Dalaras sings Vassilis Kazoulis

[Guitarist 0]

Μετά από τρία χρόνια απουσίας, ο Βασίλης Καζούλλης επανέρχεται ανανεωμένος στη δισκογραφία. Αυτή την εποχή είναι στο στούντιο και ολοκληρώνει τα καινούρια του τραγούδια που θα κυκλοφορήσουν σε λίγες μέρες. Ο δίσκος με τίτλο «Μόνο να μου γελάς» θα περιέχει 11 νέα τραγούδια σε στίχους και μουσική του Βασίλη με τη γνωστή ερμηνευτική ευαισθησία του καλλιτέχνη. Με ιδιαίτερο χρώμα στον ήχο γιατί αυτή τη φορά ο Βασίλης Καζούλλης συνεργάζεται με τον Μανώλη Φάμελλο, που υπογράφει την ενορχήστρωση και την επιμέλεια παραγωγής.

Στο δίσκο συμμετέχει σ ένα τραγούδι έκπληξη ο Γιώργος Νταλάρας, σ ένα δεύτερο η Καίτη Κουλλιά ενώ ο Μανώλης Φάμελλος ερμηνεύει ένα ντουέτο μαζί με τον Βασίλη. Στην ενορχήστρωση βοήθησε και ο Στάθης Δρογώσης.

Photo during the preparation of the album: Vassilis Kasoulis (left), Manolis Famelos (right)

[Astron 17]

Αυτά είναι υπέροχα νέα!

Ο Βασίλης Καζούλλης είναι ένας από τους αγαπημένους μου Έλληνες τραγουδοποιούς.

Χαίρομαι πολύ που ο Νταλάρας συνεργάζεται επιτέλους μαζί του έστω και για ένα μόνο τραγούδι.

Ξέρουμε καθόλου πότε θα βγει ο δίσκος; Έχει οριστεί κάποια ημερομηνία;

[panosb 0]

Kataplhktiko!

Ki emena m'aresei o Kazoulhs. Pisteuw oti to τραγούδι-έκπληξη 8a einai mia epalh8eush twn "fantasiwsewn" mou/mas

Etsi, toulaxiston, elpizw...

[Makis 2,780]

Το τραγούδι που ερμηνεύει ο Γιώργος λέγεται "τα τραγούδια μου".Το cd κυκλοφορεί κατά 99% την Τρίτη 22/6.

Δείτε σχετικά:

http://www.musical.gr/cddetails.scr?CD_code=CD1052-2

[Astron 17]

Ο δίσκος κυκλοφόρησε ήδη και τον έχω στα χέρια μου.

Πρώτες εντυπώσεις είναι πολύ καλές.

Ο Νταλάρας λέει ένα έντεχνο τραγούδι σε λαϊκούς όμως δρόμους.

Αρκετά καλό, αν και όχι τόσο πρωτότυπο.

[Apostolis 2,082]

Pavlo, poia alla tragoudia aksizoune ston disko?

[panosb 0]

Pavlo, poia alla tragoudia aksizoune ston disko?

+

Posa tragoudia exoun Ellhniko (mh-dutiko) stul?

[Astron 17]

Δεν έχω ακούσει ακόμα το δίσκο πολλές φορές αλλά υπάρχουν κάποιες μπαλάντες που είναι πολύ όμορφες. Για παράδειγμα έχω ξεχωρίσει δύο, "Της ’νοιξης" και "Του Ιουλίου η βροχή".

Κατα τ' άλλα ο δίσκος ακούγεται πολυ ευχάριστα.

Γενικά το ύφος είναι έντεχνο-ροκ και ίσως σε μερικά σημεία έχει στοιχεία pop.

Την ενορχήστρωση όπως ξέρετε την έχει κάνει ο Φάμελος που συμμετέχει και σε ένα τραγούδι που είναι αρκετά χιουμοριστικό και ευχάριστο.

Το τραγούδι που λέει ο Νταλάρας σίγουρα δεν είναι το καλύτερο του δίσκου αλλά του πάει αρκετά λόγω του ύφους. Όταν το ακούσετε πάντως θα αισθανθείτε ότι κάπου το 'χετε ξανακούσει.

Πάνο αυτό περί ελληνικου- μη δυτικού ύφους δεν το καταλαβαίνω, τί εννοείς;

Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών του Χατζιδάκι και Θεοδωράκη ακολουθούν τη δυτική σχολή, δεν ξέρω πώς εννοείς το "ελληνικό ύφος".

Αν εννοείς με τρόπο λαϊκό και βυζαντινό τότε το μόνο που είναι "ελληνικό" είναι αυτό που λέει ο Νταλάρας, άντε και αυτό που λέει η Καίτη Κουλλιά που έχει στοιχεία νησιώτικα ("Θα φυσήξει πάλι αγέρι").

Βέβαια ένας τέτοιος ορισμός του ελληνικού τραγουδιού -αν το εννοείς όπως το κατάλαβα- είναι κάπως εσωστρεφής για την εποχή μας.

[panosb 0]

Merika apo ta tragoudia tou Kazoulh einai se stul "paradosiakhs" mousikhs. p.x. San mia fora, Isokratima, 8alassino, Panigitiotiko.

Exw parathrhsei oti oi kallitexnes pou melopoioun ta tragoudia tous kai einai gnwstoi ws pop-rock mousikoi, otan ftiaxnoun tragoudia Ellhnikou stul einai axtupitoi (p.x. O. Peridhs)

O Kazoulhs einai enas ap'autous. Gi'auto rwtaw an exei grapsei kanena mh-dutikou tupou tragoudi (eidika epeidh summetexei kai o Ntalaras).

Kai fusika htan anamenomeno oti an 8a uparxei estw ki ena tetoio tragoudi...8a to ermhneusei o pio katallhlos aoidos (den lew "tragoudisths", mias kai den tou aresei ).

Euxaristw Astron

[Astron 17]

Πράγματι το Σαν μια φορά είναι από τα αγαπημένα μου.

[panosb 0]

[Rosalia 0]

" Τα τραγούδια μου"

Τα τραγούδια μου τα γράφω πάντα με καυμό

Να χωρίσω την ανάσα απο το λυγμό

Να χωρέσω την ελπίδα που με τυραννεί

Και του κόσμου την αγάπη την αληθινή

Είναι δύσκολο να βγαίνω να τα τραγουδώ

Κι όλο ντρέπομαι τα λόγια πως να σας το πω

Για το αίσθημα που έχω μέσα μου βαθύ

Που όλο ψάχνει τις φλογίτσες μα ακολουθεί

Τη ζωή μου κομματιάζω σαν τις συλλαβές

Και τις λέξεις μου ταιριάζω με τις προσευχές

Να ενώσω ότι είμαι κι ότι έχασα

Μέσ` το φως που μας τυλίγει και το ξέχασα

Είναι πραγματικά, ένα υπέροχο τραγούδι

που το ερμηνεύει τέλεια, όπως πάντα ο Γιώργος μας...

[Anna 752]

For those who dont know if its worth to buy a CD with only one Dalaras song on it .

Listen to nr. 5 - τα τραγούδια μου

only 0.40 min, but you get an impression

http://entertainment.flash.gr/music/releas...4/8/18/18220id/

[Annemarie 19]

...

[panosb 0]

Anna and Annemarie: Is it worth buying it?

Anyway within the next month I may pop up for a weekend in Greece and I'm definitely going to buy it. But still I'd like to know your opinions

[panosb 0]

Listen to nr. 5 - τα τραγούδια μου

only 0.40 min, but you get an impression

I went to a net cafe...and tried more than 20 times to open the link but it wouldn't open

Has anybody managed to listen to that sample?

[John Akritidis 0]

I did,panos,probably the computer you used has no application assigned to handle wma files.

-John

[Tasos 3]

Στην εφημερίδα "Η ΑΥΓΗ" της περασμένης Κυριακής(3/10/2004) ο Βασίλης Καζούλης δίνει συνέντευξη, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του cd "Μόνο να μου γελάς", στον δημοσιογράφο Σάκη ΜΑΝΤΖΑΝΑ. Σχετικά με τη συμμετοχή του Νταλάρα ο δημοσιογράφος γράφει : "...ο Γιώργος Νταλάρας συμμετέχει με ένα κομμάτι αρκετά μακριά από αυτά με τα οποία τον έχουμε συνηθίσει". Πιο κάτω, στην συνέντευξη, απευθύνει την εξής ερώτηση στον Καζούλη : "Το τραγούδι που λέει ο Γιώργος Νταλάρας το έγραψες έχοντας ειδικά αυτόν στο νου σου; Είναι η πρώτη σου αμιγής απόπειρα προς μια πιο λαική κατεύθυνση ή κάνω λάθος;

Κι ο Καζούλης απαντάει : " Σωστά υπέθεσες...Δεν τον είχα στο μυαλό μου από πριν, όμως το τραγούδι είχε μια πιο λαική μελωδία και, όταν το τελείωσα, ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα. Χάρηκα ιδιαίτερα που με τίμησε με τη συμμετοχή του ένας τόσο σπουδαίος τραγουδιστής...".

[Michael 2]

Has anybody managed to listen to that sample?

I listened to the sample (thank you, Anna, for the link ):

To my mind the song is very beautiful (completely different to the rest of the CD ).

[panosb 0]

Has anybody managed to listen to that sample?

I listened to the sample

.....

(completely different to the rest of the CD ).

You said you listened to the sample...and you find the song different from the CD!!! How come?

What difference did you find from the rest of the songs (appart from Dalaras' amazing - as I assume - performance)?

[Michael 2]

What difference did you find from the rest of the songs (appart from Dalaras' amazing - as I assume - performance)?

From the 11 songs of this CD I would characterize most of them as shallow pop/rock songs, some more in the style of ballads (e.g. Nr. 3, 6 and 11), some not. The Nr. 10 is more the style of music they play in bars. In all these songs I cannot hear a single remarkable melody. Either banal or boring. (The same applies to the instrumentation.) Nothing "substantial" and of no interest (for me). (Although I fear that it is exactly this style of music that is quite popular today. )

Nr. 8 (performed by Kaiti Koullia) is simply an imitation of the "dimotiko" songs (which you can better listen to as originals).

And then there is the Nr. 5 with Dalaras: It's amazing that suddenly the same composer who wrote all these uninteresting songs was able (or should I say: willing?) to compose such a beautiful piece of music: Suddenly there is an expressive melody, something that touches you when you listen to it. (And of course it is once again Dalaras' voice that is responsible too for this effect.) The instrumentation of this song is also not bad (though for my taste the "laiko" element could be a little bit more intense).

PS:

The (musical) atmosphere of this song and the general style of the melody reminds me of another song with Dalaras: "1 - 0" (from his record "Sygnomi gia tin amyna" by Mikroutsikos- Tripolitis). But I do not assert that Kazoulis imitated this song. Probably it is simply a coincidence.

[ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ 11,581]

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Β.ΚΑΖΟΥΛΗ ΣΤΟ www.flash.gr

-Βασίλη επανήλθες πρίν από λίγο καιρό στην δισκογραφία με ένα καινούργιο άλμπουμ, που φέρει τον τίτλο «Μόνο να μου γελάς». Μιλησέ μας λίγο γι' αυτή την προσπάθεια.

-Είναι τραγούδια που έγραψα τα τελευταία δύο δυόμισυ χρόνια και δεν σταματάει αυτή η δημιουργική διάθεση παράλληλα με τις εμφανίσεις που κάνω, η δημιουργία των τραγουδιών είναι το ομορφότερο και σταθερότερο πράγμα που έχω κάνει, και εύχομαι για μένα να μην σταματήσει ποτέ γιατί το βλέπω αισιόδοξα. Όσον αφορά τον τίτλο του δίσκου ήθελα να είναι αισιόδοξος γιατί η κατήφεια δεν είναι ωραίο πράγμα, ξέρουμε ότι η ζωή δεν εύκολη συμβαίνουνε διάφορα άσχημα πράγματα που μας καταθλίβουν. Εμείς όμως πρέπει να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και γενικότερα. Αυτό την τάση ήθελα να δώσω στην καινούργια μου δουλειά, γιατι είναι ωραίο να χαμογελούν οι άνθρωποι.

-Σε αυτό το άλμπουμ συμμετέχουν ο Γιώργος Νταλάρας, η Καίτη Κουλλιά και ο Μανώλης Φάμελος, ο οποίος έχει κάνει και την παραγωγή του. Πως προέκυψαν αυτές οι μουσικές συναντήσεις;

-Με τον Φάμελλο είχα συνεργαστεί και παλιότερα, το 1995 που τότε ήταν στην αρχή ο Μανώλης σε κάποιες συναυλίες, χαθήκαμε μετά γιατί ο καθένας πήρε τον δρόμο του. Ξαναβρεθήκαμε τελευταία και του ζήτησα να μου κάνει την παραγωγή, γιατι ήθελα και γω να είμαι χαλαρός μιας και αυτό από μόνο του είναι μια έξτρα ευθύνη. Σχετικά με τις συμμετοχές είμαι από αυτούς που είμαι ανοιχτός, και το έχω κάνει και στους τελευταίους μου δίσκους. Στους πρώτους μου έννοιωθα μοναχικά, αλλά τώρα ήθελα μια παρέα να ανοιχτώ λιγάκι, κυρίως γιατί τα τραγούδια ζητάγανε κάποιες φωνές. Δεν είμαι από εκείνους που το σκέφτονται πολύ το πράγμα, το ίδιο το τραγούδι μου λέει από μόνο του, εάν θα το πώ εγώ ή κάποιος άλλος και πιθανόν να έχασα κάποια τραγούδια στο παρελθόν γι αυτό τον λόγο. Για τον Νταλάρα και την Κουλλιά αισθάνομαι ιδιαίτερα ευτυχής που με τιμήσανε.

-Εκτός από συνεργασίες που βλέπουμε κατά καιρούς σε ζωντανές εμφανίσεις, πιστεύεις γενικά ότι οι καλλιτέχνες θα πρέπει να είναι ανοιχτοί και σε δισκογραφικές συνεργασίες, και γιατί;

-Πιστεύω ότι οι παρέες δημιουργούν, είναι όμορφο πράγμα να έχεις παρέες. Εγώ στην αρχή ήμουν πολύ μοναχικός και εξακολουθώ να είμαι πλήν όμως προσπαθώ όσο μπορώ να ανοίγομαι, και όταν ταιριάζει το καλλιτεχνικό ύφος των συνεργατών αυτό είναι και το ομορφότερο που μπορεί να σου συμβεί. Μακάρι και στο μέλλον να μπορώ να συνεργάζομαι γιατί είναι και θέμα χαρακτήρος αυτό μιας που οι καλλιτέχνες είμαστε μοναχικά άτομα ιδιαίτερα στη φάση της δημιουργίας. Όταν γράφω στίχο και μουσική κλείνομαι στο δωμάτιο μου με τις κιθάρες μου και είμαι εντελώς μόνος μου, και από κει και πέρα βγαίνεις πρός τα έξω για να το δώσεις στον κόσμο. Είναι τα άκρα αντίθετα αλλά εμένα αυτό μου αρέσει, μόνος στην δημιουργία και με κόσμο μετά να αποδεχτεί την προσπάθειά σου.

-Στην εμφάνιση ομολογώ ότι δεν έχεις αλλάξει καθόλου, είσαι ίδιος εδώ και είκοσι χρόνια, έχει αλλάξει όμως ο Βασίλης Καζούλης εσωτερικά σε μια εποχή που τρέχει ασταμάτητα μιας και η εμπορικότητα και το πόσο πουλάει ο καλλιτέχνης μετράει πολύ πολύ στον χώρο σας;

-Το ότι δεν έχω αλλάξει στην εμφάνιση είναι ευχάριστο. Όσον αφορά τα υπόλοιπα δεν έχω αλλάξει γιατί μάλλον δεν μπορρώ. Ούτε τον τρόπο με τον οποίο δουλεύω, ούτε με την συμπεριφορά μου απέναντι σε εκείνους που με ακούνε όλα αυτά τα χρόνια, αυτό όμως μπορεί σε επαγγελματικό επίπεδο να σου δημιουργήσει πρόβλημα , εκείνο που εύχομαι σε μένα είναι με τα λίγα μέσα που διαθέτω να μπορώ να κάνω την δουλειά μου σωστά και έτσι όπως θέλω εγώ.

-Όταν βγαίνει ένας καινούργιος δίσκος υπάρχει ένα σχετικό άγχος από την μεριά του καλλιτέχνη, για το πόσα αντίτυπα θα πουλήσει, εάν θα αρέσει που πέρα από τις πωλήσεις θα πρέπει να συνοδευτεί και με καλές και πετυχημένες συναυλίες...

-Βέβαια υπάρχει άγχος, που ξεκινάει από το Studio είτε κάνω ο ίδιος την παραγωγή είτε κάποιος άλλος. Όσον αφορά τις πωλήσεις κακά τα ψέμματα θέλουμε και μείς και οι εταιρείες να πουλάμε όσο το δυνατόν περισσότερα αντίτυπα. Δεν θέλουμε να απευθυνόμαστε μόνο σε χίλιους ακροατές αλλά σε πολλούς. Μακάρι να πουλάγαμε και στο εξωτερικό, δεν είμαι από αυτούς που λέει ότι κάνει ποιότητα, εγώ κάνω αυτό που νοιώθω και περιμένω να έχει και εμπορική επιτυχία, αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα. Επιθυμία μου πάντως είναι να πηγαίνει εμπορικά η κάθε μου δουλειά, γιατί όταν δεν πηγαίνει μου κόβονται τα φτερά.

-Αντικειμενικά τι πιστεύεις ότι κάνει ένα άλμπουμ πετυχημένο, οι πωλήσεις του ή το πόσο θα αντέξει διαχρονικά;

-Μακάρι να συμβαίνουν και τα δύο. Το διαχρονικό σου επιτρέπει να έχεις όλη αυτή την μεγάλη σχέση με το κοινό, διότι μπορεί να έχεις κάνει έναν δίσκο πλατινένιο δύο και τρείς φορές, αλλά όταν το υλικό δεν έχει ποιοτική χρήση και δεν μπορεί να αντέξει στον χρόνο ο κόσμος το προσπερνάει μέσα σε ένα μήνα και πάει σε κάτι άλλο.

-Το αποτέλεσμα του άλμπουμ πότε έννοιωσες ότι σε ικανοποιεί, όταν πρωτοξεκίνησε να συλλαμβάνεται σαν ιδέα, όταν γραφόταν στο Studio, τώρα που πέρασε λίγος καιρός και το ακούς, πότε;

-Προσωπικά γράφω έναν δίσκο κάθε δύο τρία χρόνια γιατί κάθε τόσο μου βγαίνει και από κεί και πέρα δεν το σκέφτομαι, μου αρέσει κάτι πολύ πρίν το βγάλω πρός τα έξω.

-Ποιά είναι τα δικά σου κριτήρια για να πείς κάποια τραγούδια;

-Το ουσιαστικό είναι να είναι ειλικρινές και εσωτερικό, κάτι που εγώ δεν μπορώ να περιγράψω, εύκολα και προπάντων να βγάζει ευαισθησίες. Η πρόθεσή μου είναι αυτή και αυτό μου μεταφέρεται από τους φίλους που με ακούνε τόσα χρόνια.

-Συμβουλές δέχεσαι από άλλους καλλιτέχνες;

-Φυσικά, και μάλιστα είμαι πολύ ανοιχτός σε αυτές, όμως οι περισσότεροι εγκλωβιζόμαστε στον εαυτό μας γιατι ακολουθούμε πιό πολύ το αίσθημά μας, και την εσωτερική μας διάθεση.

-Όλα αυτά τα χρόνια έχεις το δικό σου στύλ, και ξεκινάω από το παίξιμο της κιθάρας σου, τον τρόπο που γράφεις τα τραγούδια σου και τον τρόπο που τα ερμηνεύεις. Πιστεύεις ότι ο κάθε μουσικός της γενιάς σου που έχει ζήσει όλες αυτές τις εμπειρίες που περιείχαν έντονα συναισθήματα, που τραγουδήσατε τον έρωτα κάποιοι λιγότερο κάποιοι περισσότερο και με πολιτικό στίχο έχει τα περιθώρια να αλλάξει το στύλ του ή κινδυνεύει να παρεξηγηθεί;

-Δεν υπάρχει περίπτωση κανείς να αλλάξει το στύλ του, και αυτό που λένε πολλοί ότι ο τάδε επαναλαμβάνεται, δεν γίνεται να μην επαναλαμβάνεται, ο μεγαλύτερος συνθέτης όλων των εποχών να είναι από τον Μότσαρτ μέχρι τον Χατζηδάκι. Ο Χατζηδάκις πάντα Χατζηδάκις ήτανε, αυτά τα περί αλλαγής είναι μια ουτοπία, μπορεί να παίξει με τους ήχους και τα όργανά του, με τους συμμετέχοντες όμως δεν γίνεται να αλλοιώσουν το ύφος του, που είναι πάντα το ίδιο είτε το θέλεις είτε δεν το θέλεις. Αλλωστε ο κόσμος αγαπάει τους καλλιτέχνες για το ιδιαίτερό τους ύφος, ειδάλλως κάθε δίσκος θα έπρεπε να είναι Latin, Rock, Ανατολίτικος.

-Εσύ όλα αυτά τα χρόνια τραγουδάς τον έρωτα, πιστεύεις ότι έχεις προσφέρει μουσικά ταξίδια στους φίλους που σε ακούνε και σε συνοδεύουνε.

-Ο έρωτας είναι πιασάρικος από την αρχαιότητα. Μου αρέσει το ερωτικό τραγούδι, αλλά το καλό ερωτικό τραγούδι. Και ο Τσιτσάνης και ο Χατζηδάκης ερωτικά τραγούδια γράφανε. Και σατυρικά και κοινωνικά τραγούδια γράφω, αλλά ο κόσμος έχει ανάγκη πιό πολύ για ερωτικό τραγούδι, και γώ νομίζω ότι εκεί τα καταφέρνω καλύτερα. Για τα ταξίδια που με ρώτησες, ναι μου το λέει ο κόσμος που με συναντά στον δρόμο και με ευχαριστεί για κάποια τραγούδια μου που τον έχουν αγγίξει, ότι τους συντροφεύω ότι τους κάνω παρέα και είναι πολύ ωραίο να το εισπράτεις αυτό το συναίσθημα, γιατί σου δίνει από μόνο του την ώθηση να κάνεις πάντα το καλύτερο, που όμως δεν είναι εύκολο να βγεί κάθε φορά. Κάθε φορά που γράφεις μουσική εξομολογείσαι και δίνεις πρός τα έξω τον εαυτό σου. Είναι δύσκολο να το κάνεις πάντα καλά και με αξιοπρέπεια.

-Πότε νοιώθεις την ανάγκη να γράψεις μουσική, όταν είσαι καλά μέτρια ή όταν περνάς τις δυσκολίες σου;

-Εγώ γράφω πάντα όταν είμαι καλά, όταν δεν είμαι δεν μπορώ να γράψω τίποτα. Δεν σημαίνει όμως ότι γράφω και χαρούμενα τραγούδια, μπορεί να περιέχουν μια μελαγχολία, όταν πάντως είμαι στεναχωρημένος δεν γράφω ούτε νότα.

-Τίνος καλλιτέχνη τα τραγούδια θα ήθελες να έχεις πεί; Αναμφισβήτητα έχεις ακούσει κάποια κομμάτια που σου άρεσαν, και είπες αυτό το τραγούδι γουστάρω να το πώ και γώ, ή αλλιώς για να μην το έχω πεί εγώ πρώτος...

-Είναι εκατοντάδες τα τραγούδια αυτά που θα ήθελα να έχω πεί από τους Beatles που είναι η αναφορά μου και τους ακούω από δεκατριών χρονών, τους έχω αφομοιώσει τόσο πολύ που τους νοιώθω σαν συγγενείς μου πιά, όπως και πολλούς Έλληνες μπαλανταδόρους. Είμαστε τυχεροί που βρισκόμαστε μεταξύ Ανατολής και Δύσης και μπορούμε και έχουμε την διάθεση να τραγουδήσουμε πολλά πράγματα. Εμείς σαν Ελληνες μπορούμε να τα ακούμε όλα, αλλά δεν μας βοηθάει η γλώσσα. Πολλοί ξένοι πάντως που με ακούνε βρίσκουνε ενδιαφέρουσα την μουσική μας.

-Βασίλη ποιά ήτανε η ωραιότερη στιγμή της καριέρας σου;

-Υπάρχουνε πάρα πολλές, αλλά η ωραιότερη ήταν όταν βρέθηκα στην Αγγλία όπου έπαιξα σε Έλληνες φοιτητές στο Carntiff και στο Λονδίνο, και φυσικά η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη γιατί έπαιξα στην γεννέτειρα των Beatles, πήγα και στο Studio όπου έγραφαν στα σπίτια όπου μεγάλωσαν στα μπαράκια που έπιναν τα ποτά τους...

-Υπάρχουν κάποιες συνεργασίες που θα ήθελες ή σκέφτεσαι στο μέλλον να κάνεις;

-Υπάρχουν διάφορα πράγματα μέσα στο μυαλό μου και πολλά που θα ήθελα να κάνω, όμως δεν χτυπάω εύκολα πόρτες, λόγω χαρακτήρα, και ξέρω ότι αυτό από μόνο του δεν είναι σωστό. Εύχομαι πάντως μέσα στον χειμώνα να συμβούνε πολλά και ωραία πράγματα.

-Σε ευχαριστώ και σου εύχομαι καλή επιτυχία σε ότι κάνεις.

-Και εγώ σε ευχαριστώ για την φιλοξενία.

[Astron 17]

Θανάση ευχαριστούμε για τη συνέντευξη. Γι' άλλη μια φορά πολύ σεμνός και συνειδητοποιημένος ο Βασίλης Καζούλης. Ένας καλλιτέχνης που ποτέ δεν έχει δώσει δικαίωμα για το οτιδήποτε αρνητικό.

Michael, μάλλον πρέπει να ξανακούσεις τον δίσκο πολλές φορές. Δεν μ'αρεσε που έτσι εύκολα καταδίκασες όλα τα τραγούδια ΕΚΤΟΣ από το τραγούδι του Νταλάρα (άραγε είναι σύμπτωση

Έτσι κι αλλιώς είναι απ' τους δίσκους που θέλουνε συνήθεια.

Το τραγούδι 10, δηλαδή το "Τι πάει να πει" είναι ένα σατιρικό-κοινωνικό τραγούδι και για αυτό μοιάζει η μουσική του με αστεία ευχάριστη μουσική μπαρ. Υπάρχει λόγος δηλαδή που είναι έτσι το ύφος!

Το ότι ξεχωρίζεις απ' τον δίσκο μόνο το τραγούδι που λέει ο Νταλάρας ίσως να δείχνει και κάποια προκατάληψη, γιατί κατά τη γνώμη μου δεν είναι το καλύτερο του δίσκου, μάλιστα το βρήκα αρκετα κοινό τραγούδι, αν και ωραίο.

(Για όσους ξέρουν από κιθάρα το αρχικό solo είναι το κλασικό Αm-Dm-Am-E-Am)

Από μπαλάντες το 3."Της άνοιξης" και 11."Του Ιουλίου η βροχή" είναι πολύ όμορφα. Έτσι για πείραμα Μιchael, προσπάθησε να τα σκεφτείς με τη φωνή του Νταλάρα, και μετά τα ξαναλέμε.

Kai to 1. "Να με συγχωρείς" είναι επίσης πολύ γλυκό τραγούδι.

And NO this music is not the music that is popular today. Kazoulis doesn't make big sales, but he has a standard album production for almost 15-20 years now.