Sign in to follow this  
Followers 0
marsel.lar

Πως το έκανε αυτό?

34 posts in this topic

Με μια πρόχειρη εκτίμηση στην κιθάρα,νομίζω η έκταση της φωνής του Γιώργου είναι 3 οκτάβες περίπου. :music: Ξέρει κάποιος ποια είναι η πιο ψηλή νότα του? :D:D:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Νομίζω ότι είναι δυο οκτάβες και κάτι.Ξεκινά δηλαδή χαμηλά από ΛΑ (η πρώτη νότα στην "Όμορφη πόλη")και φτάνει μέχρι ΛΑ δυό οκτάβες πάνω.Αν θυμάμαι καλά στις δεύτερες φωνές στο "Καράβια στη στεριά" (από το cd "Ο μάγος της πόλης") τις οποίες κάνει ο ίδιος πρέπει να αγγίζει και την ΣΙ Ύφεση.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο "τελευταίο αντίο" όταν κάνει δεύτερες στο ρεφραίν φτάνει μέχρι το Ντο.Οπως και να'χει βγαίνουν 2 και κάτι.Δίκιο έχεις!Λάθος μέτρησα.. Είπα και γω.Ευχαριστώ Θανάση! :):music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σχετικά από ένα παλιότερο τόπικ - αν πρέπει να τα μεταφράσω πείτε μου...

Concerning Dalaras' voice range:<p>He really is not a bass singer. He would not be able to sing bass in choires. Probably his voice is somewhere between a baryton and a tenor, most likely a tenor, at least he was a tenor early in his career. <p>Also, I would be very surprised if he has a range of more than 2-2.5 octaves, since I haven't heard him take lower notes than Bb nor higher than g# (of course, I have not listened to all of his recordings), although I am sure he can expand a little bit down, perhaps to G and of course upwards, say to a c. This is if he don't sing falsetto, where he maybe can expand another 0.5 octaves if he is not a very good falsetto singer.
The highest note in Thelo na ta po is really just a g sharp (or possibly a g) if I remember correctly. Actually I had listened to just that recording just before I expressed my opinion. Of course, since I have not listened to all recordings, I can no be sure of his range, but I am an experienced singer with a great interest in all kind of music and I have not yet met anyone with a range of more than in extreme cases 3 octaves, and they were all very low bass singers (and since we all know bass singers have greater range than tenors).
Physically, Dalaras is not a very very big voice. Dalaras himself admits it in an interview. But he has worked so much with it and his voice is really generous, it fills the place he sings so easily. Besides, what makes Dalaras' voice extraordinary is not the range but the tone-color. Live, Dalaras' voice has a bigger range than in studio. I do believe it. He takes power from the audience maybe. Andreas is true about his youth, Dalaras was more like a tenor and he (Dalaras) gives the example of the song "Fortothika tis tipsis mou) of Kaldaras, in which Kaldaras sang as a second voice to cover the low notes that Dalaras didn't have as a 21 years old boy.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συμφωνώ Θανάση.Πάντως σπάνια φτάνει τόσο ψηλά όπως στο Σι ύφεση...

Πραγματικά όμως έχει μεγάλη έκταση φωνής.Κάτι σημαντικό όμως που έχει αναφέρει και ο ίδιος και παρατηρείτε κυρίως στα τραγούδια του Κουγιουμτζή είναι ότι η φωνή του ακούγεται καλύτερα στα "μαύρα", δηλαδή στις σιέσεις και τις υφέσεις. Φα δίεση(Του κάτω κόσμου τα πουλιά,Όλα Καλά,Ήταν πέντε ήταν έξι) και Ρε δίεση(Κάπου νυχτώνει,Κάποιος χτύπησε την πόρτα,’ν ήτανε να σ'αρνηθώ) συνήθως.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συμφωνώ και γω για το ευρος και τις δυνατότητες.Είναι παραγματικα αξιες θαυμασμου.

Οσον αφορά τον τονο Φα δίεση η φωνή του νταλάρα είναι αψογή.επιτρέψτε μου να πώ οτι ήταν το αναμενόμενο γιατί είναι μέσα στίς φωνητικές του δυνατότητες αλλα και απο προσωπική άποψη(κυρίως για άντρες τραγουδιστές)το φά διεση είναι σχετικά προσιτός τόνος.

εγώ θα ήθελα να συμπληρώσω ότι στο Ρε-Σολ(συμπεριλαμβανομενου και του ρε δίεση που κατα τη γνώμη μου

έιναι η βάση της ρεμπέτικης και παραδοσιακης μουσικής ) που είναι από τους πιό δύσκολους τόνους όσον αφορα αναπνοές,τεχνική ο νταλάρας είναι άψογος και κάτι παραπάνω απο τέλειος.έκει πιστεύω φαίνεται το χάρισμα του,οι δυνατότητες του προσωπικού του οργάνου αλλά και η σπουδή και η μελέτη επάνω στην φωνητική.

προσωπικά και επειδή εχω άχτι αυτό το ατιμο το ρε μινόρε και το δουλεύω χρόνια για να το πετύχω, πιστέυω ο νταλάρας είναι το πιο καθαρό και το αρτιο ρε (+/-) που υπάρχει στην ελληνική μουσική.Για αυτό και τον μελετώ όσο μπορώ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχω την εντύπωση, πως στο τραγούδι "Έξω βρέχει", απο την "’σφαλτο", πιάνει και μια F# (ΦΑ δίεση - νότα μπάσσου)...

Και συμπληρώνοντας τον Θανάση, Σι ύφεση επίσης, βγάζει και στο φινάλε του "Θωμά" του Ξαρχάκου, απο την "Συναυλία" στο Παλλάς. :mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πραγματικά όμως έχει μεγάλη έκταση φωνής.
Συμφωνώ και γω για το ευρος και τις δυνατότητες.Είναι παραγματικα αξιες θαυμασμου.

Sorry, άλλα έκταση (εύρος) φωνής 2-2,5 οκτάβες δεν είναι κάτι συγκλονιστικό ή άξιο θαυμασμού. Είναι το τυπικό σχεδόν εύρος που έχει ένας συμβατικός τραγουδιστής, και με το οποίο μπορεί να τραγουδήσει κανείς σχεδόν τα πάντα (σίγουρα όσο αφορά το ελληνικό τραγούδι). Η φωνή του Νταλάρα, από φυσικής άποψης, και η έκταση της, όταν πρωτοξεκίνησε το τραγούδι ήταν ακόμα πιο περιορισμένη (ειδικά όσο αφορά τις χαμηλές νότες υστερεί σημαντικά), αλλά με την τεχνική του την πήγε ένα βήμα μπροστά και την εξέλιξε τόσο προς τα κάτω (όσο αυτό είναι δυνατό) όσο και προς ψηλότερες νότες, αποκτώντας περισσότερο όγκο κτλ.

Τα στοιχεία που κάνουν ιδιαίτερη τη φωνή του Νταλάρα επομένως δεν είναι το εύρος της φωνής, όσο κυρίως -για μένα- το ιδιαίτερο χρώμα και η χροιά της, η ικανότητα της να προσαρμόζεται σε διαφορετικά μουσικά είδη και η "ποικιλομορφία" της -αν μπορούμε να το πούμε έτσι-, κάποια ιδιαίτερα γυρίσματα (που κι αυτό είναι θέμα εξάσκησης-τεχνικής), κτλ... :rolleyes::music: Αυτά όσο αφορά τη φωνή. Μετά έρχεται να προστεθεί στη φωνή και ο τραγουδιστής και ερμηνευτής Νταλάρας, αλλά αυτά νομίζω πως δεν αφορούν το συγκεκριμένο topic. :music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λοιπόν, όσον αφορά τις χαμηλές νότες, έψαξα και βρήκα ότι η χαμηλότερη είναι η χαμηλή Λα στον Μπελογιάννη, από το cd '100 χρόνια Κινηματογράφος' αλλά και στο '΄Όμορφη πόλη', όπως είπε και ο Θανάσης! Όσον αφορά τις ψηλές του τώρα, πιάνει σχετικά εύκολα το 'Λα', π.χ στο Διδυμότειχο μπλουζ ή στο 'Αμαν στο γιατί' και στο 'Όπου να' ναι θα'ρθω να σε βρώ'! Ένα σι ύφεση στο 'Στου Θωμά' όπως προαναφέρθηκε, είναι το ψηλότερο που έχω ακούσει! Πάντως, αλήθεια είναι ότι στις χαμηλές του είναι φανερή η αδυναμία σε σχέση με τις ψηλές, αλλά όταν κάποιος έχει έκταση λίγο πάνω από 3 οκτάβες, τι λέμε τώρα;;; Αυτό το οποίο δεν έχει αναφέρει κανείς μέχρι τώρα, και για μένα είναι το πιο αξιοθαύμαστο, βρίσκεται στο δίσκο 'Latin'! Συγκεκριμένα, τα πετάγματα που κάνει στο 'El preso numero nueve' χρησιμοποιώντας το 'κοκοράκι' του! Εκεί φτάνει σε Σι! Όμως, προσωπικά, δεν ξέρω και δεν πιστεύω ότι υπάρχει άλλος Έλληνας τραγουδιστής που να μπορεί να τα κάνει αυτά!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Λοιπόν, όσον αφορά τις χαμηλές νότες, έψαξα και βρήκα ότι η χαμηλότερη είναι η χαμηλή Λα στον Μπελογιάννη

Όσον αφορά τις ψηλές του τώρα, πιάνει σχετικά εύκολα το 'Λα', π.χ στο Διδυμότειχο μπλουζ ή στο 'Αμαν στο γιατί' και στο 'Όπου να' ναι θα'ρθω να σε βρώ'!

Από το χαμηλότερο Λα του Νταλάρα μέχρι το υψήλοτερο Λα που αναφέρετε, η απόσταση είναι 2 οκτάβες...!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θα συμφωνήσω με τον Χρήστο: η φυσική έκταση της ανθρώπινης φωνής, είναι όντως 2 με 2,5 οκτάβες. Να διορθώσω όμως κάτι: η διαφορά είναι οτι οι νότες που βγάζει ο καθένας, δεν είναι πάντα....νότες: ο καθένας μας μπορεί να πιάσει μια λα, μια σι ή και μια ντο (μιλάμε για άντρα), αλλά η νότα αυτή θα είναι ψεύτικη (ονομάζονται "φαλτσέτα" - έτσι Ρένα; :huh: )

Ο Νταλάρας έχει την ικανότητα (με άλλα λόγια την τεχνική), να τοποθετεί την φωνή του με τέτοιον τρόπο, ώστε να βγάζει καθαρές τις νότες τις οποίες προαναφέρατε (λα, σι ύφεση). Οι πιο ψηλές, είναι τα "φαλτσέτα, που χρησιμοποιεί κατά κόρον στα "Λάτιν". :confused:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Θα συμφωνήσω με τον Χρήστο: η φυσική έκταση της ανθρώπινης φωνής, είναι όντως 2 με 2,5 οκτάβες.

Γενικώς με μια φωνή έκτασης 2-2,5 οκτάβων μπορείς να τραγουδήσεις σχεδόν τα πάντα, βέβαια προσαρμόζοντας ο καθένας τα τραγούδια στον τόνο του.

Γιατί οι 2 αυτές οκτάβες μπορεί να είναι από το χαμηλό Λα του Νταλάρα ως το ψηλό Λα, αλλά μπορεί να είναι και από το Μι (κάτω από το χαμηλό Λα) ως το Μι (κάτω από το ψηλό Λα) κ.ο.κ.

Όσο αφορά τις ψηλότερες νότες, μπορεί και κάποιος που δεν τις έχει στη φυσική περιοχή του, να τις αποκτήσει με εξάσκηση μέσω της head voice.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επειδή βλέπω ότι είσαστε γνώστες των περι φωνητικής θα ήθελα να εκφράσω κάποιες απορίες.

Έχω παρατηρήσει στην φωνή μου ότι δεν πατάει καλά στους χαμηλούς τόνους, συγκεκριμένα με εκνευρίζει το γεγονός ότι δεν μπορώ να τραγουδήσω σε Ρε για παράδειγμα το ’χ Χελιδόνι μου και το τραγουδάω έναν τόνο πιο ψηλά.Αντιθέτως με 1 ώρα "ζέσταμα" μπορώ να φτάσω μέχρι Λα, Σι ύφεση στα ψηλά. Τα τραγούδια που τραγουδάει ο Νταλάρας τα τραγουδάω 1-1μιση τόνο ψηλότερα απ' ότι αυτός. Το γεγονός αυτό με προβληματίζει. Είμαι 20 χρονώ και να μην μπορώ να ΄πιάσω καλά Ρε που είναι και η νότα κουρδίσματος του μπουζουκιού;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η γνώμη μου έιναι οτι αν θες να βελτιωθείς να πάς σε κάποιο ωδείο και να πάρει μαθήματα για το ποιά τεχνική θα πρέπει να ακολουθήσεις για να πετύχεις π.χ τις χαμηλες νότες αλλα και για να πάρεις βάσεις ώστε και να τραγουδάς σωστά αλλα και να μην τραυματίζεις τις φωνητικές σου χορδες.

Χρήσιμες πληροφορίες περι φωνητικής μπορείς να βρείς και στο

www.kithara.gr

Κι οσο για το ρε μινόρε το έιπα και σε προηγουμενο τοπικ οτι σχεδόν όλοι το τραγουδάμε αλλά έιναι λιγοι αυτοι που το τραγουδούν σωστά.Και φυσικά απο τους πιο καλο κουρντισμένους ποιος αλλος ο "θείος". :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
kai ti einai h head voice?

κι εγώ την ίδια απορία έχω... :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
kai ti einai h head voice?

Είναι η τοποθέτηση φώνης με την οποία τραγουδάνε οι τραγουδιστές στο κλασσικό τραγούδι (αλλά όχι μόνο). Αξιοποιεί ως ηχεία τις κοιλότητες του προσώπου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ, ας πούμε τραγουδάω τα τραγούδια του Γιώργου σε ένα ποσοστό 70%, ένα τόνο ή τρία ημιτόνια πιο χαμηλά! Βέβαια υπάρχουν και μερικά που τα λεω στην ίδια τονικότητα, όπως π.χ το 'Αχ χελιδόνι μου'... Γενικά, δεν έχω κάνει φωνητικά ή ασκήσεις, και έχω έκταση από το χαμηλό Σολ (ή και Φα) έως το ψηλό Φα! Όχι παραπάνω..

Share this post


Link to post
Share on other sites

...Είναι η τοποθέτηση φωνής με την οποία τραγουδάνε οι τραγουδιστές στο κλασσικό τραγούδι (αλλά όχι μόνο). Αξιοποιεί ως ηχεία τις κοιλότητες του προσώπου.

Πολύ ενδιαφέρον αυτό το τελευταίο. Μήπως θα μπορούσε ο όποιος γνώστης του θέματος, να μας γράψει περισσότερα(με κάποια παραδείγματα) σχετικά με το πως αξιοποιούνται ως ηχεία οι κοιλότητες του προσώπου; Το ρωτάω αυτό, γιατί υπάρχει πολύ τηλεοπτικό υλικό του Νταλάρα από συναυλίες, με κοντινά πλάνα στο πρόσωπό του. Θα ήταν ενδιαφέρον να τον παρατηρήσουμε, από ένα άλλο πρίσμα, στις εκπληκτικές ερμηνείες του σε δύσκολα κι απαιτητικά τραγούδια...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Very interesting indeed.

As far as I understand, both chest voice and head voice result from a different use of the vocal cords (a different way of "pinching" them), the sound being felt either in the chest or in the face/head.

I wonder how obvious the use of the one or the other voice can be while watching Dalaras sing.

Like Tasos, I hope someone can give us more details.

Share this post


Link to post
Share on other sites

As far as the "head voice" is concerned, my comment didn't refer to Dalaras, but I said generally that this placement of voice allows to sing effortlessly in higher tones.

Is not usual (and quite difficult too) for a "λαϊκός" singer to use head voice in his singing. So, if someone wants to understand how it works, he shouldn't watch Dalaras but an opera, musical or pop/modern singer, who either exclusively use head voice or combine chest, middle and head voices in their singing.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχω πάντα την αίσθηση, κάθε φορά που τον ακούω, ότι ο Νταλάρας, όποιο τραγούδι και να ερμηνεύσει, το πηγαίνει παραπέρα από το "σχήμα" : μουσική - στίχος - φωνή. Θέλω να πω δηλαδή, ότι με την ερμηνεία του το "σχολιάζει", προσθέτοντας, συναίσθημα, χρώμα και την δική του, γενικότερα, "άποψη" γι' αυτό. Τουλάχιστον εγώ αυτή την αίσθηση έχω και πραγματικά μου ανοίγει πολλούς νέους ορίζοντες με τις ερμηνείες του. Γι' αυτό και τον θεωρώ πολύ μεγάλο καλλιτέχνη.

Έκανα αυτή την εισαγωγή, για να θέσω δύο μικρά ερωτήματα, αλλά σημαντικά για μένα, ίσως και για άλλους...

Στο τελευταίο του CD "ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ" μου "κόλλησαν" δυο μικρές λεπτομέρειες στις ερμηνείες του και συγκεκριμένα :

-Στο τραγούδι "Μεσόγειος", στον τρίτο στίχο της τρίτης στροφής :

"λαοί της συμφοράς και πίκρα του θανάτου"

μου ήχησε πολύ ιδιαίτερα το πως ερμήνευσε τη συλλαβή (-να-) στη λέξη "θανάτου".Προσωπικά, μου έδωσε την αίσθηση ενός "σχολιασμού" του που τονίζει, πένθιμα αλλά και γενναία, και ηρωϊκά κι όχι μοιρολατρικά, τη λέξη, ενταγμένη στα πλαίσια του συγκεκριμένου στίχου.

-Στο τραγούδι "Θάλασσα πλατιά", στον τελευταίο στίχο της τελευταίας στροφής :

"αδερφή μου εσύ θάλασσα που σ' αγαπώ"

μου ήχησε, εξίσου, ιδιαίτερα η ερμηνεία, ακριβώς του πρώτου (-α-) της λέξης "αδερφή". Σα να "παρουσιάζει" τον πόνο και τον καημό με μια μαχαιριά! Ένα "-α-" μαχαιριά στην ψυχή και στα σωθικά.

Θα παρακαλούσα λοιπόν, κάποια/ον φίλη/ο του φόρουμ που έχει τις σχετικές γνώσεις, να μου εξηγήσει μουσικά την ερμηνεία του Νταλάρα στα συγκεκριμένα αυτά σημεία(ποια νότα είναι, αν είναι εύκολη ή δύσκολη, αν είναι αποτέλεσμα γνώσης και τεχνικής ή έκφρασης και συναισθήματος κ.τ.λ.).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τάσο με έκπληξη διαπιστώνω πως στο "Θάλασσα πλατειά" κάναμε την ίδια παρατήρηση!!

Είναι πράγματι εκπληκτικός ο τρόπος που ερμηνεύει όχι απλά τις λέξεις, αλλά τους φθόγγους, τα σύμφωνα, τις συλλαβές.....Είναι απλά ύπέροχος. Σε όλα αυτά βέβαια βοηθούν η τέράστια εμπειρία αλλά και η εξαιρετική άρθρωση που έχει....

Όσον αφορά το συγκεκριμένο "α" απο τον στίχο, εμένα μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου που έιναι είναι έτοιμος να κλάψει, αλλά κρατιέται γιατί πρέπει να συνεχίσει το τραγούδι, είναι συγκλονηστικός και πρέπει να παρατηρήσω ότι το συγκεκριμένο τραγούδι το πάει όχι ένα, αλλά πολλά βήματα πιο πέρα. Ερμηνεία Σταθμός.

Να παραθέσω και κάτι όσον αφορά το "Χάρτινο το Φεγγαράκι":

Πριν απο χρόνια ο Φραγκούλης σε μία συνένετευξη του είχε πει πως το "χάρτινο το φεγγαράκι" είναι πολύ δυσκολότερο τραγούδι (φωνητικά) ακόμη και απο την "Granada"!!!! και χρειάζεται συνεπώς μεγάλη ικανότητα για να ερμηνευθεί σωστά. Πιστεύω πως η Dulce Pontes τα καταφέρνει και με το παραπάνω δε συμφωνείτε;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Unfortunately, since I don't understand Greek, I'm only getting the English answers to questions.

Christos, are you a singer? I too have sung in the past. I remember using a head voice to better reach notes that were a little high for me. It also helped with the tone of the note.

I like the ease in which Dalaras can change from chest to head voice and back again. I first heard this in the Latin CD.

Did I repeat something that was said in Greek? :music:

Kalo savatokuriako

Louise :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0