Sign in to follow this  
Followers 0
Theodore

Τεχνικές-Μουσικές απορίες

46 posts in this topic

Νομίζω πως έχω ξανακάνει τόπικ γι αυτά τα θέματα αλλά δεν το βρίσκω τώρα.

Στη συνέντευξη στο ντέρτι και τον Μπαλαχούτη λέει στο τέλος:

"Στο "Πολλές Σημαίες" έχει κάνει μία ταξιμάρα αυτός ο τρελός ο Καραντίνης, το έχεις ακούσει αυτό το τραγούδι; [...]

Έχει ρίξει ένα ΝΤΟ μινόρε μέσα ο μπαγάσας, ένα Νιαβέντι.....θα τρελαθείς αμα τ'ακούσεις..."

Πρώτον γιατί είναι τόσο φοβερό να παίξεις ΝΤΟ μινόρε μέσα σε ένα τραγούδι και δεύτερον:

Τί είναι το Νιαβέντι;;;

Ευχαριστώ.

Υ.Γ: Οι απορίες μπορεί να σας φανούν αστείες αλλά δεν είμαστε όλοι μουσικοί...Και επίσης θέλουμε και να μαθαίνουμε....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θοδωρή δεν είναι φοβερό το Ντο μινόρε. Δεν είναι βέβαια και από τους πιο εύκολους τόνους όπως το Λα μινόρε ή το Ντο ματζόρε, που δεν έχουν πολλές διέσεις, αλλά δεν είναι και από τους πιο δύσκολους. Αυτοί οι μουσικοί όμως δεν καταλαβαίνουν από τέτοιου είδους δυσκολίες.

Ο Νταλάρας αναφέρθηκε στην ταξιμάρα και απλά είπε και τον τόνο του τραγουδιού. Πιστεύω πως θα σχολίαζε το σόλο του Καραντίνη σε οποιοδήποτε τόνο έπαιζε.

Όσο για το Νιαβέντι είναι μουσικός δρόμος , όπως το Χιτζάζ, το Ουσάκ κλπ.Οι δρόμοι αυτοί έχουν σαν βάση τους τη βυζαντινή μουσική.Το Χιτζάζ, ας πούμε είναι ο πλάγιος δεύτερος. Πάνω στο δρόμο "Νιαβέντι" έγραφε πολύ συχνά ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Εδώ υπάρχουν κάποιες σχετικές πληροφορίες.

http://www.klika.gr/cms/index.php?option=c...5%20-%2056k%20-

http://rebetiko.sealabs.net/forum/viewtopi....%20-%2043k%20-

Πιστεύω να κάλυψα τις πολύ φυσικές απορίες σου και χαίρομαι που έχεις απορίες και δεν ακούς επιφανειακά κάποια πράγματα... :razz::confused:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ευχαριστώ πολύ Θανάση,

τους ξέρω τους δρόμους και την αντιστοιχία τους με τους βυζαντινούς ήχους, αλλά μάλλον δεν είχα συναντήσει πουθενά τον δρόμο Νιαβέντι για να τον θυμάμαι.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάνω στο δρόμο νιαβέντι έχουν γραφτεί πολύ ωραία τραγούδια πχ.το μινόρε της αυγής. :)

Όσον αφορά τώρα το πολλές σημαίες είναι ΄σίγουρα γραμμένο μόνο σε δρόμο 'νιαβέντι';Μου φαίνεται ότι έχει και στοιχεία από τον 'αρμονικό μινόρε'-κάπου είχα διαβάσει βέβαια ότι μοιάζουν αυτοί οι δύο δρόμοι. Εγω τον τελευταίο χρόνο μόνο έχω εμβαθύνει λίγο παραπάνω στα θεωρητικά της μουσικής και γι αυτό δεν είμαι σίγουρος.Το μόνο σίγουρο είναι ότι το κομμάτι είναι από σι μινόρε και όχι από ντο μινόρε-σωστά;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θοδωρή, μπράβο για το τόπικ. Όλοι έχουμε απορίες... :razz:

Π.χ. κοιτούσα τα ακόρντα του "Τι σου 'κανα και πίνεις" εδώ: http://kithara.vu/ss.php?id=MTIwNDkzODgy και λέει στην αρχή "2ο τάστο μπαρέ". Δηλαδή; :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπαρέ λέγεται ο τρόπος "πιασιματος" μιας συγχορδιας. Συγκεκριμένα όταν λέει μπαρέ στο 2ο ταστο σημείνει ότι ο δείκτης ακουμπάει όλες τις χορδές στο 2ο τάστο και τα υπόλοιπα δάχτυλα σχηματίζουν την συγχορδία.

Π.χ Φα# μινορε: 2ο ταστο μπαρέ, 4ο δάχτυλο 5η χορδή 4ο τάστο, 5ο δάχτυλο 4η χορδή 4ο τάστο

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χρύσα, αν πρόσέξεις στην άκρη της ταστιέρας, και στην κορυφή της, υπάρχει ένα λευκό "κοκκαλάκι", που διατρέχει ολόκληρη την ταστιέρα. Στην ουσία, και αυτό μπορείς να το αποκαλέσεις "μπαρε". Δίνει όμως συγκεκριμένες νότες (στην κιθάρα ΜΙ-ΣΙ-ΣΟΛ-ΡΕ-ΛΑ-ΜΙ). Λόγω της διαφορετικής τονικότητας του κάθε τραγουδιού, ουσιαστικά "μεταφέρεις" αυτό το κοκκαλάκι σε κάθε σημείο της ταστιέρας, χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά σου, για να παίξεις και τις αντίστοιχες νότες. Είναι δύσκολη τεχνική γιατί θέλει γερό πάτημα στις χορδές και απαιτεί γερά δάχτυλα.

Ορισμένοι κιθαρίστες, χρησιμοποιούν το τεχνικό μπαρέ, που είναι ένα πρόσθετο εξάρτημα (γνωστό ώς καποτάστο), το οποίο τοποθετούν στο τάστο που θέλουν και έτσι παίζουν με τον ίδιο που θα έπαιζαν στα πρώτα τάστα. Πολύ πιο έυκολο έτσι, αλλά ζορίζει όταν αλλάζεις τόνους...

Εδώ, το "κοκκαλάκι" που λέω, σε μαύρο κύκλο:

http://i291.photobucket.com/albums/ll316/p...w597ftr1_lg.jpg

Ελπίζω να σε διαφώτισα!

Υ.γ.: αμαν θέμα - βραδιάτικα!!!!!

:razz::D:D:mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Υ.γ.: αμαν θέμα - βραδιάτικα!!!!!

:razz::D:D:mad:

Στις δυόμιση το μεσημέρι το ρώτησε η κοπέλα, τι φταίει αν εσύ είσαι "Της νύχτας άνθρωπος" που λέει και ο Πάριος; :mad:

Όσο για το πιάσιμο του "μπαρέ" αυτό δεν είναι θέμα είναι "ανά-θεμα"... ;)

Ας είναι καλά το "καποτάστο" που μας κάνει τη ζωή ευκολότερη... :mad::naughty:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ας είναι καλά το "καποτάστο" που μας κάνει τη ζωή ευκολότερη... B):naughty:

Σε αυτούς τους κιθαρίστες αναφερόμουν Χρύσα!!!!

:razz::D:D:mad::mad::mad::naughty:;):D:D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ας είναι καλά το "καποτάστο" που μας κάνει τη ζωή ευκολότερη... B)  :naughty:

Σε αυτούς τους κιθαρίστες αναφερόμουν Χρύσα!!!!

:razz::D:D:mad::mad::mad::naughty:;):D:D

:lol: :lol: :lol: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
:rolleyes:;):D:D:D Ευχαριστώ για τις πληροφορίες! Έτσι, ρωτάμε για να μαθαίνουμε. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μεταφέρω κι εδώ την κουβέντα που κάνουμε με αφορμή τη ζωντανή ηχογράφηση αφιέρωμα στο Λευτέρη Παπαδόπουλο που αφορά τον τρόπο που γίνονται οι ζωντανές ηχογραφήσεις.

PETROS_PETRAKIS

Όσο για την ηχογράφηση της συναυλίας, νομίζω οτι έχει γίνει μια πιστότατη ηχογράφηση. Η επεξεργασία στο studio έχει διορθώσει τα όποια λάθη έχουνε γίνει απο τις φωνές και τα όργανα. Και αυτά ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ. Αν το προσέξεις ακούγονται. Πρόσεξε λιγο περισσότερο και θα καταλάβεις τι εννοώ.

Οι εντάσεις των φωνών είναι οι σωστές, το ίδιο και της ορχήστρας. Απλά, κάποιες δυναμικές στα τραγούδια, που δεν αποδόθηκαν σωστά στην live ηχογράφηση, έπρεπε να διορθωθούν. Επομένως, φαίνεται να "παίζει" η ένταση των τραγουδιών, αλλά όχι σε βαθμό, που να χαρακτηρίζει το ηχογράφημα "κάκιστο".

Και κάτι ακόμη, τεχνικό: οι ηχογραφήσεις του Μεγάρου, είναι πάντοτε "χαμηλές". Αυτό έχει να κάνει με την αντίληψη των ηχοληπτών του χώρου, οι οποίοι γράφουνε χαμηλά, ώστε να κερδίσουν σε καθαρότητα ήχου, με την σωστή απόδοση των συχνοτήτων και να αποφύγουν τις παραμορφώσεις. Σου αναφέρω το "Απο καρδιάς", που έχει τέτοιου είδους "προβλήματα"¨.

Αυτά...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

THEODORE:

Πέτρο δεν ξέρω αν φταίνε οι τεχνικοί του Μεγάρου, πάντως η ηχογράφηση ήταν το μόνο που με ενόχλησε σε ένα κατα τα άλλα εξαιρετικό CD.

Ο ήχος, δεν ξέρω αν το περιγράφω καλά, αλλά νιωθω ότι είναι μπουκωμένος. Ακούγεται με ένα βάθος που νομίζεις ότι παίζουν σε υπόγειο 5 μέτρα και εσύ τους ακούς απο το ισόγειο!! Εγώ θέλω ζωντανές ηχογραφήσεις σαν του Βαμβακάρη. Και στον Τσιτσάνη υπήρχε αυτό το φαινόμενο, αλλά σε λιγότερη ένταση.

Με εξαίρεση αυτή τη μικρή ένσταση λοιπόν, πιστεύω πως προέκυψε ένας υπέροχος δίσκος. Ξεχωρίζω το Σαββατόβραδο στην Καισαριανή με τις 3 στροφές, Το κάποιος χτύπησε την πόρτα, και το Ξένος για σένανε.

Μου άρεσε πάρα πολύ που βάλανε σχεδόν όλα τα τραγούδια που ακούστηκαν στις παραστάσεις. Έτσι πρέπει.

Βέβαια φαίνεται πως αρκετά είναι "πειραγμένα" εκ των υστέρων αλλά αυτό έγινε για να αποτυπωθούν όσο το δυνατόν καλύτερα και αν αφαιρεθούν τα λάθη απο τη ζωνταντή ηχογράφηση.

Μπράβο λοιπον, μπραβο :mad::razz:

---------------------------------------------------------------------------------

PETROS_PETRAKIS

Θοδωρή, φυσικά και δεν φταίνε οι ηχολήπτες του Μεγάρου.

Όσο για το περίεργο βάθος που αναφέρεις, νομίζω οτι αυτό είναι ένα πρόβλημα, που προκύπτει μετά, στο στούντιο. Και εξηγούμαι:

Όταν γίνεται η μίξη των φωνών, "σβήνονται" οι φωνές της ηχογράφησης (κάτι τέτοιο ανέφερε και ο Γ. Νταλάρας στην συνέντευξη στο Ντερτι, όταν μιλούσε για τις διορθώσεις στα οργανα κτλ κτλ). Τότε, μπαίνουν "απο πάνω" οι φωνές που ηχογραφούνται στο στούντιο και μιξάρεται το τραγούδι. Ένα - πρώτο - πρόβλημα είναι η προσομοίωση του χώρου, δηλαδή το βάθος που θα δώσουν στην - νέα ηχογραφημένη - φωνή, ώστε να ταιριάζει με το περιβάλλον των οργάνων. Η αλήθεια είναι οτι το καταφέρνουν, μιας και πλέον η τεχνολογία έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που να μπορεί να προσομοιωθεί ο κάθε χώρος. Επομένως η μίξη γίνεται σωστά. Και αυτό το ακούμε σε τόσους και τόσους ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους.

Το δεύτερο πρόβλημα, έχει να κάνει με το εξής: όταν γίνεται μια παράσταση και ηχογραφείται, οι ήχοι που παράγονται στο χώρο ηχογράφησης (μεγάφωνα, κοινό), περνούν μέσα στην ηχογράφηση απο τα μικρόφωνα των φωνών και των οργάνων. Τα μικρόφωνα των οργάνων (π.χ. πιάνο, τύμπανα, κρουστά, πνευστά), "αρπάζουν" (πέρα απο τα όργανα τα οποία αναλαμβάνουν να ηχογραφήσουν) ήχους και απο το περιβάλλον - κάτι που σημαίνει οτι ηχογραφόντας τα όργανα, ταυτόχρονα ηχογραφούνται και οι φωνές που ακούγονται απο τα μεγάφωνα, και τα υπόλοιπα όργανα και τα χειροκροτήματα - υπόκωφα μεν, αλλά ηχογραφούνται.

Και μπορεί να απομονώνεται ο ήχος απο τα (υπόλοιπα) μικρόφωνα των φωνών, "κλείνοντας" τα όποτε δεν χρειάζεται να είναι ανοιχτά, στα δε όργανα όμως δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο: δεν μπορούν να απομονώσουν π.χ. τα τύμπανα, γιατί αν το κάνουν δεν θα ακούγονται (εκτός αν ξαναγραφούν απο την αρχή στο στουντιο).

Έτσι λοιπόν, αναπόφευκτα, περνά η πρώτη ηχογράφηση της φωνής του τραγουδιστή στην γενικότερη ηχογράφηση. Και αυτό, γίνεται αντιληπτό, αν ακούσεις μερικά τραγούδια, στα οποία ακούγεται η πρώτη ηχογράφηση (υπόκωφα) και απο πάνω, καθαρή η στουντιακή. Ενδεικτικά, αναφέρω το "Έπεφτε βαθια σιωπή", στο σημείο "πώς να σε ξεχάσω, που σε πήρε η γή". ’κουσε μερικές φορές το "πως να σε ξεχασω", και θα ακούσεις απο κάτω την προτώτυπη ηχογράφηση.

Είναι τεχνικό το θέμα και δεν ξέρω αν κάνουμε καλά που το αναλύουμε εδώ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΕΕεεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!!!!

Έλεγα και για τα σουβλάκια - γιατι το έβγαλες εκείνο το σημείο;;;;;

:razz::razz::razz::razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Θα είχε φάει πριν βάλει το post... :lol: :razz:

:lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Ε, φτάνει ... νομίζω το έχουμε παραξηλώσει...

Υ.γ.: χόρτασε με 20 σουβλάκια; :wow::wow::wow:

:razz::razz::razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

PETROS_PETRAKIS

Και κάτι ακόμη, τεχνικό: οι ηχογραφήσεις του Μεγάρου, είναι πάντοτε "χαμηλές". Αυτό έχει να κάνει με την αντίληψη των ηχοληπτών του χώρου, οι οποίοι γράφουνε χαμηλά, ώστε να κερδίσουν σε καθαρότητα ήχου, με την σωστή απόδοση των συχνοτήτων και να αποφύγουν τις παραμορφώσεις.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

THEODORE:

Εγώ θέλω ζωντανές ηχογραφήσεις σαν του Βαμβακάρη.

@Πέτρο: Στην ηχογράφηση της Ρωμιοσύνης (που είναι κι αυτή απ' το Μέγαρο και μάλιστα απ' την ίδια αίθουσα) γιατί υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα του ήχου;; :D

@Θοδωρή: τη χειρότερη ηχογράφηση διάλεξες ως παράδειγμα... Sorry :rolleyes: Αλλά στου Βαμβακάρη είναι όλο ένα παραμορφωμένο πράγμα! :rolleyes: Βασικά δεν ξέρω αν είναι θέμα ηχογράφησης ή εγγραφής στο cd ή οτιδήποτε άλλο... Πετράκη, τα φώτα σου!! :naughty:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Στην ηχογράφηση της Ρωμιοσύνης (που είναι κι αυτή απ' το Μέγαρο και μάλιστα απ' την ίδια αίθουσα) γιατί υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα του ήχου;; :D

Νομίζω οτι η ηχογράφηση της Ρωμιοσύνης ήτανε πολύ καλή - εκτός απο ένα δυο σημεία με "μπουκώματα" - παραμορφώσεις, που αν γραφτούν έτσι, δεν διορθώνονται.

Θοδωρή: τη χειρότερη ηχογράφηση διάλεξες ως παράδειγμα... Sorry  :music: Αλλά στου Βαμβακάρη είναι όλο ένα παραμορφωμένο πράγμα!  ;) Βασικά δεν ξέρω αν είναι θέμα ηχογράφησης ή εγγραφής στο cd ή οτιδήποτε άλλο... Πετράκη, τα φώτα σου!! B)

Στην ηχογράφηση απο το Απόλλων, δεν θα έλεγα οτι είναι "ένα παραμορφωμένο πράγμα", απλά είναι πολύ δυνατά γραμμένη στο cd - κάτι λογικό, μιας και η ορχήστρα εκεί, ήτανε τελείως ακουστική - unplugged στα ... ελληνικά. Και για "βγει" καθαρά, έπρεπε να ενισχυθεί ο ήχος στο στούντιο, στα όρια της ακουστικής παραμόρφωσης. Κάποια σημεία βέβαια θα έχουν "ξεφύγει", αλλά αυτό είναι αναπόφευκτο...

Αυτά...

:huh:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δηλώνω άγνοια περί τεχνικών θεμάτων. Δηλώνω ,όμως,παράλληλα κι εντυπωσιασμένη από τις γνώσεις του Πέτρου! Είσαι φοβερός! :huh:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Στην ηχογράφηση της Ρωμιοσύνης (που είναι κι αυτή απ' το Μέγαρο και μάλιστα απ' την ίδια αίθουσα) γιατί υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα του ήχου;; :confused:

Νομίζω οτι η ηχογράφηση της Ρωμιοσύνης ήτανε πολύ καλή - εκτός απο ένα δυο σημεία με "μπουκώματα" - παραμορφώσεις, που αν γραφτούν έτσι, δεν διορθώνονται.

Θοδωρή: τη χειρότερη ηχογράφηση διάλεξες ως παράδειγμα... Sorry  :blush: Αλλά στου Βαμβακάρη είναι όλο ένα παραμορφωμένο πράγμα!  :pity: Βασικά δεν ξέρω αν είναι θέμα ηχογράφησης ή εγγραφής στο cd ή οτιδήποτε άλλο... Πετράκη, τα φώτα σου!! :blush:

Στην ηχογράφηση απο το Απόλλων, δεν θα έλεγα οτι είναι "ένα παραμορφωμένο πράγμα", απλά είναι πολύ δυνατά γραμμένη στο cd - κάτι λογικό, μιας και η ορχήστρα εκεί, ήτανε τελείως ακουστική - unplugged στα ... ελληνικά. Και για "βγει" καθαρά, έπρεπε να ενισχυθεί ο ήχος στο στούντιο, στα όρια της ακουστικής παραμόρφωσης. Κάποια σημεία βέβαια θα έχουν "ξεφύγει", αλλά αυτό είναι αναπόφευκτο...

Αυτά...

:rolleyes:

Συμφωνώ με τον Πέτρο. Επίσης κατα τη γνώμη μου η ηχογράφηση στο θέατρο Απόλλων ήταν μία απο τις πιο "ζεστές" και ΖΩΝΤΑΝΕΣ. Νιώθεις και ακούς το κοινό όταν φωνάζει μπράβο και τα γνωστα....

Ενώ τα άλλα του μεγάρου είναι ένα αποστειρωμένο πράγμα.... :pity::pity::pity::pity:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ε, δεν συγκρίνεται το Μέγαρο με κανένα άλλο χώρο - όχι μόνο λόγω διαμόρφωσης χώρου (άρα και διαχείρησης ήχου), αλλά και λόγω των ευκολιών που παρέχει (τεχνικών κυρίως).

Απλα, όπως λέει ο Θοδωρής, είναι λιγάκι αποστειρωμένο... Μπορούμε όμως να τα έχουμε όλα μαζί;;;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ε, δεν συγκρίνεται το Μέγαρο με κανένα άλλο χώρο - όχι μόνο λόγω διαμόρφωσης χώρου (άρα και διαχείρησης ήχου), αλλά και λόγω των ευκολιών που παρέχει (τεχνικών κυρίως).

Απλα, όπως λέει ο Θοδωρής, είναι λιγάκι αποστειρωμένο... Μπορούμε όμως να τα έχουμε όλα μαζί;;;

Σε αυτό συμφωνώ απόλυτα. Και για του λόγου το αληθές ιδού τι λέει το ίδιο το μέγαρο:

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών φημίζεται διεθνώς για την ακουστική των αιθουσών του.

Μεγάλη καινοτομία και βασικός παράγοντας επιτυχίας, υπήρξε το γεγονός ότι στις εργασίες κατασκευής, η ακουστική μελέτη ήταν αυτή που προηγήθηκε και καθόρισε τις προδιαγραφές για την αρχιτεκτονική κατασκευή.

Ήταν μια πρόταση που έγινε από το Διοικητικό Συμβούλιο και η οποία αποδείχθηκε πολύτιμη. Η μελέτη έγινε από τον γερμανό καθηγητή H.Keilholz, κορυφαίο ειδικό αρχιτέκτονα σε θέματα ακουστικής τον οποίο συνέστησε ο φον Κάραγιαν.

Το αποτέλεσμα απεδείχθη εξαιρετικά επιτυχημένο. Η ακουστική και των δύο αιθουσών του Μεγάρου, της Αίθουσας Φίλων της Μουσικής και της Αίθουσας Δημήτρη Μητρόπουλου, είναι άριστη και συναγωνίζεται την ποιότητα ακουστικής που έχουν οι καλύτερες αίθουσες συναυλιών στον κόσμο.

Σημαντικό πλεονέκτημα για την ακουστική της Αίθουσας Φίλων της Μουσικής αποτελεί το γεωμετρικό της σχήμα. Χάρη στον ο πρωτοποριακό της σχεδιασμό, ο οποίος παρέχει τη δυνατότητα σε στοιχεία της οροφής, της σκηνής και των θεωρείων να μετακινούνται, η ακουστική της αίθουσας, και οι συνθήκες φωτισμού μπορούν να μεταβάλλονται ανάλογα με τις εκάστοτε απαιτήσεις.

Ολόκληρο το Μέγαρο Μουσικής χωρίζεται σε 9 τμήματα, στατικά ανεξάρτητα μεταξύ τους, ώστε να μην μεταφέρονται κραδασμοί και θόρυβοι. Ένα από τα τμήματα αυτά περιλαμβάνει τις δύο αίθουσες συναυλιών. Ο σχεδιασμός έχει γίνει έτσι, ώστε να είναι δυνατή η ταυτόχρονη λειτουργία τους χωρίς να υπάρχουν προβλήματα στην ακουστική.

Ωστόσο τις απαιτήσεις της ακουστικής έχουν καθορίσει ακόμα και λεπτομέρειες που αφορούν τις καλύψεις ή τις επενδύσεις του κτιρίου. Όλα τα δάπεδα στο Μέγαρο Μουσικής είναι ''πλωτά'' δηλαδή είναι κατασκευασμένα ανεξάρτητα, κατά τμήματα, ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλεται μονωτικό υλικό, ώστε να μην μεταφέρονται οι κραδασμοί.

Επίσης για το στούντιο ηχογράφησης που έχει:

Το Ηχογραφικό Κέντρο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών διαθέτει τέσσερις χώρους: την Αίθουσα Ελέγχου, τον Χώρο των Μηχανημάτων, την Αίθουσα Ηχογραφήσεων και την Σουίτα Μοντάζ. Οι Αίθουσες Ηχογραφήσεων και Ελέγχου έχουν κατασκευασθεί εξ ολοκλήρου επάνω σε ειδικά ελατήρια, ένα είδος "πλωτού δαπέδου", που εξασφαλίζει την πλήρη απομόνωσή τους από οποιουσδήποτε θορύβους ή κραδασμούς.

Το Ηχογραφικό Κέντρο είναι ψηφιακό σε όλα τα στάδια της επεξεργασίας, από την λήψη του σήματος μέσω των μικροφώνων μέχρι την τελική επιλογή και συρραφή του ηχητικού προϊόντος. Επίσης έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιεί αποθορυβοποίηση και καθαρισμό παλαιών, ιστορικών αλλά και νέων ηχογραφήσεων με το σύστημα "Sonic Solution". Τέλος είναι δυνατή η ηχογράφηση μουσικής για κινηματογράφο (Scoring Stage).

Οι κύριοι χώροι που χρησιμοποιούνται για τις ηχογραφήσεις είναι τρεις: Η αίθουσα των "Φίλων της Μουσικής", η Αίθουσα "Δημήτρη Μητρόπουλου" καθώς και μία μικρότερη, ειδική Αίθουσα Ηχογραφήσεων, άμεσα εντεταγμένη στους χώρους του ηχογραφικού κέντρου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δηλώνω ,όμως,παράλληλα κι εντυπωσιασμένη από τις γνώσεις του Πέτρου! Είσαι φοβερός! :wow:

Υπερβολές!!!!!

:D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μια απορία που την έχω 1-2 χρόνια και όλο ξεχνάω να την ρωτήσω...

Σε κάποια τραγούδια του Νταλάρα, οπως "Τα βάσανα δε λέγονται", "Του κάτω κόσμου τα πουλιά" και άλλα που δεν τα βρίσκω τώρα, τον ακούω "διπλό" δηλαδή σαν να κάνει αυτός δεύτερη φωνή στον ευατό του.(δεν ξέρω αν το λέω καλά, αν ειναι δηλαδή όντως δεύτερη φωνή αυτο που ακούω)

Πάντως είμαι σίγουρος οτι στο βάθος ακούγεται η φωνή του να τραγουδάει με άλλον τρόπο.

Ξέρει κανείς να το επιβεβαιώσει;

Υ.Γ: (Πρέπει να είμαι και προσεκτικός στις λέξεις γιατι κυκλοφορεί και ένας κέρβερος στο φόρουμ, ονόματα δε λεώ, διαβάστε παραπάνω και θα καταλάβετε!!!)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0