EKOSTEL

Η καθημερινή αποδελτίωση του ημερησίου τύπου

3,836 posts in this topic

Και στο σημερινό φύλλο της Ελευθεροτυπίας, υπάρχει η άποψη-κριτική του πρώην Ισπανού πρέσβη στην Αθήνα. Αν δεν αντέχετε άλλη -εκτός από κακή-κριτική μην τη διαβάσετε. :)

ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ

Ο Οιδίπους, η μουσική και το φλαμένκο

Του JAVIER JIMENEZ-UGARTE*

Κάθε καλοκαίρι στις κυριότερες πόλεις της Ελλάδας πραγματοποιούνται μεγαλοπρεπή φεστιβάλ θεάτρου και μουσικής, όπως γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και συγκεκριμένα στην Ισπανία.

Φέτος, ένα από τα σπουδαιότερα καινούργια έργα ήταν μια νέα παραγωγή μιας από τις σημαντικότερες κλασικές τραγωδίες του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Ο «Οιδίπους Τύραννος», το πρώτο μέρος της τριλογίας του Σοφοκλή, ανέβηκε αυτή τη φορά από έναν από τους μεγαλύτερους ειδικούς του είδους, τον Γιώργο Κιμούλη, ο οποίος, εκτός από σκηνοθέτης και παραγωγός του έργου, ερμήνευσε με μεγαλοπρέπεια το τραγικό πρόσωπο του Οιδίποδα.

Στην προσπάθειά του να εκσυγχρονίσει το έργο, ο Κιμούλης όχι μόνο επέλεξε να μεταφραστεί το έργο στη νεοελληνική γλώσσα, γεγονός που επέτρεψε στο κοινό να παρακολουθήσει με μεγαλύτερη ευχέρεια τους διαλόγους, αλλά ενσωμάτωσε στο σχέδιό του έναν από τους πιο φημισμένους μουσικούς της χώρας, τον Γιώργο Νταλάρα.

Ο Νταλάρας, έχοντας θριαμβεύσει σε όλους τους τομείς στους οποίους έχει δραστηριοποιηθεί, έχει, προπαντός στα μάτια των θαυμαστών του, το χάρισμα να μπορεί να προσφέρει πάντα κάτι διαφορετικό, πιο βαθύ και περίπλοκο, μέσω της τέχνης της μουσικής. Ως τραγουδιστής γνώρισε μεγάλη επιτυχία από την πρώτη στιγμή της καριέρας του, στη συνέχεια ασχολήθηκε με καινούργιες προκλήσεις, επεκτείνοντας τις μελέτες και την ερμηνεία του σε μουσικά έργα των υπόλοιπων μεσογειακών πολιτισμών. Θυμάμαι καλά τις επιτυχίες που σημείωσε στην έρευνα και την ερμηνεία της μουσικής με οθωμανικές καταβολές, την εβραϊκή καθώς και τις διάφορες εκφάνσεις της ισπανικής μουσικής, βασιζόμενος σε διαφορετικές συμφωνικές ορχήστρες.

Ο Κιμούλης αποφάσισε λοιπόν να ενσωματώσει στην παραδοσιακή διανομή των ρόλων αυτόν τον τραγουδιστή - ερμηνευτή, ο οποίος εμφανίζεται και εξαφανίζεται από τη σκηνή τις πιο καίριες στιγμές του έργου για να ερμηνεύσει, είτε μόνος του είτε μαζί μ' έναν νεαρό αναγνώστη του εικοστού πρώτου αιώνα που παρασύρθηκε από την ανάγνωση εκείνης της τραγωδίας. Μαζί με μια μικρή ορχήστρα με ελληνικά παραδοσιακά μουσικά όργανα, στην οποία ξεχώρισαν η κιθάρα, το μπουζούκι και τα κρουστά, οι διαφορετικές ερμηνείες τους ήταν καλοδεχούμενες από το ετερόκλητο κοινό.

Το έργο αυτό, το οποίο ανέβηκε στο κλασικό αμφιθέατρο της Επιδαύρου, ήγειρε διάφορες πολεμικές. Ο ελληνικός πολιτισμός βασίστηκε σε μια πολύ συντηρητική παράδοση των κυριότερων επιτυχιών του, με αποτέλεσμα πολλοί κριτικοί και θεατές να δυσκολευτούν να αποδεχτούν αυτή τη μείξη μεταξύ των ιστορικών προσώπων της Θήβας και της Κορίνθου με τον πολύ πιο ελαφρύ και σύγχρονο ρόλο που αντιστοιχεί στον Νταλάρα και τους μουσικούς του.

Στην περιοδεία του έργου στα διάφορα θερινά φεστιβάλ, είχα τη δυνατότητα να το θαυμάσω στο μικρό νησί της Πάρου, στην καρδιά των Κυκλάδων. Στο απλό γήπεδο ποδοσφαίρου του νησιού στήθηκε ένα θεαματικό σκηνικό με πετυχημένα παιχνιδίσματα φωτός και ποικίλες ενδυμασίες που κινούνταν από την πιο παραδοσιακή ώς την πιο σύγχρονη μόδα.

Οταν τελείωσε η παράσταση και παρά τα χειροκροτήματα, ακούστηκαν σκληρές κριτικές σχετικά με το κατά πόσο είναι δυνατό να ενωθούν βαθιά εκείνα τα κείμενα του Σοφοκλή, ερμηνευμένα από τον Κιμούλη, με τα σύγχρονα τραγούδια του Νταλάρα, συνοδευμένα από κινήσεις ηθοποιών που ταίριαζαν σε ένα πραγματικό μιούζικαλ.

Πάντως, δεν αισθάνομαι πρόθυμος να διαρρήξω τα ιμάτιά μου μπροστά σ' αυτό που πολλοί θεωρούν υβριστική πράξη, καθώς πιστεύω ότι πραγματοποιήθηκαν και σημαντικές επιτυχίες εκείνο το βράδυ. Μέσα στο πολυάριθμο κοινό υπήρξαν πολλοί θεατές οι οποίοι παρευρέθησαν, παρασυρμένοι αποκλειστικά από τη μουσική του αγαπημένου τους τραγουδιστή. Ετσι, λοιπόν, δεν μπορούμε να αρνηθούμε την επιτυχία που σημειώθηκε, καθώς ανανεώθηκε και διευρύνθηκε το συνηθισμένο θερινό κοινό που παρακολουθεί αρχαίο ελληνικό δράμα σ' εκείνα τα μέρη.

Υπήρξαν δε στιγμές μεγάλης λαμπρότητας, όπως το τραγούδι που αφιέρωσε ο Νταλάρας σ' έναν Οιδίποδα που, αφού δεν μπόρεσε να αποφύγει την εκτέλεση του χρησμού που τον οδήγησε στη δολοφονία του πατέρα του και να παντρευτεί με τη μάνα του, αυτοτιμωρείται, τραυματίζοντας τα μάτια του έως την οριστική τύφλωση.

Σχολίαζα αυτές τις ιδέες με μερικούς Ελληνες φίλους που τους βρήκα αντίθετους στις καινοτομίες αλλά τελικά έπρεπε να παραδεχτούν την αξία αυτών των καλλιτεχνικών κόπων που κινούνται στην ίδια γραμμή με όλα όσα συμβαίνουν, όλο και πιο συχνά, στους κλασικούς χώρους όπως εκείνος της Οπερας, όπου την σήμερον ημέρα παρεμβαίνουν με προτάσεις ιδιαίτερα «σπαστικές» οι πιο εικονοκλάστες Ευρωπαίοι διευθυντές. Επιπλέον, μοιράστηκα τη σκέψη μου για το ενδιαφέρον που αναμφισβήτητα θα προκαλούσε αυτό το έργο σε κάποιο από τα μεγάλα φεστιβάλ Κλασικού Θεάτρου της Ισπανίας, όπως αυτό της Μέριδα.

Μπόρεσα ακόμα, κάτι που τους εξέπληξε και τους ικανοποίησε ιδιαίτερα, να τους μιλήσω για το πρόσφατο και πολύ πετυχημένο θέαμα φλαμένγκο που σκηνοθέτησε γύρω από τη μορφή του Οιδίποδα ο μεγάλος χορευτής Αντόνιο Κανάλες και όλο το μπαλέτο του. Πρόκειται για το Φεστιβάλ της Μέριδα, το οποίο είχε υποδεχθεί 2.500 θεατές στο θεαματικό του αμφιθέατρο που χειροκρότησαν με φοβερό πάθος το δεύτερο έργο της σοφόκλειας τριλογίας, τον Οιδίποδα επί Κολωνώ. Ο Κανάλες είχε ενσωματώσει σε παλλόμενα νούμερα μουσικής και χορού φλαμένγκο εκείνον τον τυφλό Οιδίποδα, που αυτοεξορίζεται και εγκαταλείπεται από τα παιδιά και τους υπηκόους του.

Κατά βάθος, τόσο οι Κιμούλης - Νταλάρας στην Ελλάδα όσο και ο Κανάλες στην Ισπανία συνεισφέρουν στη μεγαλύτερη κατανόηση αυτού του τραγικού ήρωα της αρχαιότητας, τον οποίον ανέλυσαν και μελέτησαν ψυχίατροι, όπως ο Φρόιντ, πολιτειολόγοι, όπως ο Νίτσε, και ανθρωπολόγοι, όπως ο Λέβι - Στρος.

Κανένας από αυτούς, όμως, όπως δεν μπορούν να το κάνουν ο Κιμούλης, ο Νταλάρας ή ο Κανάλες, δεν μπορεί να επαίρεται καθώς δεν μπορεί να επιβάλει μια οριστική και αποκλειστική ερμηνεία εκείνου του ανθρώπου που ξεκίνησε ανακαλύπτοντας το αίνιγμα της σφίγγας σχετικά με «το ον προικισμένο με φωνή, με τέσσερα, δύο ή τρία πόδια» και ο οποίος υπέφερε τα πάνδεινα από την τεράστια τιμωρία που του επέβαλαν οι θεοί.

* Ο Javier Jimenez-Ugarte είναι πρώην πρέσβης της Ισπανίας στην Ελλάδα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/09/2005

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας Η ΧΩΡΑ φιλοξενείται φωτογραφία του Νταλάρα με τη Μαργαρίτα Θεοδωράκη από τη συναυλία με τα τραγούδια του συνθέτη που πραγματοποιήθηκε στο Αίθριο των Μουσών του Μεγάρου Μουσικής.

Στη σημερινή TRAFFIC επίσης υπάρχει φωτογραφία του Νταλάρα με την Χ.Αλεξίου από την πρεμιέρα της ταινίας του Κ.Γαβρά "ΤΟ ΤΣΕΚΟΥΡΙ".

EKOSTEL Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Γιώργος Νταλάρας παραβρέθηκε προχτές στην παρουσίαση του νέου προγράμματος της ΕΡΤ στο Βυζαντινό Μουσείο.Σχετικό θέμα με συνοδεία φωτογραφίας, φιλοξενούν σήμερα οι εφημερίδες "Η Χώρα" και "Traffic".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στη νέα ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ φιλοξενείται φωτογραφία του ζεύγους Νταλάρα με τον πρόεδρο της ΕΡΤ Χρήστο Παναγόπουλο από την παρουσίαση του προγράμματος της ΕΡΤ στο Βυζαντινό μουσείο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η σημερινή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ φιλοξενεί φωτογραφία του ζεύγους Νταλάρα με τον Γ.Κιμούλη , από τα γεννέθλια του 18ου Πανοράματος της "Ε" στο "Πρυτανείο".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο ΖΑΠΙΝΓΚ φωτογραφία στα παρασκήνια του Ηρωδείου με Φραγκούλη, μετά τη συναυλία του τελευταίου στο Ηρώδειο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" της εφημερίδας "Τα Νέα" υπάρχει φωτογραφία στα παρασκήνια του Ηρωδείου, του Γιώργου και της Αννα Νταλάρα, της Ντέμπορα Μάγιερς και του Μάριου Φραγκούλη, μετά την συναυλία του τελευταίου στο Ηρώδειο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για όσους αγόρασαν το Ζάπινγκ να αποφύγουν την αγορά του Ταχυδρόμου(ΝΕΩΝ). Πρόκειται για την ίδια φωτογραφία. :mad::mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο χθεσινό βραδυνό δελτίο εισήσεων του Mega, εδειξαν αποσπάσματα από την όπερα του Alban Berg: Lulu που παρουσιάστηκε στο μέγαρο στις 19/10. Ανάμεσα στο κοινό το ζεύγος Νταλάρα, που στο διάλλειμα μιλούσε με τον Λαμπράκη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ (Νοέμβριος 2005) έχει μία μικρή φωτογραφία του Νταλάρα με τη Λυδία Κονιόρδου από τις Νύχτες Πρεμιέρας. :)

Το μόνο που ανφέρεται στο κείμενο είναι ουσιαστικά κάτι σαν λεζάντα που λέει το εξής: "κάτι εξηγεί η Λυδία Κονιόρδου στον Γιώργο Νταλάρα".

(Σε άλλη φωτογραφία βλέπουμε την Αλεξίου με τον Γαβρά.)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στην Ελευθεροτυπία της Πέμπτης 26-10-2005 υπάρχει άρθρο για το ’ξιον Εστί με παλιά φωτογραφία του Νταλάρα με τον Θεοδωράκη από το Ηρώδειο.

Στο περιοδικό "PAPER" της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ έχει φωτογραφία από τις Νύχτες Πρεμιέρας του Σινεμά. Στη φωτογραφία είναι ο Γιώργος Νταλάρας με τη σύζυγο και τον κ. Κώστα Γαβρά.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για να αναφέρουμε και αυτούς που ασχολήθηκαν, στο βραδυνό δελτίο ειδήσεων του Mega την Παρασκευή, αν δεν κάνω λάθος (το δελτίο των 8) μεταδόθηκε μικρό ρεπορτάζ για τη συναυλία της Βιέννης. Έδειξαν αποσπάσματα από τη συναυλία, καθώς και μία μίνι συνέντευξη του Γιώργου Νταλάρα. Ο Γιώργος Νταλάρας είπε δύο λόγια στο φακό, με φόντο την αίθουσα του Konzerthaus (μάλλον πριν τη συναυλία) φορώντας ένα γκρι φούτερ και ένα ασπρόμαυρο μαντήλι στο λαιμό.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επιβεβαιώνω κι εγώ για το ρεπορτάζ του Mega την Παρασκευή. Αναφέρω το σημερινό μεσημεριανό ρεπορτάζ (πάλι του Mega) για τις παραστάσεις στο Μέγαρο(’ξιον εστί, Ρωμιοσύνη). :wow:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έκκληση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια να δοθεί χάρη στον φυλακισμένο χρήστη ναρκωτικών Δημήτρη Αϊβαζίδη, ο οποίος το 2002 είχε πυροβολήσει κατά της οικίας του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, απηύθυνε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Αφορμή στάθηκε η παρουσίαση των δύο συναυλιών στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Π.Κόκκαλη, τηλ. 2107282.333), στις 10 και 11 Νοεμβρίου, όπου ο Γιώργος Νταλάρας θα ερμηνεύσει τη Ρωμιοσύνη του Γιάννη Ρίτσου και το ’ξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη.

Σύμφωνα με το Βήμα, τα έσοδα από τις δύο συναυλίες θα διατεθούν για τις ανάγκες της «Επιστροφής», που ιδρύθηκε το 2002 με στόχο την επανένταξη ανδρών εθισμένων στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά.

«Η φυλακή, αντί να αποτρέπει τους χρήστες, τούς βάζει βαθύτερα μέσα στα ναρκωτικά. Απορώ γιατί ακόμη δεν έχει αλλάξει το νομικό καθεστώς» δήλωσε ο κορυφαίος συνθέτης και αναφερόμενος στον Δ.Αϊβαζίδη είπε χαρακτηριστικά:

«Το παιδί σαπίζει στη φυλακή παρ' όλο που έχει πρόβλημα. Τότε (σ.σ. το 2002) είχα κάνει έκκληση για χάρη στον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ.Στεφανόπουλο. Τώρα την απευθύνω στον νυν κ. Κ. Παπούλια. Για να γλιτώσει ένα παιδί και μια μάνα».

Ο Γ.Νταλάρας από την πλευρά του αναφέρθηκε στην κοινωνική σημασία των δύο συναυλιών, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η δεύτερη ημέρα συμπίπτει με τη συμπλήρωση 15 ετών από τον θάνατο του Γιάννη Ρίτσου (11.11.1990).

Οι συναυλίες θα δοθούν στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη». Τα εισιτήρια κοστίζουν 80, 60, 40, 22 και 13 ευρώ το φοιτητικό. Ώρα έναρξης: 20.30.

news.in.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στα σημερινά φύλλα των εφημερίδων: Καθημερινή, Ελευθεροτυπία, ΝΕΑ, Απογευματινή, Βήμα, Βραδυνή, Ελεύθ.Τύπο, Αδέσμ.Τύπο(Ρίζου), θα βρείτε ρεπορτάζ από την χτεσινή συν.τύπου για τις παραστάσεις στο Μέγαρο. :music:

Και το ΕΘΝΟΣ. Το ξέχασα το μεσημέρι ;):rolleyes::razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sosta!! Ta eipes ola ap'oti vlepo... :music:;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Στα σημερινά φύλλα των εφημερίδων: Καθημερινή, Ελευθεροτυπία, ΝΕΑ, Απογευματινή, Βήμα, Βραδυνή, Ελεύθ.Τύπο, Αδέσμ.Τύπο(Ρίζου), θα βρείτε ρεπορτάζ από την χτεσινή συν.τύπου για τις παραστάσεις στο Μέγαρο. :pity:

Και το ΕΘΝΟΣ. Το ξέχασα το μεσημέρι :D:blush::music:

:blink: :blink: :blink:

Οι αθλητικές δεν είχαν τίποτα αυτή τη φορά; ;) :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Στα σημερινά φύλλα των εφημερίδων: Καθημερινή, Ελευθεροτυπία, ΝΕΑ, Απογευματινή, Βήμα, Βραδυνή, Ελεύθ.Τύπο, Αδέσμ.Τύπο(Ρίζου), θα βρείτε ρεπορτάζ από την χτεσινή συν.τύπου για τις παραστάσεις στο Μέγαρο. :pity:

Και το ΕΘΝΟΣ. Το ξέχασα το μεσημέρι ;)  :blush:  :blush:

:blink: :blink: :blink:

Οι αθλητικές δεν είχαν τίποτα αυτή τη φορά; ;) :lol:

’σε, γιατί οι μισές αθλητικές πενθούσαν χθες και οι άλλες μισές πενθούν σήμερα ... :music::D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θανάση, για τις αθλητικές σηκώνω τα χέρια ψηλά!! Δεν δύναμαι να παρακολουθήσω!! :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στην εφημερίδα Press Time υπάρχει ολοσέλιδο αφιέρωμα με απόσπασμα συνέντευξης του Γ.Νταλάρα στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων(www.ana.gr).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη Γ. Νταλάρα στο Α.Π.Ε.

Ο Γιώργος Νταλάρας για το ελληνικό τραγούδι

Αισιόδοξος για το μέλλον του καλού ελληνικού τραγουδιού, παρότι αυτό περνά τώρα έναν "μακρύ χειμώνα", δηλώνει ο κορυφαίος Ελληνας τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας, σε αποκλειστική συνέντευξή του στο ΑΠΕ στη Βιέννη, με την ευκαιρία της πρόσφατης μεγάλης συναυλίας-αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι, την οποία έδωσε στο ξακουστό "Μέγαρο Συναυλιών Βιέννης", όπου και αποθεώθηκε από το κοινό.

Στη συνέντευξή του ο Γιώργος Νταλάρας μιλά για τον αρνητικό ρόλο της τηλεόρασης στην "περιστασιακή" επικράτηση του μη ποιοτικού τραγουδιού που στην ουσία εκπροσωπεί μόνον μια μειοψηφία, για την μακρά ιστορία και την εξέλιξη του ελληνικού τραγουδιού, για τους μεγάλους συντελεστές του, αλλά και την πίστη και την αφοσίωση τη δική του στους μεγάλους δημιουργούς που τραγούδησε μέχρι τώρα.

Στην Ελλάδα τη στιγμή αυτή περνάμε έναν μακρύ χειμώνα όσον αφορά το καλό τραγούδι, η τηλεόραση έπαιξε έναν αρνητικό ρόλο με όλα αυτά τα περίεργα που παρουσιάζει - Μπιγκ μπράδερ, μάδερ, κ.α. - και το καλό τραγούδι έχει πάει λίγο πίσω, και από στίχο και από ερμηνείες και από παίξιμο, τονίζει ο Γιώργος Νταλάρας. "Είναι πολύ σημαντικό κάποιοι από μας να θυμούνται και να δείχνουν ότι τα καλά πράγματα υπάρχουν ακόμη, έστω και αν περιστασιακά - και αυτό είναι περιστασιακό, το πιστεύω ακράδαντα - ο κόσμος παραστρατεί λιγάκι, βαριέται τα κεκτημένα και ψάχνει σε άλλα, νομίζοντας ότι θα βρει καλύτερα".

"Αλλά το καλύτερο θέλει δουλειά, πολλή πίστη, πολλή γνώση, και η τηλεόραση είναι βιαστικό μέσο, δεν μπαίνει με πολλή αγάπη και σεβασμό στα πράγματα της ψυχής, θέλει μόνον τα πράγματα της εικόνας". Όπως τονίζει ο μεγάλος μας τραγουδιστής, εκτός αυτού, το τραγούδι που ακούγεται και προβάλλεται από την τηλεόραση είναι ένα τραγούδι που καταναλώνεται από μια μικρή κατηγορία ανθρώπων, που φαίνονται και προβάλλονται από τα Μέσα Ενημέρωσης, ενώ ο άλλος κόσμος ζει με το καλό τραγούδι.

Ο ίδιος θεωρεί πως "εμείς είμαστε περαστικοί, η ζωή μας είναι λίγη και μικρή, κοιτώντας πίσω το ελληνικό τραγούδι έχει πολύ καλές στιγμές, έχει πίσω του μια ολόκληρη βυζαντική παράδοση, ένα ολόκληρο δημοτικό τραγούδι". "Κάποια στιγμή, εκεί που δεν το περίμενε κανείς, από το βυζαντικό και δημοτικό τραγούδι, πετάχθηκε ένα περιθωριακό τραγούδι, όπως αυτό το τραγούδι του Βαμβακάρη και των άλλων, και βρέθηκαν άνθρωποι σαν τον Τσιτσάνη και το έκαναν μια μαζική έκφραση ενός ολόκληρου τόπου".

"Μετά έρχεται ο Θεοδωράκης με τον Χατζηδάκι και τον Ξαρχάκο, βλέπουμε πως τα πράγματα αλλάζουν και το επίπεδο του κόσμου ανεβαίνει, ο κόσμος μαθαίνει τους ποιητές και τους τραγουδάει κάθε βράδυ κάθε πρωί, στους δρόμους, στα λεωφορεία, στις δουλειές του. Δεν μπορεί λοιπόν ο κόσμος να μείνει με αυτό το σημερινό ψευτόπραγμα". Ο Γιώργος Νταλάρας επισημαίνει στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ πως δίνει και θα δίνει συναυλίες με τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή, του Λευτέρη Παπαδόπουλου, του Μάνου Λοίζου, του Μάνου Ελευθερίου, γιατί με αυτά γεννήθηκε σαν τραγουδιστής, με αυτά μεγάλωσε.

"Είναι τραγούδια που κουβαλώ μαζί μου, είναι η ιστορία η προσωπική μου, αλλά και η ιστορία του τόπου μου, τον καιρό που έζησα, δεν μπορώ να τα αφήσω αυτά, και μαζί και ένας κόσμος που μεγάλωσε μαζί μου. Δηλαδή οι δυό προηγούμενες γενιές, και οι ακόμη μικρότεροι, ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων που γνωρίζουν αυτά τα τραγούδια, τα έμαθαν και τα ξέρουν, ζουν με αυτά, τα αγαπούν, έχουν αναμνήσεις με αυτά και εκφράζονται μέσα από αυτά". Αναφερόμενος στη μεγαλειώδη συναυλία του στο Μέγαρο Συναυλιών Βιέννης, της οποίας το μεγαλύτερο μέρος ήταν αφιερωμένο στο έργο του Βασίλη Τσιτσάνη, ο Γιώργος Νταλάρας υπενθυμίζει πως το αφιέρωμα αυτό το πρωτοπαρουσίασε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το έχει επαναλάβει συχνά, γιατί για τον ίδιο, όπως τονίζει χαρακτηριστικά, "είναι μια ψυχοθεραπεία για μένα και για την ψυχή μου τα λέω".

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση ο ίδιος διαπιστώνει κάθε φορά πως υπάρχουν πάρα πολλοί φίλοι του καλού ελληνικού τραγουδιού στο εξωτερικό, που το αγαπούν και το τιμούν πολύ, ενώ ειδικά το ρεμπέτικο τραγούδι έχει δημιουργήσει στο εξωτερικό ένα είδος μικρό "κίνημα" και υπάρχουν αρκετά ξένα συγκροτήματα που ασχολούνται μαζί του, μερικά μάλιστα από αυτά "γράφουν" παρόμοια τραγούδια, ηχογραφούν δίσκους. Τρανή απόδειξη και μαρτυρία αυτών των λεγόμενων του ερμηνευτή των μεγαλύτερων επιτυχιών των τελευταίων σαράντα χρόνων, υπήρξε εξάλλου το συνεπαρμένο βιεννέζικο κοινό που αποθέωσε τον Γιώργο Νταλάρα στην πρόσφατη, πρωτοφανή σε παλμό και ενθουσιασμό, συναυλία του στο Μέγαρο Συναυλιών Βιέννης.

Σχετικό link: http://www.forthnet.gr/templates/newsPosti...g.aspx?p=140886

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο περιοδικό "ΕΛΑΤΟΣ" που ασχολείται με το δημοτικό τραγούδι υπάρχει

*φωτογραφία του Νταλάρα με τον Αηδονίδη, από τη συνεργασία τους

* η γνώμη του Νταλάρα για τη φωνή του Αλ.Κιτσάκη

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στη σημερινή ηλεκτρονική έκδοση του "Έθνους" διαβάζω:

Mε την κυρία Aρβανιτάκη θα ήθελα να κάνω ένα ντουέτο. :blink: :blink: Tα λόγια αυτά βγήκαν από το στόμα του Περικλή Στεργιανούδη (για όσους δεν τον ξέρουν ο - κατά τη δική μου άποψη και όχι του συντάκτη του άρθρου τελείως ατάλαντος - νικητής του τελευταίου fame story), που μετά το όνομα του Γιώργου Nταλάρα :music: :music: :wacko: :wacko: :wacko: :wacko: :wacko: :wacko: :wacko: εμπνεύστηκε και αυτό της Eλευθερίας Aρβανιτάκη. Kαι τρέχουν οι καλλιτέχνες...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...