Apostolis

Είπαν για τον Γ.Νταλάρα...

1,085 posts in this topic

Το αφιέρωμα στον Γιώργο Νταλάρα που πραγματοποιήθηκε τις δυο τελευταίες εβδομάδες, με συνεντεύξεις των ερμηνευτών που θα συμμετάσχουν στην αυριανή συναυλία του Ηρωδείου ολοκληρώνεται σήμερα με τη συνέντευξη του Κώστα Μακεδόνα, ο οποίος μιλά για τον Γιώργο Νταλάρα και του στέλνει τις ευχές του για τα γενέθλιά του...

Ήταν δύσκολη η διαδικασία των συνεντεύξεων, αλλά πολύ ευχάριστη. Καταφέραμε και συνομιλήσαμε με 15 από τους 18 ερμηνευτές (δυστυχώς 3 από αυτούς, παρ' όλες τις προσπάθειές μας, δεν καταφέραμε να τους προσεγγίσουμε) και νομίζω πως τελικά κάτι έμεινε από όλη αυτή την ιστορία...

 

Κώστας Μακεδόνας: «Ο Γιώργος Νταλάρας κράτησε τον πήχη πολύ ψηλά»

 

29/09/2019
 

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

 

Θανάσης Γιώγλου

https://www.ogdoo.gr/prosopa/synenteykseis/kostas-makedonas-o-giorgos-dalaras-kratise-ton-pixi-poly-psila

 

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Θανάσης Λάλας για τον Γιώργο Νταλάρα

http://mobile.pelop.gr/fullarticle.php?docid=550789&fbclid=IwAR1BvXZzFzTHH9W4PUT1TmzEgiwoI0lO6HhNBY3QnFv4dGnO_KwLGEEeUcg

Λάλας: «Ο Νταλάρας έχει κάνει έφοδο στον ουρανό με τα πόδια στη γη»

ImgSrc.aspx?Working=0&Resolution=2&Doc=526/11/2019 - 12:28

 

Με αφορμή την αποψινή εκδήλωση, ο Θανάσης Λάλας μιλάει στην «Π» για τον «μυθιστορηματικό ήρωα», όπως αποκαλεί τον μεγάλο καλλιτέχνη, εξηγεί τη λαμπρή του διάρκεια, τους λόγους που τον θαυμάζει. Σε προσωπικό επίπεδο δε, εκφράζει την άποψή του για τη γνήσια δημοσιογραφική φωνή, αποκαλύπτει την καλλιτεχνική του φύση, ενώ ως επίμονος γραφιάς, σκέφτεται, όπως μας είπε, να εκδώσει συνομιλίες του με τον Ανδρέα Παπανδρέου, έχοντας ήδη έτοιμα το βιβλίο-βιογραφία του Στέλιου Καζαντζίδη κι ένα περίεργο αφήγημα για την Απόλαυση.

 

Πότε γεννήθηκε η ιδέα του βιβλίου;

Αρχές της δεκαετίας του '90 κάναμε κάποιες συναντήσεις με τον Γιώργο για να γράψουμε ένα βιβλίο γύρω από τη ζωή του και το ελληνικό τραγούδι. Αλλά ο Γιώργος πάντα ήταν επιφυλακτικός έως πολύ επιφυλακτικός κατά πόσο θα μπορούσε να γραφτεί ένα βιβλίο γύρω από τη ζωή του. Πάντα ένιωθε ότι ο ρόλος του είναι η μουσική και το τραγούδι και δεν πίστευε ότι είχε και τόσο σημασία για τον κόσμο να μάθει περισσότερα για τη ζωή του και τον τρόπο που σκέφτεται τα πράγματα. Με τα χρόνια, η φιλία μας έδεσε πολύ. Δημιουργήθηκε μια σχέση εμπιστοσύνης... Εγώ πάντα πίστευα, ακούγοντάς τον να μου αφηγείται ιστορίες, ότι ήταν μυθιστορηματικός ήρωας. Ηταν ένας άνθρωπος που κάθε φορά που τον συναντούσα ήταν ένας άλλος… Ο Νταλάρας έχει πάθος με τη γνώση και εξελίσσεται σε ό,τι κι αν κάνει. Αυτό είναι μια πρόκληση. Τέλος, ο Νταλάρας ήταν και είναι ένας πολύ παρεξηγημένος άνθρωπος. Οταν τον γνωρίζεις καλά, καταλαβαίνεις ότι η εντύπωση που έχει ο κόσμος γι' αυτόν είναι μια παρανόηση.

Πώς σταθήκατε μπροστά στον κίνδυνο της ωραιοποίησης;

Μα ο σκοπός μου ήταν να πω αυτό που ζω και βλέπω. Η αλήθεια δεν ωραιοποιεί. Το είπα και στον πρόλογό μου: Ο Νταλάρας είναι γεμάτος κουσούρια... Αλλά αυτά τα κουσούρια είναι που δημιουργούν αυτή τη μοναδικότητα. Ο Νταλάρας μπορεί να σε εκνευρίσει με τη συνέπειά του, με την πίστη του σε έναν ηθικό κώδικα που έχει, είναι ένας σύγχρονος άνθρωπος παλιάς κοπής... Εχει φοβερή ανθεκτικότητα γιατί είναι φανατικός σε ό,τι κι αν κάνει, δεν υπήρξε ποτέ καθώς πρέπει, αναλαμβάνοντας το κόστος των πράξεών του.

Πού οφείλεται, λοιπόν, το γεγονός ότι τον Νταλάρα είτε τον λατρεύεις είτε τον αντιπαθείς σφόδρα -τίποτα χλιαρότερο;

Τον άνθρωπο που ξεχωρίζει τις περισσότερες φορές τον λούζουν με λάσπες... Γιατί αυτός που ξεχωρίζει μας θυμίζει τη δική μας αποτυχία, δυστυχώς... Οταν ανεβαίνεις τη σκάλα αυτοί που σε βλέπουν από κάτω πρέπει να χρεώσουν κάπου τη δική τους αποτυχία και σου πιστώνουν αμαρτίες που συχνά δεν κουβαλάς. Η Μελίνα έλεγε: Αλίμονο στον άνθρωπο που τον αγαπάνε όλοι... κάτι δεν πάει καλά. Αλλωστε, αυτοί που μας αμφισβητούν είναι αυτοί που μας δίνουν την ευκαιρία να ξαναδούμε άλλη μια φορά τα πράγματα και να διορθωθούμε.

50 χρόνια λαμπρής καριέρας. Πώς εξηγείτε το φαινόμενο Νταλάρα;

Είναι ένας άνθρωπος που ζει κάνοντας αυτό που του αρέσει, δίνεται ολόκληρος, είναι ο άριστος που δεν τον ενδιαφέρει να είναι ο καλύτερος από τους άλλους, αλλά πάντα καλύτερος σε σχέση με αυτό που ήταν ο ίδιος.

Ο Νταλάρας συναγωνίζεται τον εαυτό του, αυτό είναι το ζητούμενό του: Πώς θα γίνει καλύτερος μουσικός ο ίδιος, όχι καλύτερος μουσικός από τους άλλους... Ο Νταλάρας είχε πάντα στόχους, ήθελε να κάνει τη ζωή που ονειρεύτηκε από παιδί. Το όνειρο, ο στόχος, η διάθεση για συνεχή εξέλιξη και αλλαγή μπορεί να βάλει και τον χρόνο με την πλάτη στη γη... Η φθορά είναι συνώνυμη της έλλειψης στόχου... Οταν χάνεις τον δρόμο σου, χάνεις την αντοχή σου, τη δύναμή σου.

 

Η σχέση σας μαζί του μετράει από τα μέσα του '80. Σε τι μοιάζετε, σε τι διαφέρετε, τι «ζηλεύετε» σ' αυτόν.

Μας ενώνει ο πόλεμος που εισπράττουμε από μια μικρή κατηγορία ανθρώπων. Και ο Γιώργος κι εγώ έχουμε δεχτεί πολλές δημόσιες ψευδείς επιθέσεις. Αλλά νομίζω ότι κι αυτός κι εγώ είμαστε σκληρά υλικά για να λυγίσουμε. Τον ζηλεύω και τον θαυμάζω γιατί κάθε μέρα είναι καλύτερος σε αυτό που κάνει, δεν σταματάει να κυνηγάει το αδύνατο, παραμένει διψασμένος, τα καλοκαίρια κρυώνει όταν σκάει ο τζίτζικας και ενώ κόβει βόλτες στα ύψη χρόνια, τα μυαλά του δεν παίρνουν αέρα... Είναι πολύ δύσκολο να είσαι στην κορυφή και να πατάς στη γη, να έχεις κάνει με τις πράξεις σου έφοδο στον ουρανό με τα πόδια στη γη!

Πάμε σ' εσάς. Εχοντας βιώσει, χρόνια, εκ των έσω εφημερίδες και περιοδικά. Πώς βλέπετε το μέλλον του έντυπου Τύπου;

Είμαι από αυτούς που πάντα πίστευα και πιστεύω ότι στην περίπτωση του εντύπου Τύπου δεν υπάρχει παρακμή λόγω διαδικτύου, αλλά παρακμή προσώπων. Πιστεύω ότι θα ξανανθίσουν οι εφημερίδες και τα περιοδικά στη χώρα, όταν θα βρεθούν και πάλι οι άνθρωποι που θα εκπροσωπήσουν την ουσία της έννοιας δημοσιογραφία. Πιστεύω ότι η πλειοψηφία από αυτούς που σήμερα δημοσιογραφούν δεν έχουν ιδέα τι είναι η δημοσιογραφία. Η δημοσιογραφία είναι μια συνεχής μάχη με την εξουσία. Είναι ένας τρόπος να δουν οι άνθρωποι την άλλη πλευρά του φεγγαριού. Είναι η χαμένη φωνή όλων των ανθρώπων που οι καθημερινές σκληρές συνθήκες και η κοινωνική τους θέση, τους έχει αποκλείσει από τη διεκδίκηση της δικαίωσης και της αξιοσύνης!

Η δημοσιογραφική φωνή σήμερα είναι η φωνή της εξουσίας... Τρελά πράγματα! Η δημοσιογραφική φωνή είναι η φωνή όλων των ανθρώπων που πνίγονται και δεν μπορεί να ακουστεί η κραυγή του πνιγμού τους!

 

Θα δανειστώ μία ερώτησή σας στον Γιώργο Νταλάρα: Ποια Ελλάδα αγαπάτε και ποια μισείτε;

Η Ελλάδα είναι μια κολόνα ποιότητας... Η Ελλάδα είναι αυτή που αντιπροσωπεύει το παγκόσμιο αίτημα των ανθρώπων στο ερώτημα... Η Ελλάδα αυτή, δεν έχει καμιά σχέση με τους Ελληνες, ή αν θέλετε με αυτούς τους ανθρώπους που ζουν στα στενά γεωγραφικά όρια που ορίζουμε ως Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν έχει σύνορα, είναι το μεγάλο που μας μεγαλώνει σαν ανθρώπους!

 

Η ζωγραφική, με την οποία ασχολείστε, είναι για εσάς..;

Η ζωγραφική είναι ένα ακόμα εργαλείο, όπως είναι η λογοτεχνία, η μουσική... Η Τέχνη είναι το ζητούμενο κι όχι τα εργαλεία με τα οποία κάνεις Τέχνη. Για μένα, λοιπόν, είναι ένα εργαλείο η ζωγραφική, η γλυπτική, το βίντεο ή ό,τι άλλο χρησιμοποιώ για να πετύχω την στρατηγική μου ιδέα. Για μένα το ζητούμενο είναι να βρω τον τρόπο να πω στους ανθρώπους με πράξεις, ότι το σκοτάδι κρύβει φως, το αδιέξοδο λύσεις, η πραγματικότητα έχει άλλες διαστάσεις, το όνειρο είναι η αρχή για να τα βάλεις με τις δυνατότητές σου, η άγνοια είναι η ζωντανή έμπνευση που δίνει αξία στη γνώση. Αν δεν συνεχίζαμε η γνώση μας να δίνει σκυτάλη στην άγνοιά μας, δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον η ζωή μας!

 

Για το τέλος, μια πινελιά Νταλάρα. Αγαπημένο σας τραγούδι του;

«Του Κάτω Κόσμου Τα Πουλιά» του Μάνου Ελευθερίου και του Σταύρου Κουγιουμτζή.

*Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι: Κωνσταντίνος Μάγνης διευθυντής σύνταξης της «Π», Γιάννης Παππάς φιλόλογος-ποιητής, Σταύρος Σολωμός καλλιτεχνικός διευθυντής και μαέστρος της Πολυφωνικής Χορωδίας της Πάτρας. Θα συντονίσει η δημοσιογράφος Κωνσταντίνα Τσίχλα.

 

Της ΚΡΙΣΤΥΣ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

https://www.offsite.com.cy/perissotera/viral/miltos-pashalidis-mila-gia-tis-sheseis-toy-me-tin-kypro

Είστε σε πρόβες κ. Πασχαλίδη. Ηχογραφείτε κάτι καινούργιο; 

Ηχογραφώ έναν καινούργιο δίσκο, με μουσικές δικές μου και του Θάνου Μικρούτσικου, λόγια Μάνου Ελευθερίου, Άλκη Αλκαίου και Οδυσσέα Ιωάννου, και με συμμετέχοντες τον Γιώργο Νταλάρα, τον Θάνο Μικρούτσικο και τον Φοίβο Δεληβοριά. Παράλληλα, κάθε Σάββατο εμφανίζομαι στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου.

miltos

Από τις μέχρι τώρα συνεργασίες σας, νιώθετε ότι κάποια πρόσωπα σάς επηρέασαν καθοριστικά;

Με οποιονδήποτε συνεργάστηκα επί σκηνής με επηρέασε. Είτε μουσικός, είτε τραγουδιστής, είτε συνθέτης. Αν πρέπει να πω ποιοι από αυτούς έγιναν και φίλοι και τους νιώθω ως μέλη της οικογένειάς μου, θα έλεγα σίγουρα ο Θάνος, ο Νταλάρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Θηβαίος και ο Λαυρέντης. Και φυσικά η ορχήστρα μου, που παραμένει σχεδόν σταθερή τα τελευταία 15-20 χρόνια.

 

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://parathyro.politis.com.cy/2019/12/ma-ego-apomeina-paidi/

Ο Γιώργος Νταλάρας αποτελεί έναν ζωντανό θρύλο της ελληνικής μουσικής. Πώς νιώθετε για την εμπιστοσύνη που σας δείχνει;

Ο Νταλάρας αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο. Είναι συγκινητικό ότι είμαστε στην ίδια σκηνή. Είναι σπουδαίο για εμένα ότι είμαι μαζί του. Ότι τραγουδώ μαζί του. Ξέρεις; Κάποιες στιγμές στη σκηνή τον βλέπω δίπλα μου και σκέφτομαι αν πρέπει να μπω στο κομμάτι. Για εμένα αποτελεί τιμή η εμπιστοσύνη του.

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://www.sport-fm.gr/article/epikairotita/parisi-mazikes-apergies-magikes-diakopes-p/4032319

Από τον Νταλάρα στο... Χανουκά

Είναι παραμονή Χριστουγέννων, αλλά δεν ξέρουμε που θα κάνουμε ρεβεγιόν. Ακούγαμε ότι στο Παρίσι αναβιώνουν τα bouillon, τα παραδοσιακά μπιστρό με αυθεντικές συνταγές και προσιτές τιμές. Είχαμε κάνει κράτηση, για την οποία αρχικά μας ευχαρίστησαν και μετά μας ενημέρωσαν ότι ακυρώνεται. Λόγω απεργίας; Άγνωστο. Σχεδόν όλα τα εστιατόρια στη γειτονιά κλείνουν μετά τις έξι το απόγευμα, οπότε αρχίζουμε την εξερεύνηση ελπίζοντας ότι θα δούμε κάτι που δεν έχει μάθει ακόμη το TripAdvisor. Και πράγματι, στο επόμενο τετράγωνο ανακαλύπτουμε ένα γαλλοποιημένο ιταλικό μπιστρό με έναν αεικίνητο Άραβα σεφ. Ο οποίος αρχικά δυστροπεί γιατί δεν επιλέγουμε το χριστουγεννιάτικο μενού, αλλά τελικά ενθουσιάζεται όταν ακούει ότι είμαστε Έλληνες και βάζει Νταλάρα χριστουγεννιάτικα. Bon. Ανατρέπεται ευτυχώς το στερεότυπο που λέει ότι «δεν τρως καλά στο Παρίσι» και είναι ελλιπές γιατί το πραγματικό νόημα είναι ότι «δεν τρως καλά στο Παρίσι αν δεν δώσεις μια περιουσία». Στις ανατολικές συνοικίες σέβονται την τσέπη μας, αυτό είναι βέβαιο.

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

https://www.flash.gr/culture/1570189/giwrgos-ntalaras-den-einai-mono-i-fwni-toy-poy-ton-kathista-koryfaio?fbclid=IwAR0np6zvL4mOqT8Vu5isX0hcehceRUfFmFiNo5Rpct7egeS5XfKZgCB-R6w

Γιώργος Νταλάρας: Δεν είναι μόνο η φωνή του που τον καθιστά «Κορυφαίο»

apple-icon-57x57.png?v=0.1
FlashTeam23/01/2020 20:55
UPDATE: 23/01/2020 22:40
H προστιθέμενη αξία, του Νταλάρα H προστιθέμενη αξία, του Νταλάρα
676
 

Γιώργος Νταλάρας: Ο μαθηματικός και αναλυτής Μάρκου Παναγιώτης, γράφει γιατί ο Γιώργος Νταλάρας κάνει τη διαφορά. Αποκλειστικά στο flash.gr

Γιώργος Νταλάρας: Υπάρχει μια σπουδαία ερώτηση που θέτουμε, μερικές φορές, στους άλλους, ίσως και στον εαυτό μας όταν αναρωτιόμαστε: Τι είναι αυτό που έκανε τον Γιώργο Νταλάρα τόσο μεγάλο καλλιτέχνη πέραν από το χάρισμα της φωνής του; Διότι θέλουμε δεν θέλουμε, εκεί ανήκει, στην κορυφή. Σε μια προσπάθεια απάντησης ευελπιστώ να συνδράμουν όσα γράφω στη συνέχεια αυτού του σημειώματος. 

Αποτελεί βαθιά πεποίθηση ότι η διαχρονική επιτυχία του Γιώργου Νταλάρα ως καλλιτέχνη «οφείλεται» στην επιλογή του, που συνοψίζεται σε μια φράση: αρνήθηκε να «υπηρετήσει» το γαστρονομικό - καταναλωτικό τραγούδι, αντίθετα «υιοθέτησε» εκείνο που εμείς ονομάζουμε «διαφορετικό τραγούδι». Ας εξηγήσω λίγο τους όρους της παραπάνω πεποίθησης. 

dalaras-1.jpg

Η γαστρονομική μουσική είναι ένα βιομηχανικό προϊόν που δεν επιδιώκει κανέναν άλλο καλλιτεχνικό σκοπό, παρά μόνο την ικανοποίηση των απαιτήσεων της αγοράς. Το βασικό χαρακτηριστικό του καταναλωτικού τραγουδιού είναι ότι ψυχαγωγεί χωρίς να αποκαλύπτει τίποτα νέο, αλλά επαναλαμβάνει αυτό που ήδη ξέραμε, αυτό που ήδη περιμέναμε με αγωνία να ακούσουμε να επαναλαμβάνεται, και μόνο έτσι διασκεδάζουμε. 

Ο Γιώργος Νταλάρας επέλεξε να συνεργαστεί με μια σειρά δραστήριων δημιουργών, συνθετών, μουσικών, στιχουργών οι οποίοι κάνουν, ή αν προτιμάτε έκαναν, τραγούδια με διαφορετικό τρόπο από τους άλλους. Κάπου το λέει ο Μαγιακόφσκι και μας το έκανε γνωστό αυτό ο Θάνος ο Μικρούτσικος μέσα από το κομμάτι «Τους προβολείς στήσε»: «Η τέχνη δεν πρέπει να αντανακλά σαν τον καθρέπτη, μα σαν φακός να μεγεθύνει!». Για να εννοήσουμε καλύτερα λέγω τούτο: το γαστρονομικό - καταναλωτικό τραγούδι χρησιμοποιείται καθώς κάνουμε κάτι άλλο, σαν υπόβαθρο. 

dalaras-2.jpg

Το «διαφορετικό» τραγούδι, εκείνο που «υπηρέτησε» ο Γ. Νταλάρας όλα τα χρόνια, απαιτούσε σεβασμό και ενδιαφέρον. Επέλεξε, διαχρονικά, εκείνους τους συνεργάτες οι οποίοι έφερναν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα:  πρόσφεραν ένα τραγούδι που ο κόσμος συγκεντρώνεται για να το ακούσει. Οι δημιουργοί αυτοί, με το έργο τους, υπογράμμιζαν το περιεχόμενο του και δεν προσπαθούσαν να προσελκύσουν την προσοχή του ακροατή γοητεύοντας τον με έναν πρωτόγονο ρυθμό, αλλά μέσα από τη διαπεραστική παρουσία ασυνήθιστων εννοιών και εκκλήσεων. Με αυτό το τραγούδι ο ακροατής ψυχαγωγούνταν, μαθαίνοντας.

Οι δημιουργοί, λοιπόν, του «διαφορετικού» τραγουδιού είχαν εγκαθιδρύσει μια «άλλη» σχέση τόσο μεταξύ τους όσο και με το ακροατήριο. Μέσα από το τραγούδι τους μεγέθυναν ό,τι συνέβαινε στην εποχή τους αλλά παράλληλα μετουσίωναν το «πραγματικό» της και το «έδιναν» στο ακροατήριό τους με νέες έννοιες, με ιδιαίτερες φράσεις. Με άλλα λόγια με άλλα «σημαίνοντα» από εκείνα που είχαν βιωθεί από τον ίδιο τον ακροατή του τραγουδιού. Θα αναφέρω έξι διαφορετικές περιόδους  παρμένες επιλεκτικά από την «αναρρίχηση» του Νταλάρα στο μουσικό στερέωμα της πατρίδας μας για να τεκμηριώσω περισσότερο αναλυτικά τα όσα παραπάνω ανάφερα. 

dalaras-4.jpg

1969 Κυκλοφορία άλμπουμ «Γιώργος Νταλάρας»
Ο Σταύρος Κουγιουμτζής γράφει τη μουσική σε επτά τραγούδια, εκ των οποίων στα πέντε έχει γράψει και τους στίχους: «Ο ουρανός φεύγει βαρύς», «Ποιο δρόμο να διαλέξω», «Αν είναι να ‘ρθεις», «Το λιμάνι», «Κάπου στα Πετράλωνα» και επίσης τα: «Μου ‘δωσε ο πλάστης την καρδιά», «Πού ‘ναι τα χρόνια» σε στίχους Άκη Δασκαλόπουλου. Είναι η εποχή που η χούντα μεσουρανεί. Στις 17 του Ιουλίου συλλαμβάνεται ο καθηγητής της Παντείου, Σάκης Καράγιωργας. Από τυχαία έκρηξη μιας από τις βόμβες που είχε στο σπίτι του, τον τραυματίστηκε σοβαρά -χάνει το δεξί του χέρι από τον καρπό- και συλλαμβάνεται. Ο Σταύρος Κουγιουμτζής στιχουργεί στο κομμάτι του δίσκου και ο Νταλάρας τραγουδά: «Ο ουρανός φεύγει βαρύς πάνω από τη ζωή μου, μα η θύμησή σου έμεινε να δένει την ψυχή μου».
Το ίδιο έτος, στις 6 Ιουνίου δραπετεύει από τις φυλακές Μπογιατίου ο Αλέκος Παναγούλης, επικηρυσσόμενος από τις χουντικές αρχές για 500.000 δραχμές. Την ίδια στιγμή ο Νταλάρας τραγουδά: «Πού ‘ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια, που `χες λουλούδια μες στην καρδιά, πού ‘ναι η αγάπη, γλυκιά μου αγάπη, να μας ζεστάνει στην παγωνιά».

loizos.jpg

1970 – Αχ χελιδόνι μου
Πέραν της επαγγελματικής τους επαφής, Νταλάρας και Μάνος Λοΐζος συνδέθηκαν με στενή φιλία -τουλάχιστον μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70- και έκαναν παρέα σχεδόν καθημερινά. Από τη στιγμή μάλιστα που ο συνθέτης ήταν έτσι κι αλλιώς ένας πολύ ανοιχτός και με εξαιρετικό χιούμορ άνθρωπος, τα πειράγματα δίναν κι έπαιρναν.
Ο Μάνος Λοΐζος δεν δίσταζε να εκφράζει το θαυμασμό του για άλλους δημιουργούς και να τους «ζηλεύει» με την καλή έννοια. Ένας απ’ αυτούς ήταν ο Σταύρος Κουγιουμτζής, με τον οποίο ο Νταλάρας είχε σχεδόν αποκλειστική συνεργασία, στα πρώτα βήματα της καριέρας του. Συχνά λοιπόν, ο αξέχαστος Μάνος μιλούσε με σεβασμό και αγάπη για τα τραγούδια του Θεσσαλονικιού συνθέτη και δεν παρέλειπε να τονίζει το πόσο θα ήθελε να του μοιάσει…

loins.png

Ο Νταλάρας τότε, άρπαζε την ευκαιρία και για να πειράξει τον Λοΐζο, του έλεγε κάθε φορά: «Κεφάλα (το παρατσούκλι του), ότι κι αν κάνεις δεν πρόκειται ποτέ να γράψεις ένα τραγούδι σαν του Κουγιουμτζή»! Φυσικά δεν το έλεγε επειδή δεν τον θεωρούσε ικανό, αλλά για να τον «τσιγκλήσει» και να τον δοκιμάσει! Το κόλπο έπιασε…Μια μέρα, γύρω στα μέσα του 1971, ο Λοΐζος του είπε με βεβαιότητα: «Ρε συ, θα σου γράψω ένα τραγούδι σαν του Κουγιουμτζή». Ο Νταλάρας τον κορόιδεψε και του επανέλαβε τη γνωστή κουβέντα που συνήθιζε να του λέει, αλλά λίγες μέρες αργότερα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον συνθέτη ο οποίος τον καλούσε στο σπίτι του «για ν’ ακούσει κάτι» …

dalaras-3.jpg

Πράγματι, ο ερμηνευτής πήγε κι αμέσως ο Λοΐζος κάθισε στο πιάνο κι άρχισε να παίζει και να τραγουδά το «Αχ χελιδόνι μου», τους στίχους του οποίου είχε γράψει -ποιος άλλος;- ο Λευτέρης Παπαδόπουλος! Είναι άξιο απορίας το πώς τούτα τα λόγια κατάφεραν να περάσουν από τη «μέγγενη» της χουντικής λογοκρισίας, αφού είναι ξεκάθαρο ότι περιγράφουν τόσο παραστατικά κι εμφατικά τα δύσκολα χρόνια που βίωνε εκείνα τα χρόνια η χώρα μας υπό τον δικτατορικό ζυγό.
Με το που άκουσε το τραγούδι ο Νταλάρας, έμεινε κυριολεκτικά άφωνος κι αργότερα παραδέχτηκε στον Λοΐζο ότι πράγματι είχε γράψει ένα κομμάτι «σαν του Κουγιουμτζή», κάνοντάς τον ιδιαίτερα περήφανο και χαρούμενο. Για να δείτε ποια νοοτροπία είχαν τότε οι δημιουργοί και πόσο σέβονταν ο ένας τη δουλειά και το έργο του άλλου. Άλλωστε, γι’ αυτό ήταν και τόσο σπουδαίοι και σημαντικοί.
dalaras-5.jpg

Και κάτι ακόμα…
Στην πραγματικότητα το «Νάτανε το 21» ήταν ένα έξυπνο τραγούδι. Ήταν έξυπνοι, δηλαδή, οι στίχοι της αείμνηστης Σώτιας Τσώτου, γιατί από τη μια μεριά έπιαναν τον παλμό της 150ετηρίδας από την Επανάσταση του '21 (που θα συμπληρωνόταν το 1971) και από την άλλη άφηναν τους χουντικούς να νομίζουν πως εκείνο το «21» μπορεί και να τους αφορά [παραπέμποντας στην 21η Απριλίου]. Αυτή η δημιουργική ασάφεια, να το πούμε έτσι, έδωσε πολλούς πόντους στο άσμα, το οποίο δεν εμποδίστηκε από πουθενά. Έτσι έφθασε μέχρι και στο τελευταίο χωριό της χώρας, στήνοντας κατ' ουσίαν την καριέρα του Γιώργου Νταλάρα.

Ένα δεύτερο θέμα, που σχετίζεται με το τραγούδι, είχε να κάνει με την αλλαγή μιας λέξης στη δεύτερη πια εκτέλεσή του [τόσο από τον Νταλάρα, όσο και από τον Μπιθικώτση]. Στην αρχή, μια στροφή της Σώτιας Τσώτου έλεγε: «Να πολεμάω τις μέρες στα κάστρα και το σπαθί μου να πιάνει φωτιά και να κρατάω τις νύχτες με τ' άστρα μια Τουρκοπούλα αγκαλιά». Φαίνεται λοιπόν πως η «τουρκοπούλα» έφτασε στ' αυτιά των Τούρκων της Αθήνας (πρεσβεία), με αποτέλεσμα να ζητηθεί η αλλαγή της λέξης, ενώ το δισκάκι [τόσο με τον Νταλάρα, όσο και με τον Μπιθικώτση] είχε ήδη κυκλοφορήσει. Το διπλωματικό επεισόδιο τελικώς αποφεύχθηκε. Τόσο ο Μάτσας (MINOS), όσο και ο Λαμπρόπουλος (His Master's Voice) έδωσαν εντολή να ξαναηχογραφηθεί το τραγούδι, με τη λέξη «ομορφούλα» να αντικαθιστά πλέον, αυτή τη φορά, την «τουρκοπούλα». Έτσι, με την «ομορφούλα» το έμαθε και το αγάπησε ο κόσμος.

dalaras1.jpg

1971 Ο Μέτοικος
Καταμεσής της δικτατορίας, ο Γιώργος Νταλάρας είναι ο πρώτος που ηχογραφεί Ζωρζ Μουστακί στα ελληνικά. Και μάλιστα ένα τραγούδι που επιφανειακά μιλά για κάποιον «μέτοικο», αλλά ουσιαστικά πρόκειται για εξόριστο, όπως τόσοι και τόσοι που υπήρχαν εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Στον δίσκο υπάρχει το κομμάτι «Αχ χελιδόνι μου», προσέξτε παρακαλώ τους στίχους, αξίζει τον κόπο για να διαπιστώσετε το πολιτικό κλίμα της εποχής: «Αχ χελιδόνι μου πώς να πετάξεις σ’ αυτόν το μαύρο τον ουρανό, αίμα σταλάζει το δειλινό και πώς να κλάψεις και πώς να κλάψεις.  Αχ παλληκάρι μου τα τρένα φύγαν δεν έχει δρόμο για μισεμό κι όσοι μιλούσαν για λυτρωμό πες μου πού πήγαν, πες μου που πήγαν, αχ παλληκάρι μου». 
Επίσης στον ίδιο δίσκο περιέχεται το «Ο θάνατος του ποιητή». Είναι μάλλον προφανές ότι αναφέρεται στον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Πρέπει ωστόσο να γνωρίζετε ότι στις 21 Σεπτεμβρίου του έτους 1971 σταμάτησε να κτυπά η καρδιά του αντιχουντικού ποιητή ο οποίος τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ και άκουγε στο όνομα Γιώργος Σεφέρης.  

giorgos-ntalaras.jpg

1976 – Τα τραγούδια μας
Ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα μουσικά έργα της εποχής μετά την μεταπολίτευση είναι αυτό το άλμπουμ. Η μουσική του Μάνου Λοΐζου βρήκε τον καλύτερο συνεργάτη στο πρόσωπο του Φώντα Λάδη που έγραψε τους στίχους και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: «Λιώνουν τα νιάτα μας», «Πάγωσε η τσιμινιέρα», «Ο Στράτος», «Το Δέντρο». Με αυτό το άλμπουμ ο Νταλάρας αποδεικνύει για μια ακόμη φορά, τη διαφορά που είχε από τους άλλους τραγουδιστές της γενιάς του, στην ικανότητα επιλογής και ερμηνείας των τραγουδιών του.

Η εποχή της έντονης πολιτικοποίησης εκφράζεται και στα φιλμ του κινηματογράφου όπου δεσπόζουν: «Το Ανθρωποκυνηγητό» του Τζον Σλέσινγκερ όπου ο Ντάστιν Χόφμαν προσπαθεί να ξεφύγει από έναν πρώην Ναζί, που υποδύεται ο Λόρενς Ολίβιε. Το «Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου» του Άλαν Πάκουλα, όπου οι Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ  είναι οι δημοσιογράφοι που αποκάλυψαν το μεγαλύτερο σκάνδαλο του αιώνα. «Ο Ταξιτζής» του Μάρτιν Σκορτσέζε, με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο στον ρόλο του ταξιτζή. 

dalaras-6.jpg

1978 - Οι Μάηδες, Οι Ήλιοι Μου
«Επετειακό» διπλό άλμπουμ του Γιώργου Νταλάρα, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης δέκα χρόνων του στο τραγούδι. Κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1978 και ξεπέρασε σε πωλήσεις τα 100.000 αντίτυπα. Υπάρχει όμως και η μοναδική δισκογραφική συνεργασία του με τον Γιάννη Σπανό, ο οποίος του έδωσε ένα από τα πιο διαχρονικά τραγούδια της καριέρας του, την πασίγνωστη «Αλάνα»! Είχε γραφτεί το 1973 αλλά λόγω της δικτατορίας είχε μείνει στο συρτάρι. Μάλιστα, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος αναφέρει ότι η Βίκυ Μοσχολιού, μέσω των γνωριμιών της, είχε προσπαθήσει να το περάσει από την πανίσχυρη λογοκρισία, αλλά παραλίγο να βρει το μπελά της από τα όργανα της χούντας. Απαγορευμένο ήταν και το «Σκορπίσανε οι φίλοι μου» της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου που ακούστηκε αρκετά. Επίσης εδώ είναι και το «Πρώτη του Δεκέμβρη» (Γ. Σπανού Μ. Ελευθερίου). 

dalaras-11.jpg

Η μέγγενη της λογοκρισίας εξακολουθούσε να υπάρχει και το 1978, καθώς με την κυκλοφορία του διπλού δίσκου, απαγορεύτηκε από τα αποκλειστικά κρατικά τότε ΜΜΕ η μετάδοση των επτά από τα 26 τραγούδια που περιλαμβάνει. Αυτών δηλαδή που είχαν καθαρή πολιτική χροιά και με σκληρά λόγια μιλούσαν για εποχές και γεγονότα που ενοχλούσαν αρκετούς. Σε αυτόν τον δίσκο επίσης, περιλαμβάνεται το «Κόκκινο τριαντάφυλλο» του Μίκη Θεοδωράκη που γράφτηκε το Μάιο του 1976 για το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη και κυκλοφόρησε τότε σε δίσκο 45 στροφών.

Όταν στην εκπομπή της Σεμίνας τραγούδησε μετά από πολλά χρόνια το «Κάτω από την κληματαριά» συγκινήθηκε και ο ίδιος, αλλά κι εμείς που είχαμε λατρέψαμε αυτόν το δίσκο και «τον Γιώργο αυτής της εποχής». 

dalaras-10.jpg

1986 -Τρελοί Και Άγγελοι 
Είναι το έτος που «κίνησαν για το φεγγάρι» ο Χ. Λ. Μπόρχες, ο αντιστασιακός Σπύρος Μουστακλής, η Αμαλία Φλέμινγκ, ο σουηδός πρωθυπουργός Ούλοφ Πάλμε, αλλά και ο μεγάλος, αγαπημένος Μίμης Φωτόπουλος. Παράλληλα είναι το έτος που ο μεγάλος καταστροφικός σεισμός πλήττει την Καλαμάτα, φυλακίζεται η Μπεναζίρ Μπούτο, συμβαίνει το ατύχημα του Τσέρνομπιλ, ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κουρτ Βαλχάιμ κατηγορείται για το Ναζιστικό παρελθόν του, γίνεται η έκρηξη του διαστημοπλοίου Τσάλεντζερ. Μπροστά στα μάτια έντρομων τηλεθεατών και ο Νταλάρας τραγουδάει: 
«Τι κάθεσαι εδώ πέρα και σαπίζεις, εδώ δεν έχει τόπο να σταθείς, 
ανήμπορος στον ήλιο ανεμίζεις, συντρίμμια και κουρέλια μιας ψυχής.
Τι κάθεσαι εδώ πέρα και πεθαίνεις, και ψάχνεις για καινούργιες προσευχές, 
το χάλασμα το βλέπεις και σωπαίνεις, φθινόπωρο κι αρχίζουν οι βροχές
».

dalaras-9.jpg

Ο σύντομος, έντονος και αυτοκαταστροφικός βίος του Dylan Thomas, δεν τον εμπόδισε ώστε να χριστεί εθνικός ποιητής και να επηρεάζει ακόμη και σήμερα με το έργο του, γενιές καλλιτεχνών και «κανονικών» ανθρώπων που αγαπούν τις τέχνες και ομορφαίνουν με αυτές τη ζωή τους. Το 1986 ο Σταύρος Κουγιουμτζής στο ξανασμίξιμό του με τον Γιώργο Νταλάρα -ο τελευταίος πια σε ρόλο τρανού πρωταγωνιστή και όχι ανερχόμενου ερμηνευτή- κατέθεσε τον εξαιρετικό δίσκο «Τρελοί και Άγγελοι». Εκεί, πέρα απ’ την τρανταχτή επιτυχία «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι» σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου και την καθιέρωση μιας ξεχωριστής ερμηνεύτριας, της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, ο Κουγιουμτζής έκανε και μια ιδιαίτερη αφιέρωση.

Ο δημιουργός είναι λατρεμένος για τις συνθετικές του ικανότητες, όμως και σαν στιχουργός έχει δώσει μοναδικά δείγματα γραφής. Αν άλλος είχε γράψει αυτά που έχει υπογράψει ως στιχουργός ο Κουγιουμτζής, σήμερα θα κάναμε αφιερώματα των αφιερωμάτων για τον τρόπο και το ύφος του.Το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου, φέρει τον υπότιτλο «Ντύλαν Τόμας».

dalaras-8.jpg

Νομίζω, από τα παραπάνω 6 στιγμιότυπα που πάρθηκαν ενδεικτικά από την καλλιτεχνική ζωή του Γιώργου Νταλάρα, ότι γίνεται κατανοητό, τουλάχιστον περισσότερο σαφές, τι εννοώ όταν λέω ότι υπάρχει κεφαλαιώδης διαφορά ανάμεσα σε αυτό που αποκαλώ «γαστρονομικό - καταναλωτικό»  τραγούδι και σε κείνο που ονομάζω «διαφορετικό». Η απάντηση λοιπόν, στο εναρκτήριο ερώτημα αυτού του σημειώματος, είναι περισσότερο σαφής πλέον. 

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

https://www.gossip-tv.gr/showbiz/story/623239/giorgos-sampanis-den-paei-o-noys-sas-posoys-diskoys-exei-sti-syllogi-toy

Γιώργος Σαμπάνης

«Για εμένα ο Γιώργος Νταλάρας είναι ο καλύτερος τραγουδιστής που πέρασε ποτέ από αυτή τη χώρα. Ηταν και η φωνή του χωρισμού των γονιών μου, τον άκουγαν και οι δύο εκείνη την περίοδο. Μόνο τον Γιάννη Πάριο βάζω δίπλα του. Μου αρέσουν φυσικά ο Καζαντζίδης και ο Διονυσίου, πεθαίνω για τον Ξυλούρη ή για τον Παπάζογλου. Σπουδαίος τραγουδιστής είναι αυτός που μπορεί να πάρει οποιοδήποτε τραγούδι και να το ερμηνεύσει από αξιοπρεπώς έως εξαιρετικά, όποιος είναι καλός σε ένα μόνο είδος δεν είναι ολοκληρωμένος τραγουδιστής»

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

https://www.newsbreak.gr/politismos/81391/andreas-katsigiannis-o-giorgos-ntalaras-mas-anoixe-tin-porta-tis-diskografias-ki-ayto-den-to-xechno/

Όπως λέει, από τη συνεργασία με καθέναν καλλιτέχνη πήρε, αλλά και έδωσε πράγματα. Εκείνος, όμως, που κατέχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του είναι ο Γιώργος Νταλάρας. «Είναι ένας άνθρωπος που με βοήθησε πολύ στο ξεκίνημά μου, και αυτό δεν το ξεχνώ. Μας άνοιξε μια μεγάλη πόρτα, εκείνη της δισκογραφίας. Θέλαμε μια πιστοποίηση, και δεν υπήρχε καλύτερη από τον Γιώργο» λέει, επισημαίνοντας ότι η πορεία του σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετική, εάν στον δρόμο του δεν είχε βρεθεί ο κορυφαίος ερμηνευτής. «Είναι ένα κομμάτι της μικρής μου ιστορίας ο Νταλάρας. Πλέον, μας συνδέει μια στενή φιλία».

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

https://yourearticles.com/worth-your-click/sunenteuksi-me-ton-andrea-katsigianni/?fbclid=IwAR2DVnesV5sJHpdx52pnu0JxVTyd9ezSQOh_JZX-48bLI6V6P4BiCV7w01g

-Καθοριστική ήταν η συνεργασία σας με τον Γιώργο Νταλάρα τόσο στο πλαίσιο της Εστουδιαντίνας όσο και γενικότερα.

Χωρίς τον Γιώργο Νταλάρα δεν θα υπήρχε «Εστουδιαντίνα». Ήταν ο άνθρωπος που λειτούργησε κομβικά για όλους μας μέσα στην «Εστουδιαντίνα». Μας βοήθησε να καθιερωθούμε στη δισκογραφία και ήταν δίπλα μας σε όλες μας τις ιδέες. Έφτιαξε τον πυρήνα της ορχήστρας. Του χρωστάμε πολλά και του το αναγνωρίζουμε ισόβια.

-Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τα παρακάτω ονόματα;

Γιώργος Νταλάρας: ο πατριάρχης της νεοελληνικής μουσικής

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...