Sign in to follow this  
Followers 0
Odyseus3

1991 - Ζωντανή ηχογράφηση στο Αττικόν

31 posts in this topic

This ALBUM, a double CD, is another topic of mine. It is from 1991.

I learned to value the voice of Vasilhs Papakwnstandinou from this particular album that I have on order since june-2002.

Especially the songs Biktwria and Fobamai are real toppers.

Especially of you live around there.

For the older Dalaras.com members certainly the song Sebastian is worth to listen too.

The original is by Steve Harley of the group Cockney Rebel (1973).

(BTW Lyrics of Katarrew , track 6 at CD1, I never could find anywhere, so if you have them. I have no objections if these are posted)

Here is the Front, Back and CD for review

post-11-1033464481.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

(BTW Lyrics of Katarrew , track 6 at CD1, I never could find anywhere, so if you have them. I have no objections if these are posted)

Here is what you've asked for,O3 :) :

(Btw thank you so much for your recent priceless posts :rolleyes: )

ΚΑΤΑΡΡΕΩ

----------------

Πήρες και τους δρόμους

πας με τα φρικιά

και με εξοντώνεις ψυχολογικά

κι άρχισες τα φεμινιστικά

Ανεξαρτησία γύρευες κι εσύ

τρέχεις μ' όποιον φτάνεις

κι όποιον σου βρεθεί

γιατί να σ' αγαπάω δηλαδή;

Κατα-κατα-κατα-καταρρέω

κι άλλο πλέον δε μπορώ

θα ερωτευτώ τον Παπαντρέο

τον Ποπάυ, τον Ζορό

και δεν ξαναγαπάω θηλυκό

Μ' έναν κνίτη πρώτα

και μ' έναν χριστιανό

μ' έναν ξαναμμένο μωαμεθανό

και μ' ένανε πρεζάκια παρδαλό

Οι δικαιολογίες είναι περιττές

κι από εμπειρίες είχες αρκετές

ε, άιντε ξεκαθάρισε τι θες

Κατα-κατα-κατα-καταρρέω

το 'πα το παρατραβάς

πώς να αποφύγω το μοιραίο

έγινα και κερατάς

Ελεύθερέ μου έρωτα πονάς;

Εγινε της μόδας

ποιός θα σακατέψει ποιόν

εποχή της ρόδας

και των πυρηνικών

εκάθομαι τις τρώω το λοιπόν

Ενας αλλά λέων κι όλοι εσείς τυριά

δεν σηκώνω πλέον άλλη μαχαιριά

Ρε πού την βρήκα τέτοια λεβεντιά;

Κατα-κατα-κατα-καταρρέω

κι άλλο πλέον δε μπορώ

θα ερωτευτώ τον Παπαντρέο

τον Ποπάυ, τον Ζορό

και δεν ξαναγαπάω θηλυκό

Κατα-κατα-κατα-καταρρέω

κι άλλο πλέον δε μπορώ

θα εισηγηθώ στον Παπαντρέο

να με κάνει υπουργό

και δεν ξαναγαπάω θηλυκό, έλα!

---------------------------------------------

S Gursu

Share this post


Link to post
Share on other sites

Thank you Sarper.

BTW how are you doing.

I asked in another thread to link our former discussion on the movie Rempetiko to the Album Review of Ksarxakos.

Maybe it is done. I must yet go there to check.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Thanks for your comments.

Those "Booklets"I downloaded allready few days ago. Very good format to get things together.

What I missed for downloading was a "BLANK BOOKLET" or EMPTY.

In which one can type its text.

And another thing I noticed is that ONLY DALARAS songs of this Sto Attikon CD were translated.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ETSI!!..............Kaliws.

Where can I get this Video Hristaki.

AND is it in the right system! PAL, SECAM or whatever ( I am not good at that)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ειναι ενα απο τα cd τα οποιο το ακουσα πρωτη

πριν 7 χρονια.Καποιος το ειχε αντιγραψει σε κασσετα

και μου το εδωσε...ειχε σβησει πολλα απο τα τραγουδια

που ερμηνευε ο Γιωργος Νταλαρας επειδη τοτε

ακουγαμε Βασιλη Παπακωνσταντινου. Απο τοτε δεν εχω

παρει την αποφαση να το αγορασω. Θα το κανω ομως

καποια στιγμη...

Η καλυτερη στιγμη του δισκου : O Βασιλης να τραγουδαει το

σ' ακολουθω και αμεσως ο Γιωργος Νταλαρας το που ειναι τα χρονια..

Share this post


Link to post
Share on other sites

...can't resist to tell, though I will fall out of the issue here, or will I, that his picture with Papakonstantinu, on the previous page, is the most irresistable view that I can immagine ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η καλυτερη στιγμη του δισκου : O Βασιλης να τραγουδαει το σ' ακολουθω και αμεσως ο Γιωργος Νταλαρας το που ειναι τα χρονια..

and the public losing the lyrics (even more hilarious in the video) ;)

and then this year in Zygos Dalaras raising his hand for everyone to sing that same song, and you could feel the memory of that time, there.

Share this post


Link to post
Share on other sites

:D A little bit to read:

«Ταχυδρόμος» - αριθμός 44 (1903), Αθήνα, 1 Νοεμβρίου 1990

του Αντώνη Ανδρικάκη

Νταλάρας - Παπακωνσταντίνου

OI ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ

Είχαν εμφανιστεί για πρώτη φορά μαζί στη «Διαγώνιο» το 1976. Τώρα συνεργάζονται και πάλι μαζί στο «Αττικόν», αναζητώντας μια νέα μουσική πρόταση. Είναι δύο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι. Τον τελευταίο καιρό όμως πέρασαν ατέλειωτες ώρες μαζί , δουλεύοντας με κέφι. Η κοινή τους εμφάνιση φιλοδοξούν να αναδείξει τα στοιχεία εκείνα των τραγουδιών, που θα κωδικοποιήσουν μια διαμαρτυρία.

Είναι δύο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι. Ο Γιώργος Νταλάρας απεχθάνεται το τσιγάρο κι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου καπνίζει μανιωδώς. Ο Γιώργος Νταλάρας πίνει τσάι κι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου καφέδες και μπύρες. Ένα αταίριαστο ζευγάρι! Πέρασαν όμως τον τελευταίο καιρό αμέτρητες ώρες σε έναν καναπέ με δυο κιθάρες αγκαλιά ψάχνοντας τραγούδια και μουσικά σχήματα για μια κοινή εμφάνιση στο «Αττικόν». Μια παράσταση που φιλοδοξεί να αποτελέσει νέα μουσική πρόταση. Ο Γιώργος κατέκτησε το χώρο πέρυσι και φέτος κάλεσε τον Βασίλη, ύστερα από 13 χρόνια, να συνεργαστούν και πάλι.

Γ.ΝΤ.: «Θα μπορούσε αυτή η συνεργασία να χαρακτηριστεί πρωτότυπη ή και προχωρημένη από την άποψη της διαφοράς του ρεπερτορίου. Σίγουρα περιέχει ένα ρίσκο. Πιστεύω όμως ότι όσο πιο ετερόκλητα είναι τα πράγματα τόσο πιο βαθιά βάζουν το μαχαίρι και ταράζουν τα στάσιμα νερά της μουσικής μας πραγματικότητας.»

Η προηγούμενη φορά που οι δυο τους συνεργάστηκαν ήταν στη «Διαγώνιο» το 1976. ’λλες εποχές, άλλα δεδομένα. Ο Βασίλης θυμάται:

Β.Π.: «Είχα την επιθυμία να δουλέψω μαζί του, γιατί, όταν εγώ ξεκίναγα, ο Γιώργος ήταν ήδη σε μια κορυφή. Κι έτσι μπορούσα να αποκομίσω κάποιες εμπειρίες χρήσιμες στη μετέπειτα διαδρομή μου. Στοιχεία που τα χρησιμοποίησα. Η αλήθεια είναι ότι το 76 τα είχαμε πάει πολύ καλά!»

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ

Συναντήθηκαν έκτοτε κατ επανάληψη σε συναυλίες κοινωνικής διαμαρτυρίας για φυλακισμένους, ανθρώπινα δικαιώματα, για απεργίες και τον τελευταίο καιρό πέρασαν από τις ίδιες «πιάτσες».

Β.Π.: «Πάντα λέγαμε ότι κάποια στιγμή πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Συχνά περνάμε από τους ίδιους συναυλιακούς χώρους, με τον ίδιο τρόπο και τα ίδια μηχανήματα. Μοιάζουν πολύ οι δουλειές μας σε αυτόν τον τομέα. Στον εξοπλισμό μοιάζουμε, στο άκουσμα διαφέρουμε. Η μουσική όμως δεν χωρίζεται σε είδη. Χωρίζεται σε καλή και κακή. Πιστεύω ότι ο Γιώργος κάνει καλή μουσική και είναι επιθυμία μου να βρεθούμε μαζί σ ένα σύνολο των δύο απόψεων. Ο σημερινός ακροατής ακούει περισσότερα από ένα είδος μουσικής. Μπορούν να συνυπάρχουν όλα αυτά αρκεί να είναι καλά.»

Ποια είναι όμως η αιτία, που ένωσε αυτούς τους φαινομενικά- ετερόκλητους καλλιτέχνες σ ένα χώρο;

Γ.ΝΤ.: «Αυτό που ενώνει τη δική μου διαφορετική νοοτροπία με αυτήν του Βασίλη είναι το κίνητρο. Ο Βασίλης τα τελευταία χρόνια κάνει σχεδόν αυτό που έκανα εγώ από παλιά απλώς, ξεκίνησα νωρίτερα. Δεν έχουμε διαφορά ηλικίας. Τα τελευταία δέκα χρόνια τραβάει ένα δρόμο μοναχικό και πρωτότυπο. Ενώ τραγούδησε Μπακαλάκο, Λοϊζο στην πιο μελωδική του εποχή, Θεοδωράκη κλπ., δεν μπόρεσε σ αυτό το είδος να κάνει περισσότερα πράγματα. Το κατάλαβε νωρίς, γέμισε μια ρουκέτα, την πυροδότησε και έφυγε. Έκανε κάτι δικό του, που μάλιστα δεν το είχε κάνει κανείς μέχρι τώρα. Ο Βασίλης δεν ήταν και δεν είναι από τους ιδιαίτερα καλλίφωνους τραγουδιστές. Είναι τραχύς τραγουδιστής. Δεν θα μπορούσε λοιπόν ν ανταγωνιστεί την Αλεξίου ή τον Πάριο. Έριξε μια σπαθιά στη ζωή του κι ακολούθησε άλλο δρόμο. Τραγουδάει τα τελευταία χρόνια παρασύροντας το κοινό του, οδηγώντας το στην απογείωση. Ό,τι δηλαδή κι εγώ στις συναυλίες μου!»

Β.Π.: «Κάποια στιγμή ανακάλυψα ποιος είμαι και τι θέλω. Κι επέμεινα εκεί. Μέχρι που αυτό έγινε λαϊκό ως προς την απήχηση. Βρίσκω λοιπόν πολύ χρήσιμη αυτή τη συνύπαρξη. Σαν μια συνένωση καλλιτεχνικών ανησυχιών. Για μια τέτοια διαδικασία, μόνο με τον Γιώργο θα μπορούσα να δουλέψω. Που πήρε τραγούδια λαϊκά και τους έδωσε το αληθινό τους ύφος, ερμηνεύοντάς τα σε συναυλίες. Ο Νταλάρας έκανε το λαϊκό τραγούδι παράσταση, συνδιαλλαγή δηλαδή με τον κόσμο.»

- Βέβαια, πέρα από τα λόγια που κάθε φορά συνοδεύουν μια συνεργασία, μήπως λόγω της κρίσης επιδιώκεται η «ισχύς εν τη ενώσει»;

Β.Π.: «Μα και ο Γιώργος κι εγώ ερχόμαστε από υπερπλήρεις αίθουσες. ’ρα δεν ενώνουμε τις φωνές μας εξ ανάγκης ή λόγω της κρίσης που ακούγεται ότι υπάρχει. Θα μπορούσαμε να δουλεύουμε σε δύο διαφορετικές αίθουσες που θα ήταν και οι δύο γεμάτες. Ενώ, τώρα μοιραζόμαστε την ίδια αίθουσα και το ίδιο εισιτήριο πράγμα που είναι οικονομικά εναντίον της δουλειάς. Η συνεργασία αυτή είναι λοιπόν δική μας ανησυχία και αναζήτηση του καινούργιου.»

Γ.ΝΤ: «Τα πράγματα από κοινωνική άποψη σφίγγουν. Η πολιτική πρακτική με βάση την ιδεολογία των κρατούντων μπορεί να είναι τυπικά συζητήσιμη και λογική, δεν είναι όμως ηθικά συζητήσιμη, αλλά αστήρικτη. Σ αυτήν την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, δυο άνθρωποι σαν κι εμάς που τη μισή μας ζωή την περάσαμε παρόντες σε τέτοιες προσκλήσεις, σήμερα είναι δυνατόν να είμαστε απόντες; Ένας από τους λόγους επίσης που δουλεύω με τον Βασίλη είναι ότι πρόκειται για πολύ καλό παιδί. Εγώ από το χώρο μου και τη δουλειά μου έχω φτάσει ως το λαιμό. Ο χώρος είναι άρρωστος. Και σπανίζουν τα καλά παιδιά. Πέρα από οποιοδήποτε καλλιτεχνικό ζητούμενο, με νοιάζει να δουλεύω με καλά παιδιά.»

ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Το πρόγραμμα του «Αττικόν» περιλαμβάνει τρία μέρη και υπηρετείται από δύο ορχήστρες. Στο ένα μέρος οι δύο καλλιτέχνες θα τραγουδήσουν μαζί, ενώ υπάρχει πρόθεση παρέμβασης του ενός στο πρόγραμμα του άλλου.

Β.Π.: «Καθένας μας κουβαλάει την αλήθεια του που φιλοδοξούμε να λειτουργήσει σαν αντιπαράθεση στη μη αλήθεια της σημερινής κοινωνίας.»

Γ.ΝΤ.: «Απόφασή μας είναι και ελπίζω να το επιτύχουμε- να έχουμε αιχμές. Να αναδείξουμε τα στοιχεία εκείνα των τραγουδιών που θα κωδικοποιήσουν μια διαμαρτυρία.»

Θα υπάρξει όμως συνεννόηση καθώς μέχρι τώρα και οι δυο ακολούθησαν ένα δρόμο που πέρα από την επιτυχία, έθρεψε το alter-ego τους;

Γ.ΝΤ.: «Υπάρχει άμιλλα. Όταν δουλεύεις με κάποιον πετυχημένο υπάρχει ανταγωνισμός. Φορτίζεσαι και προσπαθείς. Κι αυτό είναι εξόχως δημιουργικό.»

Β.Π.: «Εγώ θα ήθελα κάθε βράδυ να ξεπερνάω τον εαυτό μου και τον Γιώργο. Θα θέλαμε να τσακωνόμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο. Γιατί είναι μια συνεργασία ουσίας. Στα σημεία τριβής θα σκοτωθούμε. Και τελικά θα βρεθεί μια λύση χωρίς προκατάληψη.»

Γ.ΝΤ.: «Υπάρχει σεβασμός, αλληλοεκτίμηση και ωριμότητα. Αναζητούμε μια νέα μουσική πρόταση. Μια διαφορετική αισθητική κι ένα στίγμα που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής μας.»

-Πώς όμως περιμένετε να αντιδράσει το κοινό του ενός προς τον άλλον και ιδίως το ακραίο, που είναι φανατικό και καθοριστικό στην εικόνα ενός καλλιτέχνη;

Γ.ΝΤ.: «Το φανατικό κοινό τις πιο πολλές φορές σε εγκλωβίζει ζητώντας σου το ίδιο πράγμα συνέχεια. Εγώ τα έχω περάσει πολλές φορές αυτά. Φεύγοντας από τα κέντρα και πηγαίνοντας στις μπουάτ. Φεύγοντας από τις μπουάτ και πηγαίνοντας στις συναυλίες. Ο καλλιτέχνης δεν πρέπει να ενδίδει και να βολεύεται. Χρειάζεται μικρές επαναστάσεις για να προχωρήσει.»

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΟ «ΑΤΤΙΚΟΝ»

- Με το σχέδιο αυτό της συνεργασίας δεν θα μπορούσαν κάποιοι θαυμαστές του Βασίλη να τον κατηγορήσουν στα σαλόνια;

Β.Π.: «Το Αττικόν είναι ένας χώρος καθαρός, σωστός στον οποίο θα «παίζει» μόνο το πάλκο. Δεν θα παίζει ένα μπουκάλι ουίσκι στο τραπέζι. Τώρα, αν από κάποιους θεωρείται σαλόνι, ήρθε η ώρα να γίνει μια κατάληψη. Εξάλλου, ο χώρος δεν καθορίζει την ατμόσφαιρα, αλλά μόνο ο καλλιτέχνης. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: το κοινό μου δεν αποτελείται από λούμπεν στοιχεία ή αλήτες. Είναι σωστά παιδιά και συμμετέχουν στα τραγούδια μου με ένα τρόπο ευγενικό και ουσιώδη. Κι όχι μόνο στα τραγούδια που περιέχουν κοινωνικές καταγγελίες. Σε όλα. Αν κάποιοι δεν έχουν αυτήν την ευγένεια, προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να την αποκτήσουν.»

Γ.ΝΤ: «Το κοινό του Βασίλη εμένα με αγαπάει και αντιστρόφως. Ίδιες φάτσες, ίδιο ντύσιμο, ίδια νοοτροπία. Η μόνη διαφορά που μπορώ να επισημάνω είναι ότι εγώ ίσως έχω κάποιες μεγαλύτερες ηλικίες. Έχω τον γιο και τον μπαμπά, μια και τραγουδάω εικοσιδύο χρόνια στους δίσκους. Η μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου θα ακολουθήσει τον Βασίλη στο «Αττικόν». Αν υπάρξει μια μερίδα φανατικών, θα απομονωθεί.»

Β.Π.: «Κάποιος ακραίος φανατικός ενδεχομένως να αντιδράσει ή κάποιος δημοσιογράφος που απασχολεί το χώρο γράφοντας κουτσομπολιά. Εγώ πιστεύω ότι οι τρεις παράγοντες οι δυο μας και ο χώρος- θα πείσουν ότι κάτι πολύ καλό θα συμβεί.»

Γ.ΝΤ.: «Είναι γνωστό ότι ο Τύπος δεν περνάει από την καλύτερη φάση του. Βρίθει από καλοθελητές και αυτόκλητους τιμητές των πάντων, οι οποίοι χρησιμοποιούν απαράδεκτη γλώσσα. Περιμένω ότι θα γραφτούν πολλά. Έχουν γράψει πολλά. Χτυπάνε εμένα, επειδή υπάρχω. Χτυπάνε το Βασίλη, επειδή υπάρχει. Χτυπάνε τον χώρο επειδή έγινε θέατρο και τον κέρδισε το ελληνικό τραγούδι. Λες και είναι έγκλημα. Αυτές οι κακές προθέσεις πιστεύω πως θα απαντηθούν μόνο μέσα από τη διαδικασία της δουλειάς.»

Β.Π.: «Η κριτική σήμερα είναι φασισμός. Παλιότερα ήταν ένα δοκίμιο ενός ανθρώπου στην εργασία ενός άλλου. Ήταν δημιουργία. Σήμερα γίνεται πρόχειρα και ανεύθυνα. Είναι γελοίοι αυτοί που κάνουν κριτική και έχω παραδείγματα για αυτό. Ευχαριστώ, ας πούμε, πολύ αυτόν τον κριτικό που με επαίνεσε για τη συμμετοχή μου στον «Μουσικό Αύγουστο» του Μίκη Θεοδωράκη το 1976. Έγραψε για την στεντόρεια φωνή μου και για το πώς ξεσήκωσα τον κόσμο από τα καθίσματα και άλλα τέτοια. Μόνο που εγώ εκείνο το βράδυ ήμουν στην Κρήτη και έκανα διακοπές γιατί δεν συμμετείχα στην συναυλία.»

Γ.ΝΤ.: «Εγώ πιστεύω ότι, όταν κάποιος ασκεί με τα γραπτά του βία, ή πρέπει να τον αγνοήσω ή πρέπει να αντιδράσω, όπως έμαθα στο πεζοδρόμιο που μεγάλωσα. Γιατί να με κατηγορούν όταν αμύνομαι; Να κρίνουν τον δημοσιογράφο που επιτίθεται. Αυτό που κάνω, ξέρω ότι είναι εναντίον μου, επειδή είμαι επώνυμο άτομο. Όμως έτσι νιώθω και έτσι εκφράζομαι. Η κριτική είναι πάντα καλοδεχούμενη. Εκείνη όμως που διαμφισβητεί το κίνητρο είναι κακία και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται.»

- Για τη διαφήμιση του προγράμματος έγινε ένα video-clip που είναι σύνθεση των τραγουδιών «Μη μιλάς, μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς» του Γιώργου και το «Ελλάς» του Βασίλη. Η εικόνα στην υπηρεσία του τραγουδιού ή μήπως η εικόνα σε βάρος του τραγουδιού;

Β.Π.: «Εγώ είμαι υπέρ της εικόνας. Αρκεί να διευρύνει τους ορίζοντες και την ατμόσφαιρα και το συναίσθημα που περιέχει το τραγούδι. Θα δεχόμουν μια εικόνα πίσω από το τραγούδι, αλλά όχι αυτήν την βιντεοκλιπική μανία που εισέβαλε παγκοσμίως, όπου βλέπεις απίθανα γοργές εικόνες που ή περιέχουν βία ή διαφημιστικά μηνύματα. Που καθορίζουν τρόπο ζωής για τα νέα παιδιά. Ποδοσφαιροποιούν τη νεολαία και καταπιέζουν την μοναδικότητα που έχει το κάθε άτομο. Η μόδα δημιουργεί πρόβατα που δε νοιάζονται για τον έρωτά τους, την προσωπική τους εξέλιξη, τη ζωή τους την ίδια. Νοιάζονται μόνο για το πώς θα είναι in. Εκεί το άτομο σπάει στην πάλη που δημιουργείται με τον εαυτό του και βλέπεις ναρκωτικά, βλέπεις ότι πάει στο γήπεδο, όχι μόνο για να δείρει, αλλά για να τον δείρουν κιόλας. Βλέπεις κοντολογίς μια προσπάθεια να βγάλει έξω το καταπιεσμένο κι ομαδοποιημένο εγώ του. Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα.»

Γ.ΝΤ.: «Το βίντεο κλιπ είναι ένας καινούργιος διαφημιστικός τρόπος. Ή δέχεσαι, όπως δέχεσαι να φωτογραφηθείς να συμμετέχεις, ή δεν δέχεσαι. Το θέμα είναι αισθητικό. Υπάρχουν παγίδες. Όπως και στη δισκογραφία. Εσύ επιλέγεις. Τείνουμε σ ένα τρόπο ζωής που έρχεται από έξω. Και πώς να μην τείνουμε! Το θέμα είναι πόσο το ελέγχεις, πόσο το χρησιμοποιείς, πόσο του αντιστέκεσαι.»

- Και βέβαια η συζήτηση οδηγεί μοιραία στο πολυσυζητημένο και αμφισβητούμενο από πολλούς TOP-20.

Γ.ΝΤ.: «Το TOP-20 ξεκινάει από μια ανάγκη της αγοράς κι όχι από κάποια διάθεση αισθητικής ή καλλιτεχνικής παρέμβασης . Εμένα προσωπικά με ενοχλεί. Αλλά κακώς με ενοχλεί. Εγώ απέκλεισα παλιά τον εαυτό μου από ομαδικές διαφημιστικές της εταιρίας μου. Εδώ δεν μπορώ να παρέμβω ούτε νομικά ούτε τυπικά.»

Β.Π.: «Εμένα δεν μ ενοχλεί το TOP και το διασκεδάζω πολύ. Έχει πλάκα και τζόγο. Μοιάζει με εκλογές. Δεν παίζει κανένα ρόλο και πουθενά. ’σε που από εκεί γνώρισα και την κυρία Παπίου. Κι από την άλλη μεριά, τη σοβαρή, βλέπεις πράγματι τις κυκλοφορίες.»

Γ.ΝΤ.: «Οι εταιρείες είδαν κέρδος κι αποφάσισαν να μπουν όλες μαζί στο χορό. Συνδικαλίστηκαν για να κάνουν μια εκπομπή στημένη που είχε σαν βάση το κέρδος και το όφελος της ομοσπονδίας. Για αυτό και η εκπομπή έχασε την αξιοπιστία της. Υπήρξαν περιστατικά αγορών μεγαλεμπόρων δίσκων κλπ. Που έφεραν πλασματικές πρώτο κάποιο δίσκο για μια εβδομάδα. Στο τέλος υπολογίστηκαν οι βδομάδες που ο δίσκος ήταν πρώτος σε κυκλοφορία. Υπήρξαν παγίδες. Πολλοί νόμισαν ότι μπορούσαν να αναρριχηθούν μέσω αυτού του τρόπου. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας ανταγωνισμός περίεργος, γελοίος. Εγώ λέω «ναι» στο TOP, αρκεί να γίνεται σοβαρά. Την ευθύνη για το υπάρχον, την έχουν οι δισκογραφικές εταιρίες που το χρησιμοποίησαν εύκολα και αφελώς για διαφήμιση και μόνο. Πιστεύω ότι είμαστε στην εποχή των μέσων και οφείλουμε να είμαστε παρόντες για να προβάλουμε και να προστατεύσουμε τη δουλειά μας και τις αγωνίες μας.»

Η τελευταία ώρα της συζήτησής μας αφιερώθηκε στο σύγχρονο τραγούδι και πώς αυτό προσεγγίζει τον καταπονημένο ακροατή.

ΕΠΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΕΡΓΟ

Β.Π.: «Στην εποχή μας υπάρχουν τραγούδια, αλλά δεν υπάρχει έργο. Ζηλεύω τα παλιά έργα του Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι, όπως ζηλεύω και τον Γκάμπριελ και τον Γούτερς για τα σημερινά. Ο δρόμος που βρίσκομαι εγώ έγινε μόδα και υπάρχουν μερικά τραγούδια από καλά έως απαράδεκτα. Υπάρχει έντονα όμως η έλλειψη έργου. Δεν έχουμε το σημερινό «’ξιον Εστί». Και δεν υπάρχει και η όρεξη να γίνει, διότι τα πιο πολλά παιδιά κυνηγάνε με το ντουφέκι το ευφυολόγημα για να κάνουν σουξέ. Εγώ θα ήθελα να τραγουδήσω κάποιο έργο. Αλλά που είναι ο σύγχρονος ποιητής;»

Γ.ΝΤ.: «Είναι θέμα προσέγγισης του κοινού. Ουσιαστικά για μένα ενεργός ακροατής είναι εκέινος που προσεγγίζει το τραγούδι για την κρυμμένη του αλήθεια. Τον μουσικό για την εκτέλεση και τον τραγουδιστή για την ερμηνεία του. Το τραγούδι δεν «φωνάζει». Αυτό που φωνάζει είναι η μόδα. Αλλά οι αξίες παραμένουν. Ο ευαίσθητος και καταπονημένος ακροατής θα βρει το διαμάντι μέσα στο σκουπιδαριό. Θα ήθελα να τραγουδήσω κάποιες αλήθειες που θα βοηθήσουν τον ακροατή μου να σπάσει την απομόνωση, την απραξία και την απάθεια απέναντι στα δρώμενα. Περνάνε τα χρόνια, ωριμάζω και βλέπω με παράπονο και ανησυχία την σύγχρονη ελληνική μουσική σχολή. Χρησιμοποιούνται κατά κόρον τα μέσα και οι τρόποι της δυστικής μουσικής πράγμα λογικό- δεν γίνεται προσπάθεια να συνδεθούν αυτά με το μουσικό χρώμα που υπάρχει εδώ και που έχει μια μοναδικότητα. Μπου λείπει η ελληνικότητα. Δεν καταλαβαίνω γιατί όλα τα τραγούδια πρέπει να έχουν το ίδιο φόρεμα. Γιατί αποκλείεται η μουσική σημειολογία του τόπου μας;»

Κέφι υπάρχει λοιπόν, όπως διαβάσατε. Οι δυο πρωταγωνιστές δηλώνουν πανέτοιμοι για μια ηχητική μάχη μέχριςεσχάτων, δηλώνουν «τρελλοί» και «ψυχανώμαλοι» με τα τεχνικά και κάνουν προεκλογικού τύπου δηλώσεις.

http://www.geocities.com/bkapetanidis/sine...ras-basilis.htm

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mόλις ανακάλυψα ότι στην επίσημη κασέτα του συγκεκριμένου δίσκου, ενώ στους τίτλους στη "ράχη" του εξωφύλλου και στους τίτλους που βρίσκονται πάνω στην κασέτα, αναγράφεται ο "Μανώλης", δεν ακούγεται σε καμιά από τις 4 πλευρές των 2 κασετών....

Δεν υπάρχει καθόλου... :blink: :razz:

Δεν υπάρχει αυτή η κασέτα!!! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι αποκαλύψεις για τις ατέλειες έρχονται 20 χρόνια μετά!! :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

:lol: :lol: :):razz:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Οι αποκαλύψεις για τις ατέλειες έρχονται 20 χρόνια μετά!! :lol:

Έτσι γίνεται δυστυχώς με τις ατέλειες. Μόνο τις συντέλειες επιμένουν κάποιοι να τις προβλέπουν από πριν.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμένα άλλη είναι η απορία μου... Πού σου ήρθε να βάλεις ν' ακούσεις κασέτα;;;; :blink: :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έπεσε τώρα τελευταία στα χέρια μου...Δεν την είχα από τότε που βγήκε....Και δεν υπάρχει κάτι που να πέσει στα χέρια μου και να μην το ακούσω ολόκληρο, όσο γνωστό ή προβλέψιμο κι αν είναι... :D:)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0