Sign in to follow this  
Followers 0
Tasos

Αφιέρωμα στον Ανδρέα Παπανδρέου

36 posts in this topic

Μια πολιτική συναυλία ήταν η χτεσινή, με "άρωμα" δεκαετίας του '80.

Συνθέτες και τραγουδιστές - που, στη δικιά μου τη γενιά και τις μεγαλύτερες, είναι ταυτισμένοι με την άνοιξη των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης και των αρχών του '80 - "παρέλασαν" χτες από τη σκηνή, τιμώντας, με το έργο και την ερμηνεία τους, την προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Κορυφαίος όλων ο Μίκης Θεοδωράκης, που για άλλη μια φορά καταχειροκροτήθηκε και στο τέλος της συναυλίας ανέβηκε πάνω τραγουδώντας μαζί με όλους τους τραγουδιστές και τον Γιώργο Παπανδρέου το τραγούδι "Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ".

Η σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα ανέδειξε(μέσα από εκπληκτικά βίντεο - ντοκουμέντα) τόσο την προσωπική πορεία του Ανδρέα Παπανδρέου, όσο και την πορεία της Ελλάδας όλες αυτές τις δεκαετίες. Ιδιαίτερα όμως διεισδυτική και συγκινητική ήταν η ματιά του και στα, παράλληλα, παγκόσμια δρώμενα, φτάνοντας έως τον πόλεμο του Ιράκ και την ιμπεριαλιστική εισβολή των Αμερικάνων...

Γι' αυτό και στο σημείο αυτό ο δημοκρατικός κόσμος που είχε γεμίσει το γήπεδο, βροντοφώναξε με πάθος και αγανάκτηση : "Φονιάδες των Λαών Αμερικάνοι"!

Ο ΓΙώργος Νταλάρας εμφανίστηκε(φορώντας τζιν παντελόνι, μια λαδοπράσινη μπλούζα με το σύμβολο της ειρήνης κι ένα μαύρο σακάκι) δυο φορές στη σκηνή. Η μία ήταν στην αρχή όπου ερμήνευσε, εξαιρετικά δυναμικά, και με τον Θάνο Μικρούτσικο στο πιάνο, το "Ανεμολόγιο".

Και η δεύτερη ήταν προς το τέλος, όπου, συνοδευόμενος από την ορχήστρα του Χρήστου Νικολόπουλου, τραγούδησε το "Πεπρωμένο" και, μαζί με τους Μελίνα Κανά, Μελίνα Ασλανίδου και Ηλία Μακρή, την "Αχάριστη" και τη "Συννεφιασμένη Κυριακή" του Τσιτσάνη. Μάλιστα αναφέρθηκε, με δυο λόγια, και στην ιδιαίτερη σχέση αλληλοεκτίμησης και αγάπης που είχαν ο Παπανδρέου με τον Τσιτσάνη. Πρέπει δε, να σημείωσω την ιδιαίτερα δυνατή ερμηνεία του στην "Αχάριστη", και ιδίως στα ρεφρέν, όπου κυριολεκτικά, σκέπαζε τους άλλους τρεις... :D

Όλοι οι υπόλοιποι συμμετέχοντες ήταν πολύ καλοί, όπως βέβαια και τα επιλεγμένα τραγούδια. Θα σταθώ μόνο στον πολύ καλό Δημήτρη Μπάση που ήταν θαυμάσιος, συνοδευόμενος από τη λαϊκή ορχήστρα "Μίκης Θεοδωράκης", στα τραγούδια του Μίκη και στον, βετεράνο, Αντώνη Καλογιάννη, που πολύ συγκίνησε με την ερμηνεία του στο τραγούδι "Είμαστε δυο"! :rolleyes:

Η όλη εκδήλωση άρχισε γύρω στις 21.10 και τελείωσε στις 01.30!!! Κράτησε δηλαδή περίπου 4,5 ώρες!!! :music::pity:

Μια μεγάλη τιμητική βραδιά για έναν μεγάλο Έλληνα πολιτικό της νεότερης ιστορίας μας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

«Απόψε τραγουδάμε μαζί»

Συγκίνηση και νοσταλγία στη συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου

Συγκινητική ήταν η ατμόσφαιρα στις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις του Ελληνικού, όπου χιλιάδες πολίτες παρακολούθησαν τη λαϊκή συναυλία στη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου. «Απόψε τραγουδάμε μαζί» είπε ο Γ.Παπανδρέου, ο οποίος ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Μίκη Θεοδωράκη που ήταν εκεί.

«Απόψε τραγουδάμε μαζί και στέλνουμε ένα τραγούδι στον Ανδρέα που αγαπήσαμε όπως και χορούς απο το νησί που γεννήθηκε, την Χίο και το νησί που αγάπησε την Κρήτη» είπε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

«Στέλνουμε τραγούδια που του δίνανε δύναμη, καθώς όταν έλεγε η Ελλάδα στους Έλληνες και κάποιοι εκφράζανε επιφυλάξεις, εκείνος συνέχιζε. Όταν μίλαγε για λαϊκή κυριαρχία και του έλεγαν ότι ο λαός δεν είναι ώριμος εκείνος συνέχιζε. Όταν μιλούσε για κοινωνική Δικαιοσύνη και του έλεγαν δεν θα σε αφήσουμε, εκείνος συνέχιζε καθώς τον συντρόφευαν οι φίλοι, ο λαός, το τραγούδι και ο χορός» συνεχίσε ο κ.Παπανδρέου.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάλεσε να σπάσουμε την εξάρτηση του χρήματος, την εξάρτηση απο τα ΜΜΕ και την κομματική πολιτική της ΝΔ.

Ο κ.Παπανδρέου ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Μίκη Θεοδωράκη και την κόρη του Μαργαρίτα που έδωσαν το «παρών», το σκηνοθέτη της παράστασης Γιάννη Κακλέα, αλλά και για την παρουσίαση βίντεο απο την πολιτική πορεία του Ανδρέα Παπανδρέου, τον σκηνοθέτη Τάσο Μπιρσίμ.

Επίσης, ο κ.Παπανδρέου ευχαρίστησε όλους τους καλλιτέχνες που προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς να τραγουδήσουν.

Οι καλλιτέχνες που συμμετείχαν με αλφαβητική σειρά, ήταν: ο Γιώργος Ανδρέου, ο Ηλίας Ανδριόπουλος, η Μελίνα Ασλανίδου, η Καίτη Γαρμπή, ο Νίκος Δημητράτος, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Αντώνης Καλογιάννης, η Μελίνα Κανά, ο Γιάννης Κούτρας, η λαϊκή ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Ηλίας Μακρής, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Δημήτρης Μπάσης, ο Γιώργος Νταλάρας, το Τρίφωνο και χορευτικά συγκροτήματα από τη Χίο, την Κρήτη και τον Πόντο.

Μεταξύ των παρευρισκομένων τέλος ήταν οι Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο Κώστας Λαλιώτης, ο Γιώργος Λιάνης, ο Χρήστος Παπουτσής, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Κίμων Κουλούρης, η Δήμητρα Λιάνη και η Φώφη Γεννηματά.

Την εκδήλωση παρουσίασε ο δημοσιογράφος Προκόπης Δούκας.

news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠΕ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συναυλία ΠΑΣΟΚ για τα 10 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου

Απόψε τραγουδάμε μαζί και στέλνουμε ένα τραγούδι στον Ανδρέα που αγαπήσαμε όπως και χορούς απο το νησί που γεννήθηκε, την Χίο και το νησί που αγάπησε την Κρήτη, είπε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου απευθυνόμενος στα στελέχη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ που γέμισαν το Στάδιο του Μπέηζμπωλ στις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις του Ελληνικού, για την λαική συναυλία που διοργανώθηκε απόψε προς τιμή του Ανδρέα Παπανδρέου, από το θάνατο του οποίου συμπληρώνονται φέτος 10 χρόνια.

Στέλνουμε τραγούδια που του δίνανε δύναμη, καθώς όταν έλεγε η Ελλάδα στους έλληνες και κάποιοι εκφράζανε επιφυλάξεις, εκείνος συνέχιζε. Όταν μίλαγε για λαική κυριαρχία και του έλεγαν ότι ο λαός δεν είναι ώριμος εκείνος συνέχιζε. Όταν μιλούσε για κοινωνική Δικαιοσύνη και του έλεγαν δεν θα σε αφήσουμε, εκείνος συνέχιζε καθώς τον συντρόφευαν οι φίλοι, ο λαός, το τραγούδι και ο χορός, είπε ο κ.Παπανδρέου.

Όταν σήμερα κάποιοι λένε ότι η πολιτική τελείωσε και δεν αλλάζει τίποτα, εμείς συνεχίζουμε. Λέμε πως είμαστε δυό, είμαστε τρεις, είμαστε 1013, γινόμαστε όλο και περισσότεροι και θα νικήσουμε, δήλωσε ο κ.Παπανδρέου.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάλεσε να σπάσουμε την εξάρτηση του χρήματος, την εξάρτηση απο τα ΜΜΕ και την κομματική πολιτική της ΝΔ και είπε οτι ενώνουμε την φωνή μας με τους νέους που πάντα αγαπούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο κ.Παπανδρέου ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Μίκη Θεοδωράκη και την κόρη του Μαργαρίτα που ήταν παρόντες στην συναυλία, τον σκηνοθέτη της παράστασης Γιάννη Κακλέα, αλλά και για την παρουσίαση βίντεο απο την πολιτική πορεία του Ανδρέα Παπανδρέου, τον σκηνοθέτη Τάσο Μπιρσίμ. Επίσης, ο κ.Παπανδρέου ευχαρίστησε όλους τους καλλιτέχνες που προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς να τραγουδήσουν "ένα τραγούδι για τον Ανδρέα" όπως ήταν και ο τίτλος της συναυλίας.

Μεταξύ των παρευρισκομένων τέλος ήταν οι κ.κ.Ξενογιαννακοπούλου , Κ.Σκανδαλίδης, Κ.Λαλιώτης, Γ.Λιάνης, Χ.Παπουτσής, Δ.Πρωτόπαπας, Ευ.Βενιζέλος, Κ.Κουλούρης, Δ.Λιάνη, Φ.Γεννηματά κα.

Την εκδήλωση παρουσίασε ο δημοσιογραφός Προκόπης Δούκας.

http://news.pathfinder.gr/culture/news/324511.html

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μια πολιτική συναυλία ήταν η χτεσινή, με "άρωμα" δεκαετίας του '80.
Έτσι ακριβώς. Ήταν μία πολιτική συναυλία, σε μεγάλο βαθμό αντάξια του Ανδρέα Παπανδρέου ενός σπουδαίου Έλληνα που σημάδεψε με την πολιτική του διαδρομή το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα στην πατρίδα μας. Κι επειδή αυτός εδώ ο χώρος είναι άκρως πολιτικός, με την έννοια που έδωσαν οι αρχαίοι Έλληνες στον όρο, επιτρέψτε μου μία προσωπική τοποθέτηση για να μπορέσω να συνεχίσω με τις εντυπώσεις μου στη συνέχεια.

Ποτέ δε με συγκίνησαν τα κόμματα. Μόνο οι άνθρωποι. Κι αν ταυτίστηκα με κάποιο κόμμα είναι επειδή ένας τέτοιος άνθρωπος, ο Ανδρέας Παπανδρέου, είχε πάντα ένα όραμα ενάντια στη "δεξιά" αντίληψη της κοινωνίας και του κόσμου μας, η οποία δε χαρακτηρίζει κόμματα και θεσμούς, αλλά ανθρώπους. Ένα όραμα για παγκόσμια ειρήνη, άδουλα κράτη, κοινωνική δικαιοσύνη, πολιτική συμφιλίωση, πολιτισμική άνθηση. Έφυγε από τη ζωή, νομίζω ταπεινά, δικαιωμένος για τις επιλογές του. Μαζί του δυστυχώς, χάθηκε και το κόμμα που ταυτίστηκε μαζί του και με μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού. Ας σκύψουν οι πολιτικοί της γενιάς μας, της προηγούμενης και της επόμενης πάνω στην πολιτική σκέψη αυτού του ανθρώπου, μήπως το όραμά του για μία κοινωνικά δίκαιη και εθνικά ανεξάρτητη Ελλάδα γίνει κάποτε πράξη ...

Εστιάζοντας τώρα στη χθεσινή εκδήλωση θα αναφέρω τι με συγκίνησε και με άγγιξε, αλλά και τι με ενόχλησε, είτε καλλιτεχνικά είτε όχι, διότι εδώ είναι ένα ελεύθερο βήμα που έχει σκοπό να προωθήσει το διάλογο.

- Ανοιχτός χώρος, λαϊκή συναυλία, παλμός, συγκίνηση. ’ρωμα από παλιές, όμορφες μέρες μακριά από το ψυχρό περιβάλλον των Μεγάρων, στη ζεστασιά της νυχτερινής αύρας

- Εξαιρετικά κάποια στιγμιότυπα από τη ζωή του Ανδρέα. Όπως και οι αναφορές στο Ιράκ και στις επεμβατικές πολιτικές που εισέπραξαν ανάλογη ανταπόκριση, δείχνοντας ότι ο κόσμος έχεια αυτιά του ανοιχτά. Μόνο που δεν υπήρξε αναφορά στην Κύπρο και θα έπρεπε

- Όμορφοι και οι συνδυασμοί αποσπασμάτων από ταινίες και συναυλίες με τη ζωντανή ορχήστρα. Ακούσαμε το Μπιθικώτση να τραγουδά το "Βρέχει στη φτωχογειτονιά" και το Μίκη το "Αυτούς που βλέπεις" και να παίρνουν ακολούθως τη σκυτάλη ο Μπάσης και η ορχήστρα

- Για άλλη μία φορά ο σπουδαίος Μίκης Θεοδωράκης τίμησε με την παρουσία του και το έργο του έναν μεγάλο πολιτικό ηγέτη. Αν υπάρχει Θεός, δίνει σε εκείνον χρόνια και σε εμάς την τύχη να ξαναζούμε το έργο του μέσα από την παρουσία του. Κι αυτή η σπουδαία μουσική ορχήστρα του άρτι αφηχθείσα από την Κίνα αξίζει πολλών συγχαρητηρίων. Παρέα με τους ερμηνευτές έδωσαν ένα από τα καλύτερα κομμάτια του προγράμματος.

- Πολύ όμορφο το ξεκίνημα με το Γιώργο και το "Ανεμολόγιο". Αν είχε πει και το "Χαίρε φτώχεια" ...

- Υπέροχη στιγμή και ο συνθέτης Ηλίας Ανδριόπουλος που μας θύμισε τον Οδυσσέα Ελύτη (πάνε επίσης 10 χρόνια από το φευγιό του) με δύο τραγούδια, ένα εκ των οποίων το "Μην κλαις", από τα αγαπημένα τραγούδια του Ανδρέα Παπανδρέου

- Συγκινητική η αναφορά στο Γρηγόρη Λαμπράκη, αλλά και στη σύζυγο και το γιο του που φέρει το όνομά του. Πόσοι άραγε γνωρίζουν πως ο Γρηγόρης Λαμπράκης είναι ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, υπάλληλος της ΔΕΗ που κάθε χρόνο λαμβάνει μέρος στη μαραθώνια πορεία προς τιμήν του πατέρα του;

- Συγκινητικός επίσης ο Αντώνης Καλογιάννης. Ξεσήκωσε τους θεατές με το "Είμαστε δυό" λίγο πριν από το φινάλε

- Συγκινητικοί οι λυράρηδες από την Κρήτη με μία μαντινάδα για τον Ανδρέα

Υπήρξαν όμως και κάποια πράγματα που με ενόχλησαν και θα τα αναφέρω ακολούθως:

- Οι κομματικές αναφορές του Γ. Παπανδρέου. Η εκδήλωση ήταν υπεροκομματική στη συνείδηση όλων

- Η παρατεταμένη διάρκεια της συναυλίας. Εμείς μπορεί να αντέχουμε όλη τη νύχτα ακούγοντας μουσική, νομίζω όμως ότι οι 4 και πλέον ώρες ήταν υπερβολή που κούρασε πολύ κόσμο με αποτέλεσμα να υποχρεώνεται σταδιακά να φεύγει πολύ πριν το τέλος.

- Περισσότερο από όλα το "λαϊκό" -ας το πω έτσι- κομμάτι του προγράμματος. Ο έχων την καλλιτεχνική επιμέλεια Χ. Νικολόπουλος δεν έκανε και πολύ καλή επιλογή κατά την ταπεινή μου άποψη. Επέλεξε πολλά δικά του τραγούδια, που δεν ταίριαζαν στο ύφος της συναυλίας. Δεν επελέγησαν χαρακτηριστικά τραγούδια που αγάπησε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αρκετοί ερμήνευσαν δικά τους τραγούδια, απολύτως άταιρα με το κλίμα της εκδήλωσης, με αποτέλεσμα να κάνει κοιλιά.

Και τέλος, ας με συγχωρέσει ο Γιώργος Νταλάρας κι εσείς, αλλά θα το πω, όσον αφορά το ρεπερτόριο: το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο. Καλύτερη τύχη στην επόμενη συναυλία.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και μόνο που έμαθα πως τραγούδησε το ''Ανεμολόγιο'' στην συγκεκριμένη εκδήλωση, με ''κάλυψε''. Και μόνο αυτό να έλεγε και να σηκωνόταν να έφευγε, ήταν αρκετό. Σκεφτόμουν να κατέβω Αθήνα γιατί υποψιαζόμουν πως θα το τραγουδούσε. Δεν το αποτόλμησα. Κι έχασα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και το τραγούδησε εκπληκτικά ! Αυτά θα ήθελα να βλέπω στις επόμενες συναυλίες!

'Οχι όλο τα ίδια και τα ίδια ......! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δε θα αναφερθώ στο πολιτικό κομμάτι της χθεσινής βραδιάς. Νομίζω ότι με κάλυψε η HARDET, παρότι έχω μια βασική διαφωνία στην άποψή της σχετικά με τα κόμματα:

Ποτέ δε με συγκίνησαν τα κόμματα. Μόνο οι άνθρωποι.
Τα κόμματα είμαστε εμείς, οι άνθρωποι που τα "στελεχώνουν" (με την καλή έννοια) και που πλαισιώνουν όλες αυτές τις μεγάλες προσωπικότητες. Τα κόμματα είμαστε εμείς, εμείς που φωνάζουμε και βρίζουμε με την πρώτη ευκαιρία τον κάθε πολιτικό, αλλά που δεν κάνουμε τίποτα για να πάει αυτή η κοινωνία μπροστά. Τι ωραία που θα ήταν να ήταν όλος ο κόσμος πολιτικοποιημένος και όχι μόνο κομματικοποιημένος... Θέλω να πω πολλά, αλλά υποσχέθηκα ότι δε θα αναφερθώ στο πολιτικό κομμάτι της εκδήλωσης. :(

Θα αναφερθώ όμως στο μουσικό. Τι ατυχής επιλογή ο Χρήστος Νικολόπουλος στην καλλιτεχνική επιμέλεια! :mad: Τι σχέση έχουν το "Μη μου λες αντίο", οι "Ψίθυροι καρδιάς", το "Θα βάλω τα μεταξωτά", το "Χαμένα" της Καιτούλας, το "Λάθος" (Ασλανίδου) και άλλα τραγούδια - συνθέσεις (όλως τυχαίως) του Νικολόπουλου με τον Ανδρέα Παπανδρέου??????? :mad::mad::mad::mad: :blink:

Και δεν είναι μόνο ο Νικολόπουλος. Γιατί να ακούσουμε τον "’μλετ της Σελήνης" και το "’γιος ο έρωτας"? Τόσος Καββαδίας? Γιατί?

Γιατί δεν παίξανε τραγούδια που έχουν συνδεθεί με την ιστορία του ΠαΣοΚ? Γιατί δεν παίξανε τραγούδια που "γούσταρε" να χορεύει ο Ανδρέας? Γιατί δεν είπανε κι άλλα ρεμπέτικα που όλοι ξέρουν ότι του άρεσαν? Τόσα γιατί και έχω κι άλλα.....

Θέλω να τονίσω κάτι. Τα παραπάνω δε σημαίνουν ότι δε μου αρέσουν ή ότι δεν εκτιμώ τους τραγουδιστές αυτούς ή τους συνθέτες. Αλλίμονο! Αλλά το θέμα της ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ήταν άλλο. Και κάπου τα ανακατέψανε.

Το φινάλε ήταν μεγαλειώδες! Το μισό γήπεδο που άντεξε Κυριακή βράδυ, με την άλλη μέρα εργάσιμη, (σιγά μην το είχαν σκεφτεί αυτό οι διοργανωτές!) ξεσηκώθηκε και τα έδωσε όλα. Ήταν πολύ όμορφη στιγμή.

Όπως και η στιγμή που ο κόσμος σιγοτραγούδησε μαζί με τον Ανδριόπουλο. Όπως και τα βίντεο που είδαμε και που δεν άφησαν σε κανεναν το περιθώριο να μη συγκινηθεί. Όπως και η στιγμή που οι νεολαία ξεσηκώθηκε φωνάζοντας το σύνθημα που δονεί τα πανεπιστημιακά αμθιθέατρα και τους δρόμους "Ζει ζει ο Τεμπονέρας ζει, με Πέτρουλα, Λαμπράκη μας οδηγεί", θυμίζοντας σε κάποιους τις απροκάλυπτες δολοφονίες που οι συντηρητικές παρατάξεις έχουν στη μαύρη ιστορία τους.

Φυσικά, δεν μπορώ να κλέισω χωρίς να αναφερθώ στον Γιώργο Νταλάρα. Μας πήρε και μας σήκωσε, σαν τον άνεμο, με το "Ανεμολόγιό" του!!!

Είναι αλήθεια ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο, όπως λεει και η HARDET, αλλά είναι τραγούδι που όλος ο κόσμος πάντα περιμένει να ακούσει. Δεν είναι όλοι, άλλωστε, όπως μερικοί τρελοί (ονόματα δε λεμε :rolleyes: ) που πανε σε κάθε συναυλία! :) "Αχάριστη" και "Συννεφιασμένη Κυριακή" ήταν πανέμορφα, αλλά ήθελα να ακούσω και τα "Παραπονεμένα λόγια" που ενώ υπήρχε στο πρόγραμμα δεν το είπανε.

Κι ένα σχόλιο-συμπέρασμα: γιατί είναι τόσο φευγάτος αυτός ο άνθρωπος? Για πότε έφυγε, δεν μπορειτε να φανταστείτε!! B)

Αυτά τα λίγα... :blush:

Share this post


Link to post
Share on other sites

...Θα μοιραστώ μαζί σας,με τους "νέους μου συντρόφους" τρεις-τέσερις στιγμές,τρεις-τέσερις από καρδιάς σκέψεις,τρία-τέσερα συναισθήματα...

Όταν ο Μίκης ακούστηκε να τραγουδα σε video το "Αυτούς που βλέπεις","έφυγα" τελείως,απομονώθηκα στον εαυτό μου,βουρκωμένος..."Μην κλαις και μη φοβάσε το σκοτάδι"...Τραγούδια-χαρακιές στην ψυχή μου,για τον ’νθρωπο,το Παιδί,τον Έλληνα,τον Παππού με τα ασπρισμένα μαλλιά,τον πιο Ευγενικό ’ντρα,που' χα την παντοτινή χαρά,να γνωρίσω από κοντά στον ’γιο Νικόλαο,στην Ελούντα,στη Νεάπολη,στην Ιεράπετρα,στο Τζερμιάδο...Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΣ,"αυτός που βλέπαμε",αυτός που ακούγαμε,αυτός που ζούσαμε,ένας γνήσιος χαρισματικός ηγέτης,ένας λαϊκός επαναστάτης,ένας αυθόρμητος ανατρεπτικός χαρακτήρας...Αυτός που σε άκουγε να του μιλάς και σε κοιτούσε,σα να άκουγε το πιο σημαντικό πράγμα εκείνη τη στιγμή...Ο Ανδρέας του Τσιτσάνη,της Μπέλλου,του Λοίζου,του Καλδάρα,του Παπαϊωάννου,του Μίκη....Ο Ανδρέας με την εύθραυστη καρδιά,με τα λάθη,με τις αδυναμίες του...Ο Ανδρέας Γ.Παπανδρέου...

Με συγκίνησαν στιγμές από τα γραφόμενα τόσο της Δώρας,όσο του Τάσου και της Μάρως όσον αφορά τα της εκδήλωσης και όχι μόνον...Να' στε καλά...

Αυτό το Ανεμολόγιο του Γιώργου,του Κώστα και του Θάνου...’χχχ,αυτό το Ανεμολόγιο...

"Αυτούς που βλέπεις",με πήραν από το χέρι και με πήγαν σ' αυτές τις ανεπανάληπτες στιγμές των περιοδειών πριν τις εκλογές,των συγκεντρώσεων...Τα αρώματα της κρητικής γης,τον αυθορμητισμό,την ατελείωτη αγάπη για ΑΥΤΟΝ...Τον τελευταίο μεγάλο αρχηγό...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Νομίζω πως όσα έγραψαν οι φίλοι παραπάνω και σε συνδυασμό με το πλούσιο φωτορεπορτάζ της Αγνής (Αγνή αυτές είναι όλες; :)

καλύπτουν πλήρως όσα διαδραματίστηκαν προχθές στο Ελληνικό...

Προχθές αυτό που ένιωσα ήταν μια πλούσια εναλλαγή συναισθημάτων...Από το ζεστό στο κρύο και το αντίθετο...Κάτι σαν σκοτσέζικο ντους δηλαδή...

Σίγουρα όλες αυτές οι παλλαικές εκδηλώσεις είναι πολύ δύσκολο να διοργανωθούν και πάντα θα σημειώνονται και ελλείψεις και παράπονα και όλα αυτά...

Ήταν καλά προετοιμασμένη και οργανωμένη η προχθεσινή εκδήλωση, δεν αμφιβάλλει κανείς γι'αυτό.Και προσωπικά ένιωσα ότι έβλεπα ένα κοινό αφιέρωμα στον Ανδρέα Παπανδρέου και στον Μίκη Θεοδωράκη.Κι αυτό μου άρεσε ακόμη περισσότερο.

Νομίζω όμως ότι αν οι διοργανωτές πρόσεχαν περισσότερο κάποιες παραμέτρους που έχουν να κάνουν τόσο με το πρόγραμμα, όσο και με τα των κερκίδων, όλα θα ήταν καλύτερα.

Κατ'αρχάς, το πρόγραμμα ήταν χρονικά τεράστιο.Όταν θέλεις να κάνεις μια τέτοια εκδήλωση-μαμούθ και ειδικά αν η επόμενη μέρα είναι εργάσιμη , ξεκινάς γύρω στις 7-7:30 και στις 12 έχεις τελειώσει.

Το πρόγραμμα της συναυλίας, όντως σε πολλά σημεία ήταν τελείως άσχετο....Όταν δηλαδή προβάλλεις και διαφημίζεις την εκδήλωση, σαν εκδήλωση με τα αγαπημένα τραγούδια του Ανδρέα Παπανδρέου ή τραγούδια που σχετίστηκαν μ'εκείνον και τους αγώνες του, δεν προωθείς τις νέες σου δισκογραφικές δουλειές κύριε Νικολόπουλε , κυρία Κανά (παρεπιτόντως το φουστάνι ήταν ίδιο μ'αυτό του αφιερώματος στον Κουγιουμτζή στο Θέατρο γης στις 13-6-05;), κύριοι Ανδρέου, Θηβαίε, Μακεδόνα, Ασλανίδου , ακόμα κι εσείς κύριε Μικρούτσικε νομίζω ότι είχατε πολλά περισσότερα τραγούδια να παίξετε απ'το να μας θυμίσετε την εξαιρετική , κατά τ'άλλα, επανέκδοση του έργου σας "Ο σταυρός του νότου".

Για τον Νταλάρα τα γράψατε παραπάνω.Συμφωνώ απολύτως σε όλα.

Με συγκίνησαν ιδιαιτέρως oι εξαιρετικές και σεμνές παρουσίες του Νίκου Δημητράτου αλλά και του Ηλία Ανδριόπουλου.Όπως και του Αντώνη Καλογιάννη που αν και με σπασμένη φωνή , η παρουσία του και μόνο έδενε απόλυτα με το πνεύμα της εκδήλωσης.

Το πνεύμα της εκδήλωσης είπα;

Τελικά θα μας εξηγήσει κάποιος ποιό ήταν το πνέυμα της εκδήλωσης όταν μετά τον Αντώνη Καλογιάννη , "έσκασε μύτη", ή μάλλον "έσκασε ρόγα" η Καιτούλα , να τραγουδάει παρόντος του Μίκη και χωρίς το πάνω εσώρουχο το περιβόητο "Χαμέεεεεενα"...Δε λέω , ωραίο το θέαμα,δροσερή παρουσία, ούτε πουριτανοί είμαστε , ούτε ψευτοηθικολόγοι, αλλά όχι εκεί, όταν πριν από λίγο στην οθόνη προβλήθηκαν τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα από τον εμφύλιο , τη δολοφονία του Λαμπράκη, τον Βελουχιώτη ....

Καταλαβαίνετε τώρα γιατί μιλάω για σκοτσέζικο ντους;Ίσως με πείτε υπερβολικό , αλλά ξέρετε τι θυμήθηκα προχθές;Την τελετή λήξης της Ολυμπιάδας...Αυτή είναι άραγε η εκσυγχρονισμένη Ελλάδα;Ε , συγγνώμη , αλλά χέστηκα, εγώ παραμένω στην μπομπίνα...

Στις κερκίδες το εξαιρετικό κλίμα κινδύνεψε να χαλάσει από έναν παλαβό (κυριολεκτικά) , ο οποίος σήκωσε ένα τεράστιο κοντάρι με μια σημαία του ΠΑ.ΣΟ.Κ εμποδίζοντας τόσο το πάνω όσο και το κάτω διάζωμα..Κι άντε αυτός ήταν παλαβός, πορωμένος , γραφικός ας πούμε...Οι υπεύθυνοι όταν κλήθηκαν τι έκαναν ; Τίποτα..."Είναι , λέει , παλαβός δεν καταλαβαίνει"...Ωραία απάντηση, μη σας χάσουμε...

Τέλως πάντων , "ψιλά γράμματα" , θα μου πείτε...

Αυτά τα λίγα είχα να γράψω.....

’ντε κι όταν θα ξανακάνετε καμιά εκδήλωση για να τιμήσετε το Λαμπράκη, να φωνάξετε την Παπαρίζου με το βρακάκι της...Ταιριάζει... :blink:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΔΙΑΔΗΛΩΝΩ!!! Το τραγούδι ''Πεπρωμένο'' είναι υπέροχο. Γ.Νταλάρα, σε παρακαλώ πολύ να συνεχίζεις να το τραγουδάς σε κάθε συναυλία. Στίχοι όπως ''όταν κοιμάσαι άλλος γράφει ιστορία'', ''από παιδί...στον ύπνο μου έβλεπα φωτιές'' δίνουν 'αλλη διάσταση-έως και πολιτική.Να με συμπαθάτε αλλά ταίριαζε και στην εκδήλωση και στον Ανδρέα Παπανδρέου. Όπως και η εύστοχη επιλογή με τραγούδια του Τσιτσάνη. Τον αγαπούσε πολύ τον συνθέτη ο Ανδρέας.

Όσον αφορά στους άλλους κληθέντες καλλιτέχνες: έχω βαρεθεί να βλέπω σε κάθε αφιέρωμα-εκδήλωση την Μ.Ασλανίδου (καλή φωνή αλλά τόση προώθηση πια).Δεν νομίζω πως ταίριαζε και πολύ. Ας μην πω για την Γαρμπή. Μπορεί να μου είναι συμπαθής(σε σχέση με τους υπόλοιπους του χώρου που εκπροσωπεί) αλλά μέχρι εκεί...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Τελικά θα μας εξηγήσει κάποιος ποιό ήταν το πνέυμα της εκδήλωσης όταν μετά τον Αντώνη Καλογιάννη , "έσκασε μύτη", ή μάλλον "έσκασε ρόγα" η Καιτούλα , να τραγουδάει παρόντος του Μίκη και χωρίς το πάνω εσώρουχο το περιβόητο "Χαμέεεεεενα"...Δε λέω , ωραίο το θέαμα,δροσερή παρουσία, ούτε πουριτανοί είμαστε , ούτε ψευτοηθικολόγοι, αλλά όχι εκεί, όταν πριν από λίγο στην οθόνη προβλήθηκαν τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα από τον εμφύλιο , τη δολοφονία του Λαμπράκη, τον Βελουχιώτη ....

’ντε κι όταν θα ξανακάνετε καμιά εκδήλωση για να τιμήσετε το Λαμπράκη, να φωνάξετε την Παπαρίζου με το βρακάκι της...Ταιριάζει... :blink:

Πες τα βρε Θάνο! Ποιος ξέρει, ίσως η κα Γαρμπή να είναι η επόμενη δισκογραφική συνεργασία του κου Νικολόπουλου ... :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

...Επειδή λέμε για το πνεύμα της εκδήλωσης...Είναι τεράστιες οι ευθύνες του Χ.Νικολόπουλου,που ξέρω ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του ανέθεσε "εν λευκώ" την καλλιτεχνική επιμέλεια...Απορώ...Όσο εκπληκτική ήταν η δουλειά του Κακλέα,τόσο επιπόλαιες ήταν πολλές από τις επιλογές του Νικολόπουλου... :):):D

ΥΓ: Υπήρχε περίπτωση αν ζούσε ο Μάνος και αναλάμβανε την επιμέλεια της εκδήλωσης,να καλούσε την Καιτούλα,ή να έπαιζε αποκλειστικά σχεδόν δικά του τραγούδια,τραγούδια εκτός κλίματος;;;Ή,μην πάμε τόσο μακριά....Αν είχε την επιμέλεια ο Λευτέρης Παπαδόπουλος...Κάτι ένιωσε ο Γιώργος κι έφυγε άρον-άρον...

Share this post


Link to post
Share on other sites
"έσκασε μύτη", ή μάλλον "έσκασε ρόγα" η Καιτούλα

Κι ακόμα απορώ γιατί δεν ήταν στο τέλος της συναυλίας στη σκηνή,όταν πολλοί από τους συμμετέχοντες τραγουδιστές είπαν όλοι μαζί την Πι ρόγα :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συμφωνώ με όλα όσα έχετε γράψει παιδιά!Με καλύπτετε πλήρως! Κάποιες από τις σκέψεις μου ήθελα να τις γράψω, αλλά το μετάνιωσα!!. Κακώς....

Εκτός από τον Νταλάρα, που ήταν εξαιρετικός, πάρα πολύ καλός ήταν και ο Μπάσης.

Δυστυχώς δεν κάθησα μέχρι το τέλος. Έφυγα μετά τις 12:30. Ελπίζω να μην έχασα τίποτα το τρομερό, εεεε??

Υπήρξαν στιγμές στην συναυλία, ειδικά μετά την προβολή κάποιων βίντεο, στο άκουσμα συγκεκριμένων τραγουδιών ή μετά από κάποια αντίδραση του κόσμου που ένιωσα υπερήφανη που είμαι Ελληνίδα. Με ό,τι αυτό σημαίνει... ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΕΝ ΤΟ ΕΝΝΟΩ ΜΕ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ Η ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ.

Όσοι θέλουν δεν ξεχνούν την Ιστορία μας, κρατούν ιδανικά και αξίες και αντιστέκονται...

Αυτά τα λίγα! Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ... :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0