούσια να χαρίζει μια εξαιρετική θεατρικού τύπου ερμηνεία στο αφηγηματικό κομμάτι του Σαββόπουλου! Φεύγοντας αναρωτήθηκα ποιος άλλος θα τολμούσε στην Ελλάδα και στην Αθήνα του 2018, στον καλλιτεχνικό χάρτη της οποίας κυριαρχεί η τάση "ο σώσων εαυτόν σωθήτω", να παρουσιάσει μια τέτοια δύσκολη θεματική πρόταση, με το ίδιο κέφι που το έκανε το 1980... Και αισθάνθηκα για μια ακόμη φορά τυχερός που τον ακολουθώ πίστα για πάνω από 35 χρόνια πια....
  6. Ό,τι να ναι...
  7. Την εποχή εκείνη, που θυμόμαστε όλοι πολύ καλά, υπήρξαν μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού φωνές στήριξης και πολυάριθμες από τον καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό χώρο, που φαινομενικά καταδίκαζαν πλην όμως δικαιολογούσαν το καφριλίκι γιατί το είχε προκαλέσει ο καλλιτέχνης με την εν γένει συμπεριφορά του επί τριάντα χρόνια!!.. Σε απλά ελληνικά, βρέθηκε χρυσή ευκαιρία να βγουν απωθημένα ετών...
  8. Από τους λόγους που λέω γιατί να μη γεννηθώ δέκα χρόνια νωρίτερα...
  9. Και τι φταίει τελικά που τέτοια δισκάρα απλά πέρασε και δεν ακούμπησε;; Η κρίση της δισκογραφίας; Η κατάσταση στο ραδιόφωνο; Κι όμως υπάρχουν αξιόλογοι σταθμοί με ωραίες επιλογές, στις οποίες όμως δεν έχω ακούσει τα θαλασσινά παλάτια. Το γεγονός ότι ο ίδιος, με εξαίρεση τα δυο live στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, δεν τον υποστήριξε πουθενά αλλού;;
  10. Πρωινές ανασκαφές σε παιδικές μνήμες!!! Σχεδόν 35 χρόνια μετά και έχοντας στο μεταξύ παρακολουθήσει πολύ μα πάρα πολύ Νταλάρα, σε εξαιρετικές παραστάσεις, η εικόνα ενός κατάμεστου Ολυμπιακού Σταδίου να πάλλεται στις πρώτες νότες του Θέλω να τα πω, οι αναμένοι αναπτήρες στο Ήλιε μου σε παρακαλώ, η αντίδραση του κόσμου στο "φωνή λαού" που έφερε πίσω τη Χαρούλα για να ξανατραγουδήσουν μαζί ή στο "οι υπόλοιποι θα κάτσουμε μέχρι όσο αντέξουμε" όταν ανήγγειλε από το μικρόφωνο τα τελευταία δρομολόγια του τρένου, είναι εικόνες βαθιά χαραγμένες, που μας ακολουθούν σε όλο αυτό το μεγάλο ταξίδι!.. Ευχαριστούμε Θάνο για την υπενθύμιση!
  11. Δύο κουβέντες για το βράδυ της Πέμπτης. Εικόνα βγαλμένη από τα παλιά, με κόσμο να κατακλύζει το θέατρο ως και τα γύρω βράχια! Δεν ξέρω αν είναι συνήθης τακτική του συγκεκριμένου θεάτρου να εκδίδει τόσα εισιτήρια μέχρι να μην μείνει ούτε ένα κενό όχι στις κερκίδες, γιατί αυτές γέμισαν ήδη από τις επτάμιση - οκτώ το βράδυ, αλλά σε καμία γωνιά του θεάτρου, αρκεί να είχε μια μικρή επαφή με τη σκηνή. Τα τραγούδια μοναδικά και αγιασμένα! Δεν ξέρω αν είναι η μεγάλη καλλιτεχνική τους αξία ή η σύνδεση τους με παιδικές εικόνες και μνήμες, που τους δίνει τέτοια διάσταση. Μάλλον και τα δυο... Ιδιαίτερη συγκίνηση που άκουσα ζωντανά το Λιόντα, το Δε θα ξαναγαπησω, το Δέντρο και το Λιώνουν τα νειάτα μας, κάποια από αυτά για πρώτη φορά. Θα ήθελα ακόμα το Πάνε να πεις και την τρυφερή, ακριβώς σαν τραγούδι του Λοίζου, Ελισσώ! Ασπασία και Πασχαλίδης σε συνηθισμένα υψηλό επίπεδο, Βασίλης εξαιρετικός, όσο μεγαλώνει καταλήγω πως μου αρέσει περισσότερο στις μπαλάντες. Ο Νταλάρας θα έλεγα ότι ήταν, άγνωστο γιατί, μάλλον επαγγελματικά διεκπεραιωτικός και ως εκεί. Έχουμε δει αφιερώματα σε αγαπημένους του συνθέτες, πώς ζει κάθε στιγμή πάνω στη σκηνή, ε δε νομίζω ότι προχθές είχε καμία σχέση. Το δε φιναλε, ακριβώς στις δυο ώρες, με τον κόσμο καθηλωμένο να ζητάει κάτι ακόμα και μουσικούς και τραγουδιστές να φεύγουν σαν κυνηγημένοι, θα μείνει σε όλους όσους ήμαστε εκεί μια μεγάλη απορία... Αν σε αυτά προστεθούν και κάποια προβλήματα του ήχου, νομίζω ότι φύγαμε από την Πετρούπολη με γλυκόπικρη γεύση...
  12. Από κάτι τέτοιες περιγραφές συνειδητοποιούμε πόσο λείπει το forum από την καθημερινότητα μας... Σα να ήμαστε εκεί όσοι θέλαμε αλλά δεν μπορέσαμε!.. Να είσαι καλά Ελίνα!
  13. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το σχόλιο για τις ερμηνείες του Στόκα και αυτό το περίπου αντιπαθητικό ύφος του, που κοντεύει να γίνει σήμα κατατεθέν...
  14. Αλήθεια το μπάσιμο που έκανε στο Μανώλη ήταν το λιγότερο εντυπωσιακό σε τόνο και ένταση και τόσο ξαφνικό, που δε νομίζω να πρόλαβε να το τραβήξει κανείς!! Όχι το υποτονικός δεν αφορούσε καθόλου εκείνον.
  15. Χθες βράδυ είπαν όλοι μαζί για το Λουκιανό Τα θερινά τα σινεμά. Ο Μαχαιριτσας μάλιστα θυμήθηκε ότι είχε δει ζωντανά στη Διαγώνιο Νταλάρα και Κηλαηδόνη μαζί. Κατά τα αλλά μια ήσυχη έως υποτονική από το κοινό (το μεγαλύτερο κομμάτι του χώρου ήταν πιασμένο από την Ομάδα Αιγαίου) βραδιά, χωρίς εκπλήξεις.