Micki

This week's favorite song (too)

1,665 posts in this topic

Ε, μέρα που'ναι σήμερα, πάει όλη η βδομάδα έτσι... "Του Έρωτα" λοιπόν, σε όλες του τις ερμηνευτικές παραλλαγές, από τη φωνή του Νταλάρα! B):huh::naughty::razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

''Δρομοι παλιοι''

Τις τελευταιες μερες το ακουω σχεδον παντου,με την Ζορμπαλα ομως... :mad:

Επειδη ομως η Ζορμπαλα δεν μ'αρεσει,το προτιμω με τον Γιωργο(οχι,για να ξερουν μερικοι-μερικοι πως ερμηνευονται τετοια τραγουδια!) :):D

Share this post


Link to post
Share on other sites

..."Σαν τα πουλιά σκορπίσαμε",με τη φωνή του Γιάννη Πάριου,που ακούω τώρα κι όποτε το ακούω μου έρχεται...flash back όλο σχεδόν το παρελθόν μου,με ή χωρίς αιτία...Είναι από τα μετρημένα στα δάχτυλα τραγούδια του Κουγιουμτζή ανευ Νταλάρα,που το ακούω με μεγάλη χαρά και πάντοτε τα ίδια συναισθήματα αναπόλησης και χαρμολύπης έρχονται να με βρουν... :razz::razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο μυαλο μου πολλές ελληνικές λέξεις τραβάνε πίσω τις (σαν κομήτης της ουρά του) ολόκληρο το τραγούδι στο οποίο τις έμαθα.

Στο βιβλίο που διάβασα χτες πριν κοιμηθώ, υπήρχε η λέξη «αλαφροΐστιωτός».

Κι έτσι κοιμήθηκα και ξύπνησα με:

«Όσους γεννήθηκαν εδώ τους τυραννούσε πάντα

ένας πανάρχαιος πυρετός που ονόμαζαν φυγή

τριμμένο ρούχο η μνήμη τους κρυμμένο μες σε τσάντα

μαζί τους το ταξίδευαν παλιώνανε μαζί

Όσους γεννήθηκαν εδώ τους ξεγελάσαν τ' άστρα

της θάλασσας η μυρωδιά των βράχων οι γκρεμοί

κι οι αδικαίωτοι πόθοι τους στα ερειπωμένα κάστρα

αλαφροϊσκιωτα παιδιά γεννούν κάθε πρωί

Αυτή τη θάλασσα παλεύω ν' αρνηθώ

αυτό το φως που έχω πληρώσει να πληγώσω

από τον Έλληνα εαυτό μου να σωθώ

μήπως στο τέλος την Ελλάδα κι ανταμώσω

Όσοι γεννήθηκαν εδώ κάποτε θα επιστρέψουν

μέσα τους πάλι σκάβοντας θα δούνε την αρχή

στον κόσμο και στον ουρανό το πρόσωπο θα στρέψουν

να ξαναβρούν του ταξιδιού την πρώτη αφορμή

Αυτή τη θάλασσα παλεύω ν' αρνηθώ

αυτό το φως που έχω πληρώσει να πληγώσω

από τον Έλληνα εαυτό μου να σωθώ

μήπως στο τέλος την Ελλάδα κι ανταμώσω»

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό

Στάλα τη στάλα συναγμένο απ' το κορμί σου

Σε τάσι αρχαίο μπακιρένιο αλγερινό

Που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν...

... Πουθ' έρχεσαι; Απ' τη Βαβυλώνα

Που πας; Στο ματι του Κυκλώνα

Ποιαν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα..

Πως τη λένε; Φάτα Μοργκάνα...

Για όλους τους αντικατοπτρισμούς που ζήσαμε,

και τους κυκλώνες που δαμάσαμε!

Share this post


Link to post
Share on other sites

...Τον Απρίλη αρρωσταίνεις

και το Μάη δε μιλάς,

μου γραψες δυο λέξεις μόνο

πως ακόμα μ αγαπάς

Μ' αγαπάς και με θυμάσαι,

μες στο χιόνι που κοιμάσαι...

Κάθε 12 του Μάρτη,αυτό θα είναι το τραγούδι μας,των περισσοτέρων εξ ημών...Για τον πολυαγαπημένο Σταύρο Κουγιουμτζή της καρδιάς μας... :razz::music::rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

...Κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει

Έχει η πλάσει κοκκινήσει

’λλος ήλιος έχει βγει

Σε άλλη θάλασσα, άλλη γη...

Μόλις άκουσα στο Μελωδία τη Μπαλάντα

του κυρ Μέντιου από τον Λιδάκη

Δεν ξέρω αν ο Θείος το έχει τραγουδήσει ποτέ

αλλά θα ήθελα να το ακούσω από αυτόν :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η Μπαλάντα του κυρ Μέντιου

...γιατί η κατάσταση δεν άλλαξε... :wacko:

Μήπως επαναλαμβάνομαι;;;;;;:mad:;):mad:

Το γήρας... :razz::D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν είμαι της εκκλησίας.. ούτε το Πάσχα με έχει επηρεάσει... αλλά

όταν ακούω εκκλησιαστικούς ύμνους με την φωνή του Γιώργου Νταλάρα καθηλώνομαι.

"Ψαλμος του Δαβιδ (Θελω σε δοξολογησει)" και "Κύριε των δυνάμεων" με τον Γιώργο και τον Σταμάτη Σπανουδάκη... στο repeat!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αξιον εστι...Ξανα και ξανα και ξανα.... :)

Γιατι ειναι οτι καλυτερο εχω ακουσει απο τον Γιωργο τα τελευταια...37 χρονια.

Ειδικα εκεινο το''Ανοιγω το στομα μου''....δεν εχω λογια....

(Γιατι οι βραδυες στο Μεγαρο ηταν μονο δυο; :D και γιατι δεν κυκλοφορησε και dvd; :D )

Επισης οτιδηποτε εχει να κανει με Θεοδωρακη,γιατι αυτος ο συνδυαμος με τρελαινει....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τρία κομμάτια από τους "Ύμνους αγγέλων σε ρυθμούς ανθρώπων" :

-Κύριε καταφυγή

-Ιδού ο Νυμφίος έρχεται

-Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

Ο Νταλάρας, σε συνέντευξή του, έχει πει, γι' αυτά τα τρία κομμάτια, πως : "είναι τα ωραιότερα πράγματα που έχω τραγουδήσει" κι ότι, στις ερμηνείες του αυτές φαίνεται : "πως θα ήθελα να τραγουδήσω τα τραγούδια του Κουγιουμτζή".

Share this post


Link to post
Share on other sites

For two last weeks I spent the big part of all my nights seeing again and again and again the Giannis Kotsiras' sinavlia in the Katrakeio Theatre in Pireus. It is registered under the title "Ti tragoudi na sou po" (an DVD) .

A won-der-ful part of great music with great musicians.

Who knows more about the another achievements of Andreas Trapalis?

Einai apla foveros autos o violistis, san na eixe enan Stradivari oi enan Guarneri sta xeria tou.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Olga, first of all, I'm glad to see you again in the forum! I think you were away for some time! :pity: Anyway, I'm glad you're back! :D

Unfortunately, I don't know more about Andreas Trapalis. I googled his name but there was no useful information about him! If I find anything I will let you know! :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dziekuje, eyxaristo, Apostoli.

Tha perimeno.

And, yes, I think I can slowly come back, although I've lost all the orientation in the forum in the long time of my absence.

Etsi kai allios, apo tin sinavlia tou Gianni Kotsira prosexte to tragoudi tou titlou. Einai aristourgima.

PS. Mono den mporo akoma na xrisimopeio ta katallila ellinika grammata sto neo ipologisti mou, kai an mporo na ta diavazo. Toulaxiston stin selida auti.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ένα αγαπημένο τραγούδι της επαναστατικής εφηβείας μου, που με ακολουθεί μέχρι σήμερα. Είναι το "Απ' τη συνοικία", των Μάνου Λοίζου-Φώντα Λάδη, που το ξαναθυμήθηκα χάρη στην υπέροχη συλλογή "Αχ χελιδόνι μου - ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει Μάνο Λοίζο" που κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Θα μου επιτρέψετε να παραθέσω και τους στίχους του τραγουδιού, που εγώ του είχα αλλάξει τίτλο και το έλεγα "Κόκκινη πόλη" :

ΑΠ' ΤΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ

Απ' τη συνοικία τα λεωφορεία

γέμισαν φανέλες κι αναμμένα μάτια.

Σμάρι οικοδόμοι μπρος στη δημαρχία

στις γωνιές η νύχτα γίνεται κομμάτια.

Απ' τη συνοικία μέχρι το λιμάνι

πάνω στους σκυμμένους ώμους του εργάτη

αίμα και τσιμέντο γίνονται χαρμάνι

χτίζεται η ζωή μας θάνατο γεμάτη.

Κόκκινη πόλη μες στ' αγιάζι

βάλε τα ρούχα τα παλιά.

’ρχισε να γλυκοχαράζει

στα λασπωμένα σου γιαπιά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.