Sign in to follow this  
Followers 0
petros_petrakis

Αφιέρωμα στον Στ. Κουγιουμτζή, 17-18/9/08

87 posts in this topic

Για να μην περιμένετε άλλο... :rolleyes:

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, και με μια μικρή αλλαγή που θυμάμαι, ήταν:

Α' ΜΕΡΟΣ

Σ' αυτή την πόλη

Οι ελεύθεροι κι ωραίοι

Ο ουρανός φεύγει βαρύς

Ένας κόμπος η χαρά μου

Το πρώτο περιστέρι

Όταν ανθίζουν πασχαλιές

Θα 'ταν 12 του Μάρτη

Μ' έκοψαν με χώρισαν στα δυο

Του κάτω κόσμου τα πουλιά

Τρελοί και άγγελοι (Ντύλαν Τόμας)

Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά

Στα χρόνια της υπομονής

Σ' αγαπώ

Δίψασα στην πόρτα σου

Κάποιος χτύπησε την πόρτα

Έτσι είν' οι ανθρώποι

Ήταν πέντε ήταν έξη

Όλα καλά

Κάπου νυχτώνει

Β' Μέρος

Πώς να σου πω

Ήσουν ωραία

Ήθελα να 'μουνα πουλί

Κάποιον άλλον φίλησες

Ξενάκι είμαι και θα 'ρθω

Όμως δεν ξέρω

Χρόνια σαν βροχή

Τα μαύρα κοροϊδεύεις

Το κόκκινο φουστάνι

Το πουκάμισο το θαλασσί

Χάντρα στο κομπολόι σου

Να 'μουν ο Μέγ' Αλέξανδρος

Νάτανε το 21

Δίχως την καρδούλα σου

Αυγερινό παράπονο

Το σακάκι μου κι αν στάζει

Στα ψηλά τα παραθύρια

Η αγάπη μου για σένα

Μάτια μου, μάτια μου

Είναι πια καιρός (Σύννεφο και συννεφάκι)

Δώσε μου το χέρι σου (Παράπονο)

Βασανάκι βασανάκι

Πού 'ναι τα χρόνια

Μικραίνει ο κόσμος

Τώρα που θα φύγεις

Μη μου θυμώνεις μάτια μου

Αυτή τη στιγμή δεν θυμάμαι αν υπήρχε κάποια άλλη αλλαγή (στη σειρά ή σε τραγούδια). Όσον αφορά στο τί είπε ποιός, σε γενικές γραμμές τα τραγούδια που είχε πει η Βίσση τα είπε η Ολυμπίου, της Χαρούλας τα είπε η Ασλανίδου, όσα δεν έχει πει ο Νταλάρας τα ε ίπε ο Μακεδόνας, και η Μαρία Κουγιουμτζή είπε τα "δικά" της. Εξαιρέσεις: η Μαρία Κουγιουμτζή είπε το "Θα 'ταν 12 του Μάρτη", ο Νταλάρας το "Μικραίνει ο κόσμος" :D (δυστυχώς μόνο την πρώτη στροφή :razz: ) και επίσης, σε κάποια "Νταλαρικά" τραγούδια στο Β' Μέρος, ξεκινούσε ο Μακεδόνας κι ο Νταλάρας έμπαινε στη δεύτερη στροφή. Αυτά σε γενικές γραμμές. Θα τα κοιτάξω και αναλυτικά και θα γράψω εντυπώσεις, απλώς δεν προλαβαίνω αυτή τη στιγμή γιατί πρέπει να φύγω... :mad:

"Προσεχώς" λοιπόν... :music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συνοπτικη περιγραφη 1ης μερας:

-Συναυλια για τον ΣΤ.ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ

Τετάρτη 17-09-08 ΗΡΩΔΕΙΟ

Ώρα :21:07 Τα μεγάλα φώτα χαμηλωνουν ο κοσμος συνεχιζει να ερχεται-το θεατρο γεμιζει..

21:10 Οι μουσικοι παιρνουν τις θεσεις τους.

21:12 Η συναυλία ξεκινάει..

Ακουλουθει ορχηστρικό σκελος που περιελαμβανει τα μουσικα θεματα των:

ΚΑΠΟΥ ΝΥΧΤΩΝΕΙ, ΗΤΑΝ ΠΕΝΤΕ ΗΤΑΝ ΕΞΙ ,ΚΑΠΟΙΟ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ,ΣΤΑ ΨΗΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΙΑ,ΗΣΟΥΝ ΩΡΑΙΑ,Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΒΑΡΥΣ,ΠΟΥΝΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ..

Ο Γ.Νταλαρας μπαινει στη σκηνη..

Τα τραγουδια που ακολουθουν είναι ουσιαστικα συμφωνα με το προγραμμα που μοιραστηκε στο κοινο όμως σε αρκετα σημεια του τουλαχιστον στις 17-09!- δεν ακολουθηθηκε με την σειρα που τυπωθηκε..

Ετσι εχουμε:

Σ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΙ ΩΡΑΙΟΙ

Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΒΑΡΥΣ

(Καποια λογια του Νταλαρα για τον σκοπο της συναυλιας..)

ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ (Μπαινει στην σκηνη ο Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ επειτα η Μ.ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ και η Δ.ΟΛΥΜΠΙΟΥ με ένα κοκκινη και μένα μαυρη τουαλετα αντιστοιχα..)

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

ΟΤΑΝ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ

ΘΑΤΑΝ 12 ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ (στην σκηνη η Μ.ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ οπου και ξεκιναει το μερος της στην συναυλια)

-Σεγοντο Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ

Συνεχιζει ο Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ..

ΜΕΚΟΨΑΝ ΜΕ ΧΩΡΙΣΑΝ ΣΤΑ ΔΥΟ

ΤΟΥ ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ

ΤΡΕΛΟΙ ΚΙ ΑΓΓΕΛΟΙ (Ντύλαν Τόμας)

ΑΝ ΔΕΙΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΣΟΥ ΕΡΗΜΙΑ

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ (Δ.ΟΛΥΜΠΙΟΥ)

Σεγοντο:Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ

Ο Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ μπαινει για λιγο στα παρασκηνια..

ΣΑΓΑΠΩ (Δ.ΟΛΥΜΠΙΟΥ)

ΔΙΨΑΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ (Δ.ΟΛΥΜΠΙΟΥ)

ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

ΕΤΣΙ ΕΙΝΟ Ι ΑΝΘΡΩΠΟΙ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

ΗΤΑΝ ΠΕΝΤΕ ΗΤΑΝ ΕΞΙ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

ΟΛΑ ΚΑΛΑ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

ΚΑΠΟΥ ΝΥΧΤΩΝΕΙ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

22:15 τελος ΑΜΕΡΟΥΣ (15λεπτο διαλειμμα)

22:35 Εναρξη Β ΜΕΡΟΥΣ:

ΠΩΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ (Μ.ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ)

ΗΣΟΥΝ ΩΡΑΙΑ (Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ)

ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥΝΑ ΠΟΥΛΙ (Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ-Δ.ΟΛΥΜΠΙΟΥ)

ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΦΙΛΗΣΕΣ (Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ)

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΟΓΙΑ (Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ)

ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΩ (Μ.ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ)

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ (Μ.ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ)

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙΣ (Μ.ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ)

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΟΥΣΤΑΝΙ (ενώ στη σκηνη βρισκεται η Μ.ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ ο Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ μπαινει στην σκηνη ξεκινοντας με το ρεφραιν του τραγουδιου..Τραγουδανε το τραγουδι μαζι.Το πρωτο κουπλε και το ρεφραιν..)

ΤΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΧΑΝΤΡΑ ΣΤΟ ΚΟΜΠΟΛΟΪ ΣΟΥ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΝΑ ΜΟΥΝ Ο ΜΕΓ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ (Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΝΑ ΤΑΝΕ ΤΟ 21 (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ-Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΣΟΥ(Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΑΥΓΕΡΙΝΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ-Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΤΟ ΣΑΚΚΑΚΙ ΜΟΥ ΚΙ ΑΝ ΣΤΑΖΕΙ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΣΤΑ ΨΗΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΙΑ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ-Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ(υπολοιποι τραγουδιστες..)

ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ (Δ.ΟΛΥΜΠΙΟΥ Μ.ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ (Δ.ΟΛΥΜΠΙΟΥ Μ.ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ)

ΞΕΝΑΚΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΡΘΩ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ-υπολοιποι)

ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΚΑΙΡΟΣ Σύννεφο και συννεφάκι (Κ.ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ-Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ(Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

ΒΑΣΑΝΑΚΙ-ΒΑΣΑΝΑΚΙ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

ΠΟΥΝΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ (ΚΟΙΝΟ-Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

ΜΙΚΡΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ) ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ-ΡΕΦΡΑΙΝ

Μπαινουν οι τραγουδιστες μεσα ..Ο κοσμος «κι άλλο ,κι άλλο..»

Βγαινει ο Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΥΓΕΙΣ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)(όλα τα λεφτα..)

ΜΗ ΜΟΥ ΘΥΜΩΝΕΙΣ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ (Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ)

(Χωρις την εισαγωγη με το μποουζούκι! Αρχιζει:»ανοιξτο παραθύρι σου»)

Ολοι οι τραγουδιστες επι σκηνης υποκλιση τους..

Θερμοι εναγκαλισμοί ΝΤΑΛΑΡΑ-ΜΑΚΕΔΟΝΑ) Θερμο χειροκροτημα στο ΜΑΚΕΔΟΝΑ

23:34 τα φωτα αναβουν..

Τελος συναυλιας

«κι άλλο,κι άλλο»

[το προγραμμα της συναυλιας στο σχετικό link]

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αγαπητέ albert ευχαριστούμε για τις εντυπώσεις! Εκεί που γράφεις : Α.ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ μάλλον θα εννοείς την κόρη του συνθέτη Μαρία Κουγιουμτζή που πήρε μέρος στη συναυλία. Απ' όσα γράφτηκαν, η γυναίκα του Αιμιλία ,στο Ηρώδειο, δεν τραγούδησε ή κάνω λάθος;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αγαπητέ albert ευχαριστούμε για τις εντυπώσεις! Εκεί που γράφεις : Α.ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ μάλλον θα εννοείς την κόρη του συνθέτη Μαρία Κουγιουμτζή που πήρε μέρος στη συναυλία. Απ' όσα γράφτηκαν, η γυναίκα του Αιμιλία ,στο Ηρώδειο, δεν τραγούδησε ή κάνω λάθος;

Πολυ σωστα λαθος μου.. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ,ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ.

Μια μαγική βραδυά στην πρώτη παράσταση των τραγουδιών του αγαπημένου μας Σταύρου Κουγιουμτζή.Η Συγκίνηση και η μαγεία έκαναν την ψυχή μας να χαρεί και να τραγουδήσει με τα τραγούδια που όλοι μεγαλώσαμε.Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια ακριβώς αυτά που ένοιωσα,μπορώ όμως να σας πω πως μέσα απο το κάθε τραγούδι είδα ξανά εικόνες απο την ζωή μου με το καθε ένα απο αυτά.Ο Γιώργος Νταλάρας άφησε την ψυχή του ελεύθερη να βρει την φωνή ξεπερνώντας τον ορισμό του τραγουδιστή και μουσικού φτάνοντας σε μιά άλλη διάσταση πιό μεγάλη και ανεκτίμητη.

Όλα μας τα τραγούδια ήταν εκεί,αυτά που ξεπετάγονταν απο τις αυλακιές του βινυλίου.Εχτές θεωρώ ότι γιόρταζαν,ότι τιμήθηκε ένας μεγάλος συνθέτης που μας έκανε μέσα απο τα λόγια άξιων ποιητών μα και δικά του μέσα απο την φωνή την δωρική του Νταλάρα αλλά και των άλλων τραγουδιστών να βρούμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτά.

Οι τραγουδιστές Μακεδόνας,Ασλανίδου εξαιρετικοί,συγκινητική η Μαρία Κουγιουμτζή με την φωνή της και την παρουσία της.

Όταν ο Γιώργος τραγούδησε το "Δίχως την καρδούλα σου",και το "Κάπου νυχτώνει" λίγο έλειψε να κλάψω(θέλω προσωπικά να το μοιραστώ μαζί σας το συναίσθημα αυτό).

Πιστεύω πως ο κυρ Σταύρος όπου και αν βρίσκεται θα ευχαριστιόταν ακούγοντας τα τραγούδια του να περνούν στο αίμα μας και να βγαίνουν απο την φωνή μας.

Όμως ήθελα πραγματικά να ήταν εδώ μαζί μας ο Σταύρος Κουγιουμτζής και ο κόσμος να τον αποθέωνε όσο και αν εκείνος δεν ήθελε.Του άρεσε να είναι απλός και σιωπηλός και υπέροχος και καλωσυνάτος μα και πάνω απο όλα δάσκαλος.

17 Σεπτέμβρη τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή,γιόρτασαν το πέταγμα τους στον Αττικό ουρανό,σε μιά βραδυά που υπόσχονταν και βροχή.Όμως ο καιρός μας έκανε τη χάρη να ακουστούν και να πετάξουν σαν πουλιά όπως ο ίδιος αγαπούσε.

Επιτρέψτε μου να πω ότι σαν εχτές έφυγε και κάποιος άλλος αγαπημένος,ο Μάνος Λοϊζος που αν μη τι άλλο όπως και ο Κουγιουμτζής μας λείπει αφάνταστα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Νταλάρας έχει κάνει πολλά σπουδαία πράγματα για τη μουσική. Από πλευράς μουσικής προσφοράς, ίσως η αποψινή συναυλία να μην κατέχει την πρώτη θέση. Από πλευράς μνήμης, συναισθημάτων και χρωμάτων όμως, ήταν η καλύτερη συναυλία που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Είδα την εφηβεία μου να ξετυλίγεται μπροστά μου και τις μνήμες να κατακλύζουν το χώρο και τους ανθρώπους. Ήταν το δικό μου "όλα από την αρχή"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μου 'δωσε ο πλάστης την καρδιά

κι εσύ αγάπη δωσ' μου

δωσ' μου κουράγιο να διαβώ

τη σκοτεινιά του κόσμου

:D:razz::rolleyes::music:

Τι να πεις...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δυσκολεύτηκα να παρακολουθήσω ψύχραιμα σε αυτό τον ιερό χώρο τη συναυλία.

Ο μεγάλος αυτός άνθρωπος χτύπησε πάλι την πόρτα, όχι σαν το βοριά... αλλά για να μας υπενθυμίσει ότι στην Ελλάδα ακούγοντας Νταλάρα να τραγουδάει Κουγιουμτζή έχεις κάθε δικαίωμα να κλαις και να χορεύεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλημέρα σε όλους και από μένα! Έχω πολύ καιρό να να εμφανιστώ, λόγω καταστάσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σας "παρακολουθώ" και δεν μαθαίνω τα νέα.

Χθές ήμουν στο Ηρώδειο. Ό,τι και να πω νομίζω ότι είναι πολύ λίγο. Δεν θα μιλήσω για τους υπόλοιπους συμμετέχοντες αλλά μόνο για αυτόν τον υπέροχο καλλιτέχνη. Ήταν από τις ωραιότερες συναυλίες του Νταλάρα που έχω παρακολουθήσει. Συναίσθημα, παλμός, ταξίδι,συγκίνηση,συμμετοχή και, όπως πάντα, κατάθεση ψυχής από τον Νταλάρα. Υπήρχαν στιγμές που η φωνή του σε κάποια σημεία τραγουδιών ήταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ και σε έκανε να ανατριχιάζεις και να σκέφτεσαι πόσο τυχερός είσαι που μπορείς και τον ακούς. Είναι από τις λίγες ευκαιρίες, που οι νεότεροι, ανάμεσα τους και εγώ, μπορούμε να μαθαίνουμε από καλλιτέχνες σαν τον Νταλάρα, τι πλούτο έχει αυτή η χώρα. Είναι δύσκολο να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα της ισοπέδωσης και της αποβλάκωσης, όμως ο τρόπος υπάρχει.

Χάρηκα από ψυχής που η νεολαία ήταν παρούσα και σιγοτραγουδούσε αυτά τα υπέροχα τραγούδια. Το διαχρονικό πάντοτε ξεχωρίζει...

Πάντα τέτοια και ακόμα καλύτερα. Είναι κάτι που το χρειαζόμαστε και μας δίνει ελπίδα για την συνέχεια και το αύριο.

Μια σημείωση σχετικά με τα εισιτήρια, τις τιμές και κάποια "παράπονα" φίλων. Εγώ πήρα των 40 Ε την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας τους. Μου φάνηκε κάπως.( Κανείς φυσικά δεν με ενημέρωσε ότι υπήρχαν και φοιτητικά, το έμαθα χθες στο Ηρώδειο!) Αλλά εκτός από το ότι θα άκουγα Νταλάρα, ήξερα ότι χρήματα θα πάνε σε παιδιά που έχουν την ανάγκη μας. Και όπως είπε χθες και ο Νταλάρας " κάθε παιδί που έχει την ανάγκη μας είναι και δικό μας παιδί, έτσι δεν είναι?" Και ο κόσμος απάντησε "ναι" με ένα πολύ ζεστό χειροκρότημα.

Αυτά τα λίγα, να είστε πάντα καλά και δυνατοί

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλημέρα!!!!!!!!!! Ό,τι και να πω για τη χθεσινή βραδιά θα είναι λίγο!! Δεν περιγράφονται με λόγια αυτά τα πράγματα! Ήταν όλα τέλεια!! Οι καλλιτέχνες ήταν πιο κεφάτοι, και το κοινό ήταν πιο ζεστό! Ήταν χαρακτηριστικό ο χαμός (γήπεδο! :D) που γινόταν στο τέλος όταν έφευγε ο Νταλάρας από τη σκηνή! Όπως έγραψε παραπάνω ο ’γγελος, χθες είπε (2ο ανκόρ!) το "Μου 'δωσ' ο πλάστης την καρδιά"!!! Αυτό, απ' όσο ξέρω δεν πρέπει να το έχει ξαναπεί σε συναυλία, ας μας το επιβεβαιώσουν οι πιο "παλιοί"... B) Με τίποτα δεν περίμενα ότι θα το έλεγε! Δεν ήταν έκπληξη, ήταν εκπληξάρα!!! :razz::rolleyes::music:

Περισσότερα όταν (καταφέρω να) συνέλθω λίγο... :mad:

Υ.Γ.: Χθες είχε και κάμερες (διάφροες γύρω-γύρω+γερανό) :rolleyes:B)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Περισσότερα όταν (καταφέρω να) συνέλθω λίγο...  :D
Εσύ όλο "περισσότερα" μας τάζεις αλλά δε βλέπουμε τιποτα. :rolleyes::razz:

Για τις 2 βραδιες που ζήσαμε εγώ απλά προσυπογράφω τα λόγια του soc... :music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο ίδιος ο Νταλάρας είπε ότι το "Μου 'δωσ' ο πλάστης την καρδιά" δεν το έχει ξαναπεί σε συναυλία και ότι χθες ήταν η πρώτη φορά. Μάλιστα έκανε πλάκα λέγοντας ότι " πρώτη φορά το τραγούδησα το 19...... τόσο, καλό είναι να μην λέμε χρονολογίες!"

Share this post


Link to post
Share on other sites
«Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει Σταύρο Κουγιουμτζή» περιλαμβάνουν μελωδίες από γνωστά και αγαπημένα τραγούδια του συνθέτη, από το «Μη μου θυμώνεις μάτια μου» στο «Κάπου νυχτώνει», από το «Ο ουρανός φεύγει βαρύς» στο «Ένας κόμπος η χαρά μου», από το «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι» στο «Πουκάμισο το θαλασσί», στο «Δεν έχω μάτια να σε δω», στο «Όλα καλά», στο «Ήταν πέντε ήταν έξι», στο «Τώρα που θα φύγεις», στο «Του κάτω κόσμου τα πουλιά».

Σαν να λέμε ακούστηκαν τραγούδια όπως τα "Μη μου θυμώνεις μάτια μου", "Στ' αρχοντικό σου το σπιτάκι", "Ξανθέ βασιλικέ μου", "Που 'ναι τα χρόνια", "Μια καληνύχτα πες μου", "Πήγα στα μέρη" κ.α..

:lol: :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
«Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει Σταύρο Κουγιουμτζή» περιλαμβάνουν μελωδίες από γνωστά και αγαπημένα τραγούδια του συνθέτη, από το «Μη μου θυμώνεις μάτια μου» στο «Κάπου νυχτώνει», από το «Ο ουρανός φεύγει βαρύς» στο «Ένας κόμπος η χαρά μου», από το «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι» στο «Πουκάμισο το θαλασσί», στο «Δεν έχω μάτια να σε δω», στο «Όλα καλά», στο «Ήταν πέντε ήταν έξι», στο «Τώρα που θα φύγεις», στο «Του κάτω κόσμου τα πουλιά».

Σαν να λέμε ακούστηκαν τραγούδια όπως τα "Μη μου θυμώνεις μάτια μου", "Στ' αρχοντικό σου το σπιτάκι", "Ξανθέ βασιλικέ μου", "Που 'ναι τα χρόνια", "Μια καληνύχτα πες μου", "Πήγα στα μέρη" κ.α..

:lol: :razz:

Είπε και το..."Φαρμακωμένος ο καιρός..." :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Εμένα πάλι το αγαπημένο μου είναι το ''Μυρτιά και πικροδάφνη'' :lol: :lol: :lol:

Εμένα το "Της φραγκογιανούς τα πάθη..."

:lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στα μονοπατια της ζωης μας,σκοτεινα ή φωτισμενα,χαρασσονται τοσο αναπαντεχα μα και τοσο αναγκαια καποιες στιγμες που με σιγουρια λες οτι αξιζει να τις φυλαξεις,σαν να ειναι ο,τι πολυτιμοτερο σου εμπιστευτηκε ποτε κανεις,αξιζει να τις υπερασπιστεις,αξιζει να τις ξαναζεις νοερα,μεσα απο τα αρωματα των αναμνησεων,καθε φορα που το εχεις αναγκη,καθε φορα που νιωθεις οτι με δυσκολια κρατιεσαι ορθιος,καθε φορα που ''εχεις την υποχρεωση'' να προσποιηθεις οτι τιποτα δεν εχασες καθως τα χρονια διαβαινουν.

Ο Γιωργος,χθες,ηταν εκεινος ,που με τοση απλοτητα και γενναιοδωρια ακουμπησε τη ψυχη του στα χερια μας,μας εμπιστευτηκε ολα οσα κραταει βαθια μεσα του ολα αυτα τα χρονια της προσωπικης του διαδρομης και εξομολογηθηκε μεσα απο τους ηχους αυτων των τραγουδιων,πως τιποτα και ποτε δεν αφησε να παει χαμενο,τιποτα δεν ξεχασε,τιποτα δεν αψηφησε...Και ειναι ισως αυτο,που τον τοποθετει στα πιο ξεχωριστα και ακριβα μερη της καρδιας μας,ειναι αυτο που παρακινει να του εμπιστευτουμε και εμεις με τη σειρα μας,ολα οσα απαρτιζουν τον ψυχικο μας κοσμο...ολα οσα μας πονουν και ολα οσα μας κανουν ευτυχισμενους..

Προσωπικα,ποτε δε θα μπορεσω να βρω και ουτε θα καταφερω με σιγουρια να απεικονισω ποσα ειναι αυτα που μου εχει χαρισει ο Γιωργος οσα χρονια τον παρακολουθω...Ποιο ειναι εκεινο που με συγκινει περισσοτερο,ποιο αγαπω περισσοτερο,ποιο ξεχωριζω ή ποιο εχω αναγκη...Τα ''κερασματα'' της φωνης και της ψυχης του,ακομα και σε δυσβατες περιοδους της ζωης μου, ειναι παντα τοσο ευπροσδεκτα και αυτο ειναι που ισως δικαιολογει τα δακρυα που δεν μπορεσαν να συγκρατηθουν την περασμενη νυχτα στο ακουσμα αυτων των τραγουδιων,που ποτε δε θα παψουμε να αγαπαμε...

Ενα ακομη μεγαλο μπραβο στον Γιωργο μας,για τη συνεπεια,το ηθος και την αληθεια του...και ενα ακομη μεγαλο ευχαριστω που υπαρχει και φωτιζει το δρομο της ζωης μου,δινοντας μου ελπιδα,δυναμη,αντοχη..για αλλη φορα αυτος ο αγγελικος ερμηνευτης πεταξε το ''ελατηριο'' στη θαλασσα και εγινε συνταξιδιωτης μας μεσα σε ''πελαγα,δαση και βουνα''...

Σε αυτο το σημειο θα ηθελα να κλεισω με καποιους στιχους,που ισως λογω καποιων προσωπικων καταστασεων,χαραχτηκαν με ιδιαιτερο τροπο στην καρδια μου....''...Με ενα τσιγαρο οταν νυχτωνει μες στο μυαλο μου παιρνεις μορφη,γινεσαι κοσμος,ηλιος κι αστερια μεσα στα χερια λευκο πουλι...Με ενα τσιγαρο ερχεσαι παλι στο αδειο σπιτι,το σκοτεινο κι οπως σε βρισκω μεσα στη ζαλη αρχιζω παλι να ξαναζω...''

Να ειναι παντα καλα..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι παραστάσεις του Ηρωδείου νομίζω ότι θα μείνουν πολυ βαθιά χαραγμάνες στη μνήμη όσω τις παρακολούθησαν. Όταν πήγα την Τετάρτη είπα μετά ότι ήταν από τις πιο πλήρεις συναισθημάτων συναυλίες του Νταλάρα που έχω παρακολουθήσει. Μέγα λάθος. Όσοι παρακολούθησαν τη συναυλία της Πέμπτης νομίζω ότι δεν θα τη ξεχάσουν ποτέ. Η ερμηνεία των τραγουδιών πότε με μια απίστευτη εσωτερικότητα (κορυφαία η στιγμή του Μικραίνει ο κόσμος και η επακολούθηση του Τώρα που θα φύγεις) πότε με τα γνωστά Νταλαρικά ξεσπάσματα που σε κάποια σημεία πίστευε κανείς ότι ήταν βγαλμένα απευθείας από τη δεκαετία του 1980 με το κοινό να παραλυρεί. Το Ηρώδειο κόντεψε να γκρεμιστεί από τα ρυθμικά παρατεταμένα ρυθμικά χειροκροτήματα στο "Που'ναι τα χρόνια" και στο "Να'τανε το '21", κάτι το οποίο δεν έχω ζήσει ποτέ ξανά σε τέτοιο βαθμό σε συναυλία του Νταλάρα. Η αλήθεια είναι ότι παρακολουθώ ζωντανά τον Νταλάρα μολις από τι 2004 και δεν έχω εικόνα κοινού από τα προηγούμενα χρόνια αλλά πραγματικά πιστεύω ότι την αποθέωση που γνώρισε χτες ο Νταλάρας από το σύνολο του Ηρωδείου δεν την έχει ξαναγνωρίσει τα τελευταία 5 χρόνια. Ούτε σε παραστάσεις με ρεμπέτικα ούτε πουθενά αλλού τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει η εικόνα του Νταλάρα να βάζει τα χέρια στο κεφάλι "μην αντέχοντας" τη διαρκή απαίτηση του κόσμου για να επανέλθει στη σκηνή. Και το έκανε χαρίζοντάς μας το Μου'δωσ' ο πλάστης την καρδιά. Πολύ συγκινητικές οι στιγμές με τον Νταλάρα και τον Μακεδόνα να αγκαλιάζονται για πολλή ώρα επί σκηνής και τον Νταλάρα να του λέει "...πάντα ψιλά".Πολύ καλύτερη από τη Θεσσαλονίκη και η Μαρία Κουγιουμτζή που έδειξε ότι καμιά φορά το συναίσθημα μπορεί να υπερβεί την τεχνική. Θα προτιμούσα να έλειπε η Ολυμπίου και τη θέση της να έπαιρνε στα τραγούδια η πολύ καλή Ασλανίδου αλλά σε μια τέτοια βραδιά είναι το τελευταίο πράγμα που κοιτάς.

Οι ενορχηστρώσεις του Νταλάρα-Γανωσέλη ήταν εξαιρετικές. Δυνατές αλλά χωρίς να αλλοιώνουν σε καμία περίπτωση τις μελωδίες. Πραγματικά μπράβο τους. Προφανώς οι κλασικοί εξαίρετοι μουσικοί του Νταλάρα έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό (αν και στην αρχή στεναχωρήθηκα που δεν ήταν ο Καραντίνης όπως είχε αρχικά ειπωθεί).

Και ένα τεράστιο ευχαριστούμε στον Κουγιουμτζή που υπήρξε και μας χάρισε αυτά τα εξαίσια τραγούδια με τα οποία (όπως έδειξαν οι χτεσινές παραστάσεις) θα πορευόμαστε για πολλά χρόνια ακόμα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αληθεια την δευτερη μερα της συναυλιας [18/9] ο Νταλαρας μας επεφυλαξε καποια εκπληξη.Ειπε καποιο τραγουδι εκτος προγραμματος,καποια παραγγελια απο το κοινο;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0