Alona

"Είσοδος ελεύθερη" στο Ίλιον (05.03.2012)

267 posts in this topic

http://www.e-orfeas....F%81%CE%B1.html

Έγραψαν οι: Κωνσταντίνος Βελλιάδης, Γιώργος Χριστοδούλου, Παναγιώτης Μάργαρης, Βασίλης Φλώρος, Γιάννης Κ. Ιωάννου, Μίλτος Λύτρας, Δημήτρης Μυστακίδης, Κυριάκος Γκουβέντας, Κατερίνα Τσιρίδου, Τάκης Μπουρμάς, Νίκος Μωραΐτης, Λίνα Δημοπούλου, Χάρης Μαυρουδής, Ισαάκ Σούσης, Κώστας Καλδάρας, Ανδρέας Λάμπρου, Σταύρος Αβράμογλου, Νικόλας Κουμπιός, Πάνος Φαλάρας, Γιώργος Τσαφας, Βαγγέλης Τρίγκας, Μπάμπης Τσέρτος, Νικήτας Βοστάνης, Νάντια Καραγιάννη, Γιούλη Τσίρου, Μιχάλης Κουμπιός, Άγγελος Σέμπος

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://www.e-orfeas....F%81%CE%B1.html

Έγραψαν οι: Κωνσταντίνος Βελλιάδης, Γιώργος Χριστοδούλου, Παναγιώτης Μάργαρης, Βασίλης Φλώρος, Γιάννης Κ. Ιωάννου, Μίλτος Λύτρας, Δημήτρης Μυστακίδης, Κυριάκος Γκουβέντας, Κατερίνα Τσιρίδου, Τάκης Μπουρμάς, Νίκος Μωραΐτης, Λίνα Δημοπούλου, Χάρης Μαυρουδής, Ισαάκ Σούσης, Κώστας Καλδάρας, Ανδρέας Λάμπρου, Σταύρος Αβράμογλου, Νικόλας Κουμπιός, Πάνος Φαλάρας, Γιώργος Τσαφας, Βαγγέλης Τρίγκας, Μπάμπης Τσέρτος, Νικήτας Βοστάνης, Νάντια Καραγιάννη, Γιούλη Τσίρου, Μιχάλης Κουμπιός, Άγγελος Σέμπος

Χρύσα, επέτρεψέ μου να αντιγράψω κι εδώ για να είναι μαζεμένες οι απόψεις και στο φόρουμ. Απ' ό,τι κατάλβα όμως ανανεώνεται συνεχώς το link, έτσι?

Επίσης, θα ήθελα να συγκεντρώσω ό,τι έχουμε μεταφέρει από το facebook, αλλά δεν έχω χρόνο τώρα.

Κωνσταντίνος Βελλιάδης, συνθέτης

Μετά από τον Νταλάρα σειρά ποιος έχει; Η Ακρόπολη...; Λαός που ξεχνά την ιστορία του ειναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.... Έτοιμοι λοιπόν;

* * * * *

Μίλτος Λύτρας

Με λένε Μίλτο Λύτρα, και με βάση τις αγαπημένες κορώνες των ανθρώπων, που στις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ ανθρώπων, χτίζουν ιδεολογίες, κάστρα, φρούρια, κι άλλα αναχώματα, ή κατακόμβες, μάλλον δεν είμαι της ίδιας φιλοσοφίας/ιδεολογίας με το Γιώργο Νταλάρα. Έναν άνθρωπο, που έτσι ή αλλιώς έχει γράψει ιστορία με τα τραγούδια του και την ιδιαιτερότητά του ως προσωπικότητα, που δεν ξεπλένεται με τόνους γιαούρτια. Απλά στις μέρες μας ο κόσμος εκτονώνεται, με την βοήθεια ταχυμεταφερόμενων θιάσων, από επαναστάτες, όμορφους, άσχημους, καλόγουστους και κακόγουστους, που φροντίζουν να αποκαθηλώνουν ότι γουστάρουν.

Σαφώς και θέλει μαγκιά να οσμίζεσαι ότι γύρω σου έχουν έρθει ταλιμπάν του γιαουρτοπόλεμου κι εσύ να στέκεσαι εκεί, για να φας τα γιαούρτια στο σώμα σου κι όλα τα άλλα αντικείμενα που κάποιοι επέλεξαν να σε φιλοδωρήσουν. Το θέμα φυσικά δεν είναι ούτε αισθητικό. Στους ψίθυρους και στα σχόλια που τρέχουν στα κοινωνικά δίκτυα για τον Νταλάρα και τη Γυναίκα του, αν έχεις λίγο καλοπροαίρετη διάθεση, φυσικά και θα πεις «πάλι βγάζουν το άχτι τους με τον Νταλάρα». Συνηθισμένοι είμαστε στην Ελλάδα να ανακαλύπτουμε «κακιές μάγισσες» υπεύθυνες για τα δεινά όλων μας.

Την αγάπη μου στέλνω στο Γιώργο το Νταλάρα, που επαναλαμβάνω σε πολλές από τις απόψεις του είμαι ριζικά αντίθετος, τουλάχιστον έτσι όπως μεταφέρονται από τα μέσα γιατί δεν τον έχω γνωρίσει δια ζώσης, με την ευχή να συνεχίσει να τα «λέει» όπως ο ίδιος ξέρεις. Για τους υπόλοιπους, ας τους ελεήσει η ψυχούλα τους. Βλέπεις πάντα μετά την «καύλα» του να πετάς γιαούρτια και να ρίχνεις μπινελίκια σε κάποιον, ακολουθούν κι άλλες γνωστικές λειτουργίες, φαντάσου δηλαδή, αν μπροστά τους υπήρχε ένας καθρέφτης!!!

Κατά τα λοιπά, η Ελλάδα μας, του Νταλάρα, των «φίλων του» που τον γιαουρτώνουν εν μορφή χορωδίας, κι όλων των άλλων που ψάχνουν σε στίχους να βρουν λόγια για να κρατηθούμε μέσα στη μιζέρια μας, αγκομαχάει. Γιαουρτώνεται καθημερινά, τις ρίχνουν τόνους λάσπη, κι εμείς διαλέξαμε να βγάζουμε ο ένας το μάτι του άλλου. Συνηθισμένο φαινόμενο στο Έθνος μας, μια ζωή ανάδελφοι έλληνες είμαστε. Μη μας ξενίζει. Απλά, για χρόνια είχαμε να ασχολούμαστε με την τζηπάρα του διπλανού, τώρα μόνο με τα 1000 κακά της μοίρας μας και τα τραγούδια του Νταλάρα. Είναι και όμορφος ο άτιμος ο Γιώργος, σκέψου να γιαουρτώνανε π.χ. τον Τερζή. Γελάω γιατί εγώ γουστάρω πιο πολύ Τερζή από Νταλάρα. Οπότε Γιώργο μου αγαπημένε, συνέχισε, κι όπως λέει κι ο Πασχάλης, στα υπόγεια είναι η θέα, έστω και με λίγο γιαούρτι αντί για χρυσόσκονη. Εσύ την είχες τη στόφα του αστεριού από μικρός. Σκέψου μόνο λίγο κι εσύ μπας κι έκανες κανένα λάθος τελευταία. Γιατί καμιά φορά έτσι γινόμαστε όλοι καλύτεροι. Να το σκεφτείς..

Δρ. Μιλτιάδης Δ. Λύτρας

Καθηγητής

Υ.Γ.

Εγώ μια ζωή, ακομα κι αν βαριέμαι πολλά από τα τραγούδια σου, όταν θα ακούω το ΠΗΓΑ ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΠΟΥ ΣΕ ΕΙΧΑ ΠΡΩΤΟΔΕΙ, η καρδιά μου και η ψυχή μου θα σπαρταράνε.... Γιατί απλά έτσι αντιδρούμε οι άνθρωποι στις αλήθειες που μας αφορούν...

* * * * *

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Βασίλης Φλώρος, τραγουδοποιός

Ένα γιαούρτι, μία καρέκλα, ένα μπουκάλι νερό και ένα κινούμενο ανδράποδο με κράνος και παλούκι στο χέρι, ενάντια σε έναν καλλιτέχνη, προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή του κόσμου μακριά από το κούρεμα των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, το πετσόκομμα των μισθών και του μεροκάματου, την ανεργία και την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους. Πράξη ακραίας βαρβαρότητας και μεγίστης ηλιθιότητας. Ιδανική προσφορά στην κυβερνητική προπαγάνδα. Η καλύτερη υπηρεσία στη νομιμοποίηση της βαρβαρότητας της εξουσίας.

* * * * *

Γιάννης Κ. Ιωάννου, συνθέτης, ενορχηστρωτής, παραγωγός

Αγαπητό περιοδικό!

Η δημόσια θέση μου για τα έκτροπα στη συναυλία τον Γ. Νταλάρα.

Από την αρχή των πραγμάτων μέχρι τώρα, κι όταν λέω αρχή εννοώ "την αρχή της παρουσίας του Γιώργου Νταλάρα στα δημόσια πράγματα", διαφωνώ με κάποια από αυτά που κάνει ή

δηλώνει, ενώ συμφωνώ με πολλά άλλα οφείλω να ομολογήσω. Παρ' όλα αυτά, ποτέ δεν μου πέρασε από το νου να τον βρίσω, ή να του πετάξω οτιδήποτε. Καταδικάζω απερίφραστα αυτού του είδους τις ενέργειες, από όπου κι αν προέρχονται!

Αυτό που με κάνει να αναρωτιέμαι όμως, είναι πως ενώ αυτού του είδους τα έκτροπα ήταν αναμενόμενα (για τους γνωστούς λόγους περί Μνημονίου και Άννας Νταλάρα), ο Γιώργος Νταλάρας πήρε την απόφαση να κάνει αυτές τις συναυλίες στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Γιατί;

* * * * *

Παναγιώτης Μάργαρης

Παρακολούθησα όλα όσα διαδραματίστηκαν στη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα στο Ίλιον και το μόνο που έχω να πω είναι ντροπή και αίσχος!! Ο φασισμός δυστυχώς στην Ελλάδα καλά κρατεί ... Από που και ως που ένας άνθρωπος ο οποίος ουτε ευθυνεται προσωπικα για την καταντια αυτης της χωρας, ουτε καταχραστηκε χρηματα του Ελληνικου λαου, ουτε αναμιχθηκε ποτε με την πολιτικη, ουτε υπουργος η βουλευτης υπηρξε,να αποκαλειτε προδοτης,πουλημενος κτλ...Το μονο που εκανε ολα αυτα τα χρονια ηταν να τραγουδα,να κανει συναυλιες και δισκους και να γινει ενας απο τους πιο επιτυχυμενους τραγουδιστες.Δικαιωμα καθε πολιτη φυσικα, ειναι να μην του αρεσει ο Γιωργος Νταλαρας ως τραγουδιστης, η να μην του βγαζει καλή αύρα ως άνθρωπος... Ας μην πάει λοιπόν στις συναυλίες του.... Όμως δεν έχει κανένα δικαίωμα να πετά καρέκλες, γιαούρτια και να χρησιμοποιει οποιαδηποτε μορφή βίας... Για μένα όσοι συμπεριφέρονται κατ' αυτό τον τρόπο ειναι φασιστοειδή ... Μια απο τις αρχές της Δημοκρατιας κατα τη γνωμη μου ειναι το δικαιωμα του καθενος μας, να εκφράζει τις όποιες αποψεις του χωρις να κινδυνευει να δολοφονηθει η να προπηλακιστει... Δυστυχως εκτος ορισμενων πολιτικων οι οποιοι εχουν την αμεση ευθυνη για την καταντεια αυτής της χώρας, μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν και όλοι αυτοί οι δήθεν Έλληνες (Ελληναράδες θα έλεγα εγώ ....) οι οποιοι προπηλακισαν στο Ιλιον το Γιωργο Νταλαρα...

* * * * *

Γιώργος Χριστοδούλου

Η άποψη μου για τα έκτροπα στίς συναυλίες αλληλεγγύης του Γιώργου Νταλάρα είναι:

Στή χώρα μας έχουμε Δημοκρατία καί ο κάθε άνθρωπος μπορεί να εκφράσει τίς απόψεις του ελεύθερα. Πάντα όμως μέσω του λόγου. Ο Γιώργος Νταλάρας είπε κάποια λόγια με τα οποία άλλοι συμφώνησαν καί άλλοι ήταν καθαρά αντίθετοι σε αυτά. Είναι ένας καλλιτέχνης ο οποίος μιλούσε πάντα μέσα από τα τραγούδια του και κάποιες φορές σε κρίσιμες περιόδους εξέφραζε την άποψη του. Είτε η άποψη του Νταλάρα είτε οι αντιδράσεις του κόσμου δέν θα έπρεπε να έχουν σε καμία περίπτωση σχέση με τις ζώντανες εμφανίσεις του καλλίτεχνη. Ας μην ξεχνάμε οτι χάραξε έναν δρόμο ο οποίος είναι παράδειγμα πρός μίμηση για πάρα πολλούς τραγουδιστές. Είναι απαράδεκτο και λυπηρό σε έναν άνθρωπο που υπηρετεί επί 40 χρόνια σαν πραγματικός "εργάτης" το καλό τραγούδι και τιμά τη χώρα του απο άκρη σ'άκρη της γής, στην ίδια του την χώρα να τον αντιμετωπίζουν με τέτοιο προσβλητικό και απάνθρωπο τρόπο. Είμαι τρομερά εκνευρισμένος με τον τρόπο που λειτουργεί το διαδίκτυο καθώς και τα ΜΜΕ. Όμως έτσι κι αλλίως δεν μπορεί να γίνει τίποτα γι'αυτό, ο καθένας εχει την γνώμη του. Δόθηκε μεγάλη έκταση στην πρόταση του Νταλάρα περί εθνικής κυριαρχίας. Αναμενόμενο τα κανάλια, να δώσουν τροφή σε αυτούς που αντιπαθούν εδω και χρόνια τον Νταλάρα...όχι για το μνημόνιο αλλά για τους δικούς τους λόγους. Ποτέ όμως κανείς δεν μίλησε για την παρέμβαση του καλλιτέχνη στην εκπομπή του Γιώργου Καραμέρου στον "flash" 96 fm ο οποίος δήλωσε οτι λόγω της πίεσης χρόνου στην εκπομπή της κ.Τσαπανίδου ίσως και να παρερμήνευσε την ερώτηση περί εθνικής κυριαρχίας ζητώντας συγγνώμη και λέγοντας οτι "αν αυτό κατάλαβε ο κόσμος πραγματικά ήταν λάθος δικό μου". Δεν πιστεύω για κανένα λόγο οτι όσο σκληρές και αν ακούστηκαν οι απόψεις του Νταλάρα ήταν και ο λόγος που πυροδότησε κάποιους να αναφερθούν με αυτόν τον τρόπο. Χρόνια τώρα κάποιοι προσπαθούν να επωφεληθούν πηγαίνοντας εναντίον του. Μια μέριδα κόσμου έχει επηρεαστεί απο αυτό, που και αμίλητος να έμενε ο Νταλάρας θα έβρισκαν λόγους για να τον κατηγορήσουν. Έτσι κι αλλιώς μιλάμε για μια ομάδα ανθρώπων που σημείωσαν τα έκτροπα, ενώ ο περισσότερος κόσμος πήγε απλά για να ακούσει τον καλλιτέχνη που έχει μεγαλώσει με τα τραγούδια του. Δεν είναι τυχαίο οτι σχεδόν ποτέ σε καμία εμφάνιση του Νταλάρα δεν σημειώθηκαν τέτοιου είδους επεισόδια. Ναι μεν ελεύθερες οι πόρτες για τον κόσμο, απόλυτη ελευθερία του λόγου αλλα για κανένα λόγο τέτοιες συμπεριφορές οι οποίες δηλητηριάζουν την τέχνη -μουσική και τους άξιους εκπροσώπους της.Ο Γιώργος Νταλάρας γι'αύτους που τον ξέρουν καλά δεν μάσησε ποτέ, γι'αυτό και συνεχίζει τις συναυλίες του. Όχι λόγω πρόκλησης αλλα λόγω νοοτροπίας. Όσο γι'αυτούς που έμειναν σε δυό- τρία γεγονότα που τους ενοχλούν πολύ, θα ήταν προτιμότερη η αποχή από τις συναυλίες του. Τα γιαούρτια, οι καφέδες και οι καρέκλες δεν είναι λύση για έναν άνθρωπο που υπηρετεί επάξια την τέχνη του.Σεβαστή ή μή , είπε τη γνώμη του. Όλοι λέμε την γνώμη μας, κάποιοι δημόσια και κάποιοι όχι.Δεν ευθύνονται όμως οι απλοί πολίτες για την κατάσταση στην οποία έχει φτάσει η χώρα μας..Και ο Γιώργος Νταλάρας ως καλλιτέχνης και απλός πολίτης κάνει αυτό που ξέρει καλα...τραγουδάει για τους συμπολίτες του....

ΥΓ. Σας παραθέτω και το link απο την συνομιλία του με τον κ.Καραμέρο στον flash 96 fm.

* * * * *

Πιστεύω οτι κάθε μορφή βίας δεν πρέπει να είναι ανεκτή.Ας μην ρίχνουμε το επίπεδο και ας υποστηρίξουμε επιτέλους ο ένας τον άλλον.

Φιλικά

Κατερίνα Τσιρίδου

* * * * *

Δημήτρης Μυστακίδης

«Μπορεί να μην συμφωνώ με ό,τι υποστηρίζεις. Μα θα υπερασπίσω μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να διατυπώνεις ελεύθερα τις απόψεις σου.» Δυστυχώς η σήψη της κοινωνίας είναι πλέον μη αναστρέψιμη. Απ την μια οργανωμένοι "μπαχαλάκηδες" και επαναστάτες της "πορδής" χωρίς πλέον τα λεφτά του "μπαμπά" και απ την άλλη φοβισμένοι και κουρασμένοι άνθρωποι ανίκανοι να αντιδράσουν στον κανιβαλισμό που εκδηλώνεται παντού γύρω τους. Από πότε το να γιαουρτώνεις και να πετάς καρέκλες σε έναν άνθρωπο που στέκεται μπροστά σου, τραγουδώντας, είναι πράξη αντίστασης; Όσο και να διαφωνείς μαζί του. Ξεχνάμε τόσο εύκολα σ' αυτή την χώρα;

Θα μπορούσα να γράψω πολλά απ’ την εμπειρία που είχα λόγω της συνεργασίας μου με τον Γ. Νταλάρα. Όλοι όσοι βρισκόμαστε στον χώρο της μουσικής έχουμε ακούσει μύρια όσα. Και καλά και κακά. Κυρίως κακά. Δεν έχει κανένα νόημα να πάρω θέση υπέρ η κατά. Έχει νόημα όμως να πω για τον απίστευτης βλακείας πόλεμο που βίωσα λόγω της συνεργασίας μου αυτής. Ένα πόλεμο χωρίς επιχειρήματα, με μόνο όπλο αυτά που όλοι είχαν ακούσει από κάποιους άλλους και αυτοί από κάποιους άλλους κτλ... Στο χωριό μου αυτά τα λέμε κατινιές.

Βλέποντας το βίντεο από το Ίλιον ένιωσα μεγάλη ντροπή.

Ντροπή γιατί εκτός από την οικονομική καταστροφή βιώνουμε πια και την ηθική.

Καλή συνέχεια Γιώργο στις συναυλίες που έχεις προγραμματίσει.

* * * * *

Κυριάκος Γκουβέντας

Υπάρχουν στιγμές που η αγανάκτηση και η διαμαρτυρία παίρνουν άλλη τροπή από αυτή που θα έπρεπε και το πλήθος γίνεται μια μάζα που κινείται, με τα πιο αγρία ένστικτα που μπορεί να εκδηλώσει... μόνο που το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο συμβαίνει από ανθρώπους που οι ίδιοι πριν από χρόνια επευφημούσαν αυτόν που τώρα κατηγορούν...

το μήνυμα της διαμαρτυρίας είναι δυνατό και σαρώνει όποιον σταθεί μπροστά σε αυτή τη λαίλαπα από εξαγριωμένους δήθεν ακροατές, που τώρα έχουν δήθεν δημοκρατικά το δικαίωμα να σαρώσουν με οποιοδήποτε τρόπο τα αλλοτινά τους είδωλα, και να καταφερθούν με το χειρότερο τρόπο εναντίον των υψηλά …ιστάμενων

Όμως με αυτόν τον άσχημο τρόπο που αυτό εκφέρεται από την μάζα, οδηγεί σε λάθος διαδρομή, και το αποτέλεσμα αλληθωρίζει δραματικά. Σχεδόν γίνεται το αντίθετο...

Είναι κατάφωρα άδικη η επίθεση εναντίον του Γιώργου Νταλάρα και των συνεργατών του από τους υποτιθέμενους αγανακτισμένους της Πετρούπολης, όταν στοχεύει με τόση ασχήμια στον πολιτισμό και την λαϊκή του έκφραση που είναι το τραγούδι…

το τραγούδι ενώνει δε χωρίζει τον κόσμο... Και ο Γιώργος το υπηρέτησε με ολόκληρο το είναι του...

Αυτό το έχουμε βιώσει όλοι εμείς οι μουσικοί, εδώ και σαράντα χρόνια... Είναι πάρα πολύς ο χρόνος για να αλλάξει αυτή η ρότα...

* * * * *

Τάκης Μπουρμάς

Είμαι κάθετα αντίθετος σε κάθε μορφή βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται, δεν πιστεύω ότι λύνει κανένα πρόβλημα, ειδικά σήμερα, το αντίθετο θα έλεγα. Η εικόνα που είδα χθες στην συναυλία του Νταλάρα ήταν λίαν επιεικώς σοκαριστική, απαράδεκτη, και πολύ ανησυχητική για την πορεία μας σαν λαός. Φίλοι!!!! Άλλος είναι ο εχθρός και βλέποντας αυτές της αντιδράσεις μας τρίβει τα χέρια του, πολύ φοβάμαι ότι αυτός ο δρόμος θα μας βγάλει με μαθηματική ακρίβεια στον αλληλοσπαραγμό, θα μας φτάσει σε τόσο χαμηλά και ζωώδη επίπεδα που θα σκοτωνόμαστε μεταξύ μας γιατί του ενός η μακαρονάδα θα έχει κιμά και του άλλου σάλτσα, ενώ οι πραγματικοί ένοχοι θα ζουν υπερπολυτελή ζωή πολύ μακριά απ’ το πεδίο της μάχης που οι ίδιοι θα έχουν στήσει. Αυτά που λέω ούτε υπερβολές είναι ούτε φαντασιώσεις, έχουν ξανά γίνει στο παρελθόν, δεν έχει κάποιος παρά να ρίξει μια ματιά στην Ιστορία. Ο λαός που δεν μαθαίνει απ’ τα ιστορικά λάθη του είναι υποχρεωμένος να τα ξανά κάνει με ότι συνεπάγεται αυτό. Έχω συνεργαστεί με τον Νταλάρα από το 1983 μέχρι το 1996, όσο κι αν προσπαθώ να βρω μια απρεπή συμπεριφορά εκ μέρους του δεν βρίσκω. Ποτέ δεν έριξε κανέναν απ’ τους συνεργάτες του, ποτέ δεν αθέτησε το λόγο του, ποτέ δεν τον άκουσα να λέει ψέματα σε κανέναν απ’ τους συνεργάτες του. Προσωπικά έχω βοηθηθεί οικονομικά και ηθικά πολλές φορές στα 13 χρόνια συνεργασίας χωρίς την παραμικρή απαίτηση εκ μέρους του, αυτά που γράφω είναι η προσωπική μου μαρτυρία και όχι υποθέσεις και λόγια που μου είπαν ή άκουσα από 'δω κι από 'κει. Θεωρώ βάσει αυτού ότι πριν φτάσουμε να διαπομπεύουμε τον Νταλάρα έχουν χιλιάδες άλλοι σειρά των οποίων οι πράξεις έχουν απευθείας αντίκτυπο στην καθημερινότητά μας. Κλείνοντας επαναλαμβάνω. Φίλοι!!!!! Άλλος είναι ο εχθρός, και αλλού η μάχη. Μη χάνουμε το στόχο. Μη κάνουμε τα ίδια λάθη του παρελθόντος.

* * * * *

Νίκος Μωραΐτης

Διαφωνώ κάθετα με τις πολιτικές απόψεις του Γιώργου Νταλάρα αλλά θέλω μία κοινωνία στην οποία θα έχει κάθε δικαίωμα να τις διατυπώνει ελεύθερα. Η ανθρωποφαγία είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τις απόψεις ενός καλλιτέχνη που δεν ασκεί κυβερνητική εξουσία.

Όσοι είμαστε κάποια χρόνια μέσα στο τραγούδι, τους ανθρώπους του τους ξέρουμε πια. Θα πρέπει να σας πω ότι και σε αυτό τον χώρο υπάρχουν καιροσκόποι, συμφεροντολόγοι, αδίστακτοι, οι οποίοι όμως έχουν το χάρισμα να κρύβονται πίσω από μία προσεγμένη δημόσια εικόνα. Δυστυχώς για εκείνον, ο Νταλάρας δεν ξέρει από τέτοια διπλωματία και πολιτική. Λέει αυτό που πιστεύει, χωρίς να αναλογίζεται τις συνέπειες που θα έχει στη δημοτικότητά του. Σε μία σόου μπιζ του «πολιτικώς ορθού», προσωπικά αυτή τη στάση του την εκτιμώ.

* * * * *

ΜΑΡΤΗΣ ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ

Λίνα Δημοπούλου

Σαράντα χρόνια και βάλε τραγούδια, μεγάλες μουσικές, σπουδαία λόγια, επιμονή και αφοσίωση στο πιο ακριβό και πολύτιμο υλικό των δημιουργών, που τον εμπιστεύτηκαν.…

Συναυλίες, πολιτικός λόγος, πλάτη γυρισμένη στην ελαφρότητα και το λάιφ στάιλ, εργατικότητα, σοβαρότητα, δημιουργικό πείσμα και πρόβες, πρόβες, πρόβες…

Στα χέρια η πένα για την κιθάρα και το μπουζούκι, όχι Mont Blanc για ανόσιες υπογραφές…

Αυτά ξέρω για τον Νταλάρα.

Μου φτάνουν για να τον αγαπάω και να τον σέβομαι, ακόμα κι όταν δε συμφωνώ μαζί του.

Πιστεύω πως με τους ανθρώπους διαφωνούμε, τσακωνόμαστε, γκρινιάζουμε, μουτρώνουμε, βριζόμαστε, χωρίζουμε, μισιόμαστε μα ουδέποτε, ούτε αντανακλαστικά, δεν μας περνά η σκέψη να βιαιοπραγήσουμε εναντίον τους.

Αν είμαστε στα καλά μας, δηλαδή…

Φυσικά δεν είναι δυνατό, να νιώθουν όλοι έτσι, απλώς αυτό επιτάσσει ο πολιτισμός του ζην σε μια κοινωνία ανθρώπων, ενίοτε και ζώων.

Το σίγουρο πάντως είναι πως το Νταλάρα τον γνωρίζουμε όλοι, καθώς και ο ίδιος συχνά μοιράζεται τις απόψεις και τους συλλογισμούς του, τα λέει, κρίνεται, συγκρούεται, απολογείται. Με ονοματεπώνυμο…

Μέντιουμ δεν είμαι.

Δεύτερες σκέψεις δεν έχω την ικανότητα να διαβάζω.

Γι’ αυτό, θα ήθελα πολύ εκείνος ο άνθρωπος, που φέρθηκε με τέτοια αγριότητα στο Ίλιον, να σταθεί μπροστά μας με το πρόσωπο και το όνομά του, να επιχειρηματολογήσει και να μας πει ποιο δίκιο, που του καταπάτησε ο Νταλάρας ή ποιο κακό που του έκανε, τον ώθησε σ’ αυτή την πράξη, να μας πει ποια εξουσία άσκησε ή καταχράστηκε ο Νταλάρας, που στον ίδιο δημιούργησε πρόβλημα.

Δεν τον ξέρω, να γνωριστούμε, με ονοματεπώνυμο κι εμείς.

Δεν ξέρω ποιος μπορεί να είναι αυτός που επιτίθεται σ’ έναν καλλιτέχνη, την ώρα που εκείνος τραγουδάει στη σκηνή, εκτεθειμένος απέναντι στο πλήθος.

Δεν ξέρω αν τις ίδιες δημοκρατικές διαδικασίες ακολουθεί όταν δεν συμφωνεί με τη γυναίκα ή το παιδί του ή μ’ έναν συνεπιβάτη στο λεωφορείο ή αν είναι ο ίδιος που σου σπάει τα μούτρα για μια θέση πάρκινγκ.

Δεν ξέρω αν ζούσε την ψευδαίσθηση πως χτυπώντας τον Νταλάρα κατατρόπωσε το άτιμο το σύστημα, που ίσως τον άφησε χωρίς δουλειά ή του τσάκισε τη ζωή.

Το χειρότερο είναι πως δεν ξέρω καν, αν το σύστημα τελικά είναι αυτός ο ίδιος…

Το σύστημα του γιούχα, της φάπας, του γιούρια, των χούλιγκαν, της ευκαιριακής- πελατειακής- ανήθικης ψήφου, της αρπαχτής, της ημιμάθειας, του φθόνου, της ρηχότητας, του πισώπλατου μαχαιρώματος, της ψευτομαγκιάς, του βολέματος, της αμνησίας, διότι αυτό το σύστημα γνωρίζω πως επιβιώνει βανδαλίζοντας τον πολιτισμό και υποθάλπει την άσκεφτη ασχήμια και τον κανιβαλισμό…

Δεν ξέρω ποιος είναι, δεν είπε κι αυτό με φοβίζει, απ’ τη στιγμή που εκφραζόμαστε είμαστε όλοι εκτεθειμένοι στο μπουγέλο – στην καλύτερη περίπτωση- ενός αγνώστου…

Ελπίζω στις επερχόμενες εκλογές, αυτός ο φίλος, να βγάλει το κράνος, να μας συστηθεί και να μας ενημερώσει, μέσω της -ρηξικέλευθης ελπίζω κι εκεί – δράσης του, για τις αξίες που υπερασπίζεται και θέλησε να μας επικοινωνήσει μ’ αυτό τον ανορθόδοξο τρόπο.

Σε σκιές δε μιλάμε…

* * * * *

Χάρης Μαυρουδής, ηθοποιός

Αφού δηλώσω τον θαυμασμό μου για τη στάση του Γιώργου Νταλάρα , να ολοκληρώσει πεισματικά τη συναυλία του, ώστε να μη δώσει την ικανοποίηση στις ορδές των βαρβάρων που προσπάθησαν να τον αναγκάσουν σε φυγή από τη σκηνή, θα ήθελα να αναφέρω τις σκέψεις μου για αυτά που συνέβησαν…

Για εμένα δεν έχει σημασία ποιος είναι ο Νταλάρας, τι είπε ο Νταλάρας, τι διευκρίνισε μετά τη συνέντευξη στον ΣΚΑΙ ο Νταλάρας! Θα μπορούσε στη θέση του να ήταν ο οποιοσδήποτε καλλιτέχνης, δημιουργός, διανοούμενος του οποίου οι απόψεις είναι αντίθετες με την μειοψηφία ή την πλειοψηφία του κόσμου - το ίδιο μου κάνει…

Ο Νταλάρας ως δημόσιο πρόσωπο ρωτήθηκε από τη δημοσιογράφο και απάντησε όπως αυτός έχει το δικαίωμα να απαντήσει!

Ο Νταλάρας δεν ήταν και ούτε είναι μέρος του προβλήματος που μας οδήγησε στο μνημόνιο! Δεν εξέλεξε αυτός τις κυβερνήσεις και τις αντιπολιτεύσεις που μας οδήγησαν στο μνημόνιο και στην όποια απώλεια της «Εθνικής μας κυριαρχίας».

Είναι διαφορετικό να ακούς τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης με κυνισμό να παραδέχεται πως «όλοι μαζί τα φάγαμε» λες και έχουμε ίσες ευθύνες, και κυβερνήσαμε μαζί τον τόπο τις περασμένες δεκαετίες…

Το θέμα λοιπόν για εμένα δεν είναι ο Νταλάρας! Για εμένα το θέμα είναι η Ελληνική κοινωνία που διαμορφώνεται σήμερα… Είναι μια κοινωνία που χωρίς να κάνει ουσιαστική αυτοκριτική για τις αποφάσεις που πήρε όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια που μας οδήγησαν εδώ σήμερα, αρκείται μόνο στο να διψάει για αίμα και κρέμασμα στο Σύνταγμα! Αδιαφορώντας στον ουσιαστικό επιμερισμό της ευθύνης, ισοπεδώνει τους πάντες και τα πάντα, βαφτίζει τους 300 με ένα όνομα, καίει την Γερμανική σημαία και «σηκώνει ψηλά την Ελληνική»

Είναι η ίδια κοινωνία που τα προηγούμενα χρόνια ψήφιζε τον Τσοχατζόπουλο, εκθείαζε στο γήπεδο τον Ψωμιάδη και τον Κόκκαλη, λάτρευε τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και δήλωνε στις δημοσκοπήσεις τον Καραμανλή ως τον καταλληλότερο…

Αυτοί που πήγαν στη συναυλία ήταν λίγοι! Στο διαδίκτυο όμως αυτοί που τους επικροτούσαν για το νταηλίκι τους, είναι πολλοί!!!

Δεν μπορώ να παλέψω για να τους κάνω μορφωμένους αντί για μορφώματα…

Η βλακεία είναι ανίκητη…

Για το μόνο που μου απομένει να παλεύω και έχει νόημα και ουσία, είναι να μην παραμείνουμε απλοί θεατές. Θιασώτες σε ένα έγκλημα που έχει παρελθόν παρόν και μέλλον. Δεν επιθυμώ να ταυτίζομαι με την Γερμανική κοινωνία του 40 που παρακολουθούσε αμίλητη το πογκρόμ ενάντια στους Εβραίους …

Σήμερα ήταν ο Νταλάρας αύριο θα είσαι εσύ…

* * * * *

(συνεχίζεται σε επόμενο post)

http://www.e-orfeas....F%81%CE%B1.html

Έγραψαν οι: Κωνσταντίνος Βελλιάδης, Γιώργος Χριστοδούλου, Παναγιώτης Μάργαρης, Βασίλης Φλώρος, Γιάννης Κ. Ιωάννου, Μίλτος Λύτρας, Δημήτρης Μυστακίδης, Κυριάκος Γκουβέντας, Κατερίνα Τσιρίδου, Τάκης Μπουρμάς, Νίκος Μωραΐτης, Λίνα Δημοπούλου, Χάρης Μαυρουδής, Ισαάκ Σούσης, Κώστας Καλδάρας, Ανδρέας Λάμπρου, Σταύρος Αβράμογλου, Νικόλας Κουμπιός, Πάνος Φαλάρας, Γιώργος Τσαφας, Βαγγέλης Τρίγκας, Μπάμπης Τσέρτος, Νικήτας Βοστάνης, Νάντια Καραγιάννη, Γιούλη Τσίρου, Μιχάλης Κουμπιός, Άγγελος Σέμπος

Χρύσα, επέτρεψέ μου να αντιγράψω κι εδώ για να είναι μαζεμένες οι απόψεις και στο φόρουμ. Απ' ό,τι κατάλβα όμως ανανεώνεται συνεχώς το link, έτσι?

Επίσης, θα ήθελα να συγκεντρώσω ό,τι έχουμε μεταφέρει από το facebook, αλλά δεν έχω χρόνο τώρα.

(συνέχεια απο προηγούμενο post)

Ισαάκ Σούσης, στιχουργός

Το πλαστό πασαπόρτι της προοδευτικότητας.

Yπάρχουν πλήθος τρόποι να αντισταθεί κανείς αποτελεσματικά στο φασιστικό καθεστώς που ενέσκηψε με δημοκρατικές διαδικασίες . Πόσοι άραγε από αυτούς που γιαούρτωσαν τον Νταλάρα δεν έχουν πληρώσει τα χαράτσια τους, πόσοι δεν έχουν ψηφήσει ΠΑΣΟΚ, πόσοι δεν συμμετείχαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην παρασιτικότητα του συστήματος;

Επειδή και στο Σύνταγμα κατέβηκα και αγανάκτησα με ένα σωρό δεξιούς και πασόκους που τους ήξερα ( μέχρι πολιό μου συμμαθητή προσωπική φρουρά του Τσοχατζόπουλου είδα αγανακτισμένο , που ήρθε να μου σφίξει συντροφικά το χέρι ) και επειδή έχω παρακολουθήσει όλο το έργο σε εργασιακούς χώρους, οργανώσεις, κλπ.

Επειδή δεν είναι η πρώτη αλλά βέβαια είναι η πιο κρίσιμη φορά που βλέπω τη μετάλλαξη ρουφιάνων σε αγωνιστές, φανατικών και μισαλλόδοξων σε ρήτορες και απολογητές της δημοκρατίας , απαίδευτων και αεριτζήδων σε μπροστάρηδες , δεν θα ζητήσω από κανέναν την άδεια για να συνεχίσω να αμφιβάλλω, το μόνο εξάλλου που υπάρχει μόνιμο στη ζωή μου. Θεωρώ τις δηλώσεις του Νταλάρα για μνημόνιο και εθνική κυριαρχία άστοχες και ενδεικτικές του πόσο ο καλύτερος ερμηνευτής πολιτικοκοινωνικών τραγουδιών των ελλήνων συνθετών έχει απομακρυνθεί από την πραγματικότητα των ταξικών συσχετισμών και του κόστους «άποψης» στις μέρες μας γιατί φυσικά δεν φτάνει να δηλώνεις ότι εσύ θα επιθυμούσες όλοι να ζούνε καλύτερα , σαν πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης θα πρέπει και να γνωρίζεις γιατί αυτό είναι αδύνατον να συμβεί με το υπάρχον σύστημα , θα πρέπει να αμφισβητείς την ίδια τη λογική του εμπορίου και των συναλλαγών του., Θεωρώ επίσης την πρωτοβουλία του για δωρεάν συναυλίες του σε γειτονιές που υποφέρουν άκαιρη , είναι κάτι που έπρεπε να το αποφασίσει και να το έχει κάνει ή αρκετά πριν , ή αρκετά μετά αφότου η σύζυγος του υπερψήφισε και το μνημόνιο, τουλάχιστον για να τηρηθούν κάποια προσχήματα, απέναντι στον κόσμο που δεν συνέφαγε αλλά καλείται να πληρώσει με την ίδια του τη ζωή πλέον. Γνωρίζω επίσης όμως ότι ο Νταλάρας είναι και ο μόνος από το σινάφι των τραγουδιστών που από ταπεραμέντο και διάθεση κόντρας με ένα υποκριτικό περιβάλλον που τον αμφισβητεί εδώ και χρόνια, θα εξέθετε τόσο άτσαλα τον εαυτό του. Λεφτά έχουν και άλλοι και περισσότερα , διαπλεγμένοι είναι οι περισσότεροι, αλλά αυτό που συγκεντρώνει τα πυρρά στον Νταλάρα δεν είναι στην πραγματικότητα κυρίως αυτά.

Αυτός ο όψιμα συνειδητοποιημένος - λέμε τώρα- κόσμος έχει ένα κουσούρι που αντιτίθεται με ένα άλλο κουσούρι του Νταλάρα. Είναι ένας κόσμος μεγαλόθυμος στην πραγματικότητα, μπορεί να σου συγχωρέσει να ήσουν ένα ψιλολαμόγιο σε όλη σου τη ζωή, να μην έχεις καμιά αρετή και καμιά προσωπικότητα να επιδείξεις, να είσαι όπου φυσάει ο άνεμος εξόφθαλμα και κατά συρροήν, να ήσουν ακόμα στενός συνεργάτης ενός καθεστώτος που τώρα αμφισβητείται, - ναι είναι οι μέρες που ακόμα και αυτοί που έσπρωξαν τα κεφαλαία τους στο εξωτερικό έχουν την "παλικαριά" να καταγγέλλουν το αντεθνικό περιεχόμενο να σπρώχνεις έξω τις καταθέσεις σου, είναι οι μέρες που ένας κοινός τυχάρπαστος μπορεί να δηλώσει υπερεπαναστατης, είναι οι μέρες που περιμένουν αρκετοί για να εκμεταλλευθούν συγκυρίες και άλλοι τόσοι για να αλλάξουν ταυτότητες φρονημάτων ,- αυτό που δεν σου συγχωρεί όμως αυτός ο κόσμος είναι να μην συντάσσεσαι , όταν η περίσταση και το timing το απαιτεί/

¨Ολα αυτά είναι φυσιολογικά, όσο ζω, για τον Έλληνα και δεν διεγείρουν την μήνιν του αρκεί να μην θίξεις το δημοκρατικό του αισθητήριο στο κατάλληλο timing να βρεθείς απέναντι απο το ρεύμα,, το ρεύμα που δημιουργείται από την οργή που σωρεύει όλη του τη ζωή ο Έλληνας για τον εαυτό του για να την ξεθυμάνει στους ομοίους του. Μεταξύ Παγκαλικής σαπουνοπερέτας και λούμπεν χεβιμεταλο-μελοδράματος ,οι όσοι πραγματικοί αγωνιστές υπάρχουν αναλώνονται στην εξεύρεση τρόπων για μια ουσιαστική ανασκευή της ζωής και του περιεχομένου της αλλά φυσικά και απαιτούνται διαδικασίες κάθαρσης για αυτό, και κάθαρση για το άγος της μεταπολίτευσης μπορεί να συντελέστεί στην Ελλάδα μόνο με συνεχείς διώξεις και εκκαθαρίσεις. Η υπόθεση Siemens έκλεισε αναίμακτα , όλα τα σκάνδαλα έκλεισαν , οι υπαίτιοι και οι ενεχόμενοι είναι ακόμα μέσα στη Βουλή και ψηφίζουν ή έξω από την Βουλή και ιδιωτεύουν με βάση τα κεκτημένα τους και μπροστά σε αυτούς η περίπτωση του Νταλάρα είναι η περίπτωση ενός "λιποτάκτη" της εργατικής τάξης που συνέφαγε μαζί με την εξουσία, δηλαδή η περίπτωση του πλειοψηφικού εκλογικού ποσοστού αυτού του λαού , του οποίου ο Νταλάρας υπάρχει ως εξέχον τέκνο.

Αυτό είναι που ξυπνάει τόσο μένος; Γιατί με γιαούρτι δεν στόλισε ο "λαός" την Βουγιουκλάκη πχ. την Βουγιου, της μοναρχίας, της χούντας, και όλων των κυβερνήσεων αλλά και της αποβλακωτικής επίδρασης στις μάζες, αντίθετα προοδευτικοί καλλιτέχνες έγραψαν και ωδές στη διακαθεστωτική χαριτωμενιά της, με γιαούρτι δεν στολίζει σκύλους - εκατομμυριούχους που συντηρούν κυκλώματα μπράβων πάσης χρήσεως, γιαούρτι δεν στολίζει χιλιάδες παράνομους επιχειρηματίες που λυμαίνονται παράνομα χώρους και έχουν κατάστρέψει ολόκληρες γειτονιές., Αλλά όλοι αυτοί δεν δήλωσαν ή δεν άφησαν ποτέ να εννοηθεί ότι είναι αριστεροί και αυτή είναι η διαφορά με τον Νταλάρα . Ομολογουμένως τεράστια διαφορά στο συμβολικό επίπεδο, το μόνο επίπεδο που διαφέρουν μεταξύ τους οι περισσότεροι Έλληνες.μαζί με το επίπεδο της τσέπης.

Και μετά τον Νταλάρα τι ;

Μήπως οι νέοι καλλιτέχνες που τραγουδάν στις τωρινές συγκεντρώσεις , που έχουν υποτίθεται πολιτική συνειδητότητα και δεν έχουν ακόμα διαφθαρεί και δεν είναι απρόσιτοι , Mα σοβαρά ; Τώρα ακριβώς στη φάση της καριέρας τους -αν κάνουν- που λαϊκίζουν με το να το παίζουν ευπροσήγοροι και άλλα σχετικά ;. Τώρα που η αγορά tου θεάματος θέλει να εξυγιανθεί με αλλαγή προσώπων αλλά όχι και προσωπείων. Η αλήθεια είναι ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι νέοι αυτοί καλλιτέχνες, δεν έχουν κανένα καλλιτεχνικό έργο να επιδείξουν περά από την γενικά αποδεκτή και ευχάριστη στα αυτιά αντικαθεστωτική τους διάθεση, φλυαρία και γενικολογία - αν και υπάρχουν και αρκετοί που καταβαίνουν στις συγκεντρώσεις με γόβα για να τραγουδήσουν καντάδες αλλά και αυτοί αφού έχουν τη σωφροσύνη να συντάσσονται στο κίνημα καλώς τους , το ρεπερτόριο εξάλλου έχει ελάχιστη σημασία μπορείς να κατέβεις στο Σύνταγμα και να τραγουδήσεις "Το καλοκαίρι, χέρι με χέρι, μαζί πηγαίναμε στην αμμουδιά" , η σημασία έγκειται στο να δηλώσεις παρουσία, να μαζικοποιηθείς (εξάλλου και ο Νταλάρας στις καλές εποχές δίδαξε την αλήθεια των μαζικοποιήσεων και των κατάμεστων συναυλιών διαμαρτυρίας , που γέμισαν τα έδρανα της Βουλής και τα κόπρανα της κοινωνίας αυτούς που επι σαράντα χρόνια γνωρίσαμε ).Σημασία έχει να γλείψεις το κοινό γούστο, να γονατίσεις στην κοινή την κοινή αντίληψη, να πάρεις τα πασαπόρτι της προοδευτικότητας, το διαχρονικά πλαστό πασαπόρτι της προοδευτικότητας.

Κατά βάθος δεν είναι να ανησυχεί κανείς πολύ με αυτά , μια και όλα αυτά είναι το θέαμα που υποκαθιστά σε συμβολικό επίπεδο την εξέγερση που δεν γίνεται, την αλλαγή που δεν υφίσταται, γιατί μόνο τα πρόσωπα αλλάζουν έτσι , τα προσωπεία δεν κινδυνεύουν σοβαρά.

Είναι ένα μήνυμα και αυτό από όλες τις αλλαγές που συνέβησαν και στο παρελθόν . Αν υπάρχει η προοπτική ενός άλλου ήθους και υπάρχει αναζητήστε την σε όσους δεν ωρύονται αυτές τι μέρες, αλλά οργανώνονται γύρω από εναλλακτικές προτάσεις που μπορούν να ανοίξουν όχι μόνο μεγαλύτερες ρωγμές στο υπάρχον καταρρέον σύστημα , αλλά και διεξόδους αερισμού σε παγιωμένες συμφορητικές συμπεριφορές και αντιλήψεις. Εξάλλου τα αυγά ποτέ δεν τίμησαν με την παρουσία τους τα κακαρίσματα παρά μόνο σαν αντικείμενα βολής, ποτέ σαν τροφή είτε για το σώμα, είτε για το νου.

* * * * *

Κώστας Καλδάρας, συνθέτης

ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΝΤΑΛΑΡΑ

Ηλίθιο λαμόγιο που κρύβεσαι πίσω απ’ την εκάστοτε εξουσία. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, την εξουσία του όχλου, των κομματικών πλειοψηφιών και της υποκουλτούρας.

Σε σένα θέλω να απευθυνθώ, έχοντας μπροστά μου την εικόνα σου να πετάς καρέκλες, γιαούρτια, νερά κι ότι άλλο μπορούσε να εξοπλίσει την ψευτομαγκιά σου. Στόχος σου δεν ήταν κάποιος μπάτσος με ρόπαλο, ή ένας υπουργός που σε ξεπούλησε, ήταν ένας καλλιτέχνης χωρίς εξουσία και μπράβους. Μόνη του δύναμη, μια κιθάρα κι η φωνή του. Γι αυτό μπορούσες να παραστήσεις τον αλητόμαγκα και να παραμυθιαστείς ότι έτσι ξεπληρώνεις το χρέος σου για «αντίσταση» στο κεφάλαιο.

Ένας τραγουδιστής, που στεκόταν πεισματικά στη θέση του όμως σε αποδυνάμωνε, μέχρι που σε απογύμνωσε και σε ξεφτίλισε. Ο Γιώργος Νταλάρας, σε πολλούς αρέσει και σ’ άλλους όχι. Είναι όμως 45 χρόνια στο ελληνικό έντεχνο και λαϊκό τραγούδι, δουλεύοντας ασταμάτητα. Κι αυτό ακόμα, μερικούς ίσως τους έχει κουράσει. Σίγουρα έβγαλε λεφτά. Πολλά λεφτά. Αλλά τα δούλεψε κι αυτό το ξέρουν τόσες γενιές που τον έβλεπαν στις συναυλίες, ή αγόραζαν τους δίσκους του. Δεν τα έκλεψε από κανέναν, ούτε καταχράστηκε χρήματα του έλληνα φορολογούμενου. Χωρίς επίσης, ούτε μια στιγμή να υποχωρήσει στο δέλεαρ του σκυλάδικου, είτε αυτό είναι τραγούδι, είτε μαγαζί. Τα τραγούδια που έχει ερμηνεύσει, τα υπογράφουν οι μεγαλύτεροι έλληνες δημιουργοί. Άνθρωποι της τέχνης, που μπορούν και κρατούν τον πολιτισμό μας αλώβητο απ’ την οσφυοκαμπτική σου ηλιθιότητα. Γι αυτό όταν πέταγες καρέκλες στο πρόσωπο του Νταλάρα, σημάδευες μαζί και τον Θεοδωράκη, τον Ελύτη, τον Σεφέρη, αλλά και τον Τσιτσάνη, τον Βαμβακάρη, τον Καλδάρα, τον Λοϊζο τον Ξαρχάκο και όλους τους υπόλοιπους ποιητές, στιχουργούς, μουσικούς, αλλά και αγωνιστές, που παλέψαν για να έχεις πολιτιστική ταυτότητα. Όταν ένας τραγουδιστής είναι επάνω στην σκηνή, είναι εκτεθειμένος στην κρίση του κοινού και κάθε χειροκρότημα, ή απαξίωση, το μοιράζεται με τους δημιουργούς του τραγουδιού κι αυτό είναι το όμορφο και το άμεσο της λαϊκής τέχνης. Όταν όμως η κριτική γίνεται βία, αυτό είναι βαρβαρότητα.

Πήγαινε τώρα ετερόφωτο υποκείμενο, σε κανένα σκυλάδικο, να πεις στην παρέα σου ότι κούνησες ένα 10ευρω στον Νταλάρα και σ’ όλους αυτούς (συμπεριλαμβανομένου κι εμένα) που του γράψαν τραγούδια. Γιατί για παραπάνω δεν σε βλέπω. Μάλλον στην πραγματική απειλή, θα γίνεσαι συνεργός με κατουρημένο βρακάκι και στις εκλογές πάλι θα τρέξεις να ψηφίσεις αυτούς που σε κατάντησαν έτσι, γιατί αυτοί σου δίνουν αξία.

Για ένα πράγμα μόνο λυπάμαι. Αν και πριν από καιρό είχα προτείνει σε μια μάζωξη πολλών και σημαντικών δημιουργών, να πάρουμε μαζικά μέρος σε ανάλογες εκδηλώσεις, κανένας δεν τόλμησε να το κάνει πράξη. Ο Νταλάρας όμως το ‘κανε και λυπάμαι που δεν ήμουν δίπλα του, αλλά να είστε σίγουροι πως ήμουν εκεί όπως και πολλοί άλλοι.

Όμορφη και παράξενη πατρίδα

Ωσάν αυτή που μού ‘λαχε δεν είδα

Κάνει να πάρει πέτρα την επαρατά

κάνει να τη σκαλίσει βγάνει θάματα

μπαίνει σ' ένα βαρκάκι πιάνει ωκεανούς

ξεσηκωμούς γυρεύει θέλει τύραννους

Οδ. Ελύτης

* * * * *

Ανδρέας Λάμπρου, συνθέτης

Μετά από τόσα χρόνια καριέρας του ανθρώπου που μας έχει κάνει υπερήφανους, άπειρες φορές στο εξωτερικό διαδίδοντας τα τραγούδια και τον πολιτισμό μας παντού, του ανθρώπου που μας έχει κάνει πιο πλούσιους πολιτισμικά με την ιστορία του και τα τραγούδια του χαρίζοντάς μας προίκα για το μέλλον, του ανθρώπου που έχει κάνει τόσες καλές σε τόσους πολλούς, κάτι που γνωρίζουμε όλοι... Ρωτάω... Γιατί ο άνθρωπος αυτός πρέπει σήμερα μετά από όλα αυτά να το ζήσει αυτό ... Λυπάμαι, αλλά ντρέπομαι για άλλη μια φορά που είμαι Έλληνας.

* * * * *

Σταύρος Αβράμογλου

Με αφορρμή των γεγονότων που ακολούθησαν στη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα στη Νίκαια και αφού μου ζητήθηκε να εκφράσω τη γνώμη μου, έχω να πω τα εξής :

Με το Γιώργο μας συνδέει μια φιλία από τα νεανικά μας χρόνια. Εχουμε συνεργαστεί στο πάλκο αρκετές φορές εκείνα τα χρόνια. Αυτό με κάνει να πιστεύω πως τον γνωρίζω αρκετά καλά.

Μολονότι έχω πολλά προσωπικά να πω, για συμπεριφορές του, το θεωρώ άκομψο και αντιδεοντολογικό να το κάνω στην παρούσα στιγμή. Το να τον λοιδωρήσω σε τέτοιες στιγμές θεωρώ πως δεν με τιμάει καθόλου, ισως το κάνω σε κάποια άλλη στιγμή. Στο προκείμενο θέμα, σχετικά με τις βιαιότητες στη συναυλία του, σαν καλλιτέχνης και σαν ενεργός πολίτης έχω να πω πως μολονότι καταλαβαίνω την δικαιολογημένη οργή του κόσμου για τις δηλώσεις περι ''εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας'' , είμαι αντίθετος σε όποια μορφή βίας και προκλητικών ενεργειών. Αυτά, εκτονώνουν εν μέρει την οργή, αλλά δε δίνουν καμμία λύση στο πρόβλημα. Προσωπικά όταν δεν συμφωνω με τις λανθασμενες τακτικές καποιου, απλά τον αγνοώ και τον καταγγέλω.

Ο Γιώργος ειναι ένας μεγάλος καλλιτέχνης, διαχρονικός που μας χάρισε πολλά στα τόσα χρόνια που τραγουδάει, αλλά και βοήθησε τη χώρα του να γίνει πιο γνωστή παγκοσμίως. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δε μπορεί να λειτουργήσει σαν άλλοθι. Λόγοι ηθικής δεν μας επιτρέπουν να εξαργυρώνουμε τη δύναμη και τη δημοτικότητα μας και να ολισθαίνουμε, να προκαλούμε το δημόσιο αίσθημα. ''Τον ζηλεύουνε '', είχε πει σε μια τηλεοπτική εμφάνιση ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Θα συμφωνήσω μαζί του, πλην όμως δεν δικαιούται να αυθαιρετεί και να προκαλεί το δημόσιο αίσθημα, επειδή πίστεψε πως όλα του ανήκουν.....

Στο Πάνθεο των θρύλων του Ελληνικού τραγουδιού πέρασαν ο Καζαντζίδης και ο Μπιθικώτσης. Ο επόμενος , πέρα απο το οτι πρέπει να είναι αντάξιος τους σαν καλλιτέχνης , θα το δικαιούται αν αποδείξει πως ξέρει να ταυτίζεται με τη μαζα, με τον πόνο του λαού, να αγκαλιάζεται μαζί του, να συγχνωτιαστεί, να κατέβει να σκορπίσει καρδιακά χαμόγελα. Αυτά.

Με εκτίμηση

Σταύρος Αβράμογλου

* * * * *

Νικόλας Κουμπιός

Ότι και να πω θα’ ναι λίγο για να εκφράσω τις σκέψεις μου και το συναίσθημά μου. Η εικόνα με το Γιώργο Νταλάρα να δέχεται γιαούρτια, καρέκλες και ύβρεις με σόκαρε και με στεναχώρησε. Κάθε μορφή βίας, είτε ψυχολογική, είτε σωματική, μου είναι εξαιρετικά απεχθής. Η κορωνίδα της δημοκρατίας είναι η ελεύθερη έκφραση των σκέψεων και των απόψεων του πολίτη. Δεν νομίζω πως θα πρέπει να τιμωρείται κάποιος για τις απόψεις του αλλά για τις πράξεις του. Η εύρεση εξιλαστήριων θυμάτων ήταν ανέκαθεν προσφιλής ανά τους αιώνες, αλλά και επικίνδυνη καθώς με αυτό τον τρόπο απομακρυνόταν η κοινή γνώμη από την εύρεση των αληθινών υπαιτίων. Επίσης, ο άνθρωπος έχει τη τάση να λησμονεί. Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένα ζωντανό κομμάτι του πολιτισμού αυτού του τόπου. Η προσφορά του και το έργο του γνωστά εδώ και δεκαετίες. Γι ‘ αυτό ας μη γινόμαστε αμνήμονες. Επίσης, ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένα υγιές παράδειγμα ανθρώπου που ξεκίνησε από την Κοκκινιά ζώντας φτωχικά, κάνοντας δεκάδες δουλειές από μικρός και με σύμμαχο το ταλέντο, τη δουλειά και τη θέληση κατάφερε να αλλάξει τη μοίρα της ζωής του. Γι’ αυτό αν θέλουμε να αλλάξουμε τη μοίρα μας, ας κάνουμε σωστές επιλογές από δω και πέρα, γιατί δεν μας φταίει κανείς αν βάζουμε μόνοι μας τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκια μας. Η πορεία της ζωής είναι μεγάλη και οι δρόμοι πολλοί. Κι αν στρίψαμε δεξιά και αν στρίψαμε αριστερά και βρήκαμε αδιεξόδους, κάτι νέο θα προβάλλει που θα αξίζει να πάμε μαζί του. Αρκεί να το δούμε και να μην κάνουμε αυτοκαταστροφικά πισωγυρίσματα.

* * * * *

Πάνος Φαλάρας

Ειλικρινά θλίβομαι από τη συμπεριφορά ορισμένων ''οργισμένων'' προς το πρόσωπο του Γιώργου Νταλάρα. Τη δυσαρέσκειά μας για το ''μνημόνιο'' μπορούμε να την εκφράσουμε σε άλλους χώρους και σε αλλά πρόσωπα και φυσικά με άλλο τρόπο. Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στο τραγούδι και στον πολιτισμό της Ελλάδας με σημαντική πρόσφορα σε πολλούς τομείς. Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης ανεβάζει την Ελλάδα και τις ψυχές των Ελλήνων πάντα ψηλότερα από το τέλμα της καθημερινότητας και τις ανερμάτιστες συμπεριφορές.

* * * * *

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΦΑΣ

Άσχετα με τη δεδομένη αντίθεσή μου στη λογική του λυντσαρίσματος οποιουδήποτε από τον όχλο, (τονίζω οποιουδήποτε) νομίζω ότι τοποθετείτε τον προβληματισμό σας σε λάθος βάση. Το θέμα νομίζω δεν είναι αν ο Νταλάρας είναι καλός ή κακός άνθρωπος. Μπορεί πολλοί να γνωρίζουν πράγματα σχετικά με την εμπλοκή του συγκεκριμένου ατόμου σε διάφορες αθέμιτες διεργασίες και κατά τη γνώμη τους να του αξίζει να διαπομπεύεται.

Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί νομίζω είναι ότι σε μία καλλιτεχνική εκδήλωση αυτός που εκτίθεται τη συγκεκριμένη στιγμή πρέπει να κρίνεται γι΄αυτό που κάνει εκείνη τη στιγμή. Να εκθεάζεται ή να λοιδωρείται δηλαδή, ανάλογα με την ποιότητα αυτού που παρουσιάζει και όχι σε σχέση με τη γνώμη που έχουν κάποιοι για το ποιόν του. Η κριτική τους για τα υπόλοιπα πρέπει να γίνεται σε άλλους χώρους και στιγμές και οπωσδήποτε με άλλον τρόπο.

* * * * *

(συνεχίζεται σε επόμενο post)

http://www.e-orfeas....F%81%CE%B1.html

Έγραψαν οι: Κωνσταντίνος Βελλιάδης, Γιώργος Χριστοδούλου, Παναγιώτης Μάργαρης, Βασίλης Φλώρος, Γιάννης Κ. Ιωάννου, Μίλτος Λύτρας, Δημήτρης Μυστακίδης, Κυριάκος Γκουβέντας, Κατερίνα Τσιρίδου, Τάκης Μπουρμάς, Νίκος Μωραΐτης, Λίνα Δημοπούλου, Χάρης Μαυρουδής, Ισαάκ Σούσης, Κώστας Καλδάρας, Ανδρέας Λάμπρου, Σταύρος Αβράμογλου, Νικόλας Κουμπιός, Πάνος Φαλάρας, Γιώργος Τσαφας, Βαγγέλης Τρίγκας, Μπάμπης Τσέρτος, Νικήτας Βοστάνης, Νάντια Καραγιάννη, Γιούλη Τσίρου, Μιχάλης Κουμπιός, Άγγελος Σέμπος

Χρύσα, επέτρεψέ μου να αντιγράψω κι εδώ για να είναι μαζεμένες οι απόψεις και στο φόρουμ. Απ' ό,τι κατάλβα όμως ανανεώνεται συνεχώς το link, έτσι?

Επίσης, θα ήθελα να συγκεντρώσω ό,τι έχουμε μεταφέρει από το facebook, αλλά δεν έχω χρόνο τώρα.

(συνέχεια από προηγούμενο post)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΦΑΣ

Άσχετα με τη δεδομένη αντίθεσή μου στη λογική του λυντσαρίσματος οποιουδήποτε από τον όχλο, (τονίζω οποιουδήποτε) νομίζω ότι τοποθετείτε τον προβληματισμό σας σε λάθος βάση. Το θέμα νομίζω δεν είναι αν ο Νταλάρας είναι καλός ή κακός άνθρωπος. Μπορεί πολλοί να γνωρίζουν πράγματα σχετικά με την εμπλοκή του συγκεκριμένου ατόμου σε διάφορες αθέμιτες διεργασίες και κατά τη γνώμη τους να του αξίζει να διαπομπεύεται.

Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί νομίζω είναι ότι σε μία καλλιτεχνική εκδήλωση αυτός που εκτίθεται τη συγκεκριμένη στιγμή πρέπει να κρίνεται γι΄αυτό που κάνει εκείνη τη στιγμή. Να εκθεάζεται ή να λοιδωρείται δηλαδή, ανάλογα με την ποιότητα αυτού που παρουσιάζει και όχι σε σχέση με τη γνώμη που έχουν κάποιοι για το ποιόν του. Η κριτική τους για τα υπόλοιπα πρέπει να γίνεται σε άλλους χώρους και στιγμές και οπωσδήποτε με άλλον τρόπο.

* * * * *

Βαγγέλης Τρίγκας, μουσικός

Πιστεύω, πως η καταδίκη τέτοιων ενεργειών, σαν αυτή κατά του Γιώργου Νταλάρα, είναι αυτονόητη από τη συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα, μεσούσης μιας βαθιάς κρίσης αξιών, που βιώνει η Ελληνική κοινωνία, είναι απαραίτητο όσο ποτέ άλλοτε, να εκφράζουμε αυτή την αντίθεσή μας σε τέτοια επικίνδυνα φαινόμενα. Είναι απαραίτητο να αφυπνιστούμε, να ενεργοποιηθούμε σαν πολίτες, σαν κοινωνία, κάτι που δεν κάναμε στο βαθμό που θα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, η στάση μας αυτή, να εκλαμβάνεται πιθανώς από κάποιους, ως συναίνεση ακόμη και στη βία.

Ενδεχομένως, αυτός που ασκεί βία σε κάποιο συμπολίτη του, με τον οποίο διαφωνεί, να νομίζει, ή να τον έχουν κάνει να πιστεύει ότι, εκφράζει μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Αυτό είναι τραγικό και επικίνδυνο. Σε ό,τι αφορά τον Γιώργο τον Νταλάρα, που δέχτηκε αυτή την επίθεση, θα ήθελα να πω δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι δεν νομιμοποιείται κανένας να του αφαιρέσει (όπως και σε όλους μας) και μάλιστα δια της βίας, το δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του, για την οποία στο κάτω-κάτω ο ίδιος έχει την ευθύνη και το δεύτερο είναι ότι δεν μπορεί κανείς, είτε διάκειται ευμενώς είτε δυσμενώς σ’ αυτόν, να αμφισβητήσει την καλλιτεχνική του αξία και μια 45ετή πορεία προσφοράς στην ελληνική λαϊκή μουσική, που θα τολμούσα να πω πως όμοιά της, κανένας σύγχρονός του τραγουδιστής δεν έχει να επιδείξει.

* * * * *

Μπάμπης Τσέρτος

Η θέση μου -σε σχέση με τις μορφές βίας που εκδηλώνονται στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό- είναι σαφώς εναντίον όλων αυτών των φαινομένων που με φασιστικού τύπου ενέργειες μας γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω σε εποχές μαύρες για την ανθρωπότητα και την δημοκρατία. Κατανοώ την δυσαρέσκεια όλων για την άθλια κατάσταση στην όποια έχει περιέλθει η χώρα μας και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο απλός κόσμος, την μέγιστη ευθύνη του πολιτικού κόσμου, που όμως είχε την ''νομιμοποίηση'' από την ψήφο του λαού, αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω σε τέτοιες ενέργειες γιατί με προσβάλλουν ως άνθρωπο, και κυρίως όχι μονό δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, αλλά μας οδηγούν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις οπού οι πιο μαύρες δυνάμεις επικρατούν σε βάρος της δημοκρατίας και των φτωχών. Ο αγώνας των πολιτών έχει πολλές μορφές που μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές και που θα επιτρέπουν τις διαφορετικές απόψεις και θα συνθέτουν λύσεις για τη χώρα μας. Φοβάμαι όσο τίποτε άλλο τους σωτήρες και τους αθλίους λαϊκιστές που προσπαθούν με ιδιοτέλεια πολλών μορφών να χαϊδεύουν αυτιά πάνω στα συντρίμμια της χωράς μας. Σύνεση, συνεργασία, αλληλεγγύη, θετικές ρεαλιστικές προτάσεις, απαλλαγή από τον άθλιο κομματισμό, ανάδειξη νέων δυνάμεων, συμμέτοχη των πολιτών στα κοινά. ευτυχώς έχουν ήδη ξεκινήσει. Προφανώς σε σχέση με τον Νταλάρα, εγώ ως συνάδελφός του, τον τιμώ για την τέχνη του διότι με ταξιδέψε πολλές φoρές, αλλά και ως τραγουδιστή με έκανε να καταλάβω ότι μονό με την σκληρή δουλειά μπορείς να πετέχιες σʼ αυτή τη ζωή. Θεωρώ ότι θα έπρεπε να είναι πρότυπο για τους νέους, αλλά δυστυχώς δείτε τα πρότυπα των Μ.Μ.Ε. για να καταλάβετε τι πολίτες θέλουν. Ελπίζω η επιτυχία μέσα από την εργασία να μην είναι παράνομη πράξη όπως προφανώς επιδιώκουν οι φασιστές και οι φασίζοντες της εποχής μας. Δεν παίρνω θέση για τις απόψεις του Νταλάρα και για τις συναυλίες επειδή το πρωτεύον είναι να αντιδράσουμε στην ανεξέλεγκτη βία. Ελπίζω οι καλλιτέχνες οι πνευματικοί άνθρωποι να αντιδράσουν, όπως επίσης ο απλός κόσμος που περνάει άσχημα χωρίς να φταίει να μην οδηγηθεί σʼ αυτή τη βία, αλλά να βρει τρόπους αντίδρασης που θα τιμωρήσουν τους κυρίως υπευθύνους, αλλά που να δίνουν και προοπτική. Στο χέρι μας είναι.

* * * * *

Νικήτας Βοστάνης

Μαθητής της Α! Γυμνάσιου στην Αλεξάνδρειας και έχοντας ακούσει ένα μεγάλο μέρος του λαϊκού τραγουδιού, από τον Τσιτσάνη, τον Καλδάρα τον Καζαντζίδη και όλους αυτούς τους στυλοβάτες του λαϊκού μας τραγουδιού, μια νέα φωνή έρχεται στʼ αυτιά μου και με καθηλώνει!!! Το όνομα αυτού ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ! Από τότε μέχρι σήμερα τον παρακολουθώ στενά σε ό,τι έχει κάνει!! Θεωρώ ότι είναι στους πέντε κορυφαίους τραγουδιστές της γενιάς του!! Με έργο τεράστιο και δισκογραφικά και σε ζωντανές εμφανίσεις οπού πάντα θαύμαζα τις πολύ καλές του ερμηνείες και τις καταπληκτικές ορχήστρες που τον συνόδευαν!!! Δεν λέω ούτε κάτι καινούργιο, ούτε κάτι που δεν το ξέρει ο κόσμος και εντός Ελλάδος και εκτός, θεωρώντας ότι πάντα σεβόταν το κοινό του!!! Βλέποντας στα δελτία όλα όσα έγιναν στο ΙΛΙΟΝ δεν σας κρύβω ότι αισθάνθηκα μια βαθειά θλίψη για το κακό αυτό θέαμα. Γιατί εκτός από τον Νταλάρα, πάνω στην σκηνή υπήρχαν και πολλοί αξιόλογοι μουσικοί που με κάποιους έχω συνεργαστεί και έχουν πολύ υψηλό επίπεδο και μουσικό και σαν άνθρωποι. Ο δε τύπος με το κράνος αν είχε τον στοιχειώδη ανδρισμό θα το έβγαζε πάνω στην σκηνή και όπως και όλοι όσοι τον ακλουθούσαν. Ας έκαναν την διαμαρτυρία τους με τόσους άλλους τρόπους που υπάρχουν. Με την συμπεριφορά τους αυτή και όποιο δίκιο και να είχαν (αν είχαν) το έχασαν, άπλα έκαναν τον Νταλάρα στα μάτια των ανθρώπων που τον αγαπούν να γίνει ακόμα πιο σπουδαίος!! Φίλε Γιώργο μάλλον ξεκινάς μια δεύτερη καριέρα!! ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!!!

* * * * *

Νάντια Καραγιάννη

Εγώ θα έλεγα ότι είναι μεγάλη ευκαιρία να απολαύσει ο κόσμος το καλό Ελληνικό τραγούδι με τον Γιώργο Νταλάρα, που έχει ένα τεράστιο πολιτιστικό έργο πίσω του, που έκανε τρόπο ζωής του τη μουσική και το τραγούδι, όσο κανένας άλλος πραγματικά, γι' αυτό και πέτυχε τόσο σημαντικά πράγματα και έφτασε στην κορυφή !!!!!!τίποτα δεν είναι τυχαίο............μην πυροβολείτε....ότι όμορφο συμβαίνει στις μέρες μας!!!!!!ας τον απολαύσουμε !!!!!έχει αντοχές, θέληση, μεράκι και απέραντη αγάπη για το ΤΡΑΓΟΥΔΙ !!!!αυτό μας έμεινε ακόμη ...

* * * * *

Γιούλη Τσίρου

Αυτά είναι το αυγό του φιδιού. Ούτε η κυβέρνηση ήταν καταστροφική, ούτε ο Γ. Νταλάρας μπορεί να θεωρηθεί απολογητής οποιασδήποτε κυβέρνησης ή ιδεολογίας. Ο ρόλος του στο ελληνικό τραγούδι ήταν και είναι πρωταγωνιστικός. Κανείς δεν του το χάρισε αυτό και κανείς δεν του ...χαρίστηκε. Να μην το ξεχνάμε αυτό. Η αριστερά έχει μπει δυστυχώς τα τελευταία χρόνια σε επικίνδυνο και τυχοδιωκτικό δρόμο. Φλερτάρει έντονα με τον φασισμό, την ανωμαλία και το χάος. Κι όλα αυτά, γιατί? Για μια - δυο ποσοστιαίες μονάδες? Αίσχος. Φτάνει η υποκρισία και ο φασισμός.

* * * * *

Μιχάλης Κουμπιός

Ο Γιώργος Νταλάρας είναι η πιο πολυδιάστατη προσωπικότητα στο χώρο του Ελληνικού τραγουδιού. Ένας τραγουδιστής - μουσικός που στις ερμηνείες του ισορροπούν το λαϊκό αίσθημα, με το αριστοκρατικό. Αυτό τον κάνει τον μεγαλύτερο έλληνα τραγουδιστή από καταβολής δισκογραφίας. Ο Γιώργος Νταλάρας ξεκίνησε να παλεύει τη ζωή από μωρό. Αγωνίστηκε. Δεν του χάρισε κανείς τίποτα. Θα πρέπει να είναι σύμβολο και πρότυπο εργατικότητας και καλό παράδειγμα για κάθε νεοέλληνα με ταπεινή καταγωγή. Άνθρωπος υψηλής ενέργειας βουτάει στα σκοτάδια για να ανασύρει άπλετο φώς. Άνθρωπος με βαθιά εσωτερικότητα και υπόβαθρο. Επέλεξε να κάνει αυτές τις συναυλίες, με τις οποίες προσωπικά διαφωνώ, όπως διαφωνώ και με άλλες επιλογές του.

Τι θα πει συναυλίες με ελεύθερη είσοδο; Και … και …

Και αυτός διαφωνεί με πολλές δικές μου επιλογές.

Έτερον εκάτερον. Τον Νταλάρα τον σέβομαι, τον εκτιμώ, κι ας διαφωνώ κατά καιρούς με κάποιες απόψεις του. Η διαφωνία, γαμώτο μου, είναι η βάση της δημοκρατίας. Οι διαφωνίες δεν πρέπει να απομακρύνουν δύο ανθρώπους, ίσα-ίσα, θα πρέπει μέσω της διαλεκτικής να φτάνουν σε συνεργασίες, που τα αποτελέσματά τους να ικανοποιούν και τις δύο πλευρές. Οι πραγματικοί Έλληνες, οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, φρονούσαν ότι η σύγκρουση ανάμεσα στις αντίθετες γνώμες. μέσω του λόγου και των επιχειρημάτων. ήταν ο καλύτερος τρόπος για την ανακάλυψη της αλήθειας.

Και βέβαια παρά τη διαφωνία μου για τις συναυλίες αυτές δεν έχω παρά να τον χειροκροτήσω. Γιατί ο Γιώργος Νταλάρας έμεινε εκεί όρθιος, παλικάρι, να τραγουδά απέναντι στην υστερία και τους τραμπουκισμούς.

Κι όπως πολύ ορθά έγραψε ο φίλος και έγκριτος μουσικογράφος Βαγγέλης Αρναουτάκης « Μαζί με τον Νταλάρα αισθάνθηκα και εγώ "χτυπημένος"».

Αν αισθάνεται σήμερα ο σύγχρονος Έλληνας ταπεινωμένος, ας ψάξει τις αιτίες και τις ευθύνες πρώτα στον εαυτό του. Είναι εύκολο να πετάς το μπαλάκι στους άλλους. Όλοι αυτοί οι θυμωμένοι σύγχρονοι Έλληνες, αν διέθεταν ελάχιστο χρόνο για να συνομιλήσουν με τον εαυτό τους, να κοιτάξουν οι ίδιοι τον εαυτό τους, δηλαδή να φιλοσοφήσουν, δεν θα ήταν ο καθρέφτης μας αυτοί η πολιτική κι οι πολιτικοί. Δεν θα κυβερνούσε τον τόπο όλοι αυτή η φύρα, Και πιστέψτε με κι εγώ θα μπορούσα να εκφράζω πιο συχνά τον καλό μου εαυτό, κι ο Νταλάρας θα ήταν ακόμη καλύτερος. Το 1982 θυμάμαι τραγουδούσα με τους «ΚΟΥΜΠΟΤΡΥΠΕΣ ΑΕ» : «τα σύμβολά μας τα πήραν οι ανέμοι/ και κυβερνούν χώρα μυθική/ χωρίς ελπίδα τώρα παραμένει/ της ουτοπίας η σημαία η γαλανή». Τότε που η πλειοψηφία έψαχνε, με ανήθικους τρόπους, τις καλύτερες μέρες μέσα από το ΠΑΣΟΚ, εμείς, ως αγανακτισμένοι πιτσιρικάδες, που είχαμε φωτογραφήσει το μέλλον, δεν φτάσαμε ποτέ σε ακραίες συμπεριφορές. Απλά, τραγουδούσαμε με έναν άλλον τρόπο.

Με αφορμή το γεγονός βγαίνουν στο φως οι ελλείψεις μας. Δυστυχώς δεν έχουμε αισθητική και φαίνεται σε όλες αυτές τις κοκορομαχίες στα social media , στα παραδοσιακά κι οπουδήποτε αλλού. Επειδή τον Γιώργο τον ξέρω, δεν του αρέσει που ήρθε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας με αυτόν τον τρόπο, αντί γι’ αυτό, θα προτιμούσε να ακούγονταν, όπως θα τους άξιζε τα καινούρια του τραγούδια. Κι όποτε θέλει στο άμεσο μέλλον ας με φωνάξει να παίξουμε μαζί την «Άγρια ζωή» και «Το φίλτρο», γιατί πέρα από τα όποια δεινά και τις όποιες ανεπάρκειες, η άνοιξη είναι εδώ και μας καλεί να την θυμηθούμε και να την τραγουδήσουμε.

* * * * *

Άγγελος Σέμπος, Μουσικός

Είχα την τιμή να τραγουδίσει δικά μου τραγούδια στο παρελθόν ο Γιώργος Νταλάρας και εγνώρισα απο πολύ κοντά, μέσα στο Στούντιο, την εκπληκτική τεχνική της φωνής του. Είχαμε δύο τραγουδιστές οι οποίοι στις ηχογραφήσεις τραγουδούσαν το ίδιο τραγούδι τρείς φορές και μετά ο παραγωγός, ο συνθέτης και οι ηχολήπτες δεν ήξεραν πιά εκτέλεση απο τις τρείς να διαλέξουν για να μπει στον δίσκο. Όλες ήταν καλές, έχοντας διαφορετικά στοιχεία τονισμού, εκφράσεως, αισθήματος, κλπ. Ο ένας από αυτούς τους τραγουδιστές μας είναι ο Γιώργος Νταλάρας. Μετά απο κάθε εκτέλεση, έβγαινε απο το καμαράκι του Στούντιο και με ρωτούσε, τραγουδώντας, αν θα μου άρεσε αυτός ο τρόπος για εκείνη την μουσική φράση, ή εκείνος ο τρόπος, ή κάποιος άλλος. Δίνοντάς μου 2-3 παραδείγματα τραγουδώντας, με άφηνε να διαλέξω μία απο αυτές τις εκτελέσεις, σαν να ήταν λουλούδια του μπαξέ. Λίγοι τραγουδιστές σου προσφέρουν τέτοια μεγάλη ποικιλία. Ο Νταλάρας έχει μεγάλη ευκολία στις πολύχρωμες απαιτητηκές εκτελέσεις του και τεράστια φωνητικά προσόντα για τα οποία δούλεψε πολύ σκληρά για να τα σφυρηλατήσει. Εγνώρισα τον Νταλάρα και σαν άνθρωπο, όταν η μάννα μου μας έκανε καφέδες στις προβες με το πιάνο στην Ηρακλείου 20 και σε άλλες φιλικές συναντήσεις μας στην μονοκατοικία, στην πλατεία Παπαδιαμάντη, όπου είμαστε μόνο οι δυό μας, στα γραφεία της Μίνως, και δύο φορές στην Νέα Υόρκη. Γιʼ αυτούς που δεν είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν απο κοντά σαν άνθρωπο, τους πληροφορώ ότι θα επαναστατούσαν με την συμπεριφορά των κάφρων στην συναυλία. Δεν θα γράψω πολλά για αυτούς τους γιαουρτάκιδες που θέλησαν να διαφημίσουν τις φάτσες τους και την καταγωγή τους. Αρκετά έχουν διαφημισθεί μέχρι τώρα. Το μόνο που θα ήθελα να ξέρω γιʼαυτούς είναι το εάν βρήκανε τίποτε σπίρτα, άραγε; μετά την συναυλία, για να ανάψουνε φωτιά σε κλαδάκια μέσα στη κρύα σπηλιά!

Με αυτό το γράμμα δίνω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον Γιώργο Νταλάρα για την πρωτοβουλία του προς την οργάνωση συναυλιών με τον τίτλο «Είσοδος Ελεύθερη». Σαν μουσικός είμαι υπερήφανος για αυτή την προσφορά του προς το κοινό και για αυτή την αφιλόκερδη προσφορά των συνεργατών του. Εύχομαι στον Γιώργο Νταλάρα να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τον κύκλο με τις συναυλίες του, ακριβώς όπως αυτός επιθυμεί. Αν πειράζονται μερικοί με το γεγονός ότι απέκτησε χρήμα με τα ξενύχτια του και τον ιδρώτα του, τραγουδώντας αναπνέοντας την κάπνα απο τσιγάρα, εγώ του εύχομαι να αποκτήσει άλλες δύο και άλλες τρείς περιουσίες απο αυτές που απέκτησε μέχρι τώρα, και αυτό, γιατί του αξίζουν.

Πρέπει να ξέρει ο Γιώργος Νταλάρας πως ο καλλιτεχνικός κόσμος τον εκτιμά σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο. Έδειξε τον ανθρωπισμό του με αυτές τις συναυλίες. Ο Νταλάρας είναι ανθρωπιστής. Μακάρι και άλλοι να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Εγώ με την σειρά μου παραστέκομαι. Τον χειροκροτώ. Είμαι και θα είμαι στο πλάϊ του.

3 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ορισμένοι μιλούν σωστά.

Όμως , μετά λύπης μου διαπιστώνω πως

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ

τις δηλώσεις του Νταλάρα περί εθνικής κυριαρχίας

(και του μνημονίου δευτερευόντως...)

Τόσο μυαλό θέλει πια;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και μια άλλη άποψη:

"Νταλάρας ξανά"

http://www.protagon....8emata&id=13272

Ότι να ναι γράφει ο κύριος Διαμαντής.

Υπεύθυνοι για τα δεινά του λαού δεν θεωρούνται μόνον οι υπουργοί και οι βουλευτές, αλλά και οι επώνυμοι καλλιτέχνες. Διότι συγκροτούν μαζί με την πολιτική και επιχειρηματική τάξη τον συνασπισμό εξουσίας, την κυρίαρχη πολιτική, οικονομική και πολιτισμική ομάδα. Αυτό είναι βεβαιωμένη λαϊκή πεποίθηση. Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Νταλάρα. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος. Ο οποίος μάλιστα, λίγες μέρες πριν σε δηλώσεις του είχε συμφωνήσει πλήρως με τις περικοπές των μισθών και επίσης είχε δηλώσει σύμφωνος με την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Και αφού τα δήλωσε όλα αυτά πήγε στα Λιόσια να κάνει συναυλία. Ήταν απόλυτα αναμενόμενο να αντιμετωπιστεί όπως αντιμετωπίζονται το τελευταίο διάστημα όλοι οι πολιτικοί, από Παπούλια μέχρι Γκερέκου: με γιούχα και προπηλακισμό.

ε αφού είναι έτσι κύριε Διαμαντή, τότε ξεχάσατε να πείτε πως ακόμα πιο κορυφαία ομάδα που επηρέασε τη μοίρα της χώρας είναι οι Πανεπιστημικοί. Τα κάνατε μπάχαλο, δεν έχετε καταφέρει να βάλετε σε τάξη το Ελληνικό πανεπιστήμιο, κάνατε καθηγητές τους γιους και τις κόρες σας και τους δίνατε θέσεις "φωτογραφικές", έτοιμες γι αυτούς. Δεν κάνατε τίποτα για να καθαρίσετε το συνάφι σας και δεν τιμηρώσατε ποτέ κανέναν συνάδελφό σας.

Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Διαμαντή τον πανεπιστημιακό. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος.

Εμείς, μία σκεπτόμενη ΟΜΑΔΑ, φοιτητών (αφού οι ομάδες δικαιούνται να γιαουρτώνουν) θα έρθουμε σε μία παράδοσή σας και θα σας πλακώσουμε στα γιαούρτια και τις γιούχες λοιπόν.

6 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και μια άλλη άποψη:

"Νταλάρας ξανά"

http://www.protagon....8emata&id=13272

Ότι να ναι γράφει ο κύριος Διαμαντής.

Υπεύθυνοι για τα δεινά του λαού δεν θεωρούνται μόνον οι υπουργοί και οι βουλευτές, αλλά και οι επώνυμοι καλλιτέχνες. Διότι συγκροτούν μαζί με την πολιτική και επιχειρηματική τάξη τον συνασπισμό εξουσίας, την κυρίαρχη πολιτική, οικονομική και πολιτισμική ομάδα. Αυτό είναι βεβαιωμένη λαϊκή πεποίθηση. Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Νταλάρα. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος. Ο οποίος μάλιστα, λίγες μέρες πριν σε δηλώσεις του είχε συμφωνήσει πλήρως με τις περικοπές των μισθών και επίσης είχε δηλώσει σύμφωνος με την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Και αφού τα δήλωσε όλα αυτά πήγε στα Λιόσια να κάνει συναυλία. Ήταν απόλυτα αναμενόμενο να αντιμετωπιστεί όπως αντιμετωπίζονται το τελευταίο διάστημα όλοι οι πολιτικοί, από Παπούλια μέχρι Γκερέκου: με γιούχα και προπηλακισμό.

ε αφού είναι έτσι κύριε Διαμαντή, τότε ξεχάσατε να πείτε πως ακόμα πιο κορυφαία ομάδα που επηρέασε τη μοίρα της χώρας είναι οι Πανεπιστημικοί. Τα κάνατε μπάχαλο, δεν έχετε καταφέρει να βάλετε σε τάξη το Ελληνικό πανεπιστήμιο, κάνατε καθηγητές τους γιους και τις κόρες σας και τους δίνατε θέσεις "φωτογραφικές", έτοιμες γι αυτούς. Δεν κάνατε τίποτα για να καθαρίσετε το συνάφι σας και δεν τιμηρώσατε ποτέ κανέναν συνάδελφό σας.

Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Διαμαντή τον πανεπιστημιακό. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος.

Εμείς, μία σκεπτόμενη ΟΜΑΔΑ, φοιτητών (αφού οι ομάδες δικαιούνται να γιαουρτώνουν) θα έρθουμε σε μία παράδοσή σας και θα σας πλακώσουμε στα γιαούρτια και τις γιούχες λοιπόν.

Mπράβο Θοδωρή! Του έστειλες σχόλιο?

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εννοείται!!!!!

Διαβάζω την απάντησή μου και το ευχαριστιέμαι!! Αλλά νομίζω οτι του έγραψα λίγα του καραγκιόζη!

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και μια άλλη άποψη:

"Νταλάρας ξανά"

http://www.protagon....8emata&id=13272

Ότι να ναι γράφει ο κύριος Διαμαντής.

Υπεύθυνοι για τα δεινά του λαού δεν θεωρούνται μόνον οι υπουργοί και οι βουλευτές, αλλά και οι επώνυμοι καλλιτέχνες. Διότι συγκροτούν μαζί με την πολιτική και επιχειρηματική τάξη τον συνασπισμό εξουσίας, την κυρίαρχη πολιτική, οικονομική και πολιτισμική ομάδα. Αυτό είναι βεβαιωμένη λαϊκή πεποίθηση. Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Νταλάρα. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος. Ο οποίος μάλιστα, λίγες μέρες πριν σε δηλώσεις του είχε συμφωνήσει πλήρως με τις περικοπές των μισθών και επίσης είχε δηλώσει σύμφωνος με την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Και αφού τα δήλωσε όλα αυτά πήγε στα Λιόσια να κάνει συναυλία. Ήταν απόλυτα αναμενόμενο να αντιμετωπιστεί όπως αντιμετωπίζονται το τελευταίο διάστημα όλοι οι πολιτικοί, από Παπούλια μέχρι Γκερέκου: με γιούχα και προπηλακισμό.

ε αφού είναι έτσι κύριε Διαμαντή, τότε ξεχάσατε να πείτε πως ακόμα πιο κορυφαία ομάδα που επηρέασε τη μοίρα της χώρας είναι οι Πανεπιστημικοί. Τα κάνατε μπάχαλο, δεν έχετε καταφέρει να βάλετε σε τάξη το Ελληνικό πανεπιστήμιο, κάνατε καθηγητές τους γιους και τις κόρες σας και τους δίνατε θέσεις "φωτογραφικές", έτοιμες γι αυτούς. Δεν κάνατε τίποτα για να καθαρίσετε το συνάφι σας και δεν τιμηρώσατε ποτέ κανέναν συνάδελφό σας.

Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Διαμαντή τον πανεπιστημιακό. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος.

Εμείς, μία σκεπτόμενη ΟΜΑΔΑ, φοιτητών (αφού οι ομάδες δικαιούνται να γιαουρτώνουν) θα έρθουμε σε μία παράδοσή σας και θα σας πλακώσουμε στα γιαούρτια και τις γιούχες λοιπόν.

Θα δυσκολευτείς να τον βρεις σε παράδοση γιατί μόνο παρεπιμπτόντως διδάσκει με συμβάσεις, απλώς υπογράφει πανεπιστημιακός. Και αυτός ο αυτοχαρακτηρισμός πανεπιστημιακός είναι κορυφαίο δείγμα των «κορυφαίων εκπροσώπων του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος» που δεν κατάφεραν να κάνουν ούτε αυτό που ήθελαν. Ας αφήσει λοιπόν τις δήθεν εμβριθείς αναλύσεις περί γιαουρτωμάτων.

3 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και μια άλλη άποψη:

"Νταλάρας ξανά"

http://www.protagon....8emata&id=13272

Ότι να ναι γράφει ο κύριος Διαμαντής.

Υπεύθυνοι για τα δεινά του λαού δεν θεωρούνται μόνον οι υπουργοί και οι βουλευτές, αλλά και οι επώνυμοι καλλιτέχνες. Διότι συγκροτούν μαζί με την πολιτική και επιχειρηματική τάξη τον συνασπισμό εξουσίας, την κυρίαρχη πολιτική, οικονομική και πολιτισμική ομάδα. Αυτό είναι βεβαιωμένη λαϊκή πεποίθηση. Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Νταλάρα. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος. Ο οποίος μάλιστα, λίγες μέρες πριν σε δηλώσεις του είχε συμφωνήσει πλήρως με τις περικοπές των μισθών και επίσης είχε δηλώσει σύμφωνος με την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Και αφού τα δήλωσε όλα αυτά πήγε στα Λιόσια να κάνει συναυλία. Ήταν απόλυτα αναμενόμενο να αντιμετωπιστεί όπως αντιμετωπίζονται το τελευταίο διάστημα όλοι οι πολιτικοί, από Παπούλια μέχρι Γκερέκου: με γιούχα και προπηλακισμό.

ε αφού είναι έτσι κύριε Διαμαντή, τότε ξεχάσατε να πείτε πως ακόμα πιο κορυφαία ομάδα που επηρέασε τη μοίρα της χώρας είναι οι Πανεπιστημικοί. Τα κάνατε μπάχαλο, δεν έχετε καταφέρει να βάλετε σε τάξη το Ελληνικό πανεπιστήμιο, κάνατε καθηγητές τους γιους και τις κόρες σας και τους δίνατε θέσεις "φωτογραφικές", έτοιμες γι αυτούς. Δεν κάνατε τίποτα για να καθαρίσετε το συνάφι σας και δεν τιμηρώσατε ποτέ κανέναν συνάδελφό σας.

Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας τον Διαμαντή τον πανεπιστημιακό. Έχουμε έναν κορυφαίο εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος.

Εμείς, μία σκεπτόμενη ΟΜΑΔΑ, φοιτητών (αφού οι ομάδες δικαιούνται να γιαουρτώνουν) θα έρθουμε σε μία παράδοσή σας και θα σας πλακώσουμε στα γιαούρτια και τις γιούχες λοιπόν.

Θα δυσκολευτείς να τον βρεις σε παράδοση γιατί μόνο παρεπιμπτόντως διδάσκει με συμβάσεις, απλώς υπογράφει πανεπιστημιακός. Και αυτός ο αυτοχαρακτηρισμός πανεπιστημιακός είναι κορυφαίο δείγμα των «κορυφαίων εκπροσώπων του μεταπολιτευτικού μας καθεστώτος» που δεν κατάφεραν να κάνουν ούτε αυτό που ήθελαν. Ας αφήσει λοιπόν τις δήθεν εμβριθείς αναλύσεις περί γιαουρτωμάτων.

Νομίζω ότι μας έχει απασχολήσει ξανά στο παρελθόν ο εν λόγω κύριος....ε, συγνώμη, Πανεπιστημιακός ήθελα να πω. Η Ελίνα τα θυμάται αυτά!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τον θυμάμαι σαφώς. Δεν έχει σημασία όμως. Σημασία έχει που ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος νομιμοποιεί τη βία. Κρίμα! Από εκεί ξεκινά το πρόβλημα τελικά. Έλλειψη παιδείας. Από αυτό πάσχουμε κι έτσι καταφέρνουν και φασίζουσες νοοτροπίες να εδραιώνονται. Περαστικά μας!

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

It has been a terrible week. What I have seen and read has been quite unbelievable. I am going to Athens next week, and intend to go to the Heliopolis concert,and for the first time I am not looking forward to it. But I will go, and if I could I would go to every remaining concert to show solidarity for Dalaras.

I have tried to imagine what it must have been like, standing on that stage, continuing to sing in the face of such abuse. I cannot. What other artist would have continued under such circumstances? And what does that say about Dalaras? What strength, what courage and dignity the man has! It is so easy to claim that you have principles, but how many of us would have the guts to stand up for those principles,in the face of such hostility. Giorgio, you are a remarkable man indeed!

I am sick and tired of hearing that he "deserved it" because he is wealthy and many Greeks are starving. I am tired of hearing that his efforts to raise awareness of problems around the world were just an excuse to fill his own pockets. I am tired of hearing that he has no right to express political opinions because he lives in luxury. Surely there must be many wealthy artists in Greece, who have taken their money for themselves and not attempted to give anything back. It is easy to take the money and keep quiet. It is easy to take the money and ignore what is happening in the rest of the world. Perhaps they do it because it never occurs to them that they could try and do some good, to give something back. Or is it because they have seen what has happened to Dalaras, the one who has stuck his neck out on many subjects and said look at this, this is wrong, we must do something about it. How many of these other wealthy artists give their time and money to worthy causes? Dalaras is not a coward. The cowards are those who criticise his every move, who deny him the credit he deserves for trying to make a difference in the world.

I understand that many people in Greece believe that the attacks on Dalaras were justified. It makes me sick, and more than that, it makes me afraid of where this lawlessness will lead. I have been told that I cannot possibly understand what is going on in Greece because I am an "outsider". It is true that I will never be able to experience it, but I see all the terrible statistics about unemployment and homelessness, etc, and hope I do have enough sensitivity to understand the gravity of what is happening. But it seems that Dalaras has become the focus of hatred by extremists and this, together with the unprovoked violence we saw a few nights ago, is so wrong on every level. I hope these thugs, these criminals, will have had their moment of 'glory' now, and that honest, decent musicians will be allowed to continue to do the thing they do best.

If I should have put this post in another topic, I apologise! Feel free to move it to a more appropriate place.

Bravo Dalaras!

6 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dear Diane,

Dalaras and his musicians are there for us, for his fans, for his devotees.

They needs all the energy and all the support in the world - they count on it.

Do look forward to! do not let anyone dishearten you.

To everyone who is going to Dafni tonight, bravo sou!

5 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

‎480 π.Χ. Μάχη Θερμοπυλών.

Ένας Σπαρτιάτης πολεμιστής λέει φοβισμένος στον γενναίο Διηνέκη:

"Οι Πέρσες είναι τόσοι πολλοί που τα βέλη τους κρύβουν τον ήλιο".

Διηνέκης: "Καλύτερα , θα πολεμήσουμε υπό σκιά".

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...