Sign in to follow this  
Followers 0
christos-regnis

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΓΙΩΡΓΟ...

13 posts in this topic

Σήμερα ο Νταλάρας έχει την τιμητική του:

Except the interview in ΒΗΜΑgazino there is an interesting report about Dalaras, his life and his career during the last 35 years in the magazine VIEW of the newspaper ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. In the 4 pages of the report there is a painting-portrait of Dalaras.

Share this post


Link to post
Share on other sites

HELLO, MY NAME IS NIKH AND SINCE MY GREEK ISS NOT PERFECT I AM HOMOGENOUS,I WRITE IN ENGLISH BUT UNDERSTAND AND READ GREEK PERFECTLY WELL. YOUR NEW TOPIC ROSE MY INTEREST AND I AM SURPRISED THAT NOONE ELSE RESPONDED, I JUST CAME HOME FROM A VISIT STIN EPAARHIA,SO I JUST CANNOT GO AND FIND THESE TWO PAPERS AND I WOULD SO, SO MUCH LIKE TO READ IT AND GIVE IT TO SOMEONE ELSE TO READ, WHO IS EQUALLY INTERESTED ON YORGO.SO, WOULD IT BE,LEO ISIS, POSSIBLE FOR YOU EITHER TO PRINT THE MOST INTERESTING PAARTS OF THE AARTICLES HERE OR...HOW ELSE CAN WE, THE REST HEAR ABOUT THAAT.YOU CALL YOURSELF A RESEARSHER AND I AM AN ADORER, SO PLEASE HELP...LOOKIG FORWAARD TO HEAR ABOUT YORGO AND AABOUT YOU! HERETE

Share this post


Link to post
Share on other sites
. In the 4 pages of the report there is a painting-portrait of Dalaras.

Is it the cover of the 'Απονα Μάτια'??

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Anna!! No this portrait is a completely new (photorealistic I can say!) portrait of Dalaras made by Μάριος Θεολόγης. The report-review was written by Nikos G. Ksydakis (not the composer!!) :):)

Share this post


Link to post
Share on other sites

:) so I should run to get the newspaper! I mean the two newspapers!

Really, Dalaras keeps me busy :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Here we have the 'photoreatisic' painting

...as for the whole article from the magazine..... I hope there's a Greek posting it :D

post-8-1046719156.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

I have the magazine, why should I wait for some one else!

I just hope the are not too much mistakes.

So here's part I:

VIEW / pop culture

No3

Γιώργος Νταλάρας, ο correct του λαού

ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΕΝΙΤΙΑ / ΡΕΤΙΡΕ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ....>>

Το τραγούδι αυτό άκουγα περί το 1974-75, μαθητής του εξατάξιου γυμνασίου. Οι στίχοι είναι του Μάνου Ελευθερίου, η μουσική του Σταύρου Κουγιουμτζή. Το τραγουδούσε ο Νταλάρας. Αν θυμάμαι καλά, δεν ήταν το σουξέ του δίσκου <<Μικρές Πολιτείες>> που το περιείχε.

Το θυμάμαι, όμως, ακόμη αθτό το τραγούδι. Ηταν ωραίο, δεν ήταν τυπικό λαϊκό, είχε έναν ελεγειακό τόνο και οι στίχοι έφτιαχναν εοκόνες ρευστές, έπιαναν τον σφυγμό ενός αναδυόμενου κόσμου, της Ελλάδας που έβγαινε από την επταετή δοκτατορία και ψηλαφούσε το δυτικό μοντέλο, τη δημοκρατία, την ευμάρεια, την πολυτέλεια των ελεύθερων ιδεών.

Το θυμάμαι αυτό το τφαγούδι σαν υπόκρουση σε μια τελετή μύησης στην ενήλικη ζωή που έμελλε να διαρκέσει πολύ. Και σαν υπόκρουση στη μυθική Σύρο του '60 -'70, γύρω από την οποία συγκεντρώνεται η εφηβεία μου, ο στιχουργός του τραγουδιού και αργότερα και ο ίδιος ο τραγουδιστής.

Το θυμάμαι επίσης αυτό το τραγούδι σαν προφητεία για τα επόμενα χρόνια, του '80 και του '90, όταν στον αστερισμό του λαϊκισμού πλούτιζαν οι κάλπηδες και οι γόητες, εν ονόματι του καθαγιασμένου και βαυκαλισμένου λαού. Ο ποιητής έβλεπε από τότε την Κηφισίας να ανηφορίζει με Agora Βωβός Center, έβλεπε τα 4Χ4 με τον ήλιο του λαού στο παρμπριζ και την 3η Σεπτέμβρη της Μπέλλου να γίνεται ο παιάνας των λιπαρών με μούσι και ζιβάγκο.

Για χρόνια, επίσης, θεωρούσα αυτό το τραγούδι ενδεικτικό της πορείας του Νταλάρα. Από τραγουδιστής της φτώχειας και της ξενιτιάς, από τα ρεμπέτικα και τα μικρασιάτικα, από τους καημούς της Απιστεράς, από την Κοκκινιά και τον Στελλάκη Περπινιάδης, στα ρετιρέ, στη Φιλοθέη, πλάι στην Γιάννα και τους μεγαλοπλουσίους.

Είναι έτσι;

Η πρόσφατη αποπομπή του πρωθυπουργικού συμβούλου Γ. Πανταγιά έφερε στην επιφάνεια και το όνομα του διάσημου τραγουδιστή. Γράφτηκε ότι ο πρώην πανίσχυπος σύμβουλος πίεσε την Εφορία να διακανονίσει ευνοϊκά μια εκκρεμότητα του Γιώργου Νατλάρα όμως επισήμως αυτό ούτε επιβεβαιώθηκε ούτε διαψεύστηκε ρητώς. Αυτοί που <<έδωσαν>> τον Πανταγιά μέσω Νταλάρα δεν είχαν να προσθέσουν τίποτε δημοσίως.

Κατά τον θορυβώδη αποκεφαλισμό του συμβούλου ακούστηκαν επίσης διάφορα για την παλαιά φιλία των δύο ανδρών από την Κοκκινιά, την ηρωική Β΄ Πειραιώς, όπου επιθυμεί να πολιτευθεί ο πρώην Μάξιμος. Αναδύθηκε, λοιπόν, εμμέσως κι ένα άλλο μοτίβο της σύγχρονης Ελλάδας: τα παλληκάρια των λαϊκών συνοικιών που ανέρχονται στα πετιπέ της εξουσίας έως ότου κάποια άλλα ρετιρέ τούς κόψουν τα πόδια.

Ο Πανταγιάς εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία. Ο Νταλάρας όχι. Ο Π. εμφανίστηκε από το πουθενά, μεσουράνησε και θα επιστρέψει εκεί όπου ανήκει. Ο Ντ. όμος δεν είναι Πανταγιάς. Δεν είναι χθεσινός, δεν είναι κομήτης, σαλταδόρος, καιροσκόπος ή τυχεράκιας. Βρισκεται στην πιάτσα από το 1965 και στην κορυφή από το 1968 70. Αυτήν τη διάρκεια πόσοι δρώντες επώνυμοι μπορούν να ισχυρισθούν ότι την έχουν; Ελάχιστοι.

Διάρκεια. Τερατώδης διάρκεια στην κορυφή. Και αλλαγές, προσαρμογή στους καιρούς, μεταμορφώσεις. Και επιμονή, παροιμιώδης επαγγελματισμός, ποιότητα δουλειάς που την αναγνωρίζουν ορκισμένοι εχθροί του. Και λατρεία. Και διεθνής αναγνώριση. Και διαρκής αμφισβήση. Και φθόνος.

Ο Ντ. αναπτύσσεται εν χρόνω ολοένα και πιο εκτεθειμένος στην ανθρωποφάγο δημοσιότητα, σαν να του παίρνει το σταρ σύστεμ με τόκο ό, τι του έδωσε απλόχερα επί 35 χρόνια. Γιατί ο Ντ. είναι ο πρωτος σταρ του λαϊκού τραγουδιού την εποχή της βιομηχανοποίησής του. Είναι το πιο πετυχημένο δημιούργημα της Minos, στην πρώτη και μοναδική εποχή που λειτούργησε το εγχώριο σταρ σύστεμ: όταν ο Φίνος έφτιαχνε τον Κούρκουλο και τη Λάσκαρη, και λίγο αργότερα ο Μάτσας έφτιαχνε τον Νταλάρα και την Αλεξίου. Η κοινωνία ήταν ώριμη να δεχθεί τους δικούς της σταρ, η ντόπια βιομηχαωία τους έφτιαξε. Και σταρ έγιναν τα παιδιά της λαϊκής ή μικροαστικής τάξης, που με το ταλέντο τους και τη σκληρή δουλειά υπεραναπλήρωναν τις προσδοκίες του πλήθους και ενσάρκωναν το New Greek Dream.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Ντ. ξεκίνησε σαν παιδί-θαύμα με καρρέ μαλλί, καμπάνα παντελόνι και ακατέργαστο μέταλλο φωνής. Ο ίδιος λέει ότι σήμερα θυμώνει με τις τότε ηχογραφήσεις του και τη φωνή του. Μπήκε στη δισκογραφία 18χρονος, την ώρα που η δισκογραφία του λαϊκού έφευγε από το δισκάκι των 45 στροφών και γεννούσε το album 33 στρ.: κύκλοι τραγουδιών με θεματικό πυρήνα, ένα concept που είχε λίγο νωρίτερα επιβάλει η ποπ, με τους Beatles, τον Zappa, την ψυχεδέλεια κ.ά. Ηταν ίσως ο πιο έγκαιρος εκσυγχροωισμος στην ελληνική σκηνή. Ο Ντ. άνθησε μες στη χούτα με ένα ρεπερτόριο <<έντεχνου λαϊκού>>, το οποίο η δισκογραφία διέστειλε πέρα και από τον κορεσμό.

Ο Ντ., ένα λαϊκό παιδί τότε, με ταλέντο όμως και φιλοδοξία, αναπτύχθηκε καλλιτεχνικ'α στο περιβάλλον της δισκογραφίας και πολύ λιγότερα στο περιβάλλον της νύχτας ή της μπουάτ, παρά την επιτυχία της Διαγωνίου. Ηταν ο τραγουδιστής του δίσκου, του παδιοφώνου, της παλλαϊκής μετάδοσης ο καλλιτέχνης στην εποχή του μαζικά αναπαραγώγιμου έργου τέχνης. Κάθε πικάπ και <<Βυζαντινός Εσπερινός>>, κάθε κασετόφωνο και <<Πουκάμισο θαλασσί>>.

Πολύ νωρίς είδε ότι δεν του πάει η πίστα και η νύχτα του πάει το στούντιο ηχογραφήσεων και η ελεγχόμενη συναυλία. Οταν άρχισε να παρακμάζει η μπουάτ, ο Ντ. ήταν ήδη αλλού. Το λαϊκό παιδί με το καρρέ μαλλί και το ζιβάγκο είχε μεταμορφωθεί σε έναν ακάματο επαγγελματία, με φιλοδοξίες και σχέδιο, με αίσθηση των καιρών και με ένστικτο καριέρας. Το αστέρι της δισκογραφίας είχε κερδίσει πολλή φήμη, περισσότερη απ' όση του χρειαζόνταν ίσως, και επέλεξε να μη μείνει στο ευκολοφάγωτο κεφάλαιο της νύχτας, αλλά να επενδύσει στην εικόνα του ανεξάρτητου καλλιτέχνη. Κέρδισε.

Καθώς άλλαξαν οι καιροί, ο εργασιομανής Ντ. όχι μόνον προόδευσε μουσικά, μα άλλαξε και ρεπερτόριο: η <<παλτουδιά>> του ρεμπέτη έγινε φλαμένκο, λάτιν, ροκ, Μπρέγκοβιτς. Οπορτουνισμός; Μάλλον ένστικτο επιβίωσης. Ο Ντ. διαπλέει τον καιρό γεμίζοντας τις αίθουσες και τα στάδια, περιοδεύοντας ανά την υφήλιο, συμπράττοντας με διάσημους ή νεότερους, ανανεωνόμενος και πάντα δουλεύοντας σκληρά, με μανία. Ηταν αρκετό;

Οχι. Το κοινό αρέσκεται στην ειδωλοφαγία. Ο Ντ. στην κορυφή μιας προσεκτικά επεηεργασμένης καριέρας, βρήκε μπροστά του κάτι απρόσμενο: την υπερβολική φήμη. Και την υπερβολική δραστηριότητα. Οι συχνές εμφανίσεις του, ιδίως οι σθμμετοχές του συναυλίες για πολιτικούς ή φιλανθρωπικούς σκοπούς, έγιναν στόχος κριτικής και ανελέητης σάτιρας. Ανεπαίσθητα, ο εθνικός τραγουδιστής, το υπεράνω κριτικής παιδί του λαού, έγινε καρικατούρα της επιθεώρησης.

Συνηθισμένος στον έπαινο και την αποδοχή, ο Ντ. αντέδρασε βίαια. Παλαιότερα πήγε να χειροδικήσει εναντίον δημοσιογράφου που του άσκησε δυσμενή κριτική. Δεν το επανέλαβε. Ο Χάρρυ Κλυνν, επίσης, τον χρησιμοποίησε σε μια φράση που έμεινε παροιμιώδης. Δεν αντέδρασε φανερά. Οταν όμος ο Τζίμης Πανούσης τον εχλεύασε για τις <<εθνικές>> συναυλίες του και τον έδειξε να τραγουδάει βγάζοντας λεφτά από το στόμα του, άρχισε τις αγωγές. Ο Πανούσης καταδικάστηκε να μην αναφέρει εφ' εξής το όνομα Νταλάρας, αλλιώς θα πλήρωνε πρόστιμο για κάθε αναφορά...Ακολούθησαν άλλες δημόσιες αντεγκλήσεις με τον Ακη Πάνου, τον Μανώλη Ρασούλη κ.α. Ο σταρ Ντ. αμυωόταν, άκομψα, ζητώντας πίσω το παλιό αγνό του όνομα. Ηταν, όμος, αργά πια... Το όνομα είχε σκιασθεί. Φθόνος, κορεσμός, σάτιρα δεν έχει σημασία. Ο σταρ βρέθηκε αμυνόμενος και επιτιθέμενος, ζητώντας από τον Πανούση ως ηθική αποζημίωση το σημαδιακό ποσόν των 100 εκατ. δρχ., όσα προσφάτως είπαν ότι πήγε να γλιτώσει από την Εφορία...

Τα μοτίβα του φαινομένου Ντ. είναι λίγο-πολύ ευδιάκριτα. Είναι ο αυτοδημιούργητος Ελληνας των λαϊκών στρωμάτων, που ανέβηκε από την Κοκκινιά στη Φιλοθέη, ναι. Αλλά δεν του χαρίστηκε τίποτε. Τα σκαλοπάτια της ανόδου του τα ανέβηκε δουλεύοντας πολύ σκληρά, περισσότερο ίσως από κάθε άλλο συνάδελφο του καλλιτέχνη. Υπέταξε τη φιλοδοξία του σε ένα σχέδιο, οικονόμησε τον βίο του αναλόγως, δεν προκάλεσε ποτέ με την ιδιωτική του ζωή, δεν σκανδάλισε το λαϊκο κόσμο που τον ακολουθούσε, έμεινε διακριτικά με την Αριστερά όταν έπρεπε, προέβαλλε πατριώτης όταν έπρεπε, έμεινε παντού και πάντα correct. Κυρίος αυτό: έμεινε ακλόνητα correct. Είναι υπόδειγμα λαϊκού παιδιού που κερδίζει με την αξία του και ραγίζει μόνο όταν μπουχτιζει το κοινό από το τόσο correct ή όταν χάνει την ψυχραιμία του και εναντιώνεται στο πιο ακαταμάχητο όπλο: το χιούμορ...Για μερίδα του κοινού, όμος, είναι πιο συμπαθής έτσι ραγισμένος και οργίλος, πιο αληθινός και ανθρώπινος, από το καλό παιδί που μιλάει για όλα σαν καλός μαθητής.

Ο πειθαρχημένος Νταλάρας, το λαϊκο ίνδαλμακαι-καλό παιδί, έχει τελειώσει... Οχι γιατί ο νταλάρας έπαψε να είναι αυτός που ήταν, παρ' ότι και ο χρόνος βάζει τη σφραγίδα του στον μεσήλικα πια σταρ. Αλλά γιατί ο αδηφάγος καιτός μας δεν σηκώνει τα άοσμα καλά παιδιά, τους αδιάφθορους, τους υπεράνω. Θέλει να τα λερώσει λίγο, να τα πιτσιλίσεις με λίγη κακία, να τους τσαλακώσει τι ίματζ, να δει το καλό παιδί φοροφυγά και διαπλεκόμενο, να σκεπάζει το πρόσωπο από τους παπαράτσι... Ο καιρός θέλει να δει τον βάρδο της τσιμινιέρας της ΚΝΕ, της Κύπρου, της ομογένειας και της Διεθνούς Αμνηστίας σταυρωμένο στις φυλλάδες , πλάι στην Μενεγάκη, στην Βανδή, στον Μπιγκ Μακ και στον ροζ αρχιμανδρίτη. Είναι σκληρός ο καιρός. Το λέει και το τραγούδι.

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Γ. ΞΥΔΑΚΗ

VIEW Μάρτιος 2003

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σκληρή κριτική, αν και σωστή στα περισσότερα σημεία...

Thank you Anna!

Share this post


Link to post
Share on other sites
I have the magazine, why should I wait for some one else! [...]

....why, indeed ?......

It's so easy to type in Greek :D......

Thank you Anna !

Share this post


Link to post
Share on other sites

Anna, thank you very very much!!!!

Interesting aspects of the author! I hope it would convince some "objectors", but I know no arguments are enough to convince them!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0