Apostolis

Είπαν για τον Γ.Νταλάρα...

1,046 posts in this topic

:wow::wow::wow::wow::wow:

Πω πωωωωωω!!!!

Τι μνήμη είναι αυτή ρε παιδάκι μου....

Μ'αφήνεις κατάπληκτο!!! :lol:

έτσι κι από εμένα! :wow:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλά αν αρχίσουμε να γράφουμε και όλες τις απλές ονομαστικές αναφορές.....κλάφτα Χαράλαμπε....

Τι νόημα έχει αυτό εξάλλου;;; :music::music::music::mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Μανώλης Καραντίνης για τον Γ.Νταλάρα:

Εγώ με τον "θείο" είμαι από το '95, έχουμε κάνει του κόσμου τα ταξίδια. Έχουμε πάει μαζί μέχρι και σε πόλεμο, όταν παίξαμε στο Βελιγράδι. Ο Γιώργος στηρίζει το λαϊκό τραγούδι. Είναι ο μόνος σήμερα που το στηρίζει. Του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια γι' αυτό, αλλά και γιατί τα χώνει στα ίσια, όταν χρειάζεται. Είναι απ' αυτούς που πάντα κοιτάνε μπροστά και τολμάνε.

Ο Χρήστος Κωνσταντίνου για τον Γ.Νταλάρα:

Πολλοί είναι αυτοί που παίζουνε ρεμπέτικα σήμερα. Η διαφορά του Γιώργου από τους άλλους είναι οτι αυτός τα παίζει σαν σημερινή εφημερίδα, δεν τα παίζει γραφικά. Όποιος θέλει να καταλάβει τι εστί Νταλάρας, η τεράστεια δισκογραφία του - και ειδικά αυτή με τα ρεμπέτικα - το αποδεικνύει.

Ο Βαγγέλης Τρίγκας για τον Γ.Νταλάρα:

Είναι μία αξιέπαινη προσπάθεια αυτή που κάνει με τα ρεμπέτικα και τα λαϊκά, με όλο το φάσμα αυτού του τραγουδιού. Θεωρώ οτι είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα της λαϊκής μας μουσικής, που κάνει ταυτόχρονα και τη διαφορά.

Ο Γιώργος Μάτσικας για τον Γ.Νταλάρα:

Εγώ είμαι από το 2001 με τον Γιώργο. Αυτό που έχω δει και μ'έχει κερδίσει είναι οτι έχω παίξει πραγματικά καλά τραγούδια μαζί του. Έχει ξεχωρίσει τα καλά τραγούδια, καλές εκτελέσεις, έχει ακούσει όλες τις εκτελέσεις και ξέρει τι θέλει στη δική του εκτέλεση. Αναρωτιέμαι ποιος θα το κάνει αυτό το πράγμα μετά τον Γιώργο.

Πηγή: Περιοδικό ΟΑΣΙΣ #1 (Ιουλιος - Αυγουστος 2008), σελ. 62.

Ο Στάθης Κάβουρας (τραγουδιστής του δημοτικού τραγουδιού) για τον Γ.Νταλάρα:

Πανέξυπνος άνθρωπος, που κάνει καλές επιλογές. Γνώριζα καλά τον πατέρα του. Δεν έμεινε στο πάλκο, αλλά προχώρησε σε άλλους χώρους και έκανε συναυλίες, όπου τον στήριξαν πολλοί. Έχει σημαντική προσφορά για τον τόπο. Είναι ο ίδιος καλός μουσικός.

Πηγή: Περιοδικό ΟΑΣΙΣ #1 (Ιουλιος - Αυγουστος 2008), σελ. 124.

Share this post


Link to post
Share on other sites

''Μετά τη Χαρούλα, τον Νταλάρα, την Πρωτοψάλτη, τη Γαλάνη, κανένας καλλιτέχνης δεν έχει τη διάρκεια ή το βάθος χρόνου.''

Η Ν.Μούσχουρη στις ''ΕΙΚΟΝΕΣ'' τον Ιούλιο του 2008.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Από την υπέροχη συνέντευξη του Λουκιανού Κηλαηδόνη στον Θανάση Γιώγλου στις 11-8-08.

-Ας πάμε λίγο πίσω, στην αρχή της καριέρας σου, το 1969, όταν ηχογραφείς τα δυο πρώτα σου τραγούδια, σε στίχους του Δημήτρη Ιατρόπουλου, με το Γιώργο Νταλάρα. Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία;

  -Γύρναγα από εταιρεία σε εταιρεία έχοντας μερικά τραγουδάκια. Εδώ που τα λέμε δεν ήταν και πολλές οι εταιρείες, πήγα στην Odeon και στην Columbia. Εγώ ήθελα να κάνω μεγάλο δίσκο. Θα είχα καμιά δεκαριά τραγούδια. Και μου είπε ο Μάτσας «Μεγάλο δίσκο δε θα κάνεις , απλά , αν θέλεις, δυο απ αυτά τα τραγούδια να τα δώσεις σ έναν καινούργιο τραγουδιστή που προωθούμε τώρα». Είχε κάνει ο Γιώργος δυο-τρία δισκάκια με τον Μητσάκη , «Στην εποχή του Πάγκαλου» και κάποια άλλα,  οπότε με την προτροπή του Μάτσα πήγα να τον ακούσω σ ένα κέντρο «Τα χρυσά κλειδιά» που τραγουδούσε τότε στην Πλάκα με τον Μητσάκη. Είδα ένα παλικαράκι, λεπτό, αδύνατο,  δώσαμε ένα ραντεβού στην πλατεία Κολωνακίου και γνωριστήκαμεΚι έτσι είπε το «Παίρνω την ανηφοριά» και το «Σ αγαπώ». Τον ξέρω λοιπόν το Γιώργο 40 χρόνια

-Είχαν κυκλοφορήσει και σε 45άρι αυτά τα τραγούδια ή μόνο στον πρώτο μεγάλο δίσκο του Νταλάρα.

  -Σε 45άρι όχι, μόνο στο μεγάλο δίσκο.

 -Θα μου επιτρέψεις να σου πω πως του έχω μεγάλη αδυναμία και αγάπη, θα έλεγα

  -Και δεν είσαι ο μόνοςΞέρεις, υπάρχει κόσμος που είναι «τρελαμένος» με τον Νταλάρα. Κάτι ταξιτζήδες που με ρωτάνε «Πως είναι ο Γιώργος, τον ξέρεις το Γιώργο; Και πες μας για το Γιώργο», βάζουν ringtones με τραγούδια του στα κινητά , έχουνε φωτογραφίες, πάνε πρώτη σειρά στο Παλλάς Τον Γιώργο, λοιπόν, τον ξέρω 40 χρόνια. Όποτε με χρειάστηκε και όποτε τον χρειάστηκα , είμαστε δίπλα, έχουμε εξαιρετικά καλές σχέσεις, είμαστε 40 χρόνια κοντά, από πριν πάει φαντάρος κλπ

[....]

-Υπάρχει και μια ιστορία εκείνης της εποχής με τον «Δραγουμάνο του Βεζύρη» σε στίχους Λ.Παπαδόπουλου, που το τραγούδησε σε δίσκο 45 στροφών ο Μητσιάς. Θα ήθελες να μας την πεις; Όταν έκανες τη «Σκοτεινή πλευρά» τον Αύγουστο του 1996 στο Λυκαβηττό , έβαλες μια ηχογράφηση του τραγουδιού με τον Νταλάρα

  -Aυτό είναι μια «πλάκα». Εκείνη την εποχή που κάναμε παρέα με το Λευτέρη, το Μάνο και τον Νταλάρα , παίζαμε τα τραγούδια μας ακυκλοφόρητα στα πιάνα, σε όποιο σπίτι βρισκόμαστε. Έλεγε ο Μάνος «Έγραψα ένα, Παποράκι του Μπουρνόβα, πως σου φαίνεται;» Τότε είχαμε γράψει και το «Δραγουμάνο του Βεζύρη» ,το λέγαμε στις παρέες και ο Νταλάρας το ήξερε το κομμάτι. Φτάνω λοιπόν να το ηχογραφήσω και είμαι στην Columbia. Η Columbia είχε δυο στούντιο ηχογραφήσεων.  Στο ένα έγραφα εγώ το «Δραγουμάνο» και στο άλλο έγραφε ο Νταλάρας κάτι του Κουγιουμτζή. Εν τω μεταξύ γινόταν κάτι διαλείμματα άνοιγαν οι πόρτες, ακούγαμε τις ορχήστρες από μέσα κι έρχεται λοιπόν και μου λέει «Το Δραγουμάνο γράφεις; Να μπω να το πω λιγάκι;»  «Μπες ρε πέστο» του λέω (Τραγουδάει) «Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη» και μόλις φτάνει προς το τέλος λέει «Λοιπόν γεια σου Λουκιανέ» κι έφυγε τρέχονταςΑυτό το κράτησα, δεν το είπε ολόκληρο, δεν θα το βγαζα ποτέ, άλλωστε αυτός ήταν στην Odeon κι εγώ στην Columbia, αλλά το «ψαχνό» υπάρχει και με τη φωνή του Νταλάρα, ήταν ένα «καλαμπουράκι»

ενώ αναφέρει ότι στο προσωπικό του αρχείο:

έχω ας πούμε πρόβα στο σπίτι μου με τον Νταλάρα να κάνει το «Σ αγαπώ» και το «Παίρνω την ανηφοριά» μ ένα πιανάκι κι ένα κασετόφωνο...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Από την υπέροχη συνέντευξη του Θανάση Γιώγλου στον Λουκιανό Κηλαηδόνη στις 11-8-08.

:blink: :blink: :blink: :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλά ντε... μην βαράς... Ωχου.... Γράψε λάθος.. :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο μουσικολόγος στο Βρετανικό πανεπιστήμιο SOAS, Ed Emery , ίδρυσε μια μπάντα πριν από 4 χρόνια. ''The Famous SOAS Rebetiko Band'', το όνομά της. Παίζουν ρεμπέτικα, όπως θα καταλάβατε στην καρδιά του Λονδίνου. Στο ένθετο της Ελευθεροτυπίας (Κ.31.8.2008), υπάρχει μία δήλωση του Emery που την αφιερώνω στους Έλληνες -δήθεν- ρεμπετολόγους ξερόλες.

''Όταν πήγαινα στο σχολείο θεωρούσα τον εαυτό μου ’γγλο. Σιγά σιγά, όμως,άρχισα να ενδιαφέρομαι για την ελληνική πλευρά της ταυτότητάς μου. Σ΄αυτό έπαιξε ρόλο και ο μουσικόςπόλεμος που εξαπέλυσε η μάνα μου στον λάτρη της ροκ πατέρα μου! Έπαιζε φερ΄ειπείν, στη διαπασών στο σπίτι μας ένα 45αρι βινύλιο, με το κομμάτι ''Πετραδάκι'' του Καλδάρα, και αυτό με εισήγαγε στον μαγικό κόσμο του ρεμπέτικου. Ύστερα άκουσα τα ρεμπέτικα του Νταλάρα και κόλλησα''.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν ξέρω αν το έχουμε ξαναγράψει. Πάντως το μεταφέρω και εδώ.

Από συνέντευξη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Μusic Corner στις 4/2/2008.

Ο Νταλάρας και η Αρβανιτάκη είναι οι κορυφαίοι τραγουδιστές στην Ελλάδα και αυτοί που έχουν κάνει τη μεγαλύτερη διεθνή καριέρα.

http://www.musiccorner.gr/synetneyxeis/max...itsas_2008.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kαι ο Βαγγέλης Κορακάκης σε συνέντευξή του στο Music Corner επίσης, στις 3-12-2002:

MC: Είναι γενικώς γνωστό πως κάθε συνθέτης έχει όνειρο να πουν τα τραγούδια του κάποια στιγμή μεγάλοι τραγουδιστές. Ακούσαμε τον Μητροπάνο να ερμηνεύει με επιτυχία τραγούδια σου. Υπάρχει κάποιος άλλος καλλιτέχνης που θα ήθελες να ερμηνεύσει κομμάτια δικά σου;

Β.Κ.: Δυστυχώς κατάλληλες φωνές για να τραγουδήσουν τα τραγούδια μου δεν υπάρχουν πολλές πια.

MC: Γι' αυτό έχεις τον Στέλιο τον Γαλανό μαζί σου;

Β.Κ.: Ο Στέλιος Γαλανός είναι εξαιρετικός τραγουδιστής.

MC: Μα και το σχήμα σου είναι πολύ προσεγμένο.

Β.Κ.: Βεβαίως είναι. Πάντως για να απαντήσω στην προηγούμενη ερώτησή σου, ο τραγουδιστής που γουστάρω πολύ είναι ο Νταλάρας.

http://www.musiccorner.gr/synetneyxeis/korakakis.html

Share this post


Link to post
Share on other sites
...ο τραγουδιστής που γουστάρω πολύ είναι ο Νταλάρας.

Δεν το έθεσε πολύ πολύ ωραία;;;

:wow::D

Πάντως, θα ήθελα να ακούσω τον Νταλάρα να τραγουδά Κορακάκη... Και φαντάζομαι και ο ίδιος...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν ξέρω αν έχει ξαναμπεί. Το βρήκα από το mad.gr

Απόσπασμα συνέντευξης Νίνο: ''Και συνέχισε λέγοντας ότι υπάρχουν πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες που θαυμάζει όπως ο Γιάννης Πάριος, ο Γιώργος Νταλάρας και ο Πασχάλης Τερζής. ''

Επίσης, το ''Θα περιμένω εδώ'' είναι στο top 10 των μουσικών προτιμήσεων της Χρύσπας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτή την αυθεντική λαϊκή αγάπη θα μπορέσουν να την εισπράξουν και οι νέοι τραγουδιστές;

«Θα την εισπράξουν όσοι την αξίζουν. Εκείνοι που είναι τηλεοπτικά κατασκευάσματα δεν νομίζω ότι θα έχουν καμία τύχη. Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να μείνουν άνεργοι στα 40 τους. Γιατί αν η καριέρα δεν χτιστεί μέρα-μέρα, τραγούδι-τραγούδι, δεν γίνεται. Κάποιοι θα 'ρθουν, θα γευτούν μια εφήμερη επιτυχία και θα φύγουν. Η δικιά μας η γενιά, ο Πάριος, ο Νταλάρας, ο Μητσιάς, η Χαρούλα, η Δήμητρα, εγώ, βασιλεύει όμως ακόμα. Αν κι αυτό το θεωρώ λυπηρό».

Γιατί, όμως, βασιλεύετε ακόμα;

«Δεν είναι ότι μετά από εμάς δεν βγήκαν καλοί τραγουδιστές. Απλά θεωρώ ότι οι νεότεροι δεν το παλεύουνε τόσο το πράγμα. Δεν το πονάνε».

Ο Μητροπάνος στην ''Ελευθεροτυπία''(13.9.2008).

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

"Αντικαταστάτες δικοί μου και του Στέλιου είναι δύο τραγουδιστές.

Ο Νταλάρας και ο Πάριος.Η ο Πάριος και ο Νταλάρας.

Ναι,αυτοί οι δύο."

Ίσως έχει ξαναγραφτεί,αλλά εγώ την ξαναθυμίζω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

’ντε για να ανάψουν λίγο τα αίματα:

Από συνέντευξη του Γιάννη Αγγελάκα στο Art της εφημερίδας "Ποντίκι":

-Τι σημαίνει ήθος στη μουσική;

Γ.Α.: Το να βρίσκεσαι σε αυτήν από αγάπη και όχι να τη χρησιμοποιήσεις για να κάνεις οτιδήποτε άλλο. Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι οι πιτσιρικάδες πια, αυτοί που λανσάρονται κατά καιρούς, δεν έχουν πολλά πάρε-δώσε με τη μουσική. Χρειαζόμαστε πιστούς, καλλιτέχνες που θα δοθούν στους ήχους τους. Για πολλούς η μουσική έχει γίνει δημόσιες σχέσεις. Ο Νταλάρας το ξεκίνησε.

-Ο Νταλάρας κάνει δημόσιες σχέσεις παρά μουσική;

Γ.Α.: Όχι μόνον αυτός. Κι άλλοι. Βρίσκονται διαρκώς στο προσκήνιο, συναναστρέφονται με πολιτικούς, κάνουν μεθοδευμένες κινήσεις και καριέρα.

-Μπορεί ο Νταλάρας να μην αγαπάει τη μουσική; Απ όσο ξέρω, έχει φτιάξει στούντιο στο σπίτι του και χώνεται εκεί μέσα από το πρωί έως το βράδυ.

Γ.Α.: Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι από το πρωί μέχρι το βράδυ στις τηλεοράσεις, στα έντυπα, στα ραδιόφωνα. Ποια είναι η σχέση τους με τη μουσική; Μπορείτε να το κρίνετε και από το αποτέλεσμα. Το λαϊκό τραγούδι έχει νερώσει αρκετά, έχει χάσει τον πυρήνα του. Έπεσε σε μία αυταρέσκεια και μία ενορχηστρωτική ελαφράδα που προσπαθεί να τους μαζέψει όλους. Δεν ξεκινάς να κάνεις μουσική για να γοητεύσεις τους πάντες. Πολύ ελαφριά ως στάση. Ακόμα κι αν ο Νταλάρας νομίζει πως αγαπά τη μουσική, αισθητικά της έχει κάνει πολύ μεγάλη ζημιά.

-Πολύ άγριο αυτό που λες.

Γ.Α.: Μπορεί να είναι, αλλά και τα πράγματα άγρια είναι. Δεν ακούμε μουσική πια, βλέπουμε μόνο φάτσες. Έχουν καβαλήσει το καλάμι και πορεύονται.

http://www.topontiki.gr/Pontiki/index.php?...=3295&Itemid=48

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και γιατι πρεπει ν'ασχολουμαστε με τις μ...κιες του Αγγελακα; :huh: (δεν εννοω μονο τις αποψεις του για τον Γιωργο,γενικως μιλαω...) :huh:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ποιος ασχολείται, είδες κανέναν να ασχολείται;

Απ'το απόγευμα και μετά θ'αρχίσουν να ασχολούνται... :huh: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τέτοιου είδους δηλώσεις, που ξεστομίζουν γενικότητες, ανακρίβειες και συκοφαντίες, δεν έχουν αλλον σκοπό απο την προβολή αυτού που τα λέει....

το έχουν πιάσει το νόημα όσοι δεν μπορούν να προβληθούν με το ταλέντο τους, βάζουν στο στόμα τους το όνομα Νταλάρας και εδώ είμαστε την έχουμε εξασφαλίσει την δημοσιότητα .....

δημοσιότητα να ναι και ας είναι και αρνητική βρε αδερφέ .... ΚΡΙΜΑ κάτι τέτοιους είναι να τους λυπάται κανείς και όχι να ασχολείται...... :huh:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σιγά μην του δώσουμε κι αξία να ασχοληθούμε με την αφεντιά του...Νάναι καλά ο Μελωδία και κάποιοι της νεοκουλτούρας που τον ανήγαγαν σε μορφή της μουσικής...Ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι δεν τον φτάνει τον Νταλάρα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρακάμπτω τον Αγγε(β)λάκα, με τον οποίο νομίζω πως δεν αξίζει να ασχολούμαστε, άλλωστε αυτό μας το έχει αποδείξει ουκ ολίγες φορές, και -όπως είπα και στους "Καλλιτέχνες-Artists"- παραθέτω εδώ ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη του κιθαριστή Βαγγέλη Μπουντούνη (γράφω και την προηγούμενη ερώτηση γιατί είναι σχετική):

Ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα που σας έδωσε ο δάσκαλός σας ο Δημήτρης Φάμπας, και ποιο είναι αυτό που προσπαθείτε να περάσετε εσείς στους δικούς σας μαθητές;

Β.ΜΠ.: Ο Φάμπας μου έμαθε να αγαπώ πάρα πολύ την κιθάρα. Θυμάμαι, τελειώναμε το μάθημα και καθόταν δυο-τρεις ώρες στην πόρτα να μου κάνει πλύση εγκεφάλου για το πόσο ωραίο όργανο έχω διαλέξει. Αυτό βέβαια με επηρέασε και μελέτησα πάρα πολύ, ήτανε καθοριστικός στο να με κάνει να ακολουθήσω επαγγελματικά αυτό το δρόμο. Στους μαθητές μου πέρα από την τεχνική που είμαι μανιακός κι έχω μια πολύ απόλυτη άποψη για τα θέματα της τεχνικής στην κιθάρα εκείνο που προσπαθώ να τους διδάσκω είναι κατ αρχήν ήθος στη μουσική και κατά δεύτερο λόγο να είναι ο εαυτός τους, δηλαδή να ερμηνεύουν, να παίζουν μουσική και να νιώθουν ότι δεν μπορεί να παίξει κανείς με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή να μην ξεφεύγουν από την προσωπικότητά τους. Είχα κάποιο μαθητή μικρό προχτές, φοβερά ταλαντούχο, που μου έλεγε, κύριε Μπουντούνη, τι να κάνω; ’κουσα το κομμάτι αυτό στο YouTube, το παίζει ο ένας έτσι, ο άλλος αλλιώς, εγώ τι να κάνω; Του λέω, κάνε αυτό που θες εσύ. Παρόλο που ήτανε 12 χρονών παιδάκι. Να παίξεις το κομμάτι με τον τρόπο που θέλεις εσύ. Και όλοι που σε ακούνε να λένε, αυτός είναι ο συγκεκριμένος και όχι κάποιος που μιμείται κάποιον άλλον.

Αυτό είναι πολύ βασικό.

Β.ΜΠ.: Βέβαια είναι βασικό. Γιατί προσπαθώ να μην καταπιέζω την προσωπικότητα του άλλου ως προς την ερμηνεία. Στην τεχνική βέβαια είναι αλλιώς τα πράγματα, εκεί τους καταπιέζω πάρα πολύ. Θέλω να βγαίνει καθαρός και καλός ο ήχος και για να γίνει αυτό θέλει πάρα πολύ δουλειά στην τεχνική.

Αυτό που λέτε μού θύμισε κάτι που είχε πει ο Γιώργος Νταλάρας για τον Απόστολο Καλδάρα, ο οποίος ήταν γι αυτόν δάσκαλος: ότι ο Καλδάρας του έλεγε «αυτό το τραγούδι λέγεται μ αυτόν και με τον άλλο τρόπο. Μάθε καλά και τους δύο και πες το με τον δικό σου».

Β.ΜΠ.: Πολύ σωστό είναι αυτό. Όταν ακούς τον Νταλάρα, είναι ο Νταλάρας. Δεν υπάρχει περίπτωση να τον μπερδέψεις με κάποιον άλλον. Ο Νταλάρας είναι και φίλος μου μάλιστα, και πολύ καλός επαγγελματίας, εξαιρετικός.

Συνέντευξη στον "Ορφέα" | 25.09.2008

http://www.e-orfeas.gr/content/view/847/197/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δε θέλω να επανεφέρω το θέμα αλλά επειδή υπήρχε ερώτηση παραπάνω , να συμπληρώσω ότι ο κύριος Αγγελάκας είναι ένας καλλιτέχνης με αρκετές εμπάθειες. Είναι ο "αρχηγός" του συγκροτήματος "Τρύπες" (υπάρχουν ακόμα αυτοί; ) κι ένας από τους ανθρώπους που σε κάθε του συνέντευξη του δεν παραλείπει να "θυμηθεί" το Γ.Νταλάρα, τον Μ.Θεοδωράκη και τους Πυξ-Λαξ. Εδώ αφήνει για λίγο τους Πυξ Λαξ, μετά από την πολύ καλή απάντηση του Μπάμπη Στόκα σε συνέντευξή του στο τελευταίο Δίφωνο και πιάνει τους άλλους δύο...

Θεώρησα σωστό στα πλαίσια της πλουραλιστικής ενημέρωσης να καταχωρήσω τη δήλωσή του ακόμη κι αν δεν ήταν τόσο ευχάριστη.

Αν σας αναστάτωσα ζητώ ταπεινά συγγνώμη.... :mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...