Sign in to follow this  
Followers 0
Theodore

Σαν τραγούδι μαγεμένο

143 posts in this topic

Μόλις σήμερα είδα απο τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER διαφημιστικό σποτάκι για τον δίσκο. B)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ανυπομονώ να βγει το dvd. Πιστεύω ότι η συναυλία μαζί με εικόνα θα είναι ακόμα πιο φοβερή. Αν έχει γίνει καλή δουλειά βέβαια.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ πάλι από τον ενθουσιασμό που μου έχει προκαλέσει η έκδοση του συγκεκριμένου cd, δεν ξέρω τι να γράψω γιατί φοβάμαι πως θα είναι πολύ λίγα και θα αδικήσω το cd. B)

Εμμένω -προς το παρόν, γιατί θα επανέλθω- στην λακωνική δήλωση: Δισκάρααααααααα!!!!!!!!!!!!!! ;):music::pity:;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ακούω και ξανακούω και ξανακούω και ξανακούω ένα προς ένα και με προσοχή τα τραγούδια του νέου αυτού δίσκου και κάθε φορά μου αρέσουν πιο πολύ!

Αρχικά να ξεκαθαρίσω πως αγαπώ και ακούω με μεγάλη ευχαρίστηση και ενδιαφέρον όλους -σχεδόν- τους δίσκους του Νταλάρα και μου αρέσει σε όλα τα είδη μουσικής που έχει καταπιαστεί.

Αλλά νομίζω θα συμφωνήσετε πως στα ρεμπέτικα ξεπερνάει και τον ίδιο του τον εαυτό. Κανείς άλλος δεν μπόρεσε να μου δημιουργήσει τα συναισθήματα που νιώθω με το Νταλάρα σε αυτά τα τραγούδια. Βρε δε πα να λένε για Παγιουμτζήδες με γρανάζια, εμένα μόνο οι ερμηνείες του Νταλάρα με τρελαίνουν. Τι να κάνω; Ίσως φταίνε οι ηχογραφήσεις που έχουμε στα χέρια μας απο τους παλιούς οι οποίες τους αδικούν. Δε θα ήθελα να επεκταθώ άλλο σε αυτό τώρα. Ο Νταλάρας λοιπόν όταν τραγουδάει ρεμπέτικα νιώθεις ότι απο την κούνια του αυτό το παιδί ποτίστηκε με αυτές τις μελωδίες (κάτι που είναι και γεγονός εξάλλου), στο μεταφερει, σου δίνει να καταλάβεις οτι το χαίρεται πιο πολύ απ όλα. Ότι το ξέρει καλύτερα απο όλα. Μπαίνει με τέτοιο τρόπο στις συλλαβές, που σε κάνει να έχεις αγωνία για το πως θα ερμηνεύσει την επόμενη, που θα την φτάσει, πως θα "λυγίσει" τα φωνήεντα, πως θα τραβήξει το τελείωμα της πρότασης (με τον Πέτρο τα λέγαμε αυτά). Κάθε τραγούδι είναι και ένα σεμινάριο!

Θυμάμαι στις παραστάσεις, συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη που είπε το "Καημό μες την καρδουλα μου" ολόκληρο και με τις 3 στροφές, δε με κρατούσε ο τόπος ήθελα να σηκωθώ πάνω και να φωνάζω! Με νύχια και με δόντια με κρατούσε η κοπέλα μου, όλο "κάτσε κάτω" ήταν. (αμάν!). Αυτές οι παραστάσεις ηταν συραφή απο συνεχόμενες κατραπακιες! Έτρωγες στην αρχή μια γερή με το "Σμυρνέικο μινόρε" πριν καλά καλά συνέλθεις ερχόταν "το γουέστ", "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι", "Καιξής", "Καρδιά Παραπονιάρα", "Καημό μες την καρδούλα μου", "Με έχεις μαγεμένο", "Πεντάμορφη".

Καταλαβαίνετε λοιπόν πως νιώθω που όλα αυτά μεταφέρθηκαν σε CD και μπορώ και τα ακούω! ΟΛΑ ! ΟΛΑ! Και έξτρα -φετινές, φρέσκιες- κατραπακιές με "Φτωχέ Διαβάτη" και "Παπατζή".

Τι άλλο να πω; Δεν έχει νόημα νομίζω να αναλωθώ στο πόσο καλά ή όχι είπε το κάθε τραγούδι. Θα το κάνω μόνο για το "Καημό μες την καρδούλα μου" που είχε πολύ καλύτερες εκτελέσεις απο αυτήν, την κάτω του μετρίου (σε σχέση με τις άλλες), εκτέλεση που έβαλε στο CD.

Απο τις συμμετοχές θα ξεχωρίσω και θα βάλω πάνω απο όλους την Ασπασία Στρατηγού. Για μένα είναι ο θηλυκός Λάλεζας. Έχει ένα χρώμα στη φωνή της και μία κρυστάλλινη καθαρότητα που με συναρπάζει. Εξαιρετικές ερμηνείες έδωσαν επίσης ο Ζαχαρίας Καρούνης ο οποίος έδινε ρεσιτάλ σε κάθε παράσταση όχι μόνο με το τραγούδι, αλλά και με χορό και με υποκριτική!!!, γεγονότα τα οποία ελπίζω να δούμε στο DVD!!, και η Σοφία Παπάζογλου η οποία με έκανε να "κολλήσω" στην "Πασαλιμανιώτισσα", το "Καπηλειό" και το "Ναύτη". Ο Μπάμπης Στόκας, θα συμφωνήσω μεν πως μπορεί να μην κολλούσε στο σχήμα, αλλά και απο την άλλη οι ερμηνείες τους δεν ήταν καθόλου άσχημες. Ειδικά στο "Πέντε μάγκες στον Περαία" μου αρέσει πάρα πολύ.

Συγκριτικό σχόλιο:

Μέχρι τώρα, χωρίς δισταγμό έλεγα ότι κορυφαίο LIVE ήταν αυτό με τον Τσιτσάνη. Το έχω ακούσει εκαντονταδες φορές. Χωρίς να έχω ακούσει τόσο και αυτή την έκδοση νομίζω πως μπορεί να μοιράζεται την πρωτιά μαζί με το "Ότι κι αν πω δε σε ξεχνώ".

Κλείνοντας δεν μπορώ παρά να τονίσω κάποια πράγματα. Δεν μπορω παρά να πω:

Πάλι καλά που είναι και ο Νταλάρας και κάνει (και μπορεί να κάνει) αυτά τα πράγματα, να μένουν στις επόμενες γενιές. Αυτοί που τον κατηγορούν για μύρια όσα, ας αναλογιστούν τουλάχιστον αυτό. Αυτά τα τραγούδια είναι αθάνατα, είναι η παρακαταθήκη μας (του Γιώργου) για τις επόμενες γενιές. Είναι τεράστια συνεισφορά αυτό που κάνει ο Γιώργος. Κόντρα στην εποχή, κόντρα στο ρεύμα. Εκεί ρε γαμώτο, θα πω ρεμπέτικα, θα πω Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Καλδάρα, Χατζηχρήστο. Κι ας μην δείχνετε το CD στην τηλεοραση, κι ας μην παίζετε τα τραγούδια, Δεν είναι ο Ρουβάς και η Eurovision η Ελλάδα γαμώ την τρέλα μου, δεν είναι αυτό που προσπαθούν να μας πείσουν οτι είναι. Η Ελλάδα και η ιστορία της βρίσκονται σε μουσικές σαν αυτές. Τα καλά, τα άσχημα, οι πόλεμοι, οι εμφύλιοι, οι χαρές, οι έρωτες, τα πάθη, όλα σε αυτά τα τραγούδια είναι.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θόδωρε αυτό δεν είναι εντυπώσεις, αυτό είναι κατάθεση ψυχής...Και της δικής σου και της δικής μου...

Σ'ευχαριστώ πολύ για το μήνυμά σου. :pity:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πάλι καλά που είναι και ο Νταλάρας και κάνει (και μπορεί να κάνει) αυτά τα πράγματα, να μένουν στις επόμενες γενιές. Αυτοί που τον κατηγορούν για μύρια όσα, ας αναλογιστούν τουλάχιστον αυτό. Αυτά τα τραγούδια είναι αθάνατα, είναι η παρακαταθήκη μας (του Γιώργου) για τις επόμενες γενιές. Είναι τεράστια συνεισφορά αυτό που κάνει ο Γιώργος. Κόντρα στην εποχή, κόντρα στο ρεύμα. Εκεί ρε γαμώτο, θα πω ρεμπέτικα, θα πω Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Καλδάρα, Χατζηχρήστο. Κι ας μην δείχνετε το CD στην τηλεοραση, κι ας μην παίζετε τα τραγούδια, Δεν είναι ο Ρουβάς και η Eurovision η Ελλάδα γαμώ την τρέλα μου, δεν είναι αυτό που προσπαθούν να μας πείσουν οτι είναι. Η Ελλάδα και η ιστορία της βρίσκονται σε μουσικές σαν αυτές. Τα καλά, τα άσχημα, οι πόλεμοι, οι εμφύλιοι, οι χαρές, οι έρωτες, τα πάθη, όλα σε αυτά τα τραγούδια είναι.

Δυστυχώς, όμως,Θοδωρή τους βολεύει να αποχαυνώνουν τον κόσμο. Με Eurovision και όλα τα υπόλοιπα. Δεν θέλουν όσους σκαλίζουν μνήμες κι ανασύρουν εικόνες, χρώματα και μυρωδιές μιας άλλης Ελλάδας. Μιας Ελλάδας που -τουλάχιστον- αντιδρούσε, αγωνιζόταν, υπερασπιζόταν σπουδαία πράγματα.

''Πάλι καλά που είναι και ο Νταλάρας και κάνει (και μπορεί να κάνει) αυτά τα πράγματα...''

Πάλι καλά... Νάναι καλά! Τέτοιους καλλιτέχνες έχουμε ανάγκη! :music:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θεωρώ την δουλειά αυτή ορόσημο για το ελληνικό τραγούδι.

Πρόκειται για μια πραγματική υπερπαραγωγή που μόνο ένας καλλιτέχνης της ποιότητας και της εμβέλειας του Νταλάρα θα μπορούσε να φέρει σε πέρας.

Απίθανη επιλογή τραγουδιών πολύ κοντά στην ονειρική λίστα ρεμπέτικων τραγουδιών, φοβερός ήχος από την υποδειγματική ορχήστρα, ερμηνείες πολύ καλές απ' όλους τους συμμετέχοντες τραγουδιστές. Ο Νταλάρας ελίσσεται με μαγικό τρόπο στα τραγούδια που ερμηνεύει μπαίνοντας στο πετσί του ρόλου ΄του κάθε φορά και βγάζοντας μοναδικά συναισθήματα καθώς φωτίζει τα τραγούδια από νέες πλευρές. Θεωρώ κορυφαίες στιγμές το "Το ξεκρέμασα κι απόψε" που μου φέρνει δάκρυα στα μάτια με τον τρόπο που το λέει, το "Θέλω να είναι Κυριακή", την "Καρδιά παραπονιάρα", το "Ηλιοβασίλεμα σωστό", το "Παίξε Χρήστο το μπουζούκι", το "Μινόρε της αυγής" ενώ δεν παύει να εκπλήσει ποτέ όπως με τον "Πασατέμπο" που πάνω που η φωνή του πάει να βραχνιάσει (και τον καημό μου δεν μπορείς να τον) έρχεται ένα γλυκάνεις απίστευτο και σε τελειώνει. Τι να λέμε τώρα... ο άνθρωπος έχει απίστευτη γκάμα εναλλακτικών ερμηνειών και όλες του οι ερμηνείες είναι γεμάτες φανερά αλλά και κρυφά σημεία που τα ανακαλύπτει ο ακροατής σε επόμενες ακροάσεις.

Έχω την αίσθηση ότι η τόλμη του Γ. Νταλάρα να βγάζει δίσκους αυτού του περιεχομένου και με αυτή την ποιότητα είναι κάτι που τον διαχωρίζει ακόμα και από τους άλλους μεγάλους του ελληνικού τραγουδιού. Όταν λοιπόν κάποτε ο Γιώργος Νταλάρας σταματήσει να τραγουδά και το έργο του και η μουσική του συνεισφορά εκτιμηθούν στις πραγματικές τους διαστάσεις χωρίς εμπάθειες και κουτές προκαταλήψεις αυτοί οι δίσκοι είναι που θα τον κατατάξουν αδιαμφισβήτητα στην κορυφαία θέση.

Κάποτε ο Οδ. Ελύτης είχε γράψει ότι κάποια σπουδαία ποιήματα δυστυχώς άφηναν αδιάφορα τα όμορφα κορίτσια και αυτό ήταν λυπηρό να το διαπιστώνει κανείς.

Η φράση του Αποστόλη για κάποιους που δε θα νιώσουν ποτέ την κ@βλα να ακούνε Νταλάρα (και δυστυχώς πολλές φορές μπορεί να είναι τα πολύ αγαπητά μας πρόσωπα) μου θύμισε ακριβώς την παραπάνω φράση του ποιητή.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Όταν λοιπόν κάποτε ο Γιώργος Νταλάρας σταματήσει να τραγουδά και το έργο του και η μουσική του συνεισφορά εκτιμηθούν στις πραγματικές τους διαστάσεις χωρίς εμπάθειες και κουτές προκαταλήψεις αυτοί οι δίσκοι είναι που θα τον κατατάξουν αδιαμφισβήτητα στην κορυφαία θέση.

Συμφωνώ απόλυτα!!

---------------------------------

Η Alona μου ρώτησε ποια τραγούδια από το νέο CD δισκογραφήθηκαν για πρώτη φορά με την φωνή του Γ.Νταλάρα. Παραθέτω την λίστα με τα τραγούδια, για όποιον άλλον ενδιαφέρεται. Η σειρά είναι τυχαία:

1. Η πεντάμορφη

2. Καημό μες την καρδούλα μου (Κάθε βραδάκι με γελάς)

3. Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια (Νυχτερίδα)

4. Νέοι χασικλήδες

5. Σμυρναίικο μινόρε

6. Το ξεκρέμασα κι απόψε (το παλιό μου μπουζουκάκι)

7. Το Γουέστ

8. Λαχανάδες

9. Ελληνική απόλαυσις

10. Ζεϊμπέκικο

11. Ηλιοβασίλεμα σωστό

12. Θέλω να είναι Κυριακή

13. Καρδιά παραπονιάρα

14. Ο καϊξής

15. Ο πασατέμπος

16. Παίξε Χρήστο το μπουζούκι

17. Στη σκλαβωμένη Ελλάδα μας

18. Φτωχέ διαβάτη

19. Μινόρε της αυγής

20. Μ΄έχεις μαγεμένο (είχε δισκογραφηθεί μόνο το απόσπασμα "Σαν μαγεμένο το μυαλό μου" στο δίσκο "Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι".)

Στην λίστα δεν έβαλα τα τραγούδια στα οποία ο Γ.Νταλάρας κάνει 2η φωνή.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αλήθεια ποιό αστέρι :mad: επέλεξε να αφαιρέσει το τετράστιχο που τραγουδούσε ο Νταλάρας στο Μπουκάραν μάγκες στον τεκέ και να ακούγεται στο δίσκο μόνο ο Μπάμπης Στόκας; Τους χάλαγε το patisseri τη δίαιατα; Ζωντανά ε ζωντανά! :mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κι εδώ ισχύουν τα ίδια που ισχύουν και στη "Βαρβάρα" (Είχα αναφερθεί σχετικά στις "Πληροφορίες").

Το τραγούδι, όπως ακούστηκε στο Μέγαρο είναι συρραφή από δυο διαφορετικά τραγούδια με την ίδια μουσική. Το "Μπουκάραν μάγκες στον τεκέ" (1937) και το "Τρία παιδιά απ'του Ψυρρή" (1943). (Αυτό φαίνεται άλλωστε και στο πρόγραμμα των συναυλιών).

Οι στίχοι στο πρώτο είναι οι εξής (από το stixoi.info):

"Μπούκαραν μάγκες στον τεκέ

για να φουμάρουν αργιλέ,

για ν' ακούσουνε μπαγλαμαδάκι

και πενιές από το μπουζουκάκι.

Πίναν και μαστουρώνανε

κι ό,τι είχανε το δώνανε

στην πενιά και στο μαυράκι

για να σπάσουν οι μάγκες

νταλγκαδάκι.

Μπήκαν να τους μπλοκάρουνε,

τα σέα να τους πάρουνε.

Στη μαστούρα τους την τόση

τους την είχανε καρφώσει.

Κορόιδα δεν πιαστήκανε

γιατί την ψυλλιαστήκανε.

Ζούλα γίνανε οι λουλάδες,

τα ξεροτσίμπουκα

κι οι παλιομπαγλαμάδες".

Η δεύτερη στροφή του τραγουδιού λοιπόν προέρχεται από το άλλο τραγούδι το "Τρία παιδιά απ'του Ψυρρή" (λυπάμαι αλλά δεν έχω αυτή τη στιγμή όλους τους στίχους). Στο σημείο αυτό μπαίνει και ο "μπάτσος" Ζαχαρίας κι εκεί γίνεται το "παιχνίδι" με την ορχήστρα. Η προσθήκη έγινε λοιπόν για να εξυπηρετήσει το θεατρικό μέρος της παράστασης. Θα ήταν τελείως άσχετο για κάποιον που δεν έχει δει την παράσταση ή δεν ξέρει την ιστορία των τραγουδιών αν έμπαινε στο cd το τραγούδι έτσι ακριβώς όπως ακούστηκε στην παράσταση. Ίσως να μπει έτσι στο dvd, όπου μαζί με την εικόνα θα έχει θέση και αυτή η στροφή.

Υ.Γ:Οι πιο ωραίες εκτελέσεις πάντως ήταν στο ΜΜΑ στις 18-2-08 και στον Βόλο στις 4-6-08, όπου , απόντος του Στόκα, ο Νταλάρας είπε και τις τρεις στροφές του τραγουδιού.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Υ.Γ:Οι πιο ωραίες εκτελέσεις πάντως ήταν στο ΜΜΑ στις 18-2-08 και στον Βόλο στις 4-6-08, όπου , απόντος του Στόκα, ο Νταλάρας είπε και τις τρεις στροφές του τραγουδιού.

Να με συγχωρεί ο Μπ.Στόκας, αλλά γούσταρα πολύ κι εγώ τον Νταλάρα και στις τρεις στροφές του τραγουδιού. Δεν συγκρίνεται! :mad:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Υ.Γ:Οι πιο ωραίες εκτελέσεις πάντως ήταν στο ΜΜΑ στις 18-2-08 και στον Βόλο στις 4-6-08, όπου , απόντος του Στόκα, ο Νταλάρας είπε και τις τρεις στροφές του τραγουδιού.

Να με συγχωρεί ο Μπ.Στόκας, αλλά γούσταρα πολύ κι εγώ τον Νταλάρα και στις τρεις στροφές του τραγουδιού. Δεν συγκρίνεται! :mad:

:lol: :lol: :lol: :lol:

Γεια σου ρε Ελίνα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απο αυτά που γράφει ο Θανάσης βγαίνει το εύκολο συμπέρασμα ότι το "Τρια παιδιά απ' του Ψυρρή" είναι το λογοκριμένο απο τον Μεταξά αδερφάκι του "¨Μπουκάραν μάγκες στον τεκέ".

Παρουσία του Αστυνομικού-Ζαχαρία, ο Νταλάρας τραγουδούσε τους λογοκριμένους στίχους, ενώ όταν έλειπε το όργανο, το ρίχναν στους χασισοστίχους!!

Με την ευκαιρία αυτή, να τονίσω την επίσης μεγάλη συγγένεια που έχει η μουσική στα τραγούδια "Λαχανάδες" και "Πίνω και μεθώ".

Η εισαγωγή είναι σχεδόν ίδια! Ο ρυθμός είναι φυσικά ο ίδιος, απτάλικος, και γενικά οι διαφορές είναι ελάχιστες!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Με καλύψατε απολύτως και θα συμφωνήσω (επίσης απολύτως !) με την Ελίνα χωρίς να ζητήσω καμία απολύτως συγνώμη από τον Στόκο. Ας έλειπε καλύτερα κι από το ΜΜΑ, έτσι κι αλλίως απών ήταν! απολύτως! :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Περίεργο μου φαίνεται που στο ένθετο του δίσκου, δεν αναγράφονται οι χρονολογίες που γραφτήκανε τα τραγούδια. Υπάρχουν στο πρόγραμμα των παραστάσεων, αλλά, "ξεχάστηκε" στην έκδοση του δίσκου...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Περίεργο μου φαίνεται που στο ένθετο του δίσκου, δεν αναγράφονται οι χρονολογίες που γραφτήκανε τα τραγούδια. Υπάρχουν στο πρόγραμμα των παραστάσεων, αλλά, "ξεχάστηκε" στην έκδοση του δίσκου...

Βρε, "δε πα' να λείπουν"...

ο δίσκος ΤΑ ΣΠΑΕΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

:razz:B)B)B)B):blush::D:D:D:D:D:D:D:D:D:D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στην πρώτη θέση ο Γιώργος Νταλάρας με το νέο του άλμπουμ "ΣΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΑΓΕΜΕΝΟ"

http://www.musiccorner.gr/top/top30ifpi.html

:D:D:D

Y.Γ: Πάντως εγώ μόνο πήρα 7 κομμάτια τις προάλλες για κάτι δώρα κλπ,κλπ... :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο λινκ που έβαλες υπάρχει και κάτι άλλο πιο ενδιαφέρον:

Η IFPI μας ενημέρωσε ότι τα charts όπως τα ξέραμε όλοι τα τελευταία χρόνια αλλάζουν. Από τα μέσα του καλοκαιριού ή μάλλον τον Σεπτέμβριο, τα charts θα αποτυπώνουν τις λιανικές πωλήσεις των δίσκων και όχι τις χονδρικές, δηλαδή τις τοποθετήσεις, στα καταστήματα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δελτία τύπου

1)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ

Σαν τραγούδι μαγεμένο

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ

ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΜΠΑΜΠΗΣ ΣΤΟΚΑΣ ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΡΟΥΝΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ

Σκηνοθεσία ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΑΚΗΣ

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί

ΤΑΝΙΑ ΤΡΥΠΗ, ΑΡΤΟ ΑΠΑΡΤΙΑΝ, ΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ,

ΕΚΤΟΡΑΣ ΚΑΛΟΥΔΗΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΕΙΡΑΓΑΚΗΣ, ΕΛΙΤΑ ΚΟΥΝΑΔΗ

Μια διπλή έκδοση (CD και CD-DVD)

Η βαθιά και συνεχής ενασχόληση του Γιώργου Νταλάρα με το ρεμπέτικο είναι σε όλους γνωστή και είναι άρρηκτα δεμένη και παράλληλη με την υπόλοιπη μουσική του πορεία, με σταθμούς-ορόσημα στη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία. Αρκεί να θυμίσουμε, από το ξεκίνημα κιόλας του νεαρού τραγουδιστή, το δίσκο Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει Απόστολο Καλδάρα, με τραγούδια όπως το Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι, στη συνέχεια, το 1975, τον εμβληματικό δίσκο 50 χρόνια ρεμπέτικο, τα Ρεμπέτικα της Κατοχής το 1980, το αφιέρωμα στα Τραγούδια με ουσίες και, βέβαια, τα αφιερώματα στον Μάρκο Βαμβακάρη και τον Βασίλη Τσιτσάνη που αποτελούν συλλεκτικές εκδόσεις με διεθνή κυκλοφορία. Η αγάπη του Γιώργου Νταλάρα όμως γι αυτό το τραγούδι είναι ανεξάντλητη σαν τον πλούτο του ρεμπέτικου και αποτέλεσμα αυτής η παρούσα σπάνια έκδοση Σαν τραγούδι μαγεμένο − Αναφορά στο ρεμπέτικο (CD και DVD), που κυκλοφορεί από τη Legend. Είναι η ζωντανή ηχογράφηση και οπτικογράφηση των παραστάσεων που έδωσε ο Γιώργος Νταλάρας και οι συνεργάτες του το Φεβρουάριο του 2008 και επαναλήφθηκαν λόγω μεγάλης επιτυχίας το Μάρτιο του 2009 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Πρόκειται για μία από τις πιο συγκροτημένες και πλήρεις μεικτές αναφορές στο ρεμπέτικο, η οποία βασίστηκε σε μια ιδέα του Σωτήρη Χατζάκη με κείμενα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, έρευνα και αρχειακό υλικό του Παναγιώτη Κουνάδη, πρόλογο του Λευτέρη Παπαδόπουλου, σκηνικά της Έρσης Δρίνη και κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ.

Όσον αφορά το μουσικό μέρος, στο διπλό CD, ο Γιώργος Νταλάρας μας ταξιδεύει στον κόσμο του ρεμπέτικου μέσα από μια διαδρομή που σκιαγραφεί τη μακρόχρονη ιστορία του από τα τέλη του 19ου αιώνα (ως το 1950), αποτυπώνοντας τους σημαντικότερους σταθμούς του (γεωγραφικά και μουσικά) με τραγούδια.

Ξεκινώντας από το 1900 και το σμυρνιώτικο μινόρε, τα τραγούδια της Σμύρνης και της Πόλης πριν το 1922, όπου το ρεμπέτικο αναπτύχθηκε αρχικά, μεταφερόμαστε στην κυρίως Ελλάδα, με την καταστροφή της Σμύρνης. Τα χρόνια που ακολούθησαν τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά και πριν από αυτή, μεγάλος αριθμός Ελλήνων μετανάστευσε στις ΗΠΑ, μεταφέροντας εκεί την ελληνική μουσική παράδοση, αλλά και το ρεμπέτικο. Στην «κατηγορία» αυτή ανήκει και το West, που ακούγεται σε μια σπάνια εκτέλεσή του.

Ακολουθούν κορυφαίες δημιουργίες των Τούντα, Σκαρβέλη, Περιστέρη και Παπάζογλου, μαζί με τα «διαμάντια» που έγραψε η Κομπανία της Δραπετσώνας, η θρυλική «Τετράς» (Βαμβακάρης, Παγιουμτζής, Μπάτης, Δελιάς), αλλά και τραγούδια του Γιοβάν Τσαούς. Κατόπιν περνάμε στη «χρυσή περίοδο του ρεμπέτικου», με τα χιλιοτραγουδισμένα κομμάτια των Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Χιώτη, Καλδάρα κ.ά. Συνθέσεις που γράφτηκαν μετά την Απελευθέρωση, την εποχή του πολέμου, των φυλακών και του Εμφυλίου, όπου το ρεμπέτικο άρχισε να καταξιώνεται σαν λαϊκή μουσική ευρείας αποδοχής και να βγαίνει από το περιθώριο (Συννεφιασμένη Κυριακή, Αχάριστη, Αραπιά, Ακρογιαλιές δειλινά κ.ά.).

Ο Γιώργος Νταλάρας επέλεξε γι αυτή την παράσταση ξεχωριστές φωνές, που ερμηνεύουν άψογα αυτά τα διαφορετικά είδη και τις εποχές του ρεμπέτικου. Είναι η Σοφία Παπάζογλου, η Ασπασία Στρατηγού και ο Ζαχαρίας Καρούνης, ενώ έκπληξη αποτελεί η συμμετοχή του Μπάμπη Στόκα, ο οποίος αποδίδει αυτή τη «ροκ πλευρά» του ρεμπέτικου. Συμμετέχει 13μελής ορχήστρα. Την επιλογή του μουσικού υλικού έκανε ο Γιώργος Νταλάρας, ενώ στις ενορχηστρώσεις συνεργάστηκε με τον Κώστα Γανωσέλη.

Αυτή η φιλόδοξη έκδοση κυκλοφορεί σε CD και σε συλλεκτική έκδοση CD και DVD σε λίγες ημέρες.

2)

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ

Σαν τραγούδι μαγεμένο

Αναφορά στο ρεμπέτικο

Μουσικό θέαμα πάνω σε μια ιδέα του Σωτήρη Χατζάκη

Τραγουδούν

Γιώργος Νταλάρας

Μπάμπης Στόκας

Σοφία Παπάζογλου

Ζαχαρίας Καρούνης

Ασπασία Στρατηγού

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί

Τάνια Τρύπη

’ρτο Απαρτιάν

Νίκος Αλεξίου

Έκτορας Καλούδης

Μανώλης Σειραγάκης

Ελίτα Κουνάδη

Έπαιξαν οι μουσικοί

Βαγγέλης Τρίγκας μπουζούκι

Μανώλης Πάππος μπουζούκι

Γιώργος Μάτσικας μπουζούκι

Αλέκος Γλυκιώτης μπουζούκι

Γιώργος Παπαχριστούδης πιάνο

Βασίλης Κετεντζόγλου κιθάρα

Αποστόλης Βαλαρούτσος κιθάρα

Θανάσης Σοφράς μπάσο

Ανδρέας Παπάς κρουστά

Πέτρος Κούρτης κρουστά

Γιώργος Μαρινάκης βιολί

Ντάσο Κούρτι ακορντεόν

Ανδρέας Κατσιγιάννης σαντούρι

Γιώργος Νταλάρας κιθάρα, μπουζούκι

Χορεύει ο Ιγνάτιος Πιπίνης

Σκηνοθεσία − Δραματουργική επεξεργασία Σωτήρης Χατζάκης

Κείμενα Γιώργος Σκαμπαρδώνης

Ενορχηστρώσεις Γιώργος Νταλάρας, Κώστας Γανωσέλης

Έρευνα − Αρχειακό υλικό Παναγιώτης Κουνάδης

Επιλογή μουσικού υλικού Γιώργος Νταλάρας

Σκηνικά Έρση Δρίνη

Κοστούμια Γιάννης Μετζικώφ

Εικόνες − βίντεο Γρηγόρης Καραντινάκης

Φωτισμοί Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Καλλιτεχνική επιμέλεια ’ννα Νταλάρα

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση του cd δόθηκε σήμερα στις 12.30μμ στο φουαγιέ θεωρείων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, οπότε πολύ πιθανόν τα δελτία ειδήσεων να δείξουν αποσπάσματα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάντως, αν κάποιος έχει το χρόνο να απομαγνητοφωνήσει τα σχόλια του Νταλάρα

ας το κάνει. Αξίζει τον κόπο να δημοσιοποιηθούν οι συγκεκριμένες, σημερινές τοποθετήσεις του.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εξαιρετική και η σημερινή εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα που ήταν αφιερωμένη στο δίσκο "Σαν τραγούδι μαγεμένο". Ακούστηκαν από το cd τα "Σμυρνέικο μινόρε", "Το Γουέστ", Το ξεκρέμασα κι απόψε", "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι", "Στη σκλαβωμένη Ελλάδα μας", "Ο καϊξής", "Το μινόρε της αυγής", το "Κάνε λιγάκι υπομονή" από τα "Ρεμπέτικα της κατοχής" καθώς και οι πρώτες εκτελέσεις των τραγουδιών "Ζεϊμπέκικο", "Φτωχέ διαβάτη", "Συννεφιασμένη Κυριακή", "Ο ναύτης" με τη Σωτηρία Μπέλλου και το "Θέλω να είναι Κυριακή" με την Καίτη Γκρέυ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

’κουσα κι εγώ την εκπομπή. Με ιδιαίτερη επιμέλεια,αγάπη όταν ετοιμάζεται μια εκπομπή έχει και το καλό αποτέλεσμα. :)

Θα ήθελα να τονίσω κάτι που έχει σχέση με τις επανεκτελέσεις και τις αντιρρήσεις κάποιων σε αυτές. Ο κ.Τσάμπρας έβαλε και κάποιες πρώτες εκτελέσεις και κατόπιν τις επανερμηνείες του Νταλάρα. Ειδικά για το τραγούδι ''Φτωχέ διαβάτη'' έχω να πω πως ακόμα κι αν κάποιοι υπερθεματίζουν και υποστηρίζουν ''σαν την Μπέλλου καμία και κανείς'' εγώ δεν θα μπω στην λογική της σύγκρισης. Θα είναι αδόκιμο άλλωστε. Θα υποστηρίξω όμως με ένταση πως καλά που υπάρχουν οι νεότερες εκτελέσεις για να θυμίζουν και να διασώζουν τα τραγούδια διαχρονικά. Και μόνο σε αυτό το σημείο να μείνουμε το κέρδος για την μουσική είναι τεράστιο. Όταν,δε, το ξανακοίταγμα των τραγουδιών -καλλιτεχνικά- είναι κι ωραίο το κέρδος για τις ψυχούλες μας δεν μετριέται. :)

Ο Νταλάρας ακολουθεί αυτή την λογική για χρόνια κι ευτυχώς που είχε την διάθεση, το μεράκι, την γνώση και το ταλέντο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0