Sign in to follow this  
Followers 0
eleutheros_kai_oraios

Προς τα που οδεύει το ελληνικό τραγούδι;

13 posts in this topic

Καλησπέρα νταλαρόφιλη παρέα,

με τους φίλους μου και κοινούς νταλαροθαυμαστές πολλές φορές αναρωτιόμαστε τι θα απογίνει η Ελληνική μουσική σε 20 χρόνια ας πούμε που καλλιτέχνες όπως ο Νταλάρας, ο Παπακωνσταντίνου, η Χαρούλα και άλλοι θα πάψουν πιθανόν να τραγουδάνε...

Εγώ δυσανασχετώ και μόνο στη σκέψη. Καθημερινά νοιώθω όλο και περισσότερο ότι η ποιότητα παραγκονίζεται προς χάριν του γρήγορου κέρδους και στη μουσική αλλά και σε όλους τους τομείς γενικότερα. Ειδικότερα αηδιάζω και αγανακτώ όταν βλέπω το ένα άφωνο και ατάλαντο παιδάκι γεμάτο με όνειρα που καταβροχθίζουν οι δισκογραφικές εταιρίες να διαδέχεται το άλλο "εκτελώντας" μεταφορικά το ελληνικό τραγούδι. Απαξιώνω βλέποντας τους συνομίληκους μου να ενδιαφέρονται μόνο για τα σουξεδάκια που δεν έχουν να πουν τίποτα παραπάνω από το ότι η ζωή είναι σεξ και ναρκωτικά στα καταγώγια. Και από πότε ρε παιδιά το έντεχνο τραγούδι συμπεριλαμβάνει καλλιτέχνες όπως Νατάσα Θεοδωρίδου; :blink:

Και με τα αγνά πλην βαθιά και με νόημα λαϊκά τραγούδια τι έγινε; Γιατί ο ήχος γίνεται όλο και πιο ηλεκτρικός (π.χ. Ελένη Τσαλιγοπούλου) και οι παραδοσιακές μουσικές αξίες, το μπαγλαμαδάκι, το μπουζούκι και ο λαϊκός ρυθμός υποτιμούνται; Αδυνατώ να πιστέψω ότι η λαϊκή μουσική μας έγινε επιπέδου "Να είσαι εκεί" - Μ. Χατζηγιάννης (βλ. βραβεία Αρίων όπου βραβεύτηκε ως καλύτερο λαϊκό τραγούδι) και άτομα όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, που κατ' εμέ αποτελεί κάτι σαν ένα διάδοχο των μεγάλων λαϊκών τροβαδούρων περιορίζεται σε ένα κοινό της τάξεως 20 - 30.000 ατόμων. Δηλαδή η μουσική ψυχαγωγία είναι μόνο μουσική με ασυνάρτητο στίχο ή άθλια μουσική (RAP ή Metal) και η διασκέδαση Παπαρίζου? Ε όχι δα!

Γνωρίζω και καταλαβαίνω ότι όλο αυτό είναι ένα σύστημα που προωθείται από τις δισκογραφικές εταιρίες για γρήγορο και εύκολο κέρδος όμως η ερώτηση είναι γιατί ο κόσμος ενδίδει άκριτα στο άκουσμα σκουπιδιών; Μήπως πάψαμε να ενδιαφερόμαστε πια για την καλή μουσική και ακούμε μόνο τις σάχλες; Μήπως γίναμε άθελα μας έρμαια του Τατιανίστικου κατεστημένου; Ή μήπως η μουσική έπαψε να εκφράζει τα προβλήματα και τον καημό του απλού πολίτη; :blink:

Θέλω τις δικές σας απόψεις επάνω στο θέμα; Πιστεύεται ότι η μουσική οδεύει σε καλό δρόμο (φαντάζομαι όχι); Πιστεύεται ότι οι αρνητικές μου σκέψεις είναι υπερβολικές; Πως βλέπετε το μέλλον του Ελληνικού τραγουδιού.

Χωρίς να έχω τη διάθεση να κουράσω και να προσβάλω τα ακούσματα κανενός θα ήθελα τις δικές σας γνώμες. Ευχαριστώ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το τραγουδι παει εκει που πηγαινε παντα. Οι αναλογιες ειναι οι ιδιες και οι ομαδες δεν εχουν αλλαξει. Μονο τα προσωπα αλλαζουν. Αυτο που ειναι διαφορετικο σημερα ειναι οτι τα παρθενογεννημενα μεσα ενημερωσης εχουν κανει την επιλογη τους και προβαλουν πολυ συγκεκριμενα ειδη μουσικης. Η αναλογια του καθε ειδους ομως στην τηλεοραση και το ραδιοφωνο δεν εχει καμια σχεση με την πραγματικοτητα.

Το τραγουδι που εμεις χαρακτηριζουμε ως καλο, εχει το ιδιο μεριδιο κοινου που ειχε παντα. Απλα το κοινο αυτο δεν προβαλλεται και επισης δεν αυτοπροβαλλεται.

Ο ζυγος την παρασκευη ηταν οσο δεν παιρνει γεματος, με παλμο και συμμετοχη που θα ζηλευε και το πιο in/κιτς μπουζουκομαγαζο. Οι καλοκαιρινες συναυλιες δειξανε τη δυναμικη του τραγουδιου μας. Για την Αλεξιου δεν εβρισκες εισιτηριο. Στη δικια μας, στο Βυρωνα, δεν επεφτε καρφιτσα.

Αρα φιλε μην ανησυχεις και μην αγωνεσαι. Η κατασταση δεν εχει αλλαξει καθολου εδω και 30 χρονια. Πιο παλια ηταν η Αντζελα, ο Πανταζης και ο Αντυπας, τωρα ειναι ο Πλουταρχος, ο Πετρελης η Βανδη και γω δε ξερω πιο αλλο ομορφοπαιδο. Και επιμενω. Στο καθε ειδος τραγουδιου αναλογει το κοινο που αναλογουσε παντα. Απλα αλλαζουν τα προσωπα.

ΥΓ: Κοιτα να δεις φιλοσοφικες ανησυχιες πρωι πρωι.......

Υπογραφη α: Και πριν μες τη ζωη σε ταξιδεψει

Υπογραφη β: Σ΄ενα ονειρο κι οι δυο μας να χωραμε

Share this post


Link to post
Share on other sites
α) Στη δικια μας, στο Βυρωνα, δεν επεφτε καρφιτσα.

β)Υπογραφη α: Και πριν μες τη ζωη σε ταξιδεψει

Υπογραφη β: Σ΄ενα ονειρο κι οι δυο μας να χωραμε

α) Αυτό το "στη δικιά μας" ήταν όλα τα λεφτά...Τα είπες όλα... ;)

β) :lol: :lol: :lol: Έγραψες ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Και από πότε ρε παιδιά το έντεχνο τραγούδι συμπεριλαμβάνει καλλιτέχνες όπως Νατάσα Θεοδωρίδου;  :blink:
Κατ' αρχάς να πω πως η Θεοδωρίδου που αναφέρεις είναι απ' τις καλές τραγουδίστριες της νέας γενιάς... :blink: Υπάρχουν άλλες κι άλλες.... ’σ' τα να μη τα συζητάμε τώρα... ;)

Κι εγώ πιστεύω πως τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα δείχνουν οι τηλεοράσεις! Πιστεύω πως υπάρχουν περισσότεροι καλοί τραγουδιστές από τα σούργελα που δείχνει η τηλεόραση, απλώς αυτά τα σούργελα προβάλλονται περισσότερο! Αυτό είναι όλο. Και για να μην παρεξηγηθώ, όταν λέω σούργελα, δεν εννοώ τα παιδιά του κάθε fame story, αλλά κάτι τύπου "Παρατράγουδα" κλπ. Στα fame story υπάρχουν και παιδιά με ταλέντο, απλά δε διαλέγουν τον καλύτερο τρόπο για να γίνουν τραγουδιστές. :naughty:

Παρόλα αυτά, εγώ πάντως γενικώς δεν είμαι τόσο αισιόδοξη... ;) Υπάρχουν πολλοί καλοί τραγουδιστές στη νέα γενιά. Όμως δεν είναι το ίδιο! Είχαμε μια κουβέντα πάνω σ' αυτό το θέμα χθες με τη Δώρα (Hardet). Θα δανειστώ μια φράση της. Ο Μακεδόνας είναι πολύ καλός τραγουδιστής. Η Ασλανίδου επίσης. Αν υποθέσουμε ότι έκαναν αυτοί και π.χ. ο Μπάσης, ο Ανδρεάτος και η Μελίνα Κανά (τυχαία ονόματα) ένα αφιέρωμα στον Λευτέρη Παπαδόπουλο στο Μέγαρο, σίγουρα δε θα συνέβαινε να εξαντληθούν όλα τα εισητήρια 2 παραστάσεων μέσα στο πρώτο δίωρο της προπώλησης! Και το "sold out" στις συναυλίες δεν είναι μόνο εντυπωσιακό, έχει νόημα, κάτι σημαίνει! Δεν είναι σαν τις πωλήσεις των δίσκων που ουσιαστικά τις διαμορφώνουν οι εταιρείες. Είναι γεγονός ότι ο Νταλάρας είναι ο τελευταίος μεγάλος!

Θα πω και κάτι που δεν είναι τόσο σχετικό με το θέμα, αλλά το 'να φέρνει τ' άλλο... Κι αυτό το συζητούσαμε με τη Δώρα, και μου είπε κάποιες απόψεις με τις οποίες ταυτίζομαι απόλυτα! Τώρα τελευταία, υπάρχει μία συνέντευξη του Νταλάρα στην οποία να μη του κάνουν την ερώτηση πότε θα αποσυρθεί? Δε νομίζω, εκτός από τις συνεντεύξεις του Τάσου και του Θανάση, στην Αυλαία Θεσσαλονίκης, και Πολίτη Κ. αντίστοιχα. Πέρα από το ότι εμένα προσωπικά με στενοχωρεί πολύ αυτή η ερώτηση γιατί έχω προσωπικούς λόγους, δεν είναι πολύ κουραστικό να τον ρωτάνε συνέχεια το ίδιο πράγμα? Όχι μόνο κουραστικό, αηδία έχει καταντήσει πια! Για παράδειγμα σε συνεντεύξεις της Χαρούλας, τη ρωτάνε γι' αυτό το θέμα, αλλά όχι σε κάθε συνέντευξη, και όχι με τόσο σκληρό τρόπο! :( Δε θυμώνω που δεν ρωτάνε έτσι τη Χαρούλα, αλλά για το ότι ρωτάνε συνέχεια τον Γιώργο! Γιατί?? Τόσο πολύ θέλουν πια να τον δούν να αποχωρεί? Τέτοιος καημός πιά? :naughty: Εντάξει, κάποια στιγμή ο Νταλάρας θα σταματήσει να τραγουδάει. Αλλά είναι ανάγκη να το λένε και να το ξαναλένε κάθε λίγο και λιγάκι? ’ν το πάμε έτσι, και κάποια μέρα όλοι θα πεθάνουμε. Είναι ανάγκη να το συζητάμε? Και επιπλέον αυτό που μου τη σπάει αφάνταστα είναι ότι μπορεί π.χ. σε μια συνέντευξη να λένε καταπληκτικά πράγματα, να βγουν ειδήσεις, να μας κάνουν να χαρούμε, και φυλάνε την παλιοερώτηση για το τέλος, λες και το κάνουν επίτηδες έτσι για να μας μείνει η πίκρα! Σαν κάτι χειμωνιάτικα, σκοτεινά και βροχερά απογεύματα Κυριακής, που έρχονται μετά από ένα ωραίο ηλιόλουστο Σάββατο... :naughty:

Συγνώμη αν σας χάλασα λίγο τη διάθεση μ' αυτά που γράφω...

Για να επανέλθω στο θέμα, θα αναφέρω μια φράση του Νταλάρα από συνέντευξή του στο 1ο τεύχος του περιοδικού "Echo & Artis" (αν δεν κάνω λάθος κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2002):

"Οι δισκογραφικές θερίζουν ό,τι σπείρανε τα τελευταία χρόνια. Όταν κατασκευάζουν ένα "παρατράγουδο" απευθύνονται σε παρα-ακροατές και παρα-οικονομία" (κάπως έτσι το 'λεγε, δεν έχω μπροστά μου τη συνέντευξη για να το γράψω ακριβώς). Ακριβώς αυτό που λέει είναι. Όταν θα σταματήσουν να τραγουδάνε ο Νταλάρας, η Αλεξίου, ο Πάριος, η Γαλάνη... τί θα πουλάνε οι δισκογραφικές? Νομίζουν ότι ο κόσμος θα πληρώνει τα cd? Ήδη ο κόσμος τα κατεβάζει απ' το ίντερνετ, φανταστείτε τί θα γίνεται τότε. Ενώ τους δίσκους των παραπάνω, τους αγοράζει ο κόσμος! Απάνω στα cd τυπώνουν ένα σηματάκι που λέει "Αφήστε τη μουσική να ζήσει!" Εδώ γελάμε! Ποιοί να αφήσουν τη μουσική να ζήσει??? Κοίτα ποιός μιλάει και τί λέει! Επίσης, οι ηλήθιοι δημοσιογράφοι που κάνουν συνέχεια αυτή την ηλήθια ερώτηση που είπαμε παραπάνω, μπας και βγάλουν την είδηση ή επειδή νομίζουν ότι έτσι θα συζητηθεί η συνέντευξή τους περισσότερο, τί θα έχουν να γράφουν όταν θα αποσυρθούν άνθρωποι σαν αυτούς που ανέφερα?? Κάτσε να ήταν οι συνεντεύξεις του Τάσου και του Θανάση σε περιοδικά ευρύτερης κυκλοφορίας και θα σου 'λεγα ποιά συνέντευξη θα συζητούσε περισσότερο ο κόσμος! Γιατί αυτές οι 2 συνεντεύξεις έχουν πολύ ψαγμένες ερωτήσεις που πολύς κόσμος θέλει να μάθει! Κι όχι αυτά που ρωτάνε συνέχεια οι άλλοι δημοσιογράφοι και ο ένας αντιγράφει τον άλλο! Ποιοί θα γεμίζουν τα θέατρα? Γιατί τα στάδια σίγουρα δεν θα γεμίζουν... Θα μείνουν αποκλειστικά για αθλητικούς σκοπούς. Που ούτε κι έτσι γεμίζουν, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία, περί βίας στα γήπεδα κλπ.

Καλά μου τα έλεγε χθες η Δώρα! Το "τέλος" της καριέρας αυτών των τραγουδιστών θα φέρει σιγά-σιγά και το τέλος των δισκογραφικών! Ήδη έχουν αρχίσει να συγχωνεύονται πολλές δισκογραφικές εταιρείες. Φαντάζεστε τι θα γίνει σε μερικά χρόνια? Νομίζω πως θα ξαναγυρίσουμε ξανά στην εποχή που υπήρχαν 2 δισκογραφικές... Αυτό μπορεί να είναι ή καλό ή κακό. Καλό, σε περίπτωση που ξυπνήσουν και δουν την κατάντια τους, και αποφασίσουν να κάνουν κάτι καλό! Κακό, σε περίπτωση που συνεχίσουν να συναγωνίζονται στη χαζομάρα τύπου "Παρατράγουδα"! Μα να βγούν τα παρατράγουδα σε cd? Είμαστε σοβαροί??! Αν είναι έτσι, να πάω κι εγώ να γράψω σε cd το σκύλο μου που γαβγίζει περίεργα για να γίνουμε γνωστοί για ένα μήνα, και μετά από μένα να πάει ο ξάδερφός μου με τη γάτα του... και πάει λέγοντας!

Συγνώμη για το ανακατεμένο post, είναι έτσι όπως μου ήρθαν οι σκέψεις αυθόρμητα. Ξέρω ότι ξέφυγα πολύ απ' το θέμα, αλλά αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα που δεν έχει αρχή και τέλος... :(

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όχι Νταλαρόφιλη δεν έφυγες από το θέμα καθόλου! Και γω νοιώθω περισσότερο πεσσιμιστικά παρά αισιόδοξα για το θέμα όπως ο soc, αλλά η άποψη του μου δίνει κουράγιο... Αυτά που γράφεις είναι πολύ κοντά σε αυτά που αισθάνομαι και χαίρομαι πολύ που μοιραζόμαστε τις ίδιες σκέψεις.

Πρόσφατα έβλεπα κάποιους δείκτες πωλήσεων για να δω ότι το cd του Je t' aime ήταν στην 20άδα. Πραγματικά έμεινα έκλπηκτος επειδή σκέφτηκα ποιος μπορεί να πληρώνει για να ακούει αυτά!

Τις προάλλες έβλεπα ένα σίριαλ στην τηλεόραση στο μέγκα τις Γοργόνες και μία μάγισσα ήταν δε θυμάμαι τι προσπαθούσε να φασανίσει τον ταχυδρόμο... και έβγαζε από την τσάντα της διάφορα εργαλεία βασανισμού και τέλος έβγαλε το δίσκο λάτιν του Νταλάρα και ο γιος της γυρίζει και της λέει "Μα είσαι αδίστακτη". Ε λοιπόν εγώ εκνευρίζομαι με αυτού του είδους το χιούμορ όπως και με αυτά που έσερνε στο Γιώργο ο Πανούσης πριν 10 χρόνια και στα δικαστήρια δήλωνε ότι δεν έχει κάτι προσωπικό και ότι η σάτιρα ήταν ενάντια στο κατεστημένο και όχι σε πρόσωπα (αν και εκτιμώ φοβερά το πάντα καίριο χιούμορ του Τζίμη).

Απλά εντάξει κάποιος θα πει ότι είναι στα πλαίσια του χιουμοριστικού. Όμως εγώ πιστεύω ότι ζούμε στη χώρα που ο καθένας για να έχει και μια άποψη πρέπει να αμφισβητήσει και μία σταθερή αξία! Δηλαδή ρε παιδιά από πότε ο Γιώργος έπαψε να είναι η φωνή του λαού και έγινε άκουσμα βασανισμού; Όσο χιουμοριστικά και να θες να το δεις είναι πολύ ακραίο!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Τις προάλλες έβλεπα ένα σίριαλ στην τηλεόραση στο μέγκα τις Γοργόνες και μία μάγισσα ήταν δε θυμάμαι τι προσπαθούσε να φασανίσει τον ταχυδρόμο... και έβγαζε από την τσάντα της διάφορα εργαλεία βασανισμού και τέλος έβγαλε το δίσκο λάτιν του Νταλάρα και ο γιος της γυρίζει και της λέει "Μα είσαι αδίστακτη". Ε λοιπόν εγώ εκνευρίζομαι με αυτού του είδους το χιούμορ[...]

Απ' ότι φαίνεται άρχισε νέα μόδα, να λένε στα σίριαλ μαλακίες για τον Νταλάρα και τα τραγούδια του! ;)

Προ ολίγου άκουσα κι εγώ μία... Δεν έβλεπα γιατί ήμουν δίπλα, αλλά θα προσπαθήσω να περιγράψω αυτά που άκουσα, όπως τα θυμάμαι.

Ήταν στο σίριαλ "Ένας μήνας και κάτι" κι αυτό στο Μέγκα. Δεν παρακολουθώ τη σειρά, αλλά αδιαφορώ πλήρως για το αν είναι καλή ή κακή. Θα σταθώ μόνο στο περιστατικό.

Στη σκηνή που έδειχνε μιλούσε ένας με την πεθερά του. Η κόρη αυτηνής, λεγόταν ’ννα. Αυτός υπενθίμιζε στην πεθερά του μια στιγμή, κατά την οποία ήθελε να αφιερώσει ένα τραγούδι στην ’ννα, τη ρώτησε ποιό να της αφιερώσει, κι εκείνη του πρότεινε ένα του Νταλάρα. Συγκεκριμένα έγινε ο εξής διάλογος:

-Μήπως θυμάσαι ποιό τραγούδι μου είπες να της αφιερώσω?? ;)

-Εεε... ? Ένα... του... ?? :razz:

-Ένα του Νταλάρα! Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΤΑΛΑΡΑ!! ;):blush: Και μήπως θυμάσαι τί έγινε μετά?? :music:

(βάζω και τα προσωπάκια για να φανεί ο τόνος με τον οποίο γινόταν ο διάλογος)

Και μετά έδειξε υποτίθεται τη σκηνή. Έπαιζε το τραγούδι "Πού να 'σαι τώρα, ’ννα" και μόλις τ' άκουσε η ’ννα φώναζε πανικόβλητη "ο Νταλάρας μπήκε στο σπίτι!!! ΑΑΑΑΑ!!!!" Λες κι είδε κανένα φάντασμα, ή λές και ο Νταλάρας είναι κανένας μπαμπούλας και θα την έτρωγε! Και καλά αυτός προσπαθούσε να της εξηγήσει, "μα είναι τραγούδι, αφιερωμένο" κλπ. κλπ...

Τι μαλακίες είναι αυτές τώρα??? :music: Από πότε ο κόσμος ακούγοντας τη φωνή του Νταλάρα τρέχει πανικόβλητος??? Από πότε ένα τραγούδι του Νταλάρα αποτελεί βασανιστήριο???

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΧΑΖΟΜΑΡΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΛΗΘΙΟΥΣ!!!!!!!

Όλα αυτά ίσως θα ταίριαζαν περισσότερο σ' ένα παλιότερο topic με τίτλο "Γιατί τόση κακία". Αλλά εν πάσει περιπτώσει, μιά που αναφέρθηκε...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ ωραία τα είπες Χρύσα και προσωπικά με συγκίνησες,άνοιξες την καρδιά σου χωρίς φραγμούς και καλά έκανες.

ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΝΤΑΛΑΡΑΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΧΑΤΗΡΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΛΗΤΑΜΠΟΥΡΕΣ ΝΑ ΣΙΩΠΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ.

ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ,ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΑΝΑΛΥΕΤΑΙ ΤΟ ΡΗΜΑ:"ΠΡΟΣΦΕΡΩ".

Ο "Αξιος λόγος" είναι προ των πυλών,οι παραστάσεις στο Παλλάς το ίδιο και έπονται και άλλα βήματα.

ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
...και μόλις τ' άκουσε η ’ννα φώναζε πανικόβλητη "ο Νταλάρας μπήκε στο σπίτι!!! ΑΑΑΑΑ!!!!"

’μα έμπαινε εμένα σπίτι μου ο Νταλάρας θα τον υποδεχόμουν όχι με κραυγές αλλά με άνθη και κόκκινα χαλιά! Βέβαια για να είμαι ειλικρινής ο Νταλάρας μπαίνει στα σπίτια και στις καρδιές όλων μας τα τελευταία 40 χρόνια σε καθημερινή βάση με τα τραγούδια του! Αλλά πράγματι γιατί τόση κακία... ; :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν ξέρω τι αξίζει σ' αυτό το θέμα η γνώμη ενός ανθρώπου που όχι μόνο ζει πολύ μακριά, αλλά δεν ζούσε ποτέ κανονικά στην Ελλάδα, και που δεν βλέπει τηλεόραση παρά μόνο αν έχει Νταλάρα... μα φυσικά δεν μπορώ να μη το σκέφτομαι. Κι έχω κι εγώ τις απαισιοδοξίες μου - δεν έχω αισιόδοξος χαρακτήρας...

Αλλά στη ερώτηση του Δημήτρη: «Προς τα πού οδεύει το ελληνικό τραγούδι»

θα απαντούσα αρκετά συγκεκριμένα και θετικά «προς το live».

Γιατί ενώ όλοι, δισκογραφικές εταιρίες, δισκοπωλεία, καλλιτέχνες και πελάτες, λένε ότι «το cd δεν πάει καλά», «οι δίσκοι δεν θα υπάρχουν πια σε λίγο» κλπ κλπ, δεν έχω ακούσει κανείς να πει ότι η ζωντανή ελληνική μουσική θα παύει να υπάρχει.

Μπορεί να λένε ότι είναι δύσκολο για τους νέους να βρουν σκηνή, ότι δεν πληρώνεται όπως θα έπρεπε, ότι είναι κουραστικό, ότι... αλλά αυτά ήταν ακριβώς τα ίδια τα χρόνια που ξεκινούσε ο Νταλάρας. Το μόνο που άλλαξε είναι ότι ο Νταλάρας και η γενιά του ήξεραν πολύ καλά ότι η ζωή είναι δύσκολη και η βιοπάλη σκληρή, ενώ εμείς μας μαθαίνουν με διαφημίσεις και άλλα ψέματα ότι όλα θα έπρεπε να γίνονται εύκολα και από μόνα τους - να πας στην τηλεόραση μια μέρα και να ξυπνήσεις star την επόμενη. Ψέματα, κι εμείς κακομαθημένοι.

Αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι, ενώ στην τηλεόραση και στους δίσκους η απάτη γίνεται πολύ εύκολα (από playback μέχρι όσα κόλπα κάνουν στα στούντιο ηχογραφήσεων), ζωντανά μπροστά στον κόσμο δείχνει ο καθένας την αλήθειά του. Και ο κόσμος το ξέρει.

Γιατί, λέει, να δίνεις τριάντα ευρώ για δίσκο που μπορείς να κατεβάσεις και τζάμπα από το ιντερνετ; Συζητιέται... Όμως κανένα youtube δεν θα πάρει την θέση της συναυλίας, καμία συζήτηση.

Ή μάλλον μεγάλη συζήτηση...

...αν επιτρέπεται μια άσχετη να χρησιμοποιήσει οικονομικούς όρους. Γιατί ενώ στους δίσκους η συζήτηση πέφτει, και οι πωλήσεις, στα live μπορεί να μην έχουμε τα λεφτά, να μην θέλουμε να τα δίνουμε, να παραπονιόμαστε πως είναι ακριβά, αλλά θέλουμε να πάμε και όσο μπορούμε πηγαίνουμε. Και ακριβώς επειδή κάνει τόσο κόπο μια συναυλία, και για τους μουσικούς, και τους διοργανωτές, και για τον κοινό, γίνεται "φυσική επιλογή" (με την έννοια του Δαρβίνου) και η ζωντανή μουσική διατηρεί μια αξία που λείπει αλλού, και το πιο πολύ από την τηλεόραση.

Τα λέμε στο Παλλάς.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και εγω λεω σε ολους αυτους τους ανεγκεφαλους που γραφουν αυτες τις καθημερινες ηλιθιοτητες οτι κατα βαθος θα ηθελαν παρα πολυ να εμπαινε στο σπιτι τους ο Νταλαρας...Απλα βροντοφωναζουν το ακριβως αντιθετο γιατι θελουν να το παιξουν μαδατοι και ανατρεπτικοι....Ο Νταλαρας ομως ειναι πλεον ο κορμος του ελληνικου τραγουδιου και θα επρεπε να το σκεφτονται ΠΟΛΥ οταν αποφασιζουν να τον χλευαζουν...

Αν παλι θελουν οπωσδηποτε να χλευασουν ειναι αμετρητοι εκεινοι που το αξιζουν για να μην πω που το επιδιωκουν...Βλεπε Θωδη,Ζηνα,Βανδη κτλ...

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΝΤΑΛΑΡΑ ΣΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ...ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΩΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όσον αφορά στα σήριαλ της τηλεόρασης και τους εξυπνακίστικους διαλόγους, θα πω πως η βλακεία δεν έχει όρια πλέον. Και δεν θα ασχοληθώ άλλο. Συνεχίζουν οι τύποι που κάνουν τους σεναριογράφους να βγάζουν φράγκα στην πλάτη του Νταλάρα και των άλλων. ’λλωστε ο Νταλάρας είναι που κατόρθωσε να υπάρχει νομολογία του Αρείου Πάγου που λέει πως υπάρχουν όρια στην σάτυρα όταν καταρρακώνεται η τιμή και η αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου. Αυτό ΠΟΤΕ δεν θα του το συγχωρήσουν οι συντεχνίες των δήθεν σατυρικών καλλιτεχνών. Τους χάλασε την μαγιονέζα. Αυτοί κάνουν καλαμπούρι με τους άλλους κι όχι χιούμορ. Το χιούμορ είναι κυρίως αυτοσαρκασμός κι όχι καλαμπούρι και χοντράδες.

Αλλά για να επιστρέψουμε στο θέμα μας, θεωρώ πως ανέκαθεν υπήρχε η καλή και η κακή πλευρά του τραγουδιού. Το σημερινό πρόβλημα εστιάζεται στον ρόλο της τηλεόρασης και την προβολή συγκεκριμένης αισθητικής από την τηλεόραση. Θεωρώ πως οι δισκογραφικές έπεσαν μέσα στον λάκκο που άνοιξαν οι ίδιες. Οι καλλιτέχνες που πουλάνε διαχρονικά και πολύ είναι οι πραγματικά σπουδαίοι. Είναι ο Μίκης, ο Χατζιδάκις και όλοι οι επίγονοι μαζί με τους μεγάλους λαϊκούς συνθέτες. Και μαζί τους οι μεγάλοι τραγουδιστές ο Γιώργος, ο Πάριος, η Αλεξίου και βέβαια ο Καζαντζίδης μαζί με τον Γρηγόρη. Και οι νεότεροι σαν τον Αλκίνοο, την Ελευθερία. Συμφωνώ πως μετά την τελευταία μεγάλη γενιά τραγουδιστών (Νταλάρας, Αλεξίου, Πάριος) τελειώνει και η άνθηση της δισκογραφίας. Υπάρχουν , όμως, ακόμα χαραμάδες καλού τραγουδιού και πρωτοβουλιών. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που νοιάζονται και το παλεύουν. Μερικοί -σαν τον Γιώργο- ακούνε τα σχόλια και τα σχολιανά του κάθε τυχάρπαστου που νομίζει πως έχοντας εκπομπή ή σήριαλ έπιασε πρώτο τραπέζι πόστο εξουσίας. Νέα ήθη της τελευταίας δεκαετίας.

Μία ευχή μόνο: να μπορέσει να αντισταθεί το καλό τραγούδι στην λαίλαπα των νέων ανήθικων ηθών και να μπορέσουν οι άνθρωποι που το υπηρετούν με συνέπεια να γεύονται την αγάπη και την αναγνώριση. Τους δίνει κουράγιο να τους αγαπάνε και να τους στηρίζουν...

Αυτό να το θυμόμαστε όλοι οι ακροατές του καλού τραγουδιού και των εκφραστών αυτού του τραγουδιού. Μέχρι τώρα αποδειχθήκαμε πολύ ανθεκτικοί στις σειρήνες...Ας εξακολουθήσουμε να είμαστε ανθεκτικοί!

Και κάτι ακόμα. Όλοι αυτοί οι τικιτάγκες μαζί δεν φτάνουν τον Νταλάρα ούτε στο μικρό δαχτυλάκι του ποδιού του!! Για να μην πω τίποτε άλλο πιο βαρύ :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Όλοι αυτοί οι τικιτάγκες μαζί δεν φτάνουν τον Νταλάρα ούτε στο μικρό δαχτυλάκι του ποδιού του!! Για να μην πω τίποτε άλλο πιο βαρύ :D

:lol: :lol: :lol:

Oι τιγκιτάγκες... :lol: άκου οι τιγκιτάγκες... :lol:

Δε λες και το πιο βαρύ λέω εγώ... :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ωραιο ερωτημα .Που παει το ελληνικο τραγουδι.

Νουμερα και λουλουδοτραγουδηστες υπηρχαν παντα.Υπηρχαν το 70,το 80 ,υπηρχαν και το 90 υπαρχουν και στις μερες μας.Παντα υπηρχε το ευκολο τραγουδι.Δεν ειναι προνομιο των ημερων μας .

Υπηρχε ο Καζαντζιδης,ο Μπιθικωτσης,ο Νταλαρας απ τη μια,υπηρχε ο Βοσκοπουλος κι ο Βογιατζης απ την αλλη.Υπηρχε ο Νταλαρας ,η Μοσχολιου,η Αλεξιου απ τη μια, υπηρχε ο Φ.Νικολαου κι ο Φλωρινιωτης απ την αλλη.Υπηρχε ο Νταλαρας ,η Χαρουλα,ο Παπακωνσταντινου απ τη μια ,ο Πανταζης κι η Δημητριου απ την αλλη.Το 90 παλι, ο Νταλαρας , οι Κατσιμιχαιοι , ο Μαλαμας και πολλοι αλλοι,κι απ την αλλη ο Τερζης ο Σφακιανακης και αλλοι αρκετοι.

ΠΑΝΤΑ ο Νταλαρας απ τη μια μερια.Ισως ειναι αυτο που ενοχλει.Παντα παρων ο Νταλαρας.Τι να κανουμε ?Παντως οπως λεει ο Χαρης κι ο Πανος ,''τιποτα δεν εχει αλλαξει και τιποτα δεν ειναι οπως παλια''.

Παντα υπηρχε κακο και καλο τραγουδι(κι οχι ποιοτικο κι εμπορικο που θελουν καποιοι να παρουσιασουν).Και παντα ο ΝΤΑΛΑΡΑΣ υπηρξε αιμοδοτης του καλου τραγουδιου.Ντροπη σου ΓΙΩΡΓΟ ΝΤΑΛΑΡΑ!!!Που αγαπας και υπερασπιζεσαι το καλο τραγουδι.ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0