Τα πουλιά τα βρίσκει ο χάρος στο φτερό
τα ελάφια όταν σκύβουν για νερό
μα εμένα που 'μαι δέντρο μες τη γη
με ξεριζώνει καθε χαραυγή

Ήλιε μου σε παρακαλώ πες τους χαροκαμένους
να κλαιν στης πίκρας το γιαλό για μας τους προδομένους

Σαν φονιάς τη μαύρη νύχτα ξαγρυπνώ
πίνω δάκρυ πίνω πρόστυχο καπνό
με μαχαίρια στην καρδιά μου δεν μπορώ
να τραγουδήσω και να καρτερώ

Ήλιε μου σε παρακαλώ πες τους χαροκαμένους
να κλαιν στης πίκρας το γιαλό για μας τους προδομένους