ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ

Δήμητρα Γαλάνη

79 posts in this topic

Κυκλοφόρησε από τη Sony music το νέο cd της Δήμητρας Γαλάνη με τίτλο "Πίξελ" και διασκευές παλιών τραγουδιών της με νέα ενορχηστρωτική άποψη και τη συμμετοχή αρκετών ονομάτων από τη σύγχρονη μουσική σκηνή. Μαζί περιέχει κι ένα βιβλίο με τίτλο "Ψηφίδες χρόνου" βασισμένο σε αποσπάσματα από το βιβλίο "Τα όνειρα του Αϊνστάιν" και εικόνες της φωτογράφου Λίλιαν Σωτηρίου.

Το πιο θετικό απ'όλα είναι πως κυκλοφόρησε στην τιμή των 9.90 euro και διανέμεται και στα περίπτερα. Νομίζω πως αυτή είναι μια ριζική και πολύ σοβαρή κίνηση για την καταπολέμηση της πειρατείας. Με τέτοιες τιμές δεν αξίζει να μπει στον κόπο κάποιος να το πάρει από τους μαύρους με 5 ή 6 euro ή ακόμα και να το κατεβάσει παράνομα από το Ιnternet. ’λλωστε ούτε το εξώφυλλο, ούτε το βιβλίο υπάρχουν στους μαύρους ή στο Ιnternet.

Μακάρι να ακολουθήσουν κι άλλες παρόμοιες κινήσεις....

Πολύ ωραια κινηση αυτή αλλα γιατι εγω δεν βρισκω το εν λογω αλμπουμ ουτε στα δισκοπωλειά αλλα ουτε και στα περιπτερα;;;

Ποτε θα κυκλοφορησει επιτελους;;

Απορω;; :):)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Κυκλοφόρησε από τη Sony music το νέο cd της Δήμητρας Γαλάνη με τίτλο "Πίξελ" και διασκευές παλιών τραγουδιών της με νέα ενορχηστρωτική άποψη και τη συμμετοχή αρκετών ονομάτων από τη σύγχρονη μουσική σκηνή. Μαζί περιέχει κι ένα βιβλίο με τίτλο "Ψηφίδες χρόνου" βασισμένο σε αποσπάσματα από το βιβλίο "Τα όνειρα του Αϊνστάιν" και εικόνες της φωτογράφου Λίλιαν Σωτηρίου.

http://www.musical.gr/cddetails.php?gui_la...e=9789604820030

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πoλύ ωραια κινηση αυτή αλλα γιατι εγω δεν βρισκω το εν λογω αλμπουμ ουτε στα δισκοπωλειά αλλα ουτε και στα περιπτερα;;;

Ποτε θα κυκλοφορησει επιτελους;;

Απορω;; :):)

Τελικα στην περιπτωση αυτου του δισκου αξιζε η αναμονη που εκανα μεχρι να βρω περιπτερο-στην Ομονοια κατεβηκα!- αξιζε και με το παραπανω .

Το συνολικο αποτελεσμα σε ανταμειβει..

-Μονη ενσταση οπως ανεφερα η σωστη και εγκαιρη διανομη του δισκου στα σημεια πωλησης..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όλα αλλάζουν στο VOX. Και πρώτα απ όλα, ο ίδιος ο χώρος, που σχεδιάστηκε ξανά από τους Γιώργο Γαβαλά και Γιάννη Μουρίκη. Η σκηνή έρχεται στο κέντρο, γίνεται κυκλική και ο κόσμος συγκεντρώνεται γύρω της. Θεατές και τραγουδιστές νιώθουν ο ένας την ανάσα του άλλου.

Πάνω στον κύκλο της σκηνής συναντιούνται δύο κόσμοι. Η Δήμητρα Γαλάνη και η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Ο ηλεκτρικός ήχος με την παράδοση. Τα τραγούδια που αγαπάμε με τους βαλκανικούς ρυθμούς και τις lounge ατμόσφαιρες. Το ένα τραγούδι μπαίνει μέσα στο άλλο, γίνεται είσοδος για το επόμενο. Επτά παθιασμένοι μουσικοί - όλοι της γενιάς των «20 και κάτι»- «διαβάζουν» διαφορετικά τη μουσική.

Κορύφωση της βραδιάς αποτελεί το «λαϊκό πρόγραμμα» το οποίο συνιστά μία νέα πρόταση διασκέδασης, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε μουσική σκηνή της Αθήνας. Το μπουζούκι του Μανώλη Καραντίνη είναι εδώ, τα παλιά λαϊκά τραγούδια είναι εδώ, αλλά όλα μοιάζουν αλλιώς, καθώς οι Imam Baildi μιξάρουν ήχους και εποχές πάνω από τις μουσικές του Τσιτσάνη και του Ζαμπέτα, πάνω από τις φωνές της Δήμητρας και της Ελένης.

Αυτό το χειμώνα στο VOX όλα ακούγονται αλλιώς και όλα γίνονται σήμερα.

Παίζουν:

Χρήστος Αλεξάκης keyboards, πιάνο, τρομπόνι

Σεραφείμ Γιαννακόπουλος τύμπανα

Βαγγέλης Καλαμάρας τύμπανα

Στέλιος Κατσατσίδης ακορντεόν

Κοσμάς Κοκκόλης ακουστική κιθάρα, Μπουζούκι, Φωνητικά

Λάμπης Κουντορόγιαννης ηλεκτρική κιθάρα, φωνητικά

Γιώργος Μπουλντής ηλεκτρικό μπάσο

Επιμέλεια Προγράμματος:

Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Νίκος Μωραΐτης

Σχεδιασμός χώρου Σκηνογραφία: Γιώργος Γαβαλάς, Γιάννης Μουρίκης

Σχεδιασμός Φωτισμών: Γιώργος Τέλλος

Βοηθός Φωτιστή: Ειρήνη Σαμαρτζή

Ηχολήπτης Αίθουσας: Bάμβουκας Κώστας

Ηχολήπτης Σκηνής: Ηλίας Τριντής

Stage Manager: Γιάννης Ρούσσος

Φωτογραφίες: Λίλα Σωτηρίου

Αrtwork: db

Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής / Προβολή & Επικοινωνία: Link4u

Ώρα έναρξης:

Πέμπτη: 22.30

Παρασκευή Σάββατο: 23.00

www.galani.gr www.tsaligopouloueleni.gr

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...139_4257922.jpg

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...139_4257924.jpg

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...139_4257923.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η αξιόλογη τραγουδίστρια από το περιοδικό "Εικόνες" του Έθνους της Κυριακής.

"Μου λείπει ο Γκάτσος.Ο Χατζιδάκις.Όχι η μουσική του - γιατί αυτή είναι εδώ.Μου λείπει η παρέμβαση του,η αντίρρηση του,το μέτρο.Έχω κενό σε ανθρώπους που δεν θα είμαστε καχύποπτοι ως προς αυτό που θα πουν."

Τώρα τι μπορεί να πει κανείς;

Ότι το τραγούδι έχει ακολουθήσει φόρμες και μόδες;

Ότι ένα ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται μόνο αλλά μπορεί να τραγουδιέται κι όλας;

Ότι γιατί αυτοί οι μεγάλοι που εμείς είμαστε τυχεροί να τους ζήσουμε όπως ο Νταλάρας,ο Πάριος,η Δήμητρα,η Χαρούλα,ο Μητσιάς,ο Μητροπάνος είναι οι μόνοι με αξία και αρχές.Αντίθετα με κάποιους άλλους που βαφτίζονται είδωλα και κυκλοφορούν με φωτομοντέλα και κομμωτές,χωρίς να έχουν ένα τραγούδι που θα το αγαπήσει πολύ ο κόσμος και θα το σεργιανήσει απο τα χείλη του παντού.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημητρα Γαλάνη

Χασάπικο 40

Δίσκος: Της Γης το χρυσάφι (1970)

Στίχοι/Μουσική :Μανος Χατζιδάκις

Πηγη:GOLD TV

Share this post


Link to post
Share on other sites
Όλα αλλάζουν στο VOX. Και πρώτα απ όλα, ο ίδιος ο χώρος, που σχεδιάστηκε ξανά από τους Γιώργο Γαβαλά και Γιάννη Μουρίκη. Η σκηνή έρχεται στο κέντρο, γίνεται κυκλική και ο κόσμος συγκεντρώνεται γύρω της. Θεατές και τραγουδιστές νιώθουν ο ένας την ανάσα του άλλου.

Πάνω στον κύκλο της σκηνής συναντιούνται δύο κόσμοι. Η Δήμητρα Γαλάνη και η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Ο ηλεκτρικός ήχος με την παράδοση. Τα τραγούδια που αγαπάμε με τους βαλκανικούς ρυθμούς και τις lounge ατμόσφαιρες. Το ένα τραγούδι μπαίνει μέσα στο άλλο, γίνεται είσοδος για το επόμενο. Επτά παθιασμένοι μουσικοί - όλοι της γενιάς των «20 και κάτι»- «διαβάζουν» διαφορετικά τη μουσική.

Κορύφωση της βραδιάς αποτελεί το «λαϊκό πρόγραμμα» το οποίο συνιστά μία νέα πρόταση διασκέδασης, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε μουσική σκηνή της Αθήνας. Το μπουζούκι του Μανώλη Καραντίνη είναι εδώ, τα παλιά λαϊκά τραγούδια είναι εδώ, αλλά όλα μοιάζουν αλλιώς, καθώς οι Imam Baildi μιξάρουν ήχους και εποχές πάνω από τις μουσικές του Τσιτσάνη και του Ζαμπέτα, πάνω από τις φωνές της Δήμητρας και της Ελένης.

Αυτό το χειμώνα στο VOX όλα ακούγονται αλλιώς και όλα γίνονται σήμερα.

Παίζουν:

Χρήστος Αλεξάκης keyboards, πιάνο, τρομπόνι

Σεραφείμ Γιαννακόπουλος τύμπανα

Βαγγέλης Καλαμάρας τύμπανα

Στέλιος Κατσατσίδης ακορντεόν

Κοσμάς Κοκκόλης ακουστική κιθάρα, Μπουζούκι, Φωνητικά

Λάμπης Κουντορόγιαννης ηλεκτρική κιθάρα, φωνητικά

Γιώργος Μπουλντής ηλεκτρικό μπάσο

Επιμέλεια Προγράμματος:

Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Νίκος Μωραΐτης

Σχεδιασμός χώρου Σκηνογραφία: Γιώργος Γαβαλάς, Γιάννης Μουρίκης

Σχεδιασμός Φωτισμών: Γιώργος Τέλλος

Βοηθός Φωτιστή: Ειρήνη Σαμαρτζή

Ηχολήπτης Αίθουσας: Bάμβουκας Κώστας

Ηχολήπτης Σκηνής: Ηλίας Τριντής

Stage Manager: Γιάννης Ρούσσος

Φωτογραφίες: Λίλα Σωτηρίου

Αrtwork: db

Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής / Προβολή & Επικοινωνία: Link4u

Ώρα έναρξης:

Πέμπτη: 22.30

Παρασκευή Σάββατο: 23.00

www.galani.gr www.tsaligopouloueleni.gr

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...139_4257922.jpg

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...139_4257924.jpg

http://i662.photobucket.com/albums/uu345/T...139_4257923.jpg

Έχει παρακολουθήσει κανείς αυτό το πρόγραμμα για να μου πει εντυπώσεις;;

Σκέφτομαι να το πάω το επόμενο Σαββατοκύριακο και θα ήθελα μια γνώμη, μην ξεσηκωθώ τσάμπα. Όσοι πιστοί προσέλθετε.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Την είδα την επιστολή. Αυτό που κατάλαβα εγώ είναι πως δεν πρέπει να μιλά κανείς και για τίποτα γιατί τόσες γνώμες που έχει ο καθένας μας αδύνατον να συμφωνήσουμε με κανέναν. Επιπλέον τόσο μπαρουτιασμένοι που είμαστε πιανόμαστε και νευριάζουμε πολύ. Κι αντιδρούμε!

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Κακόβουλα λοιπόν και εκ του πονηρού, εμφανίζεται η προσωπική και ατομική της δήλωση ως … το μοναδικό της έσοδο και άρα αναντίστοιχο των δραστηριοτήτων της.

Και μάλιστα κατ’ επιλογήν, από όλα τα έτη των οικονομικών δραστηριοτήτων της μόνο τα πλέον αδρανή σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες, τα οποία και αυτά παρουσιάζονται με ελλειπή στοιχεία, (μόνο από μία δραστηριότητα ενώ αποκρύπτονται τα κυρίως εισοδήματά της).

Οι πηγές εσόδων της κυρίας Γαλάνη, είναι πολλές και διαφορετικές όσες και οι ιδιότητες της, ως συνθέτριας, τραγουδίστριας, παραγωγού, επιμελήτριας καλλιτεχνικών προγραμμάτων κλπ. Και αυτό είναι γνωστό στις φορολογικές αρχές εδώ και χρόνια, όπως είναι γνωστό και στους εργοδότες της."

http://www.musicpape...id=72&Itemid=20

O λόγος που δε βγήκα κι εγώ να κράξω... Φυσικά δεν ισχύει για όλους τους καλλιτέχνες αυτό, αλλά ειδικά για τη Γαλάνη είχα σκεφτεί ακριβώς το ίδιο πράγμα! Το να βγαίνει λοιπόν μία λίστα που τους βάζει όλους στο ίδιο τσουβάλι, είναι επιεικώς βλακώδες και γίνεται χάριν εντυπωσιασμού.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η Δήμητρα Γαλάνη συμμετέχει στον δίσκο "Όλα τα ναι του κόσμου".

Το υλικό του δίσκου, βασίζεται σε δυο βιβλία της Φωτεινής Τσαλίκογλου. Προκύπτουν με 11 τραγούδια σε στίχους Ελεάνας Βραχάλη και 8 χρωματιστά κείμενα.

Επιπλέον, συμμετέχουν πλήθος ηθοποιών και τραγουδιστών: Τάνια Τσανακλίδου, Κάτια Δανδουλάκη, Μιχάλης Χατζηγιάννης, Γιούλικα Σκαφιδά, Γιώτα Νέγκα, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Μπέτυ Βαλάση, Θανάσης Αλευράς, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Κώστας Λειβαδάς, Onirama, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Θέμης Καραμουρατίδης, Ηρώ, Ρένη Πιττακή, Φιλοθέη Μουρίκη, Μιχάλης Κωτσόγιαννης, Καίτη Κωνσταντίνου, Μαριάννα Τουμασάτου, Αλέξανδρος Σταύρου, Παναγιώτης Τσεβάς, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Haig Yazdjian κ.α.

Η Διεύθυνση παραγωγής είναι της Μαργαρίτας Μυτιληναίου. Οι ενορχηστρώσεις του Θέμη Καραμουρατίδη.

Ο δίσκος κυκλοφορεί από την PLATINUM RECORDS

(Τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση των Παιδικών Χωριών SOS και του ΚΕΘΕΑ-Εν Δράσει)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mια συνεργασία, η οποία αν και σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται ετερόκλητη και προκαλεί έκπληξη, αποδεικνύεται από τις πιο χαρακτηριστικές και ολοκληρωμένες, τόσο για τον συνθέτη, όσο και για την ερμηνεύτρια...

 

Τα «Χάρτινα» του Τάκη Σούκα με τη Δήμητρα Γαλάνη 

 

Υπογράφει: Θανάσης Γιώγλου

18/11/2013 

 

http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=8467&Itemid=40

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Του φίλου Γιώργου Μυζάλη   

 

 

Δήμητρα Γαλάνη: Ο πόλεμος είναι πολιτισμικός

myzgalan3-thumb-large.jpg

Photo: Έβελυν Φώσκολου

 

Η Δήμητρα Γαλάνη είναι, αναμφίβολα, μια από τις σημαντικότερες Ελληνίδες τραγουδίστριες. Στο χώρο των μουσικών, που δεν «χαρίζεται» εύκολα, έχει μόνο συμπάθειες και όλοι της αναγνωρίζουν ένα ανήσυχο και νεανικό πνεύμα που διαρκώς αναζητεί νέες φόρμες και που θέλει να βλέπει τα πράγματα «αλλιώς». Αυτός είναι και ο τίτλος του καινούργιου της δίσκου που έφτιαξαν με τον στιχουργό Παρασκευά Καρασούλο και τον οποίο θα παρουσιάζει στη μουσική σκηνή του Passport, από την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου και για τέσσερις Πέμπτες.

 

Ξεκινώντας την κουβέντα μας, να σας ευχηθώ καλή αρχή για τις επικείμενες εμφανίσεις σας «αλλιώς» στο Passport. Είστε έτοιμοι; Τι πρόκειται να παρουσιάσετε;

Σας ευχαριστώ. Εύχομαι να πάνε όλα καλά. Είμαστε έτοιμοι. Είμαστε μια πολύ ωραία παρέα. Έχω μια μπάντα μοναδική με κάποια παιδιά που συνεργάζομαι τα τελευταία χρόνια. Μαζί κάναμε και τον τελευταίο δίσκο, το «Αλλιώς». Παίζουμε, λοιπόν, και το καινούργιο υλικό, αλλά ανακατεύουμε πολύ όμορφα με νέες ενορχηστρώσεις και νέες προσεγγίσεις και τα παλαιότερα τραγούδια. Είναι μια αφήγηση και νομίζω ότι θα περάσει καλά ο κόσμος. Άλλωστε, είναι και η πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, που βγαίνω μόνη μου, χωρίς κάποιον άλλο στη σκηνή, παρά μόνο τη μπάντα.

 

Έχουμε συνηθίσει να σας ακούμε «αλλιώς».

(γελια) Ναι.

 

Και παλαιότερα με το pixel (σ.σ. τίτλος προηγούμενης δισκογραφικής δουλειάς της Δήμητρας Γαλάνη) και τώρα με το «Αλλιώς». Ήθελα να σας ρωτήσω τι είναι αυτό που σας κάνει να το «ψάχνετε» τόσο πολύ, ακόμα και το παλαιότερο υλικό σας;

Δεν μπορώ να φανταστώ πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι για έναν άνθρωπο, που η πρόθεσή του εξαρχής ήταν να είναι μέσα στη μουσική και να αναπνέει μέσα από αυτήν. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι διαφορετικό για έναν καλλιτέχνη, ο οποίος σέβεται τον εαυτό του και το κοινό του. Δεν μπορεί παρά να ψάχνει διαρκώς για κάτι καινούργιο. Δεν μπορώ να φανταστώ τη μουσική να σταματά σε μία πληροφορία. Η πληροφορία είναι συνεχής και ιδιαίτερα αν έχεις την τύχη, όπως έχω εγώ, να έχεις ένα τόσο γερό ρεπερτόριο – γερά τραγούδια, δηλαδή, που αντέχουν στο χρόνο σαν στίχος και σα μουσική – μπορείς να παίξεις με τον ήχο. Ξέρετε, αυτό που μετράει είναι η πρώτη ύλη να είναι γερή. Από εκεί και έπειτα, οι ενορχηστρώσεις και ο τρόπος είναι ένα ρούχο που αλλάζει. Αλλά, όταν βλέπεις ότι μπορείς να πεις ένα τραγούδι είκοσι χρόνων και να ακούγεται σα να γράφτηκε χθες, έχει να κάνει με το υλικό που σου έχει δοθεί.

 

Να σας κάνω μια, λιγάκι τολμηρή, ερώτηση; Είναι αυτός ένας τρόπος για τον ερμηνευτή – εντός πολλών εισαγωγικών το ρήμα που ακολουθεί, μην παρεξηγηθώ – προκειμένου να μην «βαριέται» ένα τραγούδι που ερμηνεύει επί σειρά ετών;

Σαφώς παίζει ρόλο. Κοιτάξτε, δεν είναι σωστή η λέξη «βαριέμαι».

 

Για αυτό ανέφερα τα εισαγωγικά. Καταλαβαίνετε τι εννοώ.

Δεν είναι ότι «βαριέται» ο ερμηνευτής, αλλά τα τραγούδια κουράζονται μερικές φορές. Όταν τα επαναλαμβάνεις διαρκώς, κουράζονται. Εμφανίζεται μια κόπωση. Όταν έχεις μεγάλο ρεπερτόριο, έχεις τη δυνατότητα να το αφήσεις να ξεκουραστεί για ένα διάστημα, να το ξαναπιάσεις αργότερα, να το δουλέψεις με έναν διαφορετικό τρόπο. Εγώ, όμως, δεν κολλάω σε αυτό. Δεν κολλάω στην αέναη επανάληψη κάποιων τραγουδιών που ήτανε απλά οι επιτυχίες μου, παρά σκαλίζω πάντοτε το μπαούλο μου – να το πω έτσι – και ανακαλώ και μερικά τραγούδια που, στην εποχή τους, για κάποιους λόγους δεν έγιναν ιδιαιτέρως γνωστά. Τα b–sides που λέμε. Που δεν τα προσέξανε πολύ, επειδή η προσοχή στράφηκε σε μια μεγαλύτερη επιτυχία. Έτσι, ανακαλώ τραγούδια που έχουν γραφτεί δέκα – δεκαπέντε χρόνια πριν και σήμερα είναι τωρινά. Είναι σα να έχουν γραφτεί τώρα. Αυτό το έχω κάνει αρκετές φορές.

 

Ποιος ο ρόλος της τέχνης, και του τραγουδιού εν προκειμένω, σε αυτές τις κρίσιμες εποχές που διανύουμε;

Ο ρόλος της τέχνης είναι πάρα πολύ σημαντικός. Τόσο πολύ σημαντικός, που, κανείς από αυτούς που «τρέχουνε» αυτό που λέγεται πολιτική και κοινωνία, δεν δείχνει ότι το αντιλαμβάνεται. Κάπου, τον φοβάται το ρόλο της τέχνης αυτός, ο πολιτικός, ο τεχνοκράτης και ο «σκοτεινός». Γιατί η τέχνη έχει ένα φως που αποκαλύπτει τα σκοτάδια. Βοηθάει, δηλαδή, τους ανθρώπους να δούνε καλύτερα. Γιατί μέσα από την τέχνη είναι πολύ πιο εύκολο να έρθεις κοντά στην αλήθεια. Και επειδή η αλήθεια είναι πολύ σκληρή και πονάει, ο άνθρωπος έχει ανάγκη την τέχνη για να τον βοηθήσει να αντέξει την αλήθεια. Με την τέχνη δεν παραμυθιάζεσαι εύκολα. Η τέχνη, δε, έχει τη μεγάλη δυνατότητα – και τώρα μιλάω γενικότερα για την τέχνη, εδώ μπορώ να γενικεύσω – να ανεβάσει το αισθητήριο, το γούστο και την παιδεία. Όλα αυτά τα πράγματα, στις σαθρές πολιτικές και στις σκοτεινές πολιτικές στέκονται εμπόδιο μεγάλο.

 

Και ποιος είναι ο ρόλος του καλλιτέχνη;

Ο ρόλος του ανθρώπου που είναι καλλιτέχνης – κι αυτό με όρους πραγματικούς και όχι «σαν καλλιτέχνης» - είναι πάρα πολύ σοβαρός και πάρα πολύ σημαντικός. Πρέπει να είναι πάρα πολύ προσεκτικός, γιατί εκείνη την ώρα «παίζει» με την ψυχή του ανθρώπου. Δεν είναι αστείο όταν είναι τόσο καταρρακωμένη και κουρασμένη η κοινωνία. Ο ρόλος είναι πάρα πολύ σοβαρός. Πρέπει να τους απαλύνεις την ψυχή. Πρέπει, καταρχήν, να τους δώσεις μια αγκαλιά, γιατί – βλέπεις – η εξουσία συμπεριφέρεται πάρα πολύ άπονα και εξαιρετικά βίαια. Επομένως, η τέχνη οφείλει εκείνη την ώρα να είναι παρούσα. Για αυτό και ο κόσμος πάει προς αυτήν. Η τέχνη προσδίδει μία πνευματικότητα και, αγαπητέ, θα μου επιτρέψετε να σας πω το εξής: θεωρώ ότι το μεγάλο πρόβλημα της εποχής είναι η έλλειψη πνευματικότητας. Όλη αυτή η κρίση δεν θα είχε πάρει αυτή τη διάσταση αν υπήρχαν πιο πνευματικοί άνθρωποι στις επιμέρους ηγεσίες. Και όταν λέω πνευματικοί άνθρωποι, δεν εννοώ ιερείς, πιστεύω να καταλαβαίνετε.

 

Προφανώς όχι. Ξέρετε, η δική μου γνώμη είναι ότι πολύ σημαντικότερη από την οικονομική φτώχεια είναι η πνευματική φτώχεια.

Αυτό είναι το πρόβλημά μας. Ο πόλεμος είναι πολιτισμικός. Περισσότερο από οικονομικός. Ξέρετε, εγώ έρχομαι από μία Ελλάδα όπου ο φτωχός ήταν ευτυχισμένος και ζούσε σαν πλούσιος. Το τραπέζι ήταν ανοιχτό. Ψωμί και τυρί δεν είχαμε, αλλά φωνάζαμε τους φίλους μας να φάμε ό,τι είχαμε. Ζούσαμε σαν πλούσιοι, δηλαδή. Όλη η Ελλάδα φτωχιά ήταν τη δεκαετία του 1950. Το έχουμε ζήσει αυτό. Την ανθρώπινη ζεστασιά, δηλαδή. Πως ξαφνικά μια μπουκιά λαός το έχουμε ξεχάσει; Κάποιοι βάλανε το χέρι τους για να το ξεχάσουμε. Δεν είναι τόσο το ότι φταίμε κι εμείς. Φταίμε κι εμείς, αλλά είναι και κάτι ακόμα. Δεν μπορεί να φταίμε μόνο εμείς. 

 

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.proswpa&id=31095

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Από την παράσταση "Αλλιώς" της Γαλάνη στο Passport.  Η Μποφίλιου βρισκόταν στο κοινό. 

 

 

 

 

Παραμένει φωνάρα η Γαλάνη!!! 

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

"μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω

απ΄την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω

την Κική την αγαπώ

μα μ' αρέσει κι η Κοκό"

 

...έλεγε ένα παλιό τραγούδι... φωνάρες κι οι δύο

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν και η καριέρα της Δήμητρας Γαλάνη δεν στηρίχθηκε στους δίσκους 45 στροφών, ανάμεσά τους υπάρχουν κρυμμένα "διαμάντια" που αξίζει να ανακαλύψουμε... Αναδρομή στην πρώτη περίοδο της μεγάλης πορείας της ερμηνεύτριας, μέσα από λεπτομέρειες και... "Λεπτομέρειες"...

 

Τα 45άρια της Δήμητρας Γαλάνη

 

Γράφτηκε από τον  Θανάσης Γιώγλου

Τετάρτη, 09 Σεπτεμβρίου 2015

 

http://www.ogdoo.gr/prosopa/afieromata/ta-45aria-tis-dimitras-galani

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θανο ανακαλυψα κατι που δεν το αναφερεις στο αρθρο σου για τα 45αρια της Γαλάνη.

Το 1980 στην Μινος ηχογραφησε οπως αναφερεις τα ¨Προσκλητηριο"/"Άννα Φράνκ"(Νάσος Νάκας - Νανόπουλος) κ τα 2..

..εκεινο που δεν βλεπω και δεν ξερω μηπως δεν υπεπεσε στην αντιληψη σου ειναι πως το τραγουδι ¨Αννα Φρανκ"

εχει 2 εκτελεσεις.Μια που η Γαλανη τραγουδα μονη της κ μια δευτερη (ισως η πιο γνωστη; απο το καταργημενο αυτο 45αρι)

με συνοδεια χορωδιας..Προσφιλη τακτικη αλλωστε των εταιριων αλλωστε να κανουν τετοια κολπα..

Ας αναφερω μια και ειναι ευκαιρια το ονομα του Σπυρου Παπαβασιλειου στην ενορχηστρωση/διευθυνση των κομματιων του 45αριου αυτου..

 

Και για του λογου το αληθες:

η εκτελεση χωρις χορωδια:

και η εκτελεση με χορωδια:

(για να το ακουσετε "τρεξτε το"απο το Υ.Τ.λογω απαγορευσης που χει βαλει ο χρηστης του καναλιου να μην τρεχει σε αλλους ιστοτοπους..)

https://www.youtube.com/watch?v=AcX13qXaNE0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το αδιαχώρητο χθες βράδυ στο Θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης στη συναυλία της Δήμητρας Γαλάνη, της Ελένης Τσαλιγοπούλου και της Γιώτας Νέγκα...


Δεν μπορούμε βέβαια να μη σχολιάσουμε κάποιες εξωκαλλιτεχνικές αδυναμίες που παρατηρήθηκαν, για μια ακόμη φορά, έξω από το θέατρο, πριν την έναρξη της συναυλίας...

 

«Η πιο μεγάλη ώρα» με Γαλάνη, Τσαλιγοπούλου & Νέγκα

19/07/2016

 

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

 

 

 

http://www.ogdoo.gr/epikairotita/eimastan-ekei/i-pio-megali-ora-me-galani-tsaligopoylou-negka

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που βραβεύθηκαν στην εκδήλωση ήταν και η Δήμητρα Γαλάνη, που τραγούδησε Mάνο Λοΐζο... Η έκπληξη της βραδιάς ήρθε όταν η Γαλάνη με τον Αντώνη Ρέμο τραγούδησαν Βασίλη Τσιτσάνη, με τη συνοδεία του συγκροτήματος μπουζουκιών «Ραστ»...

Γαλάνη και Ρέμος τραγουδούν Τσιτσάνη… 14 χρόνια πριν

13/09/2016

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Θανάσης Γιώγλου

http://www.ogdoo.gr/erevna/rakosyllektika/galani-kai-remos-tragoudoyn-tsitsani-14-xronia-prin

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σαν σήμερα, πριν από 64 χρόνια, γεννήθηκε η Δήμητρα Γαλάνη. Με αυτή την αφορμή, σκέφτηκα σήμερα να επαναφέρω μια συνέντευξη που μου παραχώρησε τον Δεκέμβρη του 2008 στην Θεσσαλονίκη… Με «χειμαρρώδη» λόγο, όπως πάντα, η ερμηνεύτρια σχολίασε τα κακώς κείμενα στο ελληνικό τραγούδι εκείνης της εποχής, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και γενικότερα στην ελληνική κοινωνία. 
Όλα αυτά σε συνδυασμό με αναμνήσεις από τη μακρόχρονη διαδρομή της στο ελληνικό τραγούδι…

Δήμητρα Γαλάνη - «Το λαϊκό τραγούδι έχει προδοθεί από τους ίδιους τους ανθρώπους του»

14/11/2016
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Θανάσης Γιώγλου

http://www.ogdoo.gr/prosopa/afieromata/dimitra-galani-to-laiko-tragoydi-exei-prodothei-apo-tous-idious-tous-anthropous-tou

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...