ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ

Βασίλης Φλώρος "Στις όχθες της αυγής"

56 posts in this topic

ΩΡΑΙΟΣ!

Απομονώνω και τις αναφορές του Β.Φλώρου στον Νταλάρα:

Από το ’97 περίπου που άρχισες να φτιάχνεις τραγούδια, μέχρι το 2010 που κυκλοφόρησε ο δίσκος, ποια στιγμή είχες μαζέψει πλέον το υλικό και αποφάσιζες ότι θέλεις να το δισκογραφήσεις;

Το υλικό υπήρχε από το 2006 όταν ξεκίνησα τη βόλτα για να δω τι γίνεται, γιατί δεν ήξερα. Ένα καλοκαίρι ήμουν στον Κατηγιώργη και ένα βράδυ πέρασε από απέναντι απ’τη Σκιάθο η Δήμητρα Γαλάνη. Ο Σάκης ο βαρκάρης που τη μετέφερε, πονηρός όντας, άρχισε να σφυρίζει τη «Σπηλιά της Φόνισσας», ένα απ’ τα τραγούδια μου. Η Γαλάνη ενδιαφέρθηκε και τον ρώτησε «τι είναι αυτό;» και της λέει εκείνος «Έλα να σου δείξω». Οπότε τη φέρνει σε ένα μπαλκονάκι που ήμασταν και θυμάμαι ότι της έδωσα την «Τρύπα». Μου είπε «Είναι ωραίο αυτό που κάνεις. Κατέβα κάτω να δούμε τι θα κάνουμε». Εγώ τότε είχα λίγο τον ενθουσιασμό της εφηβείας, αλλά ουσιαστικά και με όλο το μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση που εννοείται ότι έχω στην κυρία Γαλάνη, να σου πω ότι το πράγμα δεν προχώρησε όχι για άλλο λόγο αλλά για το αισθητικό μέρος του πράγματος γιατί… ήμουνα αλλού.

Έτσι πήρα απόφαση να πάω να βρω τον Θανάση Παπακωνσταντίνου που τον ένιωθα πιο κοντά μου. Πήγα και τον βρήκα στο Θέατρο Χώρα που εμφανιζόταν τότε, του έδωσα τη δουλειά μου και με πήρε μετά από 10 μέρες και μου είπε «Είναι καλό αυτό που κάνεις, ξεκίνα να το προσπαθείς δισκογραφικά, αν και είναι δύσκολες οι εποχές». Ξεκίνησα με τους μουσικούς του Θανάση, που παίζουν και στο δίσκο, να φτιάχνουμε το υλικό. Δηλαδή με τον Δημήτρη Μυστακίδη μπήκαμε Νοέμβρη του 2007 στο studio Magnanimus στη Θεσσαλονίκη και σε τρεις μέρες μπήκαν οι βάσεις του δίσκου. Είχα βρει τότε μια δισκογραφική, που δεν υπάρχει πια, η οποία μου είχε πει να τους το πάω έτοιμο. Όλα αυτά με ίδιους πόρους, δηλαδή έκανα ιδιαίτερα για να βγάζω τα χρήματα που απαιτούνταν. Έτσι η παραγωγή κάποια στιγμή έφτασε σε τέλμα. Εν τω μεταξύ έκλεισε και η δισκογραφική και το πράγμα έμεινε μετέωρο.

Δεν σας κρύβω ότι άρχισα σιγά – σιγά να μαθαίνω και το χώρο, ο οποίος δεν είναι όπως το βλέπει ο ακροατής απ’ έξω, άδολα και όμορφα. Άρχισε λοιπόν μέσα μου να απομυθοποιείται μια ολόκληρη κατάσταση. Είδα ότι όλοι οι μουσικοί, άσχετα με το αισθητικό αποτέλεσμα, τελικά βράζουν στο ίδιο καζάνι. Έτσι αποφάσισα να εκμεταλλευτώ μια γνωριμία που είχε ο πατέρας μου, ο οποίος ήταν συμμαθητής με τον Γιώργο Νταλάρα. Πήγα τότε παραμονή της παράστασής του «Σαν τραγούδι μαγεμένο» στις πρόβες και τον συνάντησα. Μου έκανε πραγματικά εντύπωση το πόσο προσιτός ήταν…

Πάντως έχεις μια άνεση, έτσι; Χτύπησες πόρτες άφοβα…

Είναι δύο πράγματα. Άγνοια κινδύνου και πίστη σε αυτό που κάνω. Και μου βγήκε σε καλό. Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι ο Νταλάρας με πήρε σε τρεις μόλις μέρες τηλέφωνο και μου είπε «Βασιλάκη, η δουλειά σου είναι πολύ καλή, συνέχισέ την». Ούτε μου ζήτησε τίποτα, ούτε του ζήτησα τίποτα. Πραγματικά άδολα. Κι ενώ εγώ έψαχνα μετά έναν τρόπο για να βγει αυτό το πράγμα προς τα έξω, μια μέρα που δεν θα την ξεχάσω γιατί είχαμε πολλές δυσκολίες και είχαμε φτάσει σε πλήρες αδιέξοδο, χτυπάει το τηλέφωνο και είναι ο Νταλάρας. Μου λέει «πήρα να δω τι έκανες». Εγώ του εξήγησα την κατάσταση κι εκείνος μου ζήτησε λίγες μέρες καιρό. Ξαναμιλάμε μετά από λίγο και μου λέει «Επειδή η παραγωγή είναι ήδη έτοιμη, ρώτα τους συνεργάτες σου και, αν θέλουν να ενταχθώ κι εγώ, θα το κάνω με χαρά γιατί γουστάρω». Εγώ βέβαια δεν το σκέφτηκα καθόλου γιατί κοιτάω και να μάθω από τέτοιους ανθρώπους και ο Νταλάρας είναι και μουσικός, δεν τον βλέπω μόνο σαν ερμηνευτή. Μάλιστα στο δίσκο ενορχήστρωσε δύο κομμάτια. Μπήκε μέσα στο στούντιο και έπαιξε όλα τα όργανα.

Τα λέω αυτά γιατί στο χώρο αυτό συγκρούονται οι ματαιοδοξίες των ανθρώπων. Κι επειδή υπάρχει και η ματαιοδοξία και το χρήμα, πολλές φορές υπερισχύει το υπερεγώ και λέει ο άλλος «Έλα μωρέ, εγώ παίζω άλλο είδος μουσικής, ποιος είναι ο Νταλάρας τώρα; Εγώ είμαι αλλού…». Το αν παίζεις «άλλο» θα το κρίνει ο κόσμος. Σαφώς και κάποιος μπορεί να έχει ενστάσεις ως προς το αισθητικό αποτέλεσμα. Εγώ όμως δεν υπήρχε περίπτωση να αρνηθώ, ειδικά με τον τρόπο που με προσέγγισε ο κύριος Γιώργος.

Κακά τα ψέματα, το κοινό των καλλιτεχνών τους οποίους αντιλαμβάνομαι ότι εκτιμάς και με το οποίο έχεις κι εσύ επαφή, έχει μια αρνητική προδιάθεση απέναντι στον Νταλάρα. Σκέφτηκες καθόλου το πώς θα αντιδρούσε αυτό το κοινό, στο οποίο εν πολλοίς απευθύνονταν και τα τραγούδια σου;

Πρώτα απ’ όλα, εκ του αποτελέσματος δέχτηκα κριτική για αυτή την επιλογή μου. Θα το θέσω όμως διαφορετικά. Καταρχήν δεν πιστεύω ότι η μουσική έχει κοινό με τη στενή έννοια. Μπορείς να βρεις ανθρώπους που ακούνε και Νταλάρα και το ένα και το άλλο κλπ. Σαφώς υπάρχουν κόσμοι αισθητικά διαφοροποιημένοι, αλλά δεν πιστεύω ότι η μουσική είναι για να χωρίζει τον κόσμο. Υπάρχει καλό και κακό τραγούδι. Στην τελική αυτό που γράφεις και η ουσία αυτού που λες είναι που μετράει. Το σκέφτηκα αυτό που λες, αλλά τελικά αν σκεφτόμουνα το λεγόμενο «target group», αυτό δεν θα ‘ταν πιο υποκριτικό; Ανάμεσα λοιπόν σε αυτό και στο κατά πόσο μπορώ εγώ να δω πού είμαι και να σκεφτώ κατά πόσο μπορώ να κάνω κριτική σε έναν άνθρωπο που έχει 40 χρόνια στο χώρο, σαφώς υπερίσχυσε το δεύτερο. Εγώ ζητάω να γίνομαι καλύτερος μέσα απ’ τη μουσική. Άμα λειτουργώ με τα target groups θα είμαι επιχειρηματίας, δεν θα είμαι καλλιτέχνης και αυτό θα έχει αποτέλεσμα και στη δουλειά μου. Να σου πω και κάτι; Δεν πιστεύω ότι το σύστημα λειτουργεί διαφορετικά για τον Νταλάρα απ’ ό,τι λειτουργεί για άλλους με τον φερετζέ του προοδευτισμού… Ξέρουμε τι γίνεται, άλλο που δεν το λέμε. Τέλος πάντων, εγώ τον απλό τον κόσμο τον δικαιολογώ, γιατί δεν είναι υποχρεωμένος να ξέρει. Εμένα οι δημόσιες σχέσεις μου είναι τα τραγούδια μου. Μπορούν να φτάσουν στον κόσμο; Αυτή είναι η ουσία.

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βασίλης Φλώρος - «Στις όχθες της αυγής» (ΔΙΣΚΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)

Υπογράφει: Θανάσης Γιώγλου

04/02/2013

http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=5460&Itemid=40

Video

«Άστρο της αυγής»

(Βασίλη Φλώρου)

με τον Γιώργο Νταλάρα.

Από την παρουσίαση του δίσκου στην «Αυλαία» στις 20 Φεβρουαρίου 2011.

3 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πρέπει να είμαι το μοναδικό άτομο που μπαίνει βίντεο με το όνομά του (θυμάμαι ότι τράβηξα με δανεική κάμερα) αλλά δεν έχει το βίντεο! Δεν το βρίσκω πουθενά στα αρχεία μου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το ξέρω. Να φανταστείς το είχα ξεχάσει εντελώς και μου το θύμησες με την παρουσίαση!

Πώς αποθηκεύονται από το ogdoo τα βίντεο; Με τι πρόγραμμα;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...