Apostolis

Νταλάρας - Πασχαλίδης, Passport

35 posts in this topic

Αυτό με τη Θεσσαλονίκη είναι εξαιρετικό νέο για τις πολύ ωραίες αυτές συναυλίες συνεργασίας με τον Πασχαλίδη που και μένα μου άρεσαν πολύ. Ελπίζω μόνο να γίνουν σε κάποιον ωραίο χώρο και να μη γίνει σε κανένα όπως στο Black is alive την περασμένη φορά.

4 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η παράσταση ειδικά του Σαββάτου ήταν εξαιρετική! Κέφι κι από τους δυο καλλιτέχνες, πολύ καλό δέσιμο προγράμματος, ο κόσμος τρελαμένος κι απόλυτα συμμετοχικός (η πλειοψηφία βέβαια ζητά κι αγαπά να ακούει τα πολύ γνωστά τραγούδια που για εμάς είναι ένα θέμα πάντα). Και πολύς κόσμος!Πολύς! Αυτό είναι ωραίο όταν επιβραβεύονται με την παρουσία του κοινού οι επιλογές των καλλιτεχνών αλλά δεν είναι καθόλου ωραίο όταν οι υπεύθυνοι του χώρου δεν μπορούν να διαχειριστούν τόσο κόσμο. Πολλά προβλήματα όπως ανέφερε και η Νεφέλη και μία πόρτα που εξαγρίωνε περισσότερο τον κόσμο που περίμενε. Όταν έφτασα την Παρασκευή ασθμαίνοντας στις 11 το βράδυ (λόγω παρακολούθησης θεατρικής παράστασης προηγουμένως) ήταν ήδη γύρω στα 300 άτομα που περίμεναν. Άλλοι φώναζαν κι άλλοι έφευγαν αγανακτισμένοι. Καλές προθέσεις μπορεί να έχουν οι υπεύθυνοι για τον χώρο αλλά δεν ήταν έτοιμοι στην οργάνωση του χώρου και στην υποδοχή τόσου κόσμου. Λυπάμαι που αναλώθηκα περισσότερο στα αρνητικά της οργάνωσης αλλά υπήρχαν και πρέπει να αναφέρονται μήπως και διορθωθούν. Γιατί υπήρχε ακροατής του Νταλάρα από αρχαιοτάτων χρόνων που είπε πως ''ακόμα κι ο ίδιος ο Νταλάρας την επόμενη φορά να με πάρει από το χέρι να με βάλει στο τραπέζι, στο Passport δεν έρχομαι ξανά''. Κρίμα για αυτό το κομμάτι.

 

Να συμπληρώσω πως ο κόσμος εκνευρίστηκε περισσότερο και με τους καλλιτέχνες κατόπιν όταν άκουγε πως άρχισε το πρόγραμμα ενώ ήταν τόσα άτομα έξω (όχι  από δική τους ευθύνη ή αργοπορία που δεν μπήκαν εγκαίρως μέσα). Έπρεπε να ειδοποιήσουν να περιμένουν και να καθυστερήσει λίγο η έναρξη νομίζω. 

5 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το σχήμα αυτό με Πασχαλίδη το περίμενα χρόνια. Τελικά πραγματοποιήθηκε επιτέλους και νιώθω ευγνώμων γι'αυτό. 

 

Εξαιρετική χημεία ανάμεσα τους, αγάπη, φιλία και θαυμασμός, δέσιμο και στις φωνές και στο ρεπερτόριο.

 

Ο Πασχαλίδης παρόλο που άργησε να "ανέβει" απο τοτε που ξεκίνησε την καριέρα του, τελικά τα κατάφερε και δικαίως διότι είναι ένας εξαιρετικός συνθέτης που εξελίχθηκε σε έναν άριστο ερμηνευτή. Για μένα αποτελεί παράδειγμα ανθρώπου που μετά απο επιμονή, προσπάθεια κα δόσιμο, με όπλα του τις ικανότητες του και μόνο, αναγνωρίζεται στην δουλειά του και πετυχαίνει. Τον αγαπώ για την ευαισθησία του, την ταπεινότητα και την απλότητα του αλλά και τον δυναμισμό του και την επαναστατικότητα στις ερμηνείες του. Τον έχω δει πολλές φορές, πάντα μου αρέσει περισσότερο στα live. Είναι σπάνιος και ακριβός ο Μίλτος.

 

Ο Νταλάρας εξακολουθεί να με εκπλήσσει. Πάντα. Καταρχάς για τις αντοχές του. Αυτό είναι βιολογικό αλλά σαφώς ειναι και ψυχολογικό. Μετά απο χρόνια κρατά άσβεστο το πάθος για την ζωή του, την δουλειά του, τις ερμηνείες του. Η συνήθεια και η ρουτίνα δυστυχώς είναι τεράστιοι εχθροί της χαράς και μας βάλλουν καθημερινά. Ο Νταλάρας το ανέτρεψε αυτό, όσο μου επιτρέπει να βλέπω, και ως ανθρωπος και ως καλλιτεχνης. "Μια φυσαρμόνικα που κλαίει", "Ηρθα κι απόψε στα στα σκαλοπάτια σου" αλλά η συγκίνηση τεράστια στο "Γέλα πουλί μου" που το άκουσα έφηβη live με τον Πάνο Κατσιμίχα στο fix στην Θεσσαλονίκη πριν 15 χρόνια. Πόσα συναισθήματα και πόσες αναμνήσεις..

 

(Ανοίγω αυτήν την τεράστια παρένθεση, γνωρίζοντας ότι χαλώ την ατμόσφαιρα αλλά νομίζω πρέπει να ειπωθεί αυτό όπως ακριβως συνέβη. Έχω πάει σε τόσα προγράμματα και ΠΟΤΕ αλλα ΠΟΤΕ δεν συνέβη το ανεκδιήγητο γεγονός, να έχει ξεκινησει το πρόγραμμα και ο κόσμος ακόμα να περιμένει μπούγιο πίσω από ένα ανέκφραστο ντούκι. Να φωνάζει, με όλο το δίκιο του, για μια ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ οργάνωση, όπου όπως λέει και ο μπαμπάς μου σου συμπεριφέρονται σαν πρόβατο και όχι ως πελάτη. Εκανα τα αδύνατα δυνατά για να περάσω και να ακούσω το ανεμολόγιο, είδα τον Κατσιγιάννη εν εξάλλω καταστασει να μην τον αφήνουν να περάσει ενώ έπαιζε σε 5 λεπτά στην ορχήστρα(!!!), οι υποτιθέμενες ζωνες των 35, 30 κλπ απλά ανύπαρκτες, η εξυπηρέτηση τραγική και από πού να το πιάσω. Ξενέρωμα ως εκεί που δεν πάει. Και ναι θεωρώ ότι εχουν μερίδιο ευθύνης και οι καλλιτέχνες. Το καταλαβαίνω ότι έπρεπε να ξεκινήσουν το πρόγραμμα αλλά μια ερώτηση ουσιαστική, του τύπου "Είμαστε έτοιμοι να ξεκινησουμε?" και μια ουσιαστικη απάντηση απο τους υπεύθυνους, δεν θα χαλούσε τον κόσμο.)

 

Εν κατακλειδι, θεωρώ τις βραδιές αυτές μοναδικές, με μια ατμόσφαιρα λιγότερο λαική που σπάνια συναντώ απο τον Νταλάρα και προσωπικά με εκφράζει.

Μαζί με την Άλκηστι, χόρτασα τρεις βραδιές μαγευτική ελληνική μουσική, με όλους τους υπέροχους ήχους της να με συνεπαίρνουν και ένιωσα τις αισθήσεις μου να οξύνονται όπως μόνο αυτοί οι καλλιτεχνες προκαλούν.

Άξιζαν 7,5 χιλιάδες χιλιόμετρα back and forth? Άξιζαν!

5 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ ωραία η ανάλυσή σου,Αφροδίτη!

Όσο για τον χώρο πραγματικά ακόμη ακούω και διαβάζω απαράδεκτα. Δεν ταιριάζει τόσος ερασιτεχνισμός σε καλλιτέχνες σαν τους συγκεκριμένους. Τώρα κατάλαβα γιατί ο Σαββόπουλος ακύρωσε εκεί και πήγε στο Κύτταρο. Αν ήταν τώρα απροετοίμαστοι, ποιος ξέρει τι θα γινόταν τον Δεκέμβρη. Γιατί δεν μπορεί να φέρνουν τα ελάχιστα ξηροκάρπια σε πλαστικό ποτηράκι κι όταν τους παρατηρείς να σου απαντάνε ''αυτό είναι''  (με ελάχιστες εξαιρέσεις ευγενών εργαζομένων). Ούτε η πόρτα να θυμίζει χρυσή αυγή.Ούτε να αρχίζει το πρόγραμμα και να έχουν έξω 300 άτομα που περίμεναν πάνω από ώρα. Δεν άξιζε ούτε στο πρόγραμμα ούτε στους καλλιτέχνες αυτό το γύρω. Και αν αποφασίσει ο Γ.Νταλάρας να πάει ξανά εκεί ας του εγγυηθούν κάποια στοιχειώδη πράγματα. Το κοινό του το σεβάστηκε όσο κανείς άλλος όλα αυτά τα χρόνια αλλά σε αυτήν την περίπτωση το κοινό ένιωσε απροστάτευτο (χωρίς να το ξέρει ο ίδιος) αλλά ένιωσε έτσι. Πρώτη φορά είδα ανθρώπους τόσο εκνευρισμένους...

4 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

 Ούτε η πόρτα να θυμίζει χρυσή αυγή.

 

Σωστή!  :laugh:  :laugh:

 

Ευχαριστώ Ελίνα!

 

Αυτό που ξέχασα να πω διότι είναι άδικο να παίρνει όλους η μπάλα, είναι ότι πραγματικά κάποια παιδιά στο service ήταν εξαιρετικά εξυπηρετικά. Ένας σερβιτόρος την παρασκευή έφερε καρεκλες στην μαμά μου και στην φίλη της στο μπαρ να καθίσουν, οι κοπέλες έτρεχαν να προλάβουν αλλα ήταν ελάχιστα τα άτομα για τοοοσο κόσμο. Στον Κουγιουμτζή να φανταστείτε μας σέρβιραν στις 12+ και αν δεν κάνω λαθος 1 η ώρα τέλειωσε το πρόγραμμα. Χίλια συγγνώμη μας ζήτησε η σερβιτόρα η οποία είχε γίνει 1000 κομμάτια. Προφανώς δεν φταίνε οι εργαζόμενοι αλλά η οργάνωση και η λογική "νυχτας" που δεν ταίριαζε στους καλλιτέχνες. Και επειδή φαντάζομαι ότι οι μαγαζατορες νυχτερινών κέντρων τους καλλιτέχνες τους έχουν στα ώπα ώπα για ευνόητους λόγους, είναι λίγο δύσκολο για τους καλλιτέχνες να μαντέψουν την εξυπηρέτηση του κόσμου, γιαυτό θέλει λίγο παραπάνω προσοχή.

 

Πραγματικά δεν το πιστεύω ότι μετά από αυτο το πρόγραμμα, μου έμεινε τόσος εκνευρισμός που να το συζητάω. Και μεγαλώνοντας έχει αρχίσει να μου την δίνει με όλα αυτά τα "μαγαζιά". Απόλυτα καταλαβαίνω τον Νταλάρα όταν αποφάσισε να "την κανει" απο αυτά και να τραγουδάει σε θέατρα κλπ. Τουλάχιστον εκεί δεν στήνεις αυτί για να ακούσεις. Ούτε ακούς μια φυσαρμόνικα που κλαίει υπό των ήχο συγκρουόμενων ποτηριών και τρανταχτών γέλιων. (Σορι για την γκρίνια)

6 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και μια παρατήρηση-προσθήκη σε όσα γράφτηκαν για τον χώρο. Το έμαθα μόλις χθες τυχαία από ένα γνωστό που δούλευε στο passport όταν ήταν στον Πειραιά και τώρα είναι εκεί. Μόνο ένας εργαζόμενος είναι ασφαλισμένος στο μαγαζί αυτό. Όλοι οι άλλοι είναι "μαύροι" (όπως κακώς έχουμε συνηθίσει να τους λέμε). Δεν αφήνω ασχολίαστο ότι θα έπρεπε να έχει ήδη επέμβει το ΙΚΑ. Απλά καλό είναι να ενημερωθούν και οι καλλιτέχνες αν τυχόν το αγνοούν.

4 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα είπαμε κι εδώ και θεωρούμε πως πρέπει να αναδεικνύονται τα προβλήματα για δύο λόγους. Γιατί δεν πρέπει να αντιμετωπιζόμαστε ως πρόβατα από τους μαγαζάτορες και δεύτερον για να μην τα ακούει ο Νταλάρας και την πέφτουν ξεχνώντας τους συνεργάτες του στα αρνητικά. Γιατί η συντάκτρια ενώ ωθήθηκε από τη φίλη της Αρχοντία να πάνε να δούνε Νταλάρα-Πασχαλίδη, ο τίτλος που επέλεξε ήταν ''Προχειροδουλειά κ.Νταλάρα''. Όσον αφορά στα προβλήματα που δημιουργήθηκαν και στην ουσία του κειμένου είναι γεγονός πως υπήρξαν όλα αυτά που αναφέρονται.

https://www.efsyn.gr/arthro/proheirodoyleia-k-ntalara

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάζοντας όλα αυτά κι επειδή δεν σας κρύβω πως "ψηνόμουν" για να κατέβω στο δεύτερο διήμερο, χαίρομαι πολύ που δεν μπήκα στη διαδικασία να αλλάξω ένα σωρό προγράμματα στη Θεσσαλονίκη με οικογένεια, παιδιά, δουλειές κλπ, για να ταξιδέψω, ενδεχομένως, με αυτοκίνητο για την Αθήνα, να πάω, ίσως από τα βουνά της Ελασσόνας, λόγω των μπλόκων που έχουν στήσει στους δρόμους οι τσιφλικάδες (είναι ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός που μπορώ να δώσω σε αυτά τα υποκείμενα που κλείνουν τους δρόμους), να κάνω δηλαδή, εκτός από πολλά έξοδα, καμιά 10αριά ώρες, όπως το 2009 με την έναρξη των παραστάσεων στο Polis και να φτάσω στο μαγαζί για να δω το πρόγραμμα μισή ώρα μετά την έναρξή του, με μισό πλαστικό ποτηράκι φιστίκια... 

 

Σας θυμίζω ένα κείμενο του Γιώργου Τσάμπρα, που γράφτηκε πριν από τρία χρόνια για τον ίδιο χώρο, που τότε είχε την έδρα του στον Πειραιά. 

 

http://www.musicpaper.gr/documents/item/2745-2013-02-27-14-41-40

 

Επιβεβαιώνεται λοιπόν για μια ακόμη φορά πως μερικά πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ... Kαι πως κάποιοι έχουν γίνει "βασιλικότεροι του βασιλέως"....

 

Μήπως τελικά θα πρέπει όλοι οι καλλιτέχνες κάποια στιγμή να τα λάβουν όλα αυτά υπ'όψη και να λειτουργήσουν αναλόγως;

Άλλωστε υπάρχει και το "εμπάργκο"... Τόσο από τους καλλιτέχνες, όσο και από το κοινό...

 

"Δεν τηρείς τις προϋποθέσεις κύριε μαγαζάτορα; Δεν ξαναπαίζω στο μαγαζί σου..."

 

Ή από την πλευρά του κοινού: "Δεν ξανάρχομαι στο μαγαζί σου"... 

 

Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά απ'όσο φαίνονται...

7 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γενικά όλα καλά από μένα, όσον αφορά το πρόγραμμα. Τα έγραψαν τα περισσότερα παιδιά παραπάνω και συμφωνώ σε γενικές γραμμές! Άρα δε χρειάζεται να εξηγήσω κι εγώ τον, εκ του αποτελέσματος πλέον, ενθουσιασμό μου γι' αυτό το σχήμα! 

Για το μαγαζί επιβεβαιώνω κι εγώ αρκετά απ' όσα σχολιάστηκαν, προσωπικά δε μου άρεσε ούτε η εικόνα των παρασκηνίων. Ωστόσο μιλάμε για έναν χώρο που φιλοξενεί και θα φιλοξενεί ωραία σχήματα και καλή μουσική. Γι' αυτό και νομίζω πως θα επιχειρήσω να τον επισκεφθώ ξανά από τη θέση του ακροατή. Ωστόσο αν ζήσω ξανά κάτι τέτοιο (ή δω την ίδια εικόνα έξω που θυμίζει πιο πολύ πόρτα στο "Mercedes" παρά είσοδο σε μουσική σκηνή) θα επιλέξω τη λύση που προτείνει ο Θανάσης και έχει δίκιο! Ανάλογη απογοήτευση είχα ζήσει στην ΑΝΟΔΟ που είναι στην Πειραιώς και έκτοτε δεν έχω ξαναπάει... 

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...