EKOSTEL

Η καθημερινή αποδελτίωση του ημερησίου τύπου

3,763 posts in this topic

Ανανεώθηκε...

Δεν ξέρω εάν πρέπει να γίνει ξεχωριστό topic για την συνέντευξη στοην εφημερίδα ''Φιλελεύθερος'' και για την συνέντευξη στην ''Καθημερινή'' της Κύπρου. Ας κρίνουν οι διαχειριστές. Και να ευχαριστήσω τον Πέτρο για την ''εργασία'' του στην Κύπρο...

Σε pdf ,λοιπόν,η πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Γ.Νταλάρα στην εφημερίδα ''Φιλελεύθερος'' και στην κ.Αντιγόνη Σολομωνίδου Δρουσιώτου.

http://www.philenews.com/AssetService/Imag...x?t=2&pg=27976&

Η δημοκρατία θέλει χρόνο, συναίνεση, ενότητα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ:Βλέπαμε το πλοίο να πηγαίνει στο βράχο και ξεγελιόμασταν

Αυτή η χρονιά επιφύλαξε έντονες εναλλαγές συναισθημάτων για τον Γιώργο Νταλάρα. Έχασε τον αδελφό του Χρήστο. Η σύζυγός του ’ννα εκλέγηκε βουλευτής. Η μοναχοκόρη του έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο. Μας μιλά για την Ελλάδα τού σήμερα, για την Κύπρο 36 χρόνια μετά την εισβολή και για τη μουσική περιοδεία που ξεκίνησε από την Ευρώπη και θα συνεχιστεί σε Αμερική και Αυστραλία.

Χρονιά με έντονες εναλλαγές συναισθημάτων για εσάς...

Ναι, ήταν μια πολύ δύσκολη και σκληρή χρονιά και συνεχίζει να είναι. Έτσι και αλλιώς τίποτα για μένα δεν μπορεί να είναι όπως πριν. Αυτό είναι όμως κάτι προσωπικό που το επωμίζομαι εγώ και η οικογένειά μου. Απλώς έχοντας τόσα χρόνια αυτή τη φιλική σχέση, έχω την ευχέρεια να το αναφέρω σε εσένα, νιώθοντας ότι μιλάω σε ένα φίλο

Χάσατε τον αδελφό σας. Δύσκολη στιγμή.

Δεν είναι στιγμή. Είναι μια διαδικασία που ζήσαμε με τον Χρήστο πολλά χρόνια, όσο καιρό πάλευε με πολύ θάρρος, αντοχή και αξιοπρέπεια την αρρώστια του. Ο Χρήστος είναι το μισό μου κομμάτι. Ήταν ο μεγάλος μου αδελφός, αλλά μαζί και ο φίλος μια που με περνούσε μόνο δύο χρόνια. Ένας πανέμορφος άνθρωπος, νέος, με πολύ ταλέντο (γραφίστας και ζωγράφος), με αγάπη για τη μουσική. Είμαστε πολύ δεμένοι. Όχι μόνο δεν το έχω ξεπεράσει, αλλά δεν το έχω καλά-καλά συνειδητοποιήσει. Δεν είναι ο θάνατος που με συντρίβει σε αυτή την περίπτωση, είναι η απώλεια.

Τι είναι για σας θάνατος; Ο Ελύτης τον λέει «Ήλιος χωρίς βασιλέματα».

Ο Ελύτης είναι ένας μεγάλος ποιητής και μετουσιώνει την έμπνευσή του σε ελπίδα. Μακάρι να είναι έτσι όπως το περιγράφει, φοβάμαι όμως ότι στην πραγματικότητα πρέπει να αρκεστούμε στη φυσική ροή των γεγονότων και στις νομοτελειακές αλλαγές στη ζωή μας ακόμα και αν είναι βίαιες. Η μόνη αλήθεια είναι ότι ο θάνατος είναι πικρός.

Χρονιά που εκλέγηκε βουλευτής η ’ννα.

Είναι παράξενο, αλλά η ’ννα για μια φορά ακόμα με εξέπληξε. Έζησε όλη την αγωνία και τη φασαρία στο γραφείο με τους συνεργάτες της και δεν μετέφερε τίποτα στο σπίτι, τίποτα που θα μπορούσε να αλλοιώσει την προσωπική ζωή μας.

Τι σκεφτήκατε όταν σας πρωτοείπε ότι θα κατέβαινε στις εκλογές;

Το είχαμε συζητήσει και παλαιότερα και αυτή τη φορά το αποφασίσαμε σχεδόν μαζί. Ήταν μια πολύ δύσκολη και αποφασιστική στιγμή. Η ’ννα έτσι και αλλιώς είχε πάντα πολιτικές θέσεις και νομίζω ότι τελικά έκανε καλά γιατί μπορεί να πάρει την ευθύνη της. Έχει και την κρίση και το κουράγιο.

Εσείς παρά την έντονη πολιτική άποψη, γιατί δεν σκεφτήκατε ποτέ να αναμιχθείτε στην ενεργό πολιτική;

Γιατί δεν μπορώ. Νομίζω ότι με έχετε ξαναρωτήσει. Και γιατί δεν θέλω. Εγώ εκφράζω πάντα την άποψή μου ως πολίτης, όμως εκφράζομαι κυρίως συναισθηματικά και εγκεφαλικά ως μουσικός. Και όταν αυτή είναι η προτεραιότητά μου, δεν περνάει καν από το μυαλό μου ότι θα μπορούσα να διοχετεύσω αλλού την ενέργεια μου και το χρόνο μου. Είναι τόσο βασανιστική αλλά και τόσο ωραία η ζωή ενός μουσικού.

’λλαξε η ζωή σας με την εκλογή της ’ννας;

’λλαξε η δική της. Έτσι και αλλιώς δούλευε πολύ. Τώρα υπερβαίνει τον εαυτό της. Για αυτό σας λέω, για να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική χωρίς να μπει στη ρουτίνα, για να είναι δηλαδή αποτελεσματικός, χρειάζεται πολύ χρόνο και πολύ κόπο.

Συζητάτε στο σπίτι τα κομματικά;

Μάλλον όχι.

Έχετε διαφωνίες;

Ναι, διαφωνούμε μερικές φορές, η ’ννα ακούει τη γνώμη μου με προσοχή, αλλά η τελική απόφαση είναι δική της.

Δύσκολη εποχή να είναι κάποιος πολιτικός;

Αρκετά δύσκολη. Όσο δύσκολη και η πραγματικότητα για τους πολίτες. Είναι μια εποχή που όλοι πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Αλλά είμαι και από αυτούς που πιστεύουν ότι σε καιρό κρίσης μπορείς και αξίζει να προσφέρεις. Με αυτό το σκεπτικό παρότρυνα και την ’ννα.

Γιατί η Ελλάδα έχει φτάσει σε αυτό το σημείο; Φταίνε οι κεφαλές, φταίνε οι ξένοι, φταίει ο κόσμος;

Φταίνε όλοι. Φταίει επίσης η μεγάλη καθυστέρηση και η αναβολή αποφάσεων γιατί βλέπαμε το πλοίο να πηγαίνει στο βράχο και ξεγελιόμαστε ότι ήταν οφθαλμαπάτη. Για να διευκρινίσω όμως δεν έχουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης όλοι. Και κυρίως οι νέοι που τους χρεώνουμε τις ευθύνες μας και οι συνταξιούχοι που ζουν με έναν υποτυπώδη μισθό, προσπαθώντας απλώς να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση για όσα χρόνια τους μένουν. Όσο για τους ξένους δε φταίνε περισσότερο από τους δικούς μας.

Ποιοι θα πληρώσουν το κόστος;

Ελπίζω όλοι και κυρίως οι κατέχοντες.

Θα τα καταφέρει η Ελλάδα;

Αν βοηθήσουμε όλοι και αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Αλλά όλοι χωρίς διάκριση.

Θα τιμωρηθούν οι ένοχοι που οδήγησαν την Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση;

Δεν το ξέρω, το ελπίζω. Όχι με την έννοια της εκδίκησης, αλλά με την έννοια της δικαιοσύνης. Γιατί δυστυχώς το παρελθόν μας έδειξε ότι αν και θυμωμένη και αναστατωμένη κοινωνία, είναι πολύ χαλαρή και ξεχνάει εύκολα. Δυστυχώς συμπεριφερόμαστε σαν να έχουμε λερωμένη τη φωλιά μας όλοι, ενώ δεν είναι έτσι. Γι αυτό η παραδειγματική τιμωρία θα ήταν μια κάποια λύση.

Βλέπετε να γίνεται κοινωνική αναταραχή;

Ασφαλώς βλέπω. Ήταν ένας πολύ κρίσιμος χειμώνας. Και φαντάζομαι αυτό θα συνεχιστεί. Εγώ είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύω στους κοινωνικούς αγώνες, γιατί έτσι μεγάλωσα. Τους προτιμώ από την απάθεια και την μοιρολατρία. Από παιδί έχω ζήσει με αρχές και ιδεολογία που διεκδικούσε πάντα μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες.

Πόσο σας ανησυχούν τα κρούσματα τύπου Σέχτα;

Επειδή πιστεύω μόνο στη δημοκρατία, με ανησυχεί και με φοβίζει οτιδήποτε προσπαθεί να τη φιμώσει και να την τρομοκρατήσει. Πολύ περισσότερο όταν δεν υπάρχει ανάληψη πολιτικής ευθύνης, όταν τα ιδεολογικά και πολιτικά κίνητρα είναι θολά και ασαφή, όταν τα «κρούσματα» συνδέονται με εγκλήματα του ποινικού δικαίου και όταν είναι τόσο ορατή η προβοκάτσια.

Πώς ζείτε τις απεργίες;

Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος σε αυτή τη χώρα που θα καταδίκαζε το δικαίωμα της απεργίας και επίσης ο τελευταίος άνθρωπος που θα υπέκυπτε σε ευκαιριακούς μικροσυντεχνιακούς εκβιασμούς την ώρα που όλοι οι Έλληνες μοιράζονται το βάρος αυτής της τεράστιας κρίσης.

Η λύση στα προβλήματα της χώρας είναι αριστερή, κεντροαριστερή, οικουμενική ή είναι κάτι που δεν έχουμε σκεφθεί;

Δεν νομίζω ότι είναι κάτι που δεν έχουμε σκεφτεί. Μια τέτοιου είδους προσέγγιση κινδυνεύει να είναι μόνο θεωρητική σαν άσκηση επί χάρτου. Από την άλλη μεριά δεν είναι μια εύκολη απάντηση η λύση. Αν μου βάζετε το μαχαίρι στο λαιμό, πιθανόν να έλεγα κεντροαριστερή με την έννοια της αριστερής ιδεολογίας με ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Και αυτό όμως είναι θεωρία. Αυτές οι έννοιες έχουν οξειδωθεί. Η ουσία είναι, ότι η λύση πρέπει να είναι δημοκρατική με γνώμονα το συμφέρον του κόσμου και κυρίως το μέλλον των νέων που σημαίνει πολιτική με γνώμονα την ανάπτυξη, την πρόοδο, την παραγωγικότητα, την εκπαίδευση. Με ένα πολιτικό ήθος που θα καταστέλλει τον exofficio δικομματισμό, όπως έχει καθιερωθεί τη σύγχρονη περίοδο στον τόπο μας. Και από την άλλη η αριστερά πρέπει να κάνει την αυτοκριτική της. Έχουμε το καλύτερο πολίτευμα, έχουμε δημοκρατία. Δεν κινδυνεύουμε από τίποτα. Το λέω γιατί θέλω να το πιστεύω. Απλώς η δημοκρατία θέλει χρόνο, συναίνεση, ενότητα, συνεργασία. Δυστυχώς όμως η συναίνεση αποδείχθηκε ότι πολλές φορές προσκρούει σε συμφέροντα.

Αυτοκαταστροφικός λαός;

Ναι, αλλά και πολύ γοητευτικός. Όμορφη και παράξενη πατρίδα. Θυμάστε τα λόγια, μια και αναφέρατε τον Ελύτη.

Αναβαθμισμένη τώρα η Τουρκία με δεδομένο ότι η Ελλάδα περνά δύσκολες στιγμές;

Η Τουρκία είναι αναβαθμισμένη έτσι και αλλιώς. Δεν έχουμε φοβικά σύνδρομα, ούτε έχθρα με το λαό. Ορισμένες συμφωνίες χαμηλής πολιτικής μπορεί να είναι ακόμα και εποικοδομητικές. Τα εθνικά μας θέματα όμως είναι μια πιο σοβαρή υπόθεση. Πρέπει να είμαστε σταθεροί, καταρτισμένοι, με βαθιά γνώση, με σαφή εξωτερική πολιτική, χωρίς κοντόφθαλμες αντιλήψεις αλλά με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

Όταν είσαι σε τόσο άσχημη οικονομική θέση και εξαρτάσαι από την οικονομική βοήθεια που θα σου δώσει ο άλλος, αν ο άλλος απαιτήσει κάτι, εσύ τι θα κάνεις;

Αυτό ακριβώς εννοώ. Ιεραρχείς τις προτεραιότητές σου. Υπάρχουν οι χαμηλές συμφωνίες για συνεργασίες σε θέματα εμπορίου, πολιτιστικά, τουρισμού. Αλλά υπάρχουν και άλλα που κατά την άποψή μου είναι μη διαπραγματεύσιμα. Για να μην παρεξηγηθώ είναι μη διαπραγματεύσιμα σε επίπεδο οικονομικής «ανταλλαγής».

Δεν παραχωρείς δικαιώματα για οικονομική ενίσχυση. Οφείλουμε όμως να διαπραγματευόμαστε σε μείζονα θέματα ευρύτερα, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.

Την Κύπρο χωρίς υπερβολή τη λάτρεψα

Οι συναυλίες σας εδώ είναι με αφορμή τα 40 χρόνια παρουσίας σας στην Κύπρο...

Ήρθα στην Κύπρο πρώτη φορά 19 χρονών. Αυτό τον τόπο χωρίς υπερβολή τον λάτρεψα. Τον είδα στη φωτιά και σε ειρηνικές στιγμές. Χάρηκα, γλέντησα και έκλαψα. Είναι σαν να είναι ο τόπος μου, οι μυρωδιές, τα χρώματα, οι άνθρωποι. Δεν είναι ένας τόπος που μπορώ να τον περιγράψω, γιατί δεν ήταν ποτέ τόπος προορισμού. Τον θεωρώ πατρίδα μου. Ο αέρας, η ιστορία, το βουνό με τη σημαία, η ανοιχτή πληγή. Δεν νομίζω ότι περιγράφονται αυτά με λόγια.

Ποια η ωραιότερη και ποια η πιο δύσκολη στιγμή;

Η συγκίνηση, το τραγούδι, η διαμαρτυρία, η χαρά, το γέλιο στα μεγάλα στάδια, το δάκρυ στους καταυλισμούς, οι πορείες, οι ελπίδες. Είναι όλα μαζί.

Πληρώσατε τίμημα για την αγάπη σας για την Κύπρο; Ενόχλησε κάποιους;

Ναι, ενόχλησε. Δεν θεωρώ ότι πλήρωσα τίποτα. Χρωστάω ακόμα. Η αγάπη, η συγκίνηση και το καθήκον με κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Ασφαλώς και ενόχλησα κάποιους. Η Κύπρος έτσι και αλλιώς ενοχλεί. Κάποτε θύμωνα με αυτούς που ενοχλούνται. Τώρα που πέρασαν τα χρόνια είμαι τόσο σίγουρος για ό,τι έκανα, για ό,τι κάνω. Μόλις προχτές το ένιωσα αυτό το συναίσθημα στο Μεταλλείο της Σκουριώτισσας στην Πράσινη Γραμμή. Δεν μετανιώνω για τίποτα. Αν ξανάρχιζα, θα έκανα άλλα τόσα.

Εικοσιπέντε χρόνια μουσικής παρουσίας στην Ευρώπη. Με τι συναισθήματα;

Με συναισθήματα μεγάλης υπερηφάνειας και ικανοποίησης. Χαίρομαι που μου κάνετε αυτή την ερώτηση. Θέλω να πω ότι με την επιμονή και την αρτιότητα της δουλειάς μας, χωρίς καμία καλλιτεχνική έκπτωση καταφέραμε να έχουμε ένα κοινό σταθερό που ανανεώνεται και με την ελληνική μουσική γίνεται πιο πλούσιο καλλιτεχνικά. Και αυτό το λέω κυρίως σαν συμβουλή στους νέους μουσικούς. Αυτό που λέμε και ξαναλέμε καριέρα εκτός Ελλάδος, δε γίνεται με ένα hitμίμηση ενός ποπ τραγουδιού που οι ξένοι το κάνουν πολύ καλύτερα. Γίνεται με επιμονή, σχολαστικότητα, χτίζεται με θυσίες.

Η διχοτόμηση είναι εδώ και είναι η εύκολη λύση

Πόσο και πώς επηρεάζει η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας και την Κύπρο;

Νομίζω ότι τα πράγματα στην Κύπρο είναι λίγο καλύτερα, όμως σαφώς υπάρχει όσμωση. Θέλω με αυτήν την ευκαιρία να εκφράσω άλλη μια φορά τη συγκίνηση μου και την ευγνωμοσύνη μου γι αυτή την αυθόρμητη προσπάθεια στήριξης της Ελλάδας που έγινε στην Κύπρο. Είδα αυτή την ανακοίνωση στην Λεμεσό: «Αν δεν πάτε διακοπές στην Κύπρο, πηγαίνετε στην Ελλάδα. Το έχει ανάγκη». Πώς να μην αγαπάω αυτόν τον τόπο;

Η πολιτική Χριστόφια μπορεί να οδηγήσει σε λύση; Ξέρετε ότι γνωρίζω πολύ καλά τον πρόεδρο Χριστόφια. Μας συνδέει παλιά φιλία. Σας λέω ευθέως αυτό που πιστεύω. Είναι ένας έντιμος και καθαρός πολιτικός. Αντιμετωπίζει μια πολύ δύσκολη συγκυρία. Είναι επίμονος και μεθοδικός. Εύχομαι να τα καταφέρει.

Βλέπετε να είμαστε κοντά στη διχοτόμηση;

Ακούστε. Με την ευκαιρία αυτής της ερώτησης, θέλω να σας τονίσω ότι εγώ ζω αποσπασματικά την καθημερινότητα της Κύπρου και δε γνωρίζω και δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για την πραγματική επιθυμία του κόσμου. Βεβαίως έχω τις απόψεις μου. Και ενημερώνομαι από τον Τύπο και τους φίλους. Για ένα τόσο σοβαρό θέμα όμως, δεν ξέρω αν είναι καλό να εκφράζουμε όλοι θέσεις που μπορούν να φέρουν πόλωση μεγαλύτερη, σε ένα τόσο θολό τοπίο. Έτσι και αλλιώς η διαπραγμάτευση είναι θέμα των ειδικών, πολιτικών και επιστημόνων, και εμείς δεν έχουμε πρόσβαση σε όλες τις πτυχές για να μπορούμε να έχουμε ξεκάθαρη άποψη. Παρόλα αυτά τον νοιάζομαι αυτόν τον τόπο. Με βασανίζει. Και νοιώθω αυτή την απόγνωση και την αγωνία του κόσμου.

Τι λέτε για τη διχοτόμηση;

Ας είμαστε ειλικρινείς. Από την εισβολή του τουρκικού Στρατού το 74 δεν ισχύει μια βίαιη διχοτόμηση; Αυτό δεν είναι που προσπαθούμε να ανατρέψουμε; Γι αυτό δεν γίνονται οι συνομιλίες; Οι προσπάθειες προσέγγισης όλα αυτά τα χρόνια; Και οι ακρότητες περί «προδοτών» εκατέρωθεν δεν βλάπτουν αυτές τις προσπάθειες; Επειδή ποτέ δεν μασούσα τα λόγια μου, ανεξάρτητα από την πολιτική μου ιδεολογία, σας δηλώνω αυτό που πιστεύω. Κανένας Κύπριος ηγέτης όλα αυτά τα χρόνια των διαπραγματεύσεων δεν είχε σκοπό να βλάψει την Κύπρο. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Εξάλλου όλοι οι πολιτικοί από όλους τους χώρους, έχουν αποδεχτεί και συμφωνήσει στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Προς τι λοιπόν η γκρίνια και οι υπερβολές; Αφού δεν υπάρχει αντίλογος και λαϊκή επιταγή για πιο δραστικές λύσεις. Ή μήπως υπάρχει; Βλέπετε ή ακούτε για ανατροπές, για εξεγέρσεις, ή συζητήσεις για τις Βρετανικές Βάσεις; Ποιοι διαμαρτύρονται;

Μόνο οι συνήθεις ύποπτοι που κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν γραφικοί. Μιλάει κανείς σήμερα ή θυμάται τους μαθητές που κατέβασαν τις σημαίες; Τη θυσία του Ισαάκ και του Σολωμού; Θέλω όμως να είμαι καλοπροαίρετος. Μήπως δεν μιλάνε, αλλά το παράδειγμά τους είναι στην ψυχή τους; Ελπίζοντας στη λύση γιατί δεν αντέχουν άλλο την προσμονή; Αν είναι έτσι, ενισχύεται αυτό που λέμε ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει συναίνεση, ομοψυχία, ενότητα -όχι χωρίς κριτική ή αντιρρήσεις- και κοινή προσπάθεια. Δεν είναι εύκολος ο δρόμος, είναι σίγουρο. Όπως σίγουρο είναι ότι τέσσερα χέρια είναι καλύτερα από δύο.

Η ακραία αντιπαλότητα αποπροσανατολίζει, κόβει το νήμα και ακυρώνει νίκες ηγετών που ένωσαν το λαό και του έδωσαν ελπίδα. Πέτυχε ο κόσμος με την συντριπτική απόρριψη του σχεδίου Ανάν τη διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο ίδιος κόσμος μέσα σε λίγο σχετικά χρόνο στρέφεται πολιτικά σε αντίθετη προσέγγιση. Και τώρα ξαναστρέφεται από ότι παρακολουθώ εναντίoν αυτής της απόφασής του;

Ασφαλώς και είναι δημοκρατικό του δικαίωμα αυτού του λαού και των εκπροσώπων του, αλλά δεν παύει να είναι παράδοξο. Και επειδή δεν μου αρέσει να πιστεύω σε συνωμοσιολογίες, αναρωτιέμαι αν αυτές οι αποφάσεις δεν κόβουν το νήμα της προόδου και μας ξανακάνουν να αρχίζουμε από το μηδέν. Δυστυχώς η εισβολή είναι εδώ, η διχοτόμηση είναι εδώ και είναι η εύκολη λύση. Νιώθω πολύ καλά την ύβρη στη ράχη του Πενταδάκτυλου και συναισθάνομαι πόσο δύσκολη είναι η υπέρβαση. Πιστεύω βαθιά όμως ότι η δύσκολη λύση είναι η προσέγγιση, η συναίνεση, η συμβίωση και η ειρήνη.

Περήφανος πατέρας

Μια άλλη σημαντική στιγμή για σας τη χρονιά αυτή, είναι η στιγμή που μπήκε η κόρη σας στο Εθνικό Θέατρο.

Είμαστε πολύ υπερήφανοι και οι δύο για την Γιωργιάννα. Είναι ένα εξαιρετικό παιδί με πολύ καλές σπουδές. Ήταν μακριά μας αρκετό καιρό, λόγω ακριβώς των σπουδών της, και για μας είναι διπλή χαρά το γεγονός ότι δοκιμάζεται και στην πατρίδα της και μάλιστα έστω με μικρό ρόλο έχει την τιμή να συμμετέχει σε μια παράσταση του Εθνικού Θεάτρου με έναν εξαιρετικό σκηνοθέτη, όπως είναι ο Γιάννης Χουβαρδάς και μάλιστα στην Επίδαυρο.

Πώς νιώσατε όταν την είδατε να παίρνει το βάπτισμα του πυρός στην Επίδαυρο;

Ε, καταλαβαίνετε. Ως πατέρας ήταν από τις στιγμές που δύσκολα ξεχνάει κανείς. Ένοιωσα πολύ υπερήφανος. Και δεν σταματάω να της λέω ότι και εκείνη πρέπει να είναι ευγνώμων στους δασκάλους και τους σκηνοθέτες που την εμπιστεύονται, να είναι επιμελής και πειθαρχημένη. Και της επαναλαμβάνω αυτό που λέω στους νέους μουσικούς, ότι το ταλέντο δεν φτάνει. Είναι μόνο ένα μέρος. Χρειάζεται σκληρή δουλειά, πειθαρχία και μελέτη.

Τί ονειρεύεται ο Γιώργος Νταλάρας για την κόρη του;

Τι άλλο; Να είναι ευτυχισμένη, να τα έχει καλά με τον εαυτό της, να έχει καλούς φίλους και να είναι χρήσιμη στην κοινωνία. Έτσι μεγαλώσαμε εμείς με αυτές τις αρχές. Και αυτό το συναίσθημα της συλλογικότητας δεν μπορούμε να το ξεπεράσουμε.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπορώ να μη συγκινηθώ διαβάζοντας τα όσα είπε;

Μπορώ να μην αισθάνομαι τυχερός που είναι φίλος μου,που ακούω τα τραγούδια του εδώ και χρόνια παίρνοντας λίγη απο την ψυχή του;

Μπορώ να μην αισθάνομαι τυχερός που έχω πάρει αρχές και απο αυτόν;

Είναι λίγο ότι άλλο πω για τον Γιώργο Νταλάρα.

Ελίνα ευχαριστούμε για την συνέντευξη!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ ωραία η συνέντευξη όντως... Ελίνα επρόκειτο για φύλλο της 15ης Αυγούστου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εξαιρετική συνέντευξη! λόγια καθαρά και απόλυτα ανθρώπινα.

Ευχαριστούμε πάρα πολύ!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάντως, πέρα από τα όσα ενδιαφέροντα ειπώθηκαν σ'αυτή τη συνέντευξη, νομίζω πως ο δημοσιογράφος δεν "εκμεταλλεύτηκε" καθόλου τον τραγουδιστή Γιώργο Νταλάρα με τα 43 χρόνια καριέρας και εκτός από τις δυο προσωπικές ερωτήσεις που αφορούσαν τον αδερφό και την κόρη του, ασχολήθηκε μόνο με πολιτικά θέματα.

Δεν μπορεί να έχεις τον Νταλάρα μπροστά σου και να μην του κάνεις ούτε μια ερώτηση που να έχει σχέση με τη μουσική...Προς στιγμήν νόμιζα πως διάβαζα συνέντευξη πολιτικού. Προς Θεού, δε λέω πως δεν έπρεπε, ειδικά αυτή την εποχή και πολύ περισσότερο όταν το έντυπο αφορά την περιοχή της πολύπαθης μεγαλονήσου, να γίνουν πολιτικές ερωτήσεις....Αλλά και λίγο μουσική, βρε αδερφέ, δεν βλάπτει...

Θα μπορούσε ακόμη να τον ρωτήσει για τις αναμνήσεις του από τις πρώτες επισκέψεις του και τις συναυλίες στο νησί στη δεκαετία του '70...Πώς ήταν τότε το κλίμα, ποιο ήταν το ρεπερτόριο κλπ...Ή σχετικά με τα τραγούδια που ο Νταλάρας τραγούδησε για την Κύπρο....Ή ακόμα για τις τελευταίες συνεργασίες του με τους κύπριους συνθέτες όπως ο Κώστας Κακογιάννης και η Πελαγία Κυριακού...

Συγχωρέστε μου την ιδιορρυθμία αλλά όταν διαβάζω συνέντευξη με τον Γιώργο Νταλάρα, θέλω ο δημοσιογράφος να πηγαίνει και λίγο την κουβέντα πάνω στο ταλαιπωρημένο το πεντάγραμμο....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να σου πω δεν περίμενα και μουσική κουβέντα απο Κύπριο δημοσιογράφο. Για κάποιο λόγο το θεώρησα λογικό. Επίσης μην ξεχνάς τη φύση και την καθημερινή δουλειά του δημοσιογράφου, εσύ τον βλέπεις και σκέφτεσαι τα χοντρά τα σύρματα, ο κύπριος σκέφτεται τα χοντρά τα σύρματα του διαχωριστικού φράχτη....

Τέλος πολλές φορές πριν ξεκινήσει μια συνέντευξη μπορει να έχεις ένα πλάνο, αλλά με τις απαντήσεις που δινει ο συνεντευξιαζόμενος να σε οδηγεί σε άλλες ερωτήσεις και έτσι η κουβέντα να ξεφύγει απο τον αρχικο σχεδιασμό...

Εν κατακλείδι συμφωνώ με το σχόλιό σου, και για να πω και τη δική μου άποψη θέλω οι συντεύξεις του Νταλάρα να είναι 80% μουσική και 20% όλα τα άλλα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θεωρώ πολύ σωστές τις επισημάνσεις σου,Θάνο. Και για μελλοντικά σχέδια θέλουμε να μαθαίνουμε από τον ίδιο. Οι συνεντεύξεις του -ούτως ή άλλως- είναι ελάχιστες (να μην μιλήσω για τον ελλαδικό χώρο που δεν υπάρχουν) και θέλουμε εκτός από την βαρύνουσα γνώμη του για πράγματα που βασανίζουν όλους μας να μαθαίνουμε και για τα τραγούδια και τα πλάνα γύρω από αυτά.

Η κ.Σολομωνίδου ,βέβαια,δεν είναι αμιγώς καλλιτεχνικός συντάκτης. Κλείνει συνεντεύξεις με προσωπικότητες από όλους τους χώρους.Είναι κάτι σαν την Όλγα Μπακομάρου επί το ελλαδικόν. :razz: Οπότε στρέφεται και σε θέματα άλλα από το αντικείμενο του συνεντευξιαζόμενου. Όταν ,δε, πρόκειται για συνομιλητή σαν τον Νταλάρα που ξέρει να εκφραστεί και για πολιτική τότε μοιραία οδηγείται η συζήτηση σε αυτά τα θέματα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Είναι κάτι σαν την Όλγα Μπακομάρου επί το ελλαδικόν. :(

Εμ, πες μου έτσι για να καταλάβω... :razz::rolleyes::mad::(

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η κ.Σολομωνίδου ,βέβαια,δεν είναι αμιγώς καλλιτεχνικός συντάκτης. Κλείνει συνεντεύξεις με προσωπικότητες από όλους τους χώρους.Είναι κάτι σαν την Όλγα Μπακομάρου επί το ελλαδικόν. :blush: Οπότε στρέφεται και σε θέματα άλλα από το αντικείμενο του συνεντευξιαζόμενου. Όταν ,δε, πρόκειται για συνομιλητή σαν τον Νταλάρα που ξέρει να εκφραστεί και για πολιτική τότε μοιραία οδηγείται η συζήτηση σε αυτά τα θέματα.

Αυτό για μένα δε λέει τίποτα...Από πότε ο χαρακτήρας μιας συνέντευξης καθορίζεται μόνο από το αντικείμενο στο οποίο εξειδικεύεται ο συνεντευξιάζων και όχι ο συνεντευξιαζόμενος;

Κι ο Χατζηνικολάου και η Ακρίτα δεν είναι καλλιτεχνικοί συντάκτες, αλλά με τον Νταλάρα έχουν κάνει μερικές από τις πιο αξιόλογες συνεντεύξεις...Και με θεματολογία απ'όλους τους τομείς...(Δεν είμαι ιδιαίτερα fan του Χατζηνικολάου, οφείλω όμως να αναγνωρίσω πως οι εκπομπές που έκανε στο "Ενώπιος Ενωπίω"με τον Νταλάρα, ειδικά η πρώτη, η σχεδόν τρίωρη, του 1993 νομίζω, ήταν από τις πιο σημαντικές).

Eπιπροσθέτως, είμαι της γνώμης πως τέτοιες συνεντεύξεις με αμιγώς πολιτικό περιεχόμενο, είναι αυτές που δημιούργησαν μεγάλο μέρος αρνητικών σχολίων και αντιπαθειών για τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη (σε συνέχεια των όσων γράφτηκαν και στο topic για τη συναυλία στη Χίο). Αυτό βέβαια ελάχιστα μπορεί να ενδιαφέρει τον ίδιο, οφείλω όμως από τη στιγμή που το πιστεύω, να το επισημάνω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eπιπροσθέτως, είμαι της γνώμης πως τέτοιες συνεντεύξεις με αμιγώς πολιτικό περιεχόμενο, είναι αυτές που δημιούργησαν μεγάλο μέρος αρνητικών σχολίων και αντιπαθειών για τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη (σε συνέχεια των όσων γράφτηκαν και στο topic για τη συναυλία στη Χίο). Αυτό βέβαια ελάχιστα μπορεί να ενδιαφέρει τον ίδιο, οφείλω όμως από τη στιγμή που το πιστεύω, να το επισημάνω.

Δεν νομίζω πως οι συνεντεύξεις με αμιγώς πολιτικό περιεχόμενο δημιούργησαν το πρόβλημα. Δεν φταίνει οι συνεντεύξεις αλλά οι άνθρωποι.Το πρόβλημα δημιουργήθηκε επειδή κάποιοι δεν θέλουν να μιλά ο Νταλάρας για πολιτικά ή κοινωνικά θέματα. Ακόμα κι όταν του ζητούν κάποιοι να πάρει θέση μετά τον βρίζουν. Κι επειδή κάποιοι δεν θέλουν δεν σημαίνει πως εκείνος θα λουφάξει και δεν θα μιλά.

Διαφωνούμε εδώ ίσως ως προς την διατύπωση κι όχι ως προς την ουσία.

Κατά τα άλλα θα συμφωνήσω γιατί θέλω κι εγώ να μαθαίνω τις απόψεις του για την μουσική όπως και ιστορίες που αφορούν στον καλλιτέχνη Νταλάρα. Είναι πάντα πάρα πολύ ενδιαφέρον. Και καλό θα είναι να μην το ξεχνάνε οι δημοσιογράφοι. Γιατί -επιμένω πως- μπορεί ο συνεντευξιαζόμενος να αλλάξει θέμα και να πάει αλλού την συζήτηση αλλά όταν ερωτάται απαντά στα συγκεκριμένα που ερωτάται. Αλλιώς θεωρείται πως υπεκφεύγει.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δεν νομίζω πως οι συνεντεύξεις με αμιγώς πολιτικό περιεχόμενο δημιούργησαν το πρόβλημα. Δεν φταίνει οι συνεντεύξεις αλλά οι άνθρωποι.Το πρόβλημα δημιουργήθηκε επειδή κάποιοι δεν θέλουν να μιλά ο Νταλάρας για πολιτικά ή κοινωνικά θέματα. Ακόμα κι όταν του ζητούν κάποιοι να πάρει θέση μετά τον βρίζουν. Κι επειδή κάποιοι δεν θέλουν δεν σημαίνει πως εκείνος θα λουφάξει και δεν θα μιλά.

Προς Θεού, δεν είπα ότι πρέπει να λουφάξει και να μη μιλάει πολιτικά...Είπα ότι όταν μιλάει μόνο πολιτικά, όπως εδώ, ενδεχομένως να δημιουργεί αντιπάθειες...Και όχι μόνο σε μια μικρή μερίδα δημοσιογράφων ή γραφιάδων ή ανθρώπων, εν πάσει περιπτώσει που "κινούν τα νήματα" του τύπου, αλλά, δυστυχώς, σε μεγαλύτερο μέρος του απλού κόσμου....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δεν νομίζω πως οι συνεντεύξεις με αμιγώς πολιτικό περιεχόμενο δημιούργησαν το πρόβλημα. Δεν φταίνει οι συνεντεύξεις αλλά οι άνθρωποι.Το πρόβλημα δημιουργήθηκε επειδή κάποιοι δεν θέλουν να μιλά ο Νταλάρας για πολιτικά ή κοινωνικά θέματα. Ακόμα κι όταν του ζητούν κάποιοι να πάρει θέση μετά τον βρίζουν. Κι επειδή κάποιοι δεν θέλουν δεν σημαίνει πως εκείνος θα λουφάξει και δεν θα μιλά.

Προς Θεού, δεν είπα ότι πρέπει να λουφάξει και να μη μιλάει πολιτικά...Είπα ότι όταν μιλάει μόνο πολιτικά, όπως εδώ, ενδεχομένως να δημιουργεί αντιπάθειες...Και όχι μόνο σε μια μικρή μερίδα δημοσιογράφων ή γραφιάδων ή ανθρώπων, εν πάσει περιπτώσει που "κινούν τα νήματα" του τύπου, αλλά, δυστυχώς, σε μεγαλύτερο μέρος του απλού κόσμου....

Δεν έχω λόγο να διαφωνήσω!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κι ο Χατζηνικολάου και η Ακρίτα δεν είναι καλλιτεχνικοί συντάκτες, αλλά με τον Νταλάρα έχουν κάνει μερικές από τις πιο αξιόλογες συνεντεύξεις...Και με θεματολογία απ'όλους τους τομείς...(Δεν είμαι ιδιαίτερα fan του Χατζηνικολάου, οφείλω όμως να αναγνωρίσω πως οι εκπομπές που έκανε στο "Ενώπιος Ενωπίω"με τον Νταλάρα, ειδικά η πρώτη, η σχεδόν τρίωρη, του 1993 νομίζω, ήταν από τις πιο σημαντικές).

-"Μα κύριε Νταλάρα, είστε τέλος πάντων κομμουνιστής;"

-"Εγώ πάντως οπαδός του Καραμανλή δεν είμαι..."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τη θυμάμαι αυτή την ερώτηση η οποία επαναλήφθηκε 2-3 φορές κατά τη διάρκεια της εκπομπής....Και ήταν ιδιαίτερα άστοχη...

Αυτό όμως, κατά τη γνώμη μου, τη σημαντικότητα της συγκεκριμένης συνέντευξης.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αυτό όμως, κατά τη γνώμη μου, τη σημαντικότητα της συγκεκριμένης συνέντευξης.

Σου 'φυγε το ρήμα! :music::music:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Τη θυμάμαι αυτή την ερώτηση η οποία επαναλήφθηκε 2-3 φορές κατά τη διάρκεια της εκπομπής....Και ήταν ιδιαίτερα άστοχη...

Αυτό όμως, κατά τη γνώμη μου, δεν αναιρεί τη σημαντικότητα της συγκεκριμένης συνέντευξης.

:music::music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έτσι!!! Όχι με edit στο αρχικό και να σβήνουμε το λάθος στο quote!! :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: (συμπάθάτε με, δε μπορούσα να το αφήσω ασχολίαστο!) :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γιατί ξέρεις κανέναν εδώ μέσα που τα κάνει αυτά; :lol: :music:

(Συμπάθάτε με, ούτε εγώ μπορούσα να το αφήσω ασχολίαστο!) :music:

Υ.Γ:Ο Θοδωρής πού είναι; :music::music:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Στο φύλλο της Real News που κυκλοφορεί σήμερα, φωτογραφία του ζεύγους Νταλάρα με τον Σταμάτη Κραουνάκη από την παράσταση της Γεωργιάννας στο θέατρο Βράχων.

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...71/2ae89d14.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ευχαριστούμε! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Έτσι!!! Όχι με edit στο αρχικό και να σβήνουμε το λάθος στο quote!! :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: (συμπάθάτε με, δε μπορούσα να το αφήσω ασχολίαστο!) :lol: :lol: :lol:

Γιατί ποιος το κάνει αυτό ρε μπουγάτσα;; ε;;;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιατί ποιος το κάνει αυτό ρε μπουγάτσα;; ε;;;

ΕΣΥ!!!!!!!!!!

:lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Συνέντευξη του Γ. Νταλάρα φιλοξενείται στο περιοδικό Τηλέραμα της Κύπρου.

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...71/263b7b49.jpg

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...os71/001-30.jpg

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...os71/002-27.jpg

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...os71/003-14.jpg

Πέτρο χίλια ευχαριστώ... :blush::):)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σας ευχαριστούμε πολύ, Πέτρο και Θάνο! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...