francois

Μάνος Χατζιδάκις

145 posts in this topic

Αγαπημενος δισκος.Εξαιρετικος κ αξεχαστος Μανος..

 

Σημ. Προσφατα διαπιστωσα οτι εκτος απο την εκδοση lp με τα κλασικα γραμματα (οπως ειναι κ στην φωτο που παραθετεις στο αρθρο Θανο)

υπηρξε κι αλλη μια εκδοση με εντελως διαφορετικα (ασπρα παλι) γραμματα -γυρω-γυρω-απο τον πινακα του εξωφυλλου κ με λαμινε εξωφυλλο.

Εικαζω -γιατι δε βρηκα κ καποιον να με διαφωτισει- πως προκειται για επανεκδοση παρα για 1η κοπια οπως παραπλανητικα θεωρω μπορει ευκολα να

θεωρηθει...

 

Υ.Γ.Ευχαριστουμε για το αρθρο!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είναι κι εμένα ένας από τους πιο αγαπημένους μου δίσκους. Άξια η αναφορά σε αυτόν... 

 

ΥΓ: Θάνο, όλα τα παλιά link δε λειτουργούν.  :pity:

 

 

 

Διάβασα σήμερα αυτό το αδημοσίευτο ως τώρα κείμενο του Μάνου. 

 

http://www.iefimerida.gr/news/159913/%CE%B1%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CF%87%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%B9%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CE%B9%C2%AB%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B8%CF%85%CE%BC%CF%8E-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BB%CF%89-%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF-#ixzz35DZcO9Vd

 

Αυτός ο άνθρωπος είχε έναν μόναδικό τρόπο να μιλάει... 

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα σήμερα αυτό το αδημοσίευτο ως τώρα κείμενο του Μάνου. 

Η ουσία είναι βέβαια στο κείμενο, αλλά για την ιστορία, επειδή έχει και αυτό τη σημασία του, το κείμενο δεν ήταν μέχρι σήμερα αδημοσιευτο, υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια στην επίσημη ιστοσελίδα του Μάνου Χατζιδάκι

http://www.hadjidakis.gr/homeweb.htm

 

και εδώ η παλαιότερη αναφορά που βρήκα, με απόσπασμα του κειμένου, από δημοσίευμα του Βήματος στις 15 Ιουνίου 2003

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=151949

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΥΓ: Θάνο, όλα τα παλιά link δε λειτουργούν.  :pity:

 

To ξέρω αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι, πέρα από το να αλλάζω σιγά σιγά τα παλιά με τα καινούργια εδώ στο forum...Αυτό ήδη έχω ξεκινήσει να το κάνω.

 

Από τη στιγμή που άλλαξε το site άλλαξαν και τα links.Τα κείμενα βεβαίως υπάρχουν όλα. Με μια αναζήτηση στο Google βρίσκονται με τα νέα links.

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επίσης από τις δυνατότερες ερμηνευτικές στιγμές της Γαλάνη με κορυφαία ίσως στιγμή το: "Στου ήλιου τ' αλωνι". (Το αγαπημένο μου τραγούδι του δίσκου).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα σήμερα αυτό το αδημοσίευτο ως τώρα κείμενο του Μάνου. 

Η ουσία είναι βέβαια στο κείμενο, αλλά για την ιστορία, επειδή έχει και αυτό τη σημασία του, το κείμενο δεν ήταν μέχρι σήμερα αδημοσιευτο, υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια στην επίσημη ιστοσελίδα του Μάνου Χατζιδάκι

http://www.hadjidakis.gr/homeweb.htm

 

και εδώ η παλαιότερη αναφορά που βρήκα, με απόσπασμα του κειμένου, από δημοσίευμα του Βήματος στις 15 Ιουνίου 2003

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=151949

 

Σκέφτηκα να ψάξω γιατί τις περισσότερες φορές κάτι τέτοιο συμβαίνει, αλλά βαριόμουνα :blush: και είπα να παραμείνω στην ουσία. Για μένα τουλάχιστον ήταν αδιάβαστο. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Χατζιδάκις εν μέσω χούντας για το Πολυτεχνείο: "Είμαι εναντίον του «προετοιμασμένου ηρωϊσμού»" Μια άγνωστη συνέντευξή του, που θα σας κάνει να νοιώσετε αμήχανα!
 

 

751488_751475_a30.jpg
«Δεν μ' ενδιαφέρει ούτε ο Παπαδόπουλος[sic], ούτε κανείς άλλος, φτάνει να είμαι τίμιος με τον εαυτό μου... Δεν υπερασπίζομαι την σημερινή κατάσταση, αλλά εγώ τουλάχιστον σ' αυτόν τον τόπο κυκλοφορώ και μιλώ ελεύθερα"

 

Από τονΦΩΝΤΑ ΤΡΟΥΣΑ

 

Νοιώθω τις ανάσες των «χατζιδακικών» στο σβέρκο μου. Οσμίζομαι, ήδη, την μυρωδιά των μελανιών και το κάψιμο των πληκτρολογίων τους. Σε κάθε επέτειο θανάτου ή γέννησής του, προετοιμάζομαι για ένα... ανεπανάληπτο μπαράζ κενολογιών και απλουστεύσεων, επαναλήψεων στη νιοστή και χαζοχαρούμενων προσεγγίσεων τού τύπου «μας λείπει», «πώς θα ήμασταν σήμερα αν ζούσε...», ενώ πέφτουν στα κεφάλια μας καντάρια από... «εμβληματικός», «αξέχαστος», «μεγάλος ερωτικός», «μεγάλος αναρχικός», «...στη γειτονιά των αγγέλων» και κιλά από «Χατζιδάκις και νεολαία», «Χατζιδάκις και ψυχεδέλεια» και άλλα τέτοια σκοροφαγωμένα. Τέλος πάντων, εγώ... κόβω δρόμο, προλαβαίνω τους περισσότερους στη στροφή και αναδημοσιεύω-σχολιάζω κάτι που έχει αληθινό νόημα, που προσθέτει ουσιαστικές ψηφίδες στο χατζιδακικό προφίλ. Έτσι νομίζω δηλαδή...

 



Κι' εγώ νέος είμαι. Και μάλιστα πιο νέος από τους νέους που πιστεύουν σαν βλάκες ότι πονάνε για τα κοινά. Φασαρία μόνο κάνουν...

Έχουν περάσει σχεδόν δυόμισι χρόνια (11/1/2012) από τότε που αναδημοσίευσα μία συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι στον Ρένο Αποστολίδη... κι έγινε το σώσε. (Όχι, εντάξει – απλώς, η ανάρτηση είχε «μοιραστεί» κι είχε διαβαστεί αρκετά, αυτό εννοώ). Η συνέντευξη εκείνη είχε δημοσιευτεί κατά πρώτον το 1966, κανα χρόνο, χονδρικώς, πριν ο Μάνος Χατζιδάκις αφήσει την Ελλάδα για την Αμερική – μια μετάβαση που έγινε, βεβαίως, πριν από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Το λέω τούτο γιατί ορισμένοι... σουλατσαδόροι διαδίδουν πως ο Χατζιδάκις έφυγε από την Αθήνα λόγω χούντας. (Δεν τους προέκυψε...). Όσα χρόνια ο Χατζιδάκις βρισκόταν στην Αμερική δεν ξέρω αν είχε δώσει συνεντεύξεις, και πόσες είχε δώσει, σε ελληνικά έντυπα. Κάτι έχω στο νου μου, αλλά μ' ένα πρόχειρο ψάξιμο δεν μπόρεσα να το βρω... Ας είναι. Όταν επέστρεψε, όμως, στην Ελλάδα, προς το καλοκαίρι-φθινόπωρο του '72, βρήκε τα πράγματα σχεδόν όπως τα είχε αφήσει (ου μην και καλύτερα), και εννοώ σε σχέση με το πώς τον είχαν περιβάλλει τα μέσα, ο Τύπος και ο κόσμος. Σαν να μην είχαν περάσει πεντέμισι-έξι χρόνια απουσίας. Σαν να ήταν πάντα εδώ. Λογικό από μια μεριά, αν σκεφθεί κανείς πως τα τραγούδια του ήταν μονίμως στα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις και άρα στο στόμα του κόσμου («Δεν ήταν νησί», «Ο μύθος», «Μίλησέ μου», «Η πίκρα σήμερα», «...Να δώσει η Μεγαλόχαρη κι η Παναγιά η Κανάλα/ να μεγαλώσεις γρήγορα σαν τα κορίτσια τ' άλλα», «Απόψε φθινοπώριασε» και όλα τα υπόλοιπα από το άλμπουμ «Της Γης το Χρυσάφι» κυρίως, που είχε τυπωθεί στην Ελλάδα το 1971).

 

Τον Οκτώβριο του 1973, σχεδόν ένα χρόνο αφότου είχε επιστρέψει στην Αθήνα από την Νέα Υόρκη, ο Μάνος Χατζιδάκις δίνει μία μεγάλη συνέντευξη στον Κώστα Ρεσβάνη, για λογαριασμό του περιοδικού Ο Ταχυδρόμος [#1019, 19/10/1973]. Ένα πολύ ενδιαφέρον τεύχος, με αναφορές στην μουσική κίνηση της Πλάκας, με συνέντευξη του Γιάννη Μαρκόπουλου, αλλά και του συνταγματάρχη Ιωάννη «Καθαρά Χέρια» Λαδά στον Γιώργο Λιάνη. Να υπενθυμίσω πως βρισκόμαστε στην εποχή «φιλελευθεροποίησης» του καθεστώτος, με τον Παπαδόπουλο ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας να διορίζει την πολιτική κυβέρνηση Μαρκεζίνη (8/10/1973), την ώρα κατά την οποίαν ξεσηκώνονται τα Μέγαρα (14/10) για την γνωστή υπόθεση Ανδρεάδη (έγινε και ταινία-ντοκιμαντέρ από τους Σάκη Μανιάτη και Γιώργο Τσεμπερόπουλο που προβλήθηκε την επόμενη χρονιά) και με τους φοιτητικούς συλλόγους, ένα μήνα πριν το ξέσπασμα του Πολυτεχνείου, να βρίσκονται σε αναβρασμό – εν σχέσει με την δοτή κυβέρνηση και τα χουντικά διατάγματα για την Ανώτατη Παιδεία. Ο Χατζιδάκις δεν δείχνει να νοιάζεται για τίποτα απ' όλα αυτά, αποκαλώντας μάλιστα τους φοιτητές «προετοιμασμένους ήρωες» και «μελλοντικούς δυνάστες».

 

 

751474_a13.jpg
 

 


Η αλήθεια είναι πως ορισμένοι θα σπεύσουν να υπερθεματίσουν, έχοντας στο νου τους τούς μετέπειτα επώνυμους Πολυτεχνίτες της εποχής και το πώς πορεύτηκαν στα χρόνια της Μεταπολίτευσης (έως και σήμερα). Και πράγματι, αν το σκεφθείς κατ' αυτόν τον τρόπο, ο Χατζιδάκις λέει μεγάλη κουβέντα. Μόνον που τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δεν είναι ποτέ ακριβώς έτσι. Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί... Συζητάμε, στις παρέες μας, εδώ-εκεί-οπουδήποτε, για την Γενιά του Πολυτεχνείου έχοντας στο νου μας πέντε-έξι ονόματα που διέγραψαν ολόκληρο τον κύκλο, υπηρετώντας και γλείφοντας, τελικώς, εκείνους που έφτυναν στα νειάτα τους. Ξεχνάμε, όμως, πως υπήρξαν πολλοί (οι περισσότεροι) που δεν πορεύτηκαν τοιουτοτρόπως. Έμειναν «ανώνυμοι», δεν πάτησαν επί των αγώνων τους για να αναρριχηθούν, δεν έγιναν οι παρατρεχάμενοι της εξουσίας. Οι «δυνάστες», όντως έχουν ονοματεπώνυμο, οι υπόλοιποι εξακολουθεί και σήμερα να μην έχουν...

 

Δεν ήλθα πιο νωρίς στην Ελλάδα για φορολογικούς λόγους. Έφυγα πριν από την 21η Απριλίου 1967 και έμεινα έξω για τους λόγους που σας είπα. Και ποτέ δεν φώναξα πως «θα έλθω κι ας με συλλάβουν...»

 

Γενικώς, ο Χατζιδάκις ποτέ δεν είχε καλή γνώμη για την νεολαία, αν κρίνω και από άλλες μεταγενέστερες συνεντεύξεις του –αφήστε τι υποστηρίζουν, σήμερα, οι διάφοροι σκράπες και οι απληροφόρητοι–, λέγοντας χαρακτηριστικώς στον Ρεσβάνη πως οι νέοι «φασαρία μόνο κάνουν» και πως από την Πλάκα μπορούσες να περάσεις... «μόνο με την συνοδεία της Αμέσου Δράσεως». (Θα ρωτήσω τον Θανάση Γκαϊφύλλια να μου πει αν ήταν έτσι...). Εκείνο, πάντως, που ακούγεται στ' αυτιά μου εντελώς προκλητικό (ένα ανάμεσα στα διάφορα τέλος πάντων) είναι ο τρόπος που σκεπτόταν ο Χατζιδάκις εν σχέσει με την έννοια της ελευθερίας... «την ελευθερία μου δεν την εξαρτώ από πολιτικά σχήματα, είμαι εσωτερικά ελεύθερος»... την ώρα που, μόλις δύο μήνες νωρίτερα (20/8/1973), η χούντα είχε προκηρύξει γενική αμνηστία των πολιτικών κρατουμένων και άρση του στρατιωτικού νόμου. Σκεφθείτε, δηλαδή, να πηγαίνατε να λέγατε σ' έναν πολιτικό κρατούμενο... «μην σε νοιάζει που είσαι 'μέσα' και σε βασανίζουνε, αρκεί να είσαι 'εσωτερικά' ελεύθερος»... πώς θα σας αντιμετώπιζε. Κάτι παπάδες που λέγανε τα δικά τους ανάλογα στην Μακρόνησο ή την Γυάρο δεν περνούσαν και πολύ καλά... Υπάρχει μία ωραία αφήγηση επ' αυτού στο βιβλίο Γυάρος [Πλειάς, Αθήνα 1974] του αγωνιστή ηθοποιού Τζαβαλά Καρούσου (1904-1969), αλλά την κρατώ για άλλη φορά... Η δική μου εντύπωση είναι πως ο Χατζιδάκις κρατάει εντελώς μεσοβέζικη θέση (για να το πω έτσι, ώστε να μην φανώ κακός...) εν σχέσει με την χούντα, όταν λέει πως «δεν μ' ενδιαφέρει ούτε ο Παπαδόπουλος[sic], ούτε κανείς άλλος, φτάνει να είμαι τίμιος με τον εαυτό μου[sic]» και πως «δεν υπερασπίζομαι την σημερινή κατάσταση, αλλά εγώ τουλάχιστον σ' αυτόν τον τόπο κυκλοφορώ και μιλώ ελεύθερα[sic], γιατί την ελευθερία μου δεν την εξαρτώ από πολιτικά σχήματα[sic]», ενώ και η θέση του για την λογοκρισία ελέγχεται σφόδρα όταν, ναι μεν, υποστηρίζει πως... «η λογοκρισία είναι ηλίθιος θεσμός», αλλά «δεν θίγει την ουσιαστική Τέχνη[sic]– εμένα δεν με θίγει, γιατί δεν εφάπτεται με το έργο μου, γιατί δεν μιλώ με συνθήματα».


Η συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι στον Κώστα Ρεσβάνη έχει πολύ ψαχνό –όπως είχαν πάντα οι συνεντεύξεις του Χατζιδάκι– και μπορεί να τροφοδοτήσει πολλές και διαφορετικές ουσιαστικές συζητήσεις, όχι σαχλαμάρες, (ακόμη και μετά από 40+ χρόνια). Έτσι κάπως αποκαλύπτονται οι βαθύτερες σκέψεις και ιδέες του ανδρός, και μάλιστα σε μιαν ανώμαλη εποχή, και όχι με εξάψαλμους και τρισάγια. Αν προκύψει κάτι, λοιπόν, εδώ είμαστε... Ο Ρεσβάνης κάνει μιαν εισαγωγή και κατόπιν διαβάζουμε τον Χατζιδάκι να λέει...

 

 

 

Έχω αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Απέκτησα μεγαλύτερο αυτοέλεγχο, δεν είμαι πια ο ίδιος. Τώρα ξέρω τι λέω, ενώ παλαιότερα είπα πράγματα που δεν ήθελα...


Προσχωρήσατε στην Λυρική Σκηνή απ' ό,τι συζητείται. Τι θα προκύψη από την νέα στροφή που πήρατε;
Ο Θεός βοηθός... αλλά τι λέτε προσχώρησα. Δεν είναι η πρώτη φορά που θα διευθύνω λυρικό θέατρο. Τον Φεβρουάριο βρέθηκα στο πόντιουμ για την 'Τραβιάτα'...


Ωστόσο, από σας περίμενε κάτι άλλο ο κόσμος. Ίσως νέες φόρμες, χλωρές ιδέες, όχι Λυρική...
Αγαπητέ μου, εγώ, παρ' όλη την κατακραυγή, θα συνεχίσω. Περιφρονώ τον πολύ λαό... Ο λαός αυτός που λέτε μ' έμαθε από τα τραγουδάκια μου. Δεν έσκυψε να δη όλο μου το έργο. Έγινα συμπτωματικά γνωστός μ' αυτά τα τραγουδάκια κι' από τον καιρό των 'Παιδιών του Πειραιά' απόκτησα την δημοτικότητα τύπου Βουγιουκλάκη...


Ανάμεσα σ' αυτό τον «λαό», κύριε Χατζιδάκι, υπάρχουν άνθρωποι που δάκρυσαν ακούγοντας τα τραγουδάκια σας...
Έπρεπε να πάνε στον γιατρό, στον οφθαλμίατρο ειδικώτερα. Κάτι θα είχαν τα μάτια τους...


Δακρύζουν ακόμη, ίσως, κι' ας μην το δεχόσαστε...
Να πάνε στον γιατρό. Εγώ, πάντως, υπήρξα πριν από τα τραγουδάκια μου και υπάρχω μετά από αυτά.


Διαβάζω πως θα αναλάβετε την διεύθυνση μπουάτ στην Πλάκα. Ο Μίκης Θεοδωράκης έρχεται στην Ελλάδα. Αλλάζουν τα χρώματα σ' αυτόν τον τόπο. Οι νέοι ίσως περιμένουν κι' εσάς για τις νέες προοπτικές που μπορεί να ανοιχτούν...
Σιχαίνομαι τις μπουάτ, σιχαίνομαι και την σημερινή Πλάκα. Όσα γράφτηκαν για την επιστροφή μου στην Πλάκα, είναι ψέματα. Εγώ δεν είπα τίποτε. Όταν ήμουν νέος, η Πλάκα ήταν από τα πιο όμορφα κομμάτια της Αθήνας. Τώρα, μόνο με την συνοδεία της Αμέσου Δράσεως μπορείς να περάσης. Οι νέοι να μην περιμένουν τίποτε. Δεν ανοίγεται καμμία προοπτική. Ο μύθος της νέας γενιάς... Τι θα πη «νέα γενιά»; Μετράτε αριθμούς, ηλικίες...


Μετράω φωνές, κύριε Χατζιδάκι. Από τ' αμφιθέατρα, έως τα εργοστάσια...
Κι' εγώ νέος είμαι. Και μάλιστα πιο νέος από τους νέους που πιστεύουν σαν βλάκες ότι πονάνε για τα κοινά. Φασαρία μόνο κάνουν...


Οι νέοι βάζουν το κεφάλι τους στην φωτιά και το ξέρετε. Γιατί το παραβλέπετε;
Ας κάνουν ό,τι θέλουν. Πάρτε το είδηση, εμένα δεν με αγγίζει ο μύθος της «νέας γενιάς». Και στο τέλος, να σας πω κάτι; Εγώ δεν απευθύνομαι σε «γενιές». Γράφω μουσική και μ' αυτήν μιλάω σε ανθρώπους που έχουν ευαισθησία. Τον μύθο της νέας γενιάς τον έκαναν παράθυρο για να μπουν μέσα της αυτοί που θέλουν να την εκμεταλλευθούν... Υπάρχουν, αγαπητέ μου, σ' αυτή την νέα γενιά και παιδιά ευαίσθητα. Αλλά αυτά ακριβώς δεν έχουν τα χαρακτηριστικά της γενιάς τους! Κι εγώ σαν νέος υπήρξα ανήσυχος, όχι, όμως, βλαξ... Θωρακίζονται πίσω από την ετικέτα «νέα γενιά», συσσωρεύουν άχρηστες γνώσεις, μια που η πληροφόρηση είναι εύκολη σήμερα και ενώ στην ηλικία είναι νέοι, έχουν ήδη προσχωρήσει στην παλαιά γενιά. Δεν θα είμαι αρεστός μ' αυτά που λέω. Έχω, όμως, παράδειγμα τον εαυτό μου, που σαν νέος βρήκε την ομορφιά σε ανθρώπους πιο ηλικιωμένους. Πλησίασα τον Σεφέρη, τον Γκίκα, τον Πικιώνη, τον Τσαρούχη, τον Ελύτη, τον Γκάτσο, τον Μόραλη. Όλοι αυτοί, φίλοι μου και δάσκαλοι, με δίδαξαν να μην κολακεύω ούτε γενιές, ούτε ανθρώπους...


Νομίζω πως οι νέοι σήμερα δεν έχουν ανάγκη από κολακείες, κύριε Χατζιδάκι. Απλά και μόνο βλέπουν, ακούνε, κρίνουν, δρουν, γνωρίζουν το ειδικό βάρος τους. Και ποιοι νομίζετε ότι αγάπησαν τα τραγούδια σας;
Δεν μ' ενδιαφέρει... Εγώ δεν κάνω τέχνη για τον λαό. Απευθύνομαι σε ωρισμένες ομάδες ανθρώπων μόνο. Αν έχω ενδιαφέρον, ας με ανακαλύψουν. Όταν διάβαζα Σεφέρη, δεν ρώτησα τι ηλικία έχει...


Είπατε πως απευθυνόσαστε σε «ομάδες ανθρώπων». Τονίσατε ότι έντεχνα καλλιεργείται ο «μύθος της νέας γενιάς». Αν αυτό ήταν... πλάγια πρόταση προς την κατεύθυνση Θεοδωράκη...
Μου υποσχεθήκατε να μη μιλήσουμε γι' αυτά. Μου φανήκατε συμπαθητικός από χθες (σ.σ. ο Ρεσβάνης λέει πως είχε συναντήσει τον Χατζιδάκι τυχαίως την προηγούμενη νύχτα, καθώς αγόραζε πέντε-έξη κουτιά τσιγάρα από περίπτερο στο Παγκράτι). Ήθελα να σας μιλήσω, αλλά τι τον θέλετε τον Μίκη... Όχι δεν κάνω υπαινιγμό για τον Θεοδωράκη. Είναι κι εκείνος εξ ίσου ικανός να αιτιολογήση τις απόψεις του. Εξ άλλου, ποτέ δεν είχαμε κάτι κοινό με τον Μίκη, εκτός απ' το ότι γράφουμε κι' οι δυο μουσική...


Μιλήστε μου, τότε, για τον μουσικό Θεοδωράκη...
Έχω γνώμη, αλλά δεν απαντώ.


Να μου πήτε, αν σας αρέσει η νέα του μουσική...
Δεν απαντώ.


Σημαίνει άρνηση του έργου του αυτό το «δεν απαντώ»;
Δεν απαντώ.


Πάντως, δεν σημαίνει παραδοχή...
Δεν απαντώ. Μα τι πάθατε με τον Μίκη. Όταν έλθη θα μπορέσουμε ίσως να μιλήσουμε από κοντά. Η αλληλογραφία δεν είναι στο αίμα μου. Και σας το ξαναλέω. Δεν έχουμε τίποτα κοινό, ούτε για συμφωνία, ούτε για σύγκρουση... Γιατί πάντα μαζί ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης; Σταματάω τώρα εγώ αυτή την σύζευξη. Είμαστε φίλοι με τον Μίκη και συνομήλικοι. Τίποτε άλλο. Εξ άλλου εκείνον τον ακούνε μέσα σ' ένα κομφούζιο πολιτικής και μουσικής. Εμένα, όμως, όχι.


Η επιτυχία της πρόσφατης συναυλίας του Ξαρχάκου θα πρέπει να σας προβλημάτισε, γύρω από το τι θέλει ο κόσμος σήμερα...
Μπράβο στον Ξαρχάκο. Όμως, εγώ σκέπτομαι πως το μεγάλο κοινό δεν το ελέγχεις, σε ελέγχει. Σας μίλησα για ένα μίνιμουμ ευαισθησίας που πρέπει να έχη ο δέκτης.


Κι εγώ σκέφτηκα, κύριε Χατζιδάκι, πως για όλους τους δέκτες δεν υπάρχει το ίδιο περιβάλλον και οι ίδιες ευκαιρίες για την ευαισθητοποίηση, που θα πη πως ο κοινωνικός περίγυρος δεν έχει την ίδια σύσταση. Και μόνο οι δέκτες δεν φταίνε γι' αυτό...
Κοινωνικό περιβάλλον... Άλλος μύθος. Όπως γεννιέσαι να 'σαι πομπός, έτσι γεννιέσαι να 'σαι δέκτης. Οι άνθρωποι έρχονται στον κόσμο μ' έναν κάποιο βαθμό δεκτικότητος...


... που βελτιώνουν ή εξαφανίζουν οι διαφορετικές συνθήκες ζωής.
Όχι. Ή την έχεις την ευαισθησία, ή δεν την έχεις. Είδα σε επαρχίες παιδιά συγκροτημένα, ευαίσθητα, και είδα στην Αθήνα παρέα δέκα νέων, που επί ώρες μιλούσαν με σαράντα λέξεις. Μετρούσα με ηδονή: σαράντα λέξεις...


Κι' εγώ άκουσα συζήτηση φοιτητών να μιλούν στα είκοσί τους χρόνια, νύχτες ολόκληρες, με χιλιάδες λέξεις για χίλια προβλήματα...

Εάν η σκέψη γίνει αποθήκη γνώσεων, θεωρώ θετικώτερο στοιχείο την παρέα με τις σαράντα λέξεις.

 

Οι φοιτητές που σας έλεγα, κύριε Χατζιδάκι, δεν μένουν μόνο στα λόγια. Παίζουν –και χάνουν συχνά– την καριέρα τους, την ζωή τους. Νομίζω πως πρόσφατα θα πληροφορηθήκατε κι εσείς γι' αυτό...
Είμαι εναντίον του «προετοιμασμένου ηρωισμού». Οι ακούσιοι ήρωες είναι ιδανικές περιπτώσεις. Ο «προετοιμασμένος ήρωας» είναι ο μελλοντικός δυνάστης...


Δηλαδή κύριε Χατζιδάκι «αλλοίμονο στις χώρες που έχουν ανάγκη από ήρωες»;
Μην με ειρωνεύεσθε. Κατάλαβα την λεπτή σας ειρωνεία, αλλά εγώ μιλάω γενικότερα. Σέβομαι τις ταλαιπωρίες των συγχρόνων ηρώων, αλλά δεν πείθομαι για την σημασία τους.


Νομίζω πως εσείς, κύριε Χατζιδάκι, δεν έχετε ταλαιπωρηθή από καμμία κυβέρνηση ή κατάσταση. Θα μπορούσαν να σας πουν... μόνιμο κατεστημένο. Αυτό σημαίνει πως δεν κεντρίζετε τους κρατούντες...
Είμαι με ό,τι θετικό επιδιώκει μια κυβέρνηση και εναντίον κάθε αρνητικού. Άλλοι συμμαχούν με άλλου είδους κατεστημένα, που αλλοίμονό μας, αν έλθουν. Υπήρξα προσωπικός φίλος του Καραμανλή, όχι φίλος της ΕΡΕ. Δεν είμαι α-πολιτικός. Απλώς δεν είμαι «πολιτικός», με την έννοια πως δεν οχυρώνομαι πίσω από σχήματα για να υπάρξω σαν καλλιτέχνης. Ασχολούμαι με τα προβλήματα του καιρού μου, δεν είμαι πολιτικός της μόδας. Μένω στο επίπεδό μου, δηλαδή είμαι άνθρωπος που δεν πράττω εύκολα. Η πολιτικότητά μου δεν περιέχει συνθήματα. Ξέρω πως έρχομαι σε σύγκρουση με το πολιτικό αίσθημα των πολλών...

(σ.σ. Ο Ρεσβάνης λέει πως ο Χατζιδάκις ξαφνικά μίλησε μόνος του, σαν να θυμήθηκε την απουσία του από την Ελλάδα)
Δεν ήλθα πιο νωρίς στην Ελλάδα για φορολογικούς λόγους. Έφυγα πριν από την 21η Απριλίου 1967 και έμεινα έξω για τους λόγους που σας είπα. Και ποτέ δεν φώναξα πως «θα έλθω κι ας με συλλάβουν...». Κάποιος το φώναξε, ενώ ήξερε πως δεν υπήρχε κίνδυνος να συλληφθή. Και είπε ακόμη: «Η Ελλάδα δεν είναι του Παπαδόπουλου...». Λοιπόν; Η Ελλάδα ήταν του Παπαδόπουλου πριν έξη χρόνια και τώρα δεν είναι; Αυτά δεν είναι τίμια πράγματα. Δεν μ' ενδιαφέρει ούτε ο Παπαδόπουλος, ούτε κανείς άλλος, φτάνει να είμαι τίμιος με τον εαυτό μου.


Εσάς κύριε Χατζιδάκι, όχι μόνο οι κυβερνήσεις, αλλά και η λογοκρισία σάς άφησε ανέγγιχτο...
Η λογοκρισία είναι ηλίθιος θεσμός. Όμως, δεν θίγει την ουσιαστική Τέχνη. Εμένα δεν με θίγει, γιατί δεν εφάπτεται με το έργο μου, γιατί δεν μιλώ με συνθήματα. Ίσως, εξ άλλου, δεν ξέρετε πως έχω διαμαρτυρηθή και παλαιότερα και πρόσφατα για το θέμα της λογοκρισίας. Επί Καραμανλή μου είχαν απαγορεύσει το τραγούδι μου «Ήταν που λέτε μια φορά, όπου ήταν ένας βασιλιάς, καλό ανθρωπάκι...». Γιατί ζητάτε από τη σημερινή κυβέρνηση να καταργήση κάτι που το βρήκε έτοιμο και δεν το κατασκεύασε; Δεν υπερασπίζομαι την σημερινή κατάσταση, αλλά εγώ τουλάχιστον σ' αυτόν τον τόπο κυκλοφορώ και μιλώ ελεύθερα, γιατί την ελευθερία μου δεν την εξαρτώ από πολιτικά σχήματα. Είμαι εσωτερικά ελεύθερος. Άλλωστε (σ.σ. ο Ρεσβάνης λέει πως χαμογέλασε ο Χατζιδάκις), εδώ δεν έχουμε τα αφόρητα καθεστώτα της Χιλής ή της Σοβιετικής Ενώσεως...


Θυμήθηκα μια φράση του Ηλία Πετρόπουλου, που γράφτηκε σε βιβλίο απαγορευμένο: «Δια του αμοραλισμού κατέκτησα την ελευθερία μου»...
Ας συζητήσουμε για σοβαρά πράγματα και πρόσωπα... Όσο για το περιεχόμενο της φράσεως: Εγώ είμαι ηθικό ον, με διέπουν αρχές τις οποίες ή τις έχω βάλει εγώ ή υπάρχουν σαν νόμοι.


Κάτι καινούργιο, ίσως, αυτό το «Μεθυσμένο Κορίτσι»;
Όχι εντελώς καινούργιο. Τραγούδια θα είναι δεμένα με μύθο. Ένας οδοιπόρος βρίσκει μια μέρα ένα μεθυσμένο κορίτσι. Θέλει να το προστατεύση, αλλά το κορίτσι τού επιτίθεται και του κόβει το κεφάλι. Ταυτόχρονα ανακαλύπτει πως το –ακέφαλο πλέον– σώμα είναι του Αλκιβιάδη. Δεν ξέρει τώρα τι να κρατήση. Το κεφάλι του οδοιπόρου ή το σώμα του Αλκιβιάδη; Ο μύθος είναι διδαχτικός, περιέχει πάθος, βία και νοθεία... Η επιφάνεια των τραγουδιών μου είναι τόσο απλή, όσο το σώμα του Αλκιβιάδη. Για τον οδοιπόρο επηρεάστηκα από τον Μαξιμίλιαν Σελ, που γνώρισα πρόσφατα στην Γερμανία. Για το «μεθυσμένο κορίτσι» από τον Φελλίνι της "Roma" και για τον Αλκιβιάδη από το περίπτερο που αγοράζω τσιγάρα...

 

http://www.lifo.gr/team/gnomes/53145

3 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μια ανέκδοτη κινηματογραφική μουσική, που θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί έναν αυτόνομο ορχηστρικό δίσκο του Χατζιδάκι, ανεξάρτητο από τη μεγάλη οθόνη....

 

Μάνος Χατζιδάκις - «Faccia di spia» (ΔΙΣΚΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)

 

Γράφτηκε από τον  Θανάσης Γιώγλου

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

 

http://www.ogdoo.gr/diskografia/nees-kyklofories/manos-xatzidakis-faccia-di-spia-diskoparousiasi

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

21 ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το φευγιό του Μάνου Χατζιδάκι. Όλα αυτά τα χρόνια έχουν γραφτεί χιλιάδες - ίσως και εκατομμύρια - αράδες, από «ειδικούς» και μη, έχουν γίνει εκατοντάδες αφιερώματα, έχουν κυκλοφορήσει περιοδικά, βιβλία και δίσκοι με επανεκτελέσεις μεμονωμένων τραγουδιών ή ολοκληρωμένων κύκλων… Οπότε, νομίζω πως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, να προσθέσω κάτι περισσότερο… Εκτός από 21 «ταπεινά» θέματα που έγιναν από τον υπογράφοντα, με απλή και ειλικρινή αγάπη προς το έργο του ή προς ένα μεγάλο μέρος του έργου του, στα τέσσερα και πλέον χρόνια λειτουργίας του ogdoo.gr… Έτσι, σαν ένα κερί στην ολοζώντανη μνήμη του…

 

21 χρόνια χωρίς τον Μάνο, με 21 θέματα για τον Μάνο…

 

Γράφτηκε από τον  Θανάσης Γιώγλου

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

 

http://www.ogdoo.gr/prosopa/afieromata/21-xronia-xoris-ton-mano-me-21-themata-gia-ton-mano

2 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι γοητευτικές «περιπέτειες» από τη γέννηση μιας γνωστής μελωδίας του Μάνου Χατζιδάκι, μέχρι τη μετατροπή της από ματζόρε σε μινόρε…

 

 

«Η πίκρα σήμερα» του Μάνου Χατζιδάκι «αλλιώς»

 

Γράφτηκε από τον  Θανάσης Γιώγλου

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

 

 

 

 

http://www.ogdoo.gr/diskografia/stigmes/i-pikra-simera-tou-manou-xatzidaki-allios

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το πρόγραμμα ενός πολύ ωραίου αφιερώματος του Β΄Προγράμματος στο Μάνο Χατζιδάκι με αφορμή τη συμπλήρωση 90 χρόνων από τη γέννησή του στις 23 Οκτώβρη. 

 

http://www.ert.gr/evdomada-manou-chatzidaki-sto-deftero-programma/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ακούστε πώς "μπλέκονται" γλυκά δυο στίχοι του Μάνου Χατζιδάκι και του Λευτέρη Παπαδόπουλου με δυο μελωδίες του Νότη Μαυρουδή και του Σταύρου Ξαρχάκου... 
(Με αφορμή τα 90χρονα από τη γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι)

 

«Παράλληλες ιστορίες» του Μάνου Χατζιδάκι

 

Γράφτηκε από τον  Θανάσης Γιώγλου

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

 

http://www.ogdoo.gr/diskografia/stigmes/paralliles-istories-tou-manou-xatzidaki

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μάνος Χατζιδάκις, 22 χρόνια απουσίας...



Ένας δίσκος του συνθέτη - που έφυγε σαν σήμερα από τη ζωή - που, νομίζω πως, δεν πρέπει να λείπει από κανένα σπίτι...

 

Ο Χατζιδάκις τραγουδά Χατζιδάκι

15/06/2016



 


ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ





 


1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το «μυστήριο» με τα δυο κομμάτια της πρώτης έκδοσης που λείπουν από τις επανεκδόσεις του «θρυλικού» έργου του Μάνου Χατζιδάκι...

Το «μυστήριο» του «Χαμόγελου της Τζοκόντας» του Μάνου Χατζιδάκι

05/08/2016
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Θανάσης Γιώγλου

http://www.ogdoo.gr/erevna/thema/to-mystirio-tou-xamogelou-tis-tzokontas-tou-manou-xatzidaki

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στις 23 Οκτωβρίου 1925 γεννήθηκε στην Ξάνθη ο Μάνος Χατζιδάκις. Ανάμεσα στις πολλές πτυχές του έργου του, μια από τις, ίσως, λιγότερο δημοφιλείς, αλλά εξίσου ενδιαφέρουσες, ήταν η σύνθεση έργων για πιάνο…

Η Ντόρα Μπακοπούλου παίζει Μάνο Χατζιδάκι… 16 χρόνια πριν

23/10/2016
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Θανάσης Γιώγλου

http://www.ogdoo.gr/erevna/rakosyllektika/i-dora-bakopoylou-paizei-mano-xatzidaki-16-xronia-prin

Share this post


Link to post
Share on other sites

23 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που ο Μάνος Χατζιδάκις ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι του για μια άλλη «Πόλη μαγική»…Με αυτή την αφορμή, σήμερα διάλεξα να ακούσουμε ένα από τα άγνωστα έργα του... Ένα αριστουργηματικό, δεκαπεντάλεπτο μουσικό διάλογο, μεταξύ μπουζουκιού και πιάνου...

Μάνος Χατζιδάκις «5 αυτοσχεδιασμοί για μπουζούκι και πιάνο»

15/06/2017

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

http://www.ogdoo.gr/diskografia/spania-ntokoumenta/manos-xatzidakis-5-aftosxediasmoi-gia-bouzoyki-kai-piano

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

92 χρόνια από τη γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι, διάλεξα να ακούσουμε την «πύρινη» ομιλία του στο Ολυμπιακό Στάδιο τον Νοέμβρη του 1989...

Ο Μάνος Χατζιδάκις για το ΠΑ.ΣΟ.Κ και τους επικριτές της «Αυριανής» (1989)

23/10/2017
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Θανάσης Γιώγλου

http://www.ogdoo.gr/erevna/rakosyllektika/o-manos-xatzidakis-gia-to-pa-so-k-kai-tous-epikrites-tis-avrianis-1989

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μάνος Χατζιδάκις - 24 χρόνια απουσίας...

Ένα σπάνιο θέμα του Χατζιδάκι από την ταινία «Ποτέ την Κυριακή»

15/06/2018

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

http://www.ogdoo.gr/diskografia/spania-ntokoumenta/ena-spanio-thema-tou-xatzidaki-apo-tin-tainia-pote-tin-kyriaki

Share this post


Link to post
Share on other sites

93 χρόνια ζωής θα συμπλήρωνε σήμερα ο Μάνος Χατζιδάκις, αν δεν είχε «πετάξει» για την «αθανασία» τον Ιούνιο του 1994…
Εντελώς συμπτωματικά, πριν από λίγες μέρες έφτασε στα χέρια μου από την Κύπρο, μια έκδοση που αγνοούσα παντελώς και ανακάλυψα πολύ πρόσφατα...

Μια «Νυχτερινή επίσκεψη στον Μάνο Χατζιδάκι»

23/10/2018

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

http://www.ogdoo.gr/diskografia/diskoi-pou-den-ksexasa/mia-nyxterini-episkepsi-ston-mano-xatzidaki?fbclid=IwAR2f-F_wS0CmhM1FF7L3f9FW4sKY-YLZ8s6eLFMuJeCG-jdDmABUMI3hq4g

Share this post


Link to post
Share on other sites

-Πώς έφτασε το 1949 ο 24χρονος συνθέτης στην ιστορική διάλεξη για το ρεμπέτικο;
-Πώς τον έσωσε ο Μάρκος Βαμβακάρης;
-Πότε ερωτεύτηκε την Μελίνα;
-Πώς γεννήθηκαν «Τα τραγούδια της αμαρτίας»;
Όλα αυτά, μαζί με άλλα αρκετά και πολύ ενδιαφέροντα ακούστηκαν στην τελευταία συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι, στον Φώτη Απέργη και την Γιώτα Συκκά, που μεταδόθηκε από το Δεύτερο Πρόγραμμα την περασμένη Πέμπτη...

Η τελευταία συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι

04/02/2019
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Θανάσης Γιώγλου

http://www.ogdoo.gr/epikairotita/media/i-teleftaia-synentefksi-tou-manou-xatzidaki-2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...