Sign in to follow this  
Followers 0
nefeli

Θέατρο Βράχων, Αφιέρωμα σε Μ. Ελευθερίου, 02/09/19

3 posts in this topic

Όντως υποψιασμένοι από τα βιντεάκια που ανέβηκαν από τους Φιλίππους, το αποτέλεσμα δικαίωσε απόλυτα τις προσδοκίες. Ο Νταλάρας ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και σε μεγάλα κέφια (καλύτερα να λέει βέβαια λιγότερα στην παρουσίαση των μουσικών αλλά του δίνουμε τον αυτοσαρκασμό που σπανίζει:rolleyes:). Ο Πασχαλίδης αναμενόμενα πολύ καλός και για μένα έχε ιδιαίτερη σημασία ο σεβασμός στους ομοτέχνους του. Εκτός της δεδηλωμένης βαθιάς εκτίμησης στον Νταλάρα που φαίνεται και στην σκηνή  (στο βιντεάκι που ανέβασε το ogdoo από το "Χρόνια σαν Τριαντάφυλλα" ακούγεται που λέει δημόσια ότι "αυτός μας έμαθε να τραγουδάμε"), αναγνώρισε επί σκηνής και τον μουσικό ογκόλιθο της Μ. Δημητριάδη όταν κλήθηκε να πει το "Είσαι η Πρέβεζα και το Κιλκίς". Είναι κάτι που δεν συναντάς καθόλου συχνά νομίζω στη "μουσική οικογένεια". Η Στρατηγού γίνεται πραγματικά όλο και καλύτερο και ενώ τον κοινό δεν την αναγνωρίζει ακόμα, αποσπά θερμό χειροκρότημα σε τραγούδια που έχουν σημαδέψει τεράστιες φωνές όπως στην "Διαθήκη" και την "Μαρκίζα". Η ορχήστρα ήταν επίσης καλοκουρδισμένη και έντυσαν πολύ όμορφα τη συναυλία.

Ένα από τα πλεονεκτήματα των συναυλιών αυτών είναι και η επιμελημένη δομή τους. Το πρόγραμμα δεν κάνει κοιλιές και τα τραγούδια εναλάσονται μεταξύ επιτυχιών και ελαφρώς αδικημένων ή χωρίς όμως να κουράζουν το κοινό.  

Οι συναυλίες αυτές λειτουργούν ως καμπανάκια μνήμης για τους ανθρώπους στους οποίους βασίστηκε το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Και αυτό για εμένα είναι η μεγαλύτερη συμβολή τους. Σίγουρα το κοινό ξαφνιάστηκε πολλές φορές όταν άκουσε τραγούδια που δεν ήξερε ότι οι στίχοι είναι του Ελευθερίου. 

Ακόμα μια φορά συγχαρητήρια στους εμπνευστές και υλοποιητές αυτού του αφιερώματος:rolleyes::):walkman:

4 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ακόμα και οι πιο δύσκολοι ακροατές δεν έχουν να κάνουν καμία παρατήρηση για την εξαιρετική παράσταση της Δευτέρας. Μόνο μελαγχολικές σκέψεις γιατί τα περισσότερα από τα τραγούδια που ακούστηκαν κινούνται στις μέρες μας πίσω από τα φώτα και έξω από τα χείλη της μεγάλης μάζας αυτού του λαού... και έχουν μείνει κάποιοι εμμονικοί τύποι σαν τον Νταλάρα και κάποιοι άξιοι συνοδοιπόροι σαν το Μίλτο και την Ασπασία, να επιμένουν να τα φέρνουν με σεβασμό και αγάπη στο προσκήνιο... Άξιοι!!! 

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0