Eleni

Μικρά Ασία (Απόστολου Καλδάρα-Πυθαγόρα)

66 posts in this topic

I'm holding in my hands the new version of the "Mikra Asia" cd, "Digitally Remastered" as it writes The only thing I don't really like in this version is that it doesn't mention anywhere when the first recording was made neither who the musicians were nor who made the orchestration, the second voice, etc :( I think this information should be given not only for a piece of art like this.. but also for every music product! Anyway While reading the essential and meaningful words of Lefteris Papadopoulos in the booklet inside, I thought to write it down and share it without you :) Only, I won't translate, as I will need hours and hours and it's not "easy" to express correctly the meaning of Papadopoulos' words in English

So, about three decades after the first release of the album "Mikra Asia", Lefteris Papadopoulos writes about this work of Apostolos Kaldaras and Pythagoras:

Πιστεύω ότι δύο είναι τα σημαντικότερα έργα του Απόστολου Καλδάρα: Η "Μικρά Ασία" και ο "Βυζαντινός Εσπερινός". Τους στίχους της "Μικράς Ασίας" τους έχει γράψει ο Πυθαγόρας. Τους στίχους του "Βυζαντινού Εσπερινού", εγώ. Αν με ρωτούσαν όμως ποιό από τα δύο έργα προτιμώ, θα απαντούσα χωρίς δισταγμό: τη "Μικρά Ασία".

Η "Μικρά Ασία" πριν απ'όλα, έχει ένα καταπληκτικό θέμα. Κι αυτό το θέμα, δεν αφορά μόνο τους Μικρασιάτες, τους Πόντιους, τους Κωνσταντινουπολίτες κ.λ.π. Αφορά όλους τους Έλληνες. Και τα εκατομμύρια των παιδιών, που είχαν πρόσφυγες γονείς και τώρα έχουν γίνει κι αυτά πατεράδες και παππούδες, αλλά και τους Πελοποννήσιους και τους Αθηναίους και τους Θεσσαλούς και τους Μακεδόνες και τους νησιώτες και τους Ηπειρώτες και τους Θράκες-τους πάντες. Διότι το '22, η Μικρασιατική καταστροφή, ήταν ένα συνταρακτικό γεγονός, από κάθε πλευρά. Ένα συνταρακτικό γεγονός που άλλξε ουσιαστικά και καίρια την Ελλάδα.

Ο Απόστολος Καλδάρας , δεν ήταν μόνο ένας μεγάλος λαϊκός συνθέτης. Επίγονος της παλιάς φρουράς (Βαμβακάρης, Μπαγιαντέρας, Τούντας) και "συμπολεμιστής" του Παπαϊωάννου, του Τσιτσάνη, του Χιώτη, του Χατζηχρήστου, του Μητσάκη, ήταν και ένας άνθρωπος που διάβαζε. Μελετούσε. Και ήταν και στρατευμένος. (Ένα παράδειγμα: υπήρξε από τους πρώτους συνδικαλιστές , στον κλάδο των μουσικοσυνθετών). Ανήσυχος, "επαναστατικός" , ευφυής και ανυποχώρητος, όταν πίστευε πως έχει δίκιο, ποτέ δεν αρκέσθηκε στα "τρόπαια" των σημαντικών τραγουδιών που είχε γράψει. ("Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι", "Εβίβα ρεμπέτες", "Είμαι ένα κορμί χαμένο", "Ένα τραγούδι απ' τ' Αλγέρι", "Η φαντασία", "Μάγκας βγήκε για σεργιανι", "Μένα με λένε Περικλή", "Ρίξε στο γυαλί φαρμάκι", "Στου Αποστόλη το κουτούκι", "Συ μου χάραξες πορεία", κ.α.) Ήθελε πάντοτε να πάει "το πράγμα παραπέρα" και αποφάσισε να καταπιαστεί με ένα εξαιρετικά φιλόδοξο, αλλά και εξαιρετικά δύσκολο ζήτημα. Το 1922. Συναισθηματικά, γι'αυτή την επιλογή, πιθανόν να επηρεάσθηκε από το γεγονός ότιστη γειτονιά που μεγάλωσε, στα Τρίκαλα, έκανε παρέα κυρίως με "προσφυγάκια" και είδε από κοντά και έζησε το δράμα των προσφύγων. Ουσιαστικά, όμως, σπρώχτηκε να γράψει τη "Μικρά Ασία" επειδή πίστευε ότι πρέπει να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο μουσικό έργο, ένα έργο με τραγούδια, γι'αυτή τη συγκλονιστική εθνική περιπέτεια.

Τα περισσότερα τραγούδια του, ο Καλδάρας, τα ξεκινούσε από τη μουσική: έγραφε τη μελωδία και κατόπιν αναζητούσε τους στίχους, που, πολλές φορές, ήταν δικοί του. Το ίδιο πιθανολογώ πως έκανε και με τη "Μικρά Ασία". Ασφαλής ένδειξη γι'αυτό, το ότι έτσι γράψαμε το "Βυζαντινό Εσπερινό". Εν πάσει περιπτώσει, στιχουργό για την περίπτωση της Μικράς Ασίας, ο Kαλδάρας επέλεξε τον Πυθαγόρα. Και, κατά την άποψή μου, έπραξε άριστα. Διότι ο Πυθαγόρας ήταν ο πιο κατάλληλος, για να γράψει ένα καθαρά λαϊκό έργο, χωρίς να παρεισφρύσουν στους στίχους του "φιλολογικές κορώνες", που και το ύφος του έργου θα νόθευαν και θα γίνονταν λιγότερο κατανοητές από το μεγάλο κοινό.

Ο Πυθαγόρας, ως την εποχή της "Μικράς Ασίας", ήταν ένας στιχουργός που είχε στο ενεργητικό του έναν τεράστιο αριθμό επιτυχιών. Στα δέκα τραγούδια που έγραφε, τα τρία τουλάχιστον, γίνονταν σουξέ! Σε βαθμό, που όλες οι εταιρίες δίσκων, να επιζητούν τη συνεργασία του και να τον αμείβουν πλουσιοπάροχα. Οι συνθέτες όμως που δούλευαν μαζί του δεν ήταν οι λεγόμενοι "έντεχνοι"(Μόνο με το Λοϊζο συνυπέγραψαν δύο τραγούδια, στο δίσκο "Τα τραγούδια της Χαρούλας" ). Ήταν οι λαϊκοί. Και απ'αυτούς, πρωτίστως, ο Kαλδάρας. Με τη "Μικρά Ασία", όμως, ο Πυθαγόρας πέρασε σε ένα άλλο επίπεδο. Γιατί το έργο αυτό, με την αποφασιστική δική του συμβολή, βρέθηκε στα χείλη όλων των Ελλήνων και ο δίσκος, φυσικά, εμπορικά, εκτοξέυτηκε στα ύψη. Δεν υπήρχε δισκοθήκη που να μην έχει τη "Μικρά Ασία", τη δεκαετία του '70. Από τότε όμως έχουν περάσει πολλά χρόνια. Στις δισκοθήκες της νεολαίας, αμφιβάλλω αν υπάρχει το έργο. Ένα έργο πλούσιο, χυμώδες, ουσιαστικό και προπαντός έντιμο.

Οι μελωδίες που έγραψε ο Καλδάρας, οι στίχοι που έγραψε ο Πυθαγόρας, οι ενορχηστρώσεις που δεν έχουν κανένα ψεύτικο, "φιλολογικό" στοιχείο, μαζί φυσικά, με τις έξοχες ερμηνείες από το Γιώργο Νταλάρα και τη Χαρούλα Αλεξίου, έδωσαν στη "Μικρά Ασία" ένα ειδικό βάρος τέτοιο, που σπανίως συναντάμε σε ελληνικούς δίσκους. Με πιο απλά λόγια: έκαναν το δίσκο από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του περιζήτητο και λίγο καιρό αργότερα, κλασικό. Γι' αυτό και υποστηρίζω ότι η "Μικρά Ασία" πρέπει να πάρει τη θέση της και στις δισκοθήκες της νεολαίας- μιας νεολαίας, ασφαλώς, που ενδιαφέρεται για το λαϊκό τραγούδι, στις καλύτερες στιγμές του. Η "Μικρά Ασία" είναι ένας πολύτιμος δίσκος, γιατί όπως είπα, σφραγίζεται και από δύο υπέροχους ερμηνευτές. Το Γιώργο Νταλάρα και τη Χαρούλα Αλεξίου. Και θα πρεπει εδώ να σημειωθεί, ότι μέσα απ'αυτό το εργο ανοίγει ουσιαστικά τα φτερά της η Αλεξίου- μια τραγουδίστρια από τις πιο σημαντικές των τελευταίων 50 χρόνων. Το κύριο βάρος της ευθύνης από πλευράς ερμηνείας πέφτει στους ώμους, ασφαλώς, του Γιώργου Νταλάρα. Που, από εκείνη την εποχή, ύστερα από αλλεπάλληλες επιτυχίες του Κουγιουμτζή, του Λοϊζου, αλλά και του Καλδάρα, δείχνει ότι είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής στην ωριμότητά του, ένας τραγουδιστής που ελέγχει πλήρως τα εκφραστικά του μέσα και δίνει στο τραγούδι του, το βάθος, την ποιότητα, αλλά και την δροσιά που το απογιώνουν.

Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι ερμηνείες όπως του Νταλάρα και της Αλεξίου, σπάνια αξιώνονται ελληνικοί δίσκοι. Και θέλω να προσθέσω ότι τα τραγούδια: "Μες στου Βοσπόρου τα στενά", "Δυο παλικάρια απ'τ' Αϊβαλί", "Η Σμύρνη", "Γιορτή Ζεϊμπέκηδων", "Πήρε φωτιά το Κορδελιό" , και "Μαρμαρωμένος βασιλιάς", είναι διαμάντια του λαϊκού πενταγράμμου!

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Detailed analysis and very useful information about how this cd was first realeased, don't you think? To add to Mr. Papadopoulos' words about the first recording of the cd, I heard on Melodia Radio yesterday from a man that participated in that first recording (his firstname was Yiannis, they didn't say his last name and I don't remember if he said what his role was), the confirmation that all the sounds were natural sounds. For example, using two real bells produced the ringing of the bells in the song "ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ"!! About Dalara, he said, he was already a very "hard working man"! He used to arrive at the studio earlier than everyone else and left last! He was playing many instruments and he was also making the second voice when needed!

Anyway, after all this analysis, and since we know the songs of this album, we can easily understand the meaning of this work for the history of Greek song. Mainly, we know very well that these songs touch our hearts straightly and maybe this is the most important! :mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eleni, the informations you miss in the CD (musicians, orchestration,second voice etc.) are also not to find in the LP album , which I've got. We only know it in 1972 to be firstly published.

Αυτό το δίσκο ήταν το πρώτο που ειχα αγόρασει του Νταλάρα οταν ήμουνα το πρώτον στην Ελλαδα ...

Ευχαριστώ πολή για τα λόγια του Λ. Παπαδόπουλου .

Herbert

:naughty:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eleni, the informations you miss in the CD (musicians, orchestration,second voice etc.) are also not to find in the LP album , which I've got. We only know it in 1972 to be firstly published.

Herbert, this is sad... MINOS-EMI has to be more careful when releasing a cd! The musicians and the rest artists who have contributed in the recording of a cd, are not of less importance! It's not only the composers, the lyrists, the singers or the producer who have worked and deserve the recognition of the public!

And let me say that in this new release not even the date of the first release is mentioned!

Anyway... at least, I hope they are more careful in future releases!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Is then anybody able to give more infos about Pyhagoras, the author of lyrics?

In the "Dalaras Photos" we have his face, too, close to Giannis Kalatzis in a festive photo (I don't remember: was this a wedding of Giorgos Dalaras then?), but it's still too little.

Eleni, you said "two real bells were used..." Are they "normal" orchestra bells, as I can suppose, or "real" tower bells somewhere?

I don't know indeed, if you are able to answer this, but I would be really interested in answer, since I like bells - we have one here, made 1520 with 11 000 kg weight, being still moved to very very special events.

And maybe even I go in one month throught the whole of Poland to take part in the Carillons Festival in Gdansk in north Poland (carillon is first an Chinese and then a Dutch invention, a whole ensemble of bells joined into one instrument).

We have one in Cracow and two in Gdansk.

Thanks, at least for trials to answer!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Is then anybody able to give more infos about Pyhagoras, the author of lyrics?

In the "Dalaras Photos" we have his face, too, close to Giannis Kalatzis in a festive photo (I don't remember: was this a wedding of Giorgos Dalaras then?), but it's still too little.

Olga, see the topic I opened in the forum "Καλλιτέχνες - Artists". :)

(PS: Concerning the photo, I did not find it. But I cannot imagine that it is from Dalaras' wedding because as far as I know he married after 1979, the year when Pythagoras died.)

ΥΓ 2 για την Ελένη:

Ξέχασα να σου πω κι εγώ ένα ευχαριστώ για την απόδοση των όσων γράφει ο Λ. Παπαδόπουλος στο ένθετο του εν λόγω CD. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Although I think "Μικρά Ασία" is a very important album as far as its "philosophy" (let's call it like this...) is concerned, I don't appreciated the music that much :) I must admit I prefer Kaldaras's older songs... his rebetika songs (matter of taste, probably, but not only, after some thinking about his works). I must also add that I used to listen to this album a lot...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σ'ένα παλιό ένθετο της Καθημερινής και του Μελωδία FM με τίτλο "100 δίσκοι και η ιστορία τους"(29/6/2003)υπάρχει ένα κείμενο του Κώστα Καλδάρα σχετικά με την κυκλοφορία του δίσκου:

"O πρώτος χαρακτηρισμός , η πρώτη ανάγνωση αυτού του LP , θα μπορούσε να είναι το επίθετο ρωμαλέος.

Η Μικρά Ασία ηχογραφήθηκε το 1972.Μόλις είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν τα LP.Ο Απόστολος Καλδάρας είχε αποφασίσει να μη βάλει σκόρπια τραγούδια σ'αυτόν το δίσκο, γι'αυτό ζήτησε από το φίλο του και στιχουργό Πυθαγόρα να του φέρει κύκλους τραγουδιών, από τους οποίους επέλεξε αυτά που αναφέρονται στην καταστροφή της Σμύρνης, στα γεγονότα που συνέβησαν τότε και γενικότερα στον τρόπο που συμβίωναν οι Έλληνες και Τούρκοι στη Μικρά Ασία.

Το μαγικό μ'αυτόν το δίσκο ήταν ο τρόπος που έρρεε από το στίχο στη μουσική.Πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να ηχογραφηθεί μέσα σε τρεις μήνες, κάτι που αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη.Στο θέμα της ενορχήστρωσης υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί ο Απόστολος Καλδάρας εισήγαγε νέα μεν, παραδοσιακά δε όργανα.Κανονάκι, ταμπουρά κ.α.

Μουσική , στίχοι, ερμηνεία , ενορχήστρωση δημιούργησαν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα , το οποίο στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας μιλούσε στην ψυχή αυτού του λαού για την ειρηνική συνύπαρξη και την αδελφοσύνη των ανθρώπων.

Οι Μικρασιάτες ήταν στην πλειοψηφία τους δημοκρατικοί ,προοδευτικοί και ο Απόστολος Καλδάρας αριστερός.Κάθε τι δημοκρατικό εκίνη την εποχή αγκαλιαζόταν από ένα λαό διψασμένο για ελευθερία , που προσπαθούσε καθημερινά να αντισταθεί. "Λαός εσύ κι εγώ λαός...". Πόσο μάλλον όταν είχες κι ένα άρτιο καλλιτεχνικό έργο.

Όταν η Μικρά Ασία κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό δεν είχε ιδιαίτερες πωλήσεις στην αρχή, γρήγορα όμως ο κόσμος τον αγάπησε και τον έκανε χρυσό , κάτι που ήταν αρκετά δύσκολο, αφού ο αριθμός των πωλήσεων που έπρεπε να έχει ένας δίσκος ήταν και πραγματικός και πολύ μεγαλύτερος από ό,τι τώρα.

Η Μικρά Ασία είχε τεράστια επιτυχία και στην Αμερική.Ήταν από τους ξένους δίσκους, πρώτος σε πωλήσεις για μεγάλο διάστημα.

Σ'αυτόν το δίσκο ήταν η πρώτη ουσιαστικά εμφάνιση μιας πολύ σημαντικής φωνής του ελληνικού τραγουδιού, της Χαρούλας Αλεξίου.

Αυτό που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό σχετικά με τη Μικρά Ασία είναι ότι τα τραγούδια ήταν να ερμηνευθούν από τον Στέλιο Καζαντζίδη.Όμως λόγω κάποιων άσχημων συγκυριών δεν ευδοκίμησε αυτή η συνεργασία.Κάθε εμπόδιο για καλό, αφού ο δίσκος στηρίχθηκε από δύο πολύ άξιους ερμηνευτές, τον Γιώργο Νταλάρα και τη Χάρι Αλεξίου.

Η Μικρά Ασία πήρε το δρόμο στις καρδιές μας κι εκεί παρέμεινε.Δεν θα βρεθεί συναυλία του Γ.Νταλάρα ή της Χ.Αλεξίου όπου το κοινό δεν θα ζητάει με πάθος να ακούσει ένα τραγούδι της Μικράς Ασίας .Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία για το δημιουργό".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Από συνέντευξη του σκηνοθέτη Θάνου Σάντα στο νέο "Λαικό τραγούδι".

Ερ.: Eίπατε για το ¨Κίτσος , μίνι και σουβλάκια".Είναι η μόνη ταινία που έχετε όλη τη μουσική συγκεντρωμένη στο τέλος , με τον Ζαμπέτα και τον Βογιατζή...

Θ.Σ.: Για να τελειώσει πιο χαρούμενα.Αλλά ήταν και της μόδας τότε.Ο Τεγόπουλος έβγαζε ταινίες που είχαν μέσα δεν ξέρω πόσα τραγούδια του Καλδάρα.Κάποτε ήταν να συνεργαστώ με τον Καλδάρα και τον Πυθαγόρα.Είχα ένα σενάριο με τίτλο "Μικρά Ασία" και ήθελα να χρησιμοποιήσω τραγούδια από τον ομώνυμο δίσκο τους.Το δέχτηκαν ευχάριστα και μάλιστα ατελώς, χωρίς χρήματα.Και η τότε ΥΕΝΕΔ το δέχτηκε μετά χαράς.Αλλά μόλις άκουσαν ότι χρειάζομαι δύο χρόνια ώσπου να είναι έτοιμη η σειρά για προβολή, μείνανε όλα στα χαρτιά".

Share this post


Link to post
Share on other sites

I have 4 copies - yes 4, 2 lp's, one cd and an casette release (my second ever Dalara purchase /86). The first of the 2 lp's is an original release and the second is a release from around the time of the box set cd version (03).

My thoughts on the lp are certainly mixed. Certainly the release is a very important one, top10 without a doubt from all Greek artists, the music has a nice feel, lyrics are solid and thought provoking - Se pia petra, se pio homa na rizoseis tora pia, kai apo thanato akoma pio pikri esia prosfigeia - increadible.

However, I feel Kaldara did not get much out of the musicians, the production values on the overall release seem to be somewhat limited, and in particular the soundstaging elements, which start of great with Vosporou ta stena, then seem to completely dissapear.

Certainly from a musical point of view the lp can be deemed as soft, compared to the more aggresive tones of Nahame ti Nahame

Of course the release gets worse if you have a cheap fablesound produced recording, which is effectively a cheap print.

As for this release, my main dissappointment was a complete lack of acknowledgement for the musicians involved and once again, the cheap print. confused:

FInal point Ferte mou nero na xedipsaso in its studio release is a phenomenal recording of increadible magnitude, this is one of those only Dalara can pull it off moments..... :

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το άρθρο είναι παλιό, και πιθανότατα το έχουμε ξανα-αναφέρει στο forum. Το βάζω και εδώ, γιατί εδώ ανήκει.

Πυθαγόρας και ''Μικρά Ασία''

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php...article&sid=167

Share this post


Link to post
Share on other sites

Από την τρίτομη "Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού"(εκδ. ΚΕΔΡΟΣ) του Κώστα Μυλωνά :

"Η μεγαλύτερη αρετή του Καλδάρα είναι ότι παραμένει ένας αυθεντικός λαϊκός συνθέτης και αυτό συμβαίνει ακόμα και στο κορυφαίο έργο του, τη "Μικρά Ασία" που ανήκει στην περιοχή του σύγχρονου έντεχνου λαϊκού τραγουδιού.". *

" ... "Μικρά Ασία" και το "Βυζαντινό Εσπερινό". Με τα έργα αυτά, κυρίως με το πρώτο, που είναι η έντεχνη προέκταση του μουσικού του ύφους, ο Καλδάρας δημιουργεί ένα σταθμό στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, κερδίζοντας έτσι μια σπουδαία θέση στην ιστορία του.". *

"Κορυφαία στιγμή της καριέρας του(Σ.Σ. του στιχουργού Πυθαγόρα) υπήρξε ο κύκλος τραγουδιών "Μικρά Ασία" σε μουσική Απόστολου Καλδάρα. Στο έργο αυτό, που το διαπερνάει βαθιά συγκίνηση, ο Πυθαγόρας καταφέρνει μέσα απ' τους στίχους των τραγουδιών του, να περιγράψει με μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο όλη την τραγική περιπέτεια των ξεριζωμένων Ελλήνων της Ιωνίας. Στα τραγούδια του αυτά παρουσιάζονται ανάγλυφα και σ' όλο το δραματικό τους μεγαλείο, η πίκρα της προσφυγιάς, ο σπαραγμός, η οδύνη της ξενιτιάς και το μακρινό κι άπιαστο όνειρο των χαμένων πατρίδων. Με σπάνιο λυρισμό, με χαρακτηριστική λιτότητα και θαυμάσια τεχνική, ο Πυθαγόρας κατορθώνει με το έργο του αυτό ν' αγγίξει τα όρια του ποιητικού λόγου, φανερώνοντας ταυτόχρονα το αληθινό στιχουργικό του πρόσωπο. Η δουλειά του, αυτή και μόνο, του δίνει σίγουρα και δίκαια μία από τις πιο σημαντικές θέσεις στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού.". *

"Με το αριστουργηματικό έργο του "Μικρά Ασία"(1972) σε στίχους Πυθαγόρα, που αποτελεί την έντεχνη προέκταση του αρχικού του ύφους, ο κορυφαίος αυτός λαϊκός δημιουργός θα παρουσιάσει ένα εντελώς ανανεωμένο μουσικό πρόσωπο...

Δε θα σχολιάσω τη "Μικρά Ασία" και θα περιοριστώ να πω μόνο - εκφράζοντας βέβαια την προσωπική μου άποψη - ότι στο έργο αυτό είναι συγκεντρωμένες όλες οι μουσικές αρετές που μπορεί κανείς να συναντήσει στο ελληνικό τραγούδι των τελευταίων τριάντα ετών. Η ομορφιά, το πνεύμα και η ουσία ολόκληρης της ελληνικής παράδοσης, περασμένη από το φίλτρο του δημιουργού και δοσμένη με τρόπο σύγχρονο, αναδεικνύεται σ' όλο της το μεγαλείο καθιστώντας τη "Μικρά Ασία" ένα έργο αυτόχρημα εθνικό. Όλα τα τραγούδια που το αποτελούν είναι θαυμάσια.". **

-

* τόμος 2, σελ. 201, 206, 266-267

** τόμος 3, σελ. 281-282

Share this post


Link to post
Share on other sites

Aπό τη στήλη του Τάσου Κριτσιώλη στο musiccorner:

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ

«ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ» (MINOS MSM 154)

Τι μπορεί να γράψει κάποιος άραγε γι' αυτό το δίσκο που περιλαμβάνεται στους πιο «κλασικούς» στην ιστορία της ελληνικής μουσικής; Έχουν περάσει 36 ολόκληρα χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε (μέσα του 1972), αλλά μέχρι τις μέρες μας εξακολουθεί και παραμένει «φρέσκος» και «ζωντανός». Αποτελεί σημείο αναφοράς για τη δισκογραφία στη χώρα μας και δικαίως, αφού όσοι συμμετείχαν σ' αυτόν έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και η επιβράβευση του κοινού ήταν άμεση, αφού το άλμπουμ ξεπέρασε τότε τις 50.000 αντίτυπα και σήμερα θα πρέπει να πλησιάζει στο ένα εκατομμύριο!

Η δουλειά «γεννήθηκε» με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή, μιαν από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία της πατρίδας μας. Ο Απόστολος Καλδάρας γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τρίκαλα, όπου είχαν καταφύγει χιλιάδες πρόσφυγες και ζώντας από κοντά το δράμα και τις προσπάθειες να σταθούν ξανά στα πόδια τους, έκλεισε μέσα στην ψυχή του όλες αυτές τις εικόνες. Σχεδόν μισό αιώνα μετά, τις αποτύπωσε ηχητικά στο πεντάγραμμο και σημάδεψε ανεξίτηλα την ελληνική δισκογραφία.

Οι στίχοι του Πυθαγόρα είναι κυριολεκτικά και χωρίς την παραμικρή υπερβολή συγκλονιστικοί. Ακόμη κι εκείνοι που υποτιμούσαν το μέχρι τότε έργο του, κατηγορώντας τον ότι έγραφε μόνον «ελαφρά και απλοϊκά τραγουδάκια», αναγκάστηκαν να τον παραδεχτούν και ουσιαστικά με αυτό το δίσκο καθιερώθηκε οριστικά και αμετάκλητα στο χώρο μέχρι το πρόωρο τέλος του.

Όσο για τους ερμηνευτές, τα λόγια είναι περιττά. Ο Γιώργος Νταλάρας και η ουσιαστικά πρωτοεμφανιζόμενη Χάρις Αλεξίου ερμηνεύουν ιδανικά αυτό το έργο και κάνουν ένα τεράστιο άλμα προς τα εμπρός στην καριέρα τους. Σύμφωνα με πληροφορίες της εποχής, αρχικά τα τραγούδια που λέει ο Νταλάρας ήταν προορισμένα για τον Στέλιο Καζαντζίδη, όμως η δουλειά δεν προχώρησε κι εν συνεχεία ακούστηκε το όνομα του Κώστα Σμοκοβίτη, ωστόσο προτιμήθηκε τελικώς ο Νταλάρας όχι μόνο λόγω αξίας, αλλά και για λόγους εμπορικότητας.

Για τα τραγούδια δεν θα κάνω το παραμικρό σχόλιο, αφού όλα είναι πασίγνωστα, αγαπημένα κι έχουν περάσει στην ιστορία της ελληνικής μουσικής. Θα αναφέρω μόνον ότι στο «Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω» η επιβλητική και μοναδική φωνή του Γιάννη Φέρτη που ακούγεται ν' απαγγέλει στην αρχή του κομματιού δίνει άλλη οντότητα σ' αυτό κι εκφράζει μέσα σε λίγα λόγια όλο τον Γολγοθά που πέρασαν οι συμπατριώτες μας.

Επίσης, στην πρώτη έκδοση του δίσκου στο δεύτερο κουπλέ της «Γιορτής ζεϊμπέκηδων» ο Νταλάρας τραγουδά «Κράτα ρε καρδιά λένε τα παιδιά, μέχρι να λευτερωθούμε απ' τον Κεχαγιά». Η φράση αυτή κόπηκε στη συνέχεια από τη λογοκρισία της χούντας για ευνόητους λόγους και σε όλες τις επανεκδόσεις μέχρι σήμερα είτε σε βινύλιο είτε σε CD, περιέργως δεν περιλήφθηκε ποτέ η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού...

Το άλμπουμ κυκλοφόρησε με εξασέλιδο ένθετο στο οποίο περιλαμβάνονται οι στίχοι των τραγουδιών, φωτογραφίες πριν και μετά την καταστροφή και σημείωμα του Χρήστου Σολομωνίδη για την τραγικότητα των στιγμών.

Τα τραγούδια του δίσκου

1) Μες στου Βοσπόρου τα στενά (Γ. Νταλάρας)

2) Οι καμπάνες της Αγια-Σοφιάς (Γ. Νταλάρας)

3) Δυο παλικάρια απ' τ' Αϊβαλί (Χ. Αλεξίου)

4) Η προσφυγιά (Γ. Νταλάρας)

5) Πέτρα-πέτρα χτίσαμε (Γ. Νταλάρας)

6) Η Σμύρνη (Γ. Νταλάρας)

7) Γιορτή ζεϊμπέκηδων (Γ. Νταλάρας)

8) Το σπίτι μου το πατρικό (Γ. Νταλάρας)

9) Πήρε φωτιά το Κορδελιό (Χ. Αλεξίου)

10) Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω (Γ. Νταλάρας)

11) Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς (Χ. Αλεξίου)

http://www.musiccorner.gr/extras/record/index.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αγαπητέ φίλε ευχαριστούμε για το video. Μια παρατήρηση μόνο...Στο συγκεκριμένο τραγούδι β'φωνή κάνει ο Απ.Καλδάρας και στην πρόζα είναι ο Γ.Φέρτης και όχι ο Κούρκουλος. Αυτό είναι βέβαιο και διασταυρώνεται και από τη λίστα με τα δισκογραφημένα τραγούδια του Νταλάρα της περιόδου 1967-1982, που υπάρχει στο άρθρο του Βαγγέλη Αρναουτάκη στο περιοδικό "Όασις" του περασμένου Μαίου. Έχει γραφτεί και αλλού αλλά αυτή τη στιγμή είναι πολύ δύσκολο να ψάξω.

Περισσότερες πληροφορίες για το συγκεκριμένο δίσκο υπάρχουν και εδώ...

http://www.dalaras.com/forum/index.php?act...&f=11&t=1332&s=

http://www.dalaras.com/forum/index.php?act...&f=11&t=1820&s=

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν ειδα κατι επι της ουσιας οπως ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ που εχω ανεβασει...Κανε ενα κοπο να βρεις το βιβλιο και να δουμε τι γινεται..το να επιμενεις ετσι...παει προσωπικα και δεν το θελω...Δεν αναφερετε ΠΟΥΘΕΝΑ ολα αυτα τα χρονια ο Φερτης...Ενω σου δειχνω τους αυθεντικους στιχους ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΝΕΡΟ και απο κατω ποιος απαγγελει.Αυτα που ειχα να πω τα ειπα και δεν επανερχομαι..Καλη σου μερα και χρονια πολλα

Υ.Γ.

απο το 1978 πυ ημουν 14 ετων εχουμε λυσει αυτο το θεμα οι Νταλαρικοι του χαλανδριου

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kαταρχάς δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να πάει προσωπικά...Ούτε προσωπικό είναι το θέμα, ούτε έχω τέτοια πρόθεση. Το να γράψω κάτι που ξέρω και έχω διαβάσει δε νομίζω ότι απαγορεύεται...

Εγώ ανέφερα αυτή τη λίστα η οποία προφανώς βασίζεται σε κάποιους καταλόγους της εταιρείας.

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...s71/0001-10.jpg

Αν και για μένα δεν υπήρξε ποτέ θέμα γιατί είναι πεντακάθαρο πως η φωνή είναι του Φέρτη...

Χωρίς καμιά διάθεση αντιπαράθεσης λοιπόν, εύχομαι με τη σειρά μου χρόνια πολλά...

Υ.Γ: Το θέμα έχει κλείσει και για τους Νταλαρικούς της Καλαμαριάς.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αν και για μένα δεν υπήρξε ποτέ θέμα γιατί είναι πεντακάθαρο πως η φωνή είναι του Φέρτη...

Ο Θανάσης έχει δίκαιο. Η φωνή είναι χωρίς αμφιβολία του Γ. Φέρτη και όχι του Ν. Κούρκουλου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χωρίς καμια διάθεση αντιπαράθεσης αλλά με διάθεση γόνιμου διαλόγου -κι από μένα- η φωνή είναι του Γ.Φέρτη. Σίγουρα, παιδιά! :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

παιδες..πολυ θα χαρω να εχω αδικο.Για να μαθω να μην ειμαι απολυτος!!

Μα κανεις δεν λει κουβεντα για το βιβλιο που σου αναφερω...ουτε για την φωτο με τους στιχους...

Εσυ δηλ τι λες?οτι καποιος δημοσιογραφος εχει γραψει σωστα για τον Φερτη η οτι δακτυλογραφηθηκε λαθος το ονομα του αφηγητου??στα τυπωμενα τραγουδια του Πυθαγορα στην σελιδα 48

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εδω ειμαι κι εγωωωωωωω!!! να μπω? ευχαριστω.......λοιπον, εχω πει στον Platpap την εκδοχη μου : ξερω οτι μερος της ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ εχει ηχογραφηθει 2 φορες....γιαυτο και δεν υπαρχει το ΓΙΟΡΤΗ ΖΕΙΜΠΕΚΗΔΩΝ με την αρχικη του εκδοχη που ηταν 3 στιχοι κι οχι 2........οταν αλλαξε ολοκληρος στιχος που μιλουσε για κεχαγιαδες, πιθανον να αλλαξε κι ο αφηγητης στο ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΝΕΡΟ ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΣΩ......ο αρχικος παντως σιγουρα ηταν ο Νικος Κουρκουλος. Ισως κανω λαθος, αλλα αυτο θυμαμαι και ξερω.......εχω γερασει κιολας, μπορει να μην θυμαμαι καλα.......αλλα ρε παιδια, γιατι δεν ρωταμε τον ιδιο τον Νταλαρα να μας λυσει την απορια ?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αγαπητέ φίλε, δεν τίθεται θέμα απόλυτου. Κάθε άλλο! Είναι όμως ο Φέρτης ο αφηγητής. Εχω ακούσει και τον Κούρκουλο να απαγγέλει και -σίγουρα- δεν είναι ο Κούρκουλος ο αφηγητής στο σπουδαίο αυτό τραγούδι.

Τώρα όσον αφορά στους δημοσιογράφους, να σου αναφέρω ένα παράδειγμα: ήταν να πραγματοποιηθεί μια συναυλία- αφιέρωμα στον Αντ.Βαρδή πριν λίγα χρόνια. Δεν πραγματοποιήθηκε τελικά. Την επομένη της ορισθείσας ημερομηνίας για την συναυλία υπήρχε ρεπορτάζ σε εφημερίδα που ανέλυε τι είχε γίνει στην συναυλία που δεν είχε γίνει!!! :blink: Πολλές φορές γίνονται λάθη, μπορεί το αρχικό πλάνο να ήταν να συμμετείχε ,ως αφηγητής, ο Κούρκουλος και να γράφτηκε έτσι, αλλά να άλλαξαν τα πλάνα. :rolleyes: Το θέμα είναι ποιος -πραγματικά- ακούγεται στον δίσκο κι όχι ποιου όνομα δακτυλογραφήθηκε, νομίζω. :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ωραια...αρα λοιπον εγω εχω την μονη αποδειξη τυπωμενη..απλο ειναι το θεμα..το τι ακουνε τα αυτια μας ειναι αλλο θεμα..Κ εγω εχω ακουσει τον Κουρκουλο να απαγγελει κ για αυτο το αναφερω

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για να καταγραφεί στα πρακτικά να αναφέρω κι εγώ πως κατα τη γνώμη μου ο αφηγητής είναι ο Φέρτης. Συντάσσομαι με τους Νταλαρικούς της Καλαμαριάς... :rolleyes::rolleyes::rolleyes::music::razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Για να καταγραφεί στα πρακτικά να αναφέρω κι εγώ πως κατα τη γνώμη μου ο αφηγητής είναι ο Φέρτης. Συντάσσομαι με τους Νταλαρικούς της Καλαμαριάς... :razz:  :razz:  :razz:  :razz:  :razz:

Εγώ να δεις...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επανέρχομαι στο θέμα της "Μικράς Ασίας" το οποίο πλέον έχει δύο σκέλη.

Το πρώτο είναι αν στην ηχογράφηση η οποία ακούγεται στο video του φίλου platpap στο Youtube ακούγεται η φωνή του Φέρτη ή του Κούρκουλου.

Αρχικά παραθέτω ένα απόσπασμα από την εκπομπή του φίλου και έγκριτου δημοσιογράφου Γιώργου Τσάμπρα "Τα πάντα ρει" η οποία ήταν αφιερωμένη στο δίσκο και μεταδόθηκε από το Β'Πρόγραμμα στις 2-10-04.

http://rapidshare.com/files/299165800/Mikra_-_Asia.mp3

Όπως αναφέρεται λοιπόν κι εδώ η φωνή που ακούγεται στην πρόζα του τραγουδιού (η εκτέλεση που ακούστηκε στο ραδιόφωνο είναι προφανές ότι είναι η ίδια μ'αυτήν που υπάρχει στο youtube) είναι του Γιάννη Φέρτη.

Το ίδιο αναγράφεται και στους στίχους του τραγουδιού, που υπάρχουν στο βιβλίο του Νίκου Χατζηνικολάου "Απόστολος Καλδάρας, αναφορά στη ζωή και το έργο του μεγάλου δημιουργού", που εκδόθηκε πέρυσι από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ.

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...s71/0001-11.jpg

Νομίζω πως αυτά είναι δυο τρανταχτά στοιχεία που δεν αμφισβητούνται.

Όσον αφορά την πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία που μας έδωσε ο φίλος TheAegean60, δεν κατάλαβα αν η διαφορετική ηχογράφηση με τον Κούρκουλο εκδόθηκε και αποσύρθηκε ή αν έμεινε στο αρχείο της εταιρείας. Εγώ βέβαια είμαι νεώτερος από τον TheAegean60 και είναι ιδιαίτερη χαρά, για όλους πιστεύω, όταν μπαίνουν στην κοινότητα άνθρωποι που έχουν γνωρίσει από πολύ παλαιότερα τον Γιώργο Νταλάρα και μας μεταφέρουν τις πληροφορίες τους.

Η μαρτυρία του πατέρα μου όμως, ο οποίος είναι αρκετά μεγαλύτερος απ'όλους μας και του οποίου τα λεγόμενα δεν αμφισβητώ ποτέ , γιατί πολύ απλά έχει επαληθευθεί σε ότι μου έχει πει μέχρι σήμερα σχετικά με τα τραγούδια, είναι πως αγόρασε τον δίσκο την 1η ή τη 2η μέρα της κυκλοφορίας του. Κι ο δίσκος αυτός είναι με την αφήγηση του Φέρτη.

’ρα είναι πολύ πιθανό, ο δίσκος να ηχογραφήθηκε και να μην κυκλοφόρησε με την εκτέλεση του Κούρκουλου. Υπάρχει όμως και μια άλλη, μικρή κατ'εμέ περίπτωση, να κυκλοφόρησαν (κατά λάθος) κάποια λίγα κομμάτια (όπως στην περίπτωση της διαφορετικής έκδοσης του "Νά'χαμε τι νά'χαμε") και αυτά να εξαντλήθηκαν στην πορεία...

Στα σχόλια που συνοδεύουν το video στο youtube γράφεται πως:

Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή, μιαν από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία της πατρίδας μας γραφτηκε αυτος ο δισκος ο οποιος κυκλοφορησε και αποσυρθηκε σχεδον αμεσως αφου η χουντα θεωρησε οτι σκανδαλιζουμε τους ''γειτονες'' με τις ΑΛΗΘΕΙΕΣ του Πυθαγορα,με αποτελεσμα να εκδοθει ενα χρονο αργοτερα με καποιες αλλαγες....

ΣΗΜΕΙΩΝΩ οτι απαγγελει ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ!!!

Αποτελεί σημείο αναφοράς για τη δισκογραφία στη χώρα μας και δικαίως, αφού όσοι συμμετείχαν σ' αυτόν έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και η επιβράβευση του κοινού ήταν άμεση, αφού το άλμπουμ ξεπέρασε τότε τις 50.000 αντίτυπα και σήμερα θα πρέπει να πλησιάζει στο ένα εκατομμύριο!

στην πρώτη έκδοση του δίσκου στο δεύτερο κουπλέ της «Γιορτής ζεϊμπέκηδων» ο Νταλάρας τραγουδά «Κράτα ρε καρδιά λένε τα παιδιά, μέχρι να λευτερωθούμε απ' τον Κεχαγιά». Η φράση αυτή κόπηκε στη συνέχεια από τη λογοκρισία της χούντας για ευνόητους λόγους και σε όλες τις επανεκδόσεις μέχρι σήμερα είτε σε βινύλιο είτε σε CD, περιέργως δεν περιλήφθηκε ποτέ η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού...

Πληροφοριες για οποιον ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ οτι απαγγελει ο ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ μπορει να βρει στο βιβλιο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Εκδοσεις ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ -Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ στην σελιδα 48 του βιβλιου

Νομίζω πως το ότι ο δίσκος αποσύρθηκε για ένα χρόνο είναι ασαφές....Ο δίσκος ένα χρόνο μετά έγινε χρυσός, ενώ ήδη στον τύπο (όπως αναφέρεται και στο απόσπασμα της εκπομπής του Τσάμπρα) είχαν γραφτεί πολλά θετικά σχόλια αλλά και αντιδράσεις. Μου φαίνεται λοιπόν πολύ δύσκολο να έχουν γίνει όλα αυτά για ένα δίσκο που για ένα χρόνο ήταν εκτός κυκλοφορίας. Φαντάζομαι δηλαδή πως η μετάβαση από την πρώτη στη δεύτερη λογοκριμένη έκδοση έγινε πολύ σύντομα. ’λλωστε όπως μου είπε κι ο ίδιος ο Κώστας Καλδάρας, στα πλαίσια μιας υπό δημοσίευση συνέντευξης, ο δίσκος άργησε να πάρει μπρος για κανένα τρίμηνο και στη συνέχεια με διαφημιστικά κλπ, έγινε χρυσός. Κι αυτό βέβαια είναι γνωστό και έχει δημοσιευθεί και στο πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Τάσου Κριτσιώλη που δημοσιεύθηκε στο Μusic Corner (και στη συνέχεια και στο σχετικό topic του δίσκου στο forum) στις 11 Απριλίου 2008 και το οποίο παραθέτω...

Τι μπορεί να γράψει κάποιος άραγε γι' αυτό το δίσκο που περιλαμβάνεται στους πιο «κλασικούς» στην ιστορία της ελληνικής μουσικής; Έχουν περάσει 36 ολόκληρα χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε (μέσα του 1972), αλλά μέχρι τις μέρες μας εξακολουθεί και παραμένει «φρέσκος» και «ζωντανός». Αποτελεί σημείο αναφοράς για τη δισκογραφία στη χώρα μας και δικαίως, αφού όσοι συμμετείχαν σ' αυτόν έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και η επιβράβευση του κοινού ήταν άμεση, αφού το άλμπουμ ξεπέρασε τότε τις 50.000 αντίτυπα και σήμερα θα πρέπει να πλησιάζει στο ένα εκατομμύριο!

Η δουλειά «γεννήθηκε» με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή, μιαν από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία της πατρίδας μας. Ο Απόστολος Καλδάρας γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τρίκαλα, όπου είχαν καταφύγει χιλιάδες πρόσφυγες και ζώντας από κοντά το δράμα και τις προσπάθειες να σταθούν ξανά στα πόδια τους, έκλεισε μέσα στην ψυχή του όλες αυτές τις εικόνες. Σχεδόν μισό αιώνα μετά, τις αποτύπωσε ηχητικά στο πεντάγραμμο και σημάδεψε ανεξίτηλα την ελληνική δισκογραφία.

Οι στίχοι του Πυθαγόρα είναι κυριολεκτικά και χωρίς την παραμικρή υπερβολή συγκλονιστικοί. Ακόμη κι εκείνοι που υποτιμούσαν το μέχρι τότε έργο του, κατηγορώντας τον ότι έγραφε μόνον «ελαφρά και απλοϊκά τραγουδάκια», αναγκάστηκαν να τον παραδεχτούν και ουσιαστικά με αυτό το δίσκο καθιερώθηκε οριστικά και αμετάκλητα στο χώρο μέχρι το πρόωρο τέλος του.

Όσο για τους ερμηνευτές, τα λόγια είναι περιττά. Ο Γιώργος Νταλάρας και η ουσιαστικά πρωτοεμφανιζόμενη Χάρις Αλεξίου ερμηνεύουν ιδανικά αυτό το έργο και κάνουν ένα τεράστιο άλμα προς τα εμπρός στην καριέρα τους. Σύμφωνα με πληροφορίες της εποχής, αρχικά τα τραγούδια που λέει ο Νταλάρας ήταν προορισμένα για τον Στέλιο Καζαντζίδη, όμως η δουλειά δεν προχώρησε κι εν συνεχεία ακούστηκε το όνομα του Κώστα Σμοκοβίτη, ωστόσο προτιμήθηκε τελικώς ο Νταλάρας όχι μόνο λόγω αξίας, αλλά και για λόγους εμπορικότητας.

Για τα τραγούδια δεν θα κάνω το παραμικρό σχόλιο, αφού όλα είναι πασίγνωστα, αγαπημένα κι έχουν περάσει στην ιστορία της ελληνικής μουσικής. Θα αναφέρω μόνον ότι στο «Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω» η επιβλητική και μοναδική φωνή του Γιάννη Φέρτη που ακούγεται ν' απαγγέλει στην αρχή του κομματιού δίνει άλλη οντότητα σ' αυτό κι εκφράζει μέσα σε λίγα λόγια όλο τον Γολγοθά που πέρασαν οι συμπατριώτες μας.

Επίσης, στην πρώτη έκδοση του δίσκου στο δεύτερο κουπλέ της «Γιορτής ζεϊμπέκηδων» ο Νταλάρας τραγουδά «Κράτα ρε καρδιά λένε τα παιδιά, μέχρι να λευτερωθούμε απ' τον Κεχαγιά». Η φράση αυτή κόπηκε στη συνέχεια από τη λογοκρισία της χούντας για ευνόητους λόγους και σε όλες τις επανεκδόσεις μέχρι σήμερα είτε σε βινύλιο είτε σε CD, περιέργως δεν περιλήφθηκε ποτέ η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού...

Το άλμπουμ κυκλοφόρησε με εξασέλιδο ένθετο στο οποίο περιλαμβάνονται οι στίχοι των τραγουδιών, φωτογραφίες πριν και μετά την καταστροφή και σημείωμα του Χρήστου Σολομωνίδη για την τραγικότητα των στιγμών.

Αυτό που θέλω να πω πάντως κλείνοντας είναι, ΜΑΚΑΡΙ να υπάρχει κι άλλη μια έκδοση του δίσκου, με διαφορετικές εκτελέσεις στη "Γιορτή Ζεϊμπέκηδων" και στο "Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω" και ΜΑΚΑΡΙ κάποια στιγμή να έχουμε την ευκαιρία να τα ακούσουμε...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...