Michael

Γιάννης Πάριος

388 posts in this topic

Μαζί Πάριος - Βιτάλη!

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεργασίες «έδεσε» για το χειμώνα: Γιάννης Πάριος και Ελένη Βιτάλη στον «Διογένη» για 50 εμφανίσεις, οι οποίες όμως αναμένεται, όπως είναι φυσικό, να διπλασιαστούν, λόγω της μεγάλης προσέλευσης του κοινού. Την πρόταση έκανε ο ίδιος ο Γιάννης Πάριος στην Ελένη Βιτάλη, η οποία θα επιστρέψει σε πίστα μετά από αρκετά χρόνια αποχής. Μάλιστα, το πρόγραμμα θα σκηνοθετήσει ο ίδιος ο Γιάννης Πάριος. Με παλιά τραγούδια-διαμάντια αλλά και καινούργια, που έχουν ήδη γίνει σουξέ, οι δύο αγαπημένοι ερμηνευτές αναμένεται να αποτελέσουν το «must» της νυχτερινής διασκέδασης τον ερχόμενο χειμώνα.

Πηγή: www.loipon.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κώστα, σύμφωνα με πληροφορίες που πήρα μόλις χτές, ο Γ. Πάριος θα ξεκινήσει τις χειμερινές του εμφανίσεις απο την Θεσσαλονίκη, σε γνωστό νυχτερινό κέντρο, μαζί με την Χαρούλα Αλεξίου! Η πληροφορία έρχεται απο αδελφικό φίλο του ίδιου του Γ. Πάριου. Εκκρεμεί βέβαια η επιβεβαίωση...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πέτρο αν είναι έτσι όπως τα λες θα κανονίσεις τραπέζι ....???? :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτά που γράφονται τελευταία για συνεργασία Πάριου- Βιτάλης δεν ισχύουν. Αυτό είναι σίγουρο .

Share this post


Link to post
Share on other sites
ο Γ. Πάριος θα ξεκινήσει τις χειμερινές του εμφανίσεις απο την Θεσσαλονίκη, σε γνωστό νυχτερινό κέντρο, μαζί με την Χαρούλα Αλεξίου! Η πληροφορία έρχεται απο αδελφικό φίλο του ίδιου του Γ. Πάριου. Εκκρεμεί βέβαια η επιβεβαίωση...

Εμένα με ξενίζει αυτή η πληροφορία. Κι εξηγούμαι: η Χαρούλα σε μια συνέντευξή της πέρυσι είπε πως δεν θα ξαναεμφανιστεί σε νυχτερινό κέντρο. Ή οι πληροφορίες χωλαίνουν (και δεν αναφέρομαι στον Πέτρο αλλά στον φίλο του Πάριου) ή η Χαρούλα ανασκευάζει(κατά την γνώμη μου εάν ανασκευάζει πολύ άσχημα πράττει, για εκείνη).

Ούτως ή άλλως όμως είναι στο απυρόβλητο και οι δύο και δεν θα τεθεί θέμα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ε, βέβαια, τέτοιο ντουέτο χάνεται;

Αυτό είναι ειρωνία, η μιλάς σοβαρα;;;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ούτε εμένα θα μου άρεσε πάντως μια τέτοια συνεργασία, ειδικά σε ένα μεγάλο μαγαζί... :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ δε βλέπω το λόγο να γίνει μια τέτοια συνεργασία, ειδικά σ'ένα τέτοιο χώρο...Δε νομίζω πως θα κερδίσουν τίποτα ούτε οι καλλιτέχνες, πολύ περισσότερο ο κόσμος.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Γιάννης Πάριος στην Πάτρα, την Τρίτη 22 Ιουλίου

27.06.08

ΠΑΤΡΑ: Ο Γιάννης Πάριος, ο απόλυτος ερωτικός τραγουδιστής, μετά από πολλά χρόνια, ανταμώνει και πάλι με τους φίλους από την Πάτρα, την Αχαΐα και όλη την Δυτική Ελλάδα σε μία ανεπανάληπτη συναυλία που θα γίνει την Τρίτη 22 Ιουλίου 2008 στο Στάδιο της Παναχαϊκής.

Η μοναδική συναυλία του Γιάννη Πάριου διοργανώνεται από τον Max Fm και την εφημερίδα «Κόσμος της Πάτρας», στο πλαίσιο στήριξης των πιο σημαντικών γεγονότων Τέχνης και Πολιτισμού και γίνεται με την υποστήριξη της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και της ΔΕΠΑΠ. Η συναυλία είναι ενταγμένη στις παράλληλες εκδηλώσεις του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας. Ο Γιάννης Πάριος μετά το πλατινένιο «Ρεσιτάλ μιας φωνής», την ζωντανή ηχογράφηση από τις μαγικές νύχτες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, συνεργάζεται με νέους συνθέτες, καταθέτει την δική του αστείρευτη στιχουργική και μας προσκαλεί να τον ακολουθήσουμε σ ένα μαγικό ταξίδι σε όλη την Ελλάδα. Με αφετηρία την καινούργια δουλειά-έκπληξη με τίτλο «Πού Πάμε μετά», αλλά και τις εκατοντάδες μοναδικές στιγμές με τις οποίες έχει συντροφεύσει μελωδικά τις πιο τρυφερές στιγμές της ζωής μας, ο Γιάννης Πάριος μας δίνει και πάλι την δυνατότητα να ταξιδέψουμε, να αναπολήσουμε, να ερωτευτούμε την ίδια τη ζωή. Μια μοναδική αναδρομή στις ομορφότερες στιγμές του Γιάννη Πάριου, αλλά και στα τραγούδια του καταπληκτικού νέου του δίσκου. Ανάμεσά τους η μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία του φετινού καλοκαιριού «Το πουλάω το σπίτι», το υπέροχο ντουέτο με τον γιο του Χάρη Βαρθακούρη «Ανήμερα του Έρωτα», αλλά και όλα τα υπόλοιπα τραγούδια του «Πού Πάμε μετά». «Η αλήθεια της ψυχής λείπει σήμερα από τη μουσική, χάνεται μέσα στον εκκωφαντικό θόρυβο Χαίρομαι, όμως, γιατί υπάρχουν νέοι που γράφουν καλά τραγούδια» λέει ο Γιάννης Πάριος. .Πού πάμε μετά Αυτό το καλοκαίρι ξέρουμε πολύ καλά πού πάμε Χανόμαστε στην μελωδία και την φωνή του Πάριου μέσα από ένα μαγικό ταξίδι, με «οδηγό» τον ερωτικό τραγουδιστή

http://www.gowest.gr/index.php?option=com_...4026&Itemid=668

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το Κοσμοράδιο 95,1 παρουσιάζει

Μεγάλη συναυλία με τον Γιάννη Πάριο στην Ασπροβάλτα

Σάββατο 5 Ιουλίου

Τα Παλιά

Τα καινούργια

Τα αξέχαστα

Τα τραγούδια!

Σάββατο 5 Ιουλίου

Ο Γιάννης Πάριος στην πρώτη μεγάλη συναυλία του καλοκαιριού με το Κοσμοράδιο 95,1

Στο γήπεδο Ασπροβάλτας του Δήμου Αγ. Γεωργίου.

Με την υποστήριξη της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης και του επαρχείου Λαγκαδά.

Χορηγός Βιομηχανία ειδών επίπλων μπάνιου και ειδών υγιεινής Drop Μαρτινίδης ΑΒΕΕ

Προπώληση εισιτηρίων τηλ 2310 240-113

http://www.cosmoradio.gr/news_det.asp?news_id=480

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάριος-Βιτάλη;

Πάριος-Αλεξίου...

Βρε μήπως σκάσει καμιά βόμβα μέσα στο Σεπτέμβρη και γίνει τίποτα Πάριος-ΝΤΑΛΑΡΑΣ...

Λέω εγώ με τη φαντασία μου που οργιάζει,

"...δεεεεν φταίς εσύ,η φαντασία μου τα φταίει"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μια ξεχωριστή συνέντευξη του Πάριου δημοσιεύεται σήμερα στο ΒΗmagazino. Τίτλος : ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΡΙΟΣ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Γιάννης Πάριος στο Flash.gr

«Τα ωραιότερα τραγούδια μου τα έχω γράψει λυπημένος. Στην ευκολία δεν γράφει κανείς. Όλα τα μεγάλα επιτεύγματα του κόσμου - τα περισσότερα, που έχουν να κάνουν με την τέχνη - ένας πόνος τα γέννησε. Μαύρος ή λευκός.»

Τον άκουγα και σκεφτόμουν ότι ο Γιάννης Πάριος πρέπει να έχει πονέσει πολλές φορές στη ζωή του. Μόνο έτσι εξηγούνται τα τόσα πολλά υπέροχα τραγούδια, που μας έχει χαρίσει, σε μία διαδρομή περίπου 40 χρόνων στο ελληνικό τραγούδι. Μόνο έτσι δικαιολογούνται οι ανεπανάληπτες ερμηνείες του, που λες και χωράνε τον καημό, τα όνειρα, την απόγνωση, τα «σ΄ αγαπώ» και τα «λυπάμαι» του καθενός μας.

Πολλές φορές όταν μιλάς με έναν «μύθο», νιώθεις δέος. Στην περίπτωση του Γιάννη Πάριου νιώθεις απλά τυχερός. Ίσως γιατί ο ίδιος ποτέ δεν επεδίωξε να γίνει «μύθος». Απλώς είναι.

Δεν ξέρω πόσο κλισέ ακούγονται όλα αυτά. Το μόνο που ξέρω είναι ότι συντροφιά με τη φωνή του Πάριου έχω κλάψει, έχω ερωτευτεί, έχω θυμώσει, έχω ονειρευτεί, έχω ταξιδέψει... Το μόνο που ξέρω είναι ότι όταν ακούω τη φωνή του στο ραδιόφωνο το δυναμώνω αμέσως... Μαζί με μένα και η μισή Ελλάδα.

Φέτος επιστρέφει στη δισκογραφία με ένα από τα καλύτερα album, που έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. «Πού πάμε μετά...» αναρωτιέται μέσα από τους στίχους του Νίκου Μωραϊτη στο ομότιτλο κομμάτι. Πάμε... καλοκαιρινή περιοδεία με μία σειρά από συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Πάμε... Diogenis Studio τον ερχόμενο χειμώνα με μία συνεργασία - έκπληξη με τον Σάκη Ρουβά. Και ενδιαμέσως, πάμε... φυσικά στην Πάρο.

Όχι. Τα πράγματα είναι πιο απλά. «Πάμε για το καλό...» μου εξομολογείται στο τέλος της κουβέντας μας.

Kύριε Πάριε, αν τα έχω μετρήσει σωστά - και με διορθώνετε - 37 χρόνια στη δισκογραφία συμπληρώνετε φέτος - από το 1971 - και συνεχίζετε ακάθεκτος με μία νέα εξαιρετική δουλειά με τίτλο «Πού πάμε μετά...». Θέλω να μου πείτε ο τίτλος του album ανήκει μεν σε ένα τραγούδι του cd, αλλά φαντάζομαι δεν έγινε τυχαία η επιλογή. Κάτι σηματοδοτεί...

Για να είμαι ειλικρινής, όταν ψάχναμε τον τίτλο, εμείς είχαμε βρει κάποιον άλλον, ο οποίος ήταν «Ανήμερα του έρωτα». Αλλά στην κουβέντα επάνω, όταν ακούγαμε τα τραγούδια, ήταν και ο Λάκης ο Λαζόπουλος, ο οποίος είπε, αυτός είναι ο τίτλος: Πού πάμε μετά... Του Λάκη ιδέα ήταν. Για να λέμε την αλήθεια. Δε σηματοδοτεί τίποτα. Ούτε έχει μεγάλα μηνύματα. Πού πάμε μετά... Με την πλατιά έννοια. Παρόλο που θα μπορούσε να ήταν η ερώτηση της εποχής μας. Η παλιά ρήση του Αυλωνίτη. «Ω, ρε, πού πάμε;!».

Δύο νέοι δημιουργοί υπογράφουν μουσικά τα τραγούδια σας. Ο γιος σας, ο Χάρης ο Βαρθακούρης και ο Γιάννης ο Χριστοδουλόπουλος. Πιστεύετε ότι η νέα γενιά διαθέτει μουσικά ταλέντα που θα πάνε μπροστά το ελληνικό τραγούδι ή ακόμα και οι ταλαντούχοι κινδυνεύουν να χαθούν μέσα στη σύγχυση μιας ολόκληρης εποχής;

Πιστεύω ότι υπάρχουν ταλέντα. Υπάρχουν μεγάλα ταλέντα. Αλλά είναι αυτό που είπες και πραγματικά το φοβάμαι. Αλλά κι αυτό να γίνει, οι άνθρωποι που έχουν πραγματικό ταλέντο, θα μείνουν, θα ξεχωρίσουν. Πάντα μένουν οι σταθερές αξίες των ανθρώπων που πιστεύαμε και πιστεύουμε με τα παλιά τους τραγούδια. Αλλά πρέπει να δώσουμε έναν χώρο και στα νέα παιδιά να δείξουν την πραγματική τους αξία. Πιστεύω ότι υπάρχουν παιδιά, αλλά φοβάμαι τον θόρυβο. Μην χαθούν τα ταλέντα μέσα στον θόρυβο. Γιατί ζούμε σε έναν θόρυβο. Μουσικό θόρυβο.

Για τον οποίο πιστεύετε ότι ευθύνονται άπαντες στο μουσικό στερέωμα;

Όλοι. Όλοι ευθύνονται. Αλλά περισσότερο από όλα ευθύνεται η ευκολία του να γίνεις αναγνωρίσιμος. Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της ευθύνης το έχει η τηλεόραση.

Επομένως να υποθέσω ότι είστε κάθετα αντίθετος με τα μουσικά ριάλιτι αυτού του είδους;

Δεν είμαι κάθετα αντίθετος. Το κάθε τι αν χρησιμοποιείται με μέτρο και σωστά, είναι αποδεκτό. Όταν όμως παρατραβιέται είναι άσχημο. Δεν μπορεί να βγαίνουν στα ριάλιτι είκοσι παιδιά και να βγαίνει πρώτος ο ατάλαντος και ο ταλαντούχος να βγαίνει προτελευταίος και να είναι αυτός που πετυχαίνει. Κάτι γίνεται... Δηλαδή λιγότερο ακούμε και περισσότερο βλέπουμε. Πουλάει η εικόνα περισσότερο, όχι το άκουσμα.

Από την άλλη κάποιος θα σας έλεγε ότι η τηλεόραση είναι κατά κύριο λόγο εικόνα. Οπότε από τη στιγμή που χρησιμοποιούμε την τηλεόραση για να προβάλλουμε νέους τραγουδιστές και τη μουσική, ίσως μετράει και αυτό...

Είπα, με μέτρο, όλα χρειάζονται. Το γεγονός ότι υπάρχει τηλεόραση είναι ένα μέσο, που υποβοηθάει, δεν βοηθάει. Δεν μπορεί να γίνεσαι αναγνωρίσιμος, να τρελαίνεσαι μετά αν είσαι νέος άνθρωπος και μετά να πάνε στραβά τα πράγματα και να λες τι έγινε, τι δεν έκανα καλά... Και άντε να του πεις τώρα αυτού του παιδιού: αγόρι μου, κορίτσι μου, δεν ήσουν έτοιμος γι΄ αυτό το πράγμα. Αυτοί που εκμεταλλεύονται αυτό το γεγονός, δεν τους νοιάζει εάν πληγώνονται κάποιες ψυχούλες. Και μπορεί να χάνονται και κάποια ταλέντα σε λάθος δρόμους...

Λοιπόν, να επιστρέψουμε στον καινούριο σας δίσκο, ο οποίος περιλαμβάνει ένα ντουέτο - έκπληξη με τον Λάκη Λαζόπουλο. Η φιλία σας με τον Λάκη μετράει χρόνια;

Ναι, πάρα πολλά. Από το ελεύθερο θέατρο.

Επομένως ήταν κάτι το οποίο θέλατε να κάνετε...

Όχι, τυχαία έγινε. Μη λέμε μεγάλα λόγια. Τυχαία έγινε. Γράψαμε ένα τραγούδι μαζί με τον Χριστοδουλόπουλο. Το «Αλλού η θάλασσα και αλλού το πλοίο». Και μου ήρθε η φαεινή ιδέα. Του λέω «βρε Γιάννη, να το πούμε με τον Λάκη αυτό;». Λέει «να τον ρωτήσουμε.» Ε, ο Λάκης πέταξε τη σκούφια του. Του άρεσε κιόλας. Το έμαθε πιο γρήγορα από μένα.

Είναι πραγματικά ένα εξαιρετικό τραγούδι, και όσον αφορά τους δικούς σας στίχους. Και πρέπει να σας πω - όπως το επεσήμανε και η Μαργαρίτα η Μάτσα στην παρουσίαση του album - δεν θυμίζουν πολύ άλλο κομμάτι σας στιχουργικά.

Είναι από τους στίχους που κρύβω, αν θες. Αλλά αυτός βγήκε στην επιφάνεια.

Γιατί τους κρύβετε;

Γιατί δεν είναι πάντα ό,τι γράφεις εμπορεύσιμο. Καμιά φορά γράφεις πράγματα που τα κρατάς για σένα. Κάποια πράγματα που δεν είναι Πάριος, είναι Γιάννης.

Μου δίνετε πάσα για την επόμενη ερώτηση. Έχετε χαρακτηριστεί ως ο απόλυτος τραγουδιστής του έρωτα. Αυτό λειτούργησε ίσως και κάποια φορά ανασταλτικά στην καριέρα σας;

Ποτέ, ποτέ. Εγώ το θεωρώ τίτλο τιμής. Ο έρωτας είναι πολύμορφος. Είναι κάτι που έχει εκατομμύρια όψεις. Δεν είναι ένα συγκεκριμένο πράγμα που κουράζει. Εξάλλου αν λείπει κάτι από τη ζωή μας είναι ο έρωτας. Κι ας μην το βλέπουμε, ας μην το πιστεύουμε. Ο πραγματικός έρωτας. Η συντροφικότητα.

Θέλετε να μου πείτε πώς γεννήθηκε το τραγούδι «Αλλού η θάλασσα και αλλού το πλοίο»; Ήταν απλώς μία έμπνευση της στιγμής;

Έμπνευση ήταν. Τίποτα το ιδιαίτερο. Ξέρεις, καμιά φορά γράφεις και μετά ανακαλύπτεις τι έχεις γράψει. Κι εγώ δεν το κατάλαβα, μετά το συνειδητοποίησα.

Κοιτώντας πίσω την πολύχρονη καριέρα σας και τα τραγούδια που έχετε τραγουδήσει, διαπίστωνα κι εγώ πόσοι πολλοί συνθέτες έχουν γράψει για εσάς. Έχετε τραγουδήσει Λοϊζο, Κιουγιουμτζή, Ξαρχάκο, Σπανό, Τόκα, Σπανουδάκη, Θεοδωράκη. Σήμερα ένας επονομαζόμενος ερωτικός τραγουδιστής - που γνωρίζει επιτυχία και είναι πρώτο όνομα - αδυνατεί να διανοηθεί καν ότι μπορεί να τραγουδήσει τέτοιους συνθέτες. Τι έχει αλλάξει; Αν ξεκινούσατε σήμερα πιστεύετε ότι θα είχατε την ίδια εξέλιξη όσον αφορά τη μουσική σας πορεία;

Δεν έχω ιδέα, μάτια μου. Αλλά ξέρω ότι θα είχα το ίδιο μεράκι και την ίδια τρέλα, όπως έχω και τώρα. Δεν φοβάμαι να τραγουδήσω οτιδήποτε. Ειδικά στον έρωτα δεν φοβάμαι να τραγουδήσω. Ίσως αποφεύγω κάποια είδη τραγουδιών, γιατί ξέρω ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που είναι πολύ καλύτεροι από μένα όσον αφορά την ερμηνεία τους. Οπότε δεν το κάνω από φόβο, το κάνω από σεβασμό στο ίδιο το τραγούδι. Και ο έρωτας δεν έχει όνομα, τι σημασία έχει αν είναι του Θεοδωράκη ή του Χριστοδουλόπουλου. Σημασία έχει να είναι ένα τραγούδι που να είναι σπουδαίο. Κι αν μπορείς να το κάνεις εσύ σπουδαιότερο, ακόμη καλύτερα.

Να γυρίσουμε λίγο τον χρόνο πίσω... Όταν το 1969 φεύγατε από την Πάρο και ερχόσασταν στην Αθήνα ξέρατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε με το τραγούδι ή επιδίωξή σας ήταν να μπείτε στην ιατρική;

Όχι, όχι. Βλέπω ένεση και τρέχω. (γέλια) Ήξερα ότι θα κάνω αυτό.

Σε όλη αυτή την πορεία, την τόσο πετυχημένη, νιώσατε ποτέ να χάνετε τον Γιάννη για χάρη του Πάριου;

Ποτέ. Ανάποδα γινόταν πολλές φορές. Δηλαδή θυσίαζα τον Πάριο για χάρη του Γιάννη. Αλλά δεν άφησα ποτέ τον Πάριο σαν φωτεινή επιγραφή να διαβρώσει τον Γιάννη. Κι ευτυχώς τα έχω καταφέρει μέχρι τώρα. Μου αρέσουν τα απλά πράγματα, τα αληθινά, αν θέλεις.

Ένα τραγούδι σας λέει «για πάντα μαζί, για πάντα μαζί, σε αυτό το ανηφόρι που λένε ζωή.» Τελικά, τώρα που τα χρόνια δυστυχώς ή ευτυχώς πέρασαν, κοιτώντας πίσω θα λέγατε πράγματι ότι η ζωή είναι ανηφόρα και χρειάζεται δύο;

Κοίτα, καμιά φορά τραγουδάμε ή το ανέφικτο ή αυτό που ευχόμαστε. Αυτό είναι κομμάτι, που ευχόμαστε. Είναι ένα κομμάτι που λέμε «ξέρεις, εύχομαι την ανηφόρα αυτή της ζωής να μην την πάω μόνος μου, να την πάω παρέα μαζί σου.» Ασχετα εάν αναλύοντας το λες, αποκλείεται. Εκείνη τη στιγμή όμως που το λες, και το πιστεύεις και το εύχεσαι. Γιατί έτσι είναι η ζωή. Δεν μπορείς να την πας μόνος σου, να την περπατήσεις. Ανηφόρα είναι. Αλλά, η ζωή ό,τι και να ΄ναι, είτε ανηφόρα είτε κατηφόρα, είναι όμορφη.

Είναι, κατά κάποιο τρόπο, μία ανηφόρα, με πολύ ωραία ξέφωτα;

Εξαρτάται. Όταν γυρίζεις πίσω σου και δε σε ζαλίζει το ύψος. Δεν υπάρχει ιδανική ζωή. Ευτυχώς. Δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον η ζωή.

Δανείζομαι τους στίχους από ένα άλλο σας κομμάτι που λέει: «Να ΄μουνα θεός για λίγο απ΄ τον φόβο να ξεφύγω, να μπορώ να σου φωνάξω σ΄ αγαπώ». Χρειάζεται θάρρος για να πεις σ΄ αγαπώ;

Αχ... Θάρρος δεν χρειάζεται. Χρειάζεται πειθώ για να σε πιστέψει ο άλλος ότι είναι αληθινό. Κι επειδή πιστεύουμε τον Θεό, δύσκολα μπορούμε να πιστέψουμε εμάς. Γι΄ αυτό ο Θεός μπορεί να κάνει οτιδήποτε. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πόσα σ΄ αγαπώ έχουμε πει στη ζωή μας, που μετά τα πήραμε πίσω. Και το «τα πήραμε πίσω», δεν είναι ακριβές. Φύγανε μόνα τους.

Ο Γιάννης Πάριος έχει μία μεγάλη αγάπη - όχι έρωτας - στη ζωή του;

Θα σου απαντήσω κοινότοπα. Ναι, έχω τη μεγαλύτερη αγάπη. Τα παιδιά μου. Αλλά το εννοώ. Το εννοώ και το βιώνω. Δεν το αλλάζω με τίποτα.

Πριν λίγους μήνες έφυγε ο Μάριος Τόκας. Είχατε συνεργαστεί μαζί του με μεγάλη επιτυχία. Ισχύει ότι κάθε φορά που φεύγει ένας παλιός φίλος παίρνει κι ένα κομμάτι μας μαζί του;

Ναι. Το χειρότερο όμως είναι ότι φεύγει ο ίδιος. Ας κρατούσε το κομμάτι του κι ας ζούσε. Γιατί ήταν νέος άνθρωπος και ταλαντούχος. Ο Μάριος ήταν εξαιρετικός άνθρωπος, εκτός από ταλέντο. Είναι κρίμα που έφυγε τόσο νωρίς και τόσο άδικα. Αλλά αυτό που κάθε φορά λέω για κάποιον που φεύγει, αυτό που με παρηγορεί, είναι ότι εκεί ίσως είναι καλύτερα από εμάς. Ξέρω εγώ... Δεν ξέρω τι να απαντήσω. Κοινότοπα πράγματα λες σ΄ αυτές τις περιπτώσεις.

Πώς διαχειρίζεστε την απώλεια;

Εξαρτάται. Μπορεί να την κάνω κι ένα δάκρυ. Μπορεί να την κάνω κι ένα ποτήρι κρασί. Μπορεί ένα σκοτεινό δωμάτιο. Η κάθε απώλεια θέλει τον χρόνο της.

Πιστεύετε ότι τα ωραιότερα τραγούδια σας τα έχετε γράψει χαρούμενος ή λυπημένος;

Λυπημένος. Χαρούμενος δεν γράφει κανείς. Στην ευκολία δεν γράφει κανείς. Όλα τα μεγάλα επιτεύγματα του κόσμου - τα περισσότερα, που έχουν να κάνουν με την τέχνη - ένας πόνος τα γέννησε. Μαύρος ή λευκός.

Αλλάζουμε κεφάλαιο. Διάβαζα κάποια σχόλια χρηστών στο διαδίκτυο με αφορμή το νέο σας album και έγραφε για εσάς μία κοπέλα από την Αυστραλία (στα αγγλικά μάλιστα) ότι «Είναι ο καλύτερος. Το νούμερο ένα από τους Έλληνες τραγουδιστές. Μπορείς απλώς να τον λατρέψεις.» Τι σημαίνει η αγάπη του κόσμου για εσάς;

Δεν ξέρω, μάτια μου. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι δεν τους κορόιδεψα ποτέ. Κι αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο πράγμα. Όχι μόνο σε αυτό που κάνουμε, αλλά και με τη στάση ζωής μας. Αν πιστέψεις ότι είσαι ένας από αυτούς - και έτσι είναι δηλαδή - είσαι ο εαυτός σου. Εάν νομίζεις ξαφνικά ότι εσύ είσαι το κέντρο της γης, την έχεις πατήσει. Έχεις τελειώσει σαν άνθρωπος. Και όλο αυτό το πράγμα χρειάζεται αυτογνωσία και παιδεία για να τα καταφέρεις. Γιατί είναι και λίγο δύσκολο, δεν στο κρύβω...

Έχετε δηλώσει ότι το ωραιότερο μέρος στον κόσμο είναι η Πάρος...

(γέλια) Αντικειμενικά...

Αντικειμενικά. (γέλια) Σκέφτεστε κάποια στιγμή να επιστρέψετε μόνιμα στην Πάρο;

Μόνιμα είμαι. Περιοδικά είμαι στην Αθήνα. Το σκέφτομαι όμως πολύ σοβαρά αυτό που λες. Πάρα πολύ. Μα πάρα πολύ. Και μακάρι να τα καταφέρω.

Και κλείνω με μία ερώτηση, κάπως αινιγματική... Πού πάει μετά ο Γιάννης Πάριος;

Εγώ πάντα θα μείνω με αυτό το ερωτηματικό, για να εκπλήσσομαι από τη ζωή μου. Δεν προγραμματίζω. Γι΄ αυτό κάνω την ερώτηση... Πού πάμε μετά; Πάμε για το καλό, όχι για το κακό...

http://entertainment.flash.gr/music/releas...08/7/6/24584id/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Aπό την εξαιρετική στήλη του Τάσου Κριτσιώλη στο Music Corner.

ΛΙΤΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

«ΤΑ ΤΣΑΧΠΙΝΙΚΑ» (MINOS MSM 255)

Είμαστε σχεδόν ενάμισι χρόνο μετά τη μεταπολίτευση. Ο κόσμος έχει εκτονωθεί πια με το πολιτικό τραγούδι και ζητά «κάτι άλλο» για να ξεχάσει την επταετή τυραννία και να ξεδώσει. Έτσι, τον Οκτώβριο του 1975 η Λίτσα Διαμάντη κυκλοφορεί «Τα τσαχπίνικα» κι αμέσως κάνει μεγάλη επιτυχία με το πασίγνωστο «Όχι θα κάτσω να σκάσω» (το οποίο την ίδια χρονιά ηχογράφησε και ο στιχουργός του, Φίλιππος Νικολάου). Το συγκεκριμένο κομμάτι ανοίγει έναν άλλο δρόμο στην καριέρα της, πιο «εμπορικό» και με ζητούμενο το «τραγούδι-σλόγκαν», τον οποίο θ' ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια με σημαντική αποδοχή (λ.χ. «Είσαι μια συνήθεια», «Από σένα θα πάω», «Πάλι τρέλα πουλάς» κ.α.).

Αυτό το άλμπουμ περιέχει καθαρά λαϊκά τραγούδια, πολλά από τα οποία έχουν ανατολίτικο ύφος κι ενορχήστρωση (βιολί, σαντούρι κ.τ.λ.). Οι στίχοι βεβαίως είναι προορισμένοι για «σουξέ με σλόγκαν», όπως για παράδειγμα «Και μπέρδε και μπέρδε και μπέρδευε να δούμε πώς ξεμπέρδευε», «Αν μ' αγαπάς είμαι χαλί να με πατάς» κ.τ.λ. Ωστόσο, μέσα στην «εμπορικότητα» και (ίσως) «φτήνια» τους, έχουν κάτι που τα κάνει ν' ακούγονται ευχάριστα. Φυσικά, δεν τολμώ σε καμία περίπτωση να τα συγκρίνω με τα σημερινά «σκουπίδια»...

Ίσως η καλύτερη στιγμή του άλμπουμ είναι το «Θα το φωνάξω αγαπώ», όπου η Λίτσα Διαμάντη με τον Γιάννη Πάριο στις δεύτερες φωνές κάνουν απίθανα πράγματα! «Ανεβοκατεβάσματα» και «τσαλκάτζες» για σεμινάριο από δύο πολύ σπουδαίους τραγουδιστές. Όσο για τον «Αντώνη Ζάννα» που αναφέρεται ως συνθέτης σε κάποια κομμάτια, δεν είναι άλλος από τον Τάκη Μουσαφίρη που χρησιμοποίησε αυτό το ψευδώνυμο γιατί είχε συμβόλαιο με άλλη εταιρεία!

Να προσθέσω ότι το «Θεσσαλονικιέ τσαχπίνη» είναι διασκευή του «Μπελαλής καρσιλαμάς» του Ιωάννη Δραγάτση που είχε πρωτοτραγουδήσει το 1931 η Μαρίκα Φρατζεσκοπούλου (Πολίτισσα) με ελάχιστα διαφοροποιημένους τους αρχικούς στίχους. Η πρώτη εκτέλεσή του έγινε πιο γνωστή το 1983, όταν το ερμήνευσε η Χάρις Αλεξίου στα «Τσίλικα» με τον τίτλο «Θα μεθώ και θα τα σπάω».

Τα τραγούδια του δίσκου

1) Όχι θα κάτσω να σκάσω (Λ. Μαρκέα-Φ. Νικολάου)

2) Αν μ' αγαπάς (Λ. Μαρκέα-Φ. Μικολάου)

3) Μπέρδε και μπέρδε μπέρδευε (Α. Ζάννα)

4) Είμαι ή δεν είμαι η γυναίκα σου (Β. Βασιλειάδη-Κ. Νίτσου)

5) Μια παιχνιδιάρα (Β. Βασιλειάδη-Γ. Χατζή)

6) Αχ και να 'ρχόσουν (Α. Ζάννα)

7) Θα το φωνάξω αγαπώ (Λ. Μαρκέα-Φ. Νικολάου)

8) Θεσσαλονικιέ τσαχπίνη (Β. Βασιλειάδη-Γ. Χατζή)

9) Γράφω και σβήνω (Χρ. Νικολόπουλου-Ι. Βασιλόπουλου)

10) Μάνα μου αχ! (Α. Ζάννα)

11) Μια αγάπη ντροπιασμένη (Β. Βασιλειάδη-Λ. Παπαγιαννοπούλου)

12) Γκρινιάζουμε (Χρ. Νικολόπουλου-Πυθαγόρα)

13) Φύγε να χαρείς (Λ. Μαρκέα-Γ. Πάριου)

14) Λέλι γιαλέλι (Α. Ζάννα)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΙΟΣ

«ΤΩΡΑ ΠΙΑ...» (MINOS MSM 272)

Αν ο δίσκος «Έρχονται στιγμές» με το «Ποτέ δεν σε ξεχνώ» το 1975 έκανε εξαιρετικά δημοφιλή τον Γιάννη Πάριο, το «Τώρα πια» που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1976 τον κατέστησε σταρ πρώτου μεγέθους και τον υπ' αριθμόν ένα σε πωλήσεις τραγουδιστή! Το άλμπουμ πούλησε περισσότερες από 240.000 αντίτυπα και καθιέρωσε οριστικά και αμετάκλητα τον νησιώτη ερμηνευτή στην κορυφή του ελληνικού τραγουδιού, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα.

Το πρωτότυπο του «Τώρα πια» είναι το πασίγνωστο σε όλο τον κόσμο γαλλικό "Tut en vas" του Allain Barrier, το οποίο είχε κάνει μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή και σύμφωνα με τα όσα είπε χρόνια αργότερα σε συνέντευξή της η Λίτσα Διαμάντη, η ίδια έφερε το δίσκο με το συγκεκριμένο τραγούδι από το Παρίσι στην Ελλάδα, το πρότεινε στον Πάριο κι από εκεί και πέρα όλα πήραν το δρόμο τους. Ο τραγουδιστής το έγραψε σε μια κασέτα, το έδωσε στον Πυθαγόρα για να γράψει τους ελληνικούς στίχους και - σύμφωνα με τα όσα έχει πει ο ίδιος - άφησε στον στιχουργό ένα σημείωμα που έγραφε «100.000 δίσκοι». Έπεσε αρκετά έξω, αφού ο εν λόγω αριθμός αποδείχθηκε ...μικρός!

Εκτός από το ομότιτλο, το άλμπουμ έβγαλε άλλες δύο μεγάλες επιτυχίες που ο Πάριος τις περιλαμβάνει και σήμερα στα προγράμματά του: Το επίσης «μεταγλωττισμένο» «Συμβιβασμούς δεν κάνω» και το «Την αγαπούσα παραδέχομαι» του Ζακ Ιακωβίδη. Επίσης, ακούστηκαν πολύ τα «Κι αν γελάω είναι ψέμα» (το αγαπημένο μου) και «Κι αν έχω κάποιο παρελθόν», ενώ χρόνια αργότερα «ανακαλύφθηκε» και το «Ηλιοβασίλεμα».

Σημειωτέον ότι την ίδια χρονιά, το "Tut en vas" ερμήνευσε στα ελληνικά με δικούς του στίχους και τίτλο «Μια ζωή» ο Φίλιππος Νικολάου σε δίσκο 45 στροφών με τη Μαίρη Αλεξοπούλου (νυν μοναχή...). Δε μπορώ να ξέρω ποιος ...πρόλαβε να το κυκλοφορήσει πρώτος, πάντως η επιτυχία του «Τώρα πια» ήταν απίστευτη και «καπέλωσε» το «Μια ζωή».

Οι στίχοι ανήκουν όλοι στον Πυθαγόρα εκτός από το «Παράπονο η αγάπη μου», όπου ο Πάριος ηχογραφεί για πρώτη φορά τραγούδι με δικούς του στίχους. Στις δεύτερες φωνές η Λίτσα Διαμάντη. Παραγωγός ήταν ο Αχιλλέας Θεοφίλου και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της Columbia με ηχολήπτες τους Στέλιο Γιαννακόπουλο και Γιώργο Κωνσταντόπουλο. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε με δύο διαφορετικά εσώφυλλα. Στο ένα υπάρχει η φωτογραφία του τραγουδιστή από το εξώφυλλο του δίσκου «Πού θα πάει πού» (1974) και στο άλλο ένα «αρνητικό» προφίλ του.

Τα τραγούδια του δίσκου

1) Κι αν γελάω είναι ψέμα (Στ. Ζαφειρίου)

2) Συμβιβασμούς δεν κάνω (Gil Chazal-Mario Magluilo)

3) Ας είναι (Λ. Μαρκέα)

4) Κι αν έχω κάποιο παρελθόν (Γ. Σπανού)

5) ’ντε στην υγειά της (Στ. Ζαφειρίου)

6) Σα δε ντρέπεσαι (Λ. Μαρκέα)

7) Παράπονο η αγάπη μου (Λ. Μαρκέα-Γ. Πάριου)

8) Τώρα πια (Allain Barrier)

9) Ούτε και σήμερα (Στ. Ζαφειρίου)

10) Ηλιοβασίλεμα (Γ. Σπανού)

11) Την αγαπούσα παραδέχομαι (Ζ. Ιακωβίδη)

12) Ήρθες εσύ (Ν. Καρβέλα)

13) Με ποιον θα πας (Γ. Σπανού)

14) Τι σ' έφερε στο σπίτι μου (Ζ. Ιακωβίδη)

http://www.musiccorner.gr/extras/record/index.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κατά 99% ο Γ. Πάριος, θα βρεθεί στην Βέροια για μια συναυλία, το Σάββατο, στις 6 Σεπτεμβρίου. Μίλησα σήμερα με έναν φίλο του, που φιλοξενείται απο τον αδερφό του Γ. Πάριου, στην Πάρο. Μένει να επιβεβαιώσουμε και το υπόλοιπο 1%... ;)

Μετά τον Νταλάρα στις 5, καπάκι ο Πάριος - τι καλύτερο;;;;; ’ντε να έρθει εκείνο το διήμερο...

:mad::mad::mad::razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

To παρακάτω ρεπορτάζ του Κώστα Μπαρδόκα κυκλοφορησε πριν μια δεκαετία περίπου το 1998 νομίζω απο το περιοδικό Ciao.Aφορα το ξεκινημά της καριέρας του.Ξεχωριστα παρατειθενται οι φωτογραφίες του σχετικου αφιερωματος:

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

...1971 o Γ.Παριος εχει ξεκινήσει να κανει τα πρωτα του βηματα.

Εδω απο την ταινια "Τα ομορφόπαιδα" τραγουδαει τον "Σαρανταρη" σε στιχους Πυθαγόρα και μουσική Βασίλη Βασιλειάδη:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Κατά 99% ο Γ. Πάριος, θα βρεθεί στην Βέροια για μια συναυλία, το Σάββατο, στις 6 Σεπτεμβρίου. Μίλησα σήμερα με έναν φίλο του, που φιλοξενείται απο τον αδερφό του Γ. Πάριου, στην Πάρο. Μένει να επιβεβαιώσουμε και το υπόλοιπο 1%...  :D

Μετά τον Νταλάρα στις 5, καπάκι ο Πάριος - τι καλύτερο;;;;; ’ντε να έρθει εκείνο το διήμερο...

:rolleyes:  :D  :D  :D

Έγκυρο τελικά: ο Γ. Πάριος στην Βέροια, το Σάββατο 6/9, στο Εθνικό Στάδιο Βέροιας. Ώρα έναρξης: 21:30.

:D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απο τις 23 Οκτωβρίου, ο Γιάννης Πάριος θα συνυπάρξει στην ίδια σκηνή, είκοσι χρόνια μετά, με την Μαρινέλλα. Ο χώρος; Διογένης studio.

Αναμένω με αγωνία!

:D

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΩ (Συνθετης:Γιώργος Χατζηνάσιος-Στιχουργός:Κ. Ρουβινέτης)

Πρωτοχρονιά 1972-73

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...