Sign in to follow this  
Followers 0
Michael

"Είν� ο ντουνιάς παράλογος"

5 posts in this topic

Θα ζητούσα τη βοήθειά σας στην επίλυση μερικών γλωσσικών και ερμηνευτικών δυσκολιών σχετικά με το τραγούδι "Είν ο ντουνιάς παράλογος". Παρουσιάστηκαν με αφορμή τη μετάφραση στα γερμανικά από τον Herbert (βλ. http://www.dalaras.com/forum/index.php?act...5f94e3b5b53ffd).

Πρώτον οι στίχοι (είναι του Γιώργου Κλεφτογιώργου):

Δεν ξέρω τούτη η νύχτα μου αν είναι ζαλισμένη

μα όμως είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος γέρνει

Ειν' ο ντουνιάς παράλογος χωρίς πιοτό και ζάλη

μοιάζει σοφός που σκέφτεται με αλλουνού κεφάλι

Κι ο έρωτας μου πουθενά μακριά απ' την καρδιά σου

είναι πλανήτης που γυρνά έξω απ' την τροχιά σου

1.

Κύριο πρόβλημα το ρεφρέν:

1.1.

Για πολύ καιρό νόμιζα ότι το "μοιάζει σοφός που σκέφτεται ..." αναφέρεται στον ντουνιά (δηλαδή ότι ο ντουνιάς μοιάζει να είναι σοφός επειδή σκέφτεται με αλλουνού κεφάλι ... κάτι τέτοιο). Αλλά λάθος θεωρώ τώρα αυτή την αντίληψη (άσε που δημιουργεί και τεράστια ερμηνευτικά προβλήματα). Μου φαίνεται πως έχουμε να κάνουμε με δύο ξεχωριστές προτάσεις:

α) "Χωρίς πιοτό και ζάλη ο ντουνιάς είναι παράλογος".

β) "Σοφός μοιάζει να είναι ο άνθρωπος που σκέφτεται με αλλουνού κεφάλι."

Αυτό προϋποθέτει ότι το "που" έχει τη σημασία του "αυτός που" / "όποιος":

"Μοιάζει σοφός που (= αυτός που / όποιος) σκέφτεται με αλλουνού κεφάλι."

Ασυνήθιστο μου φαίνεται μια τέτοια χρήση του (σκέτου) "που". Γι αυτό θα ήθελα να έχω την επιβεβαίωσή σας πως δεν κάνω λάθος.

1.2.

"Είν ο ντουνιάς παράλογος χωρίς πιοτό και ζάλη"

Πρόκειται για ερώτηση (όπως νομίζει ο Herbert) ή για διαπίστωση / έκφραση προσωπικής πεποίθησης (όπως νομίζω εγώ);

1.3.

Και τότε τι σημαίνει το να σκέφτεται κανείς "με αλλουνού κεφάλι";

Σύμφωνα με τη δική μου ερμηνεία θα ήταν το αποτέλεσμα του να πίνεις και ζαλίζεσαι: Το πιοτό και η ζάλη σού δίνουν την αίσθηση ότι το μυαλό σου έχει αλλάξει και ότι σκέφτεσαι με το κεφάλι άλλου ανθρώπου. Και η σοφία μιας τέτοιας πράξης έγκειται στο ότι με αυτό τον τρόπο καταφέρνεις να ξεχάσεις (να μη συνειδητοποιήσεις) προσωρινά τον παραλογισμό του ντουνιά. - Σωστά;

2.

"τούτη η νύχτα μου":

Ποιο σκοπό έχει η χρήση του "μου"; Τονίζει την ιδιαίτερη σχέση που έχει αυτή η νύχτα με αυτόν που μιλάει; Δηλαδή: "τούτη η νύχτα που περνάω" / "τούτη η νύχτα για την οποία σας λέω". Κάπως έτσι;

3.

"... είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος γέρνει":

Τι ακριβώς σημαίνει εδώ η λέξη "γέρνει";

Πρόκειται για εντύπωση που την δημιουργούν η μέθη και η ζάλη στο μυαλό εκείνου που μιλάει; Ή είναι η "διάγνωση" (εκείνου) για την κατάσταση του κόσμου όπως τη βιώνει ο άνθρωπος όταν είναι νηφάλιος (δηλαδή όπως και το να είναι παράλογος ο κόσμος), η αιτία λοιπόν να πιεί (με σκοπό να ξεχάσει); Μάλλον το δεύτερο, νομίζω.

Σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο στιχουργός λέει <Χωρίς να πιείς και να ζαλιστείς ο κόσμος-ντουνιάς είναι παράλογος>. Δεν είναι ερώτηση είναι διαπίστωση.

μοιάζει, ο κόσμος-ντουνιάς, μ`ένα σοφό άνθρωπο που παρ`όλη τη σοφία του σκέφτεται με αλλουνού κεφάλι.

Δεν εννοεί ότι ο ντουνιάς είναι σοφός.Παρομοιάζει τον κόσμο-ντουνιά με έναν άνθρωπο σοφό που σκέφτεται με αλλουνού το κεφάλι δηλαδή το μυαλό, την σοφία.

Συμφωνώ με την ερμηνεία του 2 και 3.

2. Μπορεί να είναι η νύχτα που περνάει η και η ίδια η ζωή του

3. Αυτός που λέει αυτά τα λόγια μπορεί να είναι και μεθυσμένος οπότε ότι βλέπει μπροστά του <γέρνει> αλλά όχι απαραίτητα. Μπορεί απλά να νιώθει ότι κόσμος μέσα στον οποίον ζει δεν είναι καλός γιαυτό λέει ότι γέρνει, δηλαδή δεν ειναι ίσιος, όρθιος καλός, κλπ.

Ελπίζω να βοήθησα λίγο.

ΡΕΝΑ :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σ ευχαριστώ πολύ, ΡΕΝΑ. :D

Ο στιχουργός λέει <Χωρίς να πιείς και να ζαλιστείς ο κόσμος-ντουνιάς είναι παράλογος>. Δεν είναι ερώτηση είναι διαπίστωση.

Συμφωνούμε λοιπόν σε αυτό το σημείο.

Όμως δεν κατάλαβα ακόμα το εξής:

μοιάζει, ο κόσμος-ντουνιάς, μ`ένα σοφό άνθρωπο που παρ`όλη τη σοφία του σκέφτεται με αλλουνού κεφάλι.

Δεν εννοεί ότι ο ντουνιάς είναι σοφός.Παρομοιάζει τον κόσμο-ντουνιά με έναν άνθρωπο σοφό που σκέφτεται με αλλουνού το κεφάλι δηλαδή το μυαλό, την σοφία.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο το εξηγούσα κι εγώ αυτό το σημείο μέχρι πριν από λίγο (αν και χωρίς να σκεφτώ τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτή η παρομοίωση). Αλλά τότε ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι από άποψη γραμματικής και μόνο δεν φαίνεται να είναι έτσι:

Για κάποια παρομοίωση μετά τη λέξη "μοιάζει" θα έπρεπε να ακολουθήσει ένα "με" (ή "σε"):

"μοιάζει με ένα σοφό [άνθρωπο]" ή

"μοιάζει σε ένα σοφό [άνθρωπο]"

Οι στίχοι, όμως, λένε "μοιάζει σοφός ...", ακολουθεί δηλαδή ονομαστική.

Γι αυτό μου ήρθε η ιδέα πως αυτό το "μοιάζει σοφός που σκέφτεται ..." δεν αναφέρεται καθόλου στο ντουνιά.

(’σε που ακόμα δεν έχω καταλάβει τη σημασία μιας ενδεχόμενης παρομοίωσης. :))

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το μοιάζει χωρίς σε η με κυρίως οταν πρόκειται για τραγουδια η ποιήματα.

Κατά τη γνώμη μου η παρομοίωση θέλει να πεί πως, όσο παράλογο είναι ενας σοφός άνθρωπος να σκέφτεται με άλλου ανθρώπου το μυαλό, τόσο παράλογος είναι και ο κόσμος-ντουνιάς που ζούμε.

¨Ενας κόσμος -ντουνιάς που για να τον αντέξης πρέπει να πιείς τόσο ώστε να ζαλιστείς.

ΡΕΝΑ :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Κατά τη γνώμη μου η παρομοίωση θέλει να πεί πως, όσο παράλογο είναι ενας σοφός άνθρωπος να σκέφτεται με άλλου ανθρώπου το μυαλό, τόσο παράλογος είναι και ο κόσμος-ντουνιάς που ζούμε.

Ενδιαφέρουσα σκέψη. Μια ερμηνεία που δεν τη σκέφτηκα καθόλου. Βέβαια δεν μπορώ να είμαι απολύτως σίγουρος πως πράγματι αυτό ήθελε να πει ο Κλεφτογιώργος αλλά οπωσδήποτε η ερμηνεία σου δεν είναι ... παράλογη :lol: .

Σ ευχαριστώ και πάλι, ΡΕΝΑ. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0