EKOSTEL

Η καθημερινή αποδελτίωση του ημερησίου τύπου

3,824 posts in this topic

Από το σημερινό ΕΘΝΟΣ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=535...d=2&pubid=42519

Υπενθύμιση:Στην φωτογραφία της εφημερίδας ( η οποία εδώ είναι άνάποδα) δίπλα στον Γεωργουσόπουλο φαίνεται και ο Νταλάρας.

Πηγή : ΕΚΟSTEL

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο σημερινός(13/5/2006) "ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ"(το ένθετο περιοδικό των "ΝΕΩΝ") φιλοξενεί αφιέρωμα στην ’ννα Βίσση, στο οποίο όμως εμπεριέχονται και κάποιες, ίσως, ενδιαφέρουσες - για την ιστορία- πληροφορίες, για την σχέση της με τον Νταλάρα.

Γράφει συγκεκριμένα ο Ηλίας Κανέλλης, που υπογράφει το κείμενο :

"...Τελικά βρέθηκε στο πάλκο νωρίς, πριν ακόμα τελειώσει το σχολείο. "Ο πρώτος που τη βοήθησε δεν ήταν ο(αγαπημένος, τότε) Νταλάρας, όπως γενικώς πιστεύεται, αλλά ο Κώστας Τουρνάς", λέει παράγων της δισκογραφίας, που ήξερε τα πράγματα από πρώτο χέρι. Οι πρώτες εμφανίσεις της σε μεγάλο νυχτερινό κέντρο, πάντως ήταν στα "Δειλινά", το 1973, πλάι στην ανερχόμενη τότε πρώτη "Εθνική του τραγουδιού" : Νταλάρας, Αλεξίου, Πάριος, Γαλάνη... Λίγο καιρό μετά, ο Νταλάρας ηχογράφησε για λογαριασμό της εταιρείας Minos τα "18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας", σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου, με τη συμμετοχή σε δύο τραγούδια της ’ννας Βίσση(ο ίδιος κύκλος τραγουδιών ηχογραφήθηκε, το ίδιο πάνω - κάτω διάστημα, και από άλλη εταιρεία με ερμηνεύτρια τη Μαρία Δημητριάδη, τότε σύντροφο του Ανδρέα Μικρούτσικου και μητέρα του Στέργιου Μικρούτσικου - τι σου είναι η ζωή...).

Μετά τη δικτατορία, η Βίσση συνέχισε να τραγουδά πλάι στον Νταλάρα. Οι φοιτητές εκείνης της περιόδου τη θυμούνται στην μπουάτ "Θεμέλιο" με μαύρο V πουλόβερ, λευκό πουκάμισο από μέσα και γκρι φούστα, μαυρομάλλα, στις μεταμεσονύχτιες παραστάσεις της Πέμπτης(φοιτητικό εισιτήριο 60 δρχ.), πλάι στον Νταλάρα - αν εξασκήσουν τη μνήμη τους, θα θυμηθούν και μια άλλη Κύπρια τραγουδίστρια, την Κωνσταντίνα. Αργότερα, οι βασικοί του σχήματος μεταφέρθηκαν στη "Διαγώνιο".

Η μικρή Αννούλα βιαζόταν να μεγαλώσει. Πίστεψε ότι θα τη βοηθήσει η συμμετοχή της στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, στο οποίο πήρε το Α΄ Βραβείο το 1977 με το τραγούδι του Δώρου Γεωργιάδη "Ας κάνουμε απόψε μια αρχή". Επειδή όμως, παρά το θρίαμβο, η άνοδος δεν ήταν αλματώδης, τα τραγούδια του Κουγιουμτζή, του Σπανού, του Χατζηνάσιου δεν της την εξασφάλιζαν και επιπλέον έπαψε να τη στηρίζει ο Νταλάρας, που διαφωνούσε με τη φεστιβαλική...αναβάθμισή της - κατά τις μαρτυρίες - , η Βίσση άρχισε να αδημονεί. Επιπλέον, πίστευε σε κάποια αόρατη συνωμοσία της εταιρείας της, που υποτίθεται ότι πριμοδοτούσε σε βάρος της τη Χαρούλα Αλεξίου, που ήταν η πρώτη φίρμα της. Ώσπου, στο γύρισμα της δεκαετίας, στις αρχές του 1980, μπήκε στη ζωή της ο Νίκος Καρβέλας...".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο σημερινό φύλλο της Espresso(!!!!)

"Ποιοί καταγγέλουν τον Νταλάρα για κλεμμένο τραγούδι"

:):razz:B):(

Share this post


Link to post
Share on other sites

From Eleftherotypia 21.05.2006

Τα αληθινά τραγούδια της Ευρώπης

Γιώργος Νταλάρας (τραγουδιστής)

«Οι καλλιτέχνες που προάγουν σήμερα το τραγούδι, κατά τη δική μου άποψη, είναι αυτοί που, πέρα από τη μεγάλη ή μικρή προσωπική τους διαδρομή, συνεισφέρουν στη μουσική γενικότερα, κάνουν μια πρόταση δηλαδή μέσα από τη δουλειά τους που πλουτίζει όχι μόνο την καριέρα τους αλλά και το μουσικό τοπίο. Ωριμάζοντας με τα χρόνια ως τραγουδιστής και μουσικός, διαπιστώνω ότι όλο και περισσότερο με ενδιαφέρει η μουσική που ακούγεται από αυτήν που βλέπεται, χωρίς να υποτιμώ αυτό που λένε σκηνική παρουσία. Εξάλλου, το άλλο τραγούδι, το οπτικό, ενισχύεται έτσι και αλλιώς και προβάλλεται από την τηλεόραση. Σπουδαίοι και πολλές φορές ανατρεπτικοί καλλιτέχνες που άκουσα τα τελευταία χρόνια είναι ο κιθαρίστας Χουάν Καρμόνα από την Ισπανία, ειδικά με την τελευταία του δουλεία "Symphonia Flamenca" που συνδέει το φλαμένκο με τον συμφωνικό ήχο, αλλά και οι Ντιέγκο Ελ Σιγάλα, Τσαμπάο, Οχος ντε Μπρούχος, καλλιτέχνες όλοι του nuevo flamenco. Είναι ακόμα οι δυναμικοί Σεβεντίν Χίπις από την Ισλανδία.

»Ο Μπόρις Κόβατς από τη Γιουγκοσλαβία που κάνει πολύ ενδιαφέρον κοινωνικό τραγούδι. Είναι, βεβαίως, η σπουδαία Ντουλτς Ποντς που συνδέει τα φάντος με τη σύγχρονη δική της μουσική, αλλά και η Κριστίνα Μπράνκο και η Μαρίζα. Είναι το εκπληκτικό τζαζ τρίο Ρόζενμπεργκ από την Ολλανδία. Ο τούρκος κιθαρίστας Ερκάν Ογκούρ. Μοναδικός! Παίζει άταστη κιθάρα. Ο Γκογκσέλ Μπακταγκίρ στο κανονάκι. Ο Ετζένιο Μπετάτο από την ιταλική Νουέβα Κομπανία Ντι Κάντο Ποπολάρε. Περνώντας στο Παρίσι ξεχωρίζω την Σουάντ Μάσσι. Και βεβαίως είναι οι πολύ σπουδαίοι δικοί μας Ρος Ντέιλι, Εστουδιαντίνα, Τακίμ, Κρόταλα, Νότιος Ηχος. Καλλιτέχνες που βασίζονται στα μουσικά τους βιώματα, το ταλέντο τους και χρησιμοποιούν την έμπνευσή τους για να πάνε τη μουσική ένα βήμα παραπέρα».

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=8638156

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία δημοσιεύεται πόνημα του Ευγ.Αρανίτση για τον Γ.Νταλάρα. Κουράστηκε πολύ να βάλει δίπλα-δίπλα όλες αυτές τις λέξεις για να εκφράσει αυτό που θέλει.

Δυσκολεύτηκα να καταλάβω το πομπώδες της γραφής του και πιο πολύ το ύφος του. Αναθεματίζει την τελειότητα, τοποθετώντας τον ''αληθινό'' καλλιτέχνη στο περιθώριο -και μόνο. Από πότε το μέτριο το βαπτίζουμε αυθεντικό; Τοποθετεί την ελληνική μουσική σε έναν μεσαιωνικό χάρτη ,ως μια μικρή ήπειρο ,γύρω από την οποία οι λέξεις ''τέρατα'' προειδοποιούν για το επικίνδυνο εκτός της συγκεκριμένης ηπείρου.

''Στην αυλή του έχει κότα, στο γκαράζ άσπρη Toyota''

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και πάνω που μπήκα μόνο και μόνο για αυτό το άρθρο.Με πρόλαβε η Ekostel με τα σωστότατα σχόλιά της.Και μια σημείωση για όποιον προσπαθήσει να το διαβάσει.Υπομονή για δύο λόγους.

Πρώτον, γιατί θα αναθεματίσετε πολλές φορές διαβάζοντάς το και

Δεύτερον, γιατί θα χρρειαστείτε να το διαβάσετε πολλές φορές μέχρι να καταλάβετε τι θέλει να πει ο ποιητής.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το "πόνημα" ήταν αποκλειστικά για τον Νταλάρα; Ή, με αφορμή τον Νταλάρα, κατέθεσε γενικότερες απόψεις του για την ελληνική μουσική / ελληνικό τραγούδι;

Και, τελικά, τι, συγκεκριμένα, έγραψε για τον Νταλάρα ;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Και, τελικά, τι, συγκεκριμένα, έγραψε για τον Νταλάρα ;

Heres the whole article:

From Eleftherotypia 21.05.2006

Τελευταία προσπάθεια για τη χαλιναγώγηση των τιμών

Του ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

http://www.enet.gr/online/online_text/c=11...113,id=80178828

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ειλικρινά.. το λάτρεψα το κείμενο του Ευγένιου .Αρανίτση!! Ο τύπος είναι για δέσιμο!! Πρέπει να το έχασε το μυαλό του, από τις πολλές φορές που είδε τον Κώδικα Da Vinci!! Μετά από αυτό το κείμενο, η πολιτεία πρέπει να σκεφτεί σοβαρά μήπως ίδιος αποτελεί κίνδυνο ακόμα και για τον ίδιο του τον εαυτό!

Θα ήθελα να κάνω αρκετά quotes από το κείμενό του, αλλά θα αρκεστώ σε ένα τμήμα του, που το θεωρώ το αποκορύφωμα! Εκεί ακριβώς πρέπει να τον χτύπησαν άσχημα τα ναρκωτικά!

Μ ε τη σειρά του ο Νταλάρας εκτινάχθηκε μαζί με το αχαλίνωτο κύμα της επιτυχίας του, μην προλαβαίνοντας να κατανοήσει τους κρυφούς δεσμούς ανάμεσα στον ψυχισμό του τραγουδιού και σ' εκείνο που το τραγούδι έχει ως αιώνιο θέμα του, δηλαδή την έλλειψη. Απ' αυτή την έλλειψη ζούσαμε τόσα χρόνια και η ασυναγώνιστη φωνή του Νταλάρα βιάστηκε να μας πει ότι, κύριοι, δεν υπάρχει πια κανένα πρόβλημα, τακτοποίησα όλες τις ελλείψεις για χάρη σας, πέτυχα όλα τα ρεκόρ, είμαστε πλήρεις, αγγίξαμε το απόλυτο. Ο Νταλάρας τραγούδησε τις αιώνιες βεβαιότητες, ενώ εμείς διψούσαμε για αμφιβολίες. Η ασταθής και διάτρητη πολιτισμική μας ταυτότητα χρειαζόταν αυτά τα στενά περιθώρια ταλάντωσης ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, που τόσο όμορφα σηματοδοτεί εκείνο το περισσευούμενο ένατο όγδοο στον ρυθμό του ζεϊμπέκικου. Αυτό το υπόλειμμα ψυχής ο Νταλάρας το περιφρόνησε, διότι το υπόλειμμα δεν έλαμπε όπως ο ήλιος της επιτυχίας αλλά πηγαινοερχόταν σαν εκκρεμές πάνω από το μαγνητικό πεδίο των συναισθηματικών μας αμφιταλαντεύσεων, συμπυκνώνοντας εκείνο που ο Ελύτης ονόμαζε «η έλξη για το Ελάχιστο».

Τι είπε ο άνθρωπος...!!! :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Και πάνω που μπήκα μόνο και μόνο για αυτό το άρθρο.Με πρόλαβε η Ekostel με τα σωστότατα σχόλιά της.Και μια σημείωση για όποιον προσπαθήσει να το διαβάσει.Υπομονή για δύο λόγους.

Πρώτον, γιατί θα αναθεματίσετε πολλές φορές διαβάζοντάς το και

Δεύτερον, γιατί θα χρρειαστείτε να το διαβάσετε πολλές φορές μέχρι να καταλάβετε τι θέλει να πει ο ποιητής.

Νεφέλη και Ελίνα ο "ποιητής" λέει "ποιητικά" τα ίδια που λενε, όλα αυτά τα χρόνια, τόσοι και τόσοι, για τον Νταλάρα.

Τα όσα γράφει αποτελούν, καθαρά, προσωπικές - υποκειμενικές θέσεις του , χωρίς ουσιαστικά - αντικειμενικά επιχειρήματα, αλλά, από την άλλη, είναι δικαίωμά του να τις έχει και να τις εκφράζει.

Απλά θα διατυπώσω, "ποιητικά" κι εγώ μιαν άποψή μου :

Έχω την εντύπωση ότι ο Νταλάρας, όλα αυτά τα χρόνια , "απαντά" στα τόσα που διάφοροι του έχουν πει, με τους παρακάτω στίχους του ποιητή Γιάννη Ρίτσου :

"Ασ' τους να λένε

κοίτα τη δουλειά σου

προχώρα

αυτοί που δε δουλεύουν

μισούν".

Y.Γ.

’ννα σε ευχαριστούμε για το ανέβασμα του άρθρου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω... Θα συμφωνήσω απόλυτα με τους προλαλήσαντες!

Απλά θα διατυπώσω, "ποιητικά" κι εγώ μιαν άποψή μου :

Έχω την εντύπωση ότι ο Νταλάρας, όλα αυτά τα χρόνια , "απαντά"  στα τόσα που διάφοροι του έχουν πει, με τους παρακάτω στίχους του ποιητή Γιάννη Ρίτσου :

"Ασ' τους να λένε

κοίτα τη δουλειά σου

προχώρα

αυτοί που δε δουλεύουν

μισούν".

Τάσο τα είπες όλα! :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πού να διαβάζατε τι έχει γράψει για τον Θεοδωράκη!!! :blink: Ο Μίκης αναγκάστηκε να στείλει επιστολή στην ''Ελευθεροτυπία''. Δεν μπορώ να καταλάβω, όμως, την εμμονή κάποιων ανθρώπων -πνευματικών, λέει- να ασχολούνται με θέματα που δεν άπτονται των γνώσεών τους. Και εξηγούμαι: δεν αναφέρομαι στους απλούς εκφραστές κάποιων απόψεων προσωπικών τους. Δεν μπορώ να εννοήσω την διάθεση να επιβάλλουν την γνώμη τους, με τον τρόπο που γράφουν. Κάνουν δοκίμια για το τραγούδι με σκοπό -ίσως αργότερα- να τα εκδόσουν και σε βιβλίο. Έτσι φεύγει το πόνημα από την επικαιροποίηση της εφημερίδας και αποκτά πνευματική υπόσταση. Κούνια που τους κούναγε....!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καταπληκτική η ρήση του Ρίτσου.Σε ευχαριστούμε πολύ Τάσο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Arbanitshs eipame?

O typos einai gamatos! Kataplhktikos! Apithanos!

Fobera ellhnika!

Tha to ektyposo na to diabazo otan den exo kefi! Tha gelao tria termina!

Dhmosiografara mou myrizei emena!

Trelos Karagkiozhs!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στις εφημερίδες Αδέσμ.Τύπος και Traffic, φωτορεπορτάζ από την εκδήλωση προς τιμήν του σπουδαίου Κολομβιανού ζωγράφου Fernando Botero.

Share this post


Link to post
Share on other sites

πόσο δίκιο έχει αυτός ο άνθρωπος...

δεν ξέρω σε τι να πρωτοσυμφωνήσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θα με εξέπλητες αν δε το έγραφες...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αγαπητό granazi, μην τα χάνεις τόσο πολύ. Καταλάβαμε ότι συμφωνείς με τον εν λόγω κύριο. Σου συνιστώ να αγοράσεις και καμιά ποιητική συλλογή του ,για να εντρυφήσεις περισσότερο στο νεφελώδες κόσμο του . Θα κάνει καλό σε όλους μας. Καλή ανάγνωση, σου εύχομαι!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού "Μετρονόμος" φιλοξενεί συνέντευξη του τραγουδιστή-συνθέτη Ηλία Λιούγκου.Μεταφέρω ένα απόσπασμα που αναφέρεται στη συνεργασία του με το Γιώργο Νταλάρα.

Ερ: "O Γιώργος Νταλάρας σε εκτιμά πολύ ως τραγουδοποιό.Το τραγούδι σου, μάλιστα, "Το παλτό" σε στίχους της Παναγιωτοπούλου έγινε μια απ'τις πρόσφατες επιτυχίες του.Μίλησέ μας λίγο για τη συνεργασία σας.

Απ.: "Στη μικρή συνεργασία που είχαμε, κουβαλάω τις καλύτερες των εντυπώσεων.Είναι παθιασμένος με το τραγούδι και σε μένα τουλάχιστον οι παθιασμένοι άνθρωποι απ'όπου κι αν προέρχονται αποπνέουν μια γοητεία.Έχει αρχοντιά, σεβασμό και συνέπεια στους συνεργάτες του, πράγμα σπάνιο στην εποχή μας που το εκτίμησα ιδιαίτερα.Επίσης, το ότι είναι στην κορυφή τον απαλλάσει από μικροσυμπλέγματα.Πρέπει να ομολογήσω ότι όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μου είναι πολύ γνώριμα από τον Χατζιδάκι, γι'αυτό και πολλές φορές ο Νταλάρας μου τον θυμίζει".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ψάχνοντας το μεσημέρι να δω κάτι της προκοπής στην τηλεόραση έπεσε το μάτι μου σε μια συνέντευξη της Μαρίζα Κωχ με τίτλο "Αν δεν είσαι Νταλάρας, καλύτερα να μη γίνεις τραγουδιστής" ή κάτι τέτοιο.Δεν ξέρω ούτε από ποιό περιοδικό (πάντως πρέπει να είναι τωρινή γιατί σχολιάζανε αυτά που έλεγε για τη Γιουροβίζιον)είναι ούτε με ποια έννοια το λέει.Όποιος ξέρει κάτι σχετικό ας το πει γιατί πολύ περίεργη μου ακούγεται ως φράση.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ψάχνοντας το μεσημέρι να δω κάτι της προκοπής στην τηλεόραση έπεσε το μάτι μου σε μια συνέντευξη της Μαρίζα Κωχ με τίτλο "Αν δεν είσαι Νταλάρας, καλύτερα να μη γίνεις τραγουδιστής" ή κάτι τέτοιο.Δεν ξέρω ούτε από ποιό περιοδικό (πάντως πρέπει να είναι τωρινή γιατί σχολιάζανε αυτά που έλεγε για τη Γιουροβίζιον)είναι ούτε με ποια έννοια το λέει.Όποιος ξέρει κάτι σχετικό ας το πει γιατί πολύ περίεργη μου ακούγεται ως φράση.

Η συνέντευξη αυτή της Μαρίζα Κωχ υπάρχει στο περιοδικό "Down Town" αυτής της εβδομάδας!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το δημοσίευμα λέει ακριβώς:

"...Στο χώρο του τραγουδιού, αν δεν είσαι Νταλάρας, καλύτερα να μην είσαι τραγουδιστής. Που σημαίνει τι; Να περνάς και να ανοίγουν όλες οι πόρτες, να , αυτό. Αλλιώς υπάρχει μόχθος.'

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πιστεύω πως η συγκεκριμμένη φράση μπορεί να έχει πάνω από μία ανάγνωση. :)

ΡΕΝΑ :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...