francois

Μίκης Θεοδωράκης

1,306 posts in this topic

Φαντάζομαι ότι πανελλαδικά θα συνέβη. Νομίζω ότι τυπώνονται στην ίδια παρτίδα για όλη τη χώρα.

Αυτό θα το μετρήσει ο Δραγουμάνος στις κυκλοφορίες; :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΑΙΣΧΟΣ! Καλά, εκεί στην ΜΙΝΟΣ δεν υπήρχε κάποιος να το ελέγξει; Και καλά, εκεί στην ''Καθημερινή'' δεν υπήρχε επίσης κάποιος να το ακούσει για να ελέγξει; :wow:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το σίγουρο είναι πως την άλλη Κυριακή όλοι πρέπει να πάρουμε την "Καθημερινή". Θα έχει την "Πολιτεία ’' & Β'"...

Φαντάζεστε να γίνει κανένα λάθος και να βάλουν τίποτα ανέκδοτες ηχογραφήσεις με τον Νταλάρα; :lol: :wow:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και απο τα γραφόμενα τους, προκύπτει και μελλοντική έκδοση της εκτέλεσης με τον Γ. Νταλάρα. :wow:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το ίδιο έγινε και με τον Χατζιδάκι και το ''Reflections''.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Το ίδιο έγινε και με τον Χατζιδάκι και το ''Reflections''.

Tι εννοείς Ελίνα? Αυτή η έκδοση βγήκε κανονικά με τους Raining Pleasure. Ετσι δεν είχε διαφημιστεί?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Το ίδιο έγινε και με τον Χατζιδάκι και το ''Reflections''.

Tι εννοείς Ελίνα? Αυτή η έκδοση βγήκε κανονικά με τους Raining Pleasure. Ετσι δεν είχε διαφημιστεί?

Πράγματι. Για το έργο του Μάνου Χατζιδάκι "Reflections", είχε ανακοινωθεί από την αρχή ότι δεν θα διανεμηθεί η πρώτη αυθεντική ηχογράφηση, αλλά η σύγχρονη εκτέλεση των "Raining Pleasure".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν έχω ιδία γνώση. Μου το είπε ένας φίλος, ακροατής του Χατζιδάκι.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λάθος έκανε Ελίνα. ’λλωστε, και το εξώφυλλο του cd ήταν η κανονική έκδοση των Raining Pleasure. :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να σημειωθεί ακόμα ότι η πρώτη ηχογράφηση των Reflections δεν ανήκει στον κατάλογο της ΕΜΙ, σε αντίθεση με όλα όσα βγήκαν στην Καθημερινή.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ετσι όπως αναλύσατε δεν υπάρχει καμια αμφιβολία. :razz: Πιθανόν από την αρχική διαφήμιση το κατάλαβε έτσι ο φίλος.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η απάντηση της Καθημερινής:

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_article.../02/2011_379641

Απλά μάλλον δεν ήταν σε μέρος αλλά σε όλο το τιραζ

Eύχομαι αυτή την Κυριακή να μή δώσουν την εκτέλεση με τον Κότσιρα... :razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το τηλεοπτικό, διαφημιστικό σποτ της εφημερίδας, μαζί με την διανομή της Πολιτείας Α&Β, κάνει λόγο και για την επανακυκλοφορία του ’ξιον Εστί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, "που δεν διανεμήθηκε σε μέρος του τιράζ".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χειμαρρώδης ο Μίκης Θεοδωράκης απόψε, στην 1η πανελλήνια συνάντηση της Σπίθας στην Θεσσαλονίκη. Ήτανε πραγματικά υπέροχος. Ένας υπερδραστήριος έφηβος, στα 86 του χρόνια. Η ομιλία ξεκίνησε στις 6.30 περίπου με ομιλητές τους Κ. Ζουράρι, τον καθηγητή συνταγματολόγο Γεώργιο Κασιμάτη, τον οικονομολόγο Δημήτρη Καζάκη, τον Δημήτρη Αλευρομάγειρο, καθώς και μέλη της Σπίθας απο την Κομοτηνή αλλά και την Κύπρο.

Τον λόγο πήρε ο Μίκης Θεοδωράκης στις 7.30 και τελείωσε σχεδόν 2 ώρες μετά. Απίστευτος!!! Να είναι καλά!

Share this post


Link to post
Share on other sites

(από την εφημερίδα"ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ")

ήταν 16 του Νοέμβρη 1976 τότε που ο σποδαστικός σύλλογος "Σόλων ο Σοφός" διοργάνωσε δυό εκπληκτικές και ανεπανάληπτες συναυλίες με τον Μίκη Θεοδωράκη στο "Αχίλειον",στις συναυλίες αυτές συμμετείχαν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου,ο Ζωγράφος,η Ζορμπαλά,ο Θωμόπουλος και η Σοφία Μηχαηλίδου.

Η επιτυχία για την πραγματοποίηση των δύο συναυλιών έγινε χάρις ένα παράξενο περιστατικό.

Κάποιο κουλουριώτικο αλιευτικό σκάφος επιστρέφοντας από την Κόρινθο που είχε πάει για ψάρεμα αντίκρυσε ένα άλλο ακυβέρνητο σκάφος καταμεσής στη θάλασσα από μηχανική βλάβη.Το πλησίασαν και με μεγάλη έκπληξη διέκριναν μεταξύ των ψαράδων του σκάφους που είχε ξεμείνει και τον Μίκη Θεοδωράκη!

Τότε χωρίς να χρονοτριβήσουν και πολλά λόγια δέσανε το σκάφος και το ρυμούλκησαν μέχρι το λιμάνι της Σαλαμίνας(που είναι απο τα ελάχιστα φυσικά λιμάνια όπως και των Παλουκίων που κανένας καιρός και θαλασσοταραχή δεν τα πιάνει).

Ύστερα πήγαν για καφέ στην καφετέρια "Ριβιέρα"(δεν υπάρχει πιά),και εκεί κλείστηκε η αρχική συμφωνία των δύο συναυλιών μεταξύ του Σόλωνα και του Μίκη Θεοδωράκη!

Λίγα χρόνια μετά ο Μίκης ξανάρθε στην Σαλαμίνα με μιά μεγάλη πάλι συναυλία στο προαύλιο του β'δημοτικού σχολείου με τον Αντώνη Καλογιάννη και τον Πέτρο Πανδή στα πλαίσια του μουσικού Αυγούστου το 1983.Τη συναυλία αυτή με μεγάλη χαρά παρακολούθησα κι εγώ βλέποντας έναν Μίκη θεόρατο γίγαντα να διευθύνει τα τραγούδια του,να τραγουδάει και να αποθεώνεται.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μ. Θεοδωράκης:«Μάχιμη κοινωνική ομάδα η "Σπίθα"»

(Μία μάχιμη κοινωνική μονάδα θα αποτελέσει η «Σπίθα» δήλωσε ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, παρουσιάζοντας στην Κρήτη τις θέσεις της κίνησης πολιτών «Σπίθα».Παράλληλα, αναφέρθηκε σε όλα τα θέματα που απασχολούν την Ελλάδα, εξωτερικά και εσωτερικά.)

Μία μάχιμη κοινωνική μονάδα θα αποτελέσει η «Σπίθα» δήλωσε ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, παρουσιάζοντας στην Κρήτη τις θέσεις της κίνησης πολιτών «Σπίθα».

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε όλα τα θέματα που απασχολούν την Ελλάδα, εξωτερικά και εσωτερικά, ζήτησε να κλείσει η βάση της Σούδας, ενώ μίλησε για «κλέφτες με γραβάτα που κλέβουν τον πλούτο της χώρας παραμένοντας ατιμώρητοι».

Για τη Βάση της Σούδας είπε ότι εάν κλείσει «μόνο έτσι θα πάψει η κυβέρνηση να είναι συνένοχη στις ...ανθρωπιστικές δολοφονίες που διαπράττουν αγγλοαμερικάνοι και Γάλλοι σταυροφόροι του πετρελαίου».

Επίσης, επισήμανε ότι «από τη μια μεριά με τα μνημόνια, τις τρόικες και τα Δου-Νου-Του μας πίνουν το αίμα, απ' την άλλη ο αρχηγός μας, σαν ίσος προς ίσον με την Μέρκελ, τον Σαρκοζί και τον Μπους, μάς διατάζει εμάς τους ξεζουμισμένους να πάμε να ξεζουμίσουμε άλλους λαούς φτωχότερους και όπως λέει και το τραγούδι του προ-προ-προπάππου μου, Στέφανου Χάλη, να κάνουμε "μάνες δίχως γιους, γυναίκες δίχως άντρες...».

Όπως είπε, οραματίζεται «μια Ελλάδα κατ' αρχήν ανεξάρτητη χωρίς ξένες στρατιωτικές βάσεις και ξένους προστάτες. Ανεξάρτητη, Αυτοδύναμη και Ασφαλή, με οικονομική, κοινωνική και μορφωτική ανάπτυξη και πολιτιστική ακτινοβολία».

Ανέφερε ακόμη ότι δημιουργείται επιστημονική επιτροπή με επικεφαλής τον Συνταγματολόγο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γιώργο Κασιμάτη επιφορτισμένη να επεξεργαστεί ένα νέο Σύνταγμα, καθώς και νέους θεσμούς, που θα επιχειρήσουν να προσαρμόσουν όσο γίνεται περισσότερο πιστά την αρχή της 'μεσης Δημοκρατίας μέσα σε ένα σύγχρονο κράτος.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=113...&pubid=59228951

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πώς την κρίνετε αυτή την άποψη;

Όταν ο Καζαντζίδης τραγουδάει για ξενιτιά στους ξενιτεμένους Έλληνες ή ο Θεοδωράκης για επανάσταση στους Αθηναίους που βρίσκονται στο πολυτεχνείο, στην εποχή της χούντας, δε δημιουργούν τέχνη. Δημιουργούν μαζικά το ίδιο συναίσθημα σε συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων που βρίσκεται σε μια κατάσταση. Ποτέ δε θα ονόμαζα κάτι τέτοιο "τέχνη" διότι στερείται πλήρως της ελεύθερης παραγωγής συναισθημάτων από τη μεριά του δέκτη. Το συγκεκριμένο κοινό όμως τους θεωρεί άμεσα μεγάλους καλλιτέχνες και το έργο τους αδιαμφισβήτητα αριστουργηματικό αφού κατάφεραν να συγκινήσουν. Έτσι τα έργα αυτά, περνώντας στην ιστορία σημαίνουν πολλά και για τις επόμενες νέες γενιές του εν λόγω κοινού, οι οποίες θα τα αντιμετωπίσουν ως ένδοξο παρελθόν. Έτσι από την πλευρά του ο καλλιτέχνης μετατρέπεται σε δημαγωγός και είτε εκφράζεται αληθινά έχοντας λαϊκή παιδεία είτε, δίνοντας στο λαό αυτό που θέλει, το αποτέλεσμα παραμένει ίδιο. Η μη ουσία της στοχευόμενης τέχνης γίνεται εύκολα αντιληπτή εάν παρατηρήσουμε πως όταν προσπαθήσει κάποιος έξω από αυτήν την ομάδα ανθρώπων να βρει νόημα σε αυτά τα έργα, μένει απογοητευμένος. Η ουσιαστική τέχνη απευθύνεται σε όλους τους μυημένους σε αυτή και παιδευμένους ανθρώπους. Η μουσική που βρίσκεται στην κατηγορία που περιέγραψα θα έπρεπε να έχει ρόλο διασκέδασης και χαλάρωσης του πνεύματος. Είναι η θέση που θα έπρεπε να έχει σε κάθε κοινωνία, ώστε να μην εξαπατάται το κοινό, νομίζοντας ότι ασχολείται με κάτι πνευματικό

http://www.mic.gr/themes.asp?id=36749

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ένα κείμενο που στο τέλος αναιρεί τον εαυτό του, αφού στην αρχή λέει ότι η στοχευμένη τέχνη συγκινεί συγκεκριμένο κοινό και στο τέλος παραδέχεται ότι η τέχνη πρέπει να απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό.

Η βασική μου διαφωνία είναι ότι ξεκινά με ιστορικά λάθος παραδοχές κι έτσι για μένα είναι σαθρή όλη η υπόλοιπη επιχειρηματολογία. Ο Καζαντζίδης και ο Θεοδωράκης είναι ΜΕΓΑΛΟΙ όχι φυσικά μόνο για τα τραγούδια της ξενιτιάς ή για τα επαναστατικά τραγούδια.

Ας μην υποτιμούμε έτσι την λαϊκή, ούτε και την εκλαϊκευμένη τέχνη. Ο άνθρωπος που συγκινεί με την τέχνη του είναι καλλιτέχνης. Δηλαδή ο σολίστας του πιάνου επειδή η πολιτεία του αναγνωρίζει πτυχίο είναι "μυημένος" και "καλλιεργημένος", ενώ ο σολίστας του μπουζουκιού που δεν έχει πτυχίο επειδή το μπουζούκι δεν είναι κλασσικό όργανο είναι "δημαγωγός" σύμφωνα με το εν λόγω κείμενο ? Υπεροπτικές και ελιτίστικες ανοησίες...

Για μένα η κάθε μορφή τέχνης δεν πρέπει να περιμένει από τον απαίδευτο ή τον αμύητο άνθρωπο να φτάσει σε εκείνη. Οφείλει μέσω κάποιων καλλιτεχνών να του ανοίξει τις πόρτες ή έστω να του δώσει τα κλειδιά ώστε να τις ψάξει και να τις ανοίξει ο ίδιος. Έτσι καλλιεργείται ο άνθρωπος και "ανεβαίνει". Δε γεννιόμαστε όλοι καλλιτέχνες, αλλά επιτρέψτε μου, ούτε και κοινό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
.Δε γεννιόμαστε όλοι καλλιτέχνες, αλλά επιτρέψτε μου, ούτε και κοινό.

Συμφωνω απολυτα!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συμφωνώ μαζί σου Σιδερή. Ο άνθρωπος παρουσιάζει τις δικές του απόψεις ως παγκόσμιες σταθερές.

Αυτό το κείμενο με έχει γεμίσει ερωτήματα:

"Ποτέ δε θα ονόμαζα κάτι τέτοιο "τέχνη" διότι στερείται πλήρως της ελεύθερης παραγωγής συναισθημάτων από τη μεριά του δέκτη"

Με αυτή τη λογική κάθε λογοτεχνικό έργο που χρησιμοποιεί το ρεαλισμό ως μέσο έκφρασης δεν επιτρέπει στον αποδέκτη ελεύθερη παραγωγή συναισθημάτων. ’ρα σύμφωνα με το κείμενο, δεν είναι τέχνη. Το ίδιο ισχύει και για κάθε μουσική που περιλαμβάνει στίχους αφού οι στίχοι μας οδηγούν σε παραγωγή συγκεκριμένων κι όχι ελεύθερων συναισθημάτων. Αποτελεί αυτό κριτήριο για το αν κάτι χαρακτηρίζεται τέχνη ή όχι; Κι αν είναι από το συγκεκριμένο άνθρωπο γιατί θα πρέπει να είναι αποδεκτό από όλο τον υπόλοιπο κόσμο;

Επίσης τι θα πει "ουσιαστική τέχνη"; Και ποια είναι η διαφορά της από τη μη ουσιαστική;

Πότε θεωρείται κάποιος μυημένος; Χρειάζεται συγκεκριμένη διαδικασία; Υπάρχει και πιστιποίηση;Κι όλοι οι υπόλοιποι που δεν είναι μυημένοι δεν πρέπει να ακούνε μουσική, να διαβάζουν βιβλία, να πάνε σε εκθέσεις ζωγραφικής και μουσεία; Ή μήπως επιτρέπεται να πάνε αλλά όχι να εκφέρουν άποψη;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...