ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ

"Σαν τραγούδι μαγεμένο" στο ΜΜΑ (02/2008)

118 posts in this topic

Όσοι θα πάτε από σήμερα στο Μέγαρο, γράψτε τις εντυπώσεις σας , μετά τις συναυλίες σ'αυτό το topic.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κάποιο παιδιάκι είναι ανυπόμονο νομίζω... :razz:

Μπαίνω λοιπόν κι εγώ στο club των ανυπόμονων παιδακίων, αν και δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσω αυτό το topic μέχρι την Πέμπτη... B)

...Πέμπτη... :rolleyes:;):D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να σας δω το βραδυ τι τοπικ θα διαβαζετε ;):D και ποση αυτοσυγκρατηση εχετε :razz:B):rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλά, γράψε εσύ, και βλέπουμε τί θα γίνει μ' εμάς... Να δοκιμάσουμε και τις αντοχές μας βρε αδερφέ! Ευκαιρία είναι... :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ήταν απλά ίσως η ωραιότερα σκηνοθετημένη μουσική παράσταση που έχω δει.Οι τραγουδιστές μπροστά με τον Νταλάρα στη μέση.Λίγο πιο πίσω η ορχήστρα και ένα επίπεδο πάνω ο "παράδεισος" με τους ρεμπέτες.Και στο videowall σκηνές από τη σύγχρονη ελληνική ιστορία.Από τους πρώτες μετανάστες στην Αμερική μέχρι τον Βελουχιώτη και τον εμφύλιο.Και όλα αυτά χωρίς το ένα να επικαλύπτει το άλλο αλλά η εικόνα να διαδέχεται την αφήγηση και το τραγούδι.Οι βασικές εκπλήξεις ήταν στην στο πρώτο μέρος.Με το που ξεκινάει η παράσταση ένας απίστευτος αμανές από τον Νταλάρα σε ένα τραγούδι που δεν ξέρω πιο είναι και δεν μπορώ να σας το πω.’λλο τραγούδι που πιθανότατα δεν έχει ξαναπαίξει ήταν το "Το Γουέστ" (το βλέπω από το πρόγραμμα του Μεγάρου) και μερικά ακόμα(αύριο θα θυμηθώ περισσότερα).Γενικά ήταν μια άψογη παράσταση με έναν Νταλάρα να τα δίνει όλα και ειδικά στο "Καημό μες στην καρδούλα μου".Πολύ ωραίο επίσης το σκετσάκι με το χωροφύλακα (πραγματικά πάρα πολύ έξυπνο) και επίσης χάρηκα πολύ και τα χειροκροτήματα σε ένα κατοχικό τραγούδι που είπε ο Νταλάρας "Στη σκλαβωμένη Ελλάδα μας" όταν αναφέρθηκε στον Ε.Λ.Α.Σ. και όταν έδειξε το Βελουχιώτη το videowall (έτσι για να μπαίνουν και αυτά στο Μέγαρο).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ ωραία η παράσταση απόψε.

Η σκηνοθεσία της παράστασης ήταν εκπληκτική, με πολύ ωραίους διαλόγους. Μόνο στην αρχή ήταν κάπως ''υπερβολικό'' που έλεγε ο Λουκάς Νταράλας ότι του έστειλε ο Γιώργος cd.. :rolleyes: .

Ο Νταλάρας πάρα πολύ καλός, ειδικά στον ''Καημό μες την καρδούλα μου''. Επίσης φοβερή στιγμή ήταν το ''Γουεστ''. Καταπληκτικό τραγούδι.

Αυτός που με εντυπωσίασε πραγματικά στην βραδιά ήταν ο Ζαχαρίας, ο οποίος έδωσε ρέστα τόσο φωνητικά όσο και στις θεατρικές του στιγμές.. Ξεχώρισε από τους υπόλοιπους, καθώς υπερέχει κατά πολύ στον τομέα ''άνεση-σκηνική παρουσία''. Ήταν καταπληκτικός απόψε στις ερμηνείες του, πχ στην ''Πεντάμορφη'' , ενώ ταυτόχρονα είχε πολύ πλάκα ως ο πολιτσμάνος που διώχνει τους πεθαμένους ρεμπέτες, και έριξε και τις ζεϊμπεκιές του. Πιστεύω ότι θα έπρεπε γενικά να πάρει κάποια περισσότερα τραγούδια, καθώς δεν τον ακούσαμε και πάρα πολύ. Παρόλα αυτά ξεχώρισε πολύ και γι' αυτό συγχαρητήρια.

Η ορχήστρα, τέλος, ήταν πάρα πολύ καλή, με τον Τρίγκα (κυρίως) και τον Πάππο να δίνουν ρέστα.

Αυτά γενικά... :razz:B)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο χωροφυλακας ειναι ολα τα λεφτα!! :lol: :lol:

Δεν θα πω τιποτ'αλλο...μονο πως ηθελα οταν θα γυρναγα σπιτι ν'αναψω τον ναργιλε :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εν ολίγοις... ΥΠΕΡΟΧΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ!!! Μπράβο σε όλους τους συντελεστές!! Τραγούδια, σκηνοθεσία, κείμενα, σκηνικά, φωτισμοί, ρούχα... όλα ήταν άριστα! Ο Χατζάκης αξίζει πολλά συγχαρητήρια, και -για όσους ήταν χθες και ήταν και στην πρεμιέρα στο Παλλάς- σκεφτόμουνα πώς βγήκε ο Φασουλής στο Παλλάς να τον χειροκροτήσουμε και με τι σεμνότητα βγήκε χθες βράδυ ο Χατζάκης. Πολύ απλά, είχε μιλήσει μέσα από τη δουλειά του. Δε χριεαζόταν κάτι άλλο.

Μέσα από αυτή την παράσταση μάθαμε πολλά... Τα κείμενα, οι διάλογοι ήταν έτσι δομημένοι ώστε αν μπορούσες να παρακολουθείς συνέχεια να μάθεις γεγονότα και πρόσωπα και να σου δώσουν το έναυσμα για να ψάξεις περισσότερο το Ρεμπέτικο.

Για τις ερμηνείες ήταν ολοφάνερο ότι όλοι το έκαναν με την ψυχή τους. Ηθοποιοί και τραγουδιστές! Ο Ζαχαρίας έδειξε ότι το κάνει μέσα από την ψυχή του, πραγματικά... Τον παρατηρούσα αρκετές φορές, σε ανύποπτο χρόνο, και πραγματικά το ζούσε, είτε τραγουδούσε αυτός, είτε οι άλλοι. Όταν, δε, χρειάστηκε να ξεδιπλώσει και το υποκριτικό του ταλέντο..... :lol:

’φησα το Γιώργο Νταλάρα για το τέλος, έτσι όπως και τα καλύτερα τα κρατάμε για το τέλος... Η παράσταση ξεκινάει με τον Νταλάρα να κάνει διάλογο με τον Ζαχαρία και να του λέει ότι πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, "εξηγώντας' με αυτό τον τρόπο το Αφιέρωμα στο Ρεμπέτικο που θέλησε να μας παρουσιάσει. Κι έτσι είναι... Ο Νταλάρας στο στοιχείο του, τόσο απλή και συνηθισμένη έκφραση, αλλά και τόσο αληθινή. Ο Νταλάρας να ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ, αυτή η μάγκικη έκφραση του ταιριάζει.

Το περιμέναμε καιρό αυτό, μπορεί να μας λείψανε τραγούδια, αλλά είναι γεγονός ότι αυτή η πρόταση των συντελεστών, εμένα προσωπικά, με ικανοποιεί πλήρως! :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ο Χατζάκης  αξίζει πολλά συγχαρητήρια, και -για όσους ήταν χθες και ήταν και στην πρεμιέρα στο Παλλάς- σκεφτόμουνα πώς βγήκε ο Φασουλής στο Παλλάς να τον χειροκροτήσουμε και με τι σεμνότητα βγήκε χθες βράδυ ο Χατζάκης. Πολύ απλά, είχε μιλήσει μέσα από τη δουλειά του. Δε χριεαζόταν κάτι άλλο.

Μάρω, δεν ήμουν χτες να δω τον Χατζάκη, αλλά στην πρεμιέρα του Παλλάς ήμουν και ο Φασουλής δεν μου φάνηκε "κάπως" :razz: Ειδικά τον Φασουλή , επειδή τυχαίνει να τον έχω δει σε πολλές και διαφορετικές παραστάσεις και υποκλήσεις, επιμένω , ότι μου φάνηκε μια χαρά και σεμνός και μάλιστα αρκετά "τρακαρισμένος". Γνώμες και γνώμες , θα πει κανεις...Τώρα για τα της παράστασης μόλις τη δω θα γράψω κι εγώ δυο λόγια... :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ο χωροφυλακας ειναι ολα τα λεφτα!! :lol: :lol:

Δεν θα πω τιποτ'αλλο...μονο πως ηθελα οταν θα γυρναγα σπιτι ν'αναψω τον ναργιλε :razz:

Μααααπα!!! χαχαχα οσοι ερ8ετε θα καταλαβαιτε γιατι το λεω.. :razz: περασα πολυ ωραια εχτες ευχαριστω μαρω αγνη γωγω για την παρουσια και γιωργο...φιλακια σε ολους και να ερχεστε στο καμαρινι

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επειδή δημοσιοποίησα τα τραγούδια του προγράμματος πρόωρα και πήρα κίτρινη κάρτα, :razz: θα σας γράψω αναλυτικά τις δικές μου εντυπώσεις μετά την Παρασκευή για να μην πάρω κόκκινη αυτή τη φορά. :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θέλω να πω δυο πράγματα πρώτα σε μενα και μετα σε ολους μας. Μιλουσα προχθες με ενα φιλο ηθοποιο που εψαχνε να βρει ενα τραγουδι για να το χρησιμοποιησει σε μια ακροαση. Και εψαχνε κατι δυνατο αλλα και συχγρονως χωρις πολλες απαιτησεις γιατι ο ανθρωπος δεν ειναι τραγουδιστης. Καμια ιδιαιτερη αγαπη για τον Νταλαρα, περαν της φυσιολογικης εκτιμησης, αλλα περαν τουτου ουτε παραπερα γνωσεις ουτε ειδικη ενασχοληση. Κατεληξε στον καφενε και την αλανα. Αφου χωρισαμε και ξαναεπαιξα την κουβεντα στο μυαλο μου, μου ηρθε το παλλας και ολη η συζητηση που καναμε εδω αλλα και εκει περι επιλογων των τραγουδιων. Κατεληξα στο εξης.

Ειναι τουλαχιστον επηρμενο και αλλαζονικο να απαιτουμε απο τον τραγουδιστη με το μεγαλυτερο και πιο διαχρονικα απλωμενο ακροατηριο να παιζει για μας. Ποσοι ειμαστε; Πεντε, δεκα, τριαντα? Αν η Αλανα και το πεπρωμενο για μας ειναι κατι τετριμμενο και χιλιοακουσμενο, για καποιους αλλους, πιο φυσιολογικους, ειναι τραγουδια ζωης, και πηγαινουν στις συναυλιες για να ακουσουν αυτα και αλλα παρομοια. Τα σουξε που λεμε. Και τι κανει ο Νταλαρας. Τους ικανοποιει, και τους επιβραβευει για την επιλογη τους σε μια Αθηνα στην οποια αν αποφασισει να βγει καποιος εχει να διαλεξει μεσα απο 30 σελιδες του Αθηνοραματος. Αρα, οι συναυλιες δε γινονται μονο για μας, ενα το κρατουμενο. Το ερωτημα που τιθεται ομως ειναι: Σταματαει εκει ο καλλιτέχνης? Η απαντηση ειναι φυσικα οχι. Κοιταζοντας μονο την τελευταια χρονια, θα δουμε οτι ο αριθμος των αγνωστων (στο μεσο ακροατη) τραγουδιων ειναι επικινδυνα μεγαλος για τη φημη του. Για ποιον τα παιζει αυτα τα τραγουδια. Για αυτους? Οχι φυσικα. Για εμας και τον εαυτο του. Και αντι να κανουμε ενδογαλαξιακες πτησεις μεταξυ εβδομου και ογδοου ουρανου καθομαστε και λεμε οτι παλι τα ιδια και τα ιδια επαιξε κλπ κλπ. Περασαμε τρεις βραδιες το καλοκαιρι στο Ηρωδειο με το στομα ανοικτο και το μυαλο μας ποδοπατημενο απο τα συναισθηματα. Περασαμε, δεν ξερω εγω ποσες νυχτες στο Παλλας μην ξεροντας τι θα ακολουθησει καθε φορα που τελειωνε ενα τραγουδι. Αντι λοιπον ο ανθρωπος να κανει αυτο που επιτασει η λογικη, δηλαδη να παιξει αυτα για την οποια το 90% των ακροατων ηρθε να ακουσει, μας εκανε ενα, δυο και τρια δωρακια καθε βραδυ.

Και παμε στο μεγαρο. Δεν εχει κανεις το διακαιωμα να λεει οτι παιζει χιλιοτραγουδισμενα τραγουδια για τον πολυ απλο λογο οτι αυτα τα τραγουδια ειναι η βαση, η ιστορια, και ο θεμελιος λιθος του ρεμπετικου. Και δε μας τα τραγουδησε απλα. Κοντεψε να απογειωθει απο την καρεκλα του και φτασει εκει στο βαθος της σκηνης και να κατσει μαζι με τους μεγαλους. Οι συναυλιες αυτες ειναι παραστασεις θυμησης και αγαπης. Δεν ειναι διαγωνισμος γνωσεων. Δεν ειναι rare songs topic. Και γω θελω να ειμαστε τριαντα ατομα και να τον βαλουμε στη μεση με την κιθαρα του και να του δινουμε παραγγελιες, αλλα μετα ξυπναω. Δε γινονται ομως αυτα τα πραγματα. Απο τα τραγουδια που ειπε στο μεγαρο, το ενα τριτο ειναι σπανια. Και απο αυτα καποια ακουστηκαν για πρωτη φορα. Και μαθαμε και ποτε γραφτηκαν χρονικα και με ποια ερεθισματα. Η γνωση ειναι μετα την υγεια το πιο ανεκτιμητο αγαθο. Μας την προσφερε απλοχερα. Χωρια που μας την εδωσε με μια φωνη αγγελικη. Οσο συγκρατημενος ηταν μερικες φορες στο παλλας, τοσο ομορφα αναρχα και απο ψυχης τραγουδαει στο μεγαρο.

Συνεπως, η παρασταση του μεγαρου ηταν για μενα απο τις πιο συγκλονιστικες που εχω παρακολουθησει,. Οχι τα τελευταια χρονια, αλλα γενικως. Δεν ηταν οι λυγμοι στο Βουνο, ουτε τα ταξιμια, ουτε τα απστευτα γυρισματα που την εκαναν συγκλονιστικη. Δηλαδη ηταν και αυτα, αλλα πανω απο ολα ηταν η γνωση. Και για μας τους τριαντα, αλλα και γι αυτους που παρολη την ηλικια τους, την κοινωνικη τους θεση και το χωρο στον οποιο βρισκοταν εβγαλαν τα σωθικα τους τραγουδωντας και κοκκινισαν τα χερια τους χειροκροτωντας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

First photograph from MMA on the net:

(Ntalaras & Sofia Papazoglou)

.... "Last night, we went to a concert. It was a Greek musician named George Dalaras (right photo), and he plays a type of bluegrass music. Our group was unsure of what to expect going into the concert, but tickets werent too expensive 10 Euro apiece so we went.

I was absolutely floored (in a good way) by this concert, and I have no idea why. I dont even particularly like bluegrass music. It was all in Greek, so I couldnt understand the lyrics, and there was a series of little vignettes between some of the songs that was completely Greek as well. I must admit, however, that this was definitely what gave the concert its beauty.

Since I couldnt understand the lyrics, I was forced to listen intently to the music. When I go to concerts in English, I dont often get anything out of the lyrics anyways (unless I know them prior to coming to the concert), and this time they werent even there for me to comprehend. George Dalaras played the guitar and sang and there were four backup vocalists as well. There was a 12-piece orchestra to accompany the songs, and behind the orchestra was an elevated stage for the vignettes. At times they would have a dancer come out and interpret the songs with a dance.

The most moving part of the concert, however, was when he had the audience sing along. Now this man isnt necessarily a popular artist; they werent singing his songs. But the second half of the concert was almost completely a sing-along. The absolute greatest part of this was that these people were excited! They werent singing shamefully or quietly; they were belting the words loud and proud. It got me thinking; do we have any cultural songs that would do these two things? Songs that 1) Everybody knows the words to, and 2) will sing at the top of their lungs to show their national pride. I, and through discussions with others from my group, couldnt think of any. "

http://www.howiehanson.com/?p=2453

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δεν εχει κανεις το δικαιωμα να λεει οτι παιζει χιλιοτραγουδισμενα τραγουδια για τον πολυ απλο λογο οτι αυτα τα τραγουδια ειναι η βαση, η ιστορια, και ο θεμελιος λιθος του ρεμπετικου.

soc ,

άσε μας το δικαίωμα να εκφράζουμε γνώμη τουλάχιστον. Το γράφω αυτό γιατί εγώ έγραψα για "χιλιοτραγουδισμένα" τραγούδια και προφανώς σε μένα αναφέρεσαι. Σε αρκετά πράγματα έχουμε κοινές απόψεις αλλά διαφωνούμε στους 5, 10 , 30 ανθρώπους. Επειδή εμείς του φορουμ γνωριζόμαστε -κατά μια έννοια- δε σημαίνει ότι εδώ τελειώνουν οι φανατικοί ακροατές του Νταλάρα. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πιο φανατικοί που δεν συμμετέχουν εδώ. Δεν ειμαι της άποψης "εμείς και οι άλλοι". Όλοι είτε το θέλουμε είτε όχι είμαστε και ανήκουμε στο κοινό. Τι πρέπει δηλαδή; Να βλέπω τον Νταλάρα κάθε 10 χρόνια για να επιθυμίσω τα γνωστά , όπως κάνει ένα άλλο είδος θεατών που περιφέρεται ; Ούτε φυσικά ζητάω μόνο τα άγνωστα! Μια χρυσή τομή (φρεσκάρισμα του ρεπερτορίου) νομίζω θα ήταν καλύτερη! Οι θεμέλιοι λίθοι του ρεμπέτικου δεν είναι μόνο αυτά που παρουσιάζει ο Νταλάρας στο μέγαρο. ΄Σαφώς είναι σπουδαία τραγούδια! Απλά τα συγκεκριμένα ο Νταλάρας τα έχει πει κατα κόρον την τελευταία 20ετία στα προγράμματά του και απλά θα περιμέναμε από τα γνωστά και σπουδαία να πει και κάποια άλλα που αυτός δεν τα εχει ξαναπει δημόσια ,με αυτή την ευκαιρία. Γνώμες και γνώμες, θα πει κανείς! Τουλάχιστον να μπορούμε να τις εκφράζουμε!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ειναι κοινη λογικη οτι λεγοντας "δεν εχει κανεις το δικαιωμα" δεν εννοουσα οτι κυριολεκτικα δεν εχει το δικαιωμα. Οπως επισης κοινη λογικη ειναι οτι δεν αναφερομουν στον Κωστα συγκεκριμενα αλλα σε ολους (συμπεριλαμβανομενου και του εαυτου μου) οσους κατα καιρους εχουμε εκφρασει τη δυσαρεσκεια η αν θελετε τη μειωμενη ευχαριστηση μας για την επαναληψη και το μη φρεσκαρισμα του ζωντανου ρεπερτοριου. Η ουσια ηταν οτι αν καθησει καποιος να σκεφτει μονο αυτα που εχουμε ακουσει και βιωσει τα τελευταια δυο χρονια θα καταληξει οτι το φρεσκαρισμα, η εκπληξη, και το μη αναμενωμενο ειναι παροντα σε καθε συναυλια ή για να ειμαι πιο ακριβής, σε καθε κυκλο συναυλιων

Το "δεν εχει κανεις το δικαιωμα να σκεφτεται ετσι ή να εκφραζει αυτες τις αποψεις" ήταν σχημα λογου, για τη μη κατανοηση του οποιου αναλαμβανω την ευθυνη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=...69003&sn=&spid=

Τα τραγούδια «ταξίδεψαν» στο Μέγαρο

«Μαγική» πρεμιέρα για τις παραστάσεις του Γ. Νταλάρα με θέμα το ρεμπέτικο Γ. ΣΚΙΝΤΣΑΣ

Χαρακτηριστική σκηνή από την τελική πρόβα της παράστασης «Σαν τραγούδι μαγεμένοΑναφορά στο ρεμπέτικο» ΧΑΡΗΣ ΑΚΡΙΒΙΑΔΗΣ O Λευτέρης Παπαδόπουλος στο κείμενό του για την παράσταση «Σαν τραγούδι μαγεμένο- Αναφορά στο ρεμπέτικο» γράφει: « Τα τραγούδια είναι πουλιά.Ανοίγουν τα φτερά τους,τ΄ απλώνουν,ταξιδεύουν,μεταναστεύουν.Τις πιο πολλές φορές πιάνονται στα δίχτυα της νοσταλγίας και ξαναγυρίζουν στον τόπο τους. (...) Με τα χρώματά τους, τη φωνή τους,τις μνήμες τους ». Αυτό ακριβώς συνέβη τη Δευτέρα το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην πρώτη από τις παραστάσεις-αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι. Τα τραγούδια «πέταξαν» από τη σκηνή με τη φωνή (κυρίως) του Γιώργου Νταλάρα και «προσγειώθηκαν» στους θεατές της αίθουσας «Αλεξάνδρα Τριάντη», κάνοντάς τους να νοσταλγήσουν, να συγκινηθούν, να χειροκροτήσουν και να σιγοτραγουδήσουν κλασικά κομμάτια μεγάλων δημιουργών του ρεμπέτικου.

Η σχέση του Γιώργου Νταλάρα με το ρεμπέτικο τραγούδι και τους δημιουργούς του είναι γνωστή εδώ και χρόνια. Αλλωστε και ο ίδιος σε διάλογο που είχε στην αρχή της παράστασης με τον Ζαχαρία Καρούνη (τα κείμενα είναι του Γιώργου Σκαμπαρδώνη ) στην ερώτηση του δεύτερου «πάλι ρεμπέτικο,Γιώργο;» απάντησε ότι « πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι ». Εν προκειμένω αυτό το «χούι» λειτούργησε υπέρ της παράστασης, στην οποία ξεδιπλώνεται η συναρπαστική διαδρομή του ελληνικού αστικού τραγουδιού που γεννήθηκε στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα μέσα από τους καημούς, τους πόθους και τις αντιλήψεις του ανθρώπου του περιθωρίου.

Η παράσταση (τη σκηνοθεσία της υπογράφει ο Σωτήρης Χατζάκης ) αρχίζει ουσιαστικά με τους Μαρίκα Νίνου ( Τάνια Τρύπη ), Μάρκο Βαμβακάρη ( Αρτο Απαρτιάν ), Βασίλη Τσιτσάνη ( Νίκος Αλεξίου ), Γιάννη Παπαϊωάννου ( Μανώλης Σειραγάκης ), Λουκά Νταράλα ( Εκτορας Καλούδης ) και την γκαρσόνα ( Ελίτα Κουνάδη ) στον Παράδεισο όπου βρίσκονται να λαμβάνουν από τον Γιώργο Νταλάρα (υιό του Λουκά Νταράλα) ένα CD με ρεμπέτικα τραγούδια. Και το ταξίδι αρχίζει να ξεδιπλώνεται.

Ο Γιώργος Νταλάρας μαζί με τους Μπάμπη Στόκα, Σοφία Παπάζογλου, Ζαχαρία Καρούνη και Ασπασία Στρατηγού ερμηνεύουν κλασικά των Τούντα («Πασαλιμανιώτισα»), Βαμβακάρη («Αντιλαλούν οι φυλακές»), Ροβερτάκη («Μπούκαραν μάγκες στον τεκέ»), Τσιτσάνη («Αχάριστη»), Νταράλα - Πρέκα («Το βουνό») και άλλων, ενώ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της παράστασης διαδραματίζουν τόσο οι προβαλλόμενες σε βίντεο εικόνες όσο και τα δέκα ταχυδράματα που λειτουργούν παράλληλα με το μουσικό κομμάτι της παράστασης. Τέλος, θα ήταν άδικο να μη μνημονευθεί ο χορευτής Ιγνάτιος Πιπίνης και το μοναδικό του ζεϊμπέκικο.

* Η μουσική παράσταση «Σαν τραγούδι μαγεμένο- Αναφορά στο ρεμπέτικο» συνεχίζεται στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στις 14, 15,16,18,19 και 20/2 (λόγω εξάντλησης των εισιτήριων προστέθηκε ακόμη μία παράσταση). Ωρα έναρξης: 21.00. Εισαγωγή- έρευνα Λευτέρης Παπαδόπουλος. Ερευνα- αρχειακό υλικό Παναγιώτης Κουνάδης.

Επιμέλεια Αννα Νταλάρα, Παναγιώτης Κουνάδης. Χορηγός Τράπεζα Πειραιώς.

Και η Ν.Χατζηαντωνίου στην ''Ελευθεροτυπία'' -επίσης-με πολύ θετικές κρίσεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Α, ώστε έτσι ε κύριε Πολυμήχανε!!!! :blink:

Μας βάζεις εμάς εμπάργκο και διαβάζεις αυτά που έγραψαν τα ξένα χέρια! :lol: :lol: :lol:

Θα σε καταγγείλω πονηρέ συμμαθητή! (μελλοντικέ, στα αμφιθέατρα!) :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν έβαλα σε κανέναν εμπάργκο.

Ούτε είπα πως μπήκε κακώς το πρόγραμμα των συναυλιών.

Απλά διευκρίνησα πως εγώ προσωπικά δεν θέλω να το διαβάσω και κάποιοι συμφώνησαν μαζί μου.

Όσον αφορά τις εφημερίδες, το ότι της καταχώρησα δεν σημαίνει ότι τις διάβασα κιόλας...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όσον αφορά τις εφημερίδες, το ότι της καταχώρησα δεν σημαίνει ότι τις διάβασα κιόλας...

Ναι, αλλά τις εικόνες δε μπορεί να μην τις είδες! Τί δηλαδή, με κλειστά μάτια σκαννάριζες; :razz: Ως γνωστόν, μια εικόνα είναι όσο 1000 λέξεις... ’ρα είναι σαν να τα διάβασες!! :razz: :razz: :razz:

Τί λες γι' αυτό; :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...