Sign in to follow this  
Followers 0
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ

Ξεχασμένα Διαμάντια

1,208 posts in this topic

Πόσο ξεχασμένος αλήθεια, μπορεί να θεωρηθεί ένας δίσκος που κυκλοφόρησε μόλις πριν από τέσσερα χρόνια; Καθόλου....Αν όμως ο δίσκος αυτός δεν ακούστηκε όσο θα έπρεπε-μόνιμο φαινόμενο της εποχής μας πλέον- τότε σίγουρα κατέχει μια θέση σ'αυτή την κατηγορία.

Ειδικότερα αν ο δημιουργός του είναι ένας εξέχων μουσικός σαν τον Βαγγέλη Τρίγκα. Τον Βαγγέλη Τρίγκα που το 2004 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο, που κυκλοφόρησε από την εταιρεία "Καθρέφτης".Τίτλος του δίσκου "12 οργανικά για τρίχορδο μπουζούκι" και περιέχει αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του.12 ορχηστρικά κομμάτια παιγμένα με το τρίχορδο μπουζούκι του Βαγγέλη Τρίγκα και μικρή ορχήστρα η οποία αποτελείται από τους:

Aλέξη Βάκη και Έφη Παπά (Πιάνο στα 11-12)

Μιχάλη Παγίδα (Κιθάρα στο 3)

Λυμπέρη Πίτουρα (Μπαγλαμά)

Θωμά Ευαγγέλου (Κιθάρα)

Λευτέρη Ιωάννου (Μπαγλαμά)

Η μουσική επιμέλεια είναι του Αλέξη Βάκη ενώ η ηχογράφηση έγινε το καλοκαίρι του 2004 στο στούντιο ΜΥΘΟΣ από τον Σάκη Γκίκα.

1)Χασάπικο μινόρε

2)Νοσταλγία

3)Αργό χασάπικο χιτζάζ

4)Ταξίμι μινόρε και αλλέγκρο

5)Αυτοσχεδιασμός

6)Χασαποσέρβικο

7)Βαρύ ζειμπέκικο

8)Χόρα

9)Ζειμπέκικο χιτζάζ

10)Εναλλαγή

11)Τρελλή που θέλεις να με στεφανώσεις

(Βασίλη Τσιτσάνη)

12)Μέρα Μαγιού

(Μίκη Θεοδωράκη-Γιάννη Ρίτσου)

Σε όλα τα υπόλοιπα κομμάτια η μουσική είναι του Βαγγέλη Τρίγκα.

Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει κάποιους ορχηστρικούς δίσκους του Γιώργου Ζαμπέτα , όπως "Οι λαικοί δρόμοι της μουσικής μας" ή κάποια μεμονωμένα σόλο του Τσιτσάνη.Αν έχετε αυτά τα ακούσματα, σίγουρα θα καταλάβετε από που έχει επηρρεασθεί και ο Βαγγέλης Τρίγκας.Ο οποίος σε μια δύσκολη εποχή για το όργανο και το λαικό τραγούδι, ηχογραφεί,στα πρότυπα αυτών που προανέφερα, έναν ορχηστρικό δίσκο και μάλιστα χωρίς γνωστά τραγούδια, εκτός από δυο εξαιρέσεις, φόρους τιμής σε δυο μεγάλους συνθέτες...Δύσκολο το εγχείρημα... Αλλά άκρως επιτυχημένο...Έχουμε μια εξαιρετική δουλειά, απαλλαγμένη από εμπορικές επιδιώξεις και playlists.Μια δουλειά που τιμά τη λαική μας μουσική...

Έχει ενδιαφέρον να διαβάσουμε και το σημείωμα του Βαγγέλη Τρίγκα για το δίσκο:

"Τα οργανικά για μπουζούκι, γραμμένα και παιγμένα από δεξιοτέχνες, έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του οργάνου. Αυτό που προσδίδει στα κομμάτια αυτά ιδιαίτερη αξία, είναι αφ'ενός ότι έχουν ενδιαφέρουσες και πρωτότυπες μελωδίες, με αποτυπωμένο το μουσικό ύφος της εποχής που γράφτηκε το καθένα απ'αυτά, αποκτώντας έτσι και ιστορική σημασία.Αφ'ετέρου, απετέλεσαν συγχρόνως σπουδή γι'αυτούς που μάθαιναν μπουζούκι, αφού σχεδόν όλα εμπεριέχουν το στοιχείο της δεξιοτεχνίας.

Τα περισσότερα απ'αυτά γράφτηκαν μεταξύ 1940-65, περίοδο κατά την οποία το μπουζούκι κατείχε εξέχουσα θέση στο λαικό τραγούδι.Εδώ και πολλά χρόνια, δυστυχώς, έχουν πάψει να γράφονται οργανικά με σολιστική διάθεση, με εξαίρεση ελάχιστα, ή κάποιες επανεκτελέσεις παλιών.Αυτό καταδεικνύει και την κρίση στην οποία έχει εμπεριέλθει για πολλούς λόγους το όργανο.

Πιστεύω πως όλοι εμείς που αγαπάμε το μπουζούκι και θέλουμε την αναβάθμιση και την αξιοποίησή του, πρέπει να κάνουμε μια γενικότερη προσπάθεια.Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας λοιπόν εντάσσεται και η δημιουργία αυτού του δίσκου.

Με την προτροπή των μαθητών μου και κυρίως του φίλου μου Αλέξη Βάκη, ο οποίος επιμελήθηκε αυτή τη δουλειά , αποφάσισα να κάνω δίσκο ορισμένα από τα οργανικά που είχα γράψει. Με την προσπάθειά μου αυτή, θέλω να αναδείξω το τρίχορδο μπουζούκι, τον καθαρό ήχο του και το αμιγές λαικό ύφος, εννοώντας το άκουσμα του μπουζουκιού που είναι απαλλαγμένο από κάθε στοιχείο που παραπέμπει σε σάζι, ούτι, σιτάρ κλπ.

Ως γνωστόν , υπήρξε μια περίοδος , κατά την οποία πολλοι δεξιοτέχνες, θέλοντας να καινοτομήσουν, εισήγαγαν στην τεχνική του και κατ'επέκταση στον ήχο του , στοιχεία από τα όργανα που προανέφερα, αλλοιώνοντας έτσι καθοριστικά τον ήχο του.Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια, η τεχνική του οργάνου έχει αναβαθμιστεί πολύ.

Πιστεύω όμως πως είναι λάθος να ανάγουμε την τεχνική σε αυτοσκοπό και να προβάλλουμε μόνο αυτό.Η τεχνική είναι το απαραίτητο μέσο για να πετύχουμε το σκοπό που δεν είναι άλλο από το να εκφράσουμε σκέψεις και συναισθήματα. Γι'αυτό το λόγο, θα έλεγα πως πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλές από τις αντιλήψεις που επικρατούν σήμερα και να στραφούμε προς αυτούς που ανέδειξαν πραγματικά το μπουζούκι: Τσιτσάνης, Παπαιωάννου, Μητσάκης, Χιώτης, Μπέμπης, Σταματίου, Τσιμπίδης, Τατασόπουλος, Ζαμπέτας, Ζαφειρίου, Καρνέζης , Παπαδόπουλος και πολλοί άλλοι αυτής της περιόδου και αυτού του επιπέδου.

Για να ξαναγίνει το μπουζούκι ενδιαφέρον, πρέπει να διδαχθούμε απ'όλους αυτούς την διαφορετικότητα του ήχου και της έκφρασης ,προσαρμόζοντάς τα στην σημερινή εποχή, αλλά και η προσπάθειά μας να στραφεί στο να αποκτήσει ο καθένας το προσωπικό του ύφος , πράγμα που έχει εκλείψει.

Θα ήταν λοιπόν καλύτερο να δημιουργήσουμε τις προυποθέσεις, ιδίως στην δισκογραφία,ώστε να αφήσουμε χώρο να αναδειχθεί το ένα μπουζούκι και να ξεφύγουμε από τη λογική ότι τα πάντα παίζονται με δυο μπουζούκια πρίμο σεκόντο, ισοπεδώνοντας και απονευρώνοντας θαυμάσιες εισαγωγές , κυρίως παλιών τραγουδιών, όπου το ένα μπουζούκι είχε την ελευθερία να αυτοσχεδιάζει.

Έτσι μπορούμε να δώσουμε μια νέα πορεία στο μπουζούκι που αγαπάμε και να το κάνουμε ζωντανό και ελκυστικό.

Ευχαριστώ τον Αλέξη Βάκη, τους μουσικούς που έπαιξαν, τον ηχολήπτη Σάκη Γκίκα και όλους όσους βοήθησαν και βοηθούν στην προβολή της δουλειάς αυτής".

Βαγγέλης Τρίγκας

Ναύπλιο-Φθινόπωρο 2004

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χθες ρωτούσα εδώ στην Κομοτηνή σε ένα δισκοπωλείο αν μπορούν να μου τον παραγγείλουν αλλά τίποτα.. Ακόμα και στα Μετρόπολις στην Αθήνα δεν τον βρήκα.. Και θέλω τόσο πολύ να τον ακούσω.. Όχι τίποτα άλλο, έφυγε και ο Αη Βασίλης, που θα μπορούσε να μου τον φέρει. :wow:.

Πάντως από δύο αποσπάσματα που άκουσα στο ίντερνετ, πρόκειται για καταπληκτικό δίσκο. Ήταν το πρώτο μπουζούκι που με έκανε να ξεχάσω όσο τον άκουγα, τον Καραντίνη..

Share this post


Link to post
Share on other sites
Χθες ρωτούσα εδώ στην Κομοτηνή σε ένα δισκοπωλείο αν μπορούν να μου τον παραγγείλουν αλλά τίποτα.. Ακόμα και στα Μετρόπολις στην Αθήνα δεν τον βρήκα.. Και θέλω τόσο πολύ να τον ακούσω.. Όχι τίποτα άλλο, έφυγε και ο Αη Βασίλης, που θα μπορούσε να μου τον φέρει. :wow:.

Γιώργο , από τώρα τον έχεις... :lookaround:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λέω κι εγώ. Τον έχω και τον ξέχασα;;; :lol: :lol: :lol: .. Ευχαριστώ πολύ! :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ένας δίσκος ήρθε απ' τα παλιά!" - Τάσος Κριτσιώλης, Music Corner

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

«ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ» (HMV GCLP 18)

Eδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με ένα δίσκο, αλλά με ένα έργο - σύμβολο στην καλλιτεχνική και - γιατί όχι; - πολιτική ιστορία της χώρας μας! Τι σχόλιο να κάνω και τι να γράψω για μιαν από τις σημαντικότερες δημιουργίες του Μίκη Θεοδωράκη και του Γιάννη Ρίτσου, η οποία είχε την τύχη να ερμηνευτεί από τον αξεπέραστο Γρηγόρη Μπιθικώτση;

Και μόνο το γεγονός ότι τη νύχτα της 16ης προς 17η Νοεμβρίου του 1973 από τα μεγάφωνα και το ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου ακούγονταν συνεχώς το «Σώπα όπου να 'ναι θα σημάνουν οι καμπάνες» και το «Όταν σφίγγουν το χέρι», φτάνει και περισσεύει για να καταδείξει την αξία αυτού του πραγματικά ανεκτίμητου έργου, το οποίο αποτελεί εθνική κληρονομιά και για τη δική μας, αλλά και για τις επόμενες γενιές.

Η ιστορία της «Ρωμιοσύνης» έχει ως εξής: Ο Ρίτσος είχε διαλέξει κάποια αποσπάσματα από τη συλλογή «Αγρύπνια» και τα είχε δώσει σε γυναίκες πολιτικών κρατουμένων, οι οποίες με τη σειρά τους τα πήγαν στον Θεοδωράκη. Ωστόσο, εκείνος δεν τους έδωσε ιδιαίτερη σημασία κι έμειναν για καιρό στην αφάνεια μέχρι την ημέρα των Θεοφανείων του 1966. Τότε ο συνθέτης ως βουλευτής της ΕΔΑ είχε παραστεί στην κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στον Πειραιά, όπου έγιναν μεγάλα επεισόδια και ο ίδιος χτυπήθηκε βάναυσα.

Σε κακή κατάσταση επέστρεψε στο σπίτι του και για να αποφύγει τους δικούς του που σίγουρα θα τρόμαζαν βλέποντάς τον γεμάτο λάσπες κι αίματα, κάθισε στο πιάνο. Εκεί πάνω βρίσκονταν τα χαρτιά με τα ποιήματα της «Ρωμιοσύνης» που για καιρό ήταν χαμένα. Με την πρώτη ανάγνωση του «Αυτά τα δέντρα», άρχισε αμέσως να συνθέτει το έργο και το τελείωσε επί τόπου, λίγη ώρα αργότερα!

Για ερμηνευτή δε θα μπορούσε να επιλέξει κανέναν άλλο παρά μόνο τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, ο οποίος ήδη είχε τραγουδήσει σχεδόν όλους τους κύκλους τραγουδιών του συνθέτη και σχεδόν είχε ταυτιστεί μαζί του. Ο αείμνηστος «Σερ» χρειάστηκε αρκετό καιρό για να μπορέσει να μπει στο νόημα και δυσκολεύτηκε πολύ, όμως τελικώς τα κατάφερε και μας χάρισε ίσως τη συγκλονιστικότερη ερμηνεία που έγινε ποτέ σε μουσικό έργο στη χώρα μας. Θα πρέπει όλοι όσοι θέλουν να ασχοληθούν με το επάγγελμα να την ακούσουν και να πάρουν μαθήματα...

Η πρώτη παρουσίαση έγινε στο θέατρο «Κεντρικόν» λίγο πριν το Πάσχα του 1966 και η υποδοχή ήταν κάτι παραπάνω από ενθουσιώδης, ενώ στη συνέχεια κυκλοφόρησε και ο δίσκος. Η παρουσίαση κλείνει εδώ, αφού πιστεύω ότι κάθε άλλο σχόλιο είναι περιττό. Θα προσθέσω μόνον ότι μετά τη μεταπολίτευση που επανακυκλοφόρησε έπειτα από την απαγόρευση του Θεοδωράκη για επτά χρόνια, έγινε χρυσός σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.

Τα τραγούδια του δίσκου

1. Αυτά τα δέντρα

2. Όλοι διψάνε

3. Όταν σφίγγουν το χέρι

4. Τόσα χρόνια

5. Μπήκαν στα σίδερα

6. Δέντρο το δέντρο

7. Ποιος να το πει

8. Θα σημάνουν οι καμπάνες

9. Τραβήξανε ψηλά

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

«Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΝΘΟΥΣ» ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ (COLUMBIA SCXG 96)

Σε μιαν εποχή όπου «όλα τα 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», ο Γιάννης Μαρκόπουλος τολμά να παρουσιάσει μια δουλειά βασισμένη στην ποίηση του Γιώργου Σεφέρη. Και λέω «τολμά», γιατί λίγο πριν φύγει από τη ζωή ο μεγάλος ποιητής μας (Δεκέμβριος 1971) με επιστολή του είχε ταχθεί ξεκάθαρα κατά του δικτατορικού καθεστώτος και οπωσδήποτε αυτό καθόλου δεν άρεσε στους συνταγματάρχες που τυραννούσαν την πατρίδα μας.

Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στα μέσα του 1973 και είναι το μοναδικό κατά τη διάρκεια της επταετίας που «παντρεύει» τη μουσική με την ελληνική ποίηση. Ο πρωτεργάτης αυτής της κίνησης Μίκης Θεοδωράκης βρισκόταν στο εξωτερικό και συνέχιζε το έργο του μελοποιώντας τους ποιητές μας, όμως οι δίσκοι του είχαν απαγορευτεί στην Ελλάδα και μόνο λαθραία και με χίλιες δυο προφυλάξεις έφταναν στη χώρα μας από κάποιους που είτε έρχονταν για λίγο, είτε τους έστελναν απ' έξω με αλλαγμένα εξώφυλλα.

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, ο Μαρκόπουλος είναι ο μοναδικός που εξέδωσε δίσκο με μελοποιημένα ποιήματα ενός ποιητή που είχε δηλώσει αντίθετος με το στρατιωτικό καθεστώς. Ωστόσο, το βραβείο Νόμπελ που του είχε απονεμηθεί τον κατέτασσε αυτομάτως στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν τόλμησαν ποτέ ν' αγγίξουν οι δικτάτορες, αφού η παγκόσμια κατακραυγή ήταν σχεδόν βέβαιη σε μια τέτοια περίπτωση.

Το έργο βασίζεται και πάλι στην παραδοσιακή μουσική της Ελλάδας, με έντονα τα στοιχεία του δημοτικού τραγουδιού όπως άλλωστε είχε συνηθίσει να κάνει ο συνθέτης εκείνη την εποχή, αλλά και αργότερα. Τα όργανα που κυριαρχούν είναι οι λύρες (ποντιακή και κρητική), το βιολί, το σαντούρι, τα λαούτα, το κανονάκι, το κλαρίνο και το νταούλι, τα οποία παραπέμπουν τον ακροατή κατευθείαν στις ρίζες της μουσικής μας παράδοσης.

Στην πρώτη πλευρά του δίσκου υπάρχει μόνον ο «Στράτης θαλασσινός», με την ερμηνεία του αξέχαστου Νίκου Ξυλούρη που για ακόμη μια φορά είναι συγκλονιστικός κι ακούγοντάς τον, νιώθεις ότι έρχεται απευθείας από περασμένους αιώνες μεταφέροντας το πνεύμα τους στις μέρες μας. Ο συνθέτης είχε ξεκινήσει τη μελοποίηση του ποιήματος το 1969 και την ολοκλήρωσε το 1972. Στη δεύτερη πλευρά που περιέχει πέντε τραγούδια, ερμηνεύουν ο Λάκης Χαλκιάς, η Μέμη Σπυράτου (μόνιμη συνεργάτης του Μαρκόπουλου εκείνα τα χρόνια), η Ιωάννα Κιουρκτσόγλου και χορωδία από 30 λαϊκές φωνές.

Τα τραγούδια του άλμπουμ που ακούστηκαν περισσότερο είναι τα «Ο τόπος μας είναι κλειστός» και «Ο γυρισμός του ξενιτεμένου» με τον «διάλογο» Χαλκιά - Κιουρκτσόγλου. Όσο για το «Λίγο ακόμα», έγινε πιο γνωστό με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη μέσα από το «Μυθιστόρημα» του Σεφέρη, το οποίο ο συνθέτης μελοποίησε το 1968 στις φυλακές Αβέρωφ όπου ήταν κρατούμενος. Ωστόσο, ο Μαρκόπουλος το είχε μελοποιήσει πρώτος το 1965 και μαζί με το «Ανάμεσα σε δυο πικρές στιγμές» ακούστηκαν στο ραδιόφωνο και σε συναυλίες της εποχής, χωρίς όμως να κυκλοφορήσουν σε δίσκο.

Το εξώφυλλο είναι του Δημήτρη Μυταρά, ενώ στο εσώφυλλο υπάρχουν όλοι οι στίχοι, φωτογραφίες των συντελεστών, αναφορά των μουσικών που παίρνουν μέρος, καθώς και ένα εκτενές κείμενο του Γ. Π. Σαββίδη, ο οποίος δίνει χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το πότε γράφτηκαν και σε ποιες συλλογές του Σεφέρη υπάρχουν τα ποιήματα που περιέχονται στο άλμπουμ. Η παραγωγή ήταν του Γιώργου Μακράκη και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της "Columbia" με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο.

Τα τραγούδια του δίσκου

1. Ο Στράτης θαλασσινός ανάμεσα στους αγάπανθους (’σκηση τροπαρίου) (Ν. Ξυλούρης)

2. Δημοτικό τραγούδι (Λ. Χαλκιάς)

3. Ο γυρισμός του ξενιτεμένου (Λ. Χαλκιάς-Ι. Κιουρκτσόγλου)

4. Ανάμεσα σε δυο πικρές στιγμές (Μ. Σπυράτου)

5. Ο τόπος μας είναι κλειστός (Χορωδία)

6. Λίγο ακόμα (Μ. Σπυράτου)

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΓΙΟΣ - ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

«Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ» (MINOS MSM 444)

Η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά του συνθέτη από τη Ζάκυνθο που τόσο πρόωρα έφυγε από τη ζωή, ενώ είχε ακόμη τόσα πολλά να προσφέρει στην ελληνική μουσική με τις υπέροχες μελωδίες του. Κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1982 πάνω σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, με ερμηνευτές τον Γιώργο Νταλάρα, την Ελένη Βιτάλη, τον Νίκο Δημητράτο και τη Χορωδία Λαμίας.

Ο «ποιητής του Αιγαίου» για ακόμη μια φορά είναι γεμάτος Ελλάδα στα ποιήματά του. Μέσα από τη μοναδική του πένα, περιγράφει την πατρίδα μας σε όλες της τις στιγμές, χρησιμοποιώντας κατά βάση την αλληγορία. Ουσιαστικά, πρόκειται για μιαν ιστορική αναδρομή μέσα στους αιώνες και στις περιπέτειες που πέρασε ο τόπος μας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλά από αυτά τα ποιήματα υπήρχαν στα σχολικά βιβλία του δημοτικού και η δική μου γενιά μέσα από εκεί έμαθε για τους μεγάλους Έλληνες λογοτέχνες και ποιητές.

Ο δίσκος προκάλεσε εξ αρχής θετική εντύπωση, αφού έτσι κι αλλιώς το έργο είχε παρουσιαστεί λίγους μήνες νωρίτερα σε συναυλίες. Ο Δημήτρης Λάγιος στηρίζεται στη λαϊκή φόρμα (κυρίως στα τραγούδια που λέει ο Νταλάρας) αλλά και στη δημοτική (εδώ παίρνει τη σκυτάλη η Βιτάλη), ενώ παράλληλα δημιουργεί και εξαιρετικές μπαλάντες.

Κορυφαία στιγμή του άλμπουμ, το πασίγνωστο «Όμορφη και παράξενη πατρίδα» ερμηνευμένο μοναδικά από τον Γιώργο Νταλάρα. Γνώμη μου είναι ότι συγκαταλέγεται μέσα στην πρώτη δεκάδα των τραγουδιών που είπε, όσο κι αν είναι σχεδόν αδύνατο να διαλέξεις και να κατατάξεις εκατοντάδες σπουδαία κομμάτια μιας καριέρας σαράντα ετών. Επίσης, ακούστηκε αρκετά και το «Κάμποι της Σαλονίκης».

Από εκεί και πέρα, ξεχωρίζει η απίστευτη ερμηνεία της Βιτάλη στο «Θέλω καράβια σπρώχνω» και το υπέροχο «Δρόμοι περπατημένοι» με τον Δημητράτο, ενώ γενικότερα όλος ο δίσκος είναι εξαιρετικός κι αξίζει να υπάρχει σε κάθε «αξιοπρεπή» δισκοθήκη.

Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτη τον Γιάννη Σμυρναίο και βοηθό τον Δημήτρη Κατσούλα, ενώ τον συντονισμό της επιμελήθηκε η Κική Καραβασίλη. Στο εσώφυλλο υπάρχουν φωτογραφίες των συντελεστών και οι στίχοι των ποιημάτων με τους «πρωτότυπους» τίτλους («’νεμος πρώτος», «’νεμος δεύτερος» κ.τ.λ.)

Τα τραγούδια του δίσκου

1. Ο ήλιος ο ηλιάτορας (Χορωδία)

2. Ε, σεις στεριές και θάλασσες (Γ. Νταλάρας)

3. Φύγανε τα πουλιά γι' αλλού (Ε. Βιτάλη)

4. Κάμποι της Σαλονίκης (Ν. Δημητράτος)

5. Ανάθεμα την ώρα (Γ. Νταλάρας)

6. Γεια σου κύριε μενεξέ (Ε. Βιτάλη)

7. Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος (Ν. Δημητράτος-Χορωδία)

8. Όμορφη και παράξενη πατρίδα (Γ. Νταλάρας)

9. Ήλιε μου και τρισήλιε μου (Χορωδία)

10. Τι να σας πω γυναίκες (Γ. Νταλάρας)

11. Θέλω καράβια σπρώχνω (Ε. Βιτάλη)

12. Δρόμοι περπατημένοι (Ν. Δημητράτος-Χορωδία)

13. Σ' ευλογημένη μέρα (Γ. Νταλάρας-Ε. Βιτάλη)

14. Το τρελοβάπορο (Ν. Δημητράτος-Χορωδία)

http://www.musiccorner.gr/extras/record/075.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bασίλης Τσιτσάνης "Τραγούδια από τις 45 στροφές" Κυκλοφόρησε από τη Minos-Emi μόνο σε cd το 1997 και περιέχει 18 τραγούδια που πρωτοεκδόθηκαν σε δίσκους 45 στροφών από το 1962 ως το 1977.

Κάποια από τα τραγούδια αυτής της συλλογής, όπως το "Πονάω και μ'αρέσει" ή "Η γκρινιάρα" είχαν πρωτοηχογραφηθεί λίγο πριν από τη Γιώτα Λύδια και το Μανώλη Αγγελόπουλο.Η μεγάλη επιτυχία που είχαν οι πρώτες εκτελέσεις τους στην Columbia οδήγησε την "αντίπαλη" εταιρεία , την Odeon στο να επανεκτελέσει τα τραγούδια με τη νεαρότατη , τότε, Λίτσα Διαμάντη και τον επίσης τσιγγάνο τραγουδιστή (όπως και ο Αγγελόπουλος δηλαδή) Μανώλη Φωτίου.

Κάποια από τα τραγούδια αυτά είχαν ακουστεί και σε ελληνικές ταινίες της εποχής τους ενώ τα περισσότερα απ'αυτά έμειναν στη σκιά των μεγάλων επιτυχιών του μεγάλου λαικού δημιουργού και δεν ακούστηκαν ιδιαίτερα , αν και μερικά ήταν σπουδαία τραγούδια.Τα περισσότερα δεν έχουν γνωρίσει ούτε επανεκτελέσεις.Κάποιοι δε από τους τραγουδιστές που τα ερμηνεύουν είναι απ'αυτούς που δεν έκαναν μεγάλη ή σημαντική καριέρα.

Μεγαλύτερες επιτυχίες οι επανεκτελέσεις του "Όταν πίνεις στην ταβέρνα" (εκείνη την εποχή το ηχογράφησε με την ίδια ορχήστρα και ο Στράτος Διονυσίου για το μεγάλο δίσκο "Το ξεκίνημα") και "Το τάγμα τηλεγραφητών" στην ιδιαίτερη επανεκτέλεσή του από το Βασίλη Τσιτσάνη το 1977.

Ας δούμε αναλυτικότερα όλα τα τραγούδια αυτής της συλλογής:

1)Όταν πίνεις στην ταβέρνα-1968

(Βασίλης Τσιτσάνης)

2)Κλαίω και σ'αναζητώ-1962

(Πόλυ Πάνου)

3)Ρώτα πρώτα την καρδιά μου-1965

(Απ.Νικολαίδης-Γ.Λύδια-Β.Τσιτσάνης)

4)Μακρυά μου εσύ δεν κάνεις-1964

(Μ.Μενιδάτης-’.Χρυσάφη)

5)Πονάω και μ'αρέσει-1966

(Λ.Διαμάντη-Μ.Φωτίου)

6)Ψιλή βροχή στα μάτια σου-1968

(Στ.Κόκοτας)

7)Η γυναίκα όταν φύγει-1967

(Β.Τσιτσάνης-Χ.Λαμπράκη-Γ.Δροσίνος)

8)Αφού δεν μ'αγαπούσες-1963

(Σόνια Ίμβρου-Β.Τσιτσάνης)

9)Πες μου φίλε τον καημό σου-1972

(Στρ.Διονυσίου)

10)Μ'έφαγες μ'έφαγες-1963

(Γ.Λύδια-Χρηστάκης)

11)Υπάρχει μια φλόγα-1963

(Μ.Αγγελόπουλος-Σ.Κολλητήρη-Χρηστάκης)

12)Το σπίτι που γεννήθηκε-1967

(Β.Τσιτσάνης-Χ.Λαμπράκη-Γ.Δροσινός)

13)Ποιος δρόμος σ'έφερε κοντά μου-1966

(Έφη Γάσπαρη)

14)Βρήκα τα μάτια-1964

(Θ.Σιναίδης-Β.Τσιτσάνης)

15)Η γκρινιάρα-1966

(Μ.Φωτίου-Λ.Διαμάντη)

16)Περίμενες την ώρα-1965

(Γ.Λύδια-Β.Τσιτσάνης)

17)Κάνε καρδιά μου υπομονή-1961

(Κ.Μαυρομιχάλης-Ανθ.Παππά)

18)Το τάγμα τηλεγραφητών-1977

(Β.Τσιτσάνης)

Έτσι σαν ένα κερί στην ολοζώντανη μνήμη του... :):huh:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για μια σπουδαία ανακάλυψη του Αποστόλη θα γράψω σήμερα...

Έναν δίσκο που κυκλοφόρησε στη Γερμανία το 1970 από την Planne με τίτλο "Mikis Theodorakis-Ich rufe zum kampf" Tραγουδά η Ντόρα Γιαννακοπούλου.

Στο εξώφυλο μάλιστα γράφει "Mitten in deinem herzen, Athen, habe ich lieder angestimmt, ich bin die front, ich rufe zum kampf !".(Αν κάποιος από τους φίλους μας που ξέρουν Γερμανικά μπορεί να μας το μεταφράσει, θα ήταν πολύ ωραίο να ξέρουμε τι ακριβώς αναγράφεται).

Η ορχήστρα αποτελείται μόνο από δυο όργανα.Μπουζούκι παίζει ο Στέλιος Ντούσης ή Δούσης (Stelios Doussis) και κιθάρα ο Μάρκος Βλατάκης.

Περιέχει έντεκα τραγούδια του Μίκη:

1)Mέρα Μαγιού μου μίσεψες

Γιάννη Ρίτσου

2)Γλυκέ μου εσύ δεν χάθηκες

Γιάννη Ρίτσου

3)Ένα δειλινό

Μίκη Θεοδωράκη

4)Προδομένη μου αγάπη

Μίκη Θεοδωράκη

5)Στα περβόλια

Μίκη Θεοδωράκη

6)Την Πέμπτη ήμουν λεύτερος (πριν από το τραγούδι ακούγεται ο Μίκης Θεοδωράκης να διαβάζει τους στίχους)

Μίκη Θεοδωράκη

7)Ήταν 18 Νοέμβρη-Το γελαστό παιδί

Μπρένταν Μπήαμ-μτφ.Β.Ρώτα

8)Αυτά τα δέντρα

Γιάννη Ρίτσου

9)Μπήκαν στα σίδερα

Γιάννη Ρίτσου

10)Ποιος να το πει

Γιάννη Ρίτσου

11)Θα σημάνουν οι καμπάνες

Γιάννη Ρίτσου

Μια εξαιρετική δουλειά...Μια "δραματική" δουλειά.

Η λιτή ενορχήστρωση σε συνδυασμό με τις δραματικές ερμηνείες της Ντόρας Γιαννακοπούλου δίνουν ένα μοναδικό αποτέλεσμα...Και σε συνδυασμό φυσικά με την εποχή που κυκλοφόρησε ο δίσκος , με ότι συνεπάγεται αυτό, ακούγεται σαν μια ακόμα φωνή διαμαρτυρίας...Χαμηλόφωνης ίσως, αλλά διαμαρτυρίας...

Δυστυχώς , μετά από 38 χρόνια, αυτός ο δίσκος παραμένει ανέκδοτος στη χώρα μας, απ'όσο τουλάχιστον γνωρίζω....

Αποστόλη σ'ευχαριστώ για μια ακόμη φορά...

:rolleyes::):music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτός είναι πραγματικός δίσκος-διαμάντι. Έχω μεγάλη περιέργεια να ακούσω πώς αποδίδονται αυτά τα κομμάτια με την λιτή αυτή ενορχήστρωση, αλλά και με γυναικεία φωνή.. Κρίμα που δεν μπορούμε να τα βρούμε στην Ελλάδα.. Ευχαριστούμε πολύ Αποστόλη και Θάνο!! :):music::rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Thano, I just wanted to go back to Vaggelis Trigkas. This is really an exceptional album of an exceptional mpouzouki master. A real must in every music library.

On a personal note, I was hoping for more solos in Pallas, maybe in future.

If I am not mistaken, Vaggelis Trigkas had participated together with Panagiotis Stergiou in Manolis Lidakis album that came out on December 2006: Austiros Laikon. The 9th track on that album is called "To tholomeno mou myalo" by .... Vasilis Tsitsanis. The taximi of that song resembles very much his taximi on track nr. 8, Xora, of your forgotten diamond....

Share this post


Link to post
Share on other sites
If I am not mistaken, Vaggelis Trigkas had participated together with Panagiotis Stergiou in Manolis Lidakis album that came out on December 2006: Austiros Laikon. The 9th track on that album is called "To tholomeno mou myalo" by .... Vasilis Tsitsanis.

Αlona you 're right.Vaggelis Trigkas had participated together with Panagiotis Stergiou in Manolis Lidakis album that came out on December 2006: Austiros Laikon. But "To tholomeno mou myalo" is a song composed by Akis Panou. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Absolutely right!!! I meant just that... what was I thinking about...

1973 for Stelios!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Για μια σπουδαία ανακάλυψη του Αποστόλη θα γράψω σήμερα...

’λλη μια ανακάλυψη του "ΙερΑπόστολου" της μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη.

Ένας δίσκος που κυκλοφόρησε το 1976 με τίτλο "Νέοι δρόμοι" ή "Nya Vagar"

Πρόκειται για ένα ακόμη ντοκουμέντο στο οποίο δεσπόζει η φωνή του Μίκη.Όπως αναγράφεται στο οπισθόφυλλο η εγγραφή έγινε στο Sodra Teatern" και στο Studio Decibel στη Στοκχόλμη την 21 Ιανουαρίου 1976.Τεχνικός Anders Oredson.Παραγωγή Robert Aschberg, Anders Johanson και Γιώργος Λογοθέτης.Ο δίσκος είναι μια παραγωγή του εκδοτικού οίκου Oktoberforlaget σε συνεργασία με το Κίνημα Ειρήνης και Πολιτισμού στην Ελλάδα.

Στο εσώφυλο υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον σημείωμα του δημοσιογράφου Γιώργου Λογοθέτη σχετικά με τις συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη στις πόλεις Βέροια-Καβάλα και Δράμα το Μάρτη του 1976, στις οποίες παρουσίασε το νέο του , τότε, έργο "Μπαλάντες" σε ποίηση του Μανώλη Αναγνωστάκη.

Συνεργάστηκαν:

Μίκης Θεοδωράκης:τραγούδι-πιάνο

Γρηγόρης Τζιστούδης:μπουζούκι

Γιάννης Αλεξανδρής:μπάσο

Σάκης Γιαννόπουλος:ντραμς

Aria Saijonmaa:τραγούδι

Σπύρος Βλάχος, Λάκης Κατσιλέρης, Σάββας Σαλπιστής, Τιτίκα Φραγκοπούλου:τραγούδι.

Ο Μίκης Θεοδωράκης τραγουδά με το γνωστό μοναδικό του τρόπο τα παρακάτω τραγούδια:

1)Δρόμοι παλιοί

Μ.Αναγνωστάκη

2)Μες στην κλειστή μοναξιά μου

Μ.Αναγνωστάκη

3)Οι στίχοι αυτοί

Μ.Αναγνωστάκη

4)Όταν μιαν ’νοιξη

Μ.Αναγνωστάκη

5)Που πέταξε τ'αγόρι μου

Γ.Ρίτσου

6)Ήταν δεκαοχτώ Νοέμβρη

Μπρένταν Μπήαμ-μτφ.Β.Ρώτα

7)Το γελαστό παιδί

Μπρένταν Μπήαμ-μτφ.Β.Ρώτα

8)Το Σεπτέμβριο θυμάμαι

Μπρένταν Μπήαμ-μτφ Β.Ρώτα

9)’νοιξε λίγο το παράθυρο

Μπρένταν Μπήαμ-μτφ.Β.Ρώτα

10)Στα περβόλια

Μ.Θεοδωράκη

11)Όταν σφίγγουν το χέρι

Γ.Ρίτσου

Για την ιστορία να αναφέρω πως τα τρία από τα τέσσερα πρώτα κομμάτια (τα 1-3-4) βρίσκονται και στο δίσκο "New songs" που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά από την εταιρεία Delta.

Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο σχετικά με τον "Τραγουδιστή Θεοδωράκη".’λλωστε τα έχω γράψει πάμπολλες φορές...Η φωνή του Μίκη, πολύ απλά είναι η φωνή της Ελλάδας....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Στο εξώφυλο μάλιστα γράφει "Mitten in deinem herzen, Athen, habe ich lieder angestimmt, ich bin die front, ich rufe zum kampf !".(Αν κάποιος από τους φίλους μας που ξέρουν Γερμανικά μπορεί να μας το μεταφράσει, θα ήταν πολύ ωραίο να ξέρουμε τι ακριβώς αναγράφεται).

Roughly and waiting for someone to put it in better English :

"Right in (in the middle of) your heart, Athens, I have intoned songs. I am the front, I call for struggle (battle/fight)."

Share this post


Link to post
Share on other sites
Στο εξώφυλο μάλιστα γράφει "Mitten in deinem herzen, Athen, habe ich lieder angestimmt, ich bin die front, ich rufe zum kampf !".(Αν κάποιος από τους φίλους μας που ξέρουν Γερμανικά μπορεί να μας το μεταφράσει, θα ήταν πολύ ωραίο να ξέρουμε τι ακριβώς αναγράφεται).

Roughly and waiting for someone to put it in better English :

"Right in (in the middle of) your heart, Athens, I have intoned songs. I am the front, I call for struggle (battle/fight)."

Thanks a lot Annette...

In Greek; :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Man, aint you greedy !!!!!!!!!!!!!:)

Κατά λέξη :

"Μέσα στην καρδιά σου Αθήνα έχω αρχίσει να ψάλλω τραγούδια. Είμαι το μέτωπο, καλώ στον αγώνα."

Sorry, it's all I can do....

Geeske, ou diable as-tu disparu ???????????????? :wow:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όλοι, λίγο-πολύ, θα έχετε παρακολουθήσει κάποια από τις εκπομπές "Στην υγειά μας". Θα θυμάστε τον μόνιμο μπουζουξή της ορχήστρας , που δεν είναι άλλος από το Δημήτρη Χιονά. Ένας οργανοπαίκτης που συνόδεψε πάρα πολλά από τα μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού τόσο σε δίσκους όσο και σε ζωντανές εμφανίσεις.

Ο Δημήτρης Χιονάς, το 1996 ηχογράφησε στην εταιρεία "Θέσις" την πρώτη προσωπική του εργασία, με το συμβολικό τίτλο "Πρώτη παρουσία". Περιέχει 12 πολύ όμορφα ορχηστρικά θέματα.

1)Το Ζειμπέκικο της Ειρήνης

(στη γυναίκα μου)

2)Ταξίδι στο Αιγαίο

3)Χιώτικο Απτάλικο

(στο Στέλιο Κουτσουριάδη από το Νιχώρι της Χίου)

4)Καμπούσικο Συρτό

(στον πατέρα μου)

5)Ελλάδα, Φως

6)Τσιφτετέλι Ελληνικό

7)Σπαρουδιανό Τσιφτετέλι

(στο Λευτέρη Νερατζή από τη Σπαρτούδα της Χίου)

8)Χώρα

9)Τσιφτετέλι της Φωτιάς

10)Ο Χορός των Αγγέλων

11)Κωνσταντινούπολη

12)Ελληνικά Δειλινά

Η μουσική σε όλα τα τραγούδια είναι του Δημήτρη Χιονά. Η ενορχήστρωση της Τάνιας Νικολούδη.Η ηχογράφηση έγινε το καλοκαίρι του 1996 στο studio Αιολία με ηχολήπτη τον Μιχάλη Νικολούδη.

Παίζουν οι μουσικοί:

Ανδρέας Τράπαλης (βιολί)

Θέμης Νικολούδης (κιθάρες)

Ορέστης Μουστίδης (κρουστά)

Τάνια Νικολούδη (πλήκτρα)

Δημήτρης Χιονάς (μπουζούκι, τζουρά, μπαγλαμά)

Ο Δημήτρης Χιονάς , στο εσώφυλο, ευχαριστεί τον Γιώργο Πολύζο για την πολύτιμη βοήθειά του στην επιμέλεια της παραγωγής και τον Αρσένη Στεργίου και την εταιρεία "Θέσις" για την εμπιστοσύνη που του έδειξαν.

Από την εταιρεία "Θέσις" υπάρχει αυτό το μικρό σημείωμα:

"Στον Δημήτρη Χιονά, τον δεξιοτέχνη με την πολύτιμη εμπειρία και προσφορά στο ελληνικό τραγούδι, εκφράζουμε την χαρά και την ικανοποίησή μας για την αξιοποίηση της πρώτης ολοκληρωμένης, προσωπικής δισκογραφικής δουλειάς του.

Με αίσθημα ευθύνης και μεγάλης τιμής.

"Θέσις Α.Ε"

Μια πολύ όμορφη δουλειά , με λαικά ορχηστρικά κομμάτια ,γραμμένα σε όλους σχεδόν τους ρυθμούς (ζειμπέκικα, χασάπικα, τσιφτετέλια) αλλά και σε διαφορετικούς μουσικούς δρόμους. Σε κάποια έχουμε πιο σύγχρονα ενορχηστρωτικά στοιχεία, ενώ σε άλλα ακολουθείται ο κλασσικός παλιός λαικός τρόπος, όπως π.χ στο "Αλά Ζαμπέτα" χασάπικο "Ελλάδα Φως". Ο Χιονάς εκτός από εξαιρετικός οργανοπαίκτης, σ'αυτό το δίσκο, ξεδιπλώνει και το μεγάλο του ταλέντο στη σύνθεση.

Αξίζει, νομίζω, να διαβάσουμε και ένα μικρό βιογραφικό που υπάρχει στο εσώφυλο του cd και προέρχεται από το ανέκδοτο-τότε-"Βιογραφικό Λεξικό του ελληνικού τραγουδιού" του Γιώργου Λεκάκη.

"Ο Δημήτρης Χιονάς γεννήθηκε στα Παλιά Σφαγεία στο Κουκάκι στις 29 Ιουλίου του 1945.Η καταγωγή του είναι από τα Καμπιά της Χίου, απ'όπου οι γονείς του ήρθαν στην Αθήνα το 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Τα μουσικά ακούσματα δεν έλειπαν από το σπίτι του , αφού ο πατέρας του Νίκος, ήταν ερασιτέχνης ουτίστας και τραγουδιστής , ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Στέλιος έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε επαγγελματικά.Στην οικογένεια ανήκε και ο Βασίλης Χειλάς , κάτοχος του γνωστού κέντρου της εποχής "Τριάνα".

Το 1959 πιάνει για πρώτη φορά στα χέρια του το μπουζούκι.Αρχίζει σιγά σιγά να μαθαίνει μαζί με τον ξάδερφό του Χρήστο Ψαρρό, όπου και γίνονται ένα από τα καλυτερα ντουέτα της Ελλάδας.Ξεκινά την επαγγελματική του καριέρα παίζοντας στα θεατρικά μπουλούκια της εποχής.

Τον Ιούλιο του '67 ο Χρήστος Ψαρρός τον παίρνει μαζί του στα παλιά "Δειλινά" .Στο σχήμα βρίσκονται οι Γ.Μπιθικώτσης, ο Στ.Κόκοτας, Β.Μοσχολιού, Γ.Καμπουρίδης, Λ.Παππά, Χρ.Βλάχου κ.α. Ο Δημήτρης Χιονάς παίζει για όλους.

Το καλοκαίρι του '70 τα "μπουζούκια των Δειλινών" πηγαίνουν στην "Νεράιδα" με Μοσχολιού , Καλατζή, Πάριο, Ζορμπά, και την ορχήστρα του Γ.Κατσαρού.

Η "Νεράιδα" , τα "Νέα Δειλινά" , η "Αθηναία" , η "Φαντασία", ο παλιός "Διογένης", το "Ποσειδώνιο", είναι μερικές από τις "μεγάλες πίστες" που περνάει ο Δημήτρης Χιονάς μαζί με μεγάλα ονόματα όπως αυτά της Δούκισσας, του Μητροπάνου, του Διονυσίου,του Χρηστάκη, της Τζένης Βάνου, του Αδαμαντίδη και πολλά άλλα μέχρι σήμερα.

Το 1967 είχε κάνει την είσοδό του στη δισκογραφία.

Πρώτο τραγούδι του ήταν το "Χαδιάρα μου" του Θ.Δερβενιώτη.Δεύτερη ηχογράφηση ήταν το "Ρολόι κομπολόι" του ’κη Πάνου με τον Δ.Ευσταθίου.Έκτοτε έπαιξε περίπου 15.000 τραγούδια σε στούντιο (είναι από τους πολυγραφότατους μπουζουξήδες της ελληνικής δισκογραφίας).

Ανάμεσά στα τραγούδια που σφράγισαν την καριέρα του ήταν και "Ρίξε μες στις φλόγες την αγάπη μου" (πρώτη δισκογραφική δουλειά του Γ.Νταλάρα), "Πού'ναι τα χρόνια", "Ο ουρανός φεύγει βαρύς", "Ας παν στην ευχή τα παλιά", "Αλλοτινές μου εποχές", "Νά'ταν η θάλασσα μελάνι", "Θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου", "Τι γλυκό να σ'αγαπούν", "Όταν παίρνω φόρα", "’σε με να σ΄αγαπάω", "Το καφενείο" , "Πέρα από τη θάλασσα" , "Τα νταμάρια" και πολλά άλλα.

Έχει παίξει μπουζούκι σε επτά ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.Ως συνθέτης ξεκινά με το τραγούδι "Ο Βοριάς και Χιονιάς" (στίχοι Δ.Τσιτομενέα), που τραγούδησε ο Μ.Μιχαλόπουλος, γιος του αρχοντορεμπέτη Πάνου.Έκτοτε, τραγούδια του έχουν τραγουδήσει σε δίσκους τους , η Δούκισσα, ο Φ.Νικολάου, ο Δ.Κοντολάζος, ο Π.Κωλέτης κ.α.

Ο Δημήτρης Χιονάς για πολλά χρόνια βρίσκεται στη γραμμή των πρώτων μπουζουκιών και διακρίνεται στον καλλιτεχνικό χώρο για το ταλέντο και την τεχνική του".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κι άλλος ένας εξαιρετικά σπάνιος δίσκος που οφείλεται στο "δαιμόνιο" φίλο μας , τον Αποστόλη...

"The new Theodorakis" ο τίτλος του.Κυκλοφόρησε το 1971 από την Emi, στο εξωτερικό φυσικά, και περιέχει τα 12 τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, που κυκλοφόρησαν επίσης εκείνη τη χρονιά από την Polydor με τίτλο "Τα λαικά". Στο δίσκο στον οποίο αναφέρομαι σήμερα, τραγουδούν δυο άγνωστοι σχετικά τραγουδιστές, ο Γιώργος Καπερνάρος και η Κατερίνα Κοντολίδου. Στην άλλη εκτέλεση , είναι γνωστό βέβαια πως τραγουδούσαν ο Αντώνης Καλογιάννης με τη Μαρία Δημητριάδη.Στη μεταπολίτευση τα ηχογράφησε και ο Μανώλης Μητσιάς με την Τάνια Τσανακλίδου και ενορχήστρωση του Λουκιανού Κηλαηδόνη.Μάλιστα ,σύμφωνα με μαρτυρία του ίδιου του Θεοδωράκη , αυτά τα τραγούδια επρόκειτο να ηχογραφηθούν με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, η επιβολή της δικτατορίας όμως, ματαίωσε τα σχέδια αυτά.

1)Το ψωμί μου είναι γλυκό

Γιώργος Καπερνάρος

2)Το τρένο φεύγει στις οχτώ

Γιώργος Καπερνάρος

3)Το σπίτι μου είναι μικρό

Κατερίνα Κοντολίδου

4)Κάθε πρωί

Κατερίνα Κοντολίδου

5)Σ'αυτή τη γειτονιά

Γιώργος Καπερνάρος

6)Έχει ο Θεός

Γιώργος Καπερνάρος

7)Σ'αυτό το δύσκολο καιρό

Κατερίνα Κοντολίδου

8)Νυχτερίδα

Γιώργος Καπερνάρος

9)Η πόρτα μου είναι ανοιχτή

Γιώργος Καπερνάρος

10)Το παλικάρι έχει καημό

Γιώργος Καπερνάρος

11)Εγώ είμαι ξένος (Ο δικαστής)

Γιώργος Καπερνάρος

12)Ήρθαν τα βάσανα νωρίς

Κατερίνα Κοντολίδου

Έχοντας στο μυαλό μου αποτυπωμένες τις άλλες δυο εκτελέσεις, αυτόν το δίσκο θα το χαρακτήριζα "περίεργο"...Κι αυτό τόσο λόγω της ενορχήστρωσης , όσο και των φωνών που τραγουδούν. Κατ'αρχάς λείπουν τελείως τα μπουζούκια. Η ελαφρά, μάλλον, ορχήστρα αποτελείται από μαντολίνα, φλάουτα και κλειδοκύμβαλο κυρίως και από τα ρυθμικά όργανα.

Ο Γιώργος Καπερνάρος, ο οποίος τραγούδησε σε 3-4 ακόμα δουλειές του Μίκη Θεοδωράκη, θυμίζει έντονα τους τραγουδιστές του ελαφρού ρεπερτορίου των δεκαετιών του '50 και του '60.Δεν έχει άσχημη φωνή, δεν ξέρω όμως κατά πόσο ήταν δυνατό, να υπερασπιστεί αυτά τα τραγούδια.Το ίδιο και η αγνώστων λοιπών στοιχείων , σοπράνο Κατερίνα Κοντολίδου,(με τα "σπασμένα ελληνικά"), η οποία θυμίζει αρκετά τόσο τη Νάνα Μούσχουρη και τη Βίκυ Λέανδρος και σε άλλα σημεία την πιο σύγχρονη Σόνια Θεοδωρίδου.

Ο δίσκος αυτός δεν ξέρω αν κυκλοφόρησε καν, επίσημα στην Ελλάδα.Δεν υπάρχει ούτε στον οδηγό ελληνικής δισκογραφίας του Δραγουμάνου.Και κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει επανεκδοθεί ούτε σε cd.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Mπουζούκια παίζουν , ο Βασίλης Ηλιάδης και ο Χρήστος Κωνσταντίνου!..."

Θυμάστε την παρουσίαση των μουσικών στη ζωντανή ηχογράφηση στον Ορφέα από το Γιώργο Νταλάρα; Σίγουρα τη θυμάστε....

Βασίλης Ηλιάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σε ηλικία 10 ετών ήρθε στην Αθήνα.Έμαθε μπουζούκι από πολύ μικρός και ξεκίνησε τη δουλειά όταν ήταν ακόμα παιδάκι.

Έχει συνεργαστεί σε διάφορα κέντρα διασκεδάσεως με καλλιτέχνες όπως η Πόλυ Πάνου, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Χρηστάκης, η Ελένη Δήμου, η Γλυκερία, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Δημήτρης Κοντολάζος, η Τάνια Τσανακλίδου, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Σταμάτης Γονίδης, ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Σταμάτης Κόκοτας, ο Μανώλης Μητσιάς, η Ελένη Βιτάλη, η Σωτηρία Μπέλλου, ο Νίκος Ξυλούρης, ο Βασίλης Τσιτσάνης και πολλοί άλλοι.

Έχει παίξει σε πολλούς δίσκους και ζωντανές ηχογραφήσεις.Μερικά παραδείγματα είναι : τα "18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας" με το Γιώργο Νταλάρα (Χειμώνας '73), ο δίσκος της Αλεξάντρας- με 6 τραγούδια του Τσιτσάνη και 6 του Μάνου Χατζιδάκι, ο δίσκος "Η εποχή της Μελισσάνθης" του Μάνου Χατζιδάκι, οι δίσκοι του Στέλιου Καζαντζίδη "Ο δρόμος της επιστροφής" (όπου συνεργάζεται μαζί του ως ενορχηστρωτής) και "Ένα γλέντι με το Στελάρα" και η ζωντανή ηχογράφηση από τον Λυκαβηττό με τον Θεσσαλονικιό Παπάζογλου.

Το 1986 έκανε μια περιοδεία στην Αμερική με δική του ορχήστρα.Έχει παίξει σε συναυλίες με τον Γιώργο Νταλάρα, τον Αντώνη Βαρδή και άλλους στην Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Αμερική.Η τελευταία του συνεργασία ήταν με τον Μίκη Θεοδωράκη σε συναυλίες με έργα του.

Η καινούργια του δουλειά με τίτλο "Dreams" , στην οποία έγραψε τη μουσική, έκανε ενορχήστρωση και έπαιξε τα βασικά ethnic μουσικά όργανα, είναι η πρώτη του διεθνής προσπάθεια".

Αυτό το σύντομο βιογραφικό , για το σύντομο βίο του Βασίλη Ηλιάδη, βρίσκεται στο εσώφυλο του cd με τίτλο "Dreams" που κυκλοφόρησε το 2002 από την εταιρεία Αxion για τη διεθνή αγορά.Αναφέρθηκα στο σύντομο βίο του Ηλιάδη γιατί ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία αυτού του δίσκου ,το 2003, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 44 ετών.Είχε γεννηθεί το 1959...

Το cd περιλαμβάνει τα κομμάτια:

1)Dreamer

2)Lonely trip

3)Caravan

4)Souls

5)Memories

6)Moonlight

7)Mediterranean

8)Aegean colours

9)Dreams

10)Zorbas

(Mίκης Θεοδωράκης)

Στο δίσκο παίζουν οι μουσικοί:

Λευτέρης Ζέρβας: Βιολί

Ανδρέας Μουζάκης :Ντραμς (1, 4, 5)

Φώτης Γιαννόπουλος : Ντραμς (6, 8)

Δημήτρης Σινογιάννης : Κιθάρες (6)

Nίκος Λιάμης : Κλασσική κιθάρα (6)

Στέλιος Ζαχαρίου : Κρουστά (1,5,7)

Δημήτρης Κεραμιδάκης : Κeyboards (1,2,5,9)

Mπάμπης Μαρκουλής : Μπάσο (3,4,7)

Βασίλης Ηλιάδης : Μπουζούκι, μπαγλαμά, σάζι, μαντολίνο, τζουρά, λαούτο, ακουστική κιθάρα

Η Τζίνα Φωτεινοπούλου κάνει φωνητικά στα 2 & 9.

Η παραγωγή είναι του Χρήστου Διαμαντόπουλου.

Μια δουλειά που ακούγεται ευχάριστα από την αρχή ως το τέλος της.Μια δουλειά στην οποία φυσικά κυριαρχεί ο ήχος του μπουζουκιού. Υπάρχουν βέβαια και αρκετές προσμείξεις από σύγχρονους ήχους ενώ είναι εμφανέστατα και πολλά ethnic στοιχεία...Μόνη παραφωνία , κατά τη γνώμη μου, η χορευτική διασκευή του "Ζορμπά"...Ίσως , λόγω της διεθνούς κυκλοφορίας του δίσκου να προτιμήθηκε αυτή η εκδοχή του....Δεν ξέρω....Το συγκεκριμένο κομμάτι έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο το συρτάκι. Προς τι άλλη μια beat διασκευή; Εν πάσει περιπτώσει, ρητορικά είναι τα ερωτήματα.....

Ξεφεύγοντας λίγο από το δίσκο, διαπιστώνω , ότι αρκετοί δεξιοτέχνες μουσικοί έχουν φύγει από τη ζωή , τα τελευταία χρόνια, σε νεαρότατη ηλικία...Εκτός από τον Ηλιάδη θα θυμίσω το Στέφανο Στεφανόπουλο (πνευστά) και το Δημήτρη Χριστοδούλου (μπουζούκι)...Και το κενό φυσικά παραμένει δυσαναπλήρωτο...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nα συμπληρώσω ότι στους νέους,άξιους μουσικούς που δεν βρίσκονται πιά στη ζωή είναι και ο Γιάννης Βασσάλος που έπαιζε κοντραμπάσο.Ανήκε στην Κ.Ο.Ε.Μ. υπο την διεύθυνση του σπουδαίου Σταύρου Ξαρχάκου και έχει παίξει με πολλούς τραγουδιστές.

Το κύκνειο άσμα αυτού του νέου και εξαίρετου μουσικού,ήταν ο δίσκος του Μίκη Θεοδωράκη και του Γιάννη Ρίτσου "Επιτάφιος",κατα Σταύρο Ξαρχάκο.Τα τραγούδια ερμηνεύει εκπληκτικά η εξαίρετη Μαρία Σουλτάτου.(2004)

Ο δίσκος αυτός αφιερώθηκε απο όλους τους μουσικούς που παίζουν καθώς και τον Σταύρο Ξαρχάκο στη μνήμη του.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Aπό τη στήλη του Τάσου Κριτσιώλη στο musiccorner:

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ - ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

«ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΥΧΤΑ» (COLUMBIA 70815)

H δεύτερη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά του Απόστολου Καλδάρα πάνω σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου μετά τον «Βυζαντινό Εσπερινό» και η πιο επιτυχημένη εμπορικά, καθώς ξεπέρασε σε πωλήσεις τις 50.000 αντίτυπα κι έγινε χρυσή. Οι δυο σπουδαίοι δημιουργοί γράφουν για τον Σταμάτη Κόκοτα, ο οποίος με αμφότερους είχε κάνει μεγάλες και διαχρονικές επιτυχίες στο παρελθόν και το χειμώνα του 1977 που κυκλοφόρησε αυτός ο δίσκος ήλθε άλλη μία.

Το τραγούδι που «έσπρωξε» το άλμπουμ ήταν το «Γιε μου, γιε μου», το οποίο γράφτηκε αρχικά από τον Παπαδόπουλο με πολιτική χροιά. Ωστόσο, ο Καλδάρας του ζήτησε ν' αλλάξει μερικές λέξεις ούτως ώστε να γίνει πιο «λαϊκό» κι έτσι ηχογραφήθηκε όπως το ξέρουμε. Έγινε μεγάλη επιτυχία κι έδωσε νέα ώθηση στην καριέρα του Κόκοτα, η οποία γύρω στα μισά της δεκαετίας του '70 είχε αρχίσει να χάνει τη λάμψη που είχε τα προηγούμενα χρόνια. Ο ίδιος ο τραγουδιστής έχει πει σε συνέντευξή του ότι έχει δει ανθρώπους να κλαίνε όταν το ερμήνευε, ενώ στην Αμερική ένας πολύ πλούσιος επιχειρηματίας του χάρισε ένα πανάκριβο ρολόι με διαμάντια όταν το άκουσε.

Βεβαίως, ο δίσκος περιλαμβάνει κι άλλα πολύ ωραία τραγούδια, όπως το υπέροχο «Μέτρα τα λάθη», το «Ορθόπλωρο καΐκι», το «Χόρεψε σαν Ρωμιά» και το «Δεν έχεις όνομα», χωρίς να υστερούν τα υπόλοιπα. Επίσης, υπάρχει σε τρίτη εκτέλεση ο πασίγνωστος «Γυάλινος κόσμος» μετά από εκείνη του Βασίλη Βλάση το 1960 και του Στέλιου Καζαντζίδη το 1972. Οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου ως επί το πλείστον αναφέρονται σε κοινωνικά προβλήματα και αξίζει να τους δώσετε ιδιαίτερη σημασία. Προσέξτε κυρίως τα «Πέρσα», «Η γειτονιά» και «Χριστέ μου αγάπα».

Παραγωγός ήταν ο Γιώργος Πετσίλας και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθούς τους Γιάννη Παπαϊωάννου και Γιώργο Τζάννες.

Τα τραγούδια του δίσκου

1. Μέτρα τα λάθη

2. Γιε μου γιε μου

3. Χόρεψε σαν Ρωμιά

4. Μου 'λειψες πολύ

5. Ορθόπλωρο καΐκι

6. Πέρσα

7. Η γειτονιά

8. Όσα γίνανε

9. Δεν έχεις όνομα

10. Χριστέ μου αγάπα

11. Ανάθεμα τη θάλασσα

12. Γυάλινος κόσμος (Ευ. Παπαγιαννοπούλου)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΝΑΣΙΟΣ

«ΕΙΚΟΝΕΣ» (MINOS MSM 362)

O πρώτος ολοκληρωμένος δίσκος που γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος για τη φωνή της Δήμητρας Γαλάνη, μετά τις γεμάτες επιτυχίες συνεργασίες τους σε «πολυσυλλεκτικές» δουλειές που είχαν προηγηθεί («4.5.3.», «Έχει ο Θεός», «Διαδρομή», «Λεύκωμα» κ.α.). Τον αγαπώ πολύ γιατί μέσω αυτού άκουσα για πρώτη φορά τη σπουδαία ερμηνεύτρια όταν άρχισα να καταλαβαίνω τον εαυτό μου. Ειδικά το «Ζω» είναι ένα από τα τραγούδια που έχει σημαδέψει ανεξίτηλα τις παιδικές μου μνήμες και δε θα πάψω ποτέ να το λατρεύω.

Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1979, πήγε πολύ καλά εμπορικά κι έβγαλε μεγάλες και διαχρονικές επιτυχίες. Εκτός από το «Ζω», είναι πασίγνωστα τα «Θα σ' αγαπώ» (κατά τη γνώμη μου το ωραιότερο ερωτικό κομμάτι που γράφτηκε ποτέ), «Κοίτα πράματα», «Δεν έχουμε να πούμε τίποτα» και «Το γρανάζι», το οποίο έχει μια ιδιαίτερη ιστορία:

Η Γαλάνη δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να το πει, αλλά μετά από έντονες πιέσεις του Μάκη Μάτσα υποχώρησε και το ηχογράφησε. Ωστόσο, αρνιόταν πεισματικά να το συμπεριλάβει στο πρόγραμμα που έκανε τότε στο «Ζυγό» στην Πλάκα ακόμη κι όταν το κοινό της το ζητούσε, αφού από την πρώτη στιγμή έγινε μεγάλη επιτυχία. Με τον καιρό όμως άρχισε να το βλέπει με άλλο μάτι και πλέον του δίνει χώρο, απόδειξη ότι συμπεριλήφθηκε στο πρόσφατο live που κυκλοφόρησε από τη συνεργασία της με την ’λκηστη Πρωτοψάλτη στο "VOX".

’λλες εξαιρετικές στιγμές του δίσκου είναι τα «Να 'ταν η καρδιά μου φύλλο», «Πάρε την τελευταία μου πνοή» («Από ανέκδοτη όπερα του συνθέτη», όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο) και «Όταν γύρω νυχτώνει», με το οποίο η ερμηνεύτρια κέρδισε το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ "Rose d' ore" που έγινε το καλοκαίρι του 1980 στη χώρα μας.

Η ενορχήστρωση του Χατζηνάσιου έχει έντονα τα στοιχεία της κλασικής φόρμας, αφού πέρα από το πιάνο βασίζεται στα έγχορδα και κυρίως στα βιολιά, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό μουσικό κλίμα. Η Γαλάνη δεν είχε ιδιαίτερη δυσκολία να προσαρμοστεί στο ύφος των τραγουδιών, αφού οι προηγούμενες επιτυχημένες συνεργασίες της με τον συνθέτη, της είχαν δώσει την απαιτούμενη εμπειρία.

Παραγωγός ήταν ο Αχιλλέας Θεοφίλου και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο "Polysound" με ηχολήπτη τον Γιάννη Σμυρναίο. Στο εσώφυλλο υπάρχει ένα ολιγόλογο σημείωμα του Χατζηνάσιου για το δίσκο και αναφορά των μουσικών που συμμετέχουν, καθώς επίσης και μια φωτογραφία συνθέτη και τραγουδίστριας.

Τα τραγούδια του δίσκου

1) Ζω (Κ. Τριπολίτη)

2) Κοίτα πράματα (Κ. Τριπολίτη)

3) Θα σ' αγαπώ (Γ. Καλαμίτση)

4) Κι είχα μοιραστεί μαζί σου (Κ. Τριπολίτη)

5) Όταν γύρω νυχτώνει (Γ. Καλαμίτση)

6) Δεν έχουμε να πούμε τίποτα (Κ. Ντούμου)

7) Το γρανάζι (Κ. Τριπολίτη)

8) Πάρε την τελευταία μου πνοή (Μαρίας-Αλεξάνδρας)

9) Μη γελάς (Κ. Τριπολίτη)

10) Να 'ταν η καρδιά μου φύλλο (Μ. Μπουρμπούλη)

11) Είναι πληγή η αγάπη μου (Κ. Τριπολίτη)

12) Ζω (Πιάνο και ορχήστρα)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ - ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

«ΣΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΤΑ ΡΕΜΑΤΑ» (COLUMBIA 71240)

Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν οκτώ χρόνια για να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη δουλειά ο Γιάννης Σπανός και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, μετά τους τρεις «μεγάλους» δίσκους που έκαναν στη δεκαετία του '70 και με τα πολλά «σκόρπια» τραγούδια τους τα οποία στην πλειοψηφία τους γνώρισαν τεράστια αποδοχή.

Έτσι λοιπόν, μετά την «Οδό Αριστοτέλους» του Δεκεμβρίου 1974 έρχονται τον Απρίλιο του 1982 «Του καιρού τα ρέματα» με τον Μανώλη Μητσιά στην πρώτη δισκογραφική δουλειά συνθέτη και στιχουργού για μία φωνή. Ο ερμηνευτής από τα Δουμπιά Χαλκιδικής είχε συμμετάσχει ως φέρελπις τραγουδιστής στο «Σαββατόβραδο», το πρώτο άλμπουμ που έκαναν Σπανός και Παπαδόπουλος το 1970 τραγουδώντας «Το Μαρικάκι» και «Το φεγγάρι». Δώδεκα χρόνια μετά και όντας πια ώριμος και καταξιωμένος στη συνείδηση του κόσμου, επιχειρεί μιαν ολοκληρωμένη συνεργασία με το «δίδυμο» που πρόσφερε στο ελληνικό τραγούδι σπουδαίες στιγμές.

Το ίδιο συμβαίνει και σ' αυτό το δίσκο, ο οποίος περιλαμβάνει πολύ όμορφα κομμάτια κάποια από τα οποία είναι πασίγνωστα: Το ομότιτλο, το «Πού να βρω ένα ζεϊμπέκικο», το «Ποτέ ξανά», το υπέροχο «Μάτια μου» και φυσικά το «Επειδή σ' αγαπώ» που ουδέποτε έλειψε από το ρεπερτόριο του Μητσιά στις κατά καιρούς εμφανίσεις του.

Όπως αναφέρεται σε σημείωμα των συντελεστών στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ, για να ολοκληρωθεί ο δίσκος χρειάστηκαν 20 μήνες και αυστηρή επιλογή από συνθέτη, στιχουργό και τραγουδιστή μέχρι να καταλήξουν στα δώδεκα τραγούδια που περιλήφθηκαν σ' αυτόν. Έχω την εντύπωση ότι έκαναν και οι τρεις τους ότι καλύτερο μπορούσαν.

Παραγωγός ήταν ο Γιώργος Πετσίλας και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο 2 της Columbia από 15/9/1981 μέχρι 23/3/1982 με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθούς τους Γιώργο Τζάννες και Πάνο Σιακαβέλλα.

Τα τραγούδια του δίσκου

1. Πού να βρω ένα ζεϊμπέκικο

2. Γιατί κουράστηκα πολύ

3. Μάτια μου

4. Όταν πεθάνω

5. Αχ

6. Επειδή σ' αγαπώ

7. Στου καιρού τα ρέματα

8. Η πόρτα

9. Αχ λιγάκι

10. Ποτέ ξανά

11. Κι αν χρειαστεί

12. Δεν είναι κόσμος πια αυτός

http://www.musiccorner.gr/extras/record/index.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ένας από τους πιο αξιόλογους , κατά τη γνώμη μου, τραγουδιστές της τελευταίας γενιάς, είναι ο Μανώλης Χατζημανώλης.

Το Χατζημανώλη δεν τον γνώριζα....Μέχρι που μέσω ενός κοινού μας γνωστού θεσσαλονικού συνθέτη, είχα την τύχη να παραβρεθώ στην παρουσίαση του πρώτου προσωπικού του δίσκου , που έγινε στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβρη του 1996.Ο δίσκος κυκλοφόρησε από τη Minos-Εmi με τον τίτλο "Τραγούδια για μικρές εβδομάδες". Η μουσική είναι του Δημήτρη Μαρκατόπουλου και οι στίχοι του Χρίστου Γ.Παπαδόπουλου. Σε δυο τραγούδια οι στίχοι είναι του Γιάννη Τσατσόπουλου.

Τα "τραγούδια για μικρές εβδομάδες" είναι τα:

1)Έναρξη

2)Το δικό μου φεγγάρι

3)Μοναξιά στην Εθνική οδό

4)Πρόσχημα (στίχοι Γ.Τσατσόπουλος)

5)Παναγιά μου

6)Εκ περιτροπής

7)Απόψε άργησα

(συμμετέχει η Γεωργία Ψωμά)

8)Κουρσάρικο

9)Του Καίρου

10)Βαρύ απωθημένο (στίχοι Γ.Τσατσόπουλος)

11)Νοσταλγώ

12)Το φάντασμα του κόσμου

13)Αιρετικό

Η ενορχήστρωση είναι του Δημήτρη Μαρκατόπουλου και η διεύθυνση παραγωγής του Αχιλλέα Θεοφίλου.Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο "Πολύτροπο" του Γιώργου Καζαντζή στη Θεσσαλονίκη από τον Γιάννη Τσαμπάζη.Η μίξη έγινε από τον Κώστα Κόντο.

Στο δίσκο παίζει μια πλειάδα εξαιρετικών μουσικών, κυρίως από τη μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης.

Θανάσης Μπιλιλής (πιάνο 9,10,13)

Μωυσιάδης Γρηγόρης (πιάνο 3,5,11,12)

Κοκκινάκης Γιώργος (πιάνο 8)

Μυστακίδης Δημήτρης (ακουστική κιθάρα 2,3,4,6,7,8 & λαούτο 5,9)

Σωτηριάδης Σάββας (κιθάρα φλαμένκο 10)

Γουμπερίτσης Δημήτρης (ακουσικό μπάσο)

Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας (ηλεκτρικό μπάσο 13)

Μπουλγουρτζής Αλέξης (κρουστά)

Ψοφογιώργος Νίκος (τύμπανα)

Καπηλίδης Μιχάλης (τύμπανα 13)

Ατζέμης Δημήτρης (μπουζούκι 3,4,7,12-μπαγλαμά 4-μαντολίνο 9,13)

Κουτσούρας Παναγιώτης (μπουζούκι 6,8,10,11-μπαγλαμά 6,8-τζουρά 10)

Λεοντζάκος Δημήτρης (κλαρίνο)

Παπαδόπουλος Κοσμάς (κλαρίνο 13-μπάσο κλαρίνο)

Κεμανετζίδης Μπάμπης (κλαρίνο 6)

Τσούγκρας Κώστας (ακορντεόν 2,3,4,7)

Παπάζογλου Κωστής (φλογέρες)

Δράκος Φώτης (τρομπόνι)

Γεωργιάδης Παύλος (τούμπα)

Βραδέλης Βασίλης (κόρνο)

Σουσάμογλου Αντώνης (βιολί)

Γκουβέντας Κυριάκος (βιολί)

Μυσιρλής Τάσος (βιολοντσέλο)

Αγγουριδάκης Λευτέρης (σαντούρι)

Χατζημανώλης Μανώλης (τρομπέτα, φλικόρνο, ακ.κιθάρα)

Μαρκατόπουλος Δημήτρης (πιάνο, ακορντεόν, πλήκτρα)

Φωνητικά κάνουν οι:

Ρούλα Μανισάνου (4,6,8,10)

Δημήτρης Σταρόβας (6)

Θωμάς Σιώμος (13)

Μαρία Σεβαστή (3)

Μανώλης Χατζημανώλης

Ομολογώ πως με το πρώτο άκουσμα των τραγουδιών στην ζωντανή παρουσίασή τους έμεινα έκπληκτος. Ένας ολοκληρωμένος δίσκος έκανε την εμφάνισή του...Ένας δίσκος που, λες και την "κοπάνησε" από τη δεκαετία του '70 και κυκλοφόρησε 20 χρόνια μετά , με λιγάκι πιο εξελιγμένο ήχο...

Ένας δίσκος που θα μπορούσε να τον είχε γράψει ο Κουγιουμτζής, ο Λοίζος ή ο Βασίλης Δημητρίου...Αν θυμάμαι καλά , στην παρουσίαση είχε αναφερθεί πως τα τραγούδια αυτά τα είχε ακούσει και ο Μάνος Χατζιδάκις, ο οποίος ήθελε να τα κυκλοφορήσει στο "Σείριο"...Όμως τελικά δεν πρόλαβε...

Θυμάμαι χαρακτηριστικά αυτό που μου είπε ο παραγωγός του, ο Αχιλλέας Θεοφίλου, όταν τον πλησίασα για να τον συγχαρώ, που , επιτέλους, η εταιρεία του προχώρησε στην έκδοση ενός τέτοιου αξιόλογου δίσκου..."Είπαμε να κάνουμε και κάτι για την ψυχή μας ρε γαμώτο..." μου είπε χαρακτηριστικά...

Αργότερα είχα την τύχη να γνωρίσω καλύτερα τον Μανώλη, κυρίως με αφορμή τη συνεργασία μας στη συναυλία-αφιέρωμα στο Σταύρο Κουγιουμτζή στο Μέγαρο Μουσικής Θεσ/νίκης το Δεκέμβρη του 2001 και διαπίστωσα πως εκτός από σπουδαίος τραγουδιστής είναι πολύ καλό παιδί και εξαιρετικός άνθρωπος...

Οι συντελεστές του δίσκου σημειώνουν:

"Axιλλέα να'σαι καλά που μας έριξες στα βαθιά...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σ'όλους εκείνους που συμμετείχαν σ'αυτή τη δουλειά και σ'όσους βοήθησαν την ψυχή να τραγουδήσει. Αυτοί ξέρουν..."

Μανώλης Χατζημανώλης

"Φεγγαρομαζώματα...Τραγουδοσκορπίσματα...

Να'μαστε καλά και γι'άλλα."

Γιάννης Τσατσόπουλος

"Αυτoί που πήγανε σαφάρι στις ζούγκλες της Αφρικής και του Αμαζόνιου, στην επιστροφή τους, στόλισαν τους τοίχους των σαλονιών τους με τα κεφάλια των θυμάτων τους-τρόπαια της ΥΠΕΡδύναμής τους.

Κάποιοι έμειναν στο περιθώριο της ιστορίας χωρίς αποδείξεις του μεγαλείου τους.Κι είναι άδειοι οι τοίχοι της ζωής που κλείστηκαν.

Το κεφάλι μου δε χωράει εδώ (Μα κι αν χωρούσε δεν είμαι δα και η Λερναία Ύδρα! ) Γι'αυτό καταθέτω δέκα κομμάτια από τα μέρη της ψυχής, λάφυρα μαζεμένα από τα πεδία των μαχών, ταπεινή σπουδή στο θεό Εροτα (Έτσι κι αλλιώς όλοι κάνουμε λάθη).

Χρίστος Παπαδόπουλος

"Στη μνήμη του πατέρα μου Χρήστου"

Δημήτρης Μαρκατόπουλος

Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε lp & cd.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μια "παραγγελιά" του φίλου μου του Αντώνη στα "3 ρεμπέτικα για το Μέγαρο" μου δίνει το έναυσμα για να ξεκινήσω ένα μικρό πενθήμερο αφιέρωμα , σ'ένα από τα πρόσωπα του λαικού τραγουδιού που εκτιμώ ιδιαίτερα...Σ'έναν ακούραστο εργάτη του λαικού τραγουδιού....

Αναφέρομαι στον Αντώνη Ρεπάνη.

Ο Ρεπάνης γεννήθηκε το 1933 στο Περιστέρι της Αθήνας και από το 1958 μέχρι σήμερα ,υπηρετεί το λαικό τραγούδι, πότε σαν μουσικός, πότε σαν τραγουδιστής και άλλοτε ως συνθέτης...Θα θυμίσω μόνο τον θρυλικό "Παλιατζή" , τη "Διπρόσωπη", το "Ένας αητός γκρεμίστηκε" και δεκάδες άλλες μεγάλες επιτυχίες που φέρουν τη συνθετική υπογραφή του.Μνημειώδεις επίσης έχουν μείνει οι ερμηνείες του στην "Αρχόντισσα" και τις "Νύχτες μαγικές" του Τσιτσάνη αλλά και σε πολλά άλλα τραγούδια των μεγαλύτερων λαικών συνθετών.

Μπορεί ο Ρεπάνης να μην είχε τη μεγάλη φωνή του Καζαντζίδη ή του Μπιθικώτση...Είχε όμως μια ιδιαίτερη και μοναδική χροιά , με αποτέλεσμα φυσικά μοναδικές και ξεχωριστές ερμηνείες.

Το 1987 κυκλοφόρησε από την Emi μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συλλογή με 14 μεγάλες επιτυχίες του από τη δεκαετία του '60, με τίτλο "Οι μεγαλύτερες επιτυχίες Νο 2".

Τραγούδια που "έσκισαν" στην εποχή τους όπως το "Σταυροδρόμι" , το "Γιατί γλυκειά μου κλαις", "Το μπαγλαμαδάκι" ("Το ξεκρέμασα κι απόψε") και κάποια άλλα που έμειναν στη σκιά των άλλων μεγάλων επιτυχιών....

1)Στο σταυροδρόμι

(Β.Βασιλειάδη-Δ.Γκούτη)

2)Γιατί στα μάτια με φιλάς

(Στ.Μακρυδάκη-Δ.Γκούτη)

3)Όλος ο κόσμος με μισεί

(Μ.Μπακάλη-Κ.Βίρβου)

4)Η γυναίκα μου γκρινιάζει

(Θ.Δερβενιώτη-Ν.Καρανικόλα)

5)Έχω μια μεγάλη αγάπη

(Γιώργου Μητσάκη)

6)Εσύ γλυκειά μου μόνο

(Βασίλη Τσιτσάνη)

7)Το μπαγλαμαδάκι

(Μανώλη Χιώτη)

8)Γιατί γλυκειά μου κλαις

(Απόστολου Καλδάρα)

9)Σού'δωσα διαζύγιο

(Μάρκου Βαμβακάρη)

10)Βάλε μωρό μου χαιμαλί

(Μπάμπη Μπακάλη)

11)Θλιμμένο σούρουπο

(Γιάννη Παπαιωάννου)

12)Η Καλλιόπη απ'τη Γούβα

(Πάνου Πετσά)

13)Μου στέρεψες το δάκρυ μου

(Στέλιου Μακρυδάκη)

14)’νοιξε καλέ την πόρτα

(Αντ.Ρεπάνη-Μ.Τουτουντζή)

Υπεύθυνος παραγωγής αυτής της συλλογής που κυκλοφόρησε και σε cd είναι ο Δημήτρης Ράνιος.

Σήμερα ο Αντώνης Ρεπάνης συνεχίζει αεικίνητος, στα 75 του χρόνια, να παίζει και να τραγουδά στην "Αστροφεγγιά" , χαρίζοντας όμορφες στιγμές καλού λαικού τραγουδιού, κεφιού και διασκέδασης....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0