Το κοφτερό να πάει βαθιά στο στήθος μου μαχαίρι
ο πρώτος ήλιος να φανεί το πρώτο περιστέρι

Στέκει το ρόδο απείραχτο μπρος στ' ουρανού τη χάρη
πρώτη ματιά πρώτο φιλί στ' αμάραντο χορτάρι

Μέσα από ήλιους κι ουρανούς σε βλέπω δακρυσμένη
σαν άστρο που το νότισε λύπη συννεφιασμένη

Πέλαγα δάση και βουνά παίρνω σαν χελιδόνι
ποιος χωρισμός μας χώρισε ποια μοίρα μας ενώνει