Sign in to follow this  
Followers 0
Anna

Αφιέρωμα

25 posts in this topic

Let's open this topic and start with the 'press' release!

Ελευθεροτυπία (30.09.2002) about the first concert at Syros:

www.enet.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

:) of course it should be: ΑΦΙΕΡΩΜΑ!!

Syros 29.09.2002

Late afternoon, outside the airport, blue sky, little wind and so quiet, a few people, no cars.......no taxis!

Finally one gets to the airport and calls for another one.

Short trip to Ermoupolis, my hotel is on the way to Ano Syros.

Small roads, not possible for cars to go there.

From the window of my room, the view down to the harbour.

No cars, no people, so quiet, paradise.

Going down these roads, only knowing the direction, suddenly the road is closed by a truck 'Sierra'.

Backside of Apollon theatre.

Too early, still closed

Plateia Miaouli

the stage in front of the townhall, where they wanted to do the performance yesterday night, but because of the rain, they had to do it in Apollon theatre.

A bench in front of a cafeteria, they play Dalaras 'live and unplugged'.

How do I call this? Yes, concert before the concert.

Apollon theatre, 'mini Scala of Milano', from outside nothing special, except the large poster with Dalaras and Vamvakaris.

Inside, well you all saw the 2 photos I posted already.

Small and cosy. Finally it's stuffed, some are sitting on extra chairs, put in the corridor.

It takes some time until the performance starts. Speeches about Vamvakaris and ......of course they rememeber us tonight it's Dalaras' birthday.

Χρόνια Πολλά!!

Finally all come on stage, about 15 persons and all sit down on a chair ( simular to the Tsitsanis concert).

Dalaras in the middle and next to him Stelios and Domenikos Vamvakaris, the 2 sons, playing bouzouki but also singing.

Especially Stelios Vamvakaris, with his dark voice, did it very well. And also the guy at the left side, Thodoris Papadopoulos singing and playing the tsouras!

I have to admit about 80% of the songs I didn't know.

But it was a great performance, beautiful atmosphere and I'm looking forward to get the CD!

Apropos: As I knew they are recording this evening I thought it would be forbidden to click around with a camera and didn't take it with me.

Yes, it would have been forbidden, if it was in Germany.

But Syros is in Greece!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Anna, thank you so much for making us part of it. And I'll be looking forward to that CD as well. (btw did you wear two different shoes? :) ).

Franz, you have quite a signature now.

Micki

Share this post


Link to post
Share on other sites
Have you any information when we can buy this new CD?? :music:

If you would have ask one year ago, I would have said: it takes years, as we're still waiting for the Tsitsanis CD.......( and this was beginning of 2001).

But after the Zygos CD's, maybe they do it this quick again, and as I expect only one CD, it could be on the market within one month! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και οι δύο συναυλίες-αφιέρωμα στον Βαμβακάρη στη Σύρο ήταν υπέροχες. Είχα πάει και στις δύο!!!!!!!!!!

Ο Γ.Ν. υποσχέθηκε ότι η συναυλία θα ξαναγίνει,μάλλον το καλοκαίρι. Και αυτό γιατί πολλά άτομα, λόγω της βροχής και του ότι έγινε στο θέατρο και τις 2 μέρες,δεν τον άκουσαν από κοντά!!!!!!!!

Το TV Σύρος δείχνει συνεχώς τις συναυλίες.Δυστηχώς όμως εδώ στην Αθήνα δεν το πιάνουμε!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :)

Πιστεύω να ευχαριστηθήκατε την συναυλία που έγινε στον Πειραιά, όσοι πήγατε!!!!!! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ήμουν από τους τυχερούς που πήγαν στη Δραπετσώνα :)

Ήταν ένα απίστευτα όμορφο βράδυ... Η συναυλία έγινε σε ένα υπαίθριο χώρο με καταπληκτική θέα στο λιμάνι, με τα καράβια φωταγωγημένα.

Ο Νταλάρας σε ρεμπέτικο στυλ (καθισμένος) και 10-12 μουσικοί (οι περισσότεροι μεγάλοι σε ηλικία), πολύ καλός ήχος παρά τα πολλά έγχορδα. Πολύ ωραίες στιγμές ήταν η αποκάλυψη του Νταλάρα οτι σε ηλικία 16 ετών είχε επισκευθεί τον Μάρκο Βαμβακάρη ως φίλος του γιού του, Στέλιου και η αποκάλυψη οτι το τραγούδι "Χαϊδάρι" γράφτηκε από τον Μάρκο, ο οποίος στην πορεία ξέχασε τη μελωδία! Έτσι ο γιός του, μετά από αρκετά χρόνια, το μελωποίησε και έτσι προέκυψε το "Χαϊδάρι", σε στίχους Μάρκου Βαμβακάρη και μουσική Δομίνικου (αν δεν κάνω λάθος είναι αυτός και όχι ο Στέλιος)

Στο τέλος της συναυλίας ο Νταλάρας έφυγε με τη γυναίκα του (τελικά είναι αρκετά όμορφη) και ... έχω την πινακίδα του αυτοκινήτου (Audi 2.7), τη θέλει κανείς;;;; :music:

Share this post


Link to post
Share on other sites
(Audi 2.7), τη θέλει κανείς;;;; :)

oh please, leave a little privacy to them!!

Anyway thanks to your report!! We all wait for the CD, don't we??

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ευχαριστώ, Guitarist! Δεν θέλω την πινακίδα του αυτοκινήτου του, αλλά αν έχεις περισότερα να μας πεις για την συναυλία... παρακαλώ!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Saturday morning, leaving early from Saloniki.

Very tired and excited at the same time.

It's so beautiful outside the window, the sun goes up over the clouds.

Also I am over the clouds, of happiness..

Pireas, waiting for hours for the boat to leave. The boatride over.

A pretty rocky one, it starts to rain.

Agnie tells me the concert is moved, to the theatre.

She's gonna try to hold a seat for me.

Ermoupoli at dusk...Wonderful to be there again.

It's the third time I visit Syros and I love it more and more.

It's still raining but I get a ride to the theatre.

It opens just when I get there and everyone is crazy, running around trying to find seats.

The theatre is small but absolutely beautiful and when I get in it's already full.

I'm calling Agnie trying to understand where she is with my bad Greek.

It takes a while but finaly we're there, at the bottom. Great seats!

The concert starts, all these bouzoukis!

I'm a bit disorted, trying to take pictures and I'm soo tired.

Soon I forget about tiredness and photos and just listen instead.

Beautiful songs, I can't tell wich ones they where but others have done that. They are almost all of them new to me.

Dalaras at his best. He's controlling it all. It's amazing what carisma that man has! The atmosphere is great.

The only thing wrong with the concert is that it is too short. :)

Sunday, my mother arrives from Egina and we meet Agnie and Anna outside the theatre.

This time we've got tickets at the same spot as yesterday.

I didn't bring my camera, I want to listen. Besides it's to dark.

It's better today. I recognize the songs. People are talking to Dalaras, wishing him a happy birthday.

Again I'm amazed of Dalaras, I have no words for how I feel.

The other singers are performing very well too, especially Stelios.

Just great a weekend, I can't wait for the CD.. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

I just love these stories, about the concert, the atmosphere, how your own experiences before, during and after the concert, ....

Thank you all.

Micki

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λιγό καθυστερημένες η φωτογραφίες, αλλά πριν από λίγο καιρό έμαθα να τις προσθέτο στα topics

post-3-1040939464.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Agnie, και δεύτερη έκπληξη με φωτογραφίες! Επίσης πολύ καλές!!!

P.S.:Μόνο που τις ανακάλυψα λίγο καθυστερημένα! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΤΑΛΑΡΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ

Σύρος 27-28 / 9 / 2002

Πόσο επίκαιρος μπορεί να είναι σήμερα ο Μάρκος Βαμβακάρης, πόσο μπορεί να συνεγείρει η μουσική του; Και απολύτως επίκαιρος αλλά και απολύτως διαχρονικός, απάντά ο Γιώργος Νταλάρας. Και το αποδεικνύει, ξεκινώντας από τον Απόλλωνα της Σύρου μια προσπάθεια επανεπικαιροπίησης των τραγουδιών του

Η επιλογή του Γρηγόρη Μπιθικώτση να τραγουδήσει εκεί γύρω στο 1960 καμιά εικοσαριά όλα κι όλα τραγούδια του Μάρκου Βαμβακάρη έφερε τα τραγούδια του σ ένα ευρύτερο ακροατήριο, τα οδήγησε στις νεότερες γενιές δίνοντας το έναυσμα τόσο σε μια «δεύτερη καριέρα» του Μάρκου όσο και σε μια διαφορετική αντιμετώπιση του έργου του από το πλατύ κοινό αλλά και από τους διανοούμενους της εποχής. Ανάλογο ρόλο για το ευρύτερο πέρασμα του ρεμπέτικου στη γενιά της μεταπολίτευσης είχε ο δίσκος του Γ. Νταλάρας, 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι

Ήρθαν όμως εποχές περισσότερο δύσκολες για την ουσία των πραγμάτων. Εποχές που δοξάζουν την επιφάνεια που γυαλίζει. Κάποιες αξιοσημείωτες, μεμονωμένες δυστυχώς, πρωτοβουλίες, ωστόσο, μπορούν ακόμα και υπ αυτές τις συνθήκες να δείξουν έναν άλλο δρόμο. Το ότι αυτές οι πρωτοβουλίες έρχονται στις μέρες μας όχι από εκπροσώπους των νεότερων γενεών όπως γινόταν το 1960 με τον 35άρη Μπιθικώτση ή το 1975 με τον 25άχρονο τότε Νταλάρα -, αλλά από κάποιον που αριθμεί αισίως 35 χρόνια στη δισκογραφία, είναι ζήτημα που χρήζει ερωτημάτων.

Ο Γιώργος Νταλάρας σήμερα, αντί να εξαργυρώνει την απήχησή του στον κόσμο με ποικίλους άλλους τρόπους δόξα το Θεό υπάρχουν πολλοί και σαφώς πιο εύκολοι -, επιλέγει να παίξει τα τραγούδια του Μάρκου, και να φτιάξει ένα σύγχρονο «παραμύθι» γύρω απ αυτά. Τα τραγούδια του Μάρκου, και μόνο από την υποδοχή που είχαν από το κοινό του Θεάτρου Απόλλων της Σύρου, μπορεί να διαπιστώσει κανείς πόσο βαθύτερα από οποιαδήποτε «επικαιρότητα» λειτουργούν.

Είναι δεδομένο, βέβαια, ότι κάθε εποχή βρίσκει πίσω από ένα υλικό σαν αυτό του Μάρκου στοιχεία που αναζητεί αλλά και που είναι σε θέση να κατανοήσει. Σε διαφορετικό πλαίσιο, κοινωνικά και καλλιτεχνικά, κινείται ο Μάρκος του 1930, σε διαφορετικά πλαίσια μπαίνει όταν τον τραγουδά το 1960 ο Μπιθικώτσης, διαφορετικά είναι τα δεδομένα μιας σημερινής εικόνας του. Ο ήχος, ο τρόπος έκφρασης αλλά ακόμα και η ευρύτερη θεματολογία του θεωρήθηκαν «σκληρά» για τον κόσμο που αποδέχθηκε αυτό το υλικό από το 1960 και μετά, κι ακόμα μέχρι σήμερα. Η μέσω Μπιθικώτση εικόνα του Μάρκου είναι η εικόνα της «Φραγκοσυριανής», του «Τα ματόκλαδά σου λάμπουν» και των ρυθμών περισσότερο παρά των αναφορών τραγουδιών όπως το «Αντιλαλούνε οι φυλακές». Αν παρατηρούσε κανείς στη διάρκεια των συναυλιών τα πρόσωπα του κατ εξοχήν «αστικού» κοινού, θα έβγαζε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα για το πόσο η άνεση του Μάρκου να μιλήσει, να σαρκάσει ή και να αμφισβητήσει κάποιες θεσμοποιημένες κοινωνικές αξίες μπορεί να προκαλεί ακόμα και σήμερα αμηχανία στους θεατές. Απ αυτή την άποψη, ήταν σοφή η επιλογή του Γ. Νταλάρα να μην επιμείνει ούτε στα τραγούδια ακραίας κοινωνικής απελπισίας ούτε βέβαια στα «χασικλίδικα» του Μάρκου, έστω και αν έτσι έβαζε στην μπάντα ένα σημαντικό κομμάτι της δημιουργίας του.

Παρόλο που σαφώς ανοίγει κοινωνικές παραμέτρους, η κύρια διάσταση του υλικού του Μάρκου ήταν και παραμένει η μουσική και η απόδοσή της. Όνειρο όλων των λαϊκών μουσικών είναι η καθαρότητα των κομματιών του. Δεν είναι τυχαίο που, ο Νταλάρας μετέφερε την άποψη των συμμετεχόντων μουσικών ότι «με αυτά τα τραγούδια τους έφτιαξε η βδομάδα». Από μουσικής απόψεως, στη συγκεκριμένη συναυλία είχε δημιουργηθεί μια πολύ γερή ομάδα, με πρωταγωνιστές τα μπουζούκια (Στέλιος και Δομένικος Βαμβακάρης, Μανώλης Πάπος, Γιώργος Κοντογιάννης, Θόδωρος Πάπαδόπουλος και, εναλλάξ με την κιθάρα του, και ο τραγουδιστής), που κουβαλούσε στο παίξιμό της συνείδηση συλλογικού παιξίματος, προσωπικό δόσιμο, αγάπη, αλήθεια, γνώση και τεχνική, σημεία ζηλευτά μέσα στις σύγχρονες συνθήκες «ηχητικού χωνευτηρίου» που μας περιβάλλουν. Το ίδιο ισχύει και για τις ερμηνείες τόσο του Νταλάρα όσο και των γιων του Μάρκου, του Θόδωρου Παπαδόπουλου και της Χρυσούλας Χριστοπούλου. Ο ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος που αναμένεται από τις συναυλίες αυτές αποτελεί, νομίζω, επιβεβλημένη κίνηση, όταν κανείς έχει πετύχει ένα τέτοιο υψηλό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.

Echo & Artis

Νοέμβριος 2002

post-3-1043098749.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

sorry for the fail!

so, poster of the concert!

post-3-1046723434.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

Loading...
Sign in to follow this  
Followers 0