Eleni

Members
  • Content count

    327
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Eleni

  1. I'm holding in my hands the new version of the "Mikra Asia" cd, "Digitally Remastered" as it writes The only thing I don't really like in this version is that it doesn't mention anywhere when the first recording was made neither who the musicians were nor who made the orchestration, the second voice, etc I think this information should be given not only for a piece of art like this.. but also for every music product! Anyway While reading the essential and meaningful words of Lefteris Papadopoulos in the booklet inside, I thought to write it down and share it without you Only, I won't translate, as I will need hours and hours and it's not "easy" to express correctly the meaning of Papadopoulos' words in English So, about three decades after the first release of the album "Mikra Asia", Lefteris Papadopoulos writes about this work of Apostolos Kaldaras and Pythagoras: Πιστεύω ότι δύο είναι τα σημαντικότερα έργα του Απόστολου Καλδάρα: Η "Μικρά Ασία" και ο "Βυζαντινός Εσπερινός". Τους στίχους της "Μικράς Ασίας" τους έχει γράψει ο Πυθαγόρας. Τους στίχους του "Βυζαντινού Εσπερινού", εγώ. Αν με ρωτούσαν όμως ποιό από τα δύο έργα προτιμώ, θα απαντούσα χωρίς δισταγμό: τη "Μικρά Ασία". Η "Μικρά Ασία" πριν απ'όλα, έχει ένα καταπληκτικό θέμα. Κι αυτό το θέμα, δεν αφορά μόνο τους Μικρασιάτες, τους Πόντιους, τους Κωνσταντινουπολίτες κ.λ.π. Αφορά όλους τους Έλληνες. Και τα εκατομμύρια των παιδιών, που είχαν πρόσφυγες γονείς και τώρα έχουν γίνει κι αυτά πατεράδες και παππούδες, αλλά και τους Πελοποννήσιους και τους Αθηναίους και τους Θεσσαλούς και τους Μακεδόνες και τους νησιώτες και τους Ηπειρώτες και τους Θράκες-τους πάντες. Διότι το '22, η Μικρασιατική καταστροφή, ήταν ένα συνταρακτικό γεγονός, από κάθε πλευρά. Ένα συνταρακτικό γεγονός που άλλξε ουσιαστικά και καίρια την Ελλάδα. Ο Απόστολος Καλδάρας , δεν ήταν μόνο ένας μεγάλος λαϊκός συνθέτης. Επίγονος της παλιάς φρουράς (Βαμβακάρης, Μπαγιαντέρας, Τούντας) και "συμπολεμιστής" του Παπαϊωάννου, του Τσιτσάνη, του Χιώτη, του Χατζηχρήστου, του Μητσάκη, ήταν και ένας άνθρωπος που διάβαζε. Μελετούσε. Και ήταν και στρατευμένος. (Ένα παράδειγμα: υπήρξε από τους πρώτους συνδικαλιστές , στον κλάδο των μουσικοσυνθετών). Ανήσυχος, "επαναστατικός" , ευφυής και ανυποχώρητος, όταν πίστευε πως έχει δίκιο, ποτέ δεν αρκέσθηκε στα "τρόπαια" των σημαντικών τραγουδιών που είχε γράψει. ("Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι", "Εβίβα ρεμπέτες", "Είμαι ένα κορμί χαμένο", "Ένα τραγούδι απ' τ' Αλγέρι", "Η φαντασία", "Μάγκας βγήκε για σεργιανι", "Μένα με λένε Περικλή", "Ρίξε στο γυαλί φαρμάκι", "Στου Αποστόλη το κουτούκι", "Συ μου χάραξες πορεία", κ.α.) Ήθελε πάντοτε να πάει "το πράγμα παραπέρα" και αποφάσισε να καταπιαστεί με ένα εξαιρετικά φιλόδοξο, αλλά και εξαιρετικά δύσκολο ζήτημα. Το 1922. Συναισθηματικά, γι'αυτή την επιλογή, πιθανόν να επηρεάσθηκε από το γεγονός ότιστη γειτονιά που μεγάλωσε, στα Τρίκαλα, έκανε παρέα κυρίως με "προσφυγάκια" και είδε από κοντά και έζησε το δράμα των προσφύγων. Ουσιαστικά, όμως, σπρώχτηκε να γράψει τη "Μικρά Ασία" επειδή πίστευε ότι πρέπει να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο μουσικό έργο, ένα έργο με τραγούδια, γι'αυτή τη συγκλονιστική εθνική περιπέτεια. Τα περισσότερα τραγούδια του, ο Καλδάρας, τα ξεκινούσε από τη μουσική: έγραφε τη μελωδία και κατόπιν αναζητούσε τους στίχους, που, πολλές φορές, ήταν δικοί του. Το ίδιο πιθανολογώ πως έκανε και με τη "Μικρά Ασία". Ασφαλής ένδειξη γι'αυτό, το ότι έτσι γράψαμε το "Βυζαντινό Εσπερινό". Εν πάσει περιπτώσει, στιχουργό για την περίπτωση της Μικράς Ασίας, ο Kαλδάρας επέλεξε τον Πυθαγόρα. Και, κατά την άποψή μου, έπραξε άριστα. Διότι ο Πυθαγόρας ήταν ο πιο κατάλληλος, για να γράψει ένα καθαρά λαϊκό έργο, χωρίς να παρεισφρύσουν στους στίχους του "φιλολογικές κορώνες", που και το ύφος του έργου θα νόθευαν και θα γίνονταν λιγότερο κατανοητές από το μεγάλο κοινό. Ο Πυθαγόρας, ως την εποχή της "Μικράς Ασίας", ήταν ένας στιχουργός που είχε στο ενεργητικό του έναν τεράστιο αριθμό επιτυχιών. Στα δέκα τραγούδια που έγραφε, τα τρία τουλάχιστον, γίνονταν σουξέ! Σε βαθμό, που όλες οι εταιρίες δίσκων, να επιζητούν τη συνεργασία του και να τον αμείβουν πλουσιοπάροχα. Οι συνθέτες όμως που δούλευαν μαζί του δεν ήταν οι λεγόμενοι "έντεχνοι"(Μόνο με το Λοϊζο συνυπέγραψαν δύο τραγούδια, στο δίσκο "Τα τραγούδια της Χαρούλας" ). Ήταν οι λαϊκοί. Και απ'αυτούς, πρωτίστως, ο Kαλδάρας. Με τη "Μικρά Ασία", όμως, ο Πυθαγόρας πέρασε σε ένα άλλο επίπεδο. Γιατί το έργο αυτό, με την αποφασιστική δική του συμβολή, βρέθηκε στα χείλη όλων των Ελλήνων και ο δίσκος, φυσικά, εμπορικά, εκτοξέυτηκε στα ύψη. Δεν υπήρχε δισκοθήκη που να μην έχει τη "Μικρά Ασία", τη δεκαετία του '70. Από τότε όμως έχουν περάσει πολλά χρόνια. Στις δισκοθήκες της νεολαίας, αμφιβάλλω αν υπάρχει το έργο. Ένα έργο πλούσιο, χυμώδες, ουσιαστικό και προπαντός έντιμο. Οι μελωδίες που έγραψε ο Καλδάρας, οι στίχοι που έγραψε ο Πυθαγόρας, οι ενορχηστρώσεις που δεν έχουν κανένα ψεύτικο, "φιλολογικό" στοιχείο, μαζί φυσικά, με τις έξοχες ερμηνείες από το Γιώργο Νταλάρα και τη Χαρούλα Αλεξίου, έδωσαν στη "Μικρά Ασία" ένα ειδικό βάρος τέτοιο, που σπανίως συναντάμε σε ελληνικούς δίσκους. Με πιο απλά λόγια: έκαναν το δίσκο από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του περιζήτητο και λίγο καιρό αργότερα, κλασικό. Γι' αυτό και υποστηρίζω ότι η "Μικρά Ασία" πρέπει να πάρει τη θέση της και στις δισκοθήκες της νεολαίας- μιας νεολαίας, ασφαλώς, που ενδιαφέρεται για το λαϊκό τραγούδι, στις καλύτερες στιγμές του. Η "Μικρά Ασία" είναι ένας πολύτιμος δίσκος, γιατί όπως είπα, σφραγίζεται και από δύο υπέροχους ερμηνευτές. Το Γιώργο Νταλάρα και τη Χαρούλα Αλεξίου. Και θα πρεπει εδώ να σημειωθεί, ότι μέσα απ'αυτό το εργο ανοίγει ουσιαστικά τα φτερά της η Αλεξίου- μια τραγουδίστρια από τις πιο σημαντικές των τελευταίων 50 χρόνων. Το κύριο βάρος της ευθύνης από πλευράς ερμηνείας πέφτει στους ώμους, ασφαλώς, του Γιώργου Νταλάρα. Που, από εκείνη την εποχή, ύστερα από αλλεπάλληλες επιτυχίες του Κουγιουμτζή, του Λοϊζου, αλλά και του Καλδάρα, δείχνει ότι είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής στην ωριμότητά του, ένας τραγουδιστής που ελέγχει πλήρως τα εκφραστικά του μέσα και δίνει στο τραγούδι του, το βάθος, την ποιότητα, αλλά και την δροσιά που το απογιώνουν. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι ερμηνείες όπως του Νταλάρα και της Αλεξίου, σπάνια αξιώνονται ελληνικοί δίσκοι. Και θέλω να προσθέσω ότι τα τραγούδια: "Μες στου Βοσπόρου τα στενά", "Δυο παλικάρια απ'τ' Αϊβαλί", "Η Σμύρνη", "Γιορτή Ζεϊμπέκηδων", "Πήρε φωτιά το Κορδελιό" , και "Μαρμαρωμένος βασιλιάς", είναι διαμάντια του λαϊκού πενταγράμμου! ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Detailed analysis and very useful information about how this cd was first realeased, don't you think? To add to Mr. Papadopoulos' words about the first recording of the cd, I heard on Melodia Radio yesterday from a man that participated in that first recording (his firstname was Yiannis, they didn't say his last name and I don't remember if he said what his role was), the confirmation that all the sounds were natural sounds. For example, using two real bells produced the ringing of the bells in the song "ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ"!! About Dalara, he said, he was already a very "hard working man"! He used to arrive at the studio earlier than everyone else and left last! He was playing many instruments and he was also making the second voice when needed! Anyway, after all this analysis, and since we know the songs of this album, we can easily understand the meaning of this work for the history of Greek song. Mainly, we know very well that these songs touch our hearts straightly and maybe this is the most important!
  2. Πρόκειται για τις κυρίες Λίντα Ζαφειροπούλου και Έλενα Διάκου και την εκπομπή "Καλεσμένοι της γης"που μεταδίδεται καθημερινά Δευτέρα έως Πέμπτη 8 με 9 το βράδυ. Λοιπόν, εγώ λέω να κάνουμε ένα "ντου" με τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματά μας απόψε στο Δεύτερο, να τους πούμε εμέις ποιός λέει καλύτερα το "Ανεμολόγιο" και ποιός δικαιολογείται να συνεργάζεται με ποιούς!! Αντε μπράβο! Βρε παιδιά, τί θα κάνουμε τώρα δηλαδή, θα τα βάζουμε με τον καθένα που έχει διαφορετική άποψη ή θα αναστατωνόμαστε κα θα θυμώνουμε επειδή εκφράζονται με μομφές και ειρωνία εναντίον του Νταλάρα; Σε δημοκρατική χώρα θέλω να πιστεύω ότι ζούμε, άρα ο κάθένας μπορεί να έχει την άποψή του και να την εκφράζει. Βέβαια, όταν κανείς έχει δημόσιο βήμα, λογικό είναι ότι θα πρέπει να προσέχει περισσότερο τί λέει και μάλιστα θα πρέπει να έιναι σε θέση, αν μη τί άλλο, να στηρίξει αυτό που λέει με επιχειτήματα. Αν δεν το κάνει, απλά εκτίθεται και χάνει την αξιοπιστία του. Στο κάτω κάτω, ποιές είναι οι εν λόγω κυρίες, ώστε θα πρέπει να λαβω εγώ ή ο καθένας μας σοβαρά υπόψιν τη γνώμη τους; Γιατί δηλαδή να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η δική τους θέση; Έτσι όπως την εκφράσανε μάλιστα, ειρωνικά και με κακεντρέχεια, μάλλον το αντίθετο της υπευθυνότητας και της σύνεσης εμπνέουν. Μην ανησυχείς Νεφέλη μου, άσε να δούμε τί θα λένε μετά το τέλος της συνεργασίας Νταλάρα-Ρέμου!
  3. Αυτό είναι και μια δική μου μεγάλη απορία σε πληροφορώ! Και όχι μόνο για τις ελλιπείς επιλογές που δίνονται στους Θεσσαλονικείς ειδικά, αλλά στο σύνολο των Ελλήνων που ζουν σε επαρχιακές πόλεις! Ασ' το καλύτερα, έχει τόσο βαθιές ρίζες και τόσες προεκτάσεις αυτό το θέμα, ώστε δε θα βγάλουμε άκρη.. Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση και οπωσδήποτε η κατάσταση αυτή προδίδει μια χώρα δύο ταχυτήτων και αυτό το εννοώ γενικά, όχι μόνο ως προς τα πολιτιστικά! Και δυστυχώς, δε φαίνεται να υπάρχει βούληση άνωθεν για να αλλάξουν τα πράγματα.. Πονεμένη ιστορία αγαπητέ Γιάννη.
  4. Πάντως, από το site του σταθμού www.984fm.gr μπορείτε και εσείς να τον ακούσετε live. Όσο για το ότι όλα γίνονται από σας, δε θα το σχολιάσω, γιατί μετά θα λέτε για τους σνομπ Αθηναίους που δεν το παραδέχονται... Πάντως, άμα σας "βομβαρδίζανε" κι εσάς καθημερινά με πλήθος θεαμάτων, ακροαμάτων και κάθε λογής δρώμενων οσον αφορά στις τέχνες και τα γράμματα, θα φρικάρατε και κάποια στιγμή θα λέγατε: "Βοήθεια, δε θέλω άλλο!" Επικεντρωνεις λοιπόν την προσοχή σου σε ελάχιστα και καλά, γιατί ούτως ή άλλως, όσο και να προσπαθήσεις να παρακολουθήσεις αυτά που σου αρέσουν, είναι φύσει αδύνατο να τα προλάβεις όλα.Στην πραγματικότητα, δεδομένων των ρυθμών ζωής εδώ, προλαβαίνεις ελάχιστα. Και η αίσθηση της απώλειας είναι πολύ έντονη όταν ξέρεις ότι λαμβάνει χώρα κάτι που σου αρέσει, αλλά εσύ δεν μπορείς να είσαι εκεί. Οπότε, μερικές φορές προτιμάς την εκούσια συνειδητή άγνοια από την οδυνηρή γνώση. Καταλάβατε, καθόλα αγαπητοί μου Θεσσαλονικείς; Τουλάχιστον, για μένα αυτός είναι ο λόγος που δε φροντίζω να μαθαίνω όλα όσα γίνονται και δε γίνονται στην πρωτεύουσα. Διότι πρόκειται περί "οργίου" δρώμενων. Κάθε μέρα και νύχτα να είσαι διαθέσιμος - χρονικά και οικονομικά - δεν τα προλαβαίνεις! Πρέπει να ζεις μόνο γι'αυτά!
  5. Ετσι φαινεται! Από Αθηναίο περίμενα απάντηση, αλλά... Ευχαριστώ βρε Μάκη, να'σαι καλά! Και μία απορία, πιάνει η Θεσσαλονίκη Αθήνα 9.84;
  6. Στο μεταξύ, εγώ για άλλο λόγο πρωτοεπισκέφτηκα σήμερα αυτό το topic, και αλλού κατέληξα... Ας επανέλθω λοιπόν στον αρχικό σκοπό μου. Το θέμα της εκπομπής ήταν ο Μάνος Ελευθερίου και όχι ο Νταλάρας, σωστά; Ξέρει μήπως κανείς ποιά μέρα και ώρα κάνει εκπομπή στον 9.84 ο Ελευθερίου; Ευχαριστώ!
  7. Σ'αυτό συμφωνώ, έχεις δίκιο, αλλά σκέψου ότι η συγκεκριμένη εκπομπή δεν ήταν αφιερωμένη σ'εκείνον, όπως η εκπομπή της Σεμίνας... Και εν πάση περιπτώσει, αφού τον είδες στη Σεμίνα, 2 φορές μάλιστα και σχεδόν από 3 ώρες κάθε φορά, τί παραπονιέσαι; Λοιπόν, μη παρεξηγηθώ, πλάκα κάνω. Ποτέ δε χορταίνουμε να τον ακούμε, το ξέρω. Είμαστε αχόρταγοι μαζί του, αλλά αυτός τί φταίει; Υποψιάζομαι ότι άθελά μου υποκινώ την έναρξη μεγάλης συζήτησης σε ένα φαινομενικά άσχετο topic: Το ακόρεστον του φαινομένου "Νταλάρας".
  8. Είπε "Του κάτω κόσμου τα πουλιά" και καθάρισε για όσα δεν είπε! Διότι πρόκειται περί κορυφαίου τραγουδιού και το είπε και στο τέλος, οπότε έμεινε περισσότερο στη συνείδηση των τηλεθεατών. Δε νομίζω ότι χρειάζονται θυμοί. Δεν περιμένουμε να ακούσουμε τον Νταλάρα να τραγουδάει σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Πάμε αλλού να τον δούμε και να τον ακούσουμε να δίνει τον εαυτό του, άμα θέλουμε. Εκεί ήταν κι άλλοι διόλου ασήμαντοι καλλιτέχνες. Επρεπε κι αυτοί να συμμετέχουν. Μη τα θέλουμε όλα δικά μας..
  9. Νεφέλη, εγώ θα σου έλεγα να κατεβάσεις τον free media player που είναι διαθέσιμος στο windows media.com. Ιδού το link : http://www.microsoft.com/windows/windowsme...layer/download/ Κι αυτό, γιατί νομίζω ότι μπορεί να μην έχουν αποτελεσμα οι ρυθμίσεις στο real player, αφού απ'ότι ειδα δεν υποστηρίζει wmv αρχεία, σε αντίθεση με ta wma, που τα υποστηρίζει.
  10. Ρε παιδιά, κρίμα! Οχι τίποτα άλλο, αλλά αισθάνομαι ενοχές ότι τη γλωσσόφαγα τη συναυλία, γιατί εκείνη τη μερα είχα κάνει αφιέρωση και είχα γράψει ότι ήμουν σίγουρη ότι θα περάσετε τέλεια! Η σιγουριά μου θα με φάει! Δεν ξαναεκφραζω βεβαιότητα με τίποτα και για τίποτα! Ακόμη και για τα οφθαλμοφανή εγώ θα λεω: Δεν ξέρω, Μπορεί, Ίσως, Μακάρι. Τελεία και παύλα! Τέλος πάντων. Αν επαναληφθεί, καλώς!
  11. nefelli, Γιατα εισιτήρια: 210 72.82.333 Χλωμό το βλέπω να βρεις εισιτήρια τώρα, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.. Για τα δρομολόγιατου μετρό, λόγω Ολυμπιακών αγώνων ισχύουν τα ολυμπιακά δρομολόγια, λογικά, οπότε οι τελευταίοι συρμοί αναχωρούν από τις αφετηρίες τους κατα τις 2 μετα τα μεσάνυχτα. Για να είσαι σίγουρη όμως, ρώτα σε κάποιο σταθμό του μετρό.
  12. Βρε παιδιά, γιατί γκρινιάζουμε πάλι; Τελετή λήξης ήταν, "πανηγύρι" ήταν, δεν έπρεπε να δημιουργήσει και μια ευφορία στον κόσμο; Να του ανεβάσει τη διάθεση, να του μειώσει τη μελαγχολία του τέλους αγώνων - λέμε τώρα- και να δώσει την εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας; Η γιορτή αυτή(της λήξης), κατά τους εμπνευστές της, προφανώς αναζητούσε μαζική απήχηση και γι'αυτό το λόγο ήταν αυτή που ήταν! Αν και, οφείλουμε να παραδεχτθούμε ότι η τελετή έναρξης, παρά το γεγονός ότι διέθετε κατά κόρον συμβολισμό(όπως και η τελετή λήξης σε ένα μεγάλο βαθμό στο πρώτο μέρος) και ήταν χαμηλών τόνων(χωρίς φανφάρα), κατάφερε να δημιουργήσει σε όλον τον κόσμο μια ψυχική ανάταση και να συγκινήσει. Προφανώς, το ζητούμενο στην τελέτή λήξης δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και αυτό, όπως το είδαμε στην αρχή, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Το δεύτερο ζητούμενο ήταν το γλέντι και η διασκέδαση.Εξ ου και η παραπομπή στις Διονυσιακές τελετές. Διαβάζοντας χθες το τεύχος της εφημερίδας Τα Νεα, μπορώ να πω ότι βρήκα μια άποψη-σχόλιο για την τελετή λήξης, με την οποία συμφώνησα -ως επί πλείστον και όχι πλήρως. Ιδού: http://ta-nea.dolnet.gr/neaweb/nsearch.pri...8025&m=N10&aa=3 Εντάξει, ας μην παίρνουμε πια τόσο πατριωτικά το θέμα των Ολυμπιακών αγώνων. Ήταν μεν ένα γεγονός που προέβαλε τη χώρα μας διεθνώς, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ήταν ένα εμπορικό γεγονός μεγάλης εμβέλειας που κυρίως ικανοποίησε οικονομικά συμφέροντα. Χωρίς να παραλείψω το ότι βεβαίως και πολλοί αθλητές φάνηκε να αγωνίζονται με εντιμότητα και αυταπάρνηση για τα ιδεώδη του αθλητισμού και του πολιτισμού, και δικοί μας και ξένοι, αυτό που περνάει ως μήνυμα είναι ότι αυτή η τεράστια διοργάνωση εξυπηρετεί κατεξοχήν οικονομικά συμφέροντα! Αυτό που εύχομαι εγώ είναι να γίνει σωστή διαχείριση και προγραμματισμός από τους αρμόδιους, ώστε τα οφέλη για την Ελλάδα από αυτήν τη διοργάνωση να υπερτερήσουν μελλοντικά του κόστους.
  13. Νεφελη, μέσω Internet δεν ξέρω,αλλά σίγουρα θα δοθεί εγκαίρως κάποιο τηλέφωνο κρατήσεων. πχ, για τις συναυλίες της Μαρινέλλας και του Ian Anderson στο Θέατρο Γης το Σεπτέμβρη, εχουν δοθεί- διαφορετικά βέβαια - τηλ. κρατήσεων. Εχει να κάνει με την κάθε διοργάνωση προφανώς. Για να ενημερωθείς εγκαίρως και εγκύρως: http://www.cultureguide.gr/events/details_...id=53695&catA=7
  14. Η ελληνική version του Corsica.
  15. http://ta-nea.dolnet.gr/neaweb/nsearch.pri...8003&m=P43&aa=1 http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_article.../08/2004_111508 http://www.enet.gr/online/online_text?c=11...113&id=58435492
  16. Δε βρίσκω καμία ομοιότητα. Ο ένας, ο Χατζηγιάννης, ποπ μπαλάντες(σκεπτόμενες, δεν μπορώ να πω...), ο άλλος, ο Τερζής σκυλο-λαϊκό-καψουροτράγουδα. Με συγχωρείτε, προσωπική άποψη εκφράζω. Εγώ έτσι τα εισπράττω. Φωνάρα μπορεί να είναι ο Τερζής, αλλά το ρεπερτόριό του, κατ'εμέ, τον αδικεί. Αν πιστεύετε ότι συνδυάζονται αυτά τα δύο είδη και αυτές οι δύο φωνές, καλώς κάνετε , δικό σας θέμα, εγώ δεν έχω να πω κάτι.. Πάντως, ότι θα φάει λουλούδι και πιατικό με το τσουβάλι ο Μιχαλάκης στην πίστα, το θεωρώ σίγουρο! Πέρυσι το χειμώνα είχα δει το σχήμα:Μητροπάνος - Τερζής-Μπάσης. Μέχρι να βγει ο Τερζής, όλα ωραία και καλά. Ο κόσμος τραγουδούσε, χειροκροτούσε, μια χαρα(για τα δικά μου δεδομένα).. Ε, με το που βγαίνει ο Τερζής και αφού λέει το πρώτο τραγούδι(που ήταν ήπιο σχετικά), αρχίζει μετά τα καψουροτράγουδα: "είχε παλιόκαιρο τη μέρα που σε γνώρισα " κτλ. και όλος ο κόσμος ανεβαίνει στην πίστα! Και όχι μόνο στην πίστα, δηλαδή... Όπου έβρισκε ο καθένας ανέβαινε. Σε καρέκλες, σε τραπέζια... Το λουλούδι πήγαινε "σύννεφο", δεν προλαβαίνανε να τα σκουπίζουνε οι υπάλληλοι και γενικώς γινόταν πανικός! Κάποια στιγμή μετά τον Τερζή βγήκε ο Μπάσης να κάνει κι αυτός το πρόγραμμά του και τον λυπήθηκε η ψυχή μου τον καημένο.. Τον σκουντάγανε από δω, τον σπρώχνανε απ'την άλλη.. Χαμός! Στο τέλος, είχαν κουραστεί τ'αυτιά μου άπό το τσιφτετελι και το καψουρο-λαλα και τα μάτια μου από αυτήν τη διαρκή άτακτη κίνηση του κόσμου πάνω-κάτω στη σκηνή, από το χορό, από το λουλουδικό.. Τί να σας λέω.. Ορκίστηκα ότι δεν πρόκειται να ξαναπάω να δω Τερζή,με όποιον και να συνεργαστεί! Τώρα, για το πόσο ταιριάζει στο Χατζηγιάννη αυτό το κλίμα, αδυνατώ να δώσω απάντηση.. Όσο για τον Πάριο, που αναφέρθηκε, μόνο αυτό θέλω να σχολιάσω: Προσωπικά, προτιμώ το "ελεγχόμενο " πάθος που στα ερωτικά τραγούδια βγάζει ο Νταλάρας, από αυτό το μελιστάλαχτο πάθος του Πάριου! Δεν το μπορώ καθόλου! Βέβαια, γούστα είναι αυτά..
  17. Χα χα!! Μου επιτρέπετε να γελάσω φαντάζομαι.. Αλλά και να μη μου επιτρέπετε, εγώ από δω και πέρα θα γελάω όταν ακούω κάτι τέτοια! Δεν έχω άλλο τρόπο να αντιμετωπίσω το φαινόμενο, ώστε να μην επηρεάσει αρνητικά την ψυχική μου υγεία! Χατζηγιάννης - Τερζής; Από που κι ως που; Τα πάνω κάτω έχουν έρθει τελικά! Τα πάνω κάτω και.. τα κάτω πάνω...
  18. ’ντε, τώρα τί να πεις; .... Γι'αυτο λέω εγώ ότι απογοητεύομαι που χρησιμοποιείται η Τέχνη ως πρόσχημα... Ηταν όλοι εκεί: Αρβανιτάκη, Αλκίνοος, Πορτοκάλογλου, Δεληβοριάς και... η Καλομοίρα. Δεν ξέρω, είναι μιζέρια τώρα δηλαδή που εμένα δε μου "καθονται καλά" κάτι τέτοια φαινόμενα; Τόση ευτέλεια πια; Σα να έρχονται τα πάνω κάτω.
  19. Και τί πειράζει δηλαδή να τα "ανακατώνουμε" και λίγο τα πράγματα; Σπάμε τη μονοτονία και τη φαινομενική ηρεμία. Βαρετή δεν είναι η ηρεμία και το: "συμφωνώ με όλα όσα κάνει"; Όχι ότι δεν έχεις δίκιο μ'αυτά που λες, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά να, καποιοι, για διάφορους λόγους - είτε μικρής ηλικίας, είτε οτιδήποτε - τυχαίνει να μη γνωρίζουν όλη την ιστορία των συνεργασιών του. Αναγνωρίζεις φανταζομαι ότι αυτοί δεν μπορούν να κρίνουν με την ίδια σιγουριά και την ίδια ψυχραιμία, όπως εσύ, τις ενέργειές του. Και τελικά, από κάτι τέτοιες συζητήσεις και προβληματισμούς, δίνεται η ευκαιρία να σταλούν κάποια post σαν το δικό σου π.χ., και να μπουν τελικά τα πράγματα στη θέση τους(προσωπική μου άποψη ότι μπάινουν στη θέση τους. Για άλλους μπορεί να μην μπαίνουν). Αν δε γινόταν όμως η συζήτηση και δεν "ανακατωνόμασταν", πώς θα μαθαίναμε κι εμείς οι "μικροί και άμαθοι" πώς έχει η ιστορία; Συνεπώς, εγώ είμαι υπέρ των "ανακατωμάτων" !! Και ήθελα να παίξω λίγο το συνήγορο του διαβόλου, αφού εξαρχής είχα πάρει θέση υπέρ του : "κρίνω εκ του αποτελέσματος"
  20. Και φαντάσου ότι εγώ δεν ήξερα καν ότι έχει κυκλοφορήσει αυτό το single! Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχει τραγουδήσει και τη "Φαίδρα" στο ίδιο cd, που δεν είναι διόλου χαζοτράγουδο!! Ν' ακούσω τη Φαίδρα από το Ρέμο;;; Και να συγκρίνω - ακόμη και αθελά μου - με την αξεπέραστη ερμηνεία της Χαρούλας π.χ.; Ευχαριστώ, δε θα πάρω!!
  21. Στο "Φως" πάντως τραγούδησε τη "Δραπετσώνα". Το "Αν θυμηθείς τ'όνειρό μου" το τραγούδησε νομίζω ο Πλούταρχος. Αλλος "ταλαντούχος" αυτός... Είδες τί είπες όμως; χαζοτράγουδο. Αν αυτό το τραγούδι το ακούσεις από εκφραστικό τραγουδιστή/τρια, δε θα το χαρακτηρίσεις χαζοτράγουδο. Φυσικά και έχει γράψει καλύτερα τραγούδια ο Θεοδωράκης, αλλά και αυτό δεν είναι ευκαταφρόνητο! Όλα έχουν να κάνουν με την ερμηνεία. Ακόμη και το πιο απλό στιχουργικά και μελωδικά τραγουδάκι, μπορεί να κερδίσει τις καρδιές των ακροατών, αν το υποστηρίξει σωστά ο ερμηνευτής! Τελικά όμως, συμφωνώ. Μέχρι σήμερα, ούτε κι εμένα μ'αρέσει ως τραγουδιστής ο Ρέμος, απλά εμπιστεύομαι την κρίση του Νταλάρα. Έστω διερευνητικά και τολμώ να πω "από περιέργεια", θα πάω να τους δω το χειμώνα, αν όλα πάνε καλά.
  22. Συγγνώμη, παραπάνω δεν έπρεπε να γράψω "αυτά έχει η τέχνη". Αυτά έχει ο χώρος των καλλιτεχνών έπρεπε μάλλον να γράψω. Αλλο το ένα, άλλο το άλλο... Μερικές φορές συμβαίνει να συμπορεύονται αυτά τα δύο, βεβαια, αλλά αυτό μαλλον χαρακτηρίζεται ως ευτυχής συγκυρία στις μέρες μας. Δεν ξέρω, συχνά απογοητεύομαι τελευταία διαπιστώνοντας ότι δε γίνονται όλα για την Τέχνη. Γίνονται και για ιδιοτελείς σκοπούς και χρησιμοποιείται η λέξη "τέχνη" ως κάλυμμα. Εν πάση περιπτώσει, ο Νταλάρας μας έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν επιλέγει τυχαία τους ανθρώπους που θα έχει δίπλα του. Διαθέτει γνώση, διορατικότητα, ένστικτο και έχει σκοπό και υγιές κινητρο στις επαγγελματικές του ενέργειες. Και σε τελική ανάλυση, ας μην κρίνουμε εκ των προτέρων. Ας κρίνουμε εκ του αποτελέσματος. Όπως έλεγε κι ένα παλιό διαφημιστικό σποτάκι: "Το αποτέλεσμα μετράει"
  23. Ε, τί να κάνουμε ρε Αγνή; Το πήραμε απόφαση τώρα.. Εξάλλου, έμμεσα το έχει πει και ο Θεοδωράκης σε συνέντευξή του: Πού να τα τραγουδήσει τα νέα τραγούδια του Θεοδωράκη και του Παπαδόπουλου ο Αντωνάκης εφέτος; Στις μεγάλες λαϊκο-ποπ πίστες, ποιός θα πάει να τον ακούσει; Σίγουρα όχι το κοινό αυτών των πιστών! Απευθύνεται σε ένα αλλο κοινό πλέον και κάποιος πρέπει να του δώσει το διαβατήριο. Το εισιτήριο είναι τα καινούρια τραγούδια. Αυτά έχει η τέχνη. Και σίγουρα δεν έχει κανόνες και φράγματα. Είτε μας αρέσει, είτε όχι. Από κει και πέρα, ο καθένας μας μπορεί να κάνει τις επιλογές του...
  24. Εξαιρετικά όλα! Ευχαριστούμε Αγνή για τη μεταφορά όλων αυτών στην οθόνη του υπολογιστή μας!