Sign in to follow this  
Followers 0
Tasos

’λκης Αλκαίος - Οι τροβαδούροι της καρδιάς μου

98 posts in this topic

Σύμφωνα με το ένθετο- της εφημεριδας 'Ο κόσμος του Επενδυτή'- 'Έργα και ημέρες' το cd πρόκειται να κυκλοφορήσει μέσα στις επόμενες 10 μέρες.

’ντε επιτέλους-καιρός ήτανε... :D:razz::D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Από σήμερα, στον ραδιοφωνικό σταθμό "ΔΙΕΣΗ"(101,3), παίζονται, σε αποκλειστικότητα, τα νέα τραγούδια του δίσκου του αφιερωμένου στον ’λκη Αλκαίο "Οι τροβαδούροι της καρδιάς μου", της σειράς του "’ξιου Λόγου"! :D

Ετοιμαστείτε να απολαύσετε, μεταξύ άλλων την "Πλατεία Ασωμάτων"(Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας - Γιώργος Νταλάρας) και, κυρίως, το εκπληκτικό κομμάτι "Το φίλτρο"(του Μιχάλη Κουμπιού) με τον Γιώργο Νταλάρα! :confused:

Τα πρώτα σχόλια, ραδιοφωνικών παραγωγών αλλά και ακροατών, για το "Φίλτρο", είναι πως 15 χρόνια είχε να πει τέτοιο τραγούδι ο Νταλάρας! :confused:

Τελικά, από σήμερα παίζονται τα τραγούδια στον "ΔΙΕΣΗ"! :confused:

Επίσης σήμερα το μεσημέρι θα δοθεί συνέντευξη Τύπου για το cd.

Ο "ΟΡΦΕΑΣ" θα είναι εκεί! :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Από την σημερινή Ελευθεροτυπία:

Οι σύγχρονοι τροβαδούροι του Αλκαίου

Στιχουργός με «εικονοποιία» ισχυρά προσωπική και την ίδια στιγμή απολύτως ανοικτών συνόρων και με λόγο έντονα κοινωνικό και γι' αυτό κατ' ουσίαν πολιτικό, ο Αλκης Αλκαίος ανήκει στα τιμαλφή της ελληνικής τραγουδοποιίας τις τελευταίες δεκαετίες. Ταυτίστηκε με τον Θάνο Μικρούτσικο, γιατί μ' αυτόν καταμετρά τις περισσότερες συνεργασίες, αν εξαιρέσει κανείς σποραδικές «συναντήσεις» με τον Μαυρουδή, τον Μάλαμα, τον Μαχαιρίτσα και μερικούς άλλους.

Και όμως, στον δίσκο «Οι Τροβαδούροι της καρδιάς μου» που, ενταγμένος στη σειρά «Αξιος Λόγος» της Universal, θα κυκλοφορήσει στο τέλος του μήνα, όσοι ανέλαβαν να μελοποιήσουν ή να ερμηνεύσουν τα 13 τραγούδια του Αλκαίου είναι σχεδόν αποκλειστικά τραγουδοποιοί στην πρώτη τους αναμέτρηση με τον λόγο του.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά από απρόβλεπτες συμπράξεις, που δικαιώνουν εξαρχής τον λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε αυτή η δισκογραφική ετικέτα από την Universal και πιο συγκεκριμένα από τον Νταλάρα και τον Μιχάλη Κουμπιό, που έχουν τη διεύθυνση παραγωγής: δίνοντας (επιτέλους) τον πρωταγωνιστικό ρόλο σ' έναν στιχουργό που κάθε φορά καλείται να δημιουργήσει καινούργια τραγούδια, επιχειρείται η επανεκτίμηση και η ποιοτική ανανέωση του ελληνικού τραγουδιού, με όπλο μάλιστα εκείνο το συστατικό στοιχείο του που έχει περισσότερο πληγεί τα τελευταία χρόνια: τον στίχο.

Στην ίδια σειρά έχει προηγηθεί ένας δίσκος αφιερωμένος στον Λευτέρη Παπαδόπουλο και έπεται σύντομα αυτός του Μάνου Ελευθερίου, ενώ σειρά παίρνουν οι Μ. Γκανάς, Θ. Γκόνης κ.ά.

Προηγείται ο δίσκος του Αλκαίου και των τροβαδούρων της καρδιάς του. Ευκαιρία για την επιστροφή των Κατσιμιχαίων, έστω και για ένα και μόνο τραγούδι, που την ερμηνεία του μοιράζονται με τον Γιώργο Νταλάρα. Ή ένα τραγούδι του Ζούδιαρη, με ερμηνεύτρια την Αρλέτα. Ή μια όχι και τόσο απρόβλεπτη συνάντηση των «συγγενών» Βασίλη Καζούλη, Βαγγέλη Γερμανού, Μιλτιάδη Πασχαλίδη στην αλληλοδιαδοχή των «κουπλέ» του τραγουδιού «Οι τροβαδούροι». Κι άλλες μικρές εκπλήξεις: δύο τραγούδια μελοποιεί ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και ερμηνεύουν ο Νίκος Πορτοκάλογλου και ο Μπάμπης Στόκας. Και υπάρχουν και όσοι υποστηρίζουν πλήρως τον ρόλο του τροβαδούρου, μελοποιώντας και ερμηνεύοντας από ένα τραγούδι: οι Φίλιππος Πλιάτσικας, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Σωκράτης Μάλαμας, Διονύσης Τσακνής (στην ερμηνεία μαζί με την Ασπασία Στρατηγού), Χρήστος Θηβαίος, Δημήτρης Ζερβουδάκης. Κοντά σ' όλους αυτούς, ένα τραγούδι μελοποιεί και ο Μιχάλης Κουμπιός και ερμηνεύει ο Γιώργος Νταλάρας.

Το αποτέλεσμα είναι 13 διαφορετικές μελωδικές αναγνώσεις του Αλκαίου, που από τη ροκ μπαλάντα ή το ηλέκτρικό ζεϊμπέκικο έως το καθαρόαιμο λαϊκό κι από τον «νεοκυματικό» ήχο έως το έντεχνο, όχι μόνο διαφοροποιείται έντελώς από τον πιο πολιτικό ή και πιο επικό Αλκαίο του Μικρούτσικου, αλλά επιπλέον δίνει τη δυνατότητα σ' όλους τους τραγουδοποιούς να αναπτύξουν το δικό τους ύφος, «μεταφράζοντας» τους στίχους του Αλκαίου με μια απόλυτη προσωπική ελευθερία, που χαρίζει στον ίδιο καινούργιες αποχρώσεις και σ' εμάς καινούργια τραγούδια.

Ο δίσκος συνοδεύεται από ένα σημείωμα του Θάνου Μικρούτσικου. Και εικονογραφείται από τα ωραία ζωγραφικά έργα του Δημήτρη Μπάγκα.

ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/11/2007

http://www.enet.gr/online/online_text/c=11...113,id=13419944

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11380&subid=2&pubid=146810

Νέο άλμπουμ

21/11

Σε πέντε μέρες θα κυκλοφορήσει ένα νέο άλμπουμ με δεκατρία τραγούδια, τους στίχους του οποίου έγραψε ο Αλκης Αλκαίος. Ο τίτλος του άλμπουμ θα είναι «Οι τροβαδούροι της καρδιάς μου».

Πρόκειται για μία δουλειά που την παραγωγή της έχουν επιμεληθεί ο Γιώργος Νταλάρας και ο Μιχάλης Κουμπιός. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που μελοποίησαν τους στίχους του Αλκαίου είναι οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και άλλοι.

Ακούγοντας το άλμπουμ θ' ανακαλύψεις πως και οι δεκαπέντε, γνωστοί και αναγνωρίσιμοι, ερμηνευτές που συμμετέχουν, μέσα από στίχους, που μιλούν άμεσα, έχουν δώσει τον καλύτερό τους εαυτό.

Γιώργος Νταλάρας

Ο Γιώργος Νταλάρας εκμυστηρεύεται ή καλύτερα σημειολογεί στις προθέσεις του γι αυτό το άλμπουμ: «Ο Αλκαίος γράφει για καθημερινούς ανθρώπους. Τους κάνει πρωταγωνιστές μέσα από τους στίχους του. Μπορεί οι άνθρωποι αυτοί να ζουν σε διαφορετικά μήκη και πλάτη του πλανήτη. Και όμως αυτός καταφέρνει να αναδεικνύει τα συναισθήματά τους».

Αυτή η παραγωγή δεν είναι υπόθεση που επεξεργάστηκαν παραγωγοί και δισκογραφικές εταιρείες. Είναι μία ανεξάρτητη δουλειά, η οποία θα κριθεί για τα τραγούδια της.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ρε παιδιά τι ώρες παίζει ο ΔΙΕΣΗ τα τραγούδια? "Τις πρώτες πρωινές?" :razz: Έχει ακούσει κανείς?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Δίεση κάτι παίζει, πάντως όχι τα τραγούδια... :razz:

Να φανταστείς ότι τους εχω στείλει 2-3 φορές μηνύματα "παραγγελιάς" και παρόλο που κάποια τα 'χουν διαβάσει και στον αέρα, δεν έχουν βάλει τα τραγούδια. Κανονικά θα έπρεπε να τα έβαζαν συχνά από μόνοι τους! Π.χ. ο Μελωδία όταν έχει τραγούδια σε αποκλειστικότητα, τα βάζει πολύ συχνά! Αμάν πια... ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κατά λάθος το post βγήκε διπλό... :razz: Τρέξτε κύριε διαχειριστάααααα!!! :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το παιζει τωρα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Το φίλτρο"

Πανέμορφο τραγούδι..... :)

Υπέροχη μελωδία :):)

Αναμένουμε και τα υπόλοιπα:razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
"Το φίλτρο"

Πανέμορφο τραγούδι..... :)

Υπέροχη μελωδία :)  :)

Αναμένουμε και τα υπόλοιπα:razz:

Τι όμορφο τραγούδι είναι το φίλτρο! :wow: Το λάτρεψα από την πρώτη φορά και δεν έχω σταματήσει από τότε να το ακούω! Είναι η πρώτη φορά που ένα ολοκάινουργιο τραγούδι του Νταλάρα (αλλά και γενικά) με έκανε και δάκρυσα. Μπράβο στο Μιχάλη Κουμπιό! Και ξέρετε κάτι ακόμη; Δεν είναι ένα τραγούδι που μοιάζει σαν τραγούδι άλλης εποχής, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Είναι ένα πάρα πολύ ωραίο, σύγχρονο, σημερινό τραγούδι και αυτό, νομίζω, κάτι σημαίνει. :wow:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολλά μπράβο στη Μάρω που, με τη γραφή της, μας παρουσίασε, τόσο ζωντανά, τις - όμορφες - στιγμές της συνέντευξης Τύπου. :rolleyes: Πάντα τέτοια! :razz:

Ο Νταλάρας κρύβει κι έναν ποιητή μέσα του. Κρατώ αυτά που είπε για τα τραγούδια του ’λκη Αλκαίου : "Ο ’λκης Αλκαίος είναι ένας ξεχωριστός ποιητής ... αυτά που λέει μιλάνε σε πολλές γλώσσες ... ένα τέτοιο τραγούδι μπορεί να μεταφραστεί και να τραγουδιέται από έναν άνθρωπο που ζει στην Ινδία, από ένα Κινέζο, αλλά και από έναν επαναστάτη του Απαρχάϊντ, και σίγουρα από έναν Λατινοαμερικάνο εγκαταλελειμμένο από μια καταπληκτική Κολομβιανή"! :confused:

Αυτό το τελευταίο, με την "καταπληκτική Κολομβιανή", μ' "έστειλε"! Μοναδική εικόνα ... :blush: Περισσότερα στο dedicated ... ;)

Θανάση σ' ευχαριστούμε για τη μεταφορά εδώ κι Αγνή για το βιντεάκι. ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πολλά μπράβο στη Μάρω που, με τη γραφή της, μας παρουσίασε, τόσο ζωντανά, τις - όμορφες - στιγμές της συνέντευξης Τύπου. :confused: Πάντα τέτοια! :razz:

Τάσο, ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Εγώ πάντως συνεχίζω να έχω ενδοιασμούς γι αυτά που γράφω :confused::wow:

Λοιπόν...

Μετά το «επίσημο» ρεπορτάζ του Ορφέα, θα ήθελα να σας μεταφέρω και από εδώ την εμπειρία μου από την προακρόαση του cd του Αλκαίου. Κάτι το οποίο είναι αρκετά δύσκολο, γιατί αυτό που έγινε στο στούντιο είναι σκηνή που ταιριάζει μόνο σε σκηνές φαντασίας. Τουλάχιστον στη δική μου φαντασία

Όταν σε προσκαλούν σε συνέντευξη τύπου για την έκδοση ενός νέου δίσκου, τι περιμένεις; Τα συνηθισμένα, που λέμε, χωρίς να υποτιμώ με αυτό που λέω προηγούμενες σ/τ. Η ιδέα για μια προακρόαση του cd και μια συζήτηση μεταξύ δημοσιογράφων και παραγωγών ήταν μοναδική! Και αξίζει να αναφέρουμε πως τα φαινόμενα έδειξαν ότι η ιδέα ήταν του Μιχάλη Κουμπιού και μπράβο του! Μια τέτοια διαδικασία ανέδειξε το ενδιαφέρον τόσο των παραγωγών και συντελεστών, όσο και της πλειοψηφίας των δημοσιογράφων που ήταν εκεί.

Να σας μεταφέρω τώρα λίγο το κλίμα Ξεκινήσαμε πριν έρθει ο Γιώργος Νταλάρας λόγω υποχρεώσεων κάποιων δημοσιογράφων. Μετά το 1ο κομμάτι ήρθε και ο Γιώργος που πραγματικά εντυπωσιάστηκε από την εικόνα και μας χάρισε τον τίτλο του άρθρου στον Ορφέα, χαρακτηρίζοντας την εικόνα ως «κρυφό σχολειό». Αναρωτήθηκε, μάλιστα, για το πώς έγινε η επιλογή όσων ήταν εκεί και ο Κουμπιός πολύ έξυπνα και ειλικρινά του απάντησε πως «είναι αυτοί που μας αγαπάνε περισσότερο».

Αφού χαιρέτησε αρκετό κόσμο, κάθισε σε μία από τις καρέκλες που ήταν προς τα πίσω. Στα δεξιά του ο Μπαλαχούτης στα αριστερά του εγώ και ο Τάσος.. ’ντε τώρα να συγκεντρωθείς στα τραγούδια! :wow:;) :blink: Όμως, ο δίσκος και η διαφορετικότητα των κομματιών ήταν τέτοια που μας έκανε να απολαύσουμε την ακρόαση. Στις ιδιαίτερες στιγμές ήταν το ενδιαφέρον του Γιώργου για το κομμάτι του Μάλαμα, που εκφράστηκε με εκείνο το «Ωωωχ!» που αναφέρω και στο άρθρο. Ένα κομμάτι που θα του ταίριαζε πάρα πολύ, κάτι το οποίο του το είπε απευθείας και ο Μπαλαχούτης εκείνη τη στιγμή.

Όλη η ώρα εξελίχθηκε έτσι, με τον Νταλάρα να «σχολιάζει» με τέτοιους τρόπους, να επιβραβεύει και να αναλύει καταστάσεις όπως εκείνος μοναδικά ξέρει.

Από τον εαυτό μου κρατάω ως αρνητικό το ότι, ενώ ήταν σε απόσταση αναπνοής, δέθηκε για μία ακόμη φορά η γλώσσα μου- και δεν κατάφερα να του πω όσα σκεφτόμουνα, να τον ρωτήσω για τη δουλειά του, για το Παλλάς, για ό,τι έχουμε όλοι στο μυαλό μας Για το οποίο Παλλάς είπε ότι θα ήθελε να τελείωναν εκείνη τη μέρα οι παραστάσεις Αν και το ύφος του εκείνη τη στιγμή έδειχνε περισσότερο διάθεση για...«παιχνίδι», παρά για σοβαρή συζήτηση. ;)

Ελπίζω να σας μετέφερα λίγο το κλίμα

Τάσο, ευχαριστώ και πάλι!! :rolleyes:

Θανάση, ευχαριστούμε για το upload εδώ. :blush:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η ιδέα για μια προακρόαση του cd και μια συζήτηση μεταξύ δημοσιογράφων και παραγωγών ήταν μοναδική! Και αξίζει να αναφέρουμε πως τα φαινόμενα έδειξαν ότι η ιδέα ήταν του Μιχάλη Κουμπιού και μπράβο του!

Μετά το 1ο κομμάτι ήρθε και ο Γιώργος που πραγματικά εντυπωσιάστηκε από την εικόνα και μας χάρισε τον τίτλο του άρθρου στον Ορφέα, χαρακτηρίζοντας την εικόνα ως «κρυφό σχολειό». Αναρωτήθηκε, μάλιστα, για το πώς έγινε η επιλογή όσων ήταν εκεί και ο Κουμπιός πολύ έξυπνα και ειλικρινά του απάντησε πως «είναι αυτοί που μας αγαπάνε περισσότερο».

Αν ήταν ιδέα του Μιχάλη Κουμπιού, συγγνώμη αλλά μόνο "μπράβο" του δεν θα μπορούσα να πω...Αν ήταν ιδέα της εταιρείας το ίδιο...

Δεν έχω καταλάβει γιατί κλήθηκε ένας τόσο μικρός αριθμός δημοσιογράφων...Γιατί προτιμήθηκε δηλαδή ένας τόσο "κλειστός" κύκλος ανθρώπων....Αν κατάλαβα καλά τα ΜΜΕ που κλήθηκαν να παρακολουθήσουν την προακρόαση ήταν πολύ λίγα...

Στην προηγούμενη κυκλοφορία του cd του Λευτέρη Παπαδόπουλου έγινε μια , σχεδόν, ανοιχτή εκδήλωση, η δε απονομή του χρυσού δίσκου , ανακοινώθηκε από και το ραδιόφωνο...

Πιστεύω πως , αν θέλουμε να μιλάμε για τη διάδοση και τη διάσωση του καλού ελληνικού τραγουδιού, θα πρέπει , κατά τη γνώμη μου, σε τέτοιου τύπου εκδηλώσεις, αν όχι να γίνονται ανοιχτές, να καλείται ο μέγιστος και όχι ο ελάχιστος αριθμός δημοσιογράφων...Γιατί τόση μυστικοπάθεια; Τα μυστικά του κράτους θα συζητούσαν; Και στο φινάλε , η εταιρεία και οι παραγωγοί δεν θέλουν το συμφέρον τους; Και ποιο είναι το συμφέρον τους; Να καλούνται μόνο 5-6 δημοσιογράφοι; Έχετε δει τι γίνεται κάθε φορά που βγάζει δίσκο η Πέγκυ Ζήνα και η κάθε Πέγκυ Ζήνα;

Κι επειδή έχουμε συνηθίσει να λέμε πως τα ΜΜΕ δεν προβάλουν πλέον το καλό ελληνικό τραγούδι, πιστεύω πως τέτοιες κινήσεις δίνουν ένα πολύ καλό άλλοθι στα ΜΜΕ να πούνε:

"αφού δε μας ενημερώνετε, τι να προβάλουμε;"

Όσο για τα "κρυφά σχολειά" αυτά δημιουργήθηκαν στη χώρα μας , όταν η κατάσταση απαγόρευε τα φανερά... :confused: Κι επίσης θεωρώ ιδιαίτερα άστοχη την απάντηση "είναι αυτοί που μας αγαπάνε περισσότερο"... Ποιοί είναι αυτοί που σας αγαπάνε περισσότερο; Μόνο στην Ελευθεροτυπία, στο Έθνος , στο Δίφωνο και στον Ορφέα , σας αγαπάνε δηλαδή;

Τα γράφω αυτά με όλη την καλή διάθεση...Τα γράφω επίσης,με την αγωνία, ενός ανθρώπου που αγαπά και θέλει να ακούγεται το καλό ελληνικό τραγούδι, κάτι που πιστεύω πως εκπροσωπεί το συγκεκριμένο cd και με την παράκληση , αν υπάρχει η δυνατότητα, η άποψή μου να μεταφερθεί σε κάθε υπεύθυνο... :rolleyes:;):razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν ξέρουμε ποιανού ιδέα ήταν ο συγκεκριμένος τρόπος της συνέντευξης Τύπου. Υπήρχαν εκεί και εκπρόσωποι της UNIVERSAL.

Θανάση όπως το θέτεις το θέμα έχεις δίκιο. Όσοι περισσότεροι τόσο καλύτερα. Υπάρχει όμως ένα "αλλά" ...

Σε μια παρουσίαση ανοιχτή, σαν αυτή που έγινε για το δίσκο "Σπάει το ρόδι", καλούνται, σχεδόν, οι πάντες, αλλά, σαν τρόπος, είναι ψυχρός κι ουδέτερος. Γι' αυτό, και μετά, βλέπουμε, τα περισσότερα ΜΜΕ, απλά, να αναμασάνε τα δελτία Τύπου ...

Στη συνέντευξη Τύπου για το δίσκο του ’λκη Αλκαίου, ήμασταν λίγοι, αλλά υπήρχε ένα μοναδικό φιλικό κλίμα κι έγινε μια ουσιαστική προακρόαση του δίσκου, με τον Νταλάρα και τον Κουμπιό δίπλα μας να συζητάνε μαζί μας και να σχολιάζουν τα κομμάτια. Αυτό εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να γίνει σε μια ανοιχτή συνέντευξη Τύπου.

Τι προτείνω :

-Να γίνεται μια ανοιχτή παρουσίαση - συνέντευξη Τύπου, όπου θα καλούνται οι πάντες.

-Να γίνεται όμως και μια προακρόαση - "κρυφό σχολειό", σε μια παρείστικη - φιλική ατμόσφαιρα όπου θα καλούνται, αυτοί, που - όπως το είπε κι ο Κούμπιος - "μας αγαπάνε περισσότερο". Κι αυτό είναι αλήθεια και φαίνεται...Υπάρχουν οι καλοπροαίρετοι, υπάρχουν όμως κι οι κακοπροαίρετοι "διαμαντήδες"... Ε, αυτοί, κατά την προσωπική μου άποψη, αν είχαν προσκληθεί, θα χάλαγαν την παρέα και θα σκότωναν το συναίσθημα...

Θα μου πει κάποιος ότι τα γράφω αυτά, επειδή, τελικά, κλήθηκε κι ο "ΟΡΦΕΑΣ".

Φυσικά κι ήταν μεγάλη τιμή για μας κι ευχαριστούμε τους υπεύθυνους που προσκάλεσαν το-νέο-περιοδικό, μας,, αλλά ο "ΟΡΦΕΑΣ" όμως, κι όλη η ομάδα του, αποδεικνύουν, καθημερινά κι έμπρακτα, ότι "παίζουν για τη φανέλα" κι ό,τι κάνουν, το κάνουν από ΑΓΑΠΗ για το ΚΑΛΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.

Απλά, ίσως χρειάζεται, για επόμενη φορά, μια "καλύτερη" επιλογή...

Όταν ένας - δυο εκεί μέσα κοίταζαν συνεχώς τα ρολόγια τους για να φύγουν, η Μάρω είχε σπάσει το δικό της ρολόι κι είχε καταργήσει το χρόνο...

Γι' αυτό κι έβγαλε τέτοια ψυχούλα στο κείμενό της. Κάντε τη σύγκριση με άλλα σχετικά δημοσιεύματα και θα δείτε την, εμφανή, διαφορά.

Ε, ένα τέτοιο κείμενο ψυχής, έχει μια τέτοια δυναμική, που δεν την έχουν 10 ψυχρά -τυπικά δημοσιογραφικά κείμενα ενός "μεγάλου" ΜΜΕ...

Κι αυτή την συγκίνηση και την αλήθεια, την αγάπη εν τέλει, την έχουν ανάγκη, ιδιαίτερα στις ψυχρές μέρες μας, ακόμα κι οι πολύ μεγάλοι καλλιτέχνες...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τάσο καλά όλα αυτά που λες...

Η ουσία όμως είναι,πως ενημερώθηκαν μόνο 5-6 μέσα...Κι αυτό μόνο την προβολή ενός καλού δίσκου δεν εξυπηρετεί...Και επιμένω πως, αν όντως θέλουμε κάποια στιγμή, να "επιβάλλουμε" ξανά το καλό τραγούδι, όπως ήταν και παλαιότερα, αυτό δεν θα το πετύχουμε με τη συγκέντρωση μιας παρέας 5-6 ανθρώπων που θα ακούσουν ένα δίσκο, αλλά με μια πιο μαζική παρουσίαση χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις.... ;):razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θανάση, στην ουσία, συμφωνούμε.

Γι' αυτό και πρότεινα, ταυτόχρονα, και τους δυο τρόπους, τον ανοιχτό και τον - από καρδιάς - φιλικό.

Κάπως έτσι είμαστε, και πρέπει να είμαστε, και στην προσωπική μας ζωή, ανοιχτοί - χωρίς διακρίσεις κι αποκλεισμούς - αλλά, παράλληλα, να υπάρχει κι η "παρέα", που γράφει ιστορία...

Κι οι δυο τρόποι είναι χρησιμότατοι ...

;):razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παιδιά συγχωρέστε μου την παρέμβαση, θα πω κάτι κοινότυπο αλλά είναι γεγονός. Η αλήθεια και το δίκιο είναι κάπου στην μέση. Και η προώθηση του καλού τραγουδιού δεν γίνεται δυστυχώς μόνο μέσω 2-3 δημοσιογράφων αλλά και η καλοπροαίρετη κριτική είναι απαραίτητη και πόσο μάλλον όταν είναι πηγαία στηρίζει ακόμα και τους πολύ μεγάλους καλλιτέχνες.

Κάποιος διαβάζοντας τα γραφόμενα τόσο του Τάσου όσο και του Θανάση πιστεύω πως συμφωνεί και με τους δυο αλλά τα πράγματα πρέπει να τα βλέπουμε αντικειμενικά !!!! Καλό είναι να μην κρίνουμε επηρεασμένοι από γνωριμίες ή προσωπικές μας προτιμήσεις πράγματα και καταστάσεις.

:razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η αλήθεια είναι όντως κάπου στη μέση. Το καλό τραγούδι θέλει δρόμους προς τα έξω, διεξόδους, και αυτό πρέπει σε κάθε καλή δουλειά να λαμβάνεται υπόψη.

Από την άλλη, θέλω να μου συγχωρήσετε τον ενθουσιασμό, που πηγάζει από την ουσία αυτής της ακρόασης και από το κλίμα που επικρατούσε εκεί... :razz:;):confused:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Από την άλλη, θέλω να μου συγχωρήσετε τον ενθουσιασμό, που πηγάζει από την ουσία αυτής της ακρόασης και από το κλίμα που επικρατούσε εκεί... :razz:  ;)  :confused:

Μάρω , σε καμία περίπτωση το σχόλιό μου δεν έχει να κάνει με το εξαιρετικό κείμενό σου στον "Ορφέα". Σε καμία...

Οι ενστάσεις μου ήταν καθαρά για τον τρόπο προώθησης του cd...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μάρω , σε καμία περίπτωση το σχόλιό μου δεν έχει να κάνει με το εξαιρετικό κείμενό σου στον "Ορφέα". Σε καμία...

Thanks... :blush::rolleyes:

Κατάλαβα τι εννοείς και εύχομαι να φτάσει στον προορισμό του. ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να θυμίσω πως προακρόαση -σε κλειστό κύκλο δημοσιογράφων των εντύπων μέσων- έγινε και με τον δίσκο ''Στα τραγούδια που σου γράφω''. Αργότερα πραγματοποιήθηκε και η ''ανοιχτή'' συν.τύπου. Μπορεί να γίνει και σε αυτή την περίπτωση έτσι.Μια προακρόαση δεν μπορεί να γίνει με τους εκπροσώπους όλων των μέσων. Είναι αδύνατο κάτι τέτοιο και για την τάξη των πραγμάτων. Και για την προσήλωση που απαιτεί η προακρόαση ενός cd. Θεωρώ πως θα έχει ληφθεί μέριμνα για μεγαλύτερη προώθηση του νέου cd.

Συγχαρητήρια κι ευχαριστίες στα παιδιά που θέλησαν να μοιραστούν μαζί μας τις ''ακριβές'' του αναμνήσεις-εντυπώσεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0