pnikol70

Members
  • Content count

    256
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by pnikol70

  1. Πρωινές ανασκαφές σε παιδικές μνήμες!!! Σχεδόν 35 χρόνια μετά και έχοντας στο μεταξύ παρακολουθήσει πολύ μα πάρα πολύ Νταλάρα, σε εξαιρετικές παραστάσεις, η εικόνα ενός κατάμεστου Ολυμπιακού Σταδίου να πάλλεται στις πρώτες νότες του Θέλω να τα πω, οι αναμένοι αναπτήρες στο Ήλιε μου σε παρακαλώ, η αντίδραση του κόσμου στο "φωνή λαού" που έφερε πίσω τη Χαρούλα για να ξανατραγουδήσουν μαζί ή στο "οι υπόλοιποι θα κάτσουμε μέχρι όσο αντέξουμε" όταν ανήγγειλε από το μικρόφωνο τα τελευταία δρομολόγια του τρένου, είναι εικόνες βαθιά χαραγμένες, που μας ακολουθούν σε όλο αυτό το μεγάλο ταξίδι!.. Ευχαριστούμε Θάνο για την υπενθύμιση!
  2. Δύο κουβέντες για το βράδυ της Πέμπτης. Εικόνα βγαλμένη από τα παλιά, με κόσμο να κατακλύζει το θέατρο ως και τα γύρω βράχια! Δεν ξέρω αν είναι συνήθης τακτική του συγκεκριμένου θεάτρου να εκδίδει τόσα εισιτήρια μέχρι να μην μείνει ούτε ένα κενό όχι στις κερκίδες, γιατί αυτές γέμισαν ήδη από τις επτάμιση - οκτώ το βράδυ, αλλά σε καμία γωνιά του θεάτρου, αρκεί να είχε μια μικρή επαφή με τη σκηνή. Τα τραγούδια μοναδικά και αγιασμένα! Δεν ξέρω αν είναι η μεγάλη καλλιτεχνική τους αξία ή η σύνδεση τους με παιδικές εικόνες και μνήμες, που τους δίνει τέτοια διάσταση. Μάλλον και τα δυο... Ιδιαίτερη συγκίνηση που άκουσα ζωντανά το Λιόντα, το Δε θα ξαναγαπησω, το Δέντρο και το Λιώνουν τα νειάτα μας, κάποια από αυτά για πρώτη φορά. Θα ήθελα ακόμα το Πάνε να πεις και την τρυφερή, ακριβώς σαν τραγούδι του Λοίζου, Ελισσώ! Ασπασία και Πασχαλίδης σε συνηθισμένα υψηλό επίπεδο, Βασίλης εξαιρετικός, όσο μεγαλώνει καταλήγω πως μου αρέσει περισσότερο στις μπαλάντες. Ο Νταλάρας θα έλεγα ότι ήταν, άγνωστο γιατί, μάλλον επαγγελματικά διεκπεραιωτικός και ως εκεί. Έχουμε δει αφιερώματα σε αγαπημένους του συνθέτες, πώς ζει κάθε στιγμή πάνω στη σκηνή, ε δε νομίζω ότι προχθές είχε καμία σχέση. Το δε φιναλε, ακριβώς στις δυο ώρες, με τον κόσμο καθηλωμένο να ζητάει κάτι ακόμα και μουσικούς και τραγουδιστές να φεύγουν σαν κυνηγημένοι, θα μείνει σε όλους όσους ήμαστε εκεί μια μεγάλη απορία... Αν σε αυτά προστεθούν και κάποια προβλήματα του ήχου, νομίζω ότι φύγαμε από την Πετρούπολη με γλυκόπικρη γεύση...
  3. Από κάτι τέτοιες περιγραφές συνειδητοποιούμε πόσο λείπει το forum από την καθημερινότητα μας... Σα να ήμαστε εκεί όσοι θέλαμε αλλά δεν μπορέσαμε!.. Να είσαι καλά Ελίνα!
  4. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το σχόλιο για τις ερμηνείες του Στόκα και αυτό το περίπου αντιπαθητικό ύφος του, που κοντεύει να γίνει σήμα κατατεθέν...
  5. Αλήθεια το μπάσιμο που έκανε στο Μανώλη ήταν το λιγότερο εντυπωσιακό σε τόνο και ένταση και τόσο ξαφνικό, που δε νομίζω να πρόλαβε να το τραβήξει κανείς!! Όχι το υποτονικός δεν αφορούσε καθόλου εκείνον.
  6. Χθες βράδυ είπαν όλοι μαζί για το Λουκιανό Τα θερινά τα σινεμά. Ο Μαχαιριτσας μάλιστα θυμήθηκε ότι είχε δει ζωντανά στη Διαγώνιο Νταλάρα και Κηλαηδόνη μαζί. Κατά τα αλλά μια ήσυχη έως υποτονική από το κοινό (το μεγαλύτερο κομμάτι του χώρου ήταν πιασμένο από την Ομάδα Αιγαίου) βραδιά, χωρίς εκπλήξεις.
  7. Δεν ξεκινάμε καλά τη χρονιά.... Σε συνέντευξη στο Γιώργο Λιάνη για το σαββατιάτικο φύλλο της Real news, προαναγγέλει ότι το 2017 είναι ένα όριο από το οποίο μπορεί να σκεφτεί την αποχώρηση του. Ελπίζω η σκέψη να κρατήσει μερικά χρόνια...
  8. Πέρασα ένα πολύ ωραίο και χαλαρό βράδυ. Ένα πρόγραμμα χορταστικό, πολύ δεμένο και καλά δομημένο. Έχει επισημανθεί πολλές φορές αλλά είναι πράγματι άξια λόγου και εξαιρετικά ενθαρρυντική η άριστη φωνητική κατάσταση του Νταλάρα! Αν σε αυτήν προστεθεί και η εξαιρετική διάθεση που δείχνει, είναι επόμενο ότι όποιος πάει θα περάσει καλά. Κόσμος πολύς και εκδηλωτικός και σημαντικό ότι ακούς γύρω σου μόνο θετικά σχόλια έκπληξης, από ανθρώπους μιας άλλης γενιάς, που μάλλον έβλεπαν πρώτη φορά ζωντανά Νταλάρα και ό,τι ήξεραν γι αυτόν ήταν η παραφιλολογία και η δήθεν σάτιρα. Ο Ζουγανέλης κάνει αυτό που κάνει ίδιο πολλά χρόνια, που βγάζει γέλιο με την απαραίτητη βωμολοχία. Μέσα σε αυτό το χαλαρό κλίμα υπάρχει χώρος για δυνατές ερμηνείες (Ανεμολόγιο και Παραπονεμένα λόγια), για απρόβλεπτες κορώνες σε χιλιοτραγουδισμένα κομμάτια, που πάντα βρίσκει τρόπο να τα πειράζει (Φαντασία και Καλή τύχη) και για εκπλήξεις (Ακροβάτης και Ήρθε ο χειμώνας). Χωρίς να μπορώ να υποστηρίξω ότι καθηλώθηκα, πιστεύω ότι μια φορά ακόμα θα ξαναπάω, να ακούσω ωραία τραγούδια και να απολαύσω έναν Νταλάρα που όχι μόνο το ρεπερτόριο του, αλλά και αυτη η φωνή του στα 67 του, εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς για όποιον υγιώς σκεπτόμενο ασχολείται με το ελληνικό τραγούδι είτε ως επαγγελματίας είτε ως ακροατής.
  9. Εμφανίστηκε απόψε στο ΜΜΑ σε εκδήλωση της οργάνωσης "καρκινάκι" για τον παιδικό καρκίνο. Τραγούδησε: Με το λύχνο του άστρου, Την πόρτα ανοίγω το βράδυ, Κάποτε θα ρθουν, Από το παράθυρο σου ντουέτο με τη Δέσποινα Ολυμπίου και έκλεισε με το Νανούρισμα που είχε ξαναπεί στον Ιανό νομίζω, ότι έγραψε για την κόρη του.
  10. Ευχαριστούμε και εκτιμούμε την άποψη των "διακεκριμένων μελών", γι αυτό θα είμαστε εκεί τα επόμενα διήμερα με ανεβασμένη διάθεση! Αν κρατάω σίγουρα κάτι είναι η άριστη φωνητική κατάσταση, πληροφορία το λιγότερο πολύτιμη για όλους μας!!!!
  11. Να μιλήσει και ένας παρών... Αναμφίβολα το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν θεωρώ το γεγονός της βραδιάς, που συνοδεύτηκε από ονομαστική αναφορά στο φίλο Θανάση! Ομολογώ πως δεν το γνώριζα, το άκουσα στην πρόβα μισό και πίστεψα ότι πρόκειται για τραγούδι που προβάρει για κάποια επόμενη εμφάνιση! Κατα τα άλλα μια βράδια όπως την περιμέναμε, συγκινητική, ερμηνευτικά άψογη και χωρίς άλλες εκπλήξεις. Θέατρο ασφυκτικά γεμάτο και κόσμος με διάθεση,συμμετοχή και το αναπόφευκτο σουλάτσο την ώρα του προγράμματος, όπως και τις γραφικές φωνές που ζητούσαν το Αχ χελιδόνι μου και κάτι από Καζαντζίδη..... Εκτός από τα Γλυκοχαράματα, θα ξεχώριζα το Δραπέτη, το Σ´αυτόν τον κόσμο και τρεις πολύ δυνατές εκτελέσεις στο encore, στα Βασανάκι, Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά και Τα πρώτα λόγια. Παράλειψη θα ήταν να μη σταθώ στην εξαιρετική Ασπασία Στρατηγού, που μας χάρισε μια καταπληκτική ερμηνεία στο Σ´αγαπώ και απέδωσε με θαυμάσιο τρόπο τα τραγούδια της Χαρούλας!!!
  12. Πραγματικά ιστορική βραδιά, για να τη διηγείσαι και να λες όντως "ήμουν κι εγώ εκεί"!! Στις αταποκρίσεις, τις φωτογραφίες και τα βίντεο των φίλων δίνεται χαρακτηριστικά μια ιδέα από όλη την ατμόσφαιρα. Θα ήθελα να σταθώ σε μια λεπτομέρεια που με εντυπωσίασε και καθιστά σχεδόν υποχρεωτική την αποτύπωση της συναυλίας σε CD ή DVD: τις καταπληκτικές και πρωτότυπες ενορχηστρώσεις, που μαρτυρούν πολλές ώρες προετοιμασίας!! Πολλά μπράβο σε όλους και πάνω απ όλα στον μεγάλο πρωταγωνιστή της βραδιάς, τον εμβληματικό, αιώνιο έφηβο Σταύρο Ξαρχάκο!!
  13. Να ξεκινήσω με ένα "αξίωμα": Όταν ο Νταλάρας τραγουδάει Κουγιουμτζή αποτελεί από μόνο του είδηση, στην οποία δε χωρούν παρατηρήσεις για την επιλογή των τραγουδιών, τους επί σκηνής συνεργάτες, το χώρο ή οτιδήποτε άλλο. Ο Νταλάρας τραγουδάει Κουγιουμτζή και όλοι σιωπούν!! Για την ακρίβεια δε σιωπούν, ενθουσιάζονται και σηκώνουν ένα μαγαζί στο πόδι, με αντιδράσεις που παραπέμπουν σε περασμένες δεκαετίες! Για να δανειστώ την κουβέντα διπλανής μου κυρίας, μόνο αυτός μπορεί να κάνει έξαλλους μεγάλους ανθρώπους!! Και είναι αλήθεια ότι όλοι εμείς οι "μεγάλοι άνθρωποι" χάνουμε την ψυχραιμία μας και ο λόγος είναι προφανής: ο Νταλάρας τραγουδάει Κουγιουμτζή και όλοι μας πλημμυριζόμαστε από εικόνες και στιγμές από χρόνια αθωότητας, τότε που ανακαλύπταμε τους εαυτούς μας και τα τραγούδια. Όταν άκουσα, για πρώτη φορά ζωντανά και δεν έχω πάει και σε λίγα, το καπηλειό και το αν ήτανε να σ αρνηθώ, δε γινόταν διαφορετικά, έζησα ξανά την εποχή που έφηβος, με ένα γουόκμαν κολλημένο στα αυτιά, είχα λιώσει στο μπρος πίσω όλες τις κασέτες, εικοσιένα, πασχαλιές, μικρές πολιτείες, παραθύρια, για να μάθω κάθε τραγούδι, κάθε εισαγωγή και μουσική φράση, κάθε γύρισμα της φωνής του!! Αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο, που μου προσφέρει ο Νταλάρας όταν τραγουδάει Κουγιουμτζή! Δεν έχω διάθεση για καμία άλλη παρατήρηση ή σχόλια, παρά μόνο να σταθώ στην εξαιρετική φωνητική του κατάσταση και την ανεξάντλητη επί σκηνής όρεξη! Μακάρι να παίξουν και μετά το Πάσχα, να ξαναπάμε και να έρθει να δει το πρόγραμμα περισσότερος κόσμος, γιατί ο Νταλάρας τραγουδάει Κουγιουμτζή κι αυτό δε χάνεται!!!...
  14. Αν ήτανε να απ αρνηθώ και Σαν ραγίσει το ποτήρι!!!! Προβλέπονται δύσκολες στιγμές!!....
  15. Ώρα να ακουστούν και κάποια τραγούδια που δε φωτίστηκαν αρκετά όλα αυτά τα χρόνια....
  16. Ωραίο πρόγραμμα, καλή η χημεία των δύο στη σκηνή. Μπορεί ο καθένας να έχει τις αντιρρήσεις του στην επιλογή των τραγουδιών, να ήθελε να ακούσει κάτι άλλο στη θέση κάποιων, ένα είναι το σίγουρο: τέτοια τραγούδια, παιγμένα με αυτόν τον τρόπο και με αυτόν τον ήχο, σε όλη την Αθήνα μόνο εκεί που τραγουδάει ο Νταλάρας θα τα βρεις.
  17. Δεν προετοιμαστήκαμε να κρατήσουμε σημειώσεις, γιατί θεωρούσαμε ότι θα είσαι εκεί..
  18. Για εμάς που ανήκουμε σε αυτούς που όχι μόνο χειροκρότησαν αλλά κατάλαβαν μαζί, όσα διαβάσαμε ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα. Μια ερώτηση παράπονο: ενώ σχεδόν σε κάθε συνέντευξη του δεν παραλείπει να αναφέρεται με θερμά λόγια στις μεγάλες φωνές της γενιάς του, γιατί ποτέ δεν έχω δει τόσα χρόνια το αντίστροφο;;
  19. Σε όλο το βιβλίο αποτυπώνεται σε υπέρμετρο βαθμό μια βαθιά φιλία, χτισμένη πάνω σε μια πολυετή κοινή πορεία τριών ανθρώπων της ίδιας γενιάς: Νικολόπουλου, Νταλάρα και Χαρουλας. Αν και ο Νικολόπουλος έχει γράψει τραγούδια για όποιον ... τραγουδάει ελληνικά, είναι παραπάνω από προφανές ότι αυτούς τους δύο θεωρεί κομμάτι του εαυτού του. Επιβεβαιώνει πόσο ξεχωριστή και φορτισμένη ήταν η περίοδος της Πλάκας, ξεδιαλύνει το τοπίο γύρω από τις αντιδικίες για τα συνδικαλιστικά του χώρου και τις απαγορεύσεις των συνθετών, λέει την αλήθεια που υποπτευόμαστε για την ηχογράφηση του Υπάρχω, αποκαλύπτει ότι ήταν ιδέα του Ρασούλη να πει ο Νταλάρας τις κυβερνήσεις (χαρακτηριστικά αναφέρει ότι όλοι οι δημιουργοί της εποχής παρακαλούσαν να πει τα τραγούδια τους) και δίνει ένα δύο στιγμιότυπα που δεν γνώριζα και μου έκαναν εντύπωση, όπως τα ιδιαίτερα μαθήματα Αγγλικών στα καμαρίνια των Δειλινών, τα έσοδα της τρίτης παράστασης για τους μουσικούς ή οι νυχτερινές εξορμήσεις, μετά τη δική τους παράσταση, στα β´ εθνικής μπουζουξίδικα, για να ανακαλύψουν ό,τι πιο φρέσκο και άξιο κυκλοφορεί στον ευρύτερο χώρο σε φωνή ή μουσικό (κάπως έτσι προέκυψε η Γλυκερία). Στα του Καζαντζίδη αποδίδει με αξιοπρέπεια και σεβασμό τη δική του αλήθεια, μακριά από την εύκολη λύση του "οι νεκροί δεδικαίωνται". Συνολικά μου άρεσε και μου φάνηκε αρκετά αληθινή κατάθεση από έναν άνθρωπο που έχουμε ακούσει ελάχιστα τη φωνή του τόσα χρόνια.
  20. Πω πω πω τι καρδιά παραπονιάρα ήταν αυτή!!!!!!!!! Ένα δελτίο τύπου με τις νυχτερινές του εξορμήσεις μπορούμε να έχουμε???
  21. Και δική μου εντύπωση είναι ότι τα παραθύρια τα έλεγε στην πρώτη του εμφάνιση, μαζί με το ήλιε μου σε παρακαλώ και το μάνα δε φυτέψαμε
  22. Όσο περνούν τα χρόνια, κατά έναν περίεργο τρόπο, το υπόλοιπο κομμάτι καλύπτει το μουσικό, ποιος το περίμενε!!...