Bithidalaras

Members
  • Content count

    1,609
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Bithidalaras

  1. Κοίταξα σε όλες τις σελίδες για τους καλλιτέχνες και δεν είδα να έχετε αναφέρει καθόλου τον Παντελή Θαλασσινό! Κατά την άποψή μου, είναι ένας καταπληκτικός τραγουδιστής ο οποίος τιμά με την παρουσία του την ελληνική μουσική! Κάθε του δισκογραφική δουλειά είναι πολύ αξιόλογη, όπως για παράδειγμα το 'Από την Τήλο ως την Θράκη', ή το '’γιος Έρωτας'... Είναι ένας λιτός και δωρικός ερμηνευτής ενώ όπου χρειάζεται βάζει και τα κατάλληλα γυρίσματα στη φωνή του, η οποία κατά την άποψή μου μπορεί να πει πολλά είδη τραγουδιών! Το πιο σημαντικό όμως σε αυτόν τον καλλιτέχνη είναι το γεγονός ότι ανέκαθεν ήταν σεμνός, ποτέ δεν προσπάθησε να επιδειχθεί, ενώ κάθε του επιλογή, είτε αυτή πρόκειται για δίσκο, είτε για συνεργασία-συναυλία είναι προσεγμένη και πολύ ποιοτική! Προσωπικά τον θεωρώ από τους πιο ποιοτικότερους και καλύτερους καλλιτέχνες στις μέρες μας! Επίσης δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι συνθέτει και τραγούδια, και μάλιστα πολύ ωραία!
  2. Ο μεγάλος Δάσκαλος της παράδοσής μας, Χρόνης Αηδονίδης, θα διδάσκει από φέτος παραδοσιακό τραγούδι αλλά και βυζαντινή μουσική στο ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΚΩΣΤΑ ΚΛΑΒΒΑ, στην Αθήνα (Πατησίων & Τήνου 12, Αθήνα, τηλ.: 210-8217844, 8217435). Θα δοθεί δε Συνέντευξη Τύπου για τη λειτουργία των νέων τμημάτων του Ωδείου, στις 28 Σεπτεμβρίου, ενόψει μάλιστα και του γεγονότος ότι στο ίδιο Ωδείο θα διδάσκουν μουσικοί και άλλα σημαντικά ονόματα όπως αυτό του Μίμη Πλέσσα και του Μάνου Μουντάκη. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Η διεύθυνση του Κεντρικού Ωδείου σας προσκαλεί στην Press Conference που θα γίνει στην Αίθουσα Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23) την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου και ώρα 12 μ.μ., με θέμα την ίδρυση νέων τμημάτων και συνεργασιών, που στόχο έχουν την αναβάθμιση των μουσικών σπουδών στην χώρα μας, και την ένταξη της παραδοσιακής μουσικής στη ακαδημαϊκή εκπαίδευση, με υπεύθυνο του τμήματος το μεγάλο δάσκαλο της παράδοσής μας, Χρόνη Αηδονίδη. (κ. Ιάκωβος Κολανιάν σολίστ κιθάρας, κ. Γιάννης Γεωργιάδης σολίστ βιολιού, κ. Χρόνης Αηδονίδης παραδοσιακό τραγούδι και βυζαντινή μουσική, η Σχολή Κρητικής Μουσικής με υπεύθυνο τον κ. Μάνο Μουντάκη, κ. Θανάσης Ζέρβας συνθέτης-σαξοφωνίστας, και τις συνεργασίες με το London College of Μusic και το Thames Valley University, κ.α. ). Επίσης, με ιδιαίτερη χαρά θα ανακοινωθεί ότι το Ωδείο μας, εξασφάλισε για το νέο ακαδημαϊκό έτος και την συνεργασία με το διακεκριμένο συνθέτη και φίλο μας Μίμη Πλέσσα. Μετά την Press Conference θα ακολουθήσει μικρή δεξίωση. Γιώργος Ζάγκας Διοικητικός Δ/ντής Κεντρικού Ωδείου e-mail:gzagas@otenet.gr κιν.: 6945 294 195
  3. Ο νέος δίσκος του «μεγάλου ερωτικού» τραγουδιστή μας, Τόλη Βοσκόπουλου, που θα κυκλοφορήσει σύντομα από τη Virus Music, αναμένεται να αποτελέσει το μουσικό γεγονός της χρονιάς. Ο ζωντανός μύθος του ελληνικού τραγουδιού επιστρέφει με ένα δίσκο-πρόταση που περιλαμβάνει τραγούδια, τα οποία έγραψε ειδικά για τον Τόλη Βοσκόπουλο η επί χρόνια συνεργάτιδα και φίλη του Σόφη Παππά. Η μεταξύ τους χημεία τροφοδότησε, άλλωστε, στο παρελθόν το λαϊκό τραγούδι με μεγάλες επιτυχίες («Κι έλεγες», «Πόλη πεντάμορφη», «Γαλανομάτα μάγισσα» κ.α.). Αποτέλεσμα της πολύμηνης δουλειάς στο στούντιο, είναι ένας κύκλος τραγουδιών με εχέγγυα διαχρονικότητας, κάτι που ο Τόλης Βοσκοπούλας έχει κατακτήσει στη διάρκεια της 40χρονης λαμπρής καριέρας του. Η έμπνευση και η αγάπη για το λαϊκό τραγούδι συναντιούνται στο νέο δίσκο του Τόλη Βοσκόπουλου και της Σόφης Παππά «Αντίθετο ρεύμα», που φιλοδοξεί να μας οδηγήσει στο ρεύμα της ψυχαγωγίας και της μουσικής απόλαυσης! Music Corner Τώρα συγχωρήστε με που θα το πώ, αλλά αν είναι ο Βοσκόπουλος ο ζωντανός μύθος του ελληνικού τραγουδιού τότε εγώ είμαι ο Γιώργος Νταλάρας..
  4. Στην συλλογή του Βασίλη Δημητρίου-Πρώτη Εκτέλεση, υπάρχει ένα καταπληκτικό κομμάτι με τον Στράτο Διονυσίου στο πρώτο cd, που λέγεται Σεπτέμβρης του 62.. Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό, όπως και τα άλλα δύο ανέκδοτα κομμάτια του δίσκου, όπως και γενικότερα αρκετά κομμάτια δεν μπαίνουν σε cd, όταν είναι τόσο ωραία! Το συγκεκριμένο εγώ θα το έβαζα στα 5 καλύτερα τραγούδια του Δημητρίου... Απλώς πιστεύω ότι είναι άδικο ένα τέτοιο κομμάτι να μένει στην αφάνεια και άλλα να γίνονται επιτυχίες χωρίς να είναι αντάξιά του...
  5. Προσωπικά μου αρέσει ο Νταλάρας, και τον θεωρώ τον μεγαλύτερο τραγουδιστή αυτή τη στιγμή, και έναν από τους μεγαλύτερους γενικά! Το ''προσωπικά'' όμως δεν έχει σημασία! Αντικειμενικά λοιπόν, ο Νταλάρας έχει μια μεγάλη φωνή, με μεγάλη έκταση, ελαστική, με πολύ καλά γυρίσματα! Αντικειμενικά, έχει τραγουδήσει τραγούδια διαφόρων ειδών με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία! Το θέμα είναι όμως ότι τόλμησε να δοκιμάσει! Αντικειμενικά έχει ένα ρεπερτόριο πολύ μεγάλο(56 προσωπικούς δίσκους), με πολλά ποιοτικά και διαχρονικά τραγούδια και κάποια χειρότερα! Τα παραπάνω στοιχεία όμως τα έχουν και άλλοι τραγουδιστές, όπως η Αλεξίου, ο Πάριος, ο Μητσιάς, η Γαλάνη και αλλοι! Αυτά όμως που καθιστούν τον Νταλάρα τον κορυφαίο καλλιτέχνη από όλους αυτούς και τους άλλους είναι τα εξής: 1) Η φωνή του είναι η μόνη αυτή τη στιγμή, που αντέχει! Κι όχι μόνο αντέχει, αλλά είναι στα ίδια επίπεδα με παλιά, σε αντίθεση με την Αλεξίου ή τον Πάριο π.χ που δεν μπορούν να τραγουδήσουν καθόλου πια( Η πρώτη δεν τραγουδάει καθόλου, ο δεύτερος γκαρίζει ) 2) Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ είναι μουσικός με όλη τη σημασία της λέξης! Ένας τραγουδιστής πρέπει να είναι και μουσικός, να έχει μουσική παιδεία, και ο Νταλάρας είναι ο μόνος από τους θεωρητικά ΜΕΓΑΛΟΥΣ..... 3) Η Αλεξίου τραγούδησε υπέροχα τραγούδια που την καθιέρωσαν και που μας άγγιξαν! Έτσι κατάφερε να φτάσει εκεί που έφτασε! Ο Πάριος τραγούδησε τραγούδια του έρωτα κυρίως, που πάλι μας άγγιξαν, και τα οποία τον έφτασαν εκεί που είναι! Ο Μητσιάς τραγούδησε ποιοτικά τραγούδια, όπως και η Γαλάνη! Ο ΝΤΑΛΑΡΑΣ όμως, μπορεί να τραγούδησε τραγούδια ποιοτικά, τραγούδια που τον καθιέρωσαν, τραγούδια που του έφεραν τα πρωτεία, αλλά δεν έμεινε εκεί! Πείτε μου σας παρακαλώ ποιός τραγουδιστής έχει στην πορεία του, αφιερώσει τρεις δίσκους για την Κύπρο και για οποιοδήποτε Κύπρο! Πείτε μου ποιος άλλος τραγουδιστής έκανε αφιερώματα σε ανθρώπους όπως ο Τσιτσάνης ή ο Βαμβακάρης, ποιος τραγουδιστής νοιάστηκε για το παραδοσιακό ή το ρεμπέτικο τραγούδι που χάνεται σιγά-σιγά, ποιος τραγουδιστής έκανε αφιέρωμα στη Μικρά Ασία, τραγουδώντας για την προσφυγιά, για τον ξεριζωμό, για θέματα δηλαδή που μόνο εμπορικά δεν είναι! Ποιός τραγουδιστής έχει κάνει το Ελληνικό τραγούδι γνωστό στο εξωτερικό με τόσες συναυλίες; Η απάντηση είναι Ο ΝΤΑΛΑΡΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ Ο ΝΤΑΛΑΡΑΣ! Όλοι οι άλλοι σταμάτησαν εκεί που έφτασαν! Και για να μην μιλάει κανείς για συμφέροντα, στον δίσκο για τον Βαμβακάρη, τα έσοδα των πωλήσεων πήγαν σε ιδρύματα! Δίνω απλώς ένα παράδειγμα και τίποτα παραπάνω! Και, τέλος, όσο για το αν είναι ο Εθνικός μας τραγουδιστής σε εισαγωγικά, φυσικά και είναι! Αυτός τραγούδησε για την Ελλάδα, για τη Μικρασιατική καταστροφή, για την προσφυγιά, αυτός στάθηκε ενάντια στη Χούντα με τα τραγούδια του, αυτός τραγούδησε για την Κύπρο, αυτός μας θύμισε και μας θυμίζει ότι είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ! Και αυτά τα στοιχεία, που κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει, τον καθιστούν τον πρώτο των πρώτων! Εσείς τι λέτε ρε παιδιά;
  6. Παιδιά, ξέρει κανείς τι μπουζούκι έχει ο Νταλάρας;;; Οργανοποιό κτλ δηλαδή.. Επίσης, έχει μόνο ένα, αυτό που κράταγε πχ στο ΟΑΚΑ? Ή έχει περισσότερα??
  7. Ο Μάριος Φραγκούλης σε δυο μοναδικές συναυλίες στο Ηρώδειο στις 5 και 6 Οκτωβρίου, σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών 2005 δημιουργεί μια θεαματική υπερπαραγωγή στην Αθήνα , με τίτλο "MUSIC OF THE NIGHT" Ο διάσημος τενόρος ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο την προηγούμενη χρονιά και μας διηγείται σε ένα μαγικό μουσικό ταξίδι τις ιστορίες του. Σε μια λαμπερή υπέρ-παραγωγή δυο ωρών, με 90 μουσικούς και 60 άτομα χορωδία από την Νέα Όπερα της Μόσχας να τον συνοδεύει ο Μάριος Φραγκούλης θα ερμηνεύσει κομμάτια από μιούζικαλ, όπερες, καθώς και από τις τελευταίες διεθνείς δισκογραφικές του δουλειές, Sometimes I Dream και Follow Your Heart. Ο Μάριος Φραγκούλης, με το "Music of the Night" στο Ηρώδειο θα χαρτογραφήσει τα συναισθήματά του, τις εμπειρίες του και θα μας οδηγήσει σε ένα μοναδικό μουσικό ταξίδι. Την σκηνοθεσία του σόου, που αναμειγνύει δημιουργικά, συναισθήματα, κλασικές μελωδίες και μαγευτικές λυρικές φωνές, έχει αναλάβει ο σκηνοθέτης των σόου της Bette Midler και Barbra Streisand, Richard Jay-Alexander.Ο Richard Jay-Alexander έχει μεταφέρει και ως παραγωγός στο Broadway παραστάσεις όπως το Miss Saigon και το Les Miserables, και ετοιμάζει με τους συνεργάτες δυο μήνες το εντυπωσιακό σόου-κοντσέρτο, το οποίο θα κινηματογραφηθεί για την δημιουργία ενός DVD , που θα κυκλοφορήσει στην παγκόσμια αγορά τον Δεκέμβριο. Μαζί με το Μάριο Φραγκούλη θα βρίσκεται η διάσημη 16χρονη Hayley Westenra (φωτο αριστερά) που το άλμπουμ της Pure, ανέβηκε στο Top Ten pop charts, της Μεγάλης Βρετανίας, έγινε διπλή πλατίνα στην Αγγλία, πλατινένιο στην Αυστραλία, ανέβηκε στην πρώτη θέση των classical charts στο Billboard της Αμερικής και συνεχίζει να καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στις πωλήσεις! H Hayley Westenra, χαρακτηρίσθηκε από τους New York Times ως "η φωνή ενός αγγέλου επί γης" και θεωρείται το νέο μεγάλο αστέρι της classical σκηνής, και μουσικό φαινόμενο. Με εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο, η Hayley Westenra στην συναυλία θα ερμηνεύσει κομμάτια από το CD Pure, και θα συνοδεύσει τον Μάριο σε πολλά ντουέτα. Eπίσης η διάσημη σοπράνο Debora Mayers, θα ερμηνεύσει τραγούδια από μιούζικαλ, ενώ σε ρόλους έκπληξη θα εμφανισθούν οι ηθοποιοί Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης και Νίκος Ψαράς. Το μουσικό υπερθέαμα, θα γιορτάσει τα 50 χρόνια λειτουργίας του Φεστιβάλ, με ένα σόου με στοιχεία από το μιούζικαλ, όπερες, και την ποιότητα του Μάριου Φραγκούλη και των εξαιρετικών συντελεστών! ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ Four Men Productions 210-9343450 ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ Πανεπιστημίου 39 ( Στοά Πεσματζόγλου) Τηλ. 9282900
  8. Μια εκτέλεση του ''Θέλω να τα πω'' από πρόσφατη συναυλία που είχα στην Αθήνα. Τραγουδάω εγώ! :razz:
  9. Δεν έγιναν νέες ερμηνείες, εκτός από τον μισό αμανέ στο ''Προσευχή του καλού ραγιά''. Να το διευκρινήσουμε όμως Γιώργο: οτι είναι ερμηνείες του τότε, όχι ερμηνείες που σήμερα. Γιατί πολλοί το συγχέουν, μην γνωρίζοντας την τεχνολογία των πολυκάναλων. Βεβαίως και είναι ερμηνείες του τότε, και πράγματι στο άρθρο η αναφορά είναι εντελώς παραπλανητική. Ωστόσο, παρόλο που εμένα προσωπικά το πείραγμα του Νταλάρα στον δίσκο μου άρεσε απίστευτα πολύ, αντικειμενικά είναι πολύ διακριτή η παρέμβασή του στον δίσκο. Και είμαι σίγουρος ότι αν ήταν εν ζωή ο Πάνου δεν θα μπορούσε ο Νταλάρας να κάνει τίποτα τέτοιο.
  10. Δεν έγιναν νέες ερμηνείες, εκτός από τον μισό αμανέ στο ''Προσευχή του καλού ραγιά''.
  11. Φανταστικό αφιέρωμα και φανταστικά νέα! Οι μέρες συμφωνώ με την Μάρω ότι ίσως είναι πολλές, ωστόσο πιστεύω ότι γενικά θα έχει μεγάλη επιτυχία το εγχείρημα! Και μου άρεσε πάρα πολύ η επιλογή της Γλυκερίας αντί της Τσαλιγοπούλου, η οποία δεν με τρέλανε στο προηγούμενο αφιέρωμα στη Νάουσα, χώρια το μόνιμο πρόβλημά της με τις δεύτερες φωνές, που στα τραγούδια του Καλδάρα είναι πολύ απαραίτητες!
  12. Thank you Μάρω!
  13. Παιδιά, να ρωτήσω κάτι; Δεν πήγα στο Gazarte καθόλου, αλλά βλέπω τα βίντεο από τα περισσότερα τραγούδια, και έχω προσέξει ότι τα ντραμς του Αντύπα είναι πολύ ενοχλητικά στα αυτιά μου. Μου ακούγεται να παίζει πολύ υπερβολικά μερικές φορές, σαν να προσπαθεί να επιδειχθεί. Χαρακτηριστικά πρόσεξα τα ''Εφτανομά'' όπου το έσκισε εντελώς το κομμάτι, και το ''Μια στιγμή για πάντα'' στο οποίο άλλαξε τον ρυθμό σε κάποια φάση. Δεν ξέρω αν ακούστηκε καθόλου σε κάποιον αυτό το πράγμα, αλλά μέσω των βίντεο που βλέπω μου ακούγεται too much το παίξιμό του.
  14. Καλώς σας βρήκα Μάρω! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!
  15. Καλησπέρα παιδιά! Ήθελα να γράψω τις εντυπώσεις μου για τον δίσκο αυτόν, γιατί μου έχει κάνει εντύπωση γενικά! Προσωπικά, θέλω να ξεκινήσω λέγοντας πως ακούγοντας τη φωνή του Νταλάρα στον δίσκο αυτό, άκουσα έναν Νταλάρα πιο αισθαντικό, πιο βραχνό, πιο μπάσο (ίσως και επιτηδευμένα), και πιο λιτό, στοιχεία που μου άρεσαν πάρα πολύ, παρόλο που κατά γενική ομολογία η φωνή του έχει αρχίσει πλέον και ''σπάει'' αρκετά (πράγμα που ακούγεται στις ψηλές του νότες και στα βιμπράτο του). Όσον αφορά τώρα στα τραγούδια, με την πρώτη ακρόαση δεν μου άρεσε κανένα. Μετά από πολλές ακροάσεις, έχω ξεχωρίσει το ''Εγώ ήμουν εσύ'', την ''Αριστερόχειρη'', τα ''Σπίτια'', το ''Κόψε'' και το ''Εισιτήριο''. Το ''Εγώ ήμουν εσύ'' μου αρέσει πάρα πολύ σαν μουσική, σαν ερμηνεία και σαν στίχο, ωστόσο δεν μου αρέσει η ενορχήστρωσή του στην εισαγωγή και στα κουπλέ! Στο live που είδα στο youtube μου άρεσε περισσότερο. Το ''Ξέχνα τις αναμνήσεις'' δεν μου αρέσει καθόλου, και αν εξαιρέσω ίσως τους στίχους του Ελευθερίου, είναι κατά την άποψή μου ένα εντελώς ποπ κομμάτι, το οποίο ούτε στη φωνή του Νταλάρα ταιριάζει, ούτε στους στίχους ταιριάζει! Είναι κατά την άποψή μου ένα ποπ κομμάτι σαν όλα τα υπόλοιπα. Εντελώς αδιάφορο με άφησε. Το ''Κόψε'' είναι ωραίο τραγούδι, ατμοσφαιρικό, πολύ ραδιοφωνικό, ακούγεται ευχάριστα, αλλά όχι τίποτα το φοβερό, δεν σε συνεπαίρνει κιόλας. Το ''Εισιτήριο'' έχει φανταστική ενορχήστρωση, φανταστικό ριφάκι στην εισαγωγή, και γενικά είναι από τα καλύτερα του δίσκου. Και ο Νταλάρας είναι πάρα πολύ καλός, και οι στίχοι είναι πάρα πολύ καλοί και η μελωδία επίσης. Η ''Αριστερόχειρη'' για μένα είναι το καλύτερο τραγούδι του δίσκου από άποψη μουσικής, το καλύτερο τραγούδι του δίσκου από άποψη ερμηνείας, και δυστυχώς οι στίχοι του του κόβουν τη φόρα που θα μπορούσε να έχει. Εμένα προσωπικά δεν με ενοχλούν, απλώς θεωρώ ότι σε ένα τόσο υπέροχο κομμάτι, στο οποίο ο Νταλάρας δίνει ρέστα (είχα χρόνια να ακούσω τόσο αισθαντική ερμηνεία από τον Νταλάρα), και στο οποίο η μουσική είναι φανταστική, οι στίχοι δεν θα έπρεπε να είναι αυτοί που είναι. O.K, το έγραψε για τη γυναίκα του, ωστόσο είναι κρίμα, γιατί οι μισοί όταν ακούν το κομμάτι τους πιάνουν τα γέλια με το πρώτο δίστιχο και το σταματάνε, και οι άλλοι μισοί το ακούνε όλο και το συμπέρασμα είναι το ίδιο. Ότι με άλλους στίχους αυτό το κομμάτι θα έγραφε ιστορία. Το ''Στον κόσμο σου'' με αφήνει παγερά αδιάφορο και ως μουσική, και ως στίχο. Το ''Απόψε'' επίσης με αφήνει παγερά αδιάφορο, και θεωρώ ότι αν δεν ήταν ο Νταλάρας να το σώζει λίγο, θα ήταν ένα ακόμα ψευτολαικό κομμάτι της εποχής. Επίσης, η ενορχήστρωση στο κουπλέ μου θυμίζει Φώσκολο. Το ''Τσάμικο'' έχει ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση, ωραία φωνητικά, και ως εκεί. Τίποτα παραπάνω, ούτε στο στίχο, ούτε στη μουσική, ούτε στην ερμηνεία. Τα ''Σπίτια'' είναι πάρα πολύ ωραίο κομμάτι! Μου αρέσει πάρα πολύ η μουσική του, οι στίχοι του είναι ok, και η ενορχήστρωση είναι πάρα πολύ ωραία. Ο Νταλάρας το ερμηνεύει τέλεια, και τα φωνητικά που κάνει η κοπέλα (συγγνώμη, αλλά δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή το όνομά της) το ανεβάζουν πολύ το κομμάτι. Το ''Τι θα πει έτσι είναι'', τέλος, μου φαίνεται απεγνωσμένη προσπάθεια να χωρέσουν σε ένα κομμάτι τα πάντα. Δεν ξέρω αν προσπάθησαν να αντιγράψουν στοιχεία από το ''Mad about you'', που είχε επιτυχία τότε, αλλά αυτό που κατάφεραν ήταν ένα όμορφο κουπλέ, με ωραία ενορχήστρωση να το συνοδεύει, και ένα παράτερο, άσχημο κατά την άποψή μου και ζορισμένο ρεφραίν, το οποίο και ενορχηστρωτικά είναι πολύ άδειο. Το κομμάτι αυτό μπάζει πολύ στο ρεφραίν, και είναι κρίμα γιατί οι στίχοι ως concept είναι πολύ καλοί. Πολύ ωραία τα φωνητικά της Noa επίσης. Γενικότερα, θεωρώ πως στα περισσότερα τραγούδια, οι ενορχηστρώσεις του Αντύπα μπάζουνε (κρίμα που δεν συμμετείχε και ο Νταλάρας στην ενορχήστρωση), και μου βγάζει ο δίσκος μια εντύπωση ότι κάποια κομμάτια δουλευτήκανε πολύ στο στούντιο, και άλλα έγιναν πρόχειρα. Υπάρχουν πολλά κενά διαστήματα σχεδόν σε όλα τα κομμάτια, που θα μπορούσαν να υπάρχουν γεμίσματα, και όλα σχεδόν τα κομμάτια τελειώνουν απότομα, κάτι που δεν μου άρεσε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η συνεργασία Νταλάρα - Αντύπα, για μένα δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που είχα. Τέλος, είναι κρίμα που το μόνο από όλα τα κομμάτια, το οποίο θα μπορούσε να μείνει και να τραγουδιέται για χρόνια (βλέπε Αριστερόχειρη) έχει έναν στίχο που δεν του το επιτρέπει. Θα μπορούσε από μόνο του αυτό το τραγούδι να σώσει όλο τον δίσκο. Έναν δίσκο ο οποίος, αν δεν ήταν ο Νταλάρας, θα ήταν πολλά επίπεδα παρακάτω κατά την άποψή μου. Υ.Γ: Επειδή άκουσα τον Αντύπα να λέει ότι έχει ξαναβρεί τον ροκ εαυτό του τελευταία, θέλω να πω πως το να βάζεις μια ηλεκτρική κιθάρα να παίζει ακκόρντα και να κάνει γεμίσματα, δεν κάνει ένα κομμάτι ροκ.
  16. Ας κάτσουμε τότε ρε Ελίνα στα σπίτια μας, να τρώμε στη μάπα ό,τι μέτρο μας επιβάλλουν, χωρίς να αντιδράμε, γιατί αν αντιδράσουμε θα γίνουμε λαϊκιστές, ή γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα να αντιδράσουμε, επειδή όταν πέρναμε λεφτά δεν μιλάγαμε. Αν σκέφτονταν έτσι όλοι διαχρονικά, δεν θέλω να σκέφτομαι τις συνέπειες. Και ο Νταλάρας ας κάτσει στην αμηχανία του (την οποία δεν ξέρω από που κι ως που θεωρείς δεδομένη) κι ας μην κάνει τίποτα γιατί μέχρι τώρα έκανε αρκετά, και βρίστηκε κιόλας για ό,τι έκανε. Εγώ δεν θυμάμαι όταν τα έκανε όμως να βγήκε κάποιος από εμάς και να είπε ότι θα ήταν καλύτερα να μην κάνει τίποτα για να μην τον βρίζουν. Μας άρεσε και μας εξέφραζε με τις πράξεις του τότε. Τώρα όμως είναι καλύτερα που δεν μιλάει... Αυτοί που τον κριτίκαραν και τον χλεύαζαν τότε, δεν θα μείνουν στην ιστορία. Στην ιστορία θα μείνει ότι ο Νταλάρας πρωτοστατούσε πάντα σε κοινωνικούς αγώνες και σε εθνικά θέματα. Όπως επίσης θα μείνει στην ιστορία και η αδιαφορία του δημοσίως για ό,τι συμβαίνει σήμερα, καθώς και η απώλεια του κοινωνικού και λαϊκού ερείσματος που είχε κάποτε. Επίσης, προτιμώ να βγαίνει ο Μίκης και να είναι λαϊκιστής, όπως λες, παρά να μην έβγαινε καθόλου, γιατί κι αυτός έχει κάνει πολλά μέχρι τώρα.. Ας συνεργαστεί λοιπόν με τον Χατζηγιάννη. Όσοι πάμε να τον ακούσουμε, γιατί εγώ προσωπικά δεν ξέρω αν θα μπορώ να πάω εκείνη την περίοδο, θα περάσουμε καλά, θα ακούσουμε πάλι τον Νταλάρα, αλλά δεν θα μας μείνει τίποτα ουσιαστικό από αυτή τη συνεργασία. Σε αντίθεση με τόσες και τόσες εμφανίσεις και συνεργασίες του παρελθόντος που μπορώ να τις βλέπω κάθε μέρα και να μη βαριέμαι.. Όσο για την γυναίκα του Νταλάρα, δεν θέλω να ξανασχολιάσω. Αυτά κι από μένα, δεν έχω κάτι άλλο να γράψω.
  17. Καταρχάς δεν επιβάλλουμε τίποτα σε κανέναν. Εκφράζουμε τις απόψεις μας. Από κει και πέρα, μου φαίνεται πως κοροϊδεύετε τους εαυτούς σας όσοι πιστεύετε ότι ο Νταλάρας δεν ξέρει τι να πει, ή τι να κάνει, ή δεν έχει σχηματίσει δική του πεποίθηση για το τι είναι σωστό.. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μια προσωπικότητα σαν τον Νταλάρα, παρατηρεί τα τεκταινόμενα μη έχοντας μια άποψη. Αυτή την άποψη λοιπόν που σίγουρα, κατ' εμέ, έχει, θεωρώ πως είναι υποχρέωσή του, ΑΤΥΠΗ, το ξαναλέω, να την καταθέσει δημόσια. Όπως και τυχόν σκέψεις που μπορεί να έχει για το τι θα έπρεπε να γίνει. Το πως θα το κάνει αυτό, είναι δικό του θέμα. Ας δώσει μια συνέντευξη, ας κάνει μια εμφάνιση στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, ας δώσει μια συναυλία, ας κάνει ό,τι θέλει. Αλλά να κάνει κάτι. Δεν είπα ούτε να πετάει πέτρες ούτε νεράτζια. Ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Ελληνικού Πολιτισμού, έχει υποχρέωση να είναι παρών στη σημαντικότερη κρίση και διακινδύνευση του Ελληνικού έθνους, στις τελευταίες δεκαετίες. Κι αν δεν θέλετε να βγει για να μην κατηγορηθεί για το ο,τιδήποτε, για μένα είναι καλύτερα να χαλάσει το προφίλ του όντας παρών, παρά μέσω της σιωπής του και της αφάνειάς του.
  18. Όπως είχε πει και ο Σταύρος Κουγιουμτζής: ''Η τέχνη, σε περιπτώσεις που κινδυνεύει ένα έθνος, θα πρέπει να αφήνει τον προορισμό της, και να βοηθάει στην επιβίωση του έθνους''. Τότε, ήταν ο Θεοδωράκης, ο Μαρκόπουλος, ο Λοϊζος, ο Κουγιουμτζής κ.α. Τώρα, οι μόνοι που έζησαν και πρωταγωνίστησαν εκείνη την περίοδο, είναι οι τραγουδιστές αυτών των κομματιών, καθώς και λίγοι εναπομείναντες συνθέτες-στιχουργοί. Όπως είναι θεμελιώδης υποχρέωση των νέων καλλιτεχνών να στηρίζουν με το έργο τους τους κοινωνικούς αγώνες και τα προβλήματα που βιώνουμε, έτσι είναι και υποχρέωση της παλιάς φουρνιάς, η οποία έχει και μεγαλύτερο λαϊκό έρεισμα, να πρωταγωνιστεί ή τουλάχιστον να παρεμβαίνει. Ο Νταλάρας, από τη γενιά του, είναι αυτός που πρωτοστατούσε μέσω των τραγουδιών του, της προσωπικότητάς του και των έργων του, σε κάθε ανάλογη περίοδο, όπως αυτή που βιώνουμε τώρα. Είναι χρέος του να το κάνει και τώρα. Και μάλιστα ενεργά. Για την κυρία Νταλάρα, δεν ξαναεκφέρω γνώμη. Τα είπα.
  19. Μπορεί Αποστόλη να τα ισοπεδώνω, μπορεί να είμαι υπερβολικός.. Απλώς ειδικά σε αυτή την περίοδο, το νέο της συνεργασίας με τον Χατζηγιάννη με εκνεύρισε πάρα πολύ, για την ανουσιότητά του. Είσαι ο Γιώργος Νταλάρας! Είσαι ο μεγαλύτερος εν ζωή Έλληνας καλλιτέχνης και μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του χώρου αυτού κι όχι μόνο.. Αυτή η θέση που δικαίως έχεις κερδίσει, απαιτεί, εκτός από το χαβαλέ που φυσικά έχεις δικαίωμα να κάνεις, και που κάνεις (με ρεμπέτικα, αφιερώματα κτλ), και καίριες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες. Όχι συνεργασίες με τον επίσημο τραγουδιστή της Cosmote.
  20. Για να συμπληρώσω και κάτι τελευταίο, εμένα δεν με ενδιαφέρει να γίνει μια ωραία συναυλία, με ωραίες επιλογές τραγουδιών, και ίσως ωραίες εκτελέσεις, ακόμα και από τον Χατζηγιάννη. Δεν μ' ενδιαφέρει να ψυχαγωγηθώ.. Να ψυχαγωγηθώ μπορώ με χίλιους δυο τρόπους, και οπωσδήποτε σε πολλά μουσικά σχήματα, και ακόμα καλύτερα σε πιο μικρά μαγαζάκια.. Το πρώτο πράγμα που μ' έκανε να ακούσω Νταλάρα και με έβαλε στο μικρόβιο του Γιώργου, ήταν πως ό,τι άκουγα από αυτόν, ό,τι συναυλία έκανε, όποια πρωτοβουλία έπαιρνε, είχε πάντα κάτι το καινούργιο, είχε μια πρόταση, και οπωσδήποτε είχε χαρακτηριστικά.... Νταλάρα! Τα αφιερώματα είναι πολύ καλά, θεωρώ πως επιτελούν έργο, καθώς γίνονται γνωστά πολλά κομμάτια σε νεότερες γενιές, ωστόσο στην περίοδο που είμαστε, αυτό που χρειάζεται είναι ένα ηλεκτροσόκ. Αυτό μπορεί να το προσφέρει πρώτα απ' όλα η τέχνη, η οποία και ήταν πάντα το άρμα πάνω στο οποίο ο κόσμος εναπόθετε τις ελπίδες του και με το οποίο εκφραζόταν. Η απουσία του Νταλάρα από πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ''ηλεκτροσόκ'' εμένα με απογοητεύει.. Στο κάτω κάτω της γραφής, αν δεν θέλει αυτός να τραγουδήσει πχ κομμάτια με κοινωνικό περιεχόμενο, ή ο,τιδήποτε που θα αποτελούσε πρόταση, ας βοηθήσει με το όνομά του και την εμβέλειά του να γίνουν μαζικά γνωστοί άνθρωποι που το αξίζουν. Το έκανε πάντα αυτό, ας το κάνει και τώρα. Η Αφροδίτη έχει απόλυτο δίκιο... Ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, ο Γιάννης Χαρούλης, οι Βωξ, ο Ρους, άλλα ονόματα όπως ο Δημήτρης Καρράς, ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, η Μαρία Παπαγεωργίου... Όλοι αυτοί είναι μερικά παραδείγματα από καλλιτέχνες με τραγούδια καταπληκτικά, με άποψη, που άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, χρειάζονται μια ώθηση προς μια ευρύτερη καταξίωση.. Ο Νταλάρας ανέκαθεν έδινε αυτή την ώθηση.. Ας το κάνει και τώρα. Όχι να συνεργάζεται με έναν τραγουδιστή ο οποίος δεν έχει να πει τίποτα ουσιαστικό, και ο οποίος δεν διαφέρει σε τίποτα από άλλους της φουρνιάς του που απλά προσπαθούν να βρίσκονται στα ραδιόφωνα και να έχουν airplay με τραγουδάκια της σειράς. Και μάλιστα σε έναν χώρο όπως το Παλλάς...
  21. Ο Χατζηγιάννης είναι στο ίδιο βεληνεκές αυτή τη στιγμή, με τραγουδιστές όπως ο Κιάμος, ο Ρέμος και αρκετοί άλλοι. Στα μαγαζιά και στα μπαρ παίζεται πολύ λιγότερο απ' ό,τι παλιότερα. Ο Χατζηγιάννης πέρασε τη φάση της μεγάλης του δόξας για ένα διάστημα 5 χρόνων, και αυτό ήταν. Εδώ και 2 χρόνια έχει μεγάλη πτώση στα πάντα. Πρώτα απ' όλα στα τραγούδια που βγάζει.. Ο Μπάσης και ο Κότσιρας είναι ανώτεροι τραγουδιστές φωνητικά του Χατζηγιάννη. Ο πρώτος συμφωνώ ότι δεν έχει καλλιτεχνική παραγωγή άξια αναφοράς, ωστόσο ο δεύτερος έχει τραγουδήσει πάρα πολύ όμορφα κομμάτια, και σε διάστημα μεγαλύτερο από αυτό του Χατζηγιάννη.. Είχε κι αυτός δηλαδή την περίοδο της μεγάλης δόξας που είχε αργότερα και ο Χατζηγιάννης. Και οι δύο επίσης, είναι πολύ πιο συμβατοί με το ρεπερτόριο του Νταλάρα. Από κει και πέρα, ο Μάλαμας είναι ένας φανταστικός καλλιτέχνης, του οποίου τα τραγούδια ο Νταλάρας πάντα τα λέει τέλεια, και έχει ένα τεράστιο κοινό στον χώρο του έντεχνου, για τον οποίο ενδιαφερόταν ανέκαθεν ο Νταλάρας. Μια τέτοια συνεργασία θα ανέβαζε πραγματικά τις μετοχές του στο νέο έντεχνο της ελληνικής μουσικής. Ο Μάλαμας τονίζω ότι ίσως είναι ο μόνος καλλιτέχνης νεότερης γενιάς (από αυτή του Νταλάρα) που ό,τι κι αν κάνει, έχει σταθερό κοινό, και γεμίζει θέατρα και χώρους συναυλιακούς. Ο Θαλασσινός επίσης θα ήταν μια πολύ καλή προοπτική.. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Πασχαλίδης, ο Χαρούλης, ο Γιώργος Ρους (που έχει πολύ ωραία κομμάτια), οι Βωξ, οι Χαϊνηδες... Τόσοι και τόσοι.. Επίσης, υπάρχουν πολλοί νέοι τραγουδιστές και ωραία συγκροτήματα, οι οποίοι βγάζουν όμορφα τραγούδια, και μάλιστα με κοινωνικό περιεχόμενο αρκετά απ' αυτά. Θα μπορούσε, όπως και με τους Πυξ Λαξ, και με τους Τερμίτες, και με τους Συνήθεις ύποπτους, να παρουσιάσει ένα τέτοιο πρόγραμμα, με κύρια παρουσία τη δική του, και κάποιο από αυτά τα συγκροτήματα να συμμετέχουν. Αυτοί είναι λίγοι από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να κάνει αυτό το μπάσιμο στο οποίο αναφέρεσαι Αντώνη. Το να τραγουδήσει με τον Χατζηγιάννη, για μένα, αποτελεί μια εντελώς άστοχη επιλογή από όλες τις απόψεις (το ίδιο και ο χώρος που επέλεξαν). Εντυπωσιασμού κίνηση είναι, και χωρίς την ουσία που είχαν οι συνεργασίες του Νταλάρα μέχρι πριν κάποια χρόνια.
  22. Διαφωνώ κάθετα με το θέμα ''κάνει το κέφι του'' άρα συνεργάζεται με όποιον θέλει, και τραγουδάει ό,τι θέλει. Φυσικά και μπορεί να κάνει ό,τι θέλει ο Νταλάρας, αλλά κάθε του πράξη έχει ένα συγκεκριμένο αντίκτυπο στην εικόνα του. Το αντίκτυπο από τη συνεργασία του με τον Χατζηγιάννη είναι κακό στην πολλή μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου. Αυτόν μπορεί να μην τον νοιάζει. Εμένα με χαλάει. Γιατί το κέφι του εγώ ήξερα ότι είναι τα ρεμπέτικα, τα σμυρναίικα, τα δημοτικά ίσως, όχι τα ποπάκια. Μπορεί να πέφτω έξω. Προσωπικά δεν προσδοκώ ούτε την ''ρεπετισιόν'' που είπε ο Γιάννης, ούτε όμως και να βγάζει δίσκους απλά για να βγάζει. Τραγούδια καινούργια,τα οποία θα μπορούσε να τραγουδήσει, έχει. Έχει του κόσμου τα ανέκδοτα, πρέπει να του προτείνουν άπειρα τραγούδια γενικότερα. Απλά δεν τον ενδιαφέρει να βγάζει ωραία κομμάτια? Αυτό δεν μπορώ να καταλάβω. Πάει να χτυπήσει πιο νεανικό κοινό? Δεν ξέρω. Τέλος, ο Χατζηγιάννης και ο Ρέμος είναι συνεργασίες όμοιες των οποίων ο Νταλάρας δεν έχει ξανακάνει στο παρελθόν. Μη συγκρίνουμε τώρα τις Τρύπες με τον Χατζηγιάννη.. Μιλάμε για ένα πλήρως εμπορικό τραγουδιστή, ο οποίος με εξαίρεση τα 2-3 πρώτα cd του, τραγουδάει μόνο βλακείες. Και μάλιστα η φωνή του έχει κλατάρει και λίγο από πέρυσι.. Το να συνεργάζεται με τον Χατζηγιάννη, είναι να σαν να συνεργαζόταν το 80 με τον Πανταζή ή με τον Καρβέλα.. Μην τρελαθούμε και τελείως.