ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ

Εντυπώσεις από παλιές συναυλίες

206 posts in this topic

Πολλα λαθη... :blink: Συγγνωμη αλλα βιαζομαι... :wow::razz: Πειναωωω!!! :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για μια εξαιρετική συναυλία , την οποία λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω ;):music::music: θα γράψω σήμερα.Τώρα θα μου πείτε , "αφού δεν ήσουνα εκεί , τι θα γράψεις; :)

Eυτυχώς , μετά από κάποια χρόνια μια φίλη, μου παραχώρησε μια ερασιτεχνική (και με πολύ χαμηλής ποιότητας ήχο)ηχογράφηση κι έτσι πήρα μια ιδέα.

Η συναυλία έγινε στις 20 Μαίου 1991 στο Παλαί Ντε Σπορ της Θεσ/νίκης και ήταν αφιερωμένη στον Σταύρο Κουγιουμτζή .Τη διεύθυνση της ορχήστρας είχε ο ίδιος ο συνθέτης.Ξεκίνησε ο Μανώλης Χατζημανώλης με κάποια τραγούδια του Σταύρου και συνέχισε ο Νταλάρας. (αυτά τουλάχιστον έχει η κασέτα).

Κάποτε ο ΑΝΤ1 στο πρόγραμμά του ανακοίνωσε ότι θα προβάλλει

τη συναυλία αλλά δυστυχώς αυτό δεν έγινε ποτέ.

Παραθέτω τη λίστα με τα τραγούδια:

1)Το πρώτο περιστέρι (Μ.Χατζημανώλης)

2)Χάντρα στο κομπολόι σου (Μ.Χατζημανώλης)

3)Κάπου στα Πετράλωνα (Μ.Χατζημανώλης)

4)Ένας κόμπος η χαρά μου

5)Οι ελεύθεροι κι ωραίοι

6)Μη γυρεύεις ομορφιές

7)Τρελοί κι άγγελοι (Ντύλαν Τόμας)

8)Μ'έκοψαν με χώρισαν στα δυο

9)Δώσε μου το χέρι σου.

10)Έτσι ειν'οι ανθρώποι

11)Νά'μουν ο Μεγαλέξανδρος

12)Πού'ναι τα χρόνια

13)Το σακάκι μου κι αν στάζει

14)Κάπου νυχτώνει

15)Βασανάκι βασανάκι

16)Ήταν πέντε ήταν έξι

17)Κάποιος χτύπησε την πόρτα

18)Τώρα που θα φύγεις

19)Στα χρόνια της υπομονής

20)Όταν ανθίζουν πασχαλιές

21)Στα ψηλά τα παραθύρια

22)Ο ουρανός φεύγει βαρύς

23)Του κάτω κόσμου τα πουλιά

24)Όλα καλά

25)Μη μου θυμώνεις μάτια μου

26)Νά'τανε το 21

27)Το πουκάμισο το θαλασσί

28)Το πρώτο περιστέρι

29)Οι ελεύθεροι κι ωραίοι

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στην πραγματικά αξέχαστη συναυλία στο ΟΑΚΑ το 1983 αναφέρεται το παρακάτω post. Θα ήθελα να επισημάνω εκ των προτέρων ότι οι παρακάτω εμπειρίες δεν είναι από μένα την ίδια αλλά από ένα φίλο αυτής της κοινότητας, τον Γιώργο, όπου για τεχνικούς λόγους δεν είναι ,ακόμα τουλάχιστον, τυπικά μέλος της.Παρόλα αυτά αρκετά από τα μέλη τυχαίνει να τον γνωρίζουν. ;)

"Σεπτέμβρης του 1983.

Περιμένοντας μια συναυλία. Περιμένοντας μια συναυλία που καθιέρωσε το μουσικό μου τοπίο. Απογείωσε τις αισθήσεις και την ψυχή μου. Χάραξε το δρόμο που θα περπατούσα. Συναυλία του Γιώργου Νταλάρα. Μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν το είδωλό μου. Μετά έγινε ο δικός μου άνθρωπος ! Δεν ήμουν ο μόνος. Ήταν χιλιάδες κόσμος....

Αναγγελία της συναυλίας με γιγαντοαφίσες. Ανακοίνωση στις εφημερίδες για συμμετοχή του κόσμου στην κατάρτιση του προγράμματος. ’ρχισαν τα τηλεφωνήματα για παραγγελίες τραγουδιών σε κάποιο τηλέφωνο που είχε δημοσιεύσει το Έθνος τότε. Εγώ είχα επιμείνει στο τραγούδι "Μακριά απ'τα ψέματα". Δεν το είπε όμως, όπως και δεν το έχει πει μέχρι σήμερα.

Ήρθε το πρωινό απόκτησης εισιτηρίου. Ταμείο Φεστιβάλ Αθηνών Σταδίου & Βουκουρεστίου. Έχω ξεκινήσει πολύ πρωί, η αγωνία κορυφώνεται στην σκέψη ότι πριν από λίγες μέρες ο Σαββόπουλος είχε γεμίσει το ΟΑΚΑ. Τι θα κάνει ο δικός μου σκέφτηκα ? Φτάνοντας , ανατρίχιασα ... σμάρι ανθρώπων έχουν κυριεύσει τον χώρο γύρω από τα Ταμεία!!!! Η πιο γλυκιά ταλαιπωρία της ζωής μου! 4 εισιτήρια /άτομο! Απογοήτευση ...όλοι ζητούσαν από 10 εισιτήρια...

4 "μαγικά χαρτάκια" στα χέρια μου !!!!Πολύτιμος Θησαυρός!!!

Παρασκευή 29 του Σεπτέμβρη ! Ένα απίστευτο σφίξιμο στο στομάχι. Ξεκινώ μαζί με δυο φίλους από το σπίτι μου στο Γαλάτσι για το ΟΑΚΑ με τα πόδια. Στην διαδρομή απ'όλα σχεδόν τα σπίτια έρχονται τραγούδια του Γιώργου, μια μικρή ανεπίσημη συναυλία.... Περισσεύει ένα εισιτήριο, φτάνοντας το φωνάζω στον κόσμο. Με παρακαλούν ...τυχερό ένα κορίτσι! Τα μάτια της λάμπουν από ευτυχία!!! Με γρήγορα βήματα φτάνουμε στην κερκίδα .Ανεπανάληπτο θέαμα ! Χιλιάδες φωτάκια και αναπτήρες ... Εισαγωγή ορχήστρας 1ο τραγούδι "Θέλω να τα πω" , " Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια μου" (καινούριο τότε..) Η συγκίνηση του Γιώργου έκδηλη και ένας μικρός κόμπος στην φωνή του! Η ώρα περνά πολύ γρήγορα. Τα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο. Στην σκηνή Μπιθικώτσης, Λουκιανός, Πάριος και βέβαια η Χαρούλα!!! Θέλω να μείνω μέχρι το πρωί να μην τελειώσει Ποτέ!!! Είμαι υπερήφανος που το είδωλό μου έχει τόσους πιστούς ανθρώπους που τον λατρεύουν ! Αν τον άφηνες να πέσει από τον ουρανό χιλιάδες χέρια θα τον σήκωναν ψηλά, πολύ ψηλά εκεί που του αξίζει!

Έχω παρακολουθήσει δεκάδες συναυλίες του Γιώργου, όλες μαγικές. Αυτή η συναυλία όμως ήταν η ιδανική. Όχι γιατί ο Γιώργος τραγούδησε καλύτερα, αλλά γιατί εκείνη την μέρα εγώ και οι άλλοι καταλάβαμε ότι αυτός ο άνθρωπος ήρθε κοντά μας πολύ κοντά μας, έγινε η συντροφιά μας. Η καθημερινή μας τροφή και γνώση. Απο εκείνη την στιγμή δεν έχω την δύναμη ν'ακούσω κάτι άλλο. Έχω μείνει εκεί, έχω μείνει να ακούω μόνο την φωνή του, το απίστευτο παράπονο, την δύναμη, την τρυφερότητα και τον νταλκά του. Το βυζαντινό χρώμα του και την ελληνικότητά του!!! ".

:music::razz::razz:

Και για να είναι ολοκληρωμένη ,στο μέτρο του δυνατού, μια αφήγηση ακολουθούν τα τραγούδια της συναυλίας από τη ζωντανή μετάδοση του β'προγράμματος: (στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τον Θανάση Πολυμήχανο για την προσφορά του απο το πολύτιμο αρχείο του :rolleyes: )

1)Θέλω να τα πω

2)Εγώ θα σου μιλώ (απόσπασμα)

3)Ο τραγουδιστής

4)’νοιξα το συρτάρι μου

5)Χίλιες φορές

6)Αλάνα

7)Αθήνα

8)Αγάπη

9)Παραπονεμένα λόγια

Στη σκηνή βγαίνει ο Γ.Μπιθικώτσης

10)Ένα το χελιδόνι

11)’σπρη μέρα

12)Το στενό δρομάκι (σε τούτο το στενό)(μαζί με τον Νταλάρα)

Ο Μπιθικώτσης αποχωρεί

13)Συννεφιασμένη Κυριακή

14)Η αχάριστη

15)Νύχτες μαγικές

16)Πέντε χρόνια δικασμένος

17)Ο Ξέμαγκας (Βαρέθηκα τον αργιλέ)

18)’λλα μου λεν τα μάτια σου

19)Χαροκόπου 1942-53 (στις παράγκες)

20)Ένας αλήτης πέθανε

21)Πέφτεις σε λάθη

22)Χαιδάρι

23)Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι

24)Τα μάτια π'αγαπώ

Στη σκηνή ο Λ.Κηλαηδόνης

25)Βουλιαγμένη

26)Που βαδίζουμε κύριοι;

27)Το πάρτυ

Ο Κηλαηδόνης αποχωρεί

28)Ένας κόμπος η χαρά μου

29)Τώρα που θα φύγεις

30)Σαν σβησμένο καρβουνάκι

31)Νάτανε το 21

32)Το πουκάμισο το θαλασσί

33)Στα ψηλά τα παραθύρια

34)Πού'ναι τα χρόνια

35)Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω

36)Ήλιε μου σε παρακαλώ

37)Μη μου θυμώνεις μάτια μου

38)Κάποιος χτύπησε την πόρτα

39)Αχ χελιδόνι μου

40)Του κάτω κόσμου τα πουλιά

41)Ήταν πέντε ήταν έξι

42)Όλα καλά

43)’χ ο μπαγλαμάς

44)Η Σμύρνη

45)Μες στου Βοσπόρου τα στενά

46)Γιορτή ζειμπέκηδων

Στη σκηνή η Χάρις Αλεξίου

47)Όλα σε θυμίζουν

48)Τέλι τέλι, τέλι

Νταλάρας-Αλεξίου μαζί:

49)Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις

50)Αυτή η νύχτα μένει

51)Ο Δερβίσης και η ’ννα

H Αλεξίου αποχωρεί

52)Ξημερώνει

53)Κουβέντα μ'ένα λουλούδι

54)Κόκκινο τριαντάφυλλο

55)Ο μέτοικος

56)Η φαντασία

Στη σκηνή ο Γ.Πάριος

57) Θα με θυμηθείς

Σ'αυτό το σημείο στις 12 τα μεσάνυχτα το ραδιόφωνο διέκοψε την μετάδοση.

Τα υπόλοιπα τραγούδια είναι από τη βιντεοκασέτα που έχει αποσπάσματα και από τις δύο μέρες.

1)Εγώ ποτέ δεν αγαπώ

2)Ο πασατέμπος

3)Τι σου λέει η μάνα σου

4)Πάγωσε η τσιμινιέρα

5)Σαν μαγεμένο το μυαλό μου (με τον Γ.Πάριο)

6)Καλέ συ Παναγιά μου (με τον Πάριο και την Αλεξίου)

7)Τα θερινά σινεμά (με τον Πάριο , την Αλεξίου και τον Κηλαηδόνη)

8)Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόυ (Λ.Κηλαηδόνης)

9)Το γράμμα

10)Αναστενάζω βγαίνει φωτιά

11)Τώρα κλαις

12)Οι κυβερνήσεις πέφτουνε (παρουσίαση ορχήστρας)

13)Παραπονεμένα λόγια (Refrain)

14)O τραγουδιστής

:):razz:;);):music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γιώργο και Βιβή ευχαριστούμε για την αφήγηση.Χαρά μου που συνέβαλλα, έστω και στο ελάχιστο.

Απλά να συμπληρώσω με μια στιγμή που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση , ακούγοντας από το ραδιόφωνο τη συναυλία.

Έχουν τελειώσει τα "Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις" και "Αυτή η νύχτα μένει" .Η Αλεξίου αποχωρεί από τη σκηνή και η ορχήστρα ξεκινάει το "Ξημερώνει" των Θεοδωράκη-Τριπολίτη. Ο κόσμος παραληρεί και ζητά κι άλλα τραγούδια από το ντουέτο Νταλάρα -Αλεξίου.Οπότε ο Νταλάρας σταματά το "Ξημερώνει" και λέει :

"Αυτό είναι που λένε φωνή λαού" .

Στις κερκίδες πανζουρλισμός.Οπότε η Αλεξίου ξαναανεβαίνει στη σκηνή και λένε μαζί το "Ο Δερβίσης και η ’ννα" στο οποίο η Αλεξίου έκανε κι ένα λάθος στους στίχους της β'στροφής.

Να μην ξεχάσω να σημειώσω ότι την ραδιοφωνική μετάδοση της συναυλίας έκανε ο Γ.Παπαστεφάνου.

:);):music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γιώργο, Βιβή, Θανάση... ευχαριστούμε... Μόνο αυτό μπορώ να πω μετά απ'όσα διάβασα...

Τελικά, Βιβή, άξιζε η αναμονή για το κείμενο του Γιώργου! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σήμερα θα ταξιδέψουμε για λίγο νοερά μέχρι την Κατερίνη.Λίγα,σχετικά, χρόνια πριν, τον Ιούλιο του 1998, σε μια από τις συναυλίες της περιοδείας του Γ.Νταλάρα, με την Ελ.Τσαλιγοπούλου, τον Μ.Φραγκούλη και την μικρή , τότε, Αντιγόνη Ψυχράμη.

Το Εθνικό στάδιο Κατερίνης, όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν κατάμεστο.Η κερκίδα απέναντι από τη σκηνή δηλαδή.Η επιτυχία των εμφανίσεων στην Ιερά Οδό τον χειμώνα , είχε και συνέχεια εκείνο το καλοκαίρι σε όλη την Ελλάδα.

Η συναυλία ξεκίνησε .Στο πρώτο κομμάτι κάποιες μικρές "εκρήξεις" ακούστηκαν από τα ηχεία του γηπέδου :) , ευτυχώς όμως χωρίς συνέχεια.Εκείνη τη χρονιά λες και κάποια κατάρα είχε πέσει με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται πολλά προβλήματα στις ηχητικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, με αποκορύφωμα τη συναυλία της Σίβηρης για την οποία θα γράψω αύριο.

Το πρόγραμμα της συναυλίας είχε ως εξής:

1)Xάρτινο το φεγγαράκι (Α.Ψυχράμη)

2)Oρχηστρικό

3)Luna Rossa

4)Νύχτα

5)Σου άξιζε μια καλύτερη αγκαλιά

6)Τα βεγγαλικά σου μάτια

7)Τι πάθος

8)Μικρή πατρίδα

9)Του έρωτα

10)Με λένε Πόπη (με την Α.Ψυχράμη)

11)Αρζεντίνα (Ε.Τσαλιγοπούλου)

12)Έλα πάρε μου τη λύπη (Ε.Τσαλιγοπούλου)

13)Τζιβαέρι (Ε.Τσαλιγοπούλου)

14)Να μ'αγαπάς (Ε.Τσαλιγοπούλου)

15)Con te partiro (με τον Μ.Φραγκούλη)

16)Νότος (με τον Μ.Φραγκούλη)

17)Όμορφη πόλη (με τον Μ.Φραγκούλη)

18)Canzone arrabbiata (με τον Μ.Φραγκούλη)

19)Granada (με τον Μ.Φραγκούλη)

20)Caruso (με τον Μ.Φραγκούλη)

21)Θάλασσα πλατειά (Μ.Φραγκούλης)

22)Στην αγορά του Αλ Χαλίλι (Ε.Τσαλιγοπούλου)

23)Φτερωτό μου τραγουδάκι (Ε.Τσαλιγοπούλου)

24)Λιμάνι (Ε.Τσαλιγοπούλου)

25)Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν

26)Κι αν σε θέλω

27)Αν υπάρχει λόγος

28)Το πεπρωμένο

29)Καράβια στη στεριά

30)Ξένος για σένανε κι εχθρός

31)Εσένα δεν σου άξιζε αγάπη (με την Ε.Τσαλιγοπούλου)

32)Στων αγγέλων τα μπουζούκια (με την Ε.Τσαλιγοπούλου)

33)Καλή τύχη

34)Φύγε κι άσε με (Ε.Τσαλιγοπούλου)

35)Το γράμμα

36)’λλα μου λεν τα μάτια σου

37)Σάλα σάλα (Ε.Τσαλιγοπούλου)

38)Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω

39)Γιορτή ζειμπέκηδων

40)Μη μου θυμώνεις μάτια μου (Όλοι)

41)Μήλο μου κόκκινο (Όλοι)

Διάλεξα μια συναυλία αυτής της περιόδου, γιατί η συγκεκριμένη συνεργασία και περίοδος συναυλιών , όπως επίσης και αυτή με τον Ανδρεάτο και την Ασλανίδου, ήταν οι πιο αγαπημένες τα τελευταία χρόνια , από τότε δηλαδή που ξεκίνησαν οι εμφανίσεις στην Ιερά Οδό κλπ.

(Εννοώ φυσικά περιόδους συνεχών εμφανίσεων και όχι μεμονωμένες συναυλίες σε Μέγαρο, Ηρώδειο κλπ).

;):music::music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

29 Σεπτεμβρίου λοιπόν σήμερα και θα γράψω για μια «πανηγυρική» συναυλία. :D Μια συναυλία που δεν τέλειωσε ποτέ. :huh:

1η Αυγούστου στο αμφιθέατρο Σίβηρης Χαλκιδικής.Συναυλία Γ.Νταλάρα-Ε.Τσαλιγοπούλου-Μ.Φραγκούλη.

Εκείνο το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε καθόλου καλά.Τον Ιούνιο σε μια προγραμματισμένη συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στον ίδιο χώρο , ανακοινώθηκε ότι εκτός των άλλων θα τραγουδούσαν και ο Γ.Νταλάρας με τον Αλ.Ιωαννίδη.Τελικά την ώρα που ο εκφωνητής παρουσίαζε τους τραγουδιστές ,ανακοίνωσε ότι οι συγκεκριμένοι καλλιτέχνες δεν θα συμμετείχαν τελικά... :blink: :mad:

Στην Κατερίνη , είχαμε στην αρχή τις «εκρήξεις»στα ηχητικά (όπως έγραψα και χθες).Λίγες μέρες μετά στη Μονή Λαζαριστών στη Σταυρούπολη , στο πρώτο τραγούδι έπεσε το ρεύμα.Ευτυχώς ήταν στιγμιαίο.Στην Κέρκυρα απότι έμαθα εκ των υστέρων πήραν τηλέφωνο για βόμβα με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η συναυλία. :music:

Οπότε ήρθε κι η Σίβηρη «και το γλυκό έδεσε».

Από νωρίς είχαν πάρει τηλέφωνο για βόμβα στο χώρο του θεάτρου με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί με τα λαγωνικά τους να αλωνίσουν το θέατρο.Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι η ώρα έναρξης που αναγράφονταν στα εισιτήρια ήταν διαφορετική με τις αφίσες (αλλού έλεγε 9 μμ-αλλού 9:30 μμ )με αποτέλεσμα ο κόσμος να μπερδευτεί.

Την παρακάτω σκηνή την περιγράφω όπως την είδα με τα μάτια μου.Κατά τις 8:30 μμ έφτασε στο θέατρο ο Νταλάρας με τον Φραγκούλη.Ήταν από πριν για πρόβα κι έφυγε για να πάει στο ξενοδοχείο να ετοιμαστεί. Η κεντρική πόρτα από την οποία έπρεπε να μπει το αυτοκίνητο ήταν αποκλεισμένη από άλλα άσχετα αυτοκίνητα που είχαν παρκάρει , αφού οι υπεύθυνοι του θεάτρου δεν μερίμνησαν , έτσι ώστε να παραμείνει ανοιχτή. Ήδη έξω από την πόρτα ήταν συγκεντρωμένοι χιλιάδες κόσμος.Ο Νταλάρας παρακάλεσε τους υπεύθυνους για να μπει με κάποιο τρόπο , αλλά εκείνοι του αρνήθηκαν, :blink: :blink: :blink: με αποτέλεσμα να χρειαστεί να διανύσει με τα πόδια την απόσταση μέχρι το θέατρο.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η συναυλία ναρχίσει γύρω στις 9:45μμ και αφού ο κόσμος που ήξερε για τις 9μμ είχε ήδη αρχίσει να εξαγριώνεται.

Η ορχήστρα ξεκίνησε με την Αντιγόνη Ψυχράμη και το «Χάρτινο το φεγγαράκι» για να περάσει στη συνέχεια σένα ορχηστρικό και στο Luna Rossa.

Στη συνέχεια είχαμε τον χαιρετισμό του Γ.Νταλάρα στο κοινό του θεάτρου ο οποίος ολοκληρώθηκε με πολλές διακοπές από το κοινό

«Καλησπέρα σας

Καθυστερημένη την καλησπέρα μου

Έχετε ακούσει ένα παλιό ανέκδοτο που κυκλοφορούσε;αυτό με την Κατίνα Παξινού και την .πως τη λένετην Σπερά-πως είπατε; Τη Μάγια Μελάγια , ναι ακριβώς, αυτό έγινε κι εδώ απόψε .

Ήμουν έξω εκεί, πριν από μισή ώρα περίπου. «δεν μπορείτε , μου λέει , κύριε Νταλάρα να περάσετε». :blink: :blink: :blink:

Λέω , «κάντε μου μια χάρη, κάπως, μήπως γλιστρήσω πουθενά», :blush::confused: -«δεν γίνεται , απαγορεύεται».-«ε, πως θαρχίσει η παράσταση; :huh: :blink: :mad: -δεν ξέρω , δεν ξέρω , πάτε με τα πόδια»

Ήρθα λοιπόν με τα πόδια , καθυστέρησα δέκα λεπτά , όχι παραπάνω, όχι όχι δεν είναι ψέματα, εγώ καθυστέρησα δέκα λεπτά, όση ώρα έκανα απόκει μέχρι εδώ, ίδρωσα κιόλας, όχι ότι...μπορώ να κάνω αυτή τη διαδρομή άλλες τριάντα φορές.Αλλά αυτό το αίσχος που είπατε να το επικυρώσω κι εγώ , αν θέλετε και για άλλους λόγους.Είπαμε όταν βλέπουμε κόσμο, να μην τρελαινόμαστε, ξέρετε που πάει αυτό έτσι; Αυτός ο χώρος ο πολύ όμορφος χώρος εδώ, χρειάζεται και μια άλλου είδους αντιμετώπιση κι οργάνωση.Δεν γίνεται ότανκαταρχήν γιατί αφήνετε τόσο κόσμο να μπαίνει μέσα αφού το θέατρο χωράει 4000; Τι σημαίνει να μπαίνει άλλος 2000 κόσμος; Eμείς ερχόμαστε με τόσο καλή διάθεση να τραγουδήσουμε , να σας δούμε, να μιλήσουμε, να ξαναθυμηθούμε , αν θέλετε να ξαναγαπηθούμε, αλλά μαυτές τις συνθήκες, ε.

Το λέω αυτό τώρα για να το ξορκίσω, γιατί σε λίγο που θαρχίσουν τα τραγούδια, δεν θα τα θυμόμαστε αυτά, αλλά μη νομίζετε ότι δεν βλέπουμε και δεν ακούμε και δεν μας επηρεάζουν. Είμαστε τόσο ευαίσθητοι όσο κι εσείς, έτσι δεν είναι;

Λοιπόν θέλω όμως να σας πω και κάτι ευχάριστο, εντάξει αυτό σε λίγο θα τελειώνει.

Αυτή η διαδρομή φέτος είχε πολλές εκπλήξεις και πρέπει να σας πω ότι ήταν ευχάριστες εκπλήξεις.Παίξαμε στην Ολυμπία, σένα νέο θέατρο εκπληκτικό και πήραμε τις καλύτερες εντυπώσεις, στο Ρίο σε μια ίσως απαυτές τις ξεχωριστές εκδηλώσεις , παίξαμε στη Νέα Ορεστιάδα , σε πολλές χιλιάδες κόσμο .

Εκεί στο ποτάμι παίξαμε χθες ,στο Νεστόριο, και μουρθε έτσι αυθόρμητα από μέσα μου μια εικόνα, όταν εμείς και οι συμπατριώτες μας εκεί στο κράτος των Αθηνών κοιμόμαστε, στα σύνορα ο κόσμος ξενυχτάει , ξαγρυπνάει κι αυτό έχει μεγάλη σημασία.Όταν λέω στα σύνορα εννοώ, όλες αυτές τις περιοχές που για κάποιους λόγους και οι τόποι αλλά και οι άνθρωποι είναι ξεχασμένοι για πολλά χρόνια. Νάστε καλά που με την παρουσία σας, έστω και με μερικές δυσκολίες στηρίζετε αυτές τις προσπάθειες κι αυτά τα φεστιβάλ.Nα ξέρετε ότι αυτά είναι δουλειά δύο υπουργείων πολιτισμού , όχι ενός.

Ναστε καλά λοιπόν που ήρθατε κι απόψε , η Ελένη , ο Μάριος, το νέο μας απόκτημα, η μικρή Αντιγόνη που υποδύεται την Πόπη, ο Γιώργος Ανδρέου και τα παιδιά της ορχήστρας, σας χαιρετούμε , σας ευχαριστούμε που ήρθατε και θέλουμε να σας ζητήσουμε μια μεγάλη χάρη.Να τραγουδήσετε τόσο καλά, όσο τραγουδάνε όλοι αυτοί οι φίλοι που έρχονται όλες αυτές τις μέρες σαυτές τις συναυλίες και μας παίρνουν την ψυχή.Καλή ακρόαση.

:confused::rolleyes:

Ακολούθησαν τα «Νύχτα» και «Σου άξιζε μια καλύτερη αγκαλιά» .Στη συνέχεια ξεκίνησε «Τα βεγγαλικά σου μάτια», ώσπου στο τελευταίο μέρος του τραγουδιού κι ενώ ο Νταλάρας παρακινεί τον κόσμο να τραγουδήσει λέγοντάς του «Μην ντρέπεστε...» γίνεται το αναπάντεχο. ΒLACKOUT.

:confused::what::confused: Σκοτάδι παντού . :confused::confused::confused: Το μόνο φως που υπήρχε στο θέατρο ήταν από το φεγγάρι ,από τους αναπτήρες και από τον πάγκο με τα ποπ-κορν που δούλευε με γεννήτρια , έξω απτο θέατρο.Ο Δήμαρχος Κασσανδρείας ανακοινώνει:

«σε ολόκληρη την περιοχή και οι παραλίες οι γειτονικές δεν έχουν ρεύμα, έχουν blackout, το ξαναλέω»

Στο θέατρο επικρατεί ένας ψιλοπανικός, ώσπου στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Νταλάρας:

«Κάντε λίγη ησυχία να μπορέσω να σας πω δυο λόγια Πολύ λυπάμαι που φτάσαμε σαυτό το σημείο υπάρχει.μόλις πριν από λίγα δευτερόλεπτα.»(το κοινό διακόπτει συνέχεια, η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη).

«Όχι μόνο , ακούστε, το θέατρο δεν έχει όχι μόνο τηλεβόα αλλά δεν έχει ούτε φώτα ανάγκης αν χρειαστεί να φύγετε τώρα, μια γεννήτρια χρειάζεται και πρέπει να είναι εδώ.για την επόμενη φορά..Να σας πω τώρα δυο λόγιαΜέχρι τώρα περιμένω κι εγώ όπως κι εσείς ..

Είναι ήδη αργά, έχετε μικρά παιδιά και μάλλον πρέπει να φύγετε, αυτή είναι η δική μου άποψη, μέχρι τώρα, δεν έχουμε επίσημη ακόμα είδηση, για το αν θαρθει ή όχι το ρεύμα.Μόλις πριν από λίγα δευτερόλεπτα μούπαν το εξής, σας το λέω όπως ακριβώς έγινε γιατί κανένας αρμόδιος δεν έρχεται να σας μιλήσει κι αισθάνομαι υπεύθυνος γιαυτό.Αν σε δέκα λεπτά με ένα τέταρτο ,έχετε την υπομονή να περιμένετε, δεν έρθει το ρεύμα, σας συμβουλέυω σιγά σιγά να φύγετε .Να προσέξετε γιατί είναι σκοτάδι, κανένας απτους αρμόδιους δεν έχει έρθει να μου πει ούτε καν εμένα αν θέλει να συνεχίσουμε ή όχι»

Όπως και έγινε .Σε λίγη ώρα πήραμε σιγά σιγά το δρόμο της επιστροφής μέσα στη νύχτα.Πραγματικά σε όλη τη Χαλκιδική υπήρχε συσκότιση.Την επόμενη ακολούθησαν μηνύσεις εκατέρωθεν για διάφορα διαδικαστικά θέματα , για τα οποία βέβαια δεν είναι ούτε η ώρα ούτε ο χώρος κατάλληλος να αναλυθούν.Η ουσία είναι ότι μετά από 3 χρόνια τον Ιούλιο του 2001 όλες οι παρεξηγήσεις λύθηκαν , οι μηνύσεις ακυρώθηκαν και ο Νταλάρας , αυτή τη φορά με τον Χ.Θηβαίο πραγματοποίησε μια μεγάλη συναυλία στον ίδιο χώρο

Γιαυτή τη συναυλία όμως θα τα πούμε μιαν άλλη φορά

:confused::confused::confused:

Share this post


Link to post
Share on other sites
1η Αυγούστου στο αμφιθέατρο Σίβηρης Χαλκιδικής.Συναυλία Γ.Νταλάρα-Ε.Τσαλιγοπούλου-Μ.Φραγκούλη....

Η ουσία είναι ότι μετά από 3 χρόνια τον Ιούλιο του 1991 όλες οι παρεξηγήσεις λύθηκαν , ........

Θανάση,πολύ συγκλονιστικά αυτά που έγραψες!

Σε ποια χρονιά αναφέρεσαι;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θανάση από τις πιο λεπτομερείς περιγραφές στο "ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΑΛΙΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ !!!!" :D

Πραγματικά μας μετέφερες μέσα στο ίδιο το θέατρο .... :music:

και ας μην ήταν από τις πιο ευχάριστες στιγμές, ήταν όμως μια διαφορετική εμπειρία !!!!

Αναμένουμε με αγωνία τις υπόλοιπες που υποσχέθηκες και εύχομαι να μας κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον !!! :confused:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάντως ας ήμουνα εκει να μας μίλαγε τόση ώρα και ας μην άκουγα συναυλία. :D:D:D;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ακόμα έχω το απόκομμα του εισιτηρίου και το φέϊγ-βολάν από κείνη τη συναυλία. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά αφού ήταν η πρώτη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα που θα έβλεπα. Ήταν η πρώτη φορά που θα είχα απέναντι έναν τραγουδιστή που λάτρευα!

Τρίτη 31 Αυγούστου 1982, Εθνικό Στάδιο Λιβαδειάς , ώρα 9:00 μ.μ.

«ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΠΕΦΤΟΥΝΕ ΜΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕΝΕΙ»

Γ.Νταλάρας

Μαργαρίτα Ζορμπαλά

& η Γλυκερία

9 μελής ορχήστρα

Μόλις πληροφορήθηκα το γεγονός τρέλανα τους δικούς μου για να τους καταφέρω να με πάνε στη συναυλία (όντας μικρός). Φυσικά και τα κατάφερα!

Η αγωνία μου ήταν απερίγραπτη! Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή! Φτάνοντας στο στάδιο αντίκρισα ένα τεράστιο πλήθος που ζητούσε να μπει!!! Δε νομίζω να έχει ξανασυμβεί αυτό σαυτή την πόλη! Μπαίνοντας στο στάδιο όλες οι κερκίδες ήταν ασφυκτικά γεμάτες και η μόνη λύση ήταν να μας πάνε στον αγωνιστικό χώρο κι κόσμος έρχονταν και τελειωμό δεν είχε! Η συναυλία άρχισε με καθυστέρηση 40 περίπου λεπτών λόγω κοσμοσυρροής!

Με το που βγήκε ο Γιώργος έγινε ΠΑΝΙΚΟΣ! «Έπεσε» το στάδιο!!!

Η συναυλία ξεκίνησε με το τραγούδι του Α.Πάνου «Θέλω να τα πω». Στη συνέχεια ο Γιώργος εξέφρασε τον εντυπωσιασμό του για την πρωτοφανή κοσμοσυρροή αφού δήλωσε ότι πρώτη φορά ερχόταν στην πόλη αυτή ! Η παράσταση ήταν μια αναδρομή στο ελληνικό τραγούδι και είχε παρουσιαστεί τον χειμώνα στη Αθήνα. Στην παράσταση προβάλλονταν και σλάιτς! Μαζί με τον Γιώργο , η Μαργαρίτα Ζορμπαλά και η «καινούρια» -τότε Γλυκερία αμέσως μετά τη μεγάλη επιτυχία με τα «Σμυρνέικα».

Ακούστηκαν τραγούδια σμυρνέικα , ρεμπέτικα , λαϊκά & έντεχνα!

Κάποια τραγούδια που θυμάμαι από κείνη τη βραδιά με τον Γιώργο: «Ζεϊμπέκικο» του Σαββόπουλου (Νταλάρας-Γλυκερία), «Αντιλαλούνε οι φυλακές» , «Χαϊδάρι», «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι», «Γλυκά μου μάτια», «Το τραμ το τελευταίο» (μαζί με τη Γλυκερία), «Συννεφιασμένη Κυριακή» , «Το πέλαγο είναι βαθύ», «Στις φάμπρικες της Γερμανίας», «Το ψωμί της ξενιτιάς» , «Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις»και τα τραγούδια δεν είχαν τελειωμό!

Η βραδιά κύλησε γεμάτη από τις μελωδίες του Γιώργου που εκείνος έκανε ότι μπορούσε για να μας ευχαριστήσει! Φανταστείτε εικόνες του κόσμου όπως στα «Τραγούδια της φωτιάς» του Ν.Κούνδουρου. Οι κερκίδες πάλλονταν αλλά εμείς που ήμασταν στον αγωνιστικό χώρο είχαμε σχετική ελευθερία κινήσεων έτσι εγώ μαζί μ έναν ξάδερφό μου φτάσαμε κοντά στη σκηνή και φυσικά κοντά στον Γιώργο!

Ακόμα θυμάμαι ατόφιες εικόνες από την παράσταση με τα σλάϊτς και τα φώτα που φάνταζαν στα παιδικά μου μάτια ΜΑΓΙΚΑ!

Από τότε παρακολούθησα πολλές συναυλίες του Νταλάρα , αλλά αυτή η πρώτη έχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μουτην παιδική!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θυμάσαι, Θανάση, και την κουστωδία του δημάρχου με τους παρατρεχάμενούς του στο FIX τον Μάρτη του 2001; Αργότερα μάθαμε πως είχαν έρθει για να του ζητήσουν συγγνώμη. Έτσι απέσυρε ο Νταλάρας τις μηνύσεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites

13 Απριλίου 1998.Μεγάλη Δευτέρα . Στο Παλαί ντε σπορ της Θεσ/νίκης παρουσιάζεται-επιτέλους- το έργο του Σταύρου Κουγιουμτζή «Ύμνοι Αγγέλων σε ρυθμούς ανθρώπων».Και λέω επιτέλους γιατί από το 1997 , τη χρονιά δηλαδή που η Θεσσαλονίκη ήταν Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης , ο Σταύρος Κουγιουμτζής είχε ζητήσει και ήθελε το έργο αυτό να πρωτοπαρουσιαστεί στη γενέτειρά του, αλλά «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».Η Πολιτιστική Πρωτεύουσα είχε σημαντικότερες παραγωγές να παρουσιάσει.

Εν πάσει περιπτώσει με ιδιαίτερη κατάνυξη , το κοινό της Θεσ/νίκης γέμισε ασφυκτικά και αυτή τη φορά το Παλαί ντε σπορ. Αν και ο χώρος δεν ήταν ο καλύτερος δυνατός για μια συναυλία μένα τέτοιο έργο ,όλοι οι συντελεστές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό , έτσι ώστε να καλυφθούν όσο περισσότερο ήταν δυνατό , οι αδυναμίες του χώρου.

Το συγκεκριμένο έργο το ξέρετε όλοι.Ότι και να γράψω λοιπόν είναι περιττό.Η μόνη διαφορά με τις παραστάσεις της Αθήνας ήταν ότι στο ρόλο του αφηγητή , αντί για τον Δημήτρη Καταλειφό ήταν ο ηθοποιός του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος Δημήτρης Καρέλλης.

Το κοινό ιδιαίτερα συγκινημένο παρακολούθησε το πρώτο μέρος της συναυλίας.

Στο δεύτερο μέρος παρουσιάστηκαν μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια του Στ.Κουγιουμτζή.

1)Το πρώτο περιστέρι

2)Κάπου νυχτώνει

3)Μέκοψαν με χώρισαν στα δυο

4)Ήταν πέντε , ήταν έξη

5)Του κάτω κόσμου τα πουλιά

6)Πώς να σε πάρω (Αιμ.Κουγιουμτζή)

7)Στα χρόνια της υπομονής (Αιμ.Κουγιουμτζή-Γ.Νταλάρας)

8)Όταν ανθίζουν πασχαλιές

9)Δίψασα στην πόρτα σου (Αιμ.Κουγιουμτζή-Γ.Νταλάρας)

10)Τρελοί κι άγγελοι (Ντύλαν Τόμας)

11)Ο ουρανός φεύγει βαρύς

12)Πουναι τα χρόνια

13)Όλα καλά

14)Μη μου θυμώνεις μάτια μου

Στο σημείο αυτό συνέβη κάτι το φοβερό.Στην πρώτη στροφή και πριν ακόμα ο Νταλάρας ανοίξει το στόμα του , άρχισε να τραγουδάει το κοινό από μόνο του. Φανταστείτε 5-6000 κόσμος Ο Νταλάρας τραγούδησε στη δεύτερη στροφή

15)Ένας κόμπος η χαρά μου

16)Το κόκκινο φουστάνι (Αιμ.Κουγιουμτζή)

17)Οι ελεύθεροι κι ωραίοι.

Έχω νοσταλγήσει αυτές τις συναυλίες.Τοχω ξαναπεί.Κι ας υπήρχαν ένα σωρό ατέλειες. Αυτό το κλίμα δυστυχώς δεν έχει επαναληφθεί, ούτε στα μεγαλύτερα μαγαζιά, ούτε στα μεγαλύτερα μέγαρα

Share this post


Link to post
Share on other sites
...Εν πάσει περιπτώσει με ιδιαίτερη κατάνυξη , το κοινό της Θεσ/νίκης γέμισε ασφυκτικά και αυτή τη φορά το Παλαί ντε σπορ. Αν και ο χώρος δεν ήταν ο καλύτερος δυνατός για μια συναυλία μένα τέτοιο έργο ,όλοι οι συντελεστές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό , έτσι ώστε να καλυφθούν όσο περισσότερο ήταν δυνατό , οι αδυναμίες του χώρου.

...

Έχω νοσταλγήσει αυτές τις συναυλίες.Τοχω ξαναπεί.Κι ας υπήρχαν ένα σωρό ατέλειες. Αυτό το κλίμα δυστυχώς δεν έχει επαναληφθεί, ούτε στα μεγαλύτερα μαγαζιά, ούτε στα μεγαλύτερα μέγαρα

Η συγκεκριμένη δεν ήταν συναυλία,ήταν Θεία Λειτουργία.Θέλω να τονίσω ιδιαιτέρως τις ακουστικές αδυναμίες του Παλαί ντε Σπόρ.Ο χώρος μόνο για συναυλίες τέτοιου είδους δεν έκανε,οπότε έπρεπε να βελτιωθεί η ακουστική του σχεδιάζοντας τ'αντίστοιχα μουσικά αντίβαρα.Είχα την τύχη να συμμετάσχω στην διαδικασία και το αποτέλεσμα στην κονσόλα του ήχου που είχε αναλάβει το τμήμα ηλεκτρακουστικής του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης .Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε Μέγαρο Μουσικής στη Θεσσαλονίκη...

Δυστυχώς αυτή η Θεία Λειτουργία δεν επαναλήφθηκε.'Οποιος βρέθηκε εκεί τη νοσταλγεί.Το καλύτερο μαγαζί δεν μπορεί να δημιουργήσει την ατμόσφαιρα εκείνης της βραδιάς στο Παλαί ντε Σπόρ.

-John

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρασκευη 30 Σεπτεμβριου 1983. Η Αθηνα ειχε ηδη απο πολλες μερες γεμισει με αφισσες: Ητελευταια συναυλια του καλοκαιριου. Που σημαινε οτι το μουσικο ταξιδι που ειχε αρχισει απο τον Ορφεα, συνεχιστικε με περιοδεια σ'ολη την Ελλαδα(αν δεν κανω λαθος και στο εξωτερικο), εφτανε στο τελος του στο Ολυμπιακο Σταδιο. Σαν να την βλεπω μπροστα μου την καταχωρηση στις εφημεριδες με την υπογραφη του Γιωργου να φτιαξουμε μαζι το προγραμμα της συναυλιας(δυστυχως δεν κρατησα αποκομα, ο βλαξ!! :blink: ).Γενικως επικρατουσε μια αναστατωση. Για να πω την αληθεια ουτε μια στιγμη δεν μου περασε απο το μυαλο οτι μπορει να μην γεμισει το Σταδιο, να μην παει κατι καλα κλπ. Του ειχα παντα εμπιστοσυνη. Η μονη μου αγωνια ηταν(ή μαλλον αρχισε να γινεται) τα εισιτηρια...Βλεπετε ξυπνησα αργα, και αποφασισα να παω(μαζι με μια φιλη μου) για εισιτηρια τελευταιες μερες(ημουν ακομη μικρη κι αθωα, :lol: δεν ηξερα τι με περιμενε... :confused: )Μετα απο καποιες αποτυχημενες προσπαθειες στα ταμεια του Φεστιβαλ Αθηνων και στην πλατεια Κλαυθμωνος, την Παρασκευη το πρωι ειπαμε να δοκιμασουμε την τυχη μας και στο Ολ. Σταδιο.Φυσικα ατυχησαμε(μιας κι οπως μαθαμε αργοτερα τα εισιτηρια ειχαν εξαντληθει απο την Τεταρτη!! :blink: ).Στο εκδοτηριο του Σταδιου ομως μας ειπαν πως θα γινει και δευτερη συναυλια. Πραγματι οταν γυρισαμε σπιτι το ακουσα στο ραδιο, και πεταξα απο τη χαρα μου, γιατι μεταξυ μας, δεν το ειχα πολυπιστεψει. Το εκδοτηριο στην Ομονοια(μπροστα απο το ΝΕΟΝ)ανοιγε στις 5, εμεις ημασταν απο τις 4 παρα 10 εκει...(δεν την ξαναπαταγα, :razz: αυτα τα λαθη γινονται μονο μια φορα!!! :music: ) Οταν (επιτελους) πηρα τα εισιτηρια στα χερια μου...χρειαζεται να πω πως ενοιωσα; δεν νομιζω... :razz: Απ' οτι ακουσα αργοτερα τα εισιτηρια και της δευτερης βραδιας, εξαφανιστηκαν κυριολεκτικα μεχρι το Σαββατο το μεσημερι.... :blink: Την συναυλια της Παρασκευης την ακουσα στο ραδιο και την ηχογραφησα. Τον Παριο να ευχεται στον Γιωργο('' κι επειδη χθες ο Γιωργος ειχε τα γενεθλια του να τον χαιρεται πρωτα η μανα του και μετα ολοι εσεις'' :music: ) τον ακουσα στο ραδιο. Και περιμενα(τις ωρες μετρουσα για την ακριβεια :lol: ) την Δευτερα... Το τι εγινε δεν περιγραφεται...80.000 κοσμος μεσα στο Σταδιο και γυρω στις 20.000 απ'εξω, και τα δυο βραδυα. Ειχα ακουσει τοτε (δεν ξερω αν ειναι ετσι ή οχι) οτι το διημερο που μεσολαβησε εψαχνε ολο το Σταδιο για να βελτιωσει οσο γινοταν περισσοτερο τον ηχο... Οταν, επιτελους εφτασε η Δευτερα ημουν υπ'ατμον απο το πρωι... :D Η συναυλια ξεκινουσε στις 9, εμεις ειχαμε παει απο τις 7!!!Σιγα τ'αυγα θα μου πειτε, τωρα παω απο τις 6!! :lol: Ειπαμε ημουν μικρη, δεν ηξερα... :lol: Ηταν η πρωτη φορα... :rolleyes: Μονο εμεις και οι αστυνομικοι ημασταν!! :lol: :lol: Μ'επιασε δεος, το Σταδιο ειναι τεραστιο οταν ειναι αδειο...(οταν βεβαια γεμισε και δεν ξεχωριζαν ουτε οι διαδρομοι αναμεσα στις θεσεις μ'επιασε μεγαλυτερο δεος...) Ο κοσμος αρχισε να ερχεται σιγα-σιγα :music: θυμαμαι εναν τυπο μεγαλοσωμο που εφερε ενα βαρελακι(!!!) μπυρα και ανεβηκε ψηλα στην κερκιδα(οι θεσεις μας ηταν στην πανω θυρα, διπλα στην οθονη). Λετε να ηταν ο ιδιος μ'εκεινον τον τυπο του Ορφεα; :lol: Στο κεντρο του σταδιου ξεχωριζε η σκηνη που περιστρεφοταν. Οταν βγηκε ο Γιωργος στη σκηνη, δεν αντεξα, τα εμπηξα(και τωρα με το ζορι κρατιεμαι... :blush: ) η συναισθηματικη φορτιση ηταν πολυ μεγαλη...το περιμενα βλεπετε χρονια.... Τον θυμαμαι να κοιταει γυρω-γυρω συγγινημενος να το πω, απορημενος να το πω, τα δικα του λογια παντως ηταν''δεν το πιστευω αυτο που βλεπω νομιζω πως καποιος θα με σκουντησει και θα ξυπνησω...'', εμενα να λεω στη φιλη μου''να παω;'' :lol: και αμεσως μετα καταιγισμο χειροκροτηματων. Ηατμοσφαιρα δεν περιγραφεται, οσοι εχετε δει την κασσετα μπορειτε να καταλαβετε καπως το τι επικρατουσε...Στιγμες μονο μπορω να θυμηθω αυτη την ωρα. Οπως στο τραγουδι''φερτε μου να πιω το ακριβοτερο πιοτο, εγω πληρωνω τα ματια π'αγαπω...'' που κοντευε να πεσει το Σταδιο απο τον χορο, και οσοι δεν χορευαμε χτυπουσαμε τα ποδια και ηταν σα να γινοταν σεισμος!! Οταν ηταν ο Παριος στη σκηνη ο τυπος με το βαρελακι ηρθε με φορα και φωναζε''Γιαννηη την αγαπουσα το παραδεχομαι''... κι οταν,φυσικα, δεν το ειπε κοντςψε να βαλει τα κλαματα(δεν εισαι φιλος ρε Γιαννη!!) Η' οταν ο Γιωργος ρωτησε τι εχουμε ξεχασει; ο τυπος(ο γνωστος... :lol: ) ξαναορμησε, κρεμαστηκε στα καγγελα και φωναζε'' Γιωργο τη φαντασιααα''. Μολις ειπε τη φαντασια (ετυχε φυσικα! :D )...αμαν τι εγινε...τον κραταγαν τρεις να μην πεσει... Τι αλλο να πω... οτι μεχρι τοτε η Αλεξιου δεν μου αρεσε καθολου :blink: και απο εκεινο το βραδυ αρχισα να την ακουω, με καθηλωσε η παρουσια της και το δεσιμο με τον Γιωργο.Δεν το πιστευω ακομη αυτο που εζησα εκεινο το βραδυ... Τον Γιωργο και τη Χαρουλα να μας υποσχονται οτι ''του χρονου'' θα τους δουμε μαζι, τα ''παραπονεμενα λογα'' στο τελος της συναυλιας που τα τραγουδουσαν 100.000 κοσμος, εμενα να μην θελω να φυγω :lol: και τον πατερα μου να με τραβαει :blink:

Share this post


Link to post
Share on other sites

...συνεχεια απο τα προηγουμενα :lol: (μου κανει νουμερα...!! :music: ) Επρεπε να προλαβουμε το τελευταιο τρενο(η συναυλια τελειωσε μια η ωρα) Θυμαμαι επισης οτι ο Μπιθκωτσης δεν ηταν εκεινο το βραδυ, ουτε η Στανισση, γιατι παντρευοταν... :razz: Αυτα...!!! :music: Ξερω οτι αφησα πολλα εξω :D , αλλα τα περισσοτερα ειναι συναισθηματα, κι εδω δυσκολευομαι πολυ να εκφραστω :D:razz: Καλο βραδυ. :music::rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ευχαριστούμε Γωγώ για τη συναισθηματική σκοπιά με την οποία μας περιέγραψες τη βραδιά στο ΟΑΚΑ... :music::rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ευχαριστούμε επίσης για τη σωστή ημερομηνία... :rolleyes:  :lol:

Ωχ! Αυτή είναι σπόντα για κάποιον ή μάλλον, κάποια.... Θέλουμε απάντηση!! :music:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...